Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanun

8361








28/7/2016 tarihli ve 6735 sayılı Kanunun 27 nci
maddesiyle yürürlükten kaldırılan 4817 sayılı Kanunun tam metnidir:


 


YABANCILARIN ÇALIŞMA İZİNLERİ HAKKINDA
KANUN


 


 


                     Kanun
Numarası          : 4817


                     Kabul
Tarihi                 : 27/2/2003


                     
Yayımlandığı R.Gazete : Tarih : 6/3/2003   Sayı :  25040


                     
Yayımlandığı Düstur    : Tertip : 5  Cilt : 42  


 


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Amaç, Kapsam ve Tanımlar


    Amaç


            Madde 1- Bu Kanunun amacı, yabancıların
Türkiye’deki çalışmalarını izne bağlamak ve bu yabancılara verilecek çalışma izinleri
ile ilgili esasları belirlemektir.


    Kapsam


            Madde 2- Bu Kanun;


            403 sayılı Türk
Vatandaşlığı Kanununun 29 uncu maddesinin ikinci cümlesi ile 5680 sayılı Basın
Kanununun 13 üncü maddesi ve 231 sayılı Basın Yayın ve Enformasyon Genel
Müdürlüğünün Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin
kapsamına giren,


            Bakanlıklar, kamu
kurum ve kuruluşlarınca kanunla verilen yetkiye dayanarak çalışma izni verilen
veya istihdam edilen ve  Karşılıklılık ilkesi, uluslararası hukuk ve Avrupa
Birliği hukuku esasları dikkate alınarak çalışma izninden muaf tutulan
yabancılar dışında,


            Türkiye’de bağımlı ve
bağımsız olarak çalışan yabancıları, bir işveren yanında meslek eğitimi gören
yabancıları ve yabancı çalıştıran gerçek ve tüzel kişileri kapsar.


    Tanımlar


            Madde 3- Bu Kanunda geçen;


            Bakanlık : Çalışma ve
Sosyal Güvenlik Bakanlığını,


            Yabancı : 403 sayılı
Türk Vatandaşlığı Kanununa göre Türk vatandaşı sayılmayan kişiyi,


            Bağımlı çalışan :
Gerçek veya tüzel kişiliği haiz bir veya birden fazla işveren emrinde ücret,
aylık, komisyon ve benzeri karşılığı çalışan yabancıyı,


            Bağımsız çalışan :
Başka şahısları istihdam etsin veya etmesin kendi ad ve hesabına çalışan
yabancıyı,


            İfade eder.  





8362


 


İKİNCİ BÖLÜM


İzin Alma Yükümlülüğü ve


İzin Verme Yetkisi


    İzin
alma yükümlülüğü ve izin verme yetkisi


            Madde 4-Türkiye’nin taraf olduğu ikili
ya da çok taraflı sözleşmelerde aksi öngörülmedikçe, yabancıların Türkiye’de
bağımlı veya bağımsız çalışmaya başlamadan önce izin almaları gerekir.


            Ülke menfaatlerinin gerekli kıldığı hallerde
veya mücbir nedenlere bağlı olarak, çalışmaya başlamadan önce ilgili makama
bilgi vermek koşuluyla, çalışma süresi bir ayı geçmemek ve Bakanlık onayı
alınmak suretiyle çalışma izni işe başladıktan sonra da verilebilir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Çalışma İzinleri ile Çalışma İzni
Muafiyet ve Sınırlamaları


            Süreli çalışma
izni


            Madde 5-Türkiye’nin taraf olduğu ikili
ya da çok taraflı sözleşmelerde aksi öngörülmedikçe süreli çalışma izni iş
piyasasındaki durum, çalışma hayatındaki gelişmeler, istihdama ilişkin sektörel
ve ekonomik konjonktür değişiklikleri dikkate alınarak, yabancının (…) (1)
hizmet akdinin veya işin süresine göre, belirli bir işyeri veya işletmede ve
belirli bir meslekte çalışmak üzere en çok bir yıl geçerli olmak üzere verilir.
(1)


            Bir yıllık kanuni
çalışma süresinden sonra, aynı işyeri veya işletme ve aynı meslekte çalışmak
üzere çalışma izninin süresi üç yıla kadar uzatılabilir.


            Üç yıllık kanuni
çalışma süresinin sonunda, aynı meslekte ve dilediği işverenin yanında çalışmak
üzere, çalışma izninin süresi altı yıla kadar uzatılabilir.


            Türkiye’ye çalışmak
üzere gelen bir yabancının beraberinde veya daha sonra getirmiş olduğu eş ve
bakmakla yükümlü olduğu çocuklarına da, yabancının kendisi ile birlikte en az
beş yıl kanuni ve kesintisiz ikamet etmiş olmaları kaydıyla süreli çalışma izni
verilebilir.


            Bakanlık, süreli
çalışma izninin coğrafi geçerlilik alanını genişletebilir veya daraltabilir.


            Süresiz çalışma izni


            Madde 6- (Değişik:
10/9/2014-6552/22 md.)


Türkiye’nin taraf olduğu ikili ya da çok taraflı
sözleşmelerde aksi öngörülmedikçe ve 11/4/2014 tarihinden önce süresiz çalışma
izni verilmiş olan yabancıların hakları saklı kalmak kaydıyla; 4/4/2013 tarihli
ve 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu uyarınca uzun dönem ikamet
iznine sahip olanlar veya Türkiye’de kesintisiz en az sekiz yıl ikamet izni ile
kalmış olan veya en az sekiz yıl kanuni çalışması olan yabancılar ile eğitim
düzeyi, mesleki deneyimi, bilim ve teknolojiye katkısı, Türkiye’deki
faaliyetinin veya yatırımının ülke ekonomisine ve istihdama etkisi önemli olan
yabancılara süresiz çalışma izni verilebilir. (2)


––––––––––––––


(1) 4/4/2013 tarihli ve 6458 sayılı Kanunun 123 üncü maddesiyle, bu
fıkrada yer alan “ikamet izninin süresi ile” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.


(2)16/2/2016 tarihli ve 6676 sayılı Kanunun 18 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yabancılara,” ibaresi “yabancılar ile eğitim
düzeyi, mesleki deneyimi, bilim ve teknolojiye katkısı, Türkiye’deki
faaliyetinin veya yatırımının ülke ekonomisine ve istihdama etkisi önemli olan
yabancılara” şeklinde değiştirilmiştir.





8363


 


Süresiz çalışma izni verilen yabancılar, 6458 sayılı
Kanunun 44 üncü maddesinde belirtilen uzun dönem ikamet izninin sağladığı
haklardan yararlanırlar.


Süresiz çalışma izni yabancının veya işvereninin
talebiyle ya da 6458 sayılı Kanunun 45 inci maddesinde sayılan uzun dönem
ikamet izninin iptalini gerektiren hâllerde iptal edilir.


Çalışma izni verilen yabancıların Türkiye’ye girişleri,
Türkiye’de kalışları ve Türkiye’den çıkışlarına ilişkin kayıtlar İçişleri
Bakanlığı tarafından Bakanlığa bildirilir.


            Bağımsız çalışma izni


            Madde 7- Bağımsız çalışacak yabancılara,
Türkiye’de en az beş yıl kanuni ve kesintisiz olarak ikamet etmiş olmaları
koşuluyla Bakanlıkça bağımsız çalışma izni verilebilir.


            İstisnai haller


            Madde 8- Türkiye’nin taraf olduğu ikili
ya da çok taraflı sözleşmelerde aksi öngörülmedikçe;


            a) Bir Türk vatandaşı
ile evli olan ve eşiyle Türkiye’de evlilik birliği içinde yaşayan veya evlilik
birliği en az üç yıl sürdükten sonra sona ermiş olmakla birlikte Türkiye’de
yerleşmiş olan yabancılar ile bunların Türk vatandaşı eşinden olan çocuklarına,


            b) 403 sayılı Türk
Vatandaşlığı Kanununun 19, 27 ve 28 inci  maddeleri çerçevesinde Türk
Vatandaşlığını kaybedenler ve bunların füruuna,


            c) Türkiye’de doğan
veya kendi millî kanununa, vatansız ise Türk mevzuatına göre rüşt yaşını
doldurmadan Türkiye’ye gelen ve Türkiye’de  meslek okulu, yüksek okul veya
üniversiteden mezun olan yabancılara,


            d) 2510 sayılı İskân
Kanununa göre muhacir, mülteci veya göçebe olarak kabul edilen yabancılara,


            e) Avrupa Birliği
üyesi ülke vatandaşları ile bunların Avrupa Birliği üyesi ülkelerin vatandaşı
olmayan eş ve çocuklarına,


            f) Yabancı
devletlerin Türkiye’deki büyükelçilikleri ile konsolosluklarında ve
uluslararası kuruluşların temsilciliklerinde görevli diplomat, idarî ve teknik
personelin hizmetinde çalışanlar ile karşılıklılık ilkesi çerçevesinde olmak ve
görev süresiyle sınırlı kalmak üzere Türkiye’de bulunan büyükelçilikler,
konsolosluklar ve uluslararası kuruluşların temsilciliklerinde görevlendirilen
diplomatların ve idarî ve teknik personelin eş ve çocuklarına,


            g) Bilimsel ve
kültürel faaliyetler amacıyla bir ayı aşan ve sportif faaliyetler amacıyla dört
ayı aşan süre ile geçici olarak Türkiye’ye gelecek yabancılara,


            h) Kanunla yetki
verilen bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşlarınca sözleşme veya ihale
usulleriyle mal ve hizmet alımı, bir işin yaptırılması veya bir tesisin
işletilmesi işlerinde çalıştırılacak kilit personel niteliğindeki yabancılara,


            ı)
(Ek: 4/4/2013-6458/123 md.) Uluslararası koruma başvurusunda bulunan ve
İçişleri Bakanlığınca şartlı mülteci statüsü verilen yabancı ve vatansız
kişilere,


            j) (Ek:
16/2/2016-6676/19 md.) Ülkemizin bilim, teknoloji, Ar-Ge, yenilik ve tasarım
alanındaki gelişimine katkı sağlayacak nitelikli yabancılara,


            Bu Kanunda öngörülen
sürelere tâbi olmaksızın çalışma izni verilebilir. 


            Kanuni çalışma
süresine dahil edilecek süreler ile ikamette kesinti sayılan süreler


            Madde 9- Yıllık izinler, iş kazası ve
meslek hastalığı, hastalık ve analık geçici iş göremezlik ödenekleri ile
işsizlik sigortası ödeneği alınan süreler, kanuni çalışma süresine dahil
edilir.


            Yabancının toplam
altı ayı geçmemek şartıyla Türkiye dışında bulunması çalışma süresini kesmez.
Ancak Türkiye dışında geçirilen zaman çalışma süresinden sayılmaz. Türkiye’de
bulunmasına rağmen ikamet tezkeresini altı aydan fazla süreyle temdit
ettirmeyerek ihmalde bulunan yabancının ikameti çalışma izinleri açısından
kesinti sayılır.





8364


 


    Çalışma
izni muafiyet teyit belgesi


            Madde 10- Türkiye’nin taraf olduğu ikili
veya çok taraflı sözleşmelerle sağlanan haklar saklı kalmak kaydıyla, çalışma
izninden muaf tutulan yabancılara, istekleri halinde Bakanlıkça çalışma izni
muafiyet teyit belgesi verilir.


    Çalışma
izninin sınırlandırılması


            Madde 11- Türkiye’nin taraf olduğu ikili
veya çok taraflı sözleşmelerle sağlanan haklar saklı kalmak kaydıyla ve
karşılıklılık ilkesi çerçevesinde çalışma izinleri, iş piyasasındaki durum ve
çalışma hayatındaki gelişmeler, istihdama ilişkin sektörel ve ekonomik
konjonktür koşullarının gerekli kıldığı hallerde, belirli bir süre için, tarım,
sanayi veya hizmet sektörleri, belirli bir meslek, işkolu veya mülkî ve coğrafi
alan itibariyle sınırlandırılabilir.


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


İzinlerin Verilmesi, Uzatılması,
Reddi, İptali ve Yargı Yoluna Başvurma


    İzinlerin verilmesi veya uzatılması


            Madde 12- (Değişik: 28/1/2010-5951/8
md.)


(Değişik birinci fıkra: 4/4/2013-6458/123 md.) Yabancılar,
ilk çalışma izni başvurularını bulundukları ülkelerdeki Türkiye Cumhuriyeti
konsolosluklarına yapar. Konsolosluk, bu başvuruları doğrudan Bakanlığa iletir.
Bakanlık, ilgili mercilerin görüşlerini alarak 5 inci maddeye göre başvuruları
değerlendirir; durumu uygun görülen yabancılara çalışma izni verir. Yabancılar,
konsolosluklardan almış oldukları çalışma izinlerinde belirtilen süre kadar
Türkiye’de kalıp çalışabilir.


Türkiye'de geçerli ikamet izni olan yabancılar veya
bunların işverenleri başvurularını Bakanlığa yurt içinden de yapabilir.


Mesleki hizmetler kapsamında çalışacak yabancılara
akademik ve mesleki yeterlilik ile ilgili işlemleri tamamlanıncaya kadar,
ilgili mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla bir yılı geçmemek üzere ön izin
verilebilir.


Mesleki eğitim alanı dışında istihdam edilecek yabancı
uyruklu personel için bu Kanunda belirtilen görüşler alınmaz. Bu kişiler,
akademik ve mesleki yeterlilik ile lisans talep ve yeterlilik uygulamasına tabi
değildir.


Çalışma izinleri, ikamet sahibi yabancılar veya
bunların işverenlerinin Bakanlığa yazılı talebi üzerine, bu Kanun ve bu Kanuna
göre çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre verilir ve uzatılır.


Usulüne uygun olarak yapılan başvurular, belgelerin tam
ve eksiksiz olması kaydıyla Bakanlık tarafından en geç otuz gün içinde
sonuçlandırılır.


    İlgili
mercilerden görüş alınması


            Madde 13- Yabancılara, bu Kanunla
getirilen koşullara bağlı olarak çalışabilecekleri meslek, sanat veya işlerle
ilgili çalışma izinleri, ilgili mercilerin meslekî yeterlilik dahil görüşleri
alınmak suretiyle Bakanlıkça verilir.


            Diğer kanunlarda yer
alan, yabancıların çalışamayacağı iş ve mesleklere dair hükümler saklıdır.





8365


 


            İzin isteminin reddi


            Madde 14- Çalışma izni veya çalışma
izninin uzatılması istemi;


            a) İş piyasasındaki
durum ve çalışma hayatındaki gelişmeler ve istihdama ilişkin sektörel ve
ekonomik konjonktür değişikliklerinin çalışma izni verilmesine elverişli
olmaması,


            b) Başvurulan iş için
ülke içinde, dört haftalık süre içerisinde o işi yapacak aynı niteliğe sahip
kişinin bulunması,


            c) (Değişik:
4/4/2013-6458/123 md.) İçişleri Bakanlığının olumsuz görüş
bildirmesi,


            d) (İptal: Anayasa
Mahkemesi’nin 14/1/2015 tarihli ve E.: 2014/108, K.: 2015/8 sayılı Kararı ile.)


            e) Yabancının
çalışmasının millî güvenlik, kamu düzeni, genel asayiş, kamu yararı, genel
ahlâk ve genel sağlık için tehdit oluşturması,


            Hallerinde
reddedilir.


            Çalışma izninin iptali


            Madde 15- Yabancının 11 ve 13 üncü maddede
sayılan sınırlamalara aykırı olarak çalışması veya 14 üncü maddede öngörülen
hallerden birinin varlığının veya yabancının ya da işvereninin, çalışma izni
talep dilekçesinde eksik veya yanlış bilgi verdiğinin sonradan tespit edilmesi
halinde, Bakanlık verdiği çalışma iznini iptal eder ve durumu ilgili Bakanlığa bildirir.  



            Çalışma izninin geçerliliğini
kaybetmesi


            Madde 16- Çalışma izni, geçerlilik
süresinin sona ermesi dışında;


            a) (Değişik:
4/4/2013-6458/123 md.) Yabancı hakkında sınır dışı etme kararı
alınmış olması veya Türkiye’ye girişinin yasaklanması,


            b) Yabancının
pasaportunun veya pasaport yerine geçen belgesinin geçerlilik süresinin
uzatılmaması (İçişleri veya Dışişleri Bakanlıklarının uygun görüşlerinin
bulunması hali hariç),


            c) Yabancının mücbir
sebepler dışında aralıksız olarak altı aydan fazla yurt dışında kalması,


            Hallerinde de
geçerliliğini kaybeder.


            Yargı yoluna başvurma hakkı


            Madde 17- Bakanlık çalışma izni verilmesi
ya da uzatılması talebinin reddedilmesi, çalışma izninin iptal edilmesi ya da
çalışma izninin geçerliliğinin kaybedilmesine ilişkin kararını, yabancıya veya
varsa işverenine 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ eder.


            Bakanlıkça verilecek
kararlara karşı ilgililer tarafından tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde
itiraz edilebilir. İtirazın Bakanlıkça reddedilmesi hallerinde idarî yargı
yoluna başvurulabilir.





8366


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Bildirim Yükümlülüğü, Denetleme
ve Düzenleme Yetkisi ile Cezaî Hükümler


            Bildirim
yükümlülüğü


            Madde 18- a) Bağımsız çalışan yabancılar,
çalışmaya başladıkları tarihten ve çalışmanın bitiminden itibaren,


            b) Yabancı çalıştıran
işverenler yabancının çalışmaya başladığı tarihten, çalışma izninin verildiği
tarihten itibaren otuz gün içerisinde çalışmaya başlamaması halinde bu sürenin
bitiminden itibaren ve herhangi bir nedenle hizmet akdinin sona erdiği tarihten
itibaren,


            En geç on beş gün
içerisinde durumu Bakanlığa bildirmekle yükümlüdürler.


            Bakanlığa bilgi verilmesi


            Madde 19- Yabancılara çalışma izni verme
yetkisi bulunan bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşları, çalışma iznini
verdikleri, çalışma izin süresini uzattıkları ve çalışma iznini iptal ettikleri
tarihten, yabancı istihdam eden bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşları ise
çalıştırmaya başladıkları tarihten itibaren en geç otuz gün içinde yabancı ile
ilgili tüm bilgileri Bakanlığa bildirirler.


    Denetleme
yetkisi


            Madde 20- (Değişik: 13/2/2011-6111/75
md.)


Bu Kanun kapsamına giren yabancıların ve
işverenlerin bu Kanundan doğan yükümlülüklerini yerine getirip getirmedikleri
Bakanlık iş müfettişleri ve Sosyal Güvenlik Kurumu müfettişleri tarafından
denetlenir. Bu Kanun gereğince yapılacak teftiş, denetim ve soruşturmalar
22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununda yer alan teftiş, denetim ve
soruşturma hükümlerine göre yapılır ve bu hükümlere göre ilgili yaptırımlar
uygulanır.


Genel ve özel bütçeli idarelerin teftiş ve
denetim elemanları ile kolluk kuvvetlerinin kendi mevzuatları gereğince
işyerlerinde yapacakları her türlü denetim, inceleme ve kontrol sırasında
yabancı çalıştıran işverenler ile yabancıların bu Kanundan doğan yükümlülükleri
yerine getirmediklerini tespit etmeleri halinde, durum Bakanlığa bildirilir.


Birinci fıkraya göre yapılan denetimler ve
ikinci fıkraya göre yapılan bildirimler üzerine Bakanlık bölge müdürünce,
gönderilen tutanaklara ve denetim raporlarına göre bu Kanunda yer alan idari
yaptırımlar uygulanır.


    Cezaî
hükümler


            Madde 21- (Değişik: 23/1/2008 – 5728/499 md.)


18 inci maddeye göre bildirim yükümlülüğünü süresi içinde yerine
getirmeyen bağımsız çalışan yabancı ile yabancı çalıştıran işverene her bir yabancı
için ikiyüzelli Türk Lirası idarî para cezası verilir.


Çalışma izni olmaksızın bağımlı çalışan yabancıya beşyüz Türk
Lirası idarî para cezası verilir.


Çalışma izni bulunmayan yabancıyı çalıştıran işveren veya işveren
vekillerine her bir yabancı için beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.
Bu durumda, işveren veya işveren vekili yabancının ve varsa eş ve çocuklarının
konaklama giderlerini, ülkelerine dönmeleri için gerekli masrafları ve
gerektiğinde sağlık harcamalarını karşılamak zorundadır.





8367


 


Birinci,
ikinci ve üçüncü fıkralarda sayılan fiillerin tekrarı hâlinde idarî para
cezaları bir kat artırılarak uygulanır.


Bu Kanuna
göre verilmiş çalışma izni olmaksızın bağımsız çalışan yabancıya ikibin Türk
Lirası idarî para cezası verilir ve varsa işyeri veya işyerlerinin Bakanlık
bölge müdürlerince kapatılması kararı alınarak, bu kararın uygulanması için
durum ilgili valiliğe bildirilir.


Tekrarı
hâlinde, varsa işyeri veya işyerlerinin kapatılmasının yanı sıra idarî para
cezası bir kat artırılarak uygulanır.


            Bu Kanuna
göre idarî para cezası ile cezalandırılan bağımlı veya bağımsız çalışan
yabancılar ile yabancı çalıştıran işverenler İçişleri Bakanlığına bildirilir.


    Yönetmelik


            Madde 22- Her türlü çalışma izninin
verilmesi, sınırlandırılması, iptali, çalışma izninden muaf tutulacak
yabancılar ile bildirim yükümlülüklerinin nasıl yerine getirileceğine ilişkin
usul ve esaslar bu Kanuna göre çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.


            Bu Kanunun
uygulanmasına ilişkin yönetmelik; Bakanlık, İçişleri Bakanlığı, Dışişleri
Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Bayındırlık ve İskân Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı,
Turizm Bakanlığı, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı, Hazine Müsteşarlığı,
Denizcilik Müsteşarlığı ve Dış Ticaret Müsteşarlığı ile müştereken, ilgili
görülen diğer bakanlıklar, kamu kurum ve kuruluşları ile kamu kurumu
niteliğindeki meslek kuruluşlarının da görüşleri alınmak suretiyle Kanunun
yayımı tarihini izleyen altı ay içinde çıkarılır.


    Yabancı
sermaye yatırımlarında yabancıların çalıştırılması


            Madde 23- 6224 sayılı Yabancı Sermayeyi
Teşvik Kanunu kapsamında kurulan şirket ve kuruluşlarda çalıştırılmak istenen
yabancılar, Hazine Müsteşarlığı ile müştereken çıkartılacak yönetmelikle
belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde Bakanlıkça verilen çalışma izni ile
çalıştırılabilirler.


 


ALTINCI BÖLÜM


Bazı Kanunlarda Yapılan
Değişiklikler


            Madde 24- (13/12/1983
tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararname
ile ilgili olup yerine işlenmiştir.) (1)


            Madde 25- (9.1.1985
tarihli ve 3146 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve
Görevleri Hakkında Kanunu ile ilgili olup yerine işlenmiştir.)


            Madde 26- (27.1.1954
tarihli ve 6235 sayılı Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Kanunu ile ilgili
olup yerine işlenmiştir.)


            Madde 27- (27.1.1954
tarihli ve 6235 sayılı Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Kanunu ile ilgili
olup yerine işlenmiştir.)


–––––––––––––––––––


(1) Bu madde ile ihdas edilen
kadrolar, 6/3/2003 tarihli ve 25040 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.





8368-8370


 


            Madde 28- (7.3.1954
tarihli ve 6326 sayılı Petrol Kanunu ile ilgili olup yerine işlenmiştir.)


            Madde 29-
(8.6.1965 tarihli ve 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu ile ilgili olup
yerine işlenmiştir.)


            Madde 30- (25.9.1981
tarihli ve 2527 sayılı Türk Soylu Yabancıların Türkiye’de Meslek ve Sanatlarını
Serbestçe Yapabilmelerine, Kamu, Özel Kuruluş veya İşyerlerinde
Çalıştırılabilmelerine İlişkin Kanun ile ilgili olup yerine işlenmiştir.)


            Madde 31-
(12.3.1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ile ilgili olup yerine
işlenmiştir.)


            Madde 32- (12.3.1982
tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ile ilgili olup yerine
işlenmiştir.)


            Madde 33- (2.7.1964
tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu ile ilgili olup yerine işlenmiştir.)


            Madde 34- (2.7.1964
tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu ile ilgili olup yerine işlenmiştir.)


 


YEDİNCİ BÖLÜM


Geçici ve Son Hükümler


    Yürürlükten
kaldırılan hükümler


            Madde 35- 11.6.1932 tarihli ve 2007 sayılı
Türkiye’deki Türk Vatandaşlarına Tahsis Edilen Sanat ve Hizmetler Hakkında
Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.


Ek Madde 1- (Ek: 16/2/2016-6676/20 md.)


28/2/2008 tarihli ve 5746
sayılı Araştırma, Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında
Kanun kapsamında Ar-Ge merkezi ve tasarım merkezi olan firmalarda ve 26/6/2001
tarihli ve 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu kapsamında kurulan
teknoloji geliştirme bölgeleri ve ihtisas teknoloji geliştirme bölgelerinde
faaliyet gösteren işletmelerde Ar-Ge, yenilik ve tasarım personeli olarak çalışacak
yabancıların çalışma izni başvuruları, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının
olumlu görüşü üzerine karara bağlanır.


            Geçici Madde 1- Bağımlı veya bağımsız olarak
çalışan yabancılara, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki mevzuat
hükümlerine göre verilmiş olan çalışma izinleri, bu Kanun uyarınca Bakanlıkça
iptal edilmediği veya hükmünü kaybetmediği müddetçe sürelerinin sonuna kadar
geçerlidir.


            Geçici Madde 2- Bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihten önce kamu kurum ve kuruluşlarının çalışma izni verdiği veya istihdam
ettiği yabancılara ait bilgiler izni veren mercilerce, Kanunun yürürlüğe
girmesinden itibaren doksan gün içinde Bakanlığa bildirilir.


            Geçici Madde 3- Bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihten önce çalışma izni başvurusu yapılan ve işlemleri devam eden
yabancıların çalışma izinlerini, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki
yetkili kamu kurum ve kuruluşları verirler ve çalışma izninin veriliş
tarihinden itibaren otuz gün içinde gerekli bilgileri Bakanlığa iletirler.


    Yürürlük


            Madde 36- Bu Kanunun 24 üncü maddesi
Kanunun yayımı tarihinde, diğer maddeleri ise yayımı tarihinden itibaren altı
ay sonra yürürlüğe girer.


    Yürütme


            Madde 37- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar
Kurulu yürütür.


 


 


 





8370-1


 


4817 
SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN


MEVZUATIN VEYA ANAYASA
MAHKEMESİ TARAFINDAN İPTAL EDİLEN HÜKÜMLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ


GÖSTERİR LİSTE


 


 







Değiştiren Kanunun/KHK’nin/ İptal Eden Anayasa
Mahkemesi Kararının  Numarası



 

4817 sayılı Kanunun değişen veya iptal edilen
maddeleri



 

Yürürlüğe Giriş  Tarihi






5728



21



8/2/2008






5951



12



5/2/2010






6111



20



25/2/2011






6458



5, 8, 12, 14, 16



11/4/2013
tarihinden bir yıl sonra

(11/4/2014)






6552



6



11/9/2014






Anayasa Mahkemesi’nin 14/1/2015 tarihli ve E.:
2014/108, K.: 2015/8 sayılı Kararı



14



 

 

21/5/2015






6676



6, 8, Ek Madde 1



26/2/2016 tarihini takip
eden ay başında