Danıştay 10. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 10. Daire E.2020/2729 K.2022/1957
Özet: Uyuşmazlık, Danıştay Onuncu Dairesi’nin 23.09.2019 tarihli kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 54. maddesine göre düzeltilmesi talebine ilişkin; mahkeme, karar düzeltme isteklerinin maddi ve manevi tazminat kararları için geçerli olmadığını belirterek reddetti. Mahkeme, kararın bozulması ve yeniden karar verilmesi gerektiğini belirtti, ancak karar bütünüyle düzeltmenin mümkün olmadığını değerlendirerek buldu.
T.C. DANIŞTAY ONUNCU DAİRE
Esas No: 2020/2729
Karar No: 2022/1957
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ
İSTEYEN (DAVACILAR): 1- ...
2- ...
3- ...
VEKİLLERİ: Av. ...
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ
İSTEYEN (DAVALI): ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ: I. Huk. Müş. Yrd. V. ...
İSTEMLERİN_ÖZETİ: Danıştay Onuncu Dairesince verilen 23/09/2019 tarih ve E:2016/1236, K:2019/5942 sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesi uyarınca davacı ve davalı idare tarafından aleyhlerine olan kısımlarının düzeltilmesine karar verilmesi istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davalı idare tarafından, davacının karar düzeltme isteminin hukuki dayanağının bulunmadığı ileri sürülerek reddi gerektiği savunulmaktadır. Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ: Karar düzeltme istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği görüşüldü:
Danıştay dava daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verilen kararları hakkında, ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam edilen) 54. maddesinde yazılı nedenlerle kararın düzeltilmesi istenebilir. Kararın düzeltilmesi dilekçelerinde öne sürülen hususlar ise, anılan maddede yazılı nedenlerden hiçbirine uymamaktadır.
Bu nedenle, kararın düzeltilmesi istemlerinin reddine, 07/04/2022 tarihinde hükmedilen maddi ve manevi tazminat tutarlarına işletilecek yasal faizin başlangıç tarihleri yönünden oy çokluğuyla, diğer yönlerden oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
KARŞI OY (X):
Uyuşmazlıkta, hükmedilen maddi tazminatın dava dilekçesinde talep edilen 40.000 TL'lik kısmına idareye başvuru tarihinden itibaren, 124.091,27 TL'lik kısmına miktar artırım dilekçesinin davalı idareye tebliğ edildiği 15/09/2015 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken, maddi tazminatın tamamına idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi; hükmedilen manevi tazminata idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasını gerektiren, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hata ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlık kapsamında bulunmayıp, anılan maddenin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın bozulmasını gerektiren, hukuka aykırılık teşkil ettiğinden; İdare Mahkemesi kararının, bu hususta yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla aksi yöndeki Daire kararına katılmıyorum.
Esas No: 2020/2729
Karar No: 2022/1957
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ
İSTEYEN (DAVACILAR): 1- ...
2- ...
3- ...
VEKİLLERİ: Av. ...
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ
İSTEYEN (DAVALI): ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ: I. Huk. Müş. Yrd. V. ...
İSTEMLERİN_ÖZETİ: Danıştay Onuncu Dairesince verilen 23/09/2019 tarih ve E:2016/1236, K:2019/5942 sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesi uyarınca davacı ve davalı idare tarafından aleyhlerine olan kısımlarının düzeltilmesine karar verilmesi istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davalı idare tarafından, davacının karar düzeltme isteminin hukuki dayanağının bulunmadığı ileri sürülerek reddi gerektiği savunulmaktadır. Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ: Karar düzeltme istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği görüşüldü:
Danıştay dava daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verilen kararları hakkında, ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam edilen) 54. maddesinde yazılı nedenlerle kararın düzeltilmesi istenebilir. Kararın düzeltilmesi dilekçelerinde öne sürülen hususlar ise, anılan maddede yazılı nedenlerden hiçbirine uymamaktadır.
Bu nedenle, kararın düzeltilmesi istemlerinin reddine, 07/04/2022 tarihinde hükmedilen maddi ve manevi tazminat tutarlarına işletilecek yasal faizin başlangıç tarihleri yönünden oy çokluğuyla, diğer yönlerden oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
KARŞI OY (X):
Uyuşmazlıkta, hükmedilen maddi tazminatın dava dilekçesinde talep edilen 40.000 TL'lik kısmına idareye başvuru tarihinden itibaren, 124.091,27 TL'lik kısmına miktar artırım dilekçesinin davalı idareye tebliğ edildiği 15/09/2015 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken, maddi tazminatın tamamına idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi; hükmedilen manevi tazminata idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasını gerektiren, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hata ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlık kapsamında bulunmayıp, anılan maddenin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın bozulmasını gerektiren, hukuka aykırılık teşkil ettiğinden; İdare Mahkemesi kararının, bu hususta yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla aksi yöndeki Daire kararına katılmıyorum.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.