Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/6549 K.2013/7203
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanık C.F.’ın mağdur Ali’ye kasten yaralama suçundan dolayı mahkemeye sunulan delillerin yeterliliği ve cezai indirimlerin uygulanıp uygulanmayacağı konusundaki anlaşmazlıktır. (2) Mahkeme, sanığın eylemlerini nitelikli kasten yaralama olarak kabul ederek cezanın infazını sürdürmeye karar verdi; ancak 29/3 maddesi uyarınca asgari indirim yapılması gerektiğini düşünmediği ve hak yoksunluklarının uygulanmasında hatalı olduğu gerekçesiyle önceki kararı bozarak yeni bir hüküm çıkardı.
Tebliğname No: 1 - 2011/208241
MAHKEMESİ: Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 24/02/2011, 2010/399 (E) ve 2011/77 (K)
SSUÇ : Kasten yaralama
TÜRK MİLLETİ ADINA
A-16.03.2010 tarihli tensip zabtında zabıt katibinin imzasının bulunmaması mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.
B-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. F..'ın mağdur Ali'yi nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye ilişen, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve özellikle de sanığa ait adli rapor içeriğine göre; olay günü kaynak malzemesinin fazla kullanılması sebebiyle işveren olan mağdurun işçisi olan sanığa hakaret ederek yumruk vurmasının ardından sanığın iş yerinden eline geçirdiği bıçakla mağduru yaraladığı olayda;
1-Sanığın bıçakla yaralama eylemini, mağdurun kendisine yönelik haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışlarının yarattığı hiddetin etkisi altında kalarak gerçekleştirdiği gözönünde tutularak TCK.nun 29. maddesi uyarınca cezasından asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre ise; hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilirken, belirtilen hak yoksunluklarının diğer kişiler yönünden cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
MAHKEMESİ: Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 24/02/2011, 2010/399 (E) ve 2011/77 (K)
SSUÇ : Kasten yaralama
TÜRK MİLLETİ ADINA
A-16.03.2010 tarihli tensip zabtında zabıt katibinin imzasının bulunmaması mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.
B-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. F..'ın mağdur Ali'yi nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye ilişen, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve özellikle de sanığa ait adli rapor içeriğine göre; olay günü kaynak malzemesinin fazla kullanılması sebebiyle işveren olan mağdurun işçisi olan sanığa hakaret ederek yumruk vurmasının ardından sanığın iş yerinden eline geçirdiği bıçakla mağduru yaraladığı olayda;
1-Sanığın bıçakla yaralama eylemini, mağdurun kendisine yönelik haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışlarının yarattığı hiddetin etkisi altında kalarak gerçekleştirdiği gözönünde tutularak TCK.nun 29. maddesi uyarınca cezasından asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre ise; hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilirken, belirtilen hak yoksunluklarının diğer kişiler yönünden cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.