6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu

KanunNo: 6458

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

YABANCILAR VE ULUSLARARASI KORUMA KANUNU


 


Kanun Numarası                  : 6458


Kabul Tarihi                         : 4/4/2013


Yayımlandığı Resmî Gazete: Tarih:
11/4/2013        Sayı: 28615


Yayımlandığı Düstur           : Tertip:
5                    
Cilt: 53


 


BİRİNCİ KISIM


Amaç, Kapsam, Tanımlar ve Geri Gönderme Yasağı


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Amaç, Kapsam ve Tanımlar


Amaç


MADDE 1 – (1) Bu Kanunun amacı; yabancıların Türkiye’ye
girişleri, Türkiye’de kalışları ve Türkiye’den çıkışları ile Türkiye’den koruma
talep eden yabancılara sağlanacak korumanın kapsamına ve uygulanmasına ilişkin
usul ve esasları (…)[1]
düzenlemektir.


 


Kapsam


MADDE 2 – (1) Bu Kanun, yabancılarla ilgili iş ve
işlemleri; sınırlarda, sınır kapılarında ya da Türkiye içinde yabancıların
münferit koruma talepleri üzerine sağlanacak uluslararası korumayı, ayrılmaya
zorlandıkları ülkeye geri dönemeyen ve kitlesel olarak Türkiye’ye gelen
yabancılara acil olarak sağlanacak geçici korumayı (…)[2] kapsar.


(2) Bu Kanunun uygulanmasında, Türkiye’nin taraf olduğu
milletlerarası anlaşmalar ile özel kanunlardaki hükümler saklıdır.


 


Tanımlar[3]


MADDE 3 – (1) Bu Kanunun uygulanmasında;


a) Aile üyeleri: Başvuru sahibinin veya uluslararası koruma
statüsü sahibi kişinin eşini, ergin olmayan çocuğu ile bağımlı ergin çocuğunu,


b) Avrupa ülkeleri: Avrupa Konseyi üyesi olan ülkeler ile
Cumhurbaşkanınca belirlenecek diğer ülkeleri,


c) Bakan: İçişleri Bakanını,


ç) Bakanlık: İçişleri Bakanlığını,


d) Başvuru sahibi: Uluslararası koruma talebinde bulunan ve
henüz başvurusu hakkında son karar verilmemiş olan kişiyi,


e) Çocuk: Henüz on sekiz yaşını doldurmamış ve ergin olmamış
kişiyi,


f) Destekleyici: Aile birliği amacıyla Türkiye’ye gelecek
yabancıların masraflarını üstlenen ve ikamet izni talebinde bulunanlar tarafından
başvuruya dayanak gösterilen Türk vatandaşını veya Türkiye’de yasal olarak
bulunan yabancıyı,


g) Genel Müdür: Göç İdaresi Genel Müdürünü,


ğ) Genel Müdürlük: Göç İdaresi Genel Müdürlüğünü,


h) Giriş ve çıkış kontrolü: Sınır kapılarındaki kontrol işlemlerini,


ı) Göç: Yabancıların, yasal yollarla Türkiye’ye girişini,
Türkiye’de kalışını ve Türkiye’den çıkışını ifade eden düzenli göç ile
yabancıların yasa dışı yollarla Türkiye’ye girişini, Türkiye’de kalışını,
Türkiye’den çıkışını ve Türkiye’de izinsiz çalışmasını ifade eden düzensiz göçü
ve uluslararası korumayı,


i) İkamet adresi: Türkiye’de adres kayıt sisteminde kayıtlı
olunan yeri,


j) İkamet izni: Türkiye’de kalmak üzere verilen izin
belgesini,


k) Konsolosluk: Türkiye Cumhuriyeti başkonsolosluklarını,
konsolosluklarını veya büyükelçilik konsolosluk şubelerini,


l) Özel ihtiyaç sahibi: Başvuru sahibi ile uluslararası
koruma statüsü sahibi kişilerden; refakatsiz çocuk, engelli, yaşlı, hamile,
beraberinde çocuğu olan yalnız anne ya da baba veya işkence, cinsel saldırı ya
da diğer ciddi psikolojik, bedensel ya da cinsel şiddete maruz kalmış kişiyi,[4]


m) Refakatsiz çocuk: Sorumlu bir kişinin etkin bakımına
alınmadığı sürece, kanunen ya da örf ve adet gereği kendisinden sorumlu bir
yetişkinin refakati bulunmaksızın Türkiye’ye gelen veya Türkiye’ye giriş
yaptıktan sonra refakatsiz kalan çocuğu,


n) Seyahat belgesi: Pasaport yerine geçen belgeyi,


o) Sınır kapısı: Cumhurbaşkanı kararıyla Türkiye’ye giriş ve
Türkiye’den çıkış için belirlenen sınır geçiş noktasını,


ö) Son karar: Başvuru sahibinin başvurusuyla veya
uluslararası koruma statüsü sahibi kişinin statüsüyle ilgili kararlardan; idari
itirazda bulunulmaması ve yargıya başvurulmaması hâlinde Genel Müdürlük
tarafından verilen kararı veya yargıya başvurulması sonucunda temyiz edilmesi
mümkün olmayan kararı,


p) Sözleşme: Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair 1967
Protokolüyle değişik 28/7/1951 tarihli Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair
Sözleşmeyi,


r) Uluslararası koruma: Mülteci, şartlı mülteci veya ikincil
koruma statüsünü,


s) Vatandaşı olduğu ülke: Yabancının vatandaşı olduğu ülkeyi
veya yabancının birden fazla vatandaşlığının bulunduğu durumlarda,
vatandaşlığında olduğu ülkelerden her birini,


ş) Vatansız kişi: Hiçbir devlete vatandaşlık bağıyla bağlı
bulunmayan ve yabancı sayılan kişiyi,


t) Vize: Türkiye’de en fazla doksan güne
kadar kalma hakkı tanıyan ya da transit geçişi sağlayan izni,


u) Vize muafiyeti: Vize alma gerekliliğini kaldıran
düzenlemeyi,


ü) Yabancı: Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile vatandaşlık bağı
bulunmayan kişiyi,


v) Yabancı kimlik numarası: 25/4/2006
tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca yabancılara verilen kimlik
numarasını,


y) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Yetkili aracı kurum:
Nitelikleri ve görev çerçevesi yönetmelikle belirlenen ve Genel Müdürlük
tarafından yetkilendirilen kurum veya kuruluşu,


z) (Ek:
15/8/2017-KHK-694/169 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/163 md.) Kabul
edilemeyen yolcu: Ülkeye giriş yapabilmek veya ülkeden transit geçebilmek için
sınır kapılarına gelen ancak mevzuatta aranan koşulları taşımadığından ülkeye
girişine veya ülkeden transit geçişine izin verilmeyen kişiyi,


aa) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/169 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/163
md.) Taşıyıcı: Yabancı uyruklu yolcuları taşıyan kara, hava, deniz ve
demiryolu taşıtlarının gerçek veya tüzel kişi olan sahiplerini veya ticari kara,
hava, deniz ve demiryolu işletmecilerini,


ifade eder.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Geri Gönderme Yasağı


Geri gönderme yasağı


MADDE 4 – (1) Bu Kanun kapsamındaki hiç kimse, işkenceye,
insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya muameleye tabi tutulacağı veya ırkı,
dini, tabiiyeti, belli bir toplumsal gruba mensubiyeti veya siyasi fikirleri
dolayısıyla hayatının veya hürriyetinin tehdit altında bulunacağı bir yere
gönderilemez.


 


İKİNCİ KISIM


Yabancılar


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Türkiye’ye Giriş ve Vize


Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkış


MADDE 5 – (1) Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkış, sınır
kapılarından, geçerli pasaport veya pasaport yerine geçen belgelerle yapılır.


 


Belge kontrolü


MADDE 6 – (1) Yabancı, pasaport veya pasaport yerine geçen
belge ya da belgelerini, Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkışlarda görevlilere
göstermek zorundadır.


(2) Sınır geçişlerine ilişkin belge kontrolleri, taşıtlarda
seyir hâlinde de yerine getirilebilir.


(3) Havalimanlarının transit alanlarını kullanan yabancılar,
yetkili makamlarca kontrole tabi tutulabilirler.


(4) Türkiye’ye girişlerde, yabancının 7
nci madde kapsamında olup olmadığı kontrol edilir.


(5) Bu maddenin uygulanmasında, kapsamlı kontrole tabi
tutulması gerekli görülenler en fazla dört saat bekletilebilir. Yabancı, bu
süre içerisinde her an ülkesine dönebileceği gibi dört saatlik süreyle sınırlı
kalmaksızın ülkeye kabulle ilgili işlemlerin sonuçlanmasını da bekleyebilir.
Kapsamlı kontrol işlemlerine dair usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.


 


Türkiye’ye girişlerine izin verilmeyecek
yabancılar


MADDE 7 – (1) Aşağıdaki yabancılar, kabul edilemeyen yolcu
kapsamına alınır ve Türkiye’ye girişlerine izin verilmeyerek geri çevrilir:[5]


a) Pasaportu, pasaport yerine geçen belgesi, vizesi veya
ikamet ya da çalışma izni olmayanlar ile bu belgeleri veya izinleri hileli
yollarla edindiği veya sahte olduğu anlaşılanlar


b) Vize, vize muafiyeti veya ikamet izin süresinin bitiminden
itibaren en az altmış gün süreli pasaport veya pasaport yerine geçen belgesi
olmayanlar


c) 15 inci maddenin ikinci fıkrası saklı kalmak kaydıyla,
vize muafiyeti kapsamında olsalar dahi, 15 inci maddenin birinci fıkrasında
sayılan yabancılar


(2) Bu maddeyle ilgili olarak yapılan işlemler, geri çevrilen
yabancılara tebliğ edilir. Tebligatta, yabancıların karara karşı itiraz
haklarını etkin şekilde nasıl kullanabilecekleri ve bu süreçteki diğer yasal
hak ve yükümlülükleri de yer alır.


(3) (Ek:6/12/2019-7196/70 md.) Bu madde kapsamındaki
yabancılar, işlemleri sonuçlanıncaya kadar sınır kapılarında kendileri için
belirlenen alanlarda bekletilir.


 


Uluslararası koruma başvurusuna ilişkin uygulama


MADDE 8 – (1) 5 inci, 6 ncı ve 7 nci maddelerde yer alan
şartlar, uluslararası koruma başvurusu yapmayı engelleyici şekilde yorumlanamaz
ve uygulanamaz.


 


Türkiye’ye giriş yasağı


MADDE 9 – (1) Genel Müdürlük, gerektiğinde ilgili kamu
kurum ve kuruluşlarının görüşlerini alarak, kamu düzeni veya kamu güvenliği ya
da kamu sağlığı açısından Türkiye’ye girmesinde sakınca görülen yabancıların
ülkeye girişini yasaklayabilir.[6]



(2) Türkiye’den sınır dışı edilen yabancıların Türkiye’ye
girişi, Genel Müdürlük veya valilikler tarafından yasaklanır.


(3) Türkiye’ye giriş yasağının süresi en fazla beş yıldır.
Ancak, kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehdit bulunması hâlinde
bu süre Genel Müdürlükçe en fazla on yıl daha artırılabilir.


(4) (Değişik:6/12/2019-7196/71 md.) Vize veya ikamet
izni süresi sona eren ve bu durumları yetkili makamlarca tespit edilmeden önce
Türkiye dışına çıkmak için valiliklere başvuruda bulunup hakkında sınır dışı
etme kararı alınan yabancılara, idari para cezalarını ödemiş olmaları ve
Bakanlıkça belirlenen ihlal sürelerini aşmamaları kaydıyla, Türkiye’ye giriş
yasağı kararı alınmayabilir.


(5) 56 ncı madde uyarınca Türkiye’yi terke davet
edilenlerden, süresi içinde ülkeyi terk edenler hakkında giriş yasağı kararı
alınmayabilir.


(6) Genel Müdürlük, giriş yasağını kaldırabilir veya giriş
yasağı saklı kalmak kaydıyla yabancının belirli bir süre için Türkiye’ye
girişine izin verebilir.


(7) (Değişik:6/12/2019-7196/71 md.) Kamu düzeni, kamu
güvenliği veya kamu sağlığı sebebiyle Genel Müdürlükçe; idari para cezaları ve
kamu alacakları sebebiyle ise valiliklerce yabancıların ülkeye kabulü ön izin
şartına bağlanabilir.


(8) (Ek:6/12/2019-7196/71 md.) Bu maddenin
uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.


 


Türkiye’ye giriş yasağının tebliği


MADDE 10 – (1) Giriş yasağına ilişkin tebligat, 9
uncu maddenin birinci fıkrası kapsamında olan yabancılara Türkiye’ye giriş
yapmak üzere geldiklerinde sınır kapılarındaki yetkili makam tarafından, 9 uncu
maddenin ikinci fıkrası kapsamında olan yabancılara ise valilikler tarafından
yapılır. Tebligatta, yabancıların karara karşı itiraz haklarını etkin şekilde nasıl
kullanabilecekleri ve bu süreçteki diğer yasal hak ve yükümlülükleri de yer
alır.


 


Vize zorunluluğu, vize başvurusu ve yetkili
makamlar


MADDE 11 – (1) Türkiye’de doksan güne kadar kalacak
yabancılar, vatandaşı oldukları veya yasal olarak bulundukları ülkedeki
konsolosluklardan geliş amaçlarını da belirten vize alarak gelirler. Vizenin
veya vize muafiyetinin Türkiye’de sağladığı kalış süresi, her yüz seksen günde
doksan günü geçemez.


(2) Vize başvurularının değerlendirmeye alınabilmesi için,
başvuruların usulüne uygun olarak yapılması gerekir.


(3) Vizeler, Türkiye’ye giriş için mutlak hak sağlamaz.


(4) Vizeler, konsolosluklarca, istisnai durumlarda ise
sınır kapılarının bağlı olduğu valiliklerce verilir. Konsolosluklara yapılan
başvurular doksan gün içinde sonuçlandırılır.


(5) Yabancı ülke diplomatlarına, Türkiye Cumhuriyeti
büyükelçiliklerince resen vize verilebilir. Bu vizeler, genel vize verme
usulüne uygun olarak Bakanlık ve Dışişleri Bakanlığına derhâl bildirilir. Bu
vizeler harca tabi değildir.


(6) Ülke menfaatleri göz önünde
bulundurularak vize verilmesinde yarar görülen yabancılara, istisnai olarak
Türkiye Cumhuriyeti büyükelçilerince resen vize verilebilir. Bu amaçla verilen
vizeler, genel vize verme usulüne uygun olarak Bakanlık ve Dışişleri Bakanlığına
derhâl bildirilir. Bu vizeler harca tabi değildir.


(7) Vize türlerine ve işlemlerine ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikle düzenlenir.


 


Vize muafiyeti[7]


MADDE 12 – (1)
Aşağıda sayılan yabancılardan Türkiye’ye girişte vize şartı aranmaz:


a) Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu anlaşmalarla ya da
Cumhurbaşkanı kararıyla vizeden muaf tutulan ülkelerin vatandaşları


b) Türkiye’ye giriş yapacağı tarih
itibarıyla, geçerli ikamet veya çalışma izni bulunanlar


c) 15/7/1950 tarihli ve 5682 sayılı Pasaport Kanununun 18
inci maddesine göre verilmiş ve geçerliliklerini yitirmemiş yabancılara mahsus
damgalı pasaport sahipleri


ç) 29/5/2009 tarihli ve 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı
Kanununun 28 inci maddesi kapsamında olduğu anlaşılanlar


(2) Aşağıda sayılan yabancılardan Türkiye’ye girişte vize
şartı aranmayabilir:


a) Mücbir nedenlerle, Türk hava ve deniz limanlarını
kullanmak zorunda kalan taşıtlardaki yabancılardan liman şehrine çıkacak
kişiler


b) Deniz limanlarına gelip, yetmiş iki saati geçmemek
kaydıyla, liman şehrini veya civar illeri turizm amaçlı gezecek kişiler


 


Sınır kapılarında verilen vizeler[8]


MADDE 13 – (1) Vize almadan sınır kapılarına gelen
yabancılara, süresi içinde Türkiye’den ayrılacaklarını belgelemeleri hâlinde,
sınır kapılarında istisnai olarak vize verilebilir.


(2) Sınır vizesi, sınır kapılarının bağlı olduğu valiliklerce
verilir. Valilik bu yetkisini sınırda görevli kolluk birimine devredebilir.
Cumhurbaşkanınca farklı bir süre belirlenmediği sürece, bu vize Türkiye’de en
fazla on beş gün kalma hakkı sağlar.


(3) Sınır vizesinin verilmesinde, insani nedenlere bağlı
olarak sağlık sigortası şartı aranmayabilir.


 


Havalimanı transit vizeleri


MADDE 14 – (1) Türkiye’den transit geçecek
yabancılara, havalimanı transit vizesi şartı getirilebilir. Havalimanı transit
vizeleri, en fazla altı ay içinde kullanılmak üzere konsolosluklar tarafından
verilir.


(2) Havalimanı transit vizesi istenecek yabancılar, Bakanlık
ve Dışişleri Bakanlığınca müştereken belirlenir.


 


Vize verilmeyecek yabancılar


MADDE 15 – (1) Aşağıda belirtilen yabancılara vize
verilmez:


a) Talep ettikleri vize süresinden en az altmış gün daha uzun
süreli pasaport ya da pasaport yerine geçen belgesi olmayanlar


b) Türkiye’ye girişleri yasaklı olanlar


c) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından sakıncalı
görülenler


ç) Kamu sağlığına tehdit olarak nitelendirilen hastalıklardan
birini taşıyanlar


d) Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu
anlaşmalar uyarınca, suçluların geri verilmesine esas olan suç veya suçlardan sanık
olanlar ya da hükümlü bulunanlar


e) Kalacağı süreyi kapsayan geçerli sağlık sigortası
bulunmayanlar


f) Türkiye’ye giriş, Türkiye’den geçiş veya Türkiye’de kalış
amacını haklı nedenlere dayandıramayanlar


g) Kalacağı sürede, yeterli ve düzenli maddi imkâna sahip
olmayanlar


ğ) Vize ihlalinden veya önceki ikamet izninden doğan ya da
21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanuna göre takip ve tahsil edilmesi gereken alacakları ödemeyi kabul
etmeyenler veya 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa göre takip
edilen borç ve cezalarını ödemeyi kabul etmeyenler


(2) Bu madde kapsamında olmasına rağmen vize verilmesinde
yarar görülenlere Bakanın onayıyla vize verilebilir.


 


Vizenin iptali


MADDE 16 – (1) Vizeler;


a) Sahteciliğe konu olduğunun tespiti,


b) Üzerinde silinti, kazıntı veya tahrifat yapıldığının
anlaşılması,


c) Vize sahibinin Türkiye’ye girişinin yasaklanması,


ç) Yabancının suç işleyebileceği yönünde kuvvetli şüphe
bulunması,


d) Pasaport veya pasaport yerine geçen belgenin sahte olması
veya geçerliliğinin sona ermesi,


e) Vize veya vize muafiyetinin amacı dışında kullanılması,


f) Vizenin verilmesine temel olan
şartların veya belgelerin geçerli olmadığının anlaşılması,


hâllerinde, vizeyi veren makamlar veya valiliklerce iptal
edilir.


(2) Vizenin geçerlilik süresi içinde yabancıyla ilgili sınır
dışı etme kararı alınması hâlinde vize iptal edilir.


 


Vize işlemlerinin tebliği


MADDE 17 – (1) Vize talebinin reddi ya da vizenin
iptaline ilişkin işlemler ilgiliye tebliğ edilir.


 


Cumhurbaşkanının vize ve pasaport işlemlerinde
yetkisi[9]


MADDE 18 – (1) Cumhurbaşkanı;


a) Pasaporta ve vizeye dair işlemlerin belirlenmesine ilişkin
anlaşmalar yapmaya ve gerek gördüğü hâllerde bazı devletlerin vatandaşları için
vize zorunluluğunu tek taraflı olarak kaldırmaya, vizelerin harçtan muaf
tutulması da dâhil olmak üzere vize kolaylığı getirmeye ve vize sürelerini
belirlemeye,


b) Savaş hâlinde veya diğer olağanüstü hâllerde ülkenin bir
bölgesini veya tamamını kapsamak üzere, yabancılar için pasaporta dair kayıt ve
şartlar koymaya,


c) Yabancıların Türkiye’ye girişlerini belli şartlara bağlayıcı
veya kısıtlayıcı her tür önlemi almaya,


yetkilidir.


 


İKİNCİ BÖLÜM


İkamet


İkamet izni


MADDE 19 – (1) Türkiye’de, vizenin veya vize
muafiyetinin tanıdığı süreden ya da doksan günden fazla kalacak yabancıların
ikamet izni almaları zorunludur. İkamet izni, altı ay içinde kullanılmaya
başlanmadığında geçerliliğini kaybeder.


 


İkamet izninden muafiyet


MADDE 20 – (1) Aşağıda sayılan yabancılar ikamet
izninden muaf tutulurlar:


a) Doksan güne kadar vizeyle veya vizeden muaf olarak
gelenler, vize süresi veya vize muafiyeti süresince


b) Vatansız Kişi Kimlik Belgesi sahibi olanlar


c) Türkiye’de görevli diplomasi ve konsolosluk memurları


ç) Türkiye’de görevli diplomasi ve konsolosluk memurlarının
ailelerinden Dışişleri Bakanlığınca bildirilenler


d) Uluslararası kuruluşların Türkiye’deki temsilciliklerinde
çalışan ve statüleri anlaşmalarla belirlenmiş olanlar


e) Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu anlaşmalarla ikamet
izninden muaf tutulanlar.


f) 5901 sayılı Kanunun 28 inci maddesi kapsamında olanlar


g) 76 ncı ve 83 üncü maddelerin birinci fıkraları kapsamında
belge sahibi olanlar[10]


(2) Birinci fıkranın (c), (ç), (d) ve
(e) bentlerinde belirtilen yabancılara, şekil ve içeriği Bakanlık ve Dışişleri
Bakanlığınca birlikte belirlenen belge tanzim edilir. Bu yabancılar, ikamet
izninden muafiyet sağlayan durumları sona erdikten sonra da Türkiye’de kalmaya
devam edeceklerse, en geç on gün içinde ikamet izni almak üzere valiliklere
başvurmakla yükümlüdür.


 


İkamet izni başvurusu


MADDE 21 – (1) İkamet izni başvurusu, yabancının
vatandaşı olduğu veya yasal olarak bulunduğu ülkedeki konsolosluklara yapılır.


(2) İkamet izni için başvuracak yabancılarda, talep ettikleri
ikamet izni süresinden altmış gün daha uzun süreli pasaport ya da pasaport
yerine geçen belgeye sahip olmaları şartı aranır.


(3) Başvuru için gerekli olan bilgi ve belgeler eksik ise,
başvurunun değerlendirilmesi eksiklikler tamamlanıncaya kadar ertelenebilir.
Eksik olan bilgi ve belgeler ilgiliye bildirilir.


(4) Konsolosluklar, ikamet izni başvurularını görüşleriyle birlikte
Genel Müdürlüğe iletir. Genel Müdürlük, gerekli gördüğünde ilgili kurumların
görüşlerini de alarak başvuruları sonuçlandırdıktan sonra, ikamet izninin
düzenlenmesi ya da başvurunun reddedilmesi için konsolosluğa bilgi verir.


(5) Başvurular, en geç doksan gün içinde sonuçlandırılır.


(6) İkamet izni başvurusunun reddine ilişkin işlemler
ilgiliye tebliğ edilir.


(7) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) (Değişik:6/12/2019-7196/72
md.) İkamet izni başvuruları yetkili aracı kurum tarafından da yapılabilir.
İçişleri Bakanlığı tarafından gerekli görülen durumlarda ikamet izni başvurularında
azami üç yıl geçerli sözleşmelerle ve ikamet izni aracılık hizmet bedelinin (…)[11] genel bütçeye
aktarılması kaydıyla, ikamet izni aracılık hizmeti sunacak yetkili aracı
kurumlar (…)11 görevlendirilebilir. (İptal üçüncü ve dördüncü cümle: Anayasa
Mahkemesi’nin 25/1/2023 Tarihli ve E: 2020/30, K: 2023/12 Sayılı Kararı ile.)
Alınacak payın genel bütçeye özel gelir olarak kaydedilmesine ve bakanlık bütçesinin
ilgili tertiplerine özel ödenek yazılmasına (…)11
yetkilidir.


 


Türkiye içinden yapılabilecek ikamet izni
başvuruları


MADDE 22 – (1) İkamet izni başvuruları,
aşağıdaki hâllerde istisnai olarak valiliklere de yapılabilir:


a) Adli veya idari makamların kararlarında veya taleplerinde


b) Yabancının Türkiye’den ayrılmasının makul veya mümkün
olmadığı durumlarda


c) Uzun dönem ikamet izinlerinde


ç) Öğrenci ikamet izinlerinde


d) İnsani ikamet izinlerinde


e) İnsan ticareti mağduru ikamet izinlerinde


f) Aile ikamet izninden kısa dönem ikamet iznine geçişlerde


g) Türkiye’de ikamet izni bulunan anne veya babanın
Türkiye’de doğan çocukları için yapacağı başvurularda


ğ) Geçerli ikamet izninin verilmesine esas olan gerekçenin
sona ermesi veya değişikliğe uğramasından dolayı yeni kalış amacına uygun
ikamet izni almak üzere yapılacak başvurularda


h) 20 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında yapılacak ikamet
izni başvurularında


ı) Türkiye’de yükseköğrenimini
tamamlayanların, kısa dönem ikamet iznine geçişlerinde


 


İkamet izinlerinin tanzimi ve şekli


MADDE 23 – (1) İkamet izinleri, pasaport veya
pasaport yerine geçen belgelerin geçerlilik süresinden altmış gün daha kısa
süreli, kalış amacına bağlı ve her yabancı için ayrı düzenlenir.


(2) İkamet izninin şekli ve içeriği Bakanlıkça, ikamet izni
yerine geçen çalışma izninin şekli ve içeriği ise Bakanlık ve ilgili kurumlarca
birlikte belirlenir.


 


İkamet izinlerinin uzatılması


MADDE 24 – (1) İkamet izinleri valiliklerce
uzatılabilir.


(2) Uzatma başvuruları, ikamet izni süresinin dolmasına
altmış gün kalmasından itibaren ve her koşulda ikamet izni süresi dolmadan önce
valiliklere yapılır. İkamet iznini uzatma başvurusunda bulunanlara, harca tabi
olmayan bir belge verilir. Bu yabancılar, ikamet izni süreleri sona ermiş olsa
dahi haklarında karar verilinceye kadar bu belgeyle Türkiye’de ikamet edebilir.


(3) Uzatılan ikamet izinleri, yasal izin sürelerinin bitim
tarihinden itibaren başlatılır.


(4) Uzatma başvuruları, valiliklerce sonuçlandırılır.


 


Türkiye içinden yapılan ikamet izni talebinin
reddi, iptali veya uzatılmaması


MADDE 25 – (1) Türkiye içinden yapılan ikamet izni
talebinin reddi, ikamet izninin uzatılmaması veya iptali ile bu işlemlerin
tebliği valiliklerce yapılır. Bu işlemler sırasında, yabancının Türkiye’deki
aile bağları, ikamet süresi, menşe ülkedeki durumu ve çocuğun yüksek yararı
gibi hususlar göz önünde bulundurulur ve ikamet iznine ilişkin karar
ertelenebilir.


(2) İkamet izni talebinin reddi, iznin
uzatılmaması veya iptali, yabancıya ya da yasal temsilcisine veya avukatına
tebliğ edilir. Tebligatta, yabancının karara karşı itiraz haklarını etkin
şekilde nasıl kullanabileceği ve bu süreçteki diğer yasal hak ve yükümlülükleri
de yer alır.


 


İkamet izinlerine ilişkin diğer hükümler


MADDE 26 – (1) Tutuklu veya hükümlü olarak
cezaevlerinde ya da idari gözetim altında geri gönderme merkezlerinde bulunan
yabancıların, buralarda geçirdikleri süreler ikamet izni süresinin ihlali sayılmaz.
Bu kişilerin varsa ikamet izinleri iptal edilebilir. Bunlardan, yabancı kimlik
numarası bulunmayanlara, ikamet izni şartı aranmadan yabancı kimlik numarası
verilebilir.


(2) Konsolosluklardan ikamet ve çalışma izni alarak
Türkiye’ye gelen yabancılar, giriş tarihinden itibaren en geç yirmi iş günü
içinde adres kayıt sistemine kayıtlarını yaptırmak zorundadırlar.


 


Çalışma izninin ikamet izni sayılması


MADDE 27 – (1)
Geçerli çalışma izni ile 27/2/2003 tarihli ve 4817 sayılı Yabancıların Çalışma
İzinleri Hakkında Kanunun 10 uncu maddesine istinaden verilen Çalışma İzni
Muafiyet Teyit Belgesi, ikamet izni sayılır. (Mülga ikinci cümle:
28/7/2016-6735/27 md.)


(2) Çalışma izni verilebilmesi veya iznin uzatılabilmesi için
yabancının 7 nci madde kapsamına girmemesi şartı aranır.


 


İkamette kesinti


MADDE 28 – (1) Bu Kanun hükümlerinin uygulanmasında;
zorunlu kamu hizmeti, eğitim ve sağlık nedenleri hariç, bir yılda toplam altı
ayı geçen veya son beş yıl içinde toplam bir yılı aşan Türkiye dışında kalışlar
ikamette kesinti sayılır. İkamet süresinde kesintisi olanların ikamet izni
başvurularında veya başka bir ikamet iznine geçişlerinde, önceki izin süreleri
hesaba katılmaz.


(2) Kesintisiz ikamet izin sürelerinin hesaplanmasında,
öğrenci ikamet izinlerinin yarısı, diğer ikamet izinlerinin ise tamamı sayılır.


 


İkamet izinleri arasında geçişler


MADDE 29 – (1) Yabancılar, ikamet izninin verilmesine
esas olan gerekçenin sona ermesi veya farklı bir gerekçenin ortaya çıkması
hâlinde, yeni kalış amacına uygun ikamet izni talebinde bulunabilir.


(2) İkamet izinleri arasındaki geçişlere ilişkin usul ve
esaslar yönetmelikle düzenlenir.


 


İkamet izni çeşitleri


MADDE 30 – (1) İkamet izni çeşitleri şunlardır:


a) Kısa dönem ikamet izni


b) Aile ikamet izni


c) Öğrenci ikamet izni


ç) Uzun dönem ikamet izni


d) İnsani ikamet izni


e) İnsan ticareti mağduru ikamet izni


 


Kısa dönem ikamet izni


MADDE 31 – (1) Aşağıda belirtilen yabancılara kısa
dönem ikamet izni verilebilir:


a) Bilimsel araştırma amacıyla gelecekler


b) Türkiye’de taşınmaz malı bulunanlar


c) Ticari bağlantı veya iş kuracaklar


ç) Hizmet içi eğitim programlarına katılacaklar


d) Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu
anlaşmalar ya da öğrenci değişim programları çerçevesinde eğitim veya benzeri amaçlarla
gelecekler


e) Turizm amaçlı kalacaklar


f) Kamu sağlığına tehdit olarak nitelendirilen hastalıklardan
birini taşımamak kaydıyla tedavi görecekler


g) Adli veya idari makamların talep veya kararına bağlı
olarak Türkiye’de kalması gerekenler


ğ) Aile ikamet izninden kısa dönem ikamet iznine geçenler


h) Türkçe öğrenme kurslarına katılacaklar


ı) Kamu kurumları aracılığıyla
Türkiye’de eğitim, araştırma, staj ve kurslara katılacaklar


i) Türkiye’de yükseköğrenimini tamamlayanlardan mezuniyet
tarihinden itibaren altı ay içinde müracaat edenler


j) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Türkiye’de çalışmayan ancak Cumhurbaşkanınca
belirlenecek kapsam ve tutarda yatırım yapacaklar ile bunların yabancı eşi,
kendisinin ve eşinin ergin olmayan veya bağımlı yabancı çocuğu[12]


k) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
vatandaşları


(2)
(Değişik: 28/7/2016-6735/27 md.)  Kısa dönem ikamet
izni, birinci fıkranın (j) ve (k) bentleri hariç olmak üzere, her defasında en
fazla ikişer yıllık sürelerle verilebilir.


(3) Birinci fıkranın (h) bendi kapsamında verilen ikamet
izinleri en fazla iki defa verilebilir.


(4) Birinci fıkranın (i) bendi kapsamında verilen ikamet
izinleri, bir defaya mahsus olmak üzere en fazla bir yıl süreli verilebilir.


(5) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Birinci
fıkranın (j) ve (k) bentleri kapsamında verilen ikamet izinleri en fazla beşer yıllık sürelerle
verilebilir.


(6) (Ek:21/11/2024-7533/35 md.) Kısa dönem ikamet izni
verilmesine esas olacak taşınmazın niteliği ve değeri Bakanlıkça belirlenir.


(7) (Ek:21/11/2024-7533/35 md.) Yabancı veya yasal
temsilcisi ya da avukatı tarafından, kısa dönem ikamet izni başvurusunun reddi
ya da kısa dönem ikamet izninin iptali kararlarına karşı, mahkemeye yapılan
başvurularda savunmanın verilmesi veya savunma verme süresinin geçmesiyle dosya
tekemmül etmiş sayılır. Davacının gösterdiği adrese tebligat yapılamaması halinde, 6/1/1982 tarihli
ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 26 ncı maddesinin
üçüncü fıkrasında öngörülen süre iki ay olarak uygulanır. Duruşma yapılması
mahkemenin takdirine bağlıdır.


 


Kısa dönem ikamet izninin şartları


MADDE 32 – (1) Kısa dönem ikamet izinlerinin
verilmesinde aşağıdaki şartlar aranır:


a) 31 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan gerekçelerden
biri veya birkaçını ileri sürerek talepte bulunmak ve bu talebiyle ilgili bilgi
ve belgeleri ibraz etmek


b) 7 nci madde kapsamına girmemek


c) Genel sağlık ve güvenlik standartlarına uygun barınma
şartlarına sahip olmak


ç) İstenilmesi hâlinde, vatandaşı olduğu veya yasal olarak
ikamet ettiği ülkenin yetkili makamları tarafından düzenlenmiş adli sicil
kaydını gösteren belgeyi sunmak


d) Türkiye’de kalacağı adres bilgilerini vermek


 


Kısa dönem ikamet izninin reddi, iptali veya
uzatılmaması


MADDE 33 – (1) Aşağıdaki hâllerde kısa dönem ikamet
izni verilmez, verilmişse iptal edilir, süresi bitenler uzatılmaz:


a) 32 nci maddede aranan şartlardan birinin veya birkaçının
yerine getirilmemesi veya ortadan kalkması


b) İkamet izninin, veriliş amacı dışında kullanıldığının
belirlenmesi


c) (Mülga: 28/7/2016-6735/27 md.)


ç) Hakkında geçerli sınır dışı etme veya Türkiye’ye giriş
yasağı kararı bulunması


(2) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) İkamet izninin yurt dışında kalış
süresi bakımından iptaline ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.


 


Aile ikamet izni


MADDE 34 – (1) Türk vatandaşlarının, 5901
sayılı Kanunun 28 inci maddesi kapsamında olanların veya ikamet izinlerinden
birine sahip olan yabancılar ile mültecilerin ve ikincil koruma statüsü
sahiplerinin;


a) Yabancı eşine,


b) Kendisinin veya eşinin ergin olmayan yabancı çocuğuna,


c) Kendisinin veya eşinin bağımlı yabancı çocuğuna,


her defasında üç yılı aşmayacak şekilde aile ikamet izni
verilebilir. Ancak, aile ikamet izninin süresi hiçbir şekilde destekleyicinin
ikamet izni süresini aşamaz.[13]



(2) Vatandaşı olduğu ülkenin hukukuna göre birden fazla eş
ile evlilik hâlinde, eşlerden yalnızca birine aile ikamet izni verilir. Ancak,
diğer eşlerinden olan çocuklara da aile ikamet izni verilebilir.


(3) Çocukların aile ikamet izninde, Türkiye dışında varsa
ortak velayeti bulunan anne veya babanın muvafakati aranır.


(4) Aile ikamet izinleri, on sekiz yaşına kadar, öğrenci
ikamet izni almadan ilk ve ortaöğretim kurumlarında eğitim hakkı sağlar.


(5) En az üç yıl aile ikamet izniyle Türkiye’de kalmış
olanlardan on sekiz yaşını tamamlayanlar, talep etmeleri hâlinde bu izinlerini
kısa dönem ikamet iznine dönüştürebilir.


(6) Boşanma hâlinde, Türk vatandaşıyla evli yabancıya, en az
üç yıl aile ikamet izniyle kalmış olmak kaydıyla kısa dönem ikamet izni
verilebilir. Ancak yabancı eşin, aile içi şiddet gerekçesiyle mağdur olduğu
ilgili mahkeme kararıyla sabit ise, üç yıllık süre şartı aranmaz.


(7) Destekleyicinin ölümü hâlinde, bu kişiye bağlı aile
ikamet izniyle kalanlara, süre şartı aranmadan kısa dönem ikamet izni
verilebilir.


 


Aile ikamet izninin şartları


MADDE 35 – (1) Aile ikamet izni taleplerinde,
destekleyicide aşağıdaki şartlar aranır:


a) Toplam geliri asgari ücretten az olmamak üzere, ailedeki
fert başına asgari ücretin üçte birinden az olmayan aylık geliri bulunmak


b) Ailenin nüfusuna göre, genel sağlık ve güvenlik
standartlarına uygun barınma şartlarına sahip olmak ve tüm aile fertlerini
kapsayan sağlık sigortası yaptırmış olmak


c) Başvuru tarihi itibarıyla, beş yıl içinde aile düzenine
karşı suçlardan herhangi birinden hüküm giymemiş olduğunu adli sicil kaydıyla
belgelemek


ç) Türkiye’de en az bir yıldır ikamet izniyle kalıyor olmak


d) Adres kayıt sisteminde kaydı bulunmak


(2) Bilimsel araştırma amaçlı ikamet izni ya da çalışma izni
bulunanlar, 5901 sayılı Kanunun 28 inci maddesi kapsamında olanlar veya Türk
vatandaşlarıyla evli olan yabancılar hakkında, birinci fıkranın (ç) bendi
uygulanmaz.


(3) Türkiye’de, destekleyicinin yanında kalmak üzere aile
ikamet izni talebinde bulunacak yabancılarda aşağıdaki şartlar aranır:


a) 34 üncü maddenin birinci fıkrası kapsamında olduğunu gösteren
bilgi ve belgeleri ibraz etmek


b) 34 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen kişilerle
birlikte yaşadığını veya yaşama niyeti taşıdığını ortaya koymak


c) Evliliği aile ikamet izni alabilmek amacıyla yapmamış
olmak


ç) Eşlerden her biri için on sekiz yaşını doldurmuş olmak


d) 7 nci madde kapsamına girmemek


(4) Türkiye’de bulunan mülteciler ve ikincil koruma statüsü
sahiplerinde, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlar aranmayabilir.


 


Aile ikamet izni talebinin reddi, iptali veya
uzatılmaması


MADDE 36 – (1) Aşağıdaki hâllerde aile ikamet izni verilmez,
verilmişse iptal edilir, süresi bitenler uzatılmaz:


a) 35 inci maddenin birinci ve üçüncü fıkralarında aranan
şartların karşılanmaması veya ortadan kalkması


b) Aile ikamet izni alma şartları ortadan kalktıktan sonra
kısa dönem ikamet izni verilmemesi


c) Hakkında geçerli sınır dışı etme veya Türkiye’ye giriş
yasağı kararı bulunması


ç) Aile ikamet izninin, veriliş amacı dışında kullanıldığının
belirlenmesi


d) (Mülga: 28/7/2016-6735/27 md.)


(2) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.)  İkamet izninin yurt dışında
kalış süresi bakımından iptaline ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle
düzenlenir.


 


Anlaşmalı evlilik yoluyla talep edilen aile
ikamet izni


MADDE 37 – (1) Aile ikamet izni verilmeden
veya uzatılmadan önce makul şüphe varsa, evliliğin sırf ikamet izni alabilme
amacıyla yapılıp yapılmadığı valiliklerce araştırılır. Araştırma sonucunda, evliliğin bu amaçla
yapıldığı tespit edilirse aile ikamet izni verilmez, verilmişse iptal edilir.


(2) Aile ikamet izni verildikten sonra da evliliğin anlaşmalı
olup olmadığı konusunda valiliklerce denetim yapılabilir.


(3) Anlaşmalı evlilik yoluyla alınan ve sonradan iptal edilen
ikamet izinleri, bu Kanunda öngörülen ikamet izin sürelerinin toplanmasında
hesaba katılmaz.


 


Öğrenci ikamet izni


MADDE 38 – (1) Türkiye’de bir yükseköğretim kurumunda
ön lisans, lisans, yüksek lisans ya da doktora öğrenimi görecek yabancılara öğrenci
ikamet izni verilir.


(2) Bakımı ve masrafları gerçek veya tüzel kişi tarafından
üstlenilen ilk ve orta derecede öğrenim görecek yabancılara, velilerinin veya
yasal temsilcilerinin muvafakatiyle öğrenimleri süresince birer yıllık
sürelerle öğrenci ikamet izni verilebilir ve uzatılabilir.


(3) Öğrenci ikamet izni, öğrencinin anne ve babası ile diğer
yakınlarına, ikamet izni alma konusunda hiçbir hak sağlamaz.


(4) Öğrenim süresi bir yıldan kısa ise
öğrenci ikamet izni süresi öğrenim süresini aşamaz.


(5) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Kamu kurum ve kuruluşları
aracılığıyla gelerek Türkiye’de öğrenim görecek yabancılara, öğrenim süresince
ikamet izni verilebilir.


 


Öğrenci ikamet izninin şartları


MADDE 39 – (1) Öğrenci ikamet izninde aşağıdaki
şartlar aranır:


a) 38 inci madde kapsamındaki bilgi ve belgeleri ibraz etmek


b) 7 nci madde kapsamına girmemek


c) Türkiye’de kalacağı adres bilgilerini vermek


 


Öğrenci ikamet izni talebinin reddi, iptali veya
uzatılmaması


MADDE 40 – (1) Aşağıdaki hâllerde öğrenci ikamet izni
verilmez, verilmişse iptal edilir, süresi uzatılmaz:


a) 39 uncu maddede aranan şartların karşılanmaması veya
ortadan kalkması


b) Öğrenimin sürdürülemeyeceği konusunda kanıtların ortaya
çıkması


c) Öğrenci ikamet izninin, veriliş amacı dışında kullanıldığının
belirlenmesi


ç) Hakkında geçerli sınır dışı etme kararı veya Türkiye’ye
giriş yasağı bulunması


 


Öğrencilerin çalışma hakkı[14][15]


MADDE 41 – (1) Türkiye’de örgün öğrenim gören ön
lisans, lisans, yüksek lisans ve doktora öğrencileri, çalışma izni almak
kaydıyla çalışabilirler. Ancak, ön lisans ve lisans öğrencileri için çalışma hakkı,
ilk yıldan sonra başlar ve ilgili kanunlar ve Cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle
düzenlenir.


(2) Ön lisans ve lisans öğrencilerinin çalışma hakkına
ilişkin usul ve esaslar, Bakanlık ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı
tarafından müştereken düzenlenir.[16]


 


Uzun dönem ikamet izni


MADDE 42 – (1) Türkiye’de kesintisiz en az sekiz yıl
ikamet izniyle kalmış olan ya da Bakanlığın belirlediği şartlara uyan
yabancılara, Bakanlığın onayıyla valilikler tarafından süresiz ikamet izni
verilir.[17]



(2) Mülteci, şartlı mülteci ve ikincil koruma statüsü
sahipleri ile insani ikamet izni sahiplerine ve geçici koruma sağlananlara,
uzun dönem ikamet iznine geçiş hakkı tanınmaz.


 


Uzun dönem ikamet izninin şartları


MADDE 43 – (1) Uzun dönem ikamet iznine geçişte
aşağıdaki şartlar aranır:


a) Kesintisiz en az sekiz yıl ikamet izniyle Türkiye’de
kalmış olmak


b) Son üç yıl içinde sosyal yardım almamış olmak


c) Kendisi veya varsa ailesinin geçimini sağlayacak yeterli
ve düzenli gelir kaynağına sahip olmak


ç) Geçerli sağlık sigortasına sahip olmak


d) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından tehdit
oluşturmamak


(2) Bakanlığın belirlediği şartlara sahip olması nedeniyle
uzun dönem ikamet izni verilmesi uygun görülen yabancılar için birinci fıkranın
(d) bendi dışındaki şartlar aranmaz.


 


Uzun dönem ikamet izninin sağladığı haklar[18]


MADDE 44 – (1) Uzun dönem ikamet izni bulunan
yabancılar;


a) Askerlik yapma yükümlülüğü,


b) Seçme ve seçilme,


c) Kamu görevlerine girme,


ç) Muaf olarak araç ithal etme,


ve özel kanunlardaki düzenlemeler hariç, sosyal güvenliğe
ilişkin kazanılmış hakları saklı kalmak ve bu hakların kullanımında ilgili
mevzuat hükümlerine tabi olmak şartıyla, Türk vatandaşlarına tanınan haklardan yararlanırlar.


(2) Birinci fıkradaki haklara kısmen
veya tamamen kısıtlamalar getirmeye Cumhurbaşkanı yetkilidir.


 


Uzun dönem ikamet izninin iptali


MADDE 45 – (1) Uzun dönem ikamet izinleri;


a) Yabancının, kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından
ciddi tehdit oluşturması,


b) Sağlık, eğitim ve ülkesindeki zorunlu kamu hizmeti dışında
bir nedenle kesintisiz bir yıldan fazla süreyle Türkiye dışında bulunması,


hâllerinde iptal edilir.


(2) Birinci fıkranın (b) bendi
kapsamında uzun dönem ikamet izni iptal edilen yabancıların, bu izni tekrar
almak üzere yapacakları başvurular ve bunların sonuçlandırılmasına ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.


 


İnsani ikamet izni


MADDE 46 – (1)
Aşağıda belirtilen hâllerde, diğer ikamet izinlerinin verilmesindeki şartlar
aranmadan, Bakanlıkça belirlenen sürelerle sınırlı olmak kaydıyla ve Genel
Müdürlüğün onayı alınarak valiliklerce insani ikamet izni verilebilir ve bu izinler
uzatılabilir:[19]


a) Çocuğun yüksek yararı söz konusu olduğunda


b) Haklarında sınır dışı etme veya Türkiye’ye giriş yasağı
kararı alındığı hâlde, yabancıların Türkiye’den çıkışları yaptırılamadığında ya
da Türkiye’den ayrılmaları makul veya mümkün görülmediğinde


c) 55 inci madde uyarınca yabancı hakkında sınır dışı etme
kararı alınmadığında


ç) 53 üncü, 72 nci ve 77 nci maddelere göre yapılan işlemlere
karşı yargı yoluna başvurulduğunda


d) Başvuru sahibinin ilk iltica ülkesi veya güvenli üçüncü
ülkeye geri gönderilmesi işlemlerinin devamı süresince


e) Acil nedenlerden dolayı veya ülke menfaatlerinin korunması
ile kamu düzeni ve kamu güvenliği açısından Türkiye’ye girişine ve Türkiye’de
kalmasına izin verilmesi gereken yabancıların, ikamet izni verilmesine engel
teşkil eden durumları sebebiyle diğer ikamet izinlerinden birini alma imkânı
bulunmadığında


f) Olağanüstü durumlarda


(2) İnsani ikamet izni alan yabancılar, iznin veriliş
tarihinden itibaren en geç yirmi iş günü içinde adres kayıt sistemine kayıt yaptırmak
zorundadır.


 


İnsani ikamet izninin iptali veya uzatılmaması


MADDE 47 – (1) İnsani ikamet izni Bakanlığın onayı
alınmak kaydıyla, iznin verilmesini zorunlu kılan şartlar ortadan kalktığında
valiliklerce iptal edilir ve uzatılmaz.


 


İnsan ticareti mağduru ikamet izni


MADDE 48 – (1) İnsan ticareti mağduru olduğu veya
olabileceği yönünde kuvvetli şüphe duyulan yabancılara, yaşadıklarının
etkisinden kurtulabilmeleri ve yetkililerle iş birliği yapıp yapmayacaklarına
karar verebilmeleri amacıyla valiliklerce otuz gün süreli ikamet izni verilir.


(2) Bu ikamet izinlerinde, diğer ikamet izinlerinin verilmesindeki
şartlar aranmaz.


 


İnsan ticareti mağduru ikamet izninin uzatılması
ve iptali


MADDE 49 – (1) İyileşme ve düşünme süresi tanımak
amacıyla verilen ikamet izni, mağdurun güvenliği, sağlığı veya özel durumu
nedeniyle en fazla altışar aylık sürelerle uzatılabilir. Ancak, bu süreler
hiçbir şekilde toplam üç yılı geçemez.


(2) İnsan ticareti mağduru olduğu veya olabileceği yönünde
kuvvetli şüphe bulunan yabancıların, kendi girişimleriyle suçun failleriyle
yeniden bağ kurduklarının belirlendiği durumlarda ikamet izinleri iptal edilir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Vatansız Kişiler


Vatansızlığın tespiti


MADDE 50 – (1) Vatansızlığın tespiti Genel Müdürlükçe
yapılır. Vatansız kişilere, Türkiye’de yasal olarak ikamet edebilme hakkı
sağlayan Vatansız Kişi Kimlik Belgesi düzenlenir. Başka ülkeler tarafından
vatansız kişi işlemi görenler bu haktan yararlandırılmaz.


(2) Vatansız kişiler, Vatansız Kişi Kimlik Belgesi almakla
yükümlü olup, belge Genel Müdürlüğün uygun görüşü alınarak valiliklerce
düzenlenir. Hiçbir harca tabi olmayan bu belge, ikamet izni yerine geçer ve iki
yılda bir valiliklerce yenilenir. Vatansız Kişi Kimlik Belgesinde yabancı
kimlik numarası da yer alır.


(3) Vatansız Kişi Kimlik Belgesine sahip olarak Türkiye’de
geçirilen süreler, ikamet sürelerinin toplanmasında hesaba katılır.


(4) Vatansız Kişi Kimlik Belgesi,
kişinin herhangi bir ülke vatandaşlığını kazanmasıyla birlikte geçerliliğini
kaybeder.


(5) Vatansızlık durumlarının tespiti ve Vatansız Kişi Kimlik
Belgesiyle ilgili usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


 


Vatansız kişilere tanınan haklar ve güvenceler


MADDE 51 – (1) Vatansız Kişi Kimlik Belgesine sahip
kişiler;


a) Bu Kanundaki ikamet izinlerinden birini almak üzere
talepte bulunabilirler,


b) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehdit
oluşturmadıkları sürece sınır dışı edilmezler,


c) Yabancılarla ilgili işlemlerde aranan karşılıklılık
şartından muaf tutulurlar,


ç) Çalışma izniyle ilgili iş ve işlemlerde 4817 sayılı Kanun
hükümlerine tabidirler,


d) 5682 sayılı Kanunun 18 inci maddesi hükümlerinden yararlanabilirler.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Sınır Dışı Etme


Sınır dışı etme


MADDE 52 – (1) Yabancılar, sınır dışı etme kararıyla,
menşe ülkesine veya transit gideceği ülkeye ya da üçüncü bir ülkeye sınır dışı
edilebilir.


 


Sınır dışı etme kararı


MADDE 53 – (1)
Sınır dışı etme kararı, Genel Müdürlüğün talimatı üzerine veya resen valiliklerce alınır.


(2) Karar, gerekçeleriyle birlikte hakkında sınır dışı etme
kararı alınan yabancıya veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir.
Hakkında sınır dışı etme kararı alınan yabancı, bir avukat tarafından temsil
edilmiyorsa kendisi veya yasal temsilcisi, kararın sonucu, itiraz usulleri ve
süreleri hakkında bilgilendirilir.


(3) (Değişik:21/11/2024-7533/36 md.) Yabancı veya
yasal temsilcisi ya da avukatı, sınır dışı etme kararına karşı, kararın
tebliğinden itibaren yedi gün içinde idare mahkemesine başvurabilir. Mahkemeye
başvuran kişi, sınır dışı etme kararını veren makama da başvurusunu bildirir.
Mahkemeye yapılan başvurularda savunmanın verilmesi veya savunma verme
süresinin geçmesiyle dosya tekemmül etmiş sayılır. Davacının gösterdiği adrese
tebligat yapılamaması halinde, 2577 sayılı Kanunun 26 ncı maddesinin
üçüncü fıkrasında öngörülen süre iki ay olarak uygulanır. Duruşma yapılması
mahkemenin takdirine bağlıdır. Başvurular dosyanın tekemmülünden veya ara karar
ya da duruşma yapılması gereken hâllerde bunların tamamlanmasından itibaren on
beş gün içinde sonuçlandırılır. Mahkemenin bu konuda vermiş olduğu karar
kesindir. Yabancının rızası saklı kalmak kaydıyla, dava açma süresi içinde veya
yargı yoluna başvurulması hâlinde yargılama sonuçlanıncaya kadar yabancı sınır
dışı edilmez.


 


Sınır dışı etme kararı alınacaklar


MADDE 54 – (1) Aşağıda sayılan yabancılar hakkında
sınır dışı etme kararı alınır:


a) 5237 sayılı Kanunun 59 uncu maddesi kapsamında
sınır dışı edilmesi gerektiği değerlendirilenler


b) Terör örgütü yöneticisi, üyesi, destekleyicisi veya çıkar
amaçlı suç örgütü yöneticisi, üyesi veya destekleyicisi olanlar


c) Türkiye’ye giriş, vize ve ikamet izinleri için yapılan
işlemlerde gerçek dışı bilgi ve sahte belge kullananlar


ç) Türkiye’de bulunduğu süre zarfında geçimini meşru olmayan
yollardan sağlayanlar


d) Kamu düzeni veya kamu güvenliği ya da kamu sağlığı
açısından tehdit oluşturanlar


e) Vize veya vize muafiyeti süresini on günden fazla aşanlar
veya vizesi iptal edilenler


f) İkamet izinleri iptal edilenler


g) İkamet izni bulunup da süresinin sona ermesinden itibaren
kabul edilebilir gerekçesi olmadan ikamet izni süresini on günden fazla ihlal
edenler


ğ) Çalışma izni olmadan çalıştığı tespit edilenler


h) Türkiye’ye yasal giriş veya Türkiye’den yasal çıkış
hükümlerini ihlal edenler ya da bu hükümleri ihlale teşebbüs edenler[20]


ı) Hakkında Türkiye’ye giriş yasağı bulunmasına rağmen
Türkiye’ye geldiği tespit edilenler


i) Uluslararası koruma başvurusu
reddedilen, uluslararası korumadan hariçte tutulan, başvurusu kabul edilemez
olarak değerlendirilen, başvurusunu geri çeken, başvurusu geri çekilmiş
sayılan, uluslararası koruma statüleri sona eren veya iptal edilenlerden
haklarında verilen son karardan sonra bu Kanunun diğer hükümlerine göre Türkiye’de
kalma hakkı bulunmayanlar


j) İkamet izni uzatma başvuruları reddedilenlerden, on gün
içinde Türkiye’den çıkış yapmayanlar


k) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/36 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/31 md.) Uluslararası
kurum ve kuruluşlar tarafından tanımlanan terör örgütleriyle ilişkili olduğu
değerlendirilenler.


(2) (Değişik:
3/10/2016-KHK-676/36 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/31 md.) Bu maddenin birinci fıkrasının (b),
(d) ve (k) bentleri kapsamında oldukları değerlendirilen uluslararası koruma
başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler hakkında
uluslararası koruma işlemlerinin her aşamasında sınır dışı etme kararı
alınabilir.


 


Sınır dışı etme kararı alınmayacaklar


MADDE 55 – (1) 54 üncü madde kapsamında olsalar dahi,
aşağıdaki yabancılar hakkında sınır dışı etme kararı alınmaz:


a) Sınır dışı edileceği ülkede ölüm cezasına, işkenceye,
insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya muameleye maruz kalacağı konusunda
ciddi emare bulunanlar


b) Ciddi sağlık sorunları, yaş ve hamilelik durumu nedeniyle
seyahat etmesi riskli görülenler


c) Hayati tehlike arz eden hastalıkları için tedavisi devam
etmekte iken sınır dışı edileceği ülkede tedavi imkânı bulunmayanlar


ç) Mağdur destek sürecinden yararlanmakta olan insan ticareti
mağdurları


d) Tedavileri tamamlanıncaya kadar, psikolojik, fiziksel veya
cinsel şiddet mağdurları


(2) Birinci fıkra kapsamındaki
değerlendirmeler, herkes için ayrı yapılır. Bu kişilerden, belli bir adreste
ikamet etmeleri, istenilen şekil ve sürelerde bildirimde bulunmaları
istenebilir.


 


Türkiye’yi terke davet


MADDE 56 – (1) Sınır dışı etme kararı alınanlara,
sınır dışı etme kararında belirtilmek kaydıyla, Türkiye’yi terk edebilmeleri
için on beş günden az olmamak
üzere otuz güne kadar süre tanınır. Ancak, kaçma ve kaybolma riski bulunanlara,
yasal giriş veya yasal çıkış kurallarını ihlal edenlere, sahte belge
kullananlara, asılsız belgelerle ikamet izni almaya çalışanlara veya aldığı
tespit edilenlere, kamu düzeni, kamu güvenliği veya kamu sağlığı açısından
tehdit oluşturanlara bu süre tanınmaz.


(2) Türkiye’den çıkış için süre tanınan
kişilere, Çıkış İzin Belgesi verilir. Bu belge hiçbir harca tabi değildir. Vize
ve ikamet harçları ile bunların cezalarına ilişkin yükümlülükler saklıdır.


 


Sınır dışı etmek üzere idari gözetim ve süresi


MADDE 57 – (1) 54 üncü madde kapsamındaki yabancılar,
kolluk tarafından yakalanmaları hâlinde, haklarında karar verilmek üzere derhâl
valiliğe bildirilir. Bu kişilerden, sınır dışı etme kararı alınması gerektiği
değerlendirilenler hakkında, sınır dışı etme kararı valilik tarafından alınır.
Değerlendirme ve karar süresi kırk sekiz saati geçemez.


(2) (Değişik:6/12/2019-7196/77 md.) Hakkında sınır
dışı etme kararı alınanlardan; kaçma ve kaybolma riski bulunan, Türkiye’ye
giriş veya çıkış kurallarını ihlal eden, sahte ya da asılsız belge kullanan,
kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın Türkiye’den çıkmaları için tanınan
sürede çıkmayan, kamu düzeni, kamu güvenliği veya kamu sağlığı açısından tehdit
oluşturanlar hakkında valilik tarafından idari gözetim kararı alınır ya da 57/A
maddesi uyarınca idari gözetime alternatif yükümlülükler getirilir. Hakkında
idari gözetim kararı alınan yabancılar, yakalamayı yapan kolluk birimince geri
gönderme merkezlerine kırk sekiz saat içinde götürülür.


(3) Geri gönderme merkezlerindeki idari gözetim süresi altı
ayı geçemez. Ancak bu süre, sınır dışı etme işlemlerinin yabancının iş birliği
yapmaması veya ülkesiyle ilgili doğru bilgi ya da belgeleri vermemesi nedeniyle
tamamlanamaması hâlinde, en fazla altı ay daha uzatılabilir.


(4) (Değişik:6/12/2019-7196/77 md.) İdari gözetimin
devamında zaruret olup olmadığı, valilik tarafından her ay düzenli olarak
değerlendirilir. Gerek görüldüğünde, otuz günlük süre beklenmez. İdari
gözetimin devamında zaruret görülmeyen yabancılar için idari gözetim derhâl
sonlandırılır. Bu yabancılara, 57/A maddesi uyarınca idari gözetime alternatif
yükümlülükler getirilir.


(5) İdari gözetim kararı, idari gözetim süresinin uzatılması
ve her ay düzenli olarak yapılan değerlendirmelerin sonuçları, gerekçesiyle
birlikte yabancıya veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. Aynı
zamanda, idari gözetim altına alınan kişi bir avukat tarafından temsil
edilmiyorsa, kendisi veya yasal temsilcisi kararın sonucu, itiraz usulleri ve
süreleri hakkında bilgilendirilir.


(6) İdari gözetim altına alınan kişi veya yasal temsilcisi ya
da avukatı, idari gözetim kararına karşı sulh ceza hâkimine başvurabilir.
Başvuru idari gözetimi durdurmaz. Dilekçenin idareye verilmesi hâlinde, dilekçe
yetkili sulh ceza hâkimine derhâl ulaştırılır. Sulh ceza hâkimi incelemeyi beş gün içinde
sonuçlandırır. Sulh ceza hâkiminin kararı kesindir. İdari gözetim altına alınan
kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı, idari gözetim şartlarının ortadan
kalktığı veya değiştiği iddiasıyla yeniden sulh ceza hâkimine başvurabilir.


(7) İdari gözetim işlemine karşı yargı yoluna başvuranlardan,
avukatlık ücretlerini karşılama imkânı bulunmayanlara, talepleri hâlinde
19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu hükümlerine göre avukatlık
hizmeti sağlanır.


(8) (Ek:6/12/2019-7196/77 md.) İdari gözetim altına
alınan yabancıların uyruklarının tespit edilmesi amacıyla elektronik ve
iletişim cihazları incelenebilir. İnceleme sonucunda elde edilen veriler bu
amaç dışında kullanılmaz.


 


İdari
gözetime alternatif yükümlülükler


MADDE
57/A- (Ek:6/12/2019-7196/78
md.)


(1)
57 nci maddenin ikinci fıkrasında sayılan yabancılara ya da idari gözetimi
sonlandırılan yabancılara aşağıdaki idari gözetime alternatif yükümlülükler
getirilebilir:


a)
Belirli adreste ikamet etme


b)
Bildirimde bulunma


c)
Aile temelli geri dönüş


ç)
Geri dönüş danışmanlığı


d)
Kamu yararına hizmetlerde gönüllülük esasıyla görev alma


e)
Teminat


f)
Elektronik izleme


(2)
Yabancıya birinci fıkradaki yükümlülüklerden bir ya da birkaçının getirilmesi
durumunda, bu süre yirmi dört ayı geçemez.


(3)
57 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında olup da idari gözetim altına alınmayan
yabancılara bu maddenin birinci fıkrasında sayılan yükümlülüklerden birinin ya
da birkaçının getirilmesi zorunludur.


(4)
İdari gözetime alternatif yükümlülüklere tabi tutulduğu, yabancıya veya yasal temsilcisine
ya da avukatına gerekçeleri ile birlikte tebliğ edilir. Hakkında idari gözetime
alternatif yükümlülükler getirilen yabancı, bir avukat tarafından temsil
edilmiyorsa kendisi veya yasal temsilcisi, kararın sonucu, itiraz usulleri ve
süreleri hakkında bilgilendirilir.


(5)
Elektronik izleme yükümlülüğüne tabi tutulan yabancı veya yasal temsilcisi ya
da avukatı bu karara karşı sulh ceza hâkimine başvurabilir. Başvuru yabancının
tabi tutulduğu idari yükümlülüğü durdurmaz. Sulh ceza hâkimi incelemeyi beş gün
içinde sonuçlandırır. Sulh ceza hâkiminin kararı kesindir.


(6)
İdari gözetime alternatif yükümlülüklere uymayan yabancılar idari gözetim
altına alınabilir.


(7)
Yabancıya teminat yükümlülüğü getirilmesi ve yabancının teminat süresi
içerisinde mücbir sebepler ve mahkeme sürecinin sona ermemesi halleri saklı
kalmak kaydıyla Türkiye’den çıkmaması durumunda teminat Hazineye irat
kaydedilir.


(8)
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça düzenlenir.


 


Geri gönderme merkezleri


MADDE 58 – (1) İdari gözetime alınan yabancılar, geri
gönderme merkezlerinde tutulurlar.


(2) Geri gönderme merkezleri Bakanlık tarafından işletilir.
Bakanlık, kamu kurum ve kuruluşları, Türkiye Kızılay Derneği veya kamu yararına
çalışan derneklerden göç alanında uzmanlığı bulunanlarla protokol yaparak bu
merkezleri işlettirebilir.


(3) Geri gönderme merkezlerinin kurulması, yönetimi,
işletilmesi, devri, denetimi ve sınır dışı edilmek amacıyla idari gözetimde
bulunan yabancıların geri gönderme merkezlerine nakil işlemleriyle ilgili usul
ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.


 


Geri gönderme merkezlerinde sağlanacak hizmetler


MADDE 59 – (1) Geri gönderme merkezlerinde;


a) Yabancı tarafından bedeli karşılanamayan acil ve temel
sağlık hizmetleri ücretsiz verilir,


b) Yabancıya; yakınlarına, notere, yasal temsilciye ve
avukata erişme ve bunlarla görüşme yapabilme, ayrıca telefon hizmetlerine
erişme imkânı sağlanır,


c) Yabancıya; ziyaretçileri, vatandaşı olduğu ülke konsolosluk
yetkilisi, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği görevlisiyle
görüşebilme imkânı sağlanır,


ç) Çocukların yüksek yararları gözetilir, aileler ayrı
yerlerde barındırılır,[21]



d) Çocukların eğitim ve öğretimden yararlandırılmaları hususunda,
Millî Eğitim Bakanlığınca gerekli tedbirler alınır.


(2) Göç alanında uzmanlığı bulunan ilgili sivil toplum
kuruluşu temsilcileri, Genel Müdürlüğün izniyle geri gönderme merkezlerini
ziyaret edebilirler.


 


Sınır dışı etme kararının yerine getirilmesi


MADDE 60 – (1) Geri gönderme merkezlerindeki yabancılar,
kolluk birimi tarafından sınır kapılarına götürülür.


(2) Geri gönderme merkezlerine sevk edilmesine gerek kalmadan
sınır dışı edilecek olan yabancılar, Genel Müdürlük taşra teşkilatının
koordinesinde kolluk birimlerince sınır kapılarına götürülür.


(3) (Değişik:6/12/2019-7196/80 md.)
Sınır dışı edilecek yabancıların seyahat masrafları kendilerince karşılanır.
Seyahat masraflarının karşılanması hususunda aşağıdaki hükümler uygulanır:


a) Yabancının mevcut parası sınır dışı seyahat masraflarının
tamamını karşılamaya yetiyorsa sınır dışı seyahat masrafları yabancının mevcut
parasından karşılanır ve artan tutar kendisine bırakılır.


b) Yabancının hiç parası yoksa seyahat masraflarının tamamı
Genel Müdürlükçe karşılanır.


c) Yabancının mevcut parası seyahat masraflarının tamamını
karşılamaya yetmiyorsa;


1) Seyahat masrafları Genel Müdürlükçe karşılanır ve
yabancının mevcut parasının Genel Müdürlükçe her mali yıl başında belirlenen
sınır dışı edilecek yabancıların temel gereksinimlerini karşılamaya yetecek
tutar kadar kısmı kendisine bırakılarak artan kısmı seyahat masrafları karşılığında
Hazineye gelir kaydedilir.


2) Yabancının mevcut parası temel
gereksinimlerini karşılamaya yetecek tutarın altındaysa seyahat masrafının
tamamı Genel Müdürlükçe karşılanır ve mevcut parası kendisine bırakılır.


ç) Masraflar geri ödenmediği sürece, yabancıların
Türkiye’ye girişine izin verilmeyebilir.


(4) Genel Müdürlük sınır dışı işlemleriyle ilgili olarak
uluslararası kuruluşlar, ilgili ülke makamları ve sivil toplum kuruluşlarıyla
iş birliği yapabilir.


(5) Yabancıların pasaportları veya diğer belgeleri, sınır
dışı edilinceye kadar tutulabilir ve sınır dışı işlemlerinde kullanılmak üzere
biletleri paraya çevrilebilir.


(6) Gerçek veya tüzel kişiler, kalışlarını veya dönüşlerini
garanti ettikleri yabancıların sınır dışı edilme masraflarını ödemekle yükümlüdür.
Yabancıyı izinsiz çalıştıran işveren veya işveren vekillerinin, yabancının
sınır dışı edilme işlemleri konusundaki yükümlülükleri hakkında 4817 sayılı
Kanunun 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü uygulanır.


 


Gönüllü geri dönüş


MADDE 60/A- (Ek:6/12/2019-7196/81 md.)


(1) Hakkında sınır dışı etme kararı alınmış ve menşe ülkesine
gönüllü olarak geri dönmek isteyen düzensiz göçmenlerden Genel Müdürlüğün uygun
gördüğü kişilere ayni veya nakdi destek sağlanabilir.


(2) Düzensiz göçmenlerin gönüllü geri dönüşlerine ilişkin
çalışmalar uluslararası kuruluşlar, kamu kurum ve kuruluşları ve sivil toplum
kuruluşlarıyla iş birliği halinde yürütülebilir.


 


ÜÇÜNCÜ KISIM


Uluslararası Koruma


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Uluslararası Koruma Çeşitleri, Uluslararası Korumanın Haricinde
Tutulma


Mülteci


MADDE 61 – (1) Avrupa ülkelerinde meydana gelen
olaylar nedeniyle; ırkı, dini, tabiiyeti, belli bir toplumsal gruba mensubiyeti
veya siyasi düşüncelerinden dolayı zulme uğrayacağından haklı sebeplerle
korktuğu için vatandaşı olduğu ülkenin dışında bulunan ve bu ülkenin
korumasından yararlanamayan ya da söz konusu korku nedeniyle yararlanmak
istemeyen yabancıya veya bu tür olaylar sonucu önceden yaşadığı ikamet
ülkesinin dışında bulunan, oraya dönemeyen veya söz konusu korku nedeniyle
dönmek istemeyen vatansız kişiye statü belirleme işlemleri sonrasında mülteci
statüsü verilir.


 


Şartlı mülteci


MADDE 62 – (1) Avrupa ülkeleri dışında meydana
gelen olaylar sebebiyle; ırkı, dini, tabiiyeti, belli bir toplumsal gruba
mensubiyeti veya siyasi düşüncelerinden dolayı zulme uğrayacağından haklı
sebeplerle korktuğu için vatandaşı olduğu ülkenin dışında bulunan ve bu ülkenin
korumasından yararlanamayan, ya da söz konusu korku nedeniyle yararlanmak
istemeyen yabancıya veya bu tür olaylar sonucu önceden yaşadığı ikamet
ülkesinin dışında bulunan, oraya dönemeyen veya söz konusu korku nedeniyle
dönmek istemeyen vatansız kişiye statü belirleme işlemleri sonrasında şartlı
mülteci statüsü verilir. Üçüncü ülkeye yerleştirilinceye kadar, şartlı
mültecinin Türkiye’de kalmasına izin verilir.





İkincil koruma


MADDE 63 – (1) Mülteci veya şartlı mülteci olarak
nitelendirilemeyen, ancak menşe ülkesine veya ikamet ülkesine geri gönderildiği
takdirde;


a) Ölüm cezasına mahkûm olacak veya ölüm cezası infaz
edilecek,


b) İşkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya
muameleye maruz kalacak,


c) Uluslararası veya ülke genelindeki silahlı çatışma durumlarında,
ayrım gözetmeyen şiddet hareketleri nedeniyle şahsına yönelik ciddi tehditle
karşılaşacak,


olması nedeniyle menşe ülkesinin veya
ikamet ülkesinin korumasından yararlanamayan veya söz konusu tehdit nedeniyle yararlanmak
istemeyen yabancı ya da vatansız kişiye, statü belirleme işlemleri sonrasında
ikincil koruma statüsü verilir.


 


Uluslararası korumanın haricinde tutulma


MADDE 64 – (1) Başvuru sahibi;


a) Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği dışında,
diğer bir Birleşmiş Milletler organı veya örgütünden hâlen koruma veya yardım
görüyorsa,


b) İkamet ettiği ülke yetkili makamlarınca, o ülke
vatandaşlarının sahip bulundukları hak ve yükümlülüklere sahip olarak
tanınıyorsa,


c) Sözleşmenin 1 inci maddesinin (F) fıkrasında belirtilen
fiillerden suçlu olduğuna dair ciddi kanaat varsa,


uluslararası korumadan hariçte tutulur.


(2) Birinci fıkranın (a) bendine giren bir kişi hakkındaki
koruma veya yardım herhangi bir nedenle sona erdiği zaman, bu kişilerin
konumları Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda alınan kararlara istinaden kesin
bir çözüme kavuşturulmadığı takdirde, bu kişiler bu Kanunun sağladığı korumadan
yararlanabilir.


(3) Başvuru sahibinin, uluslararası koruma başvurusu yapmadan
önce, Türkiye dışında hangi saikle olursa olsun zalimce eylemler yaptığını
düşündürecek nedenler varsa birinci fıkranın (c) bendi kapsamında değerlendirme
yapılır.


(4) Birinci fıkranın (c) bendi ile üçüncü fıkrada belirtilen
suç ya da fiillerin işlenmesine iştirak eden veya bu fiillerin işlenmesini
tahrik eden kişi uluslararası korumadan hariçte tutulur.


(5) Birinci fıkranın (c) bendi ile üçüncü ve dördüncü
fıkralardaki durumlara ek olarak; kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından
tehlike oluşturduğuna dair ciddi emareler bulunan yabancı veya vatansız kişi
ile birinci fıkranın (c) bendi kapsamında olmayan, fakat Türkiye’de işlenmesi
hâlinde hapis cezası verilmesini gerektiren suç veya suçları daha önce işleyen
ve sadece bu suçun cezasını çekmemek için menşe veya ikamet ülkesini terk eden
yabancı veya vatansız kişi, ikincil korumadan hariçte tutulur.


(6) Başvuru sahibinin uluslararası korumadan hariçte
tutulması, hariçte tutma nedenlerinden herhangi birinin diğer aile üyeleri için
oluşmaması şartıyla, başvuru sahibinin aile üyelerinin de hariçte tutulmasını
gerektirmez.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Genel Usuller


Başvuru


MADDE 65 – (1) Uluslararası koruma başvuruları
valiliklere bizzat yapılır.


(2) Başvuruların ülke içinde veya sınır kapılarında kolluk
birimlerine yapılması hâlinde, bu başvurular derhâl valiliğe bildirilir.
Başvuruyla ilgili işlemler valilikçe yürütülür.


(3) Her yabancı veya vatansız kişi kendi adına başvuru
yapabilir. Başvuru sahibi, başvuruları aynı gerekçeye dayanan ve kendisiyle
birlikte gelen aile üyeleri adına başvuru yapabilir. Bu durumda, ergin aile
üyelerinin, kendi adlarına başvuruda bulunulmasına yönelik muvafakati alınır.


(4) Makul bir süre içinde valiliklere kendiliğinden uluslararası
koruma başvurusunda bulunanlar hakkında; yasa dışı girişlerinin veya
kalışlarının geçerli nedenlerini açıklamak kaydıyla, Türkiye’ye yasal giriş
şartlarını ihlal etmek veya Türkiye’de yasal şekilde bulunmamaktan dolayı cezai
işlem yapılmaz.


(5) Hürriyeti kısıtlanan kişilerin uluslararası koruma
başvuruları, valiliğe derhâl bildirilir. Başvuruların alınması ve
değerlendirilmesi, diğer adli ve idari işlemlerin ya da tedbir ve yaptırımların
uygulanmasını engellemez.


 


Refakatsiz çocuklar


MADDE 66 – (Değişik:6/12/2019-7196/82 md.)


(1) Uluslararası koruma başvurusunda bulunan refakatsiz
çocuklar hakkında aşağıdaki hükümler uygulanır:


a) Refakatsiz çocuklarla ilgili tüm işlemlerde çocuğun yüksek
yararının gözetilmesi esastır. Başvuru alındığı andan itibaren, haklarında
3/7/2005 tarihli ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu hükümleri uygulanır.


b) Fiziki görünümü ile beyan ettiği yaşı uyumlu görülmeyen
yabancıların Bakanlıkça sağlık kuruluşlarında yaş tespiti yaptırılarak on sekiz
yaşından küçük olduğu tespit edilenler, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler
Bakanlığı il müdürlüklerine teslim edilir.


c) Refakatsiz çocuğun görüşü dikkate alınarak Aile, Çalışma
ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından, uygun konaklama yerlerine veya
yetişkin akrabalarının veya koruyucu bir ailenin yanına yerleştirilir.


 


Özel ihtiyaç sahipleri


MADDE 67 – (1) Özel ihtiyaç sahiplerine bu
Kısımda yazılı hak ve işlemlerde öncelik tanınır.


(2) İşkence, cinsel saldırı ya da diğer ciddi psikolojik,
bedensel ya da cinsel şiddete maruz kalan kişilere, bu türden fiillerin neden
olduğu hasarlarını giderecek yeterli tedavi imkânı sağlanır.


 


Başvuru sahiplerinin idari gözetimi


MADDE 68 – (1) Başvuru sahipleri, sadece
uluslararası koruma başvurusunda bulunmalarından dolayı idari gözetim altına
alınamaz.


(2) Başvuru sahiplerinin idari gözetim altına alınması
istisnai bir işlemdir. Başvuru sahibi sadece aşağıdaki hâllerde idari gözetim
altına alınabilir:


a) Kimlik veya vatandaşlık bilgilerinin doğruluğuyla ilgili
ciddi şüphe varsa, bu bilgilerinin tespiti amacıyla


b) Sınır kapılarında usulüne aykırı surette ülkeye girmekten
alıkonulması amacıyla


c) İdari gözetim altına alınmaması durumunda başvurusuna
temel oluşturan unsurların belirlenemeyecek olması hâlinde


ç) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehlike
oluşturması hâlinde


(3) İdari gözetimin gerekip gerekmediği bireysel olarak
değerlendirilir. İkinci fıkrada belirtilen hâllerde; idari gözetim altına
alınmadan önce, 71 inci maddede belirtilen ikamet zorunluluğu ve bildirim
yükümlülüğünün yeterli olup olmayacağı öncelikle değerlendirilir. Valilik,
idari gözetim yerine başka usuller belirleyebilir. Bu tedbirler yeterli
olmadığı takdirde, idari gözetim uygulanır.


(4) İdari gözetim kararı, idari gözetim altına alınma gerekçelerini
ve gözetimin süresini içerecek şekilde idari gözetim altına alınan kişiye veya
yasal temsilcisine ya da avukatına yazılı olarak tebliğ edilir. İdari gözetim
altına alınan kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu ve
itiraz usulleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.


(5) Başvuru sahibinin idari gözetim süresi otuz günü geçemez.
İdari gözetim altına alınan kişilerin işlemleri en kısa sürede tamamlanır.
İdari gözetim, şartları ortadan kalktığı takdirde derhâl sonlandırılır.


(6) İdari gözetimin her aşamasında, kararı alan makam
tarafından, idari gözetim sonlandırılarak, 71 inci maddede belirtilen
yükümlülüklerin veya başka tedbirlerin yerine getirilmesi istenebilir.


(7) İdari gözetim altına alınan kişi veya yasal temsilcisi ya
da avukatı, idari gözetime karşı sulh ceza hâkimine başvurabilir. Başvuru idari
gözetimi durdurmaz. Dilekçenin idareye verilmesi hâlinde, dilekçe yetkili sulh
ceza hâkimine derhâl ulaştırılır. Sulh ceza hâkimi incelemeyi beş gün içinde
sonuçlandırır. Sulh ceza hâkiminin kararı kesindir. İdari gözetim altına alınan
kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı, idari gözetim şartlarının ortadan
kalktığı veya değiştiği iddiasıyla yeniden sulh ceza hâkimine başvurabilir.


(8) İkinci fıkra uyarınca idari gözetim altına alınan kişi,
usul ve esasları yönetmelikle belirlenmek üzere ziyaretçi kabul edebilir. İdari
gözetim altına alınan kişiye yasal temsilcisi, avukat, noter ve Birleşmiş
Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği görevlileriyle görüşme imkânı sağlanır.





Kayıt ve kontrol


MADDE 69 – (1) Uluslararası koruma başvuruları
valiliklerce kaydedilir.


(2) Başvuru sahibi kayıt esnasında kimlik bilgilerini doğru
olarak bildirmek ve varsa kimliğini ispatlayacak belge ve seyahat dokümanlarını
yetkili makamlara teslim etmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğün yerine
getirilmesini sağlamak amacıyla, başvuru sahibinin üzerinde ve eşyalarında
kontrol yapılabilir.


(3) Kayıt esnasında başvuru sahibinin kimliğine ilişkin belge
olmaması hâlinde, kimlik tespitinde kişisel verilerinin karşılaştırılmasından
ve yapılan araştırmalardan elde edilen bilgiler kullanılır. Kimlik tespit
araştırmaları sonucunda da kimliğine dair bilgi elde edilememesi hâlinde,
başvuranın beyanı esas alınır.


(4) Kayıt esnasında; başvuru sahibinin menşe veya ikamet
ülkesini terk etme sebepleri, ülkesini terk ettikten sonra başından geçen ve
başvuru yapmasına neden olan olaylar, Türkiye’ye giriş şekli, kullandığı yol
güzergâhları ve vasıta bilgileri, daha önceden başka bir ülkede uluslararası
korumaya başvurmuş veya korumadan yararlanmışsa, bu başvuru veya korumaya
ilişkin bilgi ve belgeleri alınır.


(5) Mülakat zamanı ve yeri kayıt esnasında bildirilir.


(6) Kamu sağlığını tehlikeye düşürebileceği değerlendirilen
başvuru sahibi sağlık kontrolünden geçirilir.


(7) (Mülga:18/10/2018-7148/35 md.)


 


Başvuru sahibinin bilgilendirilmesi ve
tercümanlık


MADDE 70 – (1)
Başvuru sahibi, başvurusuyla ilgili takip edilecek usuller, başvurusunun
değerlendirilmesi sürecindeki hak ve yükümlülükleri, yükümlülüklerini nasıl
yerine getireceği ve bu yükümlülüklere uymaması ya da yetkililerle iş
birliğinde bulunmaması hâlinde ortaya çıkabilecek muhtemel sonuçlar, itiraz
usulleri ve süreleri konusunda kayıt esnasında bilgilendirilir.


(2) Başvuru sahibinin talep etmesi hâlinde, başvuru, kayıt ve
mülakat aşamalarındaki kişisel görüşmelerde tercümanlık hizmetleri sağlanır.


 


İkamet zorunluluğu ve bildirim yükümlülüğü


MADDE 71 – (1) Başvuru sahibine, kendisine gösterilen
kabul ve barınma merkezinde, belirli bir yerde veya ilde ikamet etme zorunluluğu
ile istenilen şekil ve sürelerde bildirimde bulunma gibi idari yükümlülükler
getirilebilir.


(2) Başvuru sahibi, adres kayıt sistemine kayıt yaptırmak ve
ikamet adresini valiliğe bildirmekle yükümlüdür.


 


Kabul edilemez başvuru


MADDE 72 – (1) Başvuru sahibi;


a) Farklı bir gerekçe öne sürmeksizin aynı başvuruyu
yenilemişse,


b) Kendi adına başvuru yapılmasına muvafakat verdikten sonra,
başvurunun herhangi bir aşamasında haklı bir neden göstermeksizin veya
başvurunun reddedilmesinin ardından farklı bir gerekçe öne sürmeksizin ayrı bir
başvuru yapmışsa,


c) 73 üncü madde kapsamında olan ülkeden gelmişse,


ç) 74 üncü madde kapsamında olan ülkeden gelmişse,


başvurusunun kabul edilemez olduğuna ilişkin karar verilir.


(2) Birinci fıkrada belirtilen durumların, değerlendirmenin
herhangi bir aşamasında ortaya çıkması hâlinde değerlendirme durdurulur.


(3) Başvurunun kabul edilemez olduğuna ilişkin karar,
ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. İlgili kişi bir
avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz usulleri ve
süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.


 


İlk iltica ülkesinden gelenler


MADDE 73 – (1) Başvuru sahibinin, daha önceden
mülteci olarak tanındığı ve hâlen bu korumadan yararlanma imkânının olduğu veya
geri göndermeme ilkesini de içeren yeterli ve etkili nitelikte korumadan hâlen
faydalanabileceği bir ülkeden geldiğinin ortaya çıkması durumunda, başvuru
kabul edilemez olarak değerlendirilir ve ilk iltica ülkesine gönderilmesi için
işlemler başlatılır. Ancak geri gönderme işlemi gerçekleşinceye kadar ülkede
kalışına izin verilir. Bu durum ilgiliye tebliğ edilir. İlgilinin, ilk iltica
ülkesi olarak nitelenen ülke tarafından kabul edilmemesi hâlinde, başvuruya
ilişkin işlemler devam ettirilir.


 


Güvenli üçüncü ülkeden gelenler


MADDE 74 – (1) Başvuru sahibinin, Sözleşmeye uygun
korumayla sonuçlanabilecek bir uluslararası koruma başvurusu yaptığı veya
başvurma imkânının olduğu güvenli üçüncü bir ülkeden geldiğinin ortaya çıkması
durumunda başvuru kabul edilemez olarak değerlendirilir ve güvenli üçüncü
ülkeye gönderilmesi için işlemler başlatılır. Ancak geri gönderme işlemi
gerçekleşinceye kadar ülkede kalışına izin verilir. Bu durum ilgiliye tebliğ
edilir. İlgilinin, güvenli üçüncü ülke olarak nitelenen ülke tarafından kabul
edilmemesi hâlinde, başvuruya ilişkin işlemler devam ettirilir.


(2) Aşağıdaki şartları taşıyan ülkeler güvenli üçüncü ülke
olarak nitelendirilir:


a) Kişilerin hayatının veya hürriyetinin, ırkı, dini,
tabiiyeti, belli bir toplumsal gruba mensubiyeti veya siyasi düşünceleri
nedeniyle tehdit altında olmaması


b) Kişilerin işkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza
veya muameleye tabi tutulacağı ülkelere geri gönderilmemesi ilkesinin
uygulanıyor olması


c) Kişinin mülteci statüsü talep etme ve mülteci olarak
nitelendirilmesi durumunda Sözleşmeye uygun olarak koruma elde etme imkânının
bulunması


ç) Kişinin ciddi zarar görme riskinin olmaması


(3) Bir ülkenin başvuru sahibi için güvenli üçüncü ülke olup
olmadığı, başvuru sahibinin ilgili üçüncü ülkeye gönderilmesini makul kılacak
bu kişi ve ülke arasındaki bağlantılar da dâhil olmak üzere, her başvuru sahibi
için ayrı olarak değerlendirilir.





Mülakat


MADDE 75 – (1) Etkin ve adil karar verebilmek
amacıyla, başvuru sahibiyle kayıt tarihinden itibaren otuz gün içinde bireysel
mülakat yapılır. Mülakatın mahremiyeti dikkate alınarak, kişiye kendisini en
iyi şekilde ifade etme imkânı tanınır. Ancak, aile üyelerinin de bulunmasının
gerekli görüldüğü durumlarda, kişinin muvafakati alınarak mülakat aile
üyeleriyle birlikte yapılabilir. Başvuru sahibinin talebi üzerine, avukatı
gözlemci olarak mülakata katılabilir.


(2) Başvuru sahibi, yetkililerle iş birliği yapmak ve
uluslararası koruma başvurusunu destekleyecek tüm bilgi ve belgeleri sunmakla yükümlüdür.


(3) Özel ihtiyaç sahipleriyle yapılacak mülakatlarda, bu
kişilerin özel durumları göz önünde bulundurulur. Çocuğun mülakatında psikolog,
çocuk gelişimci veya sosyal çalışmacı ya da ebeveyni veya yasal temsilcisi
hazır bulunabilir.


(4) Mülakatın gerçekleştirilememesi hâlinde, yeni mülakat
tarihi belirlenir ve ilgili kişiye tebliğ edilir. Mülakat tarihleri arasında en
az on gün bulunur.


(5) Gerekli görüldüğünde başvuru sahibiyle ek mülakatlar
yapılabilir.


(6) Mülakatlar sesli veya görsel olarak kayıt altına
alınabilir. Bu durumda mülakat yapılan kişi bilgilendirilir. Her mülakatın
sonunda tutanak düzenlenir, bir örneği mülakat yapılan kişiye verilir.


 


Uluslararası koruma başvuru sahibi kimlik belgesi


MADDE 76 – (1) Kayıt işlemleri tamamlanan başvuru
sahibine ve varsa birlikte geldiği aile üyelerine, uluslararası koruma
talebinde bulunduğunu belirten ve yabancı kimlik numarasını içeren Uluslararası
Koruma Başvuru Sahibi Kimlik Belgesi düzenlenir. (Değişik
cümle:6/12/2019-7196/83 md.) Kimlik belgesinin geçerlilik süresi ile
uzatılmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça düzenlenir.[22][23]


(2) (Mülga:6/12/2019-7196/83 md.)


(3) Kimlik belgesinin şekli ve içeriği Genel Müdürlükçe
belirlenir.


(4) Kimlik belgesi, hiçbir harca tabi olmayıp ikamet izni
yerine geçer.


 


Başvurunun geri çekilmesi veya geri çekilmiş
sayılması


MADDE 77 – (1) Başvuru sahibinin;


a) Başvurusunu geri çektiğini yazılı olarak beyan etmesi,


b) Mazeretsiz olarak mülakata üç defa üst üste gelmemesi,


c) İdari gözetim altında bulunduğu yerden kaçması,


ç) Mazeretsiz olarak; bildirim yükümlülüğünü üç defa üst üste
yerine getirmemesi, belirlenen ikamet yerine gitmemesi veya ikamet yerini
izinsiz terk etmesi,


d) Kişisel verilerinin alınmasına karşı çıkması,


e) Kayıt ve mülakattaki yükümlülüklerine uymaması,


hâllerinde başvurusu geri çekilmiş kabul edilerek
değerlendirme durdurulur.


 


Karar


MADDE 78 – (1) (Değişik:6/12/2019-7196/84 md.)
Uluslararası koruma başvuruları, kayıt tarihinden itibaren en geç altı ay
içinde Genel Müdürlükçe sonuçlandırılır. Kararın bu süre içerisinde verilememesi hâlinde başvuru sahibi bilgilendirilir.
Genel Müdürlük bu yetkilerini valiliklere devredebilir.


(2) Kararlar bireysel olarak verilir. 64 üncü maddenin
altıncı fıkrası saklı kalmak kaydıyla, aile adına yapılan başvuru bütün olarak
değerlendirilir ve verilen karar tüm aile üyelerini kapsar.


(3) Başvuru hakkında karar verilirken menşe veya önceki
ikamet ülkesinin mevcut genel şartları ve başvuru sahibinin kişisel şartları
göz önünde bulundurulur.


(4) Başvuru sahibine, zulüm veya ciddi zarar görme tehdidine
karşı vatandaşı olduğu ülke veya önceki ikamet ülkesinin belirli bir bölgesinde
koruma sağlanabiliyorsa ve başvuru sahibi, ülkenin o bölgesine güvenli bir
şekilde seyahat edebilecek ve yerleşebilecek durumdaysa, başvuru sahibinin
uluslararası korumaya muhtaç olmadığına karar verilebilir.


(5) Dördüncü fıkradaki durumların ortaya çıkması, başvurunun
tam bir incelemeye tabi tutulmasını engellemez.


(6) Karar, ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına
tebliğ edilir. Olumsuz kararın tebliğinde, kararın maddi gerekçeleri ve hukuki
dayanakları da belirtilir. İlgili kişi bir avukat tarafından temsil
edilmiyorsa, kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya
yasal temsilcisi bilgilendirilir.


 


Hızlandırılmış değerlendirme


MADDE 79 – (1) Başvuru sahibinin;


a) Başvuru sırasında gerekçelerini sunarken, uluslararası
korumayı gerektirecek konulara hiç değinmemiş olması,


b) Sahte belge ya da yanıltıcı bilgi ve belge kullanarak veya
kararı olumsuz etkileyebilecek bilgi ve belgeleri sunmayarak yetkilileri yanlış
yönlendirmesi,


c) Kimliğinin ya da uyruğunun tespit edilmesini güçleştirmek
amacıyla kimlik ya da seyahat belgelerini kötü niyetle imha etmesi veya elden
çıkarması,


ç) Sınır dışı edilmek üzere idari gözetim altında olması,


d) Sadece, Türkiye’den gönderilmesine yol açacak bir kararın
uygulanmasını erteletmek ya da engellemek amacıyla başvuruda bulunması,


e) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından tehlike
oluşturması ya da bu nedenlerle Türkiye’den daha önce sınır dışı edilmiş olması,


f) Başvurusunun geri çekilmiş sayılmasından sonra yeniden
başvuruda bulunması,


hâllerinde, başvurusu hızlandırılmış olarak değerlendirilir.


(2) Başvurusu hızlandırılmış olarak değerlendirilen başvuru
sahibiyle, başvuru tarihinden itibaren en geç üç gün içinde mülakat yapılır.
Başvuru, mülakattan sonra en geç beş gün içinde sonuçlandırılır.


(3) Bu maddeye göre değerlendirilen başvurulardan,
incelenmesinin uzun süreceği anlaşılanlar, hızlandırılmış değerlendirmeden
çıkarılabilir.


(4) Refakatsiz çocukların başvuruları hızlandırılmış olarak
değerlendirilemez.


 


İdari itiraz ve yargı yolu


MADDE 80 – (1) Bu Kısımda yazılı hükümler uyarınca
alınan kararlara karşı idari itiraz ve yargı yoluna başvurulduğunda aşağıdaki
hükümler uygulanır:


a) İlgili kişi veya yasal temsilcisi ya
da avukatı tarafından kararın tebliğinden itibaren on gün içinde Uluslararası
Koruma Değerlendirme Komisyonuna itiraz edilebilir. Ancak 68 inci, 72 nci ve 79
uncu maddelere göre verilen kararlara karşı sadece yargı yoluna başvurulabilir.


b) İdari itiraz sonucu alınan karar, ilgiliye veya yasal
temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. Kararın olumsuz olması hâlinde,
ilgili kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz
usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.


c) Bakanlık, verilen kararlara karşı yapılan idari itiraz
usullerini düzenleyebilir.


ç) 68 inci maddede düzenlenen yargı yolu hariç olmak üzere,
72 nci ve 79 uncu maddeler çerçevesinde alınan kararlara karşı, kararın
tebliğinden itibaren on beş gün, alınan diğer idari karar ve işlemlere karşı
kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde, ilgili kişi veya yasal temsilcisi
ya da avukatı tarafından yetkili idare mahkemesine başvurulabilir.


d) 72 nci ve 79 uncu maddeler çerçevesinde mahkemeye yapılan
başvurular on beş gün içinde sonuçlandırılır. Mahkemenin bu konuda vermiş
olduğu karar kesindir.


e) İtiraz veya yargılama süreci sonuçlanıncaya kadar ilgili
kişinin ülkede kalışına izin verilir.


 


Avukatlık hizmetleri ve danışmanlık


MADDE 81 – (1) Başvuru sahibi ile uluslararası koruma
statüsü sahibi kişiler, bu Kısımda yazılı iş ve işlemlerle ilgili olarak,
ücretleri kendilerince karşılanması kaydıyla avukat tarafından temsil
edilebilir.


(2) Avukatlık ücretlerini karşılama imkânı bulunmayan başvuru
sahibi ve uluslararası koruma statüsü sahibi kişiye, bu Kısım kapsamındaki iş
ve işlemlerle ilgili olarak yargı önündeki başvurularında 1136 sayılı Kanunun
adli yardım hükümlerine göre avukatlık hizmeti sağlanır.


(3) Başvuru sahibi ve uluslararası koruma statüsü sahibi
kişi, sivil toplum kuruluşları tarafından sağlanan danışmanlık hizmetlerinden faydalanabilir.





Şartlı mültecinin ve ikincil koruma statüsü
sahibinin ikameti


MADDE 82 – (1) Şartlı mülteci ve ikincil koruma statüsü
sahibi kişiye, Genel Müdürlükçe, kamu düzeni veya kamu güvenliği nedeniyle
belirli bir ilde ikamet etme, belirlenen süre ve usullerle bildirimde bulunma
yükümlülüğü getirilebilir.


(2) Bu kişiler, adres kayıt sistemine kayıt yaptırmak ve
ikamet adresini valiliğe bildirmekle yükümlüdür.


 


Uluslararası koruma statüsü sahibi kimlik belgesi


MADDE 83 – (1) Mülteci, şartlı mülteci ve ikincil
koruma statüsü verilenlere yabancı kimlik numarasını içeren kimlik belgesi
düzenlenir.[24]



(2) (Değişik:6/12/2019-7196/85
md.) Birinci fıkradaki kimlik belgeleri hiçbir harca tabi olmayıp ikamet
izni yerine geçer.


(3) (Değişik:6/12/2019-7196/85 md.) Kimlik
belgelerinin şekil, içerik, geçerlilik süresi ile uzatılmasına ilişkin usul ve
esaslar Bakanlıkça düzenlenir.


 


Seyahat belgesi


MADDE 84 – (1) Mültecilere, valiliklerce Sözleşmede
belirtilen seyahat belgesi düzenlenir.


(2) Şartlı mülteci ve ikincil koruma statüsü sahiplerinin
seyahat belgesi talepleri 5682 sayılı Kanunun 18 inci maddesi çerçevesinde
değerlendirilir.


 


Uluslararası koruma statüsünün sona ermesi


MADDE 85 – (1) Uluslararası koruma statüsü sahibi
kişi;


a) Vatandaşı olduğu ülkenin korumasından kendi isteğiyle
tekrar yararlanırsa,


b) Kaybettiği vatandaşlığını kendi isteğiyle tekrar
kazanırsa,


c) Yeni bir vatandaşlık kazanmışsa ve vatandaşlığını
kazandığı ülkenin korumasından yararlanıyorsa,


ç) Terk ettiği veya zulüm korkusuyla dışında bulunduğu ülkeye
kendi isteğiyle tekrar dönmüşse,


d) Statü verilmesini sağlayan koşullar ortadan kalktığı için
vatandaşı olduğu ülkenin korumasından yararlanabilecekse,


e) Vatansız olup da, statü verilmesine yol açan koşullar
ortadan kalktığı için önceden yaşadığı ikamet ülkesine dönebilecekse,


f) (Ek:6/12/2019-7196/86 md.) 84 üncü maddedeki
hükümler saklı kalmak kaydıyla; kendi isteğiyle Türkiye’den ayrılırsa, üçüncü
bir ülkenin korumasından faydalanırsa, üçüncü bir ülkeye insani nedenler veya
yeniden yerleştirme kapsamında kabul edilirse, üçüncü bir ülkeye çıkış yaparsa
ya da ölürse,


uluslararası koruma statüsü sona erer.


(2) Birinci fıkranın (d) ve (e) bentlerinin incelenmesinde,
statü verilmesine neden olan şartların ortadan kalkıp kalkmadığı veya önemli ve
kalıcı bir şekilde değişip değişmediği göz önünde bulundurulur.


(3) İkincil koruma statüsü verilmesine neden olan şartlar
ortadan kalktığında veya korumaya gerek bırakmayacak derecede değiştiğinde de
statü sona erer. İkincil koruma statüsü verilmesini gerektiren şartlardaki
değişikliklerin önemli ve kalıcı olup olmadığı göz önünde bulundurulur.


(4) Birinci ve üçüncü fıkralarda belirtilen şartların ortaya
çıkması hâlinde, statü yeniden değerlendirilebilir. Bu kişiye, statüsünün
yeniden değerlendirildiği ve nedenleri yazılı olarak bildirildikten sonra,
statüsünün devam etmesi gerektiğine ilişkin nedenlerini sözlü veya yazılı
şekilde sunabilmesine fırsat verilir.


(5) Maddi gerekçelerini ve hukuki dayanaklarını içeren sona
erme kararı, ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir.
İlgili kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz
usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.


 


Uluslararası koruma statüsünün iptali


MADDE 86 – (1) Uluslararası koruma statüsü
verilen kişilerden;


a) Sahte belge kullanma, hile, aldatma yoluyla veya beyan
etmediği gerçeklerle statü verilmesine neden olanların,


b) Statü verildikten sonra, 64 üncü madde çerçevesinde
hariçte tutulması gerektiği anlaşılanların,


statüsü iptal edilir.


(2) Maddi gerekçelerini ve hukuki dayanaklarını içeren iptal
kararı, ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. İlgili
kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz usulleri
ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.


 


Gönüllü geri dönüş desteği


MADDE 87 – (1) Başvuru sahibi ve uluslararası koruma
statüsü sahibi kişilerden, gönüllü olarak geri dönmek isteyenlere, ayni ve
nakdi destek sağlanabilir.


(2) Genel Müdürlük, gönüllü geri dönüş çalışmalarını,
uluslararası kuruluşlar, kamu kurum ve kuruluşları, sivil toplum kuruluşlarıyla
iş birliği içerisinde yapabilir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Haklar ve Yükümlülükler


Hak ve yükümlülüklere ilişkin genel ilkeler


MADDE 88 – (1)
Uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler, karşılıklılık şartından muaftır.


(2) Başvuru sahibine, başvurusu reddedilen veya uluslararası
koruma statüsü sahibi kişilere sağlanan hak ve imkânlar, Türk vatandaşlarına
sağlanan hak ve imkânlardan fazla olacak şekilde yorumlanamaz.


 


Yardım ve hizmetlere erişim


MADDE 89 – (1) Başvuru sahibi veya uluslararası koruma
statüsü sahibi kişi ve aile üyeleri, ilköğretim ve ortaöğretim hizmetlerinden
faydalanır.


(2) Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi
kişilerden ihtiyaç sahibi olanların, sosyal yardım ve hizmetlere erişimleri
sağlanabilir.


(3) Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi
kişilerden;


a) (Değişik:6/12/2019-7196/87 md.) Herhangi bir sağlık
güvencesi olmayan ve ödeme gücü bulunmayanlar uluslararası koruma başvuru
kaydından itibaren bir yıl süre ile 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal
Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümlerine tabidir. Özel ihtiyaç
sahipleri ve Bakanlıkça sigorta kaydının devamı uygun görülenler için bir yıl
süre sınırı aranmaz. Genel sağlık sigortasından faydalanacak kişilerin
primlerinin ödenmesi için Genel Müdürlük bütçesine ödenek konulur. Primleri
Genel Müdürlük tarafından ödenenlerden ödeme güçlerine göre primin tamamı veya
belli bir oranı talep edilir. Başvurusu hakkında idarece olumsuz karar verilen
yabancılar genel sağlık sigortası kapsamından çıkarılır.


b) Sağlık güvencesi veya ödeme gücünün bulunduğu veya
başvurunun sadece tıbbi tedavi görmek amacıyla yapıldığı sonradan anlaşılanlar,
genel sağlık sigortalılıklarının sona erdirilmesi için en geç on gün içinde
Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilir ve yapılan tedavi ve ilaç masrafları ilgililerden
geri alınır.


(4) İş piyasasına erişimle ilgili olarak;


a) Başvuru sahibi veya şartlı mülteci, uluslararası koruma
başvurusu tarihinden altı ay sonra çalışma izni almak için başvurabilir.


b) Mülteci veya ikincil koruma statüsü sahibi, statü almasından
itibaren bağımlı veya bağımsız olarak çalışabilir. Yabancıların çalışamayacağı
iş ve mesleklere ilişkin diğer mevzuatta yer alan hükümler saklıdır. Mülteci
veya ikincil koruma statüsü sahibi kişiye verilecek kimlik belgesi, çalışma
izni yerine de geçer ve bu durum kimlik belgesine yazılır.


c) Mülteci ve ikincil koruma statüsü sahibinin iş piyasasına
erişimi, iş piyasasındaki durum ve çalışma hayatındaki gelişmeler ile istihdama
ilişkin sektörel ve ekonomik şartların gerekli kıldığı hâllerde, belirli bir
süre için, tarım, sanayi veya hizmet sektörleri, belirli bir meslek, iş kolu
veya mülki ve coğrafi alan itibarıyla sınırlandırılabilir. Ancak, Türkiye’de üç
yıl ikamet eden veya Türk vatandaşıyla evli olan ya da Türk vatandaşı çocuğu
olan mülteci ve ikincil koruma statüsü sahipleri için bu sınırlamalar
uygulanmaz.


ç) Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi
kişilerin çalışmasına ilişkin usul ve esaslar, Bakanlığın görüşü alınarak
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından belirlenir.


(5) 72 nci ve 79 uncu maddelerde sayılanlar hariç olmak
üzere, muhtaç olduğu tespit edilen başvuru sahibine, Maliye Bakanlığının uygun
görüşü alınarak Bakanlığın belirleyeceği usul ve esaslar çerçevesinde harçlık
verilebilir.





Yükümlülükler


MADDE 90 – (1) Başvuru sahibi veya uluslararası
koruma statüsü sahibi kişi, bu Kısımda yazılı yükümlülüklerine ek olarak;


a) Çalışma durumuna ait güncel bilgileri otuz gün içinde
bildirmekle,


b) Gelirlerini, taşınır ve taşınmazlarını otuz gün içinde
bildirmekle,


c) Adres, kimlik ve medeni hâl değişikliklerini yirmi iş günü
içinde bildirmekle,


ç) Kendisine sağlanan hizmet, yardım ve diğer imkânlardan
haksız olarak yararlandığının tespit edilmesi hâlinde, bedellerini tamamen veya
kısmen geri ödemekle,


d) Genel Müdürlükçe kendisinden bu Kısım çerçevesinde
istenilenleri yerine getirmekle,


yükümlüdür.


(2) Bu Kısımda yazılı yükümlülüklere uymayanlar ile
başvuruları ve uluslararası koruma statüleriyle ilgili olumsuz karar
verilenlere; eğitim ve temel sağlık hakları hariç, diğer haklardan faydalanmaları
bakımından sınırlama getirilebilir. Sınırlamaya ilişkin değerlendirme bireysel
yapılır. Karar, ilgili kişiye veya yasal temsilcisine ya da avukatına yazılı
olarak tebliğ edilir. İlgili kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın
sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi
bilgilendirilir.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Geçici Koruma ve Uluslararası Korumaya İlişkin Diğer Hükümler


Geçici koruma[25]


MADDE 91 – (1) Ülkesinden ayrılmaya zorlanmış, ayrıldığı
ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak
sınırlarımıza gelen veya sınırlarımızı geçen yabancılara geçici koruma
sağlanabilir.


(2) Bu kişilerin Türkiye’ye kabulü, Türkiye’de kalışı, hak ve
yükümlülükleri, Türkiye’den çıkışlarında yapılacak işlemler, kitlesel
hareketlere karşı alınacak tedbirlerle ulusal ve uluslararası kurum ve
kuruluşlar arasındaki iş birliği ve koordinasyon, merkez ve taşrada görev
alacak kurum ve kuruluşların görev ve yetkilerinin belirlenmesi, Cumhurbaşkanı tarafından
çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.


 


Uluslararası koruma süreçlerinde iş birliği


MADDE 92 – (1) Bakanlık, bu Kısımda yazılı
uluslararası koruma süreçleriyle ilgili konularda, 5/5/1969 tarihli ve 1173
sayılı Milletlerarası Münasebetlerin Yürütülmesi ve Koordinasyonu Hakkında
Kanun çerçevesinde Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği,
Uluslararası Göç Örgütü, diğer uluslararası kuruluşlar ve sivil toplum
kuruluşlarıyla iş birliği yapabilir.


(2) Sözleşme hükümlerinin uygulanmasına nezaret etme görevini
yerine getirmesinde, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğiyle
gerekli iş birliği sağlanır. Bakanlık, bu Kanun çerçevesindeki uluslararası
koruma, başvuru, değerlendirme ve karar süreçlerini belirlemeye, bu amaçla
Dışişleri Bakanlığının uygun görüşü alınmak suretiyle Birleşmiş Milletler
Mülteciler Yüksek Komiserliğiyle uluslararası anlaşma niteliği taşımayan
protokoller yapmaya yetkilidir.


(3) Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğinin
uluslararası koruma başvurusunda bulunmuş kişilere sınır kapıları da dâhil
olmak üzere erişimi ve başvuru sahibinin de kabul etmesi şartıyla, başvurusuyla
ilgili bilgilere erişimi sağlanır. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek
Komiserliği, başvurunun her aşamasında görüşlerini yetkililere iletebilir.


 


Menşe ülke bilgisi


MADDE 93 – (1) Uluslararası koruma
başvuruları incelenirken, etkin ve adil karar verebilmek, başvuran tarafından
iddia edilen hususların doğruluğunu tespit edebilmek amacıyla menşe, ikamet ve
transit ülkelerle ilgili Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği
kaynakları ve diğer kaynaklardan güncel bilgi toplanır.


(2) Menşe ülke bilgi sisteminin kurulması, bilgilerin
toplanması, depolanması, sistemin işletilmesi, ilgili kamu kurum ve
kuruluşlarının kullanımına açılması Genel Müdürlükçe belirlenecek usul ve
esaslar çerçevesinde yapılır.


 


Gizlilik ilkesi ve kişisel dosyaya erişim


MADDE 94 – (1) Başvuru sahibinin ve
uluslararası koruma statüsü sahibi kişinin tüm bilgi ve belgelerinde gizlilik
esastır.


(2) Ancak, başvuru sahibi ve uluslararası koruma statüsü
sahibi kişi ile yasal temsilcisi veya avukatı, başvuru sahibi ve uluslararası
koruma statüsü sahibinin kişisel dosyasında yer alan belgeleri inceleyebilir,
birer örneğini alabilir. Millî güvenlik ve kamu düzeninin korunması ile suç
işlenmesinin önlenmesine ilişkin belgeler incelenemez ve verilemez.


 


Kabul ve barınma merkezleri


MADDE 95 – (1) Başvuru sahibi veya uluslararası
koruma statüsü sahibi kişinin, barınma ihtiyaçlarını kendisinin karşılaması
esastır.


(2) Genel Müdürlük, başvuru sahibi veya uluslararası koruma
statüsü sahibi kişinin barınma, iaşe, sağlık, sosyal ve diğer ihtiyaçlarının
karşılanacağı kabul ve barınma merkezleri kurabilir.


(3) Merkezlerde özel ihtiyaç sahiplerinin barındırılmasına
öncelik verilir.


(4) Kabul ve barınma merkezleri, valilikler tarafından
işletilir. Genel Müdürlük, merkezleri; kamu kurum ve kuruluşlarıyla, Türkiye
Kızılay Derneği ve göç alanında uzmanlığı bulunan kamu yararına çalışan
derneklerle protokol yaparak işlettirebilir.


(5) Kabul ve barınma merkezi dışında ikamet eden başvuru
sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler ve aile üyeleri bu
merkezlerdeki hizmetlerden yararlandırılabilir.


(6) Kabul ve barınma merkezlerinde sağlanan hizmetler, satın
alma yoluyla da yürütülebilir.


(7) İmkânlar ölçüsünde merkezlerde kalan ailelerin bütünlüğü
korunur.


(8) Göç alanında uzmanlığı bulunan ilgili sivil toplum
kuruluşu temsilcileri, Genel Müdürlüğün izniyle kabul ve barınma merkezlerini
ziyaret edebilirler.


(9) Kabul ve barınma merkezlerinin kurulması, yönetimi ve
işletilmesiyle ilgili usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.


 


DÖRDÜNCÜ KISIM


Yabancılar ve Uluslararası Korumaya İlişkin


Ortak Hükümler


Uyum


MADDE 96 – (1) Genel Müdürlük, ülkenin ekonomik ve
mali imkânları ölçüsünde, yabancı ile başvuru sahibinin veya uluslararası
koruma statüsü sahibi kişilerin ülkemizde toplumla olan karşılıklı uyumlarını
kolaylaştırmak ve ülkemizde, yeniden yerleştirildikleri ülkede veya geri
döndüklerinde ülkelerinde sosyal hayatın tüm alanlarında üçüncü kişilerin aracılığı
olmadan bağımsız hareket edebilmelerini kolaylaştıracak bilgi ve beceriler
kazandırmak amacıyla, kamu kurum ve kuruluşları, yerel yönetimler, sivil toplum
kuruluşları, üniversiteler ile uluslararası kuruluşların öneri ve katkılarından
da faydalanarak uyum faaliyetleri planlayabilir.


(2) Yabancılar, ülkenin siyasi yapısı, dili, hukuki
sistemi, kültürü ve tarihi ile hak ve yükümlülüklerinin temel düzeyde
anlatıldığı kurslara katılabilir.


(3) Kamusal ve özel mal ve hizmetlerden yararlanma,
eğitime ve ekonomik faaliyetlere erişim, sosyal ve kültürel iletişim, temel
sağlık hizmeti alma gibi konularda kurslar, uzaktan eğitim ve benzeri
sistemlerle tanıtım ve bilgilendirme etkinlikleri Genel Müdürlükçe kamu kurum
ve kuruluşları ile sivil toplum kuruluşlarıyla da iş birliği yapılarak yaygınlaştırılır.


 


Davete uyma yükümlülüğü


MADDE 97 – (1) Yabancılar, başvuru sahipleri ve
uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler;


a) Türkiye’ye girişi veya Türkiye’de kalışı hakkında inceleme
ihtiyacının doğması,


b) Hakkında sınır dışı etme kararı alınma ihtimalinin
bulunması,


c) Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili işlemlerin bildirimi,


nedenleriyle ilgili valiliğe veya Genel Müdürlüğe davet
edilebilirler. Davete uyulmadığında veya uyulmayacağına ilişkin ciddi şüphe
olması durumunda yabancılar davet edilmeksizin kolluk tarafından
getirilebilirler. Bu işlem, idari gözetim olarak uygulanamaz ve bilgi alma
süresi dört saati geçemez.


 


Taşıyıcıların yükümlülükleri


MADDE 98 – (1) Taşıyıcılar;


a) Ülkeye giriş yapmak veya ülkeden transit
geçmek üzere sınır kapılarına getirmiş oldukları yabancılardan herhangi bir
nedenle Türkiye’ye girişleri ve Türkiye’den transit geçişleri reddedilenleri,
geldikleri ya da kesin olarak kabul edilecekleri bir ülkeye geri götürmekle,


b) Yabancıya refakat edilmesi gerekli görüldüğü durumlarda
refakatçilerin gidiş ve dönüşlerini sağlamakla,


c) Taşıdıkları kişilerin belge ve izinlerini kontrol etmekle,


ç) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/170 md.; Aynen kabul:
1/2/2018-7078/164 md.) Kabul edilemeyen yolcunun taşınmasını
engellemek için gerekli tedbirleri almakla,


d) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/170 md.; Aynen kabul:
1/2/2018-7078/164 md.) Kabul edilemeyen yolcuların geri gönderilene
kadar beslenme, konaklama ve acil sağlık giderlerini karşılamakla,


e) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/170 md.; Aynen
kabul: 1/2/2018-7078/164 md.) Kabul edilemeyen yolculara ilişkin
gerekli bildirimleri yapmakla,


yükümlüdür.


(2) (Değişik:
3/10/2016-KHK-676/37 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/32 md.)  Genel Müdürlük, sınır kapılarına
yolcu getiren, sınır kapılarından yolcu götüren ve Türkiye içinde yolcu taşıyan
taşıyıcılardan, hareketleri öncesi, hareketleri anı ve hareketleri sonrasında
tüm yolcu ve mürettebat bilgilerini isteyebilir.


(3) Birinci ve ikinci fıkralarda yer
alan yükümlülüklere ilişkin uygulanacak usul ve esaslar, Bakanlık ve Ulaştırma,
Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığınca müştereken çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.


 


Kişisel veriler


MADDE 99 – (1) Yabancılara, başvuru ve uluslararası
koruma statüsü sahiplerine ait kişisel veriler, Genel Müdürlükçe veya
valiliklerce ilgili mevzuata ve taraf olunan uluslararası anlaşmalara uygun
olarak alınır, korunur, saklanır ve kullanılır.


 


Tebligat


MADDE 100 – (1) Bu Kanuna ilişkin tebligat işlemleri,
11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılır.


(2) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar
ilgilinin yabancı olduğu ve varsa özel durumları da dikkate alınarak
yönetmelikle düzenlenir.


 


Yetkili idare mahkemeleri[26]


MADDE 101 – (1)
Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin olarak idari yargıya başvurulması hâlinde,
bir yerde birden fazla idare mahkemesinin bulunması hâlinde bu davaların hangi
idare mahkemesinde görüleceği Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından
belirlenir.


 


İdari para cezası


MADDE 102 – (1) Diğer kanunlara göre daha ağır bir
ceza gerektirmediği takdirde;


a) 5 inci maddeye aykırı şekilde, Türkiye’ye yasa dışı giren
veya Türkiye’yi yasa dışı terk eden ya da buna teşebbüs eden yabancılar hakkında
iki bin Türk Lirası,


b) 9 uncu maddenin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca
Türkiye’ye girişleri yasaklanmış olmasına rağmen Türkiye’ye girebilmiş olanlar
hakkında bin Türk Lirası,


c) 56 ncı maddenin birinci fıkrasında tanınan sürede
Türkiye’den ayrılmayanlar hakkında bin Türk Lirası,


ç) 57 nci, 58 inci, 60 ıncı ve 68 inci maddeler kapsamındaki
işlemler sırasında kaçanlar hakkında bin Türk Lirası,


d) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/171 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/165 md.)
98 inci maddenin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan yükümlülüklere
uymayan taşıyıcılar hakkında, fiil suç oluşturmadığı takdirde, bin Türk
Lirasından onbin Türk Lirasına kadar,


e) (Ek:6/12/2019-7196/88 md.) 57/A maddesinin birinci fıkrasının
(a), (b), (c), (ç), (d) ve (f) bentlerinde yer alan yükümlülüklere uymayanlara
bin Türk Lirası,


idari para cezası uygulanır.


(2) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/171 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/165
md.) Geçerli seyahat belgesi, Türkiye Cumhuriyeti yetkili makamlarından
verilmiş yabancı kimlik kartı, ikamet izni veya geçerli yol izin belgesi
olmayan yabancı şahısların ülkeye girmesine, ülkeden çıkarılmasına, ülke içinde
herhangi bir araç veya binek hayvan vasıtasıyla veya yaya olarak seyahat
etmesine, barınmasına, konaklamasına imkân sağlayan kişiler ile mülkiyetindeki
gayrimenkulü kiralayanlara, kanunlarda ayrıca suç olarak tanımlanmayan eylemler
nedeniyle tespit edilen her bir yabancı sayısınca bin Türk Lirası idari para
cezası verilir.[27][28]


(3) İdari para cezası öngörülen kabahatlerin bir takvim yılı içinde
gerçek kişiler tarafından tekrarı hâlinde, para cezaları yarı oranında artırılarak
uygulanır.[29]



(4) Bu maddedeki idari para cezalarının uygulanması, Kanunda
öngörülen diğer idari tedbirlerin uygulanmasına engel teşkil etmez.


(5) Bu maddedeki idari para cezaları,
valilik veya Genel Müdürlük ya da kolluk birimlerince uygulanır. Verilen para
cezaları tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde ödenir.


(6) (Ek:
15/8/2017-KHK-694/171 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/165 md.) Bakanlıkça
bu Kanun kapsamında yürürlüğe konulan düzenlemelerde belirtilen yükümlülüklere
uymayanlara Genel Müdürlük veya valilikler tarafından beşyüz Türk Lirasından onbin Türk Lirasına
kadar idari para cezası verilebilir.[30]



 


BEŞİNCİ KISIM


Göç İdaresi Genel Müdürlüğü


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Kuruluş, Görev ve Yetki


Kuruluş


MADDE 103 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


Görev ve yetki


MADDE 104 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


İKİNCİ BÖLÜM


Göç Politikaları Kurulu


Göç Politikaları Kurulu ve görevleri


MADDE 105 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Merkez, Taşra ve Yurt Dışı Teşkilatı,


Hizmet Birimleri


Teşkilat


MADDE 106 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Genel Müdür


MADDE 107 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Hizmet birimleri


MADDE 108 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Taşra teşkilatı


MADDE 109 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Yurt dışı teşkilatı


MADDE 110 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Çalışma grupları ve düzenleme yetkisi


MADDE 111 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Yöneticilerin sorumlulukları ve yetki devri


MADDE 112 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Sürekli Kurul ve Komisyonlar ile Geçici Komisyonlar


Sürekli kurul ve komisyonlar


MADDE 113 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Göç Danışma Kurulu


MADDE 114 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Uluslararası Koruma Değerlendirme Komisyonu


MADDE 115 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Düzensiz Göçle Mücadele Koordinasyon Kurulu


MADDE 116 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Geçici komisyonlar


MADDE 117 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Atama ve Personele İlişkin Hükümler


Atama ve görevlendirme


MADDE 118 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Personele ilişkin hükümler


MADDE 119 –(Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Kadrolar


MADDE 120 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


ALTINCI BÖLÜM


Çeşitli Hükümler


Yönetmelik


MADDE 121 – (1) Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin usul ve
esaslar çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenir.


 


Geçici barınma merkezleri ödeneği


MADDE 121/A -(Ek: 2/7/2018 – KHK-703/71 md.) (Başlığı ile Birlikte Değişik:8/5/2025-7547/20
md.)


(1) Bu Kanun kapsamındaki geçici barınma merkezlerinin işletilmesi ve
yönetilmesi amacıyla, Göç İdaresi Başkanlığı bütçesinde geçici barınma
merkezleri ödeneği tefrik edilir. Göç İdaresi Başkanlığı bütçesinde gider
kaydedilmek suretiyle özel hesaba aktarılarak kullanılacak bu kaynaktan, Göç
İdaresi Başkanlığınca uygun görülen hallerde, kamu kurum ve kuruluşları ile
mahalli idarelerin hesaplarına da aktarma yapılabilir. Kamu kurum ve
kuruluşları ile mahalli idareler de yukarıda belirtilen amaçlarda kullanılmak
üzere Göç İdaresi Başkanlığı hesabına aktarma yapabilir. Bu şekilde aktarılan
tutarlar, ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelerin bütçelerine
gelir kaydedilmeksizin özel hesaplarda izlenir. Geçici barınma merkezlerinin
ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla sınırlı olmak üzere bu hesaptan yapılacak
harcamalar 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol
Kanunu ile 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümlerine tabi
değildir; aktarılan bu tutarların harcanması, muhasebeleştirilmesi,
denetlenmesi ve alımlara ilişkin usul ve esaslar, Hazine ve Maliye Bakanlığı
ile Strateji ve Bütçe Başkanlığının uygun görüşü alınarak Göç İdaresi
Başkanlığınca belirlenir.


(2) Göç İdaresi Başkanlığı bu madde kapsamında belirlenen görevlerini
yerine getirirken hizmet satın alabilir.


 


Atıf yapılan hükümler


MADDE 122 – (1) Diğer mevzuatta, 15/7/1950 tarihli ve
5683 sayılı Yabancıların Türkiye’de İkamet ve Seyahatleri Hakkında Kanuna
yapılmış olan atıflar, bu Kanuna yapılmış sayılır. Diğer mevzuatta geçen
yabancılara mahsus “ikamet tezkeresi” ibaresinden, bu Kanundaki “ikamet izni”
anlaşılır.


 


Değiştirilen hükümler


MADDE 123 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


Yürürlükten kaldırılan mevzuat


MADDE 124 – (1) 15/7/1950 tarihli ve 5683
sayılı Yabancıların Türkiye’de İkamet ve Seyahatleri Hakkında Kanun ile
15/7/1950 tarihli ve 5682 sayılı Pasaport Kanununun 4 üncü, 6 ncı, 7 nci, 8
inci, 9 uncu, 10 uncu, 11 inci, 24 üncü, 25 inci, 26 ncı, 28 inci, 29 uncu, 32
nci, 33 üncü, 35 inci, 36 ncı, 38 inci ve ek 5 inci maddeleri, 5 inci
maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 34 üncü maddesinin birinci
fıkrasının ikinci cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır.


 


Göçmen kaçakçılığı suçunda kullanılan araca elkoyma


EK MADDE 1 – (Ek:
17/4/2017-KHK-690/6 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7077/5 md.)


(1) Göçmen kaçakçılığı suçunun işlenmesinde kullanılan araçlara,
4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 128 inci maddesinin
dördüncü fıkrası hükmüne göre elkonulur.


(2) Birinci fıkraya göre elkonulan aracın;


a) Soruşturma ve kovuşturma devam ederken aynı suçun
işlenmesinde tekrar kullanılması,


b) Türkiye’de sicile kayıtlı olmaması,


c) Toplam yolcu sayısına göre önemli sayıda göçmen taşınırken ele
geçirilmesi,


ç) Suçun işlenmesini kolaylaştıracak özel tertibatının bulunması,


hallerinden birinin varlığı durumunda, elkonulan araç sahibine iade
edilmez. Bu durumda sahibinin, aracın değeri kadar teminatı elkoyma tarihinden
itibaren otuz gün içinde Maliye Bakanlığına teslim etmesi halinde, araç
sahibine iade edilir. Aksi takdirde, Maliye Bakanlığı tarafından soruşturma ve
kovuşturma sonucu beklenmeksizin derhal tasfiye olunur. Tasfiyenin satış
suretiyle gerçekleşmesi halinde, satıştan elde edilen gelirden aracın muhafaza
edilmesi ve satışı için gerekli olan bütün masraflar karşılandıktan sonra kalan
miktar, kovuşturma sonucuna göre işlem yapılmak üzere emanet hesabına alınır.


(3) İkinci fıkra hükmünün uygulanmasındaki değerden, kara araçlarında
kasko değeri; deniz araçlarında tekne ve makine sigortasına esas teşkil eden
değer; sigortasız araçlar ile hava ve demiryolu araçlarında ise piyasa değeri
anlaşılır.


 


Göç Vakfı


EK MADDE 2- (Ek:21/11/2024-7533/37 md.)


(1) Türkiye’nin göç yönetiminin geliştirilmesi ve kısa, orta ve uzun
vadeli göç politikalarının desteklenmesi amacıyla kurulan ve vakıf senedi 20/6/2024 tarihli
ve 32578 sayılı Resmî Gazete’de ilan edilen Göç Vakfı (GÖÇ-VAK), 22/1/2004
tarihli ve 5072 sayılı Dernek ve Vakıfların Kamu Kurum ve Kuruluşları ile
İlişkilerine Dair Kanunun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamındaki
vakıflara ilişkin hükümlere tabidir.


 


Geçiş hükümleri


GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Genel Müdürlüğün
görev alanına giren konularla ilgili Emniyet Genel Müdürlüğünce tutulan dosya,
yazılı ve elektronik ortamdaki kayıt ve diğer dokümanlar ile bilgi sistemleri,
elektronik projeler ve veri tabanları Genel Müdürlüğe ve ilgili taşra
birimlerine kademeli olarak devredilir. Devre ilişkin olarak, Emniyet Genel
Müdürlüğü ile Genel Müdürlük arasında bu maddenin yayımı tarihinden itibaren
altı ay içerisinde protokol yapılır ve Bakan onayıyla yürürlüğe girer.


(2) Bu Kanunun yayımından itibaren bir yıl sonra kabul ve
barınma merkezleri ile geri gönderme merkezlerine ait taşınırlar hiçbir işleme gerek kalmaksızın
Genel Müdürlüğe devredilmiş, taşınmazlar ise hiçbir işleme gerek kalmaksızın
Genel Müdürlüğe tahsis edilmiş sayılır. Devir nedeniyle yapılan işlemler,
harçlardan, düzenlenen kâğıtlar damga vergisinden müstesnadır. Bu Kanunun
uygulanmasında taşınır devri ile taşınmazların tahsisi ve benzeri hususlarda
ortaya çıkabilecek sorunları gidermeye Bakan yetkilidir.


(3) Genel Müdürlüğün 2013 mali yılı harcamaları için gereken ödenek ihtiyacı,
20/12/2012 tarihli ve 6363 sayılı 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununun 6
ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine göre karşılanır. 31/12/2014
tarihine kadar Göç İdaresi Genel Müdürlüğü adına ihdas edilen kadroların yüzde
ellisini geçmemek üzere, 6363 sayılı Kanundaki sınırlamalara tabi olmadan atama
yapılabilir.


(4) Bu Kanunda belirlenen esaslara göre
Genel Müdürlüğün taşra teşkilatlanmasının tamamlanacağı tarihe kadar,
yürütülmekte olan görev ve hizmetler daha önce bu görev ve hizmetleri yapmakta
olan birimler veya personel tarafından yapılmaya devam edilir. Genel Müdürlük,
ilgili yerlerdeki teşkilatlanmanın tamamlandığı tarihte söz konusu birimlerde
görev yapmakta olan personeli, 118 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen
sayı sınırlamasına tabi olmaksızın devir tarihinden itibaren üç yılı aşmamak
üzere anılan maddeye göre istihdam edebilir.


(5) Genel Müdürlük, merkez teşkilatında görev yapmak üzere,
Emniyet Genel Müdürlüğü Yabancılar Hudut İltica Dairesi Başkanlığı ile il
emniyet müdürlüklerinin ilgili şubelerinde en az iki yıl süreyle görev yapmış
personeli, 118 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sayı sınırlamasına
tabi olmaksızın bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç yıl süreyle anılan
maddeye göre istihdam edebilir.


(6) Bu Kanunun İkinci Kısmının yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren bir yıl içinde valiliklere yazılı olarak müracaat eden yabancılar, bu Kanunda
ikamet izinleriyle ilgili kendilerine tanınan haklardan yararlandırılır.


(7) Bu Kanunun Üçüncü Kısmının yürürlüğe girdiği tarihten
önce, 14/9/1994 tarihli ve 94/6169 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe
konulan Türkiye’ye İltica Eden veya Başka Bir Ülkeye İltica Etmek Üzere
Türkiye’den İkamet İzni Talep Eden Münferit Yabancılar ile Topluca Sığınma
Amacıyla Sınırlarımıza Gelen Yabancılara ve Olabilecek Nüfus Hareketlerine
Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik uyarınca statü verilenlere bu
Kanunda belirtilen statülerine göre işlem yapılır, başvuru yapanların işlemleri
ise bu Kanuna göre sonuçlandırılır. Bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren
Üçüncü Kısmın yürürlüğe girdiği tarihe kadar, anılan Yönetmelik uyarınca statü
verilenler ile başvuru yapanlardan ikamet izni harcı alınmaz.


(8) Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin düzenlemeler yürürlüğe
girinceye kadar mevcut düzenlemelerin bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin
uygulanmasına devam olunur.


 


Denetçiliğe naklen atanma


GEÇİCİ MADDE 2-  (Ek: 23/11/2022-7422/14 md.)



(1) Genel ve özel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinde
mesleğe özel yarışma sınavına tabi tutulmak suretiyle girilen ve belirli bir
yetişme programı sonrası yeterlik sınavına tabi tutularak müfettiş, denetçi,
denetmen ve kontrolör kadrolarında yardımcılık veya stajyerlikte geçen
süreler dahil en az beş yıl görev yapmış
olanlar arasından, yapılacak yazılı ve/veya sözlü sınav sonucunda başarılı
olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde
durumlarına uygun Göç İdaresi Başkanlığında denetçi kadrolarına naklen
atanabilirler. Bu şekilde atananların sayısı yediyi geçemez.


(2) Bu maddeye göre atananların yardımcılık veya stajyerlik
kadrolarında geçirdikleri süreler, Göç İdaresi Başkanlığındaki denetçi yardımcısı
kadrolarında; müfettiş, denetçi, denetmen ve kontrolör unvanlı kadrolarda
geçirdikleri süreler Göç İdaresi Başkanlığındaki denetçi kadrolarında
geçirilmiş sayılır.


 


GEÇİCİ MADDE 3- (Ek:21/11/2024-7533/38 md.)


(1) Bu maddeyi ihdas eden Kanunla 31 inci ve 53 üncü maddelerde yapılan
değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra açılan davalar
hakkında uygulanır.


 


Yürürlük


MADDE 125 – (1) Bu Kanunun;


a) 122 nci maddesi, 123 üncü maddesinin birinci, ikinci,
beşinci ve yedinci fıkraları ile 124 üncü maddesi hariç olmak üzere Beşinci
Kısmı yayımı tarihinde,


b) Diğer hükümleri yayımı tarihinden bir yıl sonra,


yürürlüğe girer.


 


Yürütme


MADDE 126 – (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.





(I) SAYILI CETVEL


(Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)


 


6458 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN


MEVZUATIN VEYA ANAYASA MAHKEMESİ TARAFINDAN İPTAL EDİLEN HÜKÜMLERİN
YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ


GÖSTERİR LİSTE


 







Değiştiren Kanunun/ KHK’nin/İptal
Eden Anayasa Mahkemesinin Kararının Numarası



6458 Sayılı Kanunun Değişen veya
İptal Edilen Maddeleri



Yürürlüğe Giriş Tarihi






6462



3



3/5/2013






6735



3, 21, 27, 31, 33, 34, 36, 38, 41,
105



13/8/2016






KHK/676



53, 54, 98



29/10/2016






KHK/690



Ek Madde 1



29/4/2017






KHK/694



3, 98, 102, 108



25/8/2017






7070



53, 54, 98



8/3/2018






7077



Ek Madde 1



8/3/2018






7078



3, 98, 102, 108



8/3/2018






KHK/703



1, 2, 3, 12, 13, 18, 31, 41, 44,
91, 101, 121/A, 103 ila 120, 123, Ek I Sayılı Cetvel



24/6/2018
tarihinde birlikte yapılan Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Cumhurbaşkanlığı
seçimleri sonucunda Cumhurbaşkanının andiçerek göreve başladığı tarihte
(9/7/2018)






7148



20, 69, 76



26/10/2018






7196



7,9,21,41,42,43,46,53,54,57,57/A,59,

60,60/A,66,76,78,83,85,89,102



24/12/2019






7422



Geçici Madde 2



30/11/2022






Anayasa Mahkemesinin 25/1/2023
Tarihli ve E: 2020/30, K: 2023/12 Sayılı Kararı



21



27/6/2023 tarihinden başlayarak

9 ay sonra

(27/3/2024)






7533



31, 53, Ek Madde 2, Geçici Madde 3



30/11/2024






7547



121/A



16/5/2025









 




















[1] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu
maddede yer alan “ve İçişleri Bakanlığına bağlı Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün
kuruluş, görev, yetki ve sorumluluklarını” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.







[2] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu
fıkrada yer alan “, Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün kuruluş, görev, yetki ve
sorumluluklarını” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.







[3] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu
maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde, “Bakanlar
Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[4] 25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle,
bu bentte yer alan “özürlü” ibaresi “engelli” şeklinde değiştirilmiştir.







[5] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 70 inci
maddesiyle, bu fıkraya “Aşağıdaki yabancılar,” ibaresinden sonra gelmek üzere
“kabul edilemeyen yolcu kapsamına alınır ve” ibaresi eklenmiştir.







[6] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 71 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan alan “Türkiye dışında olup da” ibaresi madde
metninden çıkarılmıştır.







[7] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu
maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde
değiştirilmiştir.







[8] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu
maddede yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[9] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71
inci maddesiyle, bu maddenin başlığında yer alan “Bakanlar Kurulunun” ibaresi
“Cumhurbaşkanının” şeklinde, aynı maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde, değiştirilmiştir.







[10] 18/10/2018 tarihli ve 7148 sayılı Kanunun 35 inci
maddesiyle bu bentte yer alan “69 uncu maddesinin yedinci fıkrası ile” ibaresi
madde metninden çıkarılmıştır.







[11] Anayasa
Mahkemesi’nin 25/1/2023 Tarihli ve E: 2020/30, K: 2023/12 Sayılı Kararı ile bu
fıkranın ikinci cümlesinde yer alan “%20’sinin” ibaresi ve “Bakan onayıyla”
ibaresi ile beşinci cümlesinde yer alan “Cumhurbaşkanı” ibaresi iptal
edilmiştir.







[12] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu
bentte yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca” şeklinde
değiştirilmiştir.







[13] 28/7/2016 tarihli ve 6735 sayılı Kanunun 27 nci maddesiyle
bu fıkrada yer alan “iki yılı” ibaresi “üç yılı” şeklinde değiştirilmiştir.







[14] 28/7/2016 tarihli ve 6735 sayılı Kanunun 27 nci maddesiyle
bu maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesine “Türkiye’de” ibaresinden sonra
gelmek üzere “örgün” ibaresi eklenmiş ve fıkranın ikinci cümlesinde yer alan
“haftada yirmi dört saatten fazla olamaz” ibaresi “ilgili kanunlarla
düzenlenir” şeklinde değiştirilmiştir.







[15] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede
yer alan “ilgili kanunlarla” ibaresi “ilgili kanunlar ve Cumhurbaşkanlığı
kararnameleriyle” şeklinde değiştirilmiştir.







[16] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 73 üncü
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Göç Politikaları Kurulunca belirlenecek esaslar
çerçevesinde” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.







[17] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 73 üncü
maddesiyle, bu fıkralarda yer alan “Göç Politikaları Kurulunun” ibareleri
“Bakanlığın” şeklinde değiştirilmiştir.







[18] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu
maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde
değiştirilmiştir.







[19] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 74 üncü
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlığın onayı alınmak ve en fazla birer
yıllık sürelerle olmak kaydıyla,” ibaresi “Bakanlıkça belirlenen sürelerle
sınırlı olmak kaydıyla ve Genel Müdürlüğün onayı alınarak” şeklinde
değiştirilmiştir.







[20] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 76 ncı maddesiyle,
bu bende  “ihlal edenler” ibaresinden sonra gelmek üzere “ya da bu
hükümleri ihlale teşebbüs edenler” ibaresi eklenmiştir.







[21] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 79 uncu
maddesiyle, bu bentte yer alan “ve refakatsiz çocuklar” ibaresi madde metninden
çıkarılmıştır.







[22] 18/10/2018 tarihli ve 7148 sayılı Kanunun 35 inci
maddesiyle bu fıkranın birinci cümlesinde yer alan “Mülakatı tamamlanan”
ibaresi “Kayıt işlemleri tamamlanan” şeklinde değiştirilmiştir.







[23] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 83 üncü
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “altı ay süreli” ibaresi madde metninden
çıkarılmıştır.







[24] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 85 inci maddesiyle
bu fıkraya “Mülteci” ibaresinden sonra gelmek üzere “, şartlı mülteci ve
ikincil koruma” ibaresi eklenmiş ve bu fıkrada yer alan “üçer yıl süreli”
ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.







[25] 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu
maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde
değiştirilmiştir.







[26]  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle,
bu maddede yer alan “Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu” ibaresi “Hâkimler ve
Savcılar Kurulu” şeklinde değiştirilmiştir.







[27] 15/8/2017 tarihli ve 694 sayılı KHK’nin 171 inci
maddesiyle, 102 nci maddeye birinci fıkradan sonra gelmek üzere ikinci fıkra eklenmiş
ve diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiş, aynı maddenin mevcut dördüncü
fıkrasına “valilik veya” ibaresinden sonra gelmek üzere “Genel Müdürlük ya da”
ibaresi eklenmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7078 sayılı Kanunun
165 inci maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.







[28] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı
Kanunun 88 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “imkân sağlayan kişilere”
ibaresi “, barınmasına, konaklamasına imkân sağlayan kişiler ile mülkiyetindeki
gayrimenkulü kiralayanlara” şeklinde
değiştirilmiştir.







[29] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 88 inci
maddesiyle, bu fıkraya “bir takvim yılı içinde” ibaresinden sonra gelmek üzere
“gerçek kişiler tarafından” ibaresi eklenmiştir.







[30] 6/12/2019 tarihli ve 7196 sayılı Kanunun 88 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Düzensiz göçü önlemek maksadıyla” ibaresi
madde metninden çıkarılmış ve bu fıkraya “Bakanlıkça” ibaresinden sonra gelmek
üzere “bu Kanun kapsamında” ibaresi eklenmiştir.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?