211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu

KanunNo: 211

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİ İÇ
HİZMET


KANUNU[1]


 


Kanun Numarası                                       :211


Kabul Tarihi                                              :4/1/1961


Yayımlandığı Resmî Gazete                     :Tarih   :
9/1/1961         Sayı   : 10702


Yayımlandığı Düstur                                :Tertip  :
4     Cilt : 1   Sayfa  : 1008


 


 


A) 
ESASLAR


 


I – Tarifler[2]


Madde 1 – (Değişik:
18/6/2003 – 4902/9 md.)


Türk Silâhlı Kuvvetleri :
Kara (…)2, Deniz (…)2 ve Hava Kuvvetleri subay, askerî
memur, astsubay, erbaş ve erleri ile askerî öğrencilerden teşekkül eden ve
seferde ihtiyatlarla ikmal edilen, kadro ve kuruluşlarla teşkilâtı gösterilen
silâhlı Devlet kuvvetidir.


 


Madde 2 –(Değişik:
13/7/2013-6496/ 17 md.) Askerlik: Harp sanatını öğrenmek ve yapmak
mükellefiyetidir.


Asker: Askerlik mükellefiyeti
altına giren şahıslarla (Erbaş ve erler) özel kanunlarla Silahlı Kuvvetlere
intisabeden ve resmi bir kıyafet taşıyan şahsa denir.


 


Madde 3 – Askerler ve rütbeler:


a) Askerler:


1. (Değişik:
10/3/2011-6191/10 md.) Er: İhtiyaçları Devlet tarafından deruhte ve temin
olunan rütbesiz askerdir. Sözleşmeli erler de bu Kanuna göre er sayılır.


2. (Değişik: 10/3/2011-6191/10 md.) Erbaş: İhtiyaçları Devlet tarafından
deruhte ve temin olunan onbaşı ve çavuş rütbelerini haiz askerdir.


Askerlik Kanununa göre
mükellef bulundukları hizmetleri ifadan sonra hususi kanunlara tevfikan muayyen
bir hizmet taahhüdü suretiyle Silahlı Kuvvetlerde vazife gören uzman ve
sözleşmeli çavuş ve onbaşılar da erbaş sayılır.


3. Astsubay: Hususi
kanununa göre Silahlı Kuvvetlere katılan astsubay astçavuştan astsubay kıdemli
başçavuşa kadar rütbeyi haiz olan askerdir.[3]


4. Askeri öğrenci: Subay,
askeri memur veya astsubay yetiştirilmek üzere muhtelif okul ve üniversitelerde
okuyan ve resmi bir kıyafet taşıyan öğrencilerdir.


5.
Askeri memur: İdari işlerde, fen ve sanat kollarında vazife gören ve kanuna
göre subaylara muadil ve özel bir silsileye tabi bulunan askerdir.


6.
Subay: Hususi kanuna göre Silahlı Kuvvetlere intisabeden asteğmenden mareşala
(Büyük amirale) kadar rütbeyi haiz olan askerdir.


b)
Rütbeler:


1.
Erbaşlar:


a)
Onbaşı


b)
Çavuş


2.
Astsubaylar:[4]


a)
(Ek:25/6/2019-7179/62 md.)[5]
Astsubay astçavuş


b)
Astsubay çavuş


c)
Astsubay üstçavuş


d)
Astsubay başçavuş


e)
Astsubay kıdemli başçavuş


3.
Askeri memurlar:


a)
8 inci sınıf   (Asteğmen muadili)


b)
7 inci sınıf (Teğmen muadili)


c)
6 ıncı sınıf   (Üsteğmen muadili)


d)
5 inci sınıf (Yüzbaşı muadili)


e)
4 üncü sınıf (Kıdemli yüzbaşı muadili)


f)
3 üncü sınıf (Binbaşı muadili)


g)
2 inci sınıf (Yarbay muadili)


h)
1 inci sınıf (Albay muadili)


4.
Subaylar:


a)
Asteğmen


b)
Teğmen


c)
Üsteğmen


d)
Yüzbaşı


e)
Binbaşı        ˥


f)
Yarbay         }         Üst subaylar


g)
Albay          ˩


h)
Tuğgeneral                     (Tuğamiral)          ˥


i)
Tümgeneral                   (Tümamiral)          ︳


j)
Korgeneral                     (Koramiral)            } General veya amiraller


k)
Orgeneral                        (Oramiral)          ︳


l)
Mareşal                      (Büyük amiral)         ˩


 


Madde
4 – Muhtelif
sınıfların rütbe isimlerinin başlarına sınıf vaya meslek ismi konulur.


           


Madde
5 – Nizam:
Tüzükler, kararnameler, yönetmelikler, talimnamelerin ve talimatların
hükümleridir.


           


Madde
6 – Hizmet:
Kanunlarla nizamlarda yapılması veyahut yapılmaması yazılmış olan
hususlarla,amir tarafından yazı veya sözle emredilen veya yasak edilen
işlerdir.


           


Madde
7 – Vazife:
Hizmetin icabettirdiği şeyi yapmak ve menettiği şeyi yapmamaktır.


           


Madde
8 – Emir:
Hizmete ait bir talep veya yasağın sözle,yazı ile ve sair surette ifadesidir.


           


Madde
9 –
Amir: Makam ve memuriyet itibariyle emretmek salahiyetini haiz kimsedir. Bunun
emri altındakilere maiyet denir.


           


Madde
10 – Üst tabiri, rütbe veya kıdem büyüklüğünü gösterir.


Ast,
üstün rütbece veya kıdemce aşağısında bulunan kimsedir.


           


Madde
11 – Makam: Her amirin Silahlı Kuvvetlerde temsil ettiği
mevkidir.


           


Madde
12 – a) Kıta: Görevin yapılması için taktik ve idari
birlikleri kapsıyan ve bir kumanda altında toplanan teşkillere kıta denir.


Taktik
birlik: Belli bir kuruluş ve kadrosu olup asli görevi muharebe hareketleri olan
bir teşkildir.Taktik birlikler içerisinde bazı idari unsurlar da bulunabilir.


İdari
birlik: Belli bir kuruluş ve kadrosu olup asli görevi hizmet hareketleri olan
bir teşkildir.


b)
Karargah: Kumandan veya amirlerin kıta veya kurumlarının sevk ve idarelerinde
yardımcı olan bir toplumdur.Karargahlar bir kuruluş ve kadro ile tesbit edilir.


c) (Değişik:
2/1/2017-KHK-681/2 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7073/2 md.) Askeri kurum:
Kıta ve karargah anlamı dışında kalan okul, ordu evi, dikim evi, fabrika,
tersane, askerlik şubesi, ikmal merkezi ve depo gibi askeri tesis ve
teşkillerdir.


           


II
- Disiplin


Madde
13 – Disiplin: Kanunlara, nizamlara ve amirlere mutlak bir
itaat ve astının ve üstünün hukukuna riayet demektir.


Askerliğin
temeli disiplindir.


Disiplinin
muhafazası ve idamesi için hususi kanunlarla cezai ve hususi kanun ve
nizamlarla idari tedbirler alınır.


           


III- Astın vazifeleri


Madde
14 – Ast; amir ve üstüne umumi adap ve askeri usullere
uygun tam bir hürmet görtermeye, amirlerine mutlak surette itaate ve kanun ve
nizamlarda gösterilen hallerde de üstlerine mutlak itaate mecburdur.


Ast
muayyen olan vazifeleri, aldığı emri vaktinde yapar ve değiştiremez, haddini
aşamaz. İcradan doğacak mesuliyetler emri verene aittir.


İtaat
hissini tehdit eden her türlü tezahürler, sözler, yazılar ve fiil ve hareketler
cezai müeyyidelerle men olunur.


 


IV
- Amirin vazifeleri


Madde
15 – Amir; emirlerini maiyetindeki her şahsa verebilir.
Vazifelerin zamanında ve tam olarak yapılıp yapılmadığı takip ve yapılmasını
temin eder.


 


Madde
16 – Amir; maiyetine hizmetle münasebeti olmıyan emir
veremez. Astından hususi bir menfaat temin edecek bir talepte bulunamaz. Hediyesini
kabul edemez ve borç alamaz.


           


Madde
17 – Amir; maiyetine hürmet ve itimat hisleri verir.
Maiyetin ahlaki, ruhi ve bedeni hallerini daima nezaret ve himayesi altında
bulundurur. Amirin maiyetine karşı daima bitaraflık ve hakkaniyeti muhafazası
esastır.


           


Madde
18 – Amir; maiyetine disiplini bozan fiil ve
hareketlerinden dolayı disiplin cezaları verir.


Disiplin
cezalarının mahiyeti ve verilmesi usulü hususi kanundaki hallere göre tayin ve
tesbit olunur.


           


V - Emir


Madde 19 – (Değişik:
2/1/2017-KHK-681/3 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7073/3 md.)


Astlar,
üniformalı veya üniformasız asker amirleri ile sivil amirlerinin verdiği
emirleri yerine getirmek zorundadır.


           


Madde
20 – Emirler ast tarafından değiştirilemez. Ancak, ahval ve
şerait emri yapılamıyacak bir hale koymuşsa veyahut emir verilirken meçhul
kalmış sebepler meydana çıkmışsa veya emrin yapılması büyük bir tehlikeyi ve
ağır bir zararı da mücip olacaksa ve bütün bu haller karşısında amirden yeni
bir emir alınmasına hal ve zaman da müsait değilse; ast mesuliyeti üzerine
alarak emri yeni vaziyete uygun bir tarzda değiştirerek yapabilir ve ilk
fırsatta emri yapılmıyan veya kısmen yapılan amirlere de malümat verilir.


           


Madde
21 – Emirler,kaideten birbirine bağlı makamlar ve
kumandanlar tarafından bir silsile takip edilerek verilir. Müstacel ve zaruri
hallerde bu sıraya riayet edilmeden de emir verilebilir. Bu takdirde amir
atlanmış olan kademelere en kısa zamanda bilgi verir. Ve böyle bir emri alan
astda kendi amirini haberdar eder.


           


Madde
22 – Bir amirin verdiği emir yapılırken daha büyük bir
amirden evvelki emre muhalif ikinci bir emir daha alınacak olursa,ikinci emri
veren amire evvelki emir bildirilir. Eğer ikinci amir kendi emrinin
yapılmasında israr ederse bu amirin emri yapılır. Ve birinci amire malumat
verilir. Eğer daha büyük amire birinci amirin emrini bildirmeye hal ve zaman
müsait değilse vaziyete uygun olan emir kendi mesuliyeti dahilinde yapılır ve
amirlere bildirilir.


           


Madde
23 – Fesat ve isyan halinde bulunan bir kıta,karargah veya
askeri kurumda intizamı temin etmek, yağmacılığın önünü almak ve kaçak
askerleri çevirmek için bu halleri gören her üst emir ve kumanda işini üzerine
almak ile vazifesi ile mükelleftir.


           


Madde
24 – Disipline aykırı gördüğü her hale müdahaleye ve emir
vermeye her üst görevlidir.


           


B)
PERSONEL İŞLERİ


 


I - Müracaatlar


Madde
25 – Her asker resmi ve şahsi işlerinden dolayı müracaatini
söz veya yazı ile en yakın amirinden başlıyarak silsile yoliyle yapar.


Müracaatlar
takip ve tahkik ve bir karara bağlanarak neticesi müracaat sahibine mümkün olan
en kısa zamanda mutlaka bildirilir. Ancak; bu müddet hiçbir halde bir ayı
geçemez.


Birden
fazla kimselerin toplu olarak söz veya yazı ile müracaatleri yasaktır.


 


II
- Şikayetler


Madde
26 – Her asker, gerek hizmete ve gerek zati işlerine ait
kanun ve nİzamların kendisine vermiş olduğu hak ve salahiyetler her hangi bir
surette haksız olarak ihlal edilirse veya ihlal edildiğini zannederse şikayet
etmek hakkını haizdir.


           


Madde
27 – Şikayet söz veya yazı ile en yakın amire yapılır. Eğer
bu amirden şikayet olunacaksa bir derece üstündeki amire yapılır.Ve bunun gibi
her şikayet edilen amir geçilir. Sözle yapılan şikayetler bir zabıtla tesbit
olunur.


           


Madde
28 – Toplu olarak şikayet yasaktır. Bir veya aynı hadise
birden fazla şahısların şikayetlerine sebep veya mevzu olursa bunların her biri
ayrı ayrı ve yalnız başına şikayet hakkını kullanabilirler.


           


Madde
29 – Şikayet reddedildiği takdirde, şikayetçiye bu yüzden
ceza verilmez. Ancak şikayet ederken şikayetçi bir suç işlemiş veya bir disiplin
tecavüzünde bulunmuşsa ayrıca mesul olur.


           


Madde
30 – Şikayetler ve itirazlar mutlaka tahkik olunarak bir
karara bağlanır ve neticesi şikayet edene ve lüzum görülürse şikayet olunana
mümkün olan en kısa zamanda bildirilir. Ancak bu müddet hiçbir halde bir ayı
geçemez.


Adli
tahkikata mevzu olan şikayet ve itirazlar hakkında Ceza ve Usul kanunlarındaki
hükümler mahfuzdur.


           


Madde
31 – Bir şikayet üzerine karar vermek selahiyeti, şikayetin
müstenit olduğu vaka hakkında şikayet olunana disiplin cezası vermek
salahiyetini haiz olan ilk disiplin amirine verilmiştir.


O
amirin vereceği karar aleyhine gerek şikayet eden ve gerekse şikayet olunan,
mertebeler silsilesi yolu ile daha yüksek amirlere itiraz edebilir.


           


III - Mükafat ve ceza


Madde
32 – Disiplinin muhafazası ve hizmete mütaallik hususlarda
tekamülü teşvik ve temin için mükafat ve ceza tedbirlerine müracat olunur.


Mükafat
ve cezaya ait tedbirler kanun ve nizamlara göre alınır.


           


IV - İzin


Madde
33 – a) Askerlerin izin işleri hususi kanunlara ve nizamlara
göre tanzim olunur. Vazifenin bulunmayı icap ettirdiği yerden izinsiz hiçbir
asker gündüz ve gece ayrılamaz.


Nöbetçi
ve vazifeli olmıyan veya kendisine ayrıca hususi bir vazife verilmiyen subay,
askeri memur ve astsubaylar günlük mesai veya eğitimin bitiminde vazife
mahallinden ayrılabilirler.


 (Ek
: 19/2/1980 - 2259/1 md.) Ancak subay sınıf okullarında temel
eğitimde bulunan subayların günlük çalışma ve okuldan gece izinli ayrılmaları,
eğitim ve öğretim programlarına göre, ayrıca düzenlenecek bir yönetmelikle
belirlenir.


b)
Kıta, karargah ve kurumlarda günlük çalışma saatleri mevsim, iklim, ahval ve
hizmetin özelliklerine göre bir talimatla tesbit edilir.


Kıtalarda
umumi mesai ve hizmet zamanı kalk borusunda başlar. Gece yoklamasından sonra
biter. Karargah ve kurumlarda günlük vazife müddeti en az 6 saattır.


           


V - Kıyafet


Madde
34 – a) Silahlı Kuvvetler mensupları üniforma giyerler.
Hizmet esnasında üniformayı giymek mecburidir. Hususi vazifeler sebebiyle
hizmet esnasında sivil elbise giymek amirin müsaadesine bağlıdır. Her asker
üniformasının şeref ve haysiyetini korumaya mecburdur.


Barlar,
genelevler, meyhaneler ile bunlara benzer yerlere askerler üniforma ile
giremezler.


b)
Subay, askeri memur ve astsubaylar vazife dışında sivil elbise giyebilirler.
Sivil elbise ile vazife yerine giriş ve çıkışlar talimatnamede düzenlenir.


c)
(Değişik : 9/8/1993 - KHK - 499/35 md.) Subay ve astsubaylar hizmet
dışında da resmi veya sivil elbise ile zati tabancalarını göze görünmeyecek
şekilde taşıyabilirler.


d)
(Değişik : 4/7/1988 - KHK - 336/1 md.; Aynen Kabul : 7/2/1990 - 3612/42 md.)
Üniformanın şekilleri Milli Savunma Bakanlığınca tespit olunur.


 (Değişik:
23/6/1983-2861/1 md.) Kıyafet kavramı içinde olan el, yüz
ve saç, tuvaletlerinde sadelik esastır. Favori, biş,sakal ve bıyık bırakılamaz.
Hangi hallerde, görevlerde, zamanlarda ve kimler hakkında yukarıdaki kayıtlama
ve kısıtlamaların uygulanmayacağı Genelkurmay Başkanınca belirlenir. (Ek
cümle: 27/3/2015-6638/66 md.) Ancak, Jandarma
Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı mensuplarının kıyafetine
ilişkin hususlar, Genelkurmay Başkanlığının görüşü alınarak Millî Savunma
Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığı tarafından müştereken çıkarılacak yönetmelikle
düzenlenir.


e)
(Mülga : 11/2/2014-6519/20 md.)


           


Kimlik kartları, özlük dosyaları,
kişisel veriler ve posta gönderileri


Madde
34/A – (Ek: 11/2/2014-6519/8 md.)


Askerî kimlik kartı;
kişinin, Türk Silahlı Kuvvetleri personeli olduğunu ve kimliğini gösteren resmî
belgedir. Türk Silahlı Kuvvetleri mensupları, yönetmelikle belirlenen
istisnalar saklı kalmak kaydıyla askerî kimlik kartlarını resmî ve sivil olarak
üzerlerinde bulundururlar.


Türk Silahlı Kuvvetleri
personelinin temin, yetiştirme, istihdam, emeklilik, ayırma, atama, yer
değiştirme, görevlendirme, seferberlik ve özlük hakları gibi işlemleri ve
askerî hizmetlerin yürütülmesine ilişkin kişisel verileri personel bilgi
sistemlerinde ve özlük dosyalarında muhafaza edilir.


Uzman erbaşlar hariç
erbaş ve erler ile askerî öğrenciler tarafından gönderilen ve kendilerine gelen
posta gönderileri ilgilinin amirince denetlenebilir.


           


C)
UMUMİ VAZİFELER


 


Madde
35 – (Değişik: 13/7/2013-6496/18 md.)


Silahlı Kuvvetlerin vazifesi; yurt dışından gelecek tehdit ve
tehlikelere karşı Türk vatanını savunmak, caydırıcılık sağlayacak şekilde
askerî gücün muhafazasını ve güçlendirilmesini sağlamak, Türkiye Büyük Millet
Meclisi kararıyla yurt dışında verilen görevleri yapmak ve uluslararası barışın
sağlanmasına yardımcı olmaktır.


           


Madde
36 – Silahlı Kuvvetler, harb sanatını öğrenmek ve
öğretmekle vazifelidir. Bu vazifenin ifası için lazımgelen tesisler ve
teşkiller kurulur ve tedbirler alınır.


           


Madde
37 – Silahlı Kuvvetlere katılan her asker andiçer. And
sureti aşağıdadır:


"Barışta
ve savaşta, karada, denizde ve havada her zaman ve her yerde milletime ve
cumhuriyetime doğruluk ve muhabbetle, hizmet ve kanunlara ve nizamlara ve
amirlerime itaat edeceğime ve askerliğin namusunu Türk Sancağının şanını
canımdan aziz bilip icabında vatan, cumhuriyet ve vazife uğrunda seve seve
hayatımı feda eyliyeceğime namusum üzerine andiçerim."


           


Madde
38 – Sancak, Silahlı Kuvvetlerin şeref timsalidir. Sancağın
muhafazası Silahlı Kuvvetlerin mukaddes vazifesidir.


(Değişik
: 9/10/1996 - 4187/1 md.) Sancak, hiçbir sebep ve bahane ile
terk edilemez. Kuruluşunda alay teşkilatı (hudut alayları hariç) bulunmayan her
tugay ile her alay (deniz ve havada eşidi birliklere) yönetmeliğe göre bir
sancak verilir.


           


Madde
39 – Silahlı Kuvvetlerde askeri eğitim ile beraber ahlak ve
maneviyatın yükseltilmesine ve milli duyguların kuvvetlendirilmesine bilhassa
itina olunur.


Cumhuriyete
sadakat, vatanını sevmek, iyi ahlaklı olmak, üste itaat, hizmetin yapılmasında
sebat ve gayret, cesaret ve atılganlık, icabında hayatını hiçe saymak, bütün
silah arkadadaşları ile iyi geçinmek, birbirlerine yardım, intizam severlik,
yapılması men edilen şeylerden kaçınmak, sıhhatini korumak, sır saklamak her
askerin esas vazifesidir.


           


Madde
40 – Askerin bakımı, sağlığı, yedirilmesi, giydirilmesi,
barındırılması ve moralinin yüksek tutulması dikkat ve itina ile sağlanacak en
mühim vazifelerdendir.


           


Madde
41 – Erbaş ve erlere askerliğe ait bilgilerden başka okuyup
yazmak, yurt ve hayata ait genel kültür bilgileri de öğretilir.


           


Madde
42 – Her asker vazife ve hizmet icabı kullanmak veya
muhafaza etmek için kendisine tevdi edilen her çeşit Devlet malının bakım,
korunma ve muhafazasından sorumludur. (Ek
cümle:30/6/2022-7415/2 md.) Ancak, yükümlü erbaş ve
erlerden askerî araçları kullanmakla görevlendirilenler, araç kazası nedeniyle
harp malzemesine zarar vermek suçundan kast veya ağır kusur nedeniyle mahkûm
olmaları durumu hariç, aracın kullanımı nedeniyle meydana gelen zararı tazminle
sorumlu olmazlar.


 


Madde
43 – (Değişik cümle: 13/7/2013-6496/19 md.) Türk Silahlı Kuvvetleri mensupları siyasi faaliyette bulunamaz. Bundan
ötürü Silahlı Kuvvetler mensuplarının siyasi parti veya derneklere girmeleri
bunların siyasi faaliyetleri ile münasebette bulunmaları, her türlü siyasi
gösteri, toplantı işlerine karışmaları ve bu maksatla nutuk ve beyanat
vermeleri ve yazı yazmaları yasaktır.


Silahlı
Kuvvetler mensupları Milli Savunma Bakanlığınca adları yayınlanan ve siyasi
olmıyan cemiyetler ile spor kulüplerinin faal olmıyan üyeliklerine
girebilirler. Girenler durumlarını en kısa zamanda Milli Savunma Bakanlığına
bildirmeye mecburdurlar.


(Ek:
15/2/1966 - 725/1 md.; Mülga : 23/7/1999 - 4418/3 md.)


(Değişik
dördüncü fıkra: 11/2/2014-6519/9 md.) Türk
Silahlı Kuvvetleri mensupları kendi kıta, karargâh ve kurumları içinde amatör
askerî spor kulüpleri kurabilir ve bu kulüplerde faaliyette bulunabilirler. Bu
kulüplerin kurulması için Milli Savunma Bakanlığının
müsaadesi ile ilgili makamlara müracaat edilir. Harp ve vazife malulleri ile
gaziler tarafından rehabilitasyon amacıyla kurulan spor kulüplerinin Türk
Silahlı Kuvvetlerinin spor tesislerinden istifadesine Milli
Savunma Bakanlığınca izin verilebilir. Amatör spor
kulüplerinin kurulması, faaliyet ve denetimleri ile rehabilitasyon amacıyla
kurulan spor kulüplerinin spor tesislerinden istifadesine ilişkin usul ve
esaslar ile diğer hususlar Milli Savunma Bakanlığınca çıkarılan
yönetmelikle düzenlenir.[6]


(Mülga:
11/2/2014-6519/9 md.)


(Ek
fıkralar : 28/6/1983 - 2861/2 md.):


Silahlı
Kuvvetler mensupları kanunla kurulan meslek kuruluşlarına üye olamaz ve
organlarında görev alamazlar. Ancak üye olamamaları kanunlarda belirtilen diğer
kayıt ve şartlara uymak kaydıyla meslekleriyle ilgili görevlerde çalışmalarına,
mesleki hizmetleri yürütmelerine, yetkilerini kullanmalarına, mesleki eğitim ve
öğretim yaptırmalarına, kurum amirlerinin izniyle kuruluşun  bilimsel
çalışmalarına katılmalarına, meslek kural ve koşullarına uymak
yükümlülüklerine, haklarında disiplin cezası uygulanmasına, özel kanunların
öngördüğü kayıtlarla mesleklerini serbestçe icra etmelerine, resmi veya özel
bir görev almalarına engel teşkil etmez.


Belli
bir meslek veya sanatın icra edilebilmesi için meslek kuruluşlarına üye olmayı
zorunlu kılan kanun hükümleri Silahlı Kuvvetler mensupları hakkında uygulanmaz.


Askerlik
yükümlülüğünü yerine getirmekte olan yedek subaylar ve yedek astsubaylar ile er
ve erbaşların üyelikleri, askerlik hizmetleri süresince askıda kalır. Bu hal
ilgililerin aidat ödeme ve kanunlardan doğan diğer mesleki yükümlülüklerini ve
haklarını ortadan kaldırmaz.[7]


(Ek fıkra: 12/6/2024 -
7517/4 md.) Kendisinin
veya başka bir askeri personelin askeri kimliğinin, görev veya faaliyetleri
kapsamında askeri bilgi, belge, konum bilgisi veyahut bunlardan herhangi birini
içeren resim, yazı, fotoğraf, ses kaydı, video gibi görsel ve işitsel
materyallerin, Millî Savunma Bakanlığınca yetki verilen durumlar hariç, radyo,
televizyon, internet, sosyal medya, gazete, dergi, kitap ve diğer tüm medya
araçları ile her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim
araçları vasıtasıyla yayınlanması veya açıklanması yasaktır.


 


Madde
44 – Askerler her zaman ve her yerde birbirlerini
selamlamaya mecburdurlar. Bunun tatbik tarzı talimatnamede gösterilmiştir.


 


D)
GARNİZON KUMANDANLIĞI


 


Madde
45 – Garnizon; içinde ve civarında yerleşmiş kıta, karargah
veya askeri kurum bulunan meskün yerlere denir.


Garnizonların
hudutları, talimatnamede belirtilecek esaslar dahilinde tesbit olunur.


           


Madde
46 – (Değişik: 11/2/2014-6519/10 md.)  


Garnizon
komutanlığı görevinin hangi kıta komutanı veya kurum amiri tarafından
yapılacağı Milli Savunma Bakanlığınca
düzenlenir. (İptal cümle:Anayasa Mahkemesinin
17/10/2024 tarihli ve E.: 2021/44; K.: 2024/172 sayılı Kararı ile.)
[8]


 


Madde 47 – Garnizon kumandanı garnizona dahil
bütün kıta ve askeri kurumların disiplin amiridir.


 (Değişik
: 19/2/1980 - 2259/2 md.) Garnizon Komutanlığına ait hizmetler,
sivil makamlarla olan ilişkiler,Cumhurbaşkanı ile Devlet büyüklerinin garnizona
gelişlerinde alınacak güvenlik önlemleri ve emekli orgeneral-oramiraller ile
garnizonda bulunan emekli veya muvazzaf diğer askeri şahısların güvenliklerine
ilişkin hususlar, Milli Savunma ve İçişleri Bakanlarınca müştereken
hazırlanacak bir yönetmelikte gösterilir.


 (Ek
: 17/6/1992 - 3810/1 md.) Koruma hizmeti ile görevlendirilen
asker kişiler, karakol, karakol nöbetçisi ve devriye sıfat ve yetkilerine
sahiptir. Koruma görevlileri bu Kanunun, 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet
Kanununun ve diğer kanunların silah kullanmayı öngördüğü hal ve şartlardan
herhangi birinin tahakkuku halinde silah kullanmaya yetkilidir. Bunlar, korudukları
kişiye karşı silahlı bir saldırıya teşebbüs edilmesi halinde doğruca ve
duraksamadan hedefe ateş edebilirler.


 


Madde
48 – Büyük garnizonlarda (Tümen ve eşidi askeri kurumlar
ile daha büyük kıta ve kurumların bulunduğu yerlerde) garnizon kumandanları,
oradaki kıta kumandanları rütbece kendisinden sonra gelen birine garnizon
kumandanlığını devredebilir.


 


Madde
49 – Garnizon kumandanları garnizona ait her türlü
hususatta mıntıkasında bulundukları tümen, kolordu ve ordu (Deniz ve Havada
eşidi) kumandanlıklarına bağlıdırlar.


 


Madde
50 –Yukardaki
maddelerde belirtilen hükümler dışında veya istisnaihaller karşısında garnizon
kumandanlığı görevinin hangi kıta kumandanı veya kurum amiri tarafından
yapılacağı Milli Savunma Bakanlığınca düzenlenir.[9]


 


E) KIŞLALARDA,
KONAK VE ORDUGAHLARDA KUMANDANLIK


 


Madde
51 – Kışla: Askerin barındırıldığı ve hizmet gördüğü tek
bir bina veya toplu halde bulunan muhtelif binalar ile bunların müştemilatından
olan diğer binalar ve arazidir.


 (Değişik ikinci
fıkra: 18/6/2003-4902/11 md.) Karargâh ve askerî kurumlar ile Deniz Kuvvetleri (Sahil
Güvenlik dahil) teşkilâtında bulunan gemiler gibi askerî tesisler de kışla
olarak mütalâa edilir.


Konak:
Askerlerin hazar ve seferde muvakkat bir zaman için meskün yerlerde
yerleşmesidir.


Ordugah:
Askerlerin muvakkat bir zaman için açıkta çadır veya baraka ve zeminliklerde
yerleştirildiği sahaya denir.


           


Madde
52 – Müstakil olarak bir kışla, konak veya ordugahta
bulunan bir kıta veya askeri kurumun kumandan veya amiri aynı zamanda bu
yerlerin kışla, konak veya ordugah kumandanıdır.


Muhtelif
birlik ve kurumların bir arada bulunduğu kışla, konak ve ordugahlarda
kumandanlık en büyük rütbeli kumandan veya amire aittir.


           


Madde
53 – Her kışlada kışla binaları ve teşhizatının daima iyi
bir halde bulunmasını temin etmekle görevli bir subay veya astsubay bulunur.
Buna kışla subayı denilir. Bu vazifenin kimin tarafından yapılacağı kadrolarda
ve talimatlarda gösterilmemişse kışla kumandanı, emrindeki subay veya
astsubaylardan birine bu görevi verir.


 


Madde
54 – Tümen (Dahil) daha yukarı kıta kumandanları ve eşidi
kurum amirleri kışla kumandanlığı görevini rütbece kendisinden sonra gelen
birine devredebilir.


           


F)
YOKLAMALAR


 


Madde
55 – İnsan ve hayvan mevcutlarını anlamak, bunlardan ve
silah, malzeme ve eşyada bir vukuat olup olmadığı haberini almak maksadı ile
kıta, karargah ve kurumlarda biri sabah, diğeri akşam, üçüncüsü de gece olmak
üzere günde üç defa yoklama yapılır.


Yoklamaların
şekli ve yapılış tarzı talimatnamede gösterilir.


           


Madde
56 – Kati bir lüzum görülürse, muayyen yoklamalardan başka
kışla kumandanı tarafından verilecek emir üzerine de yoklama yapılabilir.


 


Önleme araması


Madde 56/A- (Ek:
25/7/2018-7145/2 md.)


Tehlikenin veya suç
işlenmesinin önlenmesi amacıyla usulüne göre verilmiş sulh ceza hâkimi kararı veya
bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde yirmi dört saat
içinde görevli hâkimin onayına sunulması şartıyla askeri birlik komutanının
veya askeri kurum amirinin ya da hukuk hizmetleri başkanı veya birim amirinin
yazılı emri (İptal ibare: Anayasa Mahkemesi’nin 30/6/2022 tarihli ve E.:
2018/137, K.: 2022/86 sayılı Kararı ile.) üzerine, askerî mahallerde özel
kanun hükümleri saklı kalmak kaydıyla kişilerin üstü, araçları, özel kâğıtları
ve eşyası aranır, gerekli tedbirler alınır, suç delilleri koruma altına
alınarak 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine
göre gerekli işlemler yapılır.[10]


Arama talep yazısında,
arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleriyle birlikte gösterilmesi
gerekir. Arama kararında veya emrinde; aramanın sebebi, konusu ve kapsamı ile
yapılacağı yer, zaman ve geçerli olacağı süre belirtilir.


Aramanın sonucu, arama
kararı veya emri veren merci ya da makama bir tutanakla bildirilir.


Konutta ve yerleşim
yerinde ve eklentilerinde önleme araması yapılamaz.


Bu maddenin uygulanmasına
ilişkin usul ve esaslar Milli Savunma Bakanlığı tarafından çıkarılan
yönetmelikle düzenlenir.


 


Askerî mahallerde
kontrol


Madde 56/B- (Ek:
25/7/2018-7145/2 md.)


Özel kanun hükümleri
saklı kalmak kaydıyla, asker kişiler dâhil askerî mahallere girmek veya çıkmak
isteyenler duyarlı kapıdan geçmek zorundadır. Bu kişilerin üstleri, duyarlı
kapının ikaz vermesi hâlinde, metal dedektörle kontrol edilir; eşyaları teknik
cihazlardan ve güvenlik sistemlerinden geçirilir; aracı, teknik cihazlarla, (İptal
ibare: Anayasa Mahkemesi’nin 30/6/2022 tarihli ve E.: 2018/137, K.: 2022/86
sayılı Kararı ile.) kontrol edilir. Şüphe hâlinde veya bu cihazların
bulunmadığı yerlerde, herhangi bir emir veya karar olmasına bakılmaksızın,
kontrol elle yapılabilir. Teknik cihazların ikazının sürmesi hâlinde, bu
kişiler ancak elle kontrolü kabul ettikleri takdirde askerî mahallere
girebilirler. [11]


Bu maddenin uygulanmasına
ilişkin usul ve esaslar Milli Savunma Bakanlığı tarafından çıkarılan
yönetmelikle düzenlenir.


 


G)
SAĞLIK İŞLERİ[12]


 


 (…)12


Madde
57 – (Değişik: 22/1/2015-6586/20 md.)


Türk
Silâhlı Kuvvetleri sağlık işlerinde, askerlerin fizik ve moral durumlarının
takibi ile koruyucu ve askerî sağlık hizmetlerinin yürütülmesi esastır.
31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası
Kanunu hükümleri saklıdır.


Bu
hizmetin yerine getirilmesinden kıta komutanları, karargâh veya askerî kurum
amirleri ile bunların tabipleri sorumludur.


Türk
Silâhlı Kuvvetleri sağlık teşkillerindeki sağlık hizmetleri, harekât
ihtiyaçları hariç ulusal sağlık mevzuatında yer alan hizmet standartlarına göre
yürütülür.


           


Madde
58 – (Değişik: 22/1/2015-6586/21 md.)


Türk Silâhlı Kuvvetlerinde
koruyucu sağlık hizmetleri kapsamında; çevre sağlığı, kişisel sağlık ve hijyen,
ilk yardım, bağışıklama, bulaşıcı hastalıklar ile tütün ve madde kullanımının
önlenmesi, iş sağlığı ve güvenliği, okul sağlığı, sağlıklı beslenme, barınma ve
giyinme, fiziksel performans ve etkinliklerin artırılması ile koruyucu sağlık
hizmetlerine ilişkin diğer tedbirler alınır.


Askerî sağlık hizmetleri;
göreve uyarlık ve elverişlilik kontrolleri ile periyodik veya zorunlu
kontrolleri, sağlık raporu kontrolünü, tıbbi tehditlerin önlenmesini ve ortadan
kaldırılmasını, tahliye, tedavi, sağlık lojistiği ve askerî sağlığa ilişkin
diğer ihtiyaçları kapsar.


 


Madde
59 – (Değişik: 22/1/2015-6586/22 md.)


Subay, astsubay, uzman
jandarma, sivil personel, askerî öğrenciler, erbaş ve erler ile bunların adayları,
yönetmelikle belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde sağlık açısından; göreve
uyarlık ve elverişlilik ile periyodik veya zorunlu kontrollere ya da sağlık
raporu kontrolüne tabi tutulabilir.


           


(…)12  


Madde 60 – (Değişik: 22/1/2015-6586/23 md.)


Kıta, karargâh ve askerî
kurum tabipleri kadrolarda gösterilir.


Kadroda gösterilen tabip
mevcut değilse aynı yerdeki diğer kıta, karargâh veya askerî kurumlarda görevli
bir tabip yahut Sağlık Bakanlığı tarafından görevlendirilecek yeterli sayıda
tabip kıta, karargâh veya askerî kurum tabibi olarak görevlendirilir. Tabip
görevlendirilmesinin mümkün olmadığı hâllerde, en yakın resmî sağlık hizmet
sunucusundan ya da Sosyal Güvenlik Kurumu ile sözleşmeli sağlık hizmet
sunucularından istifade edilerek sağlık hizmetleri yürütülür.


 


Madde 61 – (Değişik:
22/1/2015-6586/24 md.)


Subay, astsubay, uzman
jandarma ve uzman erbaşlar ile sivil personel, hastalıklarını bizzat veya başka
bir vasıta ile amirlerine bildirmeye mecburdurlar. Amirler bunları öncelikle
kendi kıta, karargâh ve askerî kurumlarının tabiplerine gönderir. Acil
durumlarda 5510 sayılı Kanun hükümleri saklıdır. Birinci basamak ve üst
basamaklardaki muayene ve tedavilerin safahat ve sonuçları, bizzat veya başka
bir vasıta ile amirlere bildirilir.


Üst basamak sağlık hizmet
sunucularına sevk işlemleri ile buralardaki muayene ve tedaviler, 5510 sayılı
Kanun esaslarına göre yürütülür.


Personelin askerî veya
sivil sağlık teşkillerindeki muayene ve tedavi sonucunun Türk Silâhlı
Kuvvetlerindeki görevlere uyarlık bakımından takibi, gerekiyorsa 59 uncu madde
kapsamında kontrolü sağlanmak suretiyle, kıta komutanları, karargâh veya askerî
kurum amirleri ile bunların tabipleri tarafından yapılır.


           


(…)12


Madde 62 – (Değişik:22/1/2015-6586/25
md.)


Hastalanan öğrenciler ile
erbaş ve erler, hastalıklarını amirlerine derhâl haber vermeye mecburdur.
Hasta; vizite zamanında kıta, karargâh veya askerî kurum tabibine, mesai saati
haricinde ise nöbetçi tabibe gösterilir. Hastalar, acil hâllerde, doğrudan en
yakın askerî veya sivil sağlık teşkiline gönderilir veya ulusal acil sağlık
sisteminden yararlandırılır.


(Ek:12/6/2024-7517/6
md.) 5510 sayılı
Kanunun 73 üncü maddesi kapsamında ilave ücret olarak değerlendirilmeyen
eşdeğer ilaç fark ücreti ve optik fark ücreti, tıbbi cihaz/malzeme için Sosyal
Güvenlik Kurumunca karşılanan tutarın üzerindeki fiyat farkları, Sosyal
Güvenlik Kurumunca belli adet ve sürelerde karşılanan sağlık hizmetleri için
oluşan fark ücretleri; erbaş ve erlerin genel sağlık sigortalısı sayıldıkları
süre içerisinde yönetmelikte belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde ilgisine
göre Millî Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik
Komutanlığı bütçesinden karşılanır.


Amirler, hastalanmış
olmakla birlikte bu durumu bildirmediği tespit edilenleri, muayene ve tedaviye
ya da 59 uncu madde kapsamında kontrole göndermeye yetkilidir.


Üst basamak sağlık hizmet
sunucularına sevk edilen öğrenciler ile erbaş ve erler, muayene ve
tedavilerinin safahat ve sonuçlarını bizzat veya başka bir vasıta ile
amirlerine ve kıta, karargâh veya askerî kurum tabibine bildirirler. Muayene ve
tedavi sonucunun Türk Silâhlı Kuvvetlerindeki görevlere uyarlık bakımından
takibi, gerekiyorsa 59 uncu madde kapsamında kontrolü sağlanmak suretiyle, kıta
komutanları, karargâh veya askerî kurum amirleri ile bunların tabipleri tarafından
yapılır.


 (Değişik:12/6/2024-7517/6 md.) 5510
sayılı Kanunun 88 inci maddesinin beşinci fıkrasının üçüncü cümlesi uyarınca
sağlık hizmetlerinden yararlandırılmaya devam edenlerin tedavileri süresince
ödenmesi gereken yol ücretleri ve gündelikleri, ilgisine göre Millî Savunma
Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığının
bütçesinden karşılanır.


(Değişik
cümle:12/6/2024-7517/6 md.) Terhislerini müteakip beşinci fıkra
uyarınca tedavisine devam olunacakların hastanelere sevkleri, yerleşim
yerlerindeki veya yerleşim yerlerine en yakın askerlik şubeleri tarafından
sağlanır. Bunların kendileri ile sevk edildiği yere bir kimse refakatinde
gitmesi resmî tabip raporuyla gerekli görülenlerin refakatçisine; gidiş ve
dönüş yol ücreti ile gidiş ve dönüş süresi için gündelik, sevk eden askerlik
şubesi tarafından peşin veya avans olarak ödenir. Yol ücretinin ödenmesinde
şehirlerarası karayolu toplu taşım vasıtası ücretleri; gündelikte ise en düşük
dereceli devlet memuru gündeliği esas alınır.[13]


 


Madde
63 – (Değişik: 22/1/2015-6586/26 md.)


Görevli
oldukları kıta, karargâh veya askerî kurumun bulunduğu yerden başka bir yerde
hastalanan subay, astsubay, uzman jandarma, sivil personel ve askerî öğrenciler
ile erbaş ve erler; hastalıklarını, bulunduğu mahaldeki en yakın kıta
komutanlığına ya da karargâh veya askerî kurumun amirliğine haber verir. Bu
kıta komutanı ya da karargâh veya askerî kurumun amiri, hastaların muayene ve
tedavisinin yapılabileceği en yakın askerî veya sivil sağlık hizmet
sunucularına sevk edilmesini sağlar ve hastanın kıta, karargâh veya kurumuna ve
mahallin garnizon komutanlığına haber verir. Garnizon komutanlığı ya da kıta,
karargâh veya askerî kurumun bulunmadığı yerlerde hastalananlar, bulundukları
yerdeki sivil sağlık hizmet sunucularına müracaat ederler. Bunlar, durumları
ile tedavi safahat ve sonuçlarını amirlerine mümkün olan en kısa sürede bildirirler.


İzindeyken
hastalanan subay, astsubay, uzman jandarma, uzman erbaşlar ile sivil personel
birinci fıkrada yazılı esaslara tabi olmadan tercihlerine göre askerî veya
sivil sağlık hizmet sunucularına müracaat edebilirler. Bunlar, durumları ile
tedavi safahat ve sonuçlarını mümkün olan en kısa sürede amirlerine
bildirirler. İzindeyken hastalanan uzman erbaşlar hariç erbaş ve erler ile
öğrenciler hakkında birinci fıkra hükümleri uygulanır.


 


Madde
64 – (Değişik: 22/1/2015-6586/27 md.)


Acil
vakalarda hasta, en yakın askerî veya sivil sağlık hizmet sunucusuna müracaat
eder ve durumunu mümkün olan en kısa sürede amirine bildirir.


           


Madde
65 – (Değişik: 22/1/2015-6586/28 md.)


Türk
Silâhlı Kuvvetleri mensuplarından; genel sağlık sigortalısı sayılmayanlar ile genel
sağlık sigortası kapsamındaki sağlık hizmetlerinden bakmakla yükümlü olunan
kişi sıfatıyla yararlanması mümkün bulunmayanların muayene ve tedavi masrafları
ile tedavilerine bağlı nakil ve sevk giderleri, ilgisine göre Millî Savunma
Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığı
bütçesinden karşılanır.


(Ek
fıkra:17/1/2019-7161/6 md.) Teröristle mücadele harekâtı, sınır ötesi harekâtlar, uluslararası
barışı destekleme kapsamındaki faaliyetler, üs bölgeleri, radarlar, yüzer
birlikler gibi görevli bulunulan yer ya da görev koşulları itibarıyla reçete
edilen ilaçların eczanelerden temin edilerek hasta/yaralı personele
ulaştırılmasının güç olduğu, ikinci ve üçüncü basamak sağlık teşkillerine
sevklerin emniyetli şekilde ve zamanında yapılamadığı hallerde, askerî
birlik/kurum envanterindeki mevcut ilaç ve tıbbi sarf malzemesi personel
tedavisinde kullanılabilir. Bu kapsamda kullanılan ilaç ve tıbbi sarf malzemesi
için personelden herhangi bir ücret veya katılım payı alınmaz. Bu amaçla kullanılan
ilaç ve tıbbi sarf malzemesinin kullanımına ilişkin usul ve esaslar Millî
Savunma Bakanlığınca belirlenir.


           


Madde
66 – (Değişik: 22/1/2015-6586/29 md.)


Subay,
astsubay, uzman jandarma, sivil personel ve askerî öğrenciler ile erbaş ve erlerin
yurt içinde ve yurt dışında vefatı hâlinde; genel hükümlere göre belirlenecek
cenaze giderleri ile cenazenin talep edilen yere nakli ilgisine göre Millî
Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığı
bütçesinden karşılanır.


Yurt
dışında bulunanların eş, üst soy, alt soy, erkek ve kız kardeşleri, evlat
edinen ve evlatlık ile üvey çocuklarının ölümleri hâlinde, bunların
cenazelerini yurda getirmek için yapılması zorunlu olan giderler de birinci
fıkrada yazılı makamlarca ödenir.


Askerlik
hizmetini yapmakta iken vefat eden erbaş ve erlerin mezarlarının yapım
giderleri, birinci fıkra hükümlerine göre ayrıca ödenir.


 


Madde
67 –  (Değişik:
22/1/2015-6586/30 md.)


Subay, astsubay, uzman jandarma,
sivil personel ve askerî öğrenciler ile erbaş ve erler hakkında askerî veya
sivil sağlık sunucuları tarafından düzenlenen sağlık raporları neticesinde
yapılacak işlemler yönetmelikle belirlenir.


Askerî veya sivil sağlık
hizmet sunucuları tarafından düzenlenen raporlar ve diğer sağlık kayıtları,
personel ve sağlık bilgi sistemleri ile özlük dosyalarında muhafaza edilir.


 


Madde
68 – a) (Değişik : 29/7/1998 - 4375/1 md.) Gülhane
Askeri Tıp Akademisi Profesörler Kurulu raporu ile yurtiçinde tedavilerinin
mümkün olmadığı tespit edilen subay, askeri memur, astsubay, uzman jandarma ve
uzman erbaşlar ve bunların eşleri, bakmakla yükümlü bulundukları ana, baba ve
aile yardımına müstehak çocukları ile erbaş ve erler tedavi için yurtdışına
gönderilirler. Bunların harcırahları ve tedavi giderleri, Milli Savunma Bakanlığı,
Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığınca ödenir. Ancak,
yukarıda belirtilen rapor, Milli Savunma Bakanlığı veya İçişleri Bakanlığının
onayı ile tekemmül eder.


b)
(Değişik : 22/11/1990 - 3683/2 md) Sürekli veya geçici görev, tahsil,
kurs, staj, dil öğrenimi veya bilgi, görgü ve ihtisaslarını artırmak maksadiyla
yurt dışına gönderilen subay, askeri memur ve astsubaylar, hastalanmaları
halinde bulundukları mahallerdeki sağlık kurum ve kuruluşlarında muayene ve
tedavi olabilirler. Bunların muayene ve tedavi masrafları sağlık kurum veya
kuruluşlarından alacakları ve askeri ataşelikler veya konsolosluklarca tasdik
edilen faturalara istinaden Milli Savunma Bakanlığı veya Jandarma Genel
Komutanlığı veyahut da Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçelerinden ödenir.
Bunlardan; tüberküloz, kanser, kronik böbrek, akıl hastalıkları, organ nakli ve
benzeri uzun süreli tedaviye ihtiyaç gösteren hastalıklara yakalandıkları resmi
sağlık kurulu raporu ile belirlenenler hariç olmak üzere, tedavileri ayakta
veya meskende yapılanlar için kullanılacak ilaç bedellerinin % 20'si hasta
tarafından ödenir. İlaç bedellerine katılma yükümlülüğü, tatbikat ve
manevralarda askeri personele, savaş halinde ise askeri personele ve bunların
sağlık karnesi alma hakkına sahip olan aile fertlerine uygulanmaz.


c)
Dış memleketlerdeki tedavi müddeti iki yılı geçemez. Bu müddet içinde acil
haller müstesna raporda gösterilen hastalıktan başka yapılan tedavilerin
masrafı ödenmez.Ve bu tedaviler için müddet uzatılmaz.


 (Değişik
ikinci paragraf: 15/6/2005-5365/1 md.)Tedavi süresi altı ayı
geçtiği takdirde ilgili yabancı sağlık kurumundan alınan ve tedavinin devamı
zaruretini gösteren rapor, dış temsilciliklere Millî Savunma Bakanlığı,
Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığına gönderilir.
Müteakip altı ayda bir, aynı işlem tekrarlanır.


           


Madde 69 – (Mülga:
2/1/2017-KHK-681/5 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7073/5 md.)


           


Madde 70 – (Değişik:
22/1/2015-6586/32 md.) 


Yabancı
devletlerin silâhlı kuvvetler mensupları ve bunların bakmakla yükümlü oldukları
kişiler, 5510 sayılı Kanun hükümleri saklı kalmak kaydıyla, uluslararası
antlaşmalar ile taraflar arasındaki ikili anlaşmalarda yer alan hükümler
doğrultusunda sağlık hizmetlerinden yararlandırılırlar. (Mülga ikinci cümle: 2/1/2017-KHK-681/6
md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7073/6 md.)(…)


           


Madde 70/A – (Ek:
22/1/2015-6586/33 md.; Mülga: 25/7/2016-KHK-669/109 md.; Aynen kabul:
9/11/2016-6756/109 md.)


 


Madde 70/B – (Ek:
22/1/2015-6586/33 md.)


Kıta, karargâh ve askerî
kurumlarda; sağlığa uygun ve temiz olan içme ve kullanma suları ile muayenesi
yapılarak temin edilen güvenilir gıda maddeleri tüketime sunulur.


İçme ve kullanma suları
ile gıda maddelerinin temininden tüketimine kadar alınacak gıda ve su güvenlik
tedbirleri, Türk Silâhlı Kuvvetleri gıda kontrol teşkillerince yürütülen
kontrol, denetim ve laboratuvar faaliyetleri ile diğer hususlara ilişkin usul
ve esaslar yönetmelik ile belirlenir.


 


H) HAYVANLARA AİT BAKIM VE HİZMETLER


 


Madde
71 – (Değişik: 22/1/2015-6586/34 md.)


Hayvanların
bakımı, barındırılması, beslenmesi, sağlığı ve eğitimi nizamlara uygun olarak
yerine getirilir.


           


Madde
72 – (Değişik: 22/1/2015-6586/35 md.)


Hastalanan hayvanlar derhâl kıta,
karargâh, kurum veya garnizonda görevli Türk Silâhlı Kuvvetleri mensubu veteriner
hekime bildirilir.


Türk Silâhlı Kuvvetleri
mensubu veteriner hekim veya yeterli tedavi ünitesi bulunmayan yerlerde hasta
hayvanların muayene ve tedavisi sırasıyla; bölgedeki askerî hayvan klinikleri,
kamu veya üniversite veteriner hekimleri veya hayvan hastaneleri tarafından
yapılır. Bu da yoksa muayene ve tedavi hizmeti temin edilebilir. Bunların yem,
tedavi, yer ve malzeme giderleri ilgisine göre Millî Savunma Bakanlığı,
Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçelerinden
karşılanır.


           


Madde
73 – (Değişik: 22/1/2015-6586/36 md.)


Görev
yapabilirlik yeteneklerini kaybeden hizmet hayvanlarının yeniden sahiplenme
yapılıncaya kadar geçen süredeki bakımı ve refahı ile ilgili yem, tedavi, yer
ve malzeme giderleri ilgisine göre Millî Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel
Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçelerinden karşılanır.


           


İ)
RÜTBE SAHİPLERİNİN VAZİFELERİ


           


Madde
74 – Hangi rütbe sahibinin hangi birlik ve askeri kurumda
ne gibi vazife alacağı kadrolarda tesbit edilir.


           


Madde
75 – Her rütbe sahibi, kanunların, nizamların ve amirlerin
kendisine tahmil ettiği bütün hizmet ve vazifeleri öğrenmeye, vazifeli olduğu
yerlerde öğretmeye ve bu hizmet ve vazifeleri eksiksiz yapmaya ve takibederek
yaptırmaya ve daima ve her yerde disiplini tesis ve muhafazaya ve maiyetini
yetiştirmeye ve astın şahsi teşebbüsünü inkişaf ettirmeye ve kendisine teslim
olunan silah, araç, gereç ve sair bütün askeri eşyayı, yapıları ve ağaçları ve
hayvanatı korumaya memur ve mecburdur.


Her
rütbe sahibinin bu maddeye göre vazifeleri de talimatname ile gösterilir.


 


J) ASKERLİKTE NÖBET HİZMETLERİ


           


I - Genel


Madde
76 – Nöbet; askerlikteki müşterek hizmetlerin yapılmasını
ve devamını sağlamak maksadı ile bu hizmetlerin belli bir sıra ve süre ile
subay, askeri memur, astsubay, askeri öğrenci, erbaş ve erler ile Silahlı
Kuvvetler Teşkilatı içinde vazifeli olan bilümum sivil şahıslar tarafından
yapılmasıdır.


Nöbetçi:
Nöbet hizmetinin yapılması için görevlendirilen şahıstır.


           


Madde
77 – Kıtalarda, karargahlarda ve askeri kurumlarda nöbet
hizmetine tabi tutulacak personelin kimler olacağı, nöbet hizmetlerinin yapılış
tarzı ile şekli ve nöbetçilere ait vazifeler talimatname ile tayin ve tesbit
olunur.


           


II - Karakol, karakol nöbetçisi ve
devriye


Madde
78 – a) Karakol: Hazarda ve seferde emniyet, muhafaza
disiplin ve gözetleme maksatları ile konulan ve bir amir emrinde bulunan
silahlı bir kısım askerdir.


b)
Karakol nöbetçisi: Aynı maksatlarla bir karakoldan veya her hangi bir suretle
çıkarılan ve bir yere konulan ve belli bir talimatı ve mıntakası bulunan
silahlı tek veya çift er veya erbaşlardır.


c)
Devriye: Hazar ve seferde aynı maksatlarla muayyen bir mıntakada gezerek vazife
gören çift veya daha ziyade silahlı askerdir.


           


Madde
79 – a) Her bir askeri kıta ve kıtası bulunan karargah ve
askeri kurumlar nerede bulunursa bulunsun subay veya astsubay kumandasında bir
nizam karakolu çıkarmaya mecburdurlar.


Bu
nizam karakolunun vazifesi yakın emniyet, gözetleme, muhafaza ve disiplindir.
Bunun kuvveti çıkaracağı devriye ve karakol nöbetçilerinin adedine göre
hesabolunur.


Uzak
emniyet ileri karakollara aittir.


Nizam
karakol personeli seferi teçhizatlı ve silahlı bulunur.


b)
Eğer bir kışlada, konakta veya ordugahta başka başka sınıflardan birlikler
bulunuyorsa nizam karakol vazifesi kumandanın tertibi üzerine münavebe ile
yapılır.


Kıtası
olmıyan karargah ve askeri kurumların karakol nöbetçi ve devriyeleri o
mevkideki en yakın nizam karakolundan temin olunur.


 


III
- Karakol, karakol nöbetçisi ve devriyelerin muvakkat yakalama salahiyetleri


Madde
80 – Karakol hizmetinde bulunan subay, astsubay, erbaş ve
erler ile karakol nöbetçi ve devriyeleri kendi mıntakaları dahilinde asker ve
sivil her şahsı aşağıda gösterilen hallerde muvakketen yakalıyabilirler:


a)
Adli takibat maksadı ile: Bir cürüm işlerken veya bir cürmü işledikten sonra
kovalanırken her şahsı,


b)
Muhafaza ve emniyet maksadı ile:


1.
Kendi muhafazaları altına tevdi edilmiş olan insanlarla eşyanın himayesi için
muvakketen yakalanması zaruri görülen şahsı.


2.
Karakola, karakol nöbetçisine ve devriyelere karşı tecavüz eden veya müessir
fiil yapan, hakaret eden bir şahsın bu fiillere devamının men'i ancak muvakkat
yakalanması ile kabil olduğu takdirde bu şahsı.


c)
Disiplin maksadı ile: İzinsiz kıtası haricinde rastlanan veyahut himayesi için
yakalanması lüzumlu görülen askerleri.


           


Madde
81 – Karakol, karakol nöbetçileri ve devriyeler 80 inci
maddede zikre dilen hallerde karakol amirinin ve bağlı bulundukları kıta,
karargah ve askeri kurumun nöbetçi amirinin emri ile de askeri ve sivil
şahısları muvakkaten yakalarlar.


           


Madde
82 – Muvakkat yakalamak, şahsın vücudu üzerine el koymak
veya silahla dokunmak ve muvakkat yakalandığının kendisine söylenmesi ile
yapılır.


Muvakkat
yakalanan kaçmaya teşebbüs ettiği takdirde silah kullanılacağı hemen
bildirilir. Ve üzerinden silah vesair aletler de alınır.


Muvakkat
yakalananlar adli takibatı mucip bir sebep varsa salahiyetli askeri veya adli
makamlara teslim olunur. Aksi takdirde nihayet muvakkat yakalandığının ertesi
günü serbest bırakılır.


           


K) HAZIR
KITA


           


Madde
83 – Hal ve vaziyetin icabettirdiği zamanlarda her kışla
konak ve ordugah da derhal kullanılmak üzere ayrıca bir hazır kıta
bulundurulur.


Bunun
kuvveti ve çıkarılacağı zamanlar talimatnamede zikredilen esaslar dahilinde
düzenlenir.


           


Madde
84 – Hazır kıta gece dahi seferi teçhizatlı silahlı ve
giyimli olarak harekete hazır bulunur. Bu kıtanın nöbetle uyku uyuyup
uyuyamıyacağı çıkaran kumandanca emredilir.


           


Madde
85 – Fevkalade hallerde bütün kuvvet dahi hazır kıta
halinde bulundurulur.


           


L)
ASAYİŞİN TEMİNİ İÇİN ASKERİN NASIL KULLANILACAĞI VE ÖRFİ İDARE


           


Madde
86 – Asayişi temin için Silahlı Kuvvetlerin nasıl kullanılacağı
ve örfi idare ilanı halinde askerlerin vazife ve salahiyetleri hususi kanunlar
hükümlerine göre yürütülür.


 


M) ASKERLERİN SİLAH KULLANMA YETKİLERİ


 


Madde
87 – (Değişik : 25/4/1972 - 1582/1 md.)


Askerler
karakol, karakol nöbetçisi, devriye, nakliyat muhafazası hizmetlerinde veya
asayişi temin için görevlendirildiklerinde aşağıda gösterilen hallerde silah
kullanmaya yetkilidirler.


I - Silah kullanmasını gerektiren
haller


a)
Bu hizmetlerden birini yaparken müessir bir fiil ile taarruza uğranıl dığı veya
müeesir bir fiil veya tehlikeli bir tehdit ile bu hizmetlerle yapılmasına
mukavemet edildiği takdirde bu taarruz ve mukavemetleri gidermek için,


b)
Bir taarruz veya mukavemete hazırlanan ve silahını veya mukavemete elverişli
bir aleti bırakmaya davet edildiği halde, bu davete derhal itaat etmiyen
veyahut bıraktığı silahı veya aleti tekrar eline almaya davranan veya alan
kimseyi itaate zorlamak için,


c)
Bu kanunun 80 ve 81 inci maddeleri gereğince muvakkaten yakalanan bir şahsın
veyahut muhafaza ve sevki kendisine tevdi edilmiş olan bir tutuklunun veya
hükümlünün kaçması veya kaçmaya teşebbüs etmesi ve verilecek dur emrini dinlemediği
görüldüğünde başka türlü ele geçirilmesi kabil olmadığı takdirde yakalanması
için,


d)
Kendi muhafazasına tevdi edilmiş olan insan ve her türlü eşyaya karşı vukubulan
taarruzu defetmek için,


e)
Bu maddede sayılan görevleri yapan askerlere karşı, sözle yapılan sataşma veya
hareketlerin bertaraf edilmesi sırasında mukavemet, taarruz, müessir fiil veya
tehlikeli bir tehditle karşılaşıldığında bu halleri gidermek için.


II - Silah kullanma derecesi


Bu
maddede yazılı hizmetlerin yapılması sırasında silah kullanılması için başkaca
bir çare kalmaması veya zaruret olması şarttır.


1.
Şahıs veya topluluk silahsız ise; mukavemet, taarruz, müessir fiil veya
tehdidin derecesine göre asayiş hizmeti ile görevli birlik komutanı gerekli
uyarmayı yaparak silah kullanılacağını ihtar eder. Bu ihtara itaat edilmezse
bunu sağlıyacak dereceden başlamak üzere silah kullanılır.


2.
Şahıs veya topluluk silahlı veya taarruzun önemli derecede etkili kılacak
şekilde aletleri taşıyorsa, silah veya aletlerin bırakılması ihtar olunur. Tecavüz
taarruz veya mukavemet buna rağmen devam ederse itaati sağlıyacak dereceden
başlamak üzere silah kullanılır.


III - Silah kullanma tarzı


1.
Silah çeşitlerine göre etkili olabilecek şekilde kullanılır. Önce kesici ve
dürtücü silahlar ile ateşli silahlar hedefe tevcih edilir, sonra ateşli
silahların dipçik ve kabzaları kullanılır, daha sonra kesici ve dürtücü ve
ateşli silahlar bilfiil kullanılır.


2.
Silah kullanmak mutlaka ateş etmek değildir. Ateş etmek son çaredir. Önce
havaya ihtar ateşi yapılır. Sonra ayağa doğru ateş edilir, mukavemet veya
taarruza veyahut tehlikeli bir tehdide varan mukavemet hali devam ederse, hedef
gözetilmeksizin ateş edilir.


IV - Ateş emri ve kendiliğinden ateş
etmek


1.
Ateş etmek bilhassa bunun için emir verilmiş olmasına bağlıdır.


2.
Ateş emri verilmemiş olsa dahi her asker silahını kullanabilir. Ancak silahını
kullanılacağı zamanın ve kullanma derece ve tarzının tayini her olayın cereyan
ettiği haller ve şartlar göz önünde tutularak silahını kullanacak asker
tarafından bizzat takdir olunur.


V
- Ateş emri vermeye yetkili makamlar


1.
Bu maddede yazılı görevleri yapmak için birliğe görev veren üst komutan olay
yerinde bulunuyorsa sözle ateş emri vermeye yetkilidir. Komutan, bu emri yazı
ile teyit eder.


2.
Asayişe memur edilen kuvvetlerin olay yerinde bulunan birlik komutanı veya asayişe
memur edilen birliğin parçalarına komuta eden en küçük komutan ve amirler dahi
önceden emir verilmemiş olsa bile sözle ateş emri vermeye yetkilidir.


VI - Sorumluluk


Her
olayın cereyan ettiği haller ve şartlar göz önünde tutulmak kaydiyle bu madde
hükümlerine göre silahını kullanan askere ve silah kullanma emrini veren birlik
komutanına sorumluluk yüklenemez.


VII - Soruşturma usulü ve adli
yardım


 (Ek
: 22/11/1990 - 3683/5 md.) Silah kullanmak zorunda kalan asker
kişiler hakkında, hazırlık soruşturması Askeri Savcı, Cumhuriyet Savcısı veya
yardımcıları tarafından yapılır. Haklarında dava açılan sanık asker kişiler
duruşmadan vareste tutulabilir. Olayın mahiyetine ve kusurun derecesine göre
sanığın mensup olduğu Bakanlıkça durumu uygun görülenlerin vekalet verdiği
avukatın ücreti, bu bakanlıkların bütçesine konulacak ödenekten karşılanır.
Avukat tutma ve avukatlık ücretinin ödeme usul ve esasları, Milli Savunma ve
İçişleri bakanlıklarınca bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay
içinde çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.


           


Madde
88 – (Değişik : 25/4/1972 - 1582/1 md.)


Silah
kullanma yetkisini haiz bulunan her asker veya silah kullanma emrini vermeye
yetkili her komutan kanunun tayin etmiş olduğu müsaadeleri yerinde ve zamanında
kullanmaz veya silahlarından tamamiyle istifade etmezse fiilin mahiyetine göre
cezalandırılır.


           


Madde
89 – 87 nci maddede gösterilen hallerden başka hizmete ait
bir vazifeyi yaparken maruz kaldığı bir mukavemeti bertaraf etmek veyahut
askere veya askeri eşyaya karşı yapılan bir tecavüze karşı koymak için silah
kullanmak zarureti hasıl olursa, her asker silah kullanmaya salahiyetli ve
vazifelidir.


           


Madde
90 – 87 ve 89 uncu maddelerde gösterilen hallerden başka
her asker meşru müdafaa halinde silah kullanmaya salahiyettardır.


           


N)
ASKERİ İNZİBAT KUVVETLERİNİN VAZİFE, TEŞKİL VE YETKİLERİ


           


Madde
91 – a) Garnizonlarda askeri disiplinin muhafazası,
önleyici zabıta ve adliye vazifeleri ile askeri trafik vazifeleri garnizon kumandanlarına
aittir.


Garnizon
kumandanları yukarıda gösterilen vazifeleri merkez kumandanlıkları marifetiyle
yürütür.


Merkez
kumandanlıkları; büyük garnizonlarda kadrolarla tesbit ve teşkil olunur. Diğer
garnizonlarda garnizon kumandanları rütbece kendisinden bir veya nihayet iki
derece ast olan bir subayı merkez kumandanı olarak tayin ve tavzif edebilir.
Merkez kumandanlığı teşkiline lüzum görülmiyen küçük garnizonlarda buna ait
vazifeler, garnizon kumandanı tarafından tayin edilecek bir inzıbat subayı veya
astsubayı buna da imkan olmıyan hallerde bizzat garnizon kumandanı tarafından
yapılır.


b)
Merkez kumandanlığı kadro ile tesbit ve teşkil edilmediği ahvalde; garnizon
dahilindeki kıta ve askeri müesseselerin miktarı, şehrin genişliği ve
vazifelerin ehemmiyeti gözönüne alınarak kafi miktarda subay, astsubay, erbaş
ve erler merkez kumandanı veya inzıbat subayı veya astsubayın emrine verilir ve
bunlara inzıbat kuvveti denilir.


Askeri
inzıbat kuvveti mensupları Silahlı Kuvvetler Kıyafet Kararnamesinde tesbit edilen
hususi işareti taşırlar.


 


Madde 92 – a) Askeri inzibat erbaş ve erleri
vazife esnasında diğer erbaş veerlere karşı karakol sıfatını ve karakolların
kanuni salahiyet ve mesuliyetlerini haizdirler.


b) (Değişik:
28/5/2003-4861/18 md.) Fakülte ve yüksek okul öğrencileri ile harp okulu
öğrencilerine subaylar gibi; (…)[14]
astsubay meslek yüksek okulu öğrencileri ile astsubay nasbedilmek üzere temel
askerlik eğitimine tâbi tutulanlara astsubaylar gibi muamele olunur.


c) Subay ve askeri
memurlarla astsubaylar hakkında askeri inzibat vazifeleri; ancak üst veya kendi
rütbelerindeki inzibat subay ve astsubayları tarafından yapılabilir.


O mahalde salahiyetli bir
inzibat subayı veya astsubayı mevcut değilse vakaya şahit olan üst veya aynı
rütbedeki her subay, askeri memur veya astsubay müdahaleye ve inzibat
vazifesini ifaya mecburdur.


Ancak ağır cezayı
müstelzim meşhut cürüm halinde subayları, askeri memurları ve astsubayları dahi
yakalamaya askeri inzibatlar, polisler, jandarmalar ve herkes mezundur.


Bu takdirde dahi suçlu
askerler duruma göre ya salahiyetli askeri inzibat memuru gelinceye kadar vaka
mahallinde tutulur veya en yakın askeri inzibat karakoluna, yoksa askeri
makamlara teslim edilir. Bundan sonra yapılacak hazırlık tahkikatında
salahiyetli inzibat memuru veya mevcut askeri makamın tayin edeceği bir subay
bulunur.


 (Ek fıkra:
24/11/2016-6763/6 md.) Suçun 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun
İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde
tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu
kapsamına giren suçlardan olması durumunda, dördüncü fıkra hükümleri uygulanmaz
ve yakalanan kişi Cumhuriyet savcısının talimatı ile adli kolluk görevlilerine
teslim edilir.


 


Madde 93 – Üniformalı veya sivil elbiseli subay,
askeri memur ve astsubaylar ağır cezalı cürümler dışındaki suçları işledikleri
takdirde polis veya jandarma kuvvetleri tarafından en yakın askeri makama veya
inzibat karakoluna davet edilir. Askeri şahıs bu daveti kabule mecburdur.


Bu şahıslara ait hazırlık
tahkikatı bizzat C. Müddeiumumileri veya salahiyetli askeri adli hakimler
tarafından yürütülür ve tahkikat tamamlanıncaya kadar askeri makamlarca nezaret
altında tutulurlar. (Ek cümle: 24/11/2016-6763/7 md.) Suçun Türk Ceza Kanununun İkinci
Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan
suçlar ile Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan olması durumunda,
kişi Cumhuriyet savcısının talimatı ile adli kolluk görevlilerine teslim
edilir.


           


Madde 94 – Her hangi bir vakada askeri
inzibatların kuvveti kafi gelmediği takdirde en yakın askeri kıtadan asker
celbolunur. Acele ve tehirinde tehlike melhuz olan hallerde en yakın polis ve
jandarma kuvvetlerine de müracaat olunur. Askeri inzibatlar tarafından vaki
olacak yardım talepleri üzerine polis ve jandarmalar tarafından yardımda
bulunulacağı gibi polis ve jandarmalar tarafından vaki olacak yardım talepleri
de askeri inzibatlarca yerine getirilir.


           


Madde 95 – İnzibat er ve erbaşları diğer er ve
erbaşlara, inzibat subay ve astsubayları aynı veya ast rütbedeki bütün subay,
askeri memur ve astsubaylarla er ve erbaşlara ve bütün askeri inzibatlar sivil
şahıslara karşı aşağıda gösterilen hallerde muvakkat yakalama salahiyetini
haizdir.


a) Bu kanunun 80 inci maddesinde
gösterilen hallerde,


b) Askeri disiplini bozan
hallerde,


c) Adli bir vazifenin
yerine getirilmesi hallerinde,


d) Vazifelerini ifa
esnasında veya vazifelerinden dolayı tecavüz veya hakarete maruz kaldıkları
takdirde;


Yukarıdaki hallerde
muvakkat yakalananlar hakkında da bu kanunun 82 inci maddesi son fıkrası hükmü
gereğince işlem yapılır.


           


Madde 96 – Askeri inzibatlar vazifeli
bulundukları zamanda bu kanunun 87, 88 ve 89 uncu maddelerinde (Ve her türlü
ahvalde de 90 ıncı maddesinde) zikredilen silah kullanma salahiyetlerini
haizdirler.


           


Madde 97 – Askeri inzibatların askeri disiplini
muhafaza, önleyici zabıta ve adliye vazifeleri ile askeri trafik vazifeleri
talimatname ve talimatlarla gösterilir.


 


O)  SOSYAL HİZMETLER


           


I -Orduevleri, askerî gazinolar, kışla gazinoları veya vardiya
yatakhaneleri ile diğer tesisler[15]


Madde
98 – (Değişik : 11/2/2014-6519/11 md.)


Türk Silahlı Kuvvetleri
personelinin sosyal ve moral ihtiyaçlarını karşılamak, dayanışmayı artırmak,
mesleki, sosyal gelişmelerini mümkün kılacak imkânları hazırlamak maksadıyla ve
Milli Savunma Bakanlığının izni ile;[16]


a) Orduevi ve bağlısı
şubeler,


b) Askerî gazinolar,
kışla gazinoları ve vardiya yatakhaneleri,


kurulabilir.


Orduevi ve bağlısı
şubeler ile askerî gazinolar, kışla gazinoları ve vardiya yatakhanelerinin
kadro, kuruluş, idare, yapılacak denetleme ve işletme şekilleri, verilecek
hizmetler, üye aidatı ve kart ücreti alınmasına ilişkin usul ve esaslar,
ihtiyaçların tespit ve temini ile elde edilen gelirlerin harcanacağı yerler ve
diğer hususlar Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine yönetmelik ile
belirlenir.


Orduevi ve bağlısı
şubeler, askerî gazinolar, kışla gazinoları ve vardiya yatakhanelerinin yılı
merkezî yönetim bütçe kanunu ile belirlenen giderleri genel bütçeden karşılanabilir.


           


II - Özel, yerel veya kış eğitim merkezleri[17]


Madde
99 – (Değişik : 11/2/2014-6519/12 md.)


Belirli zamanlarda özel
askerî eğitimlerin yapılması, personelin moral ve motivasyonuna katkı
sağlanması maksadıyla Milli Savunma Bakanlığının izni ile özel, yerel veya kış
eğitim merkezleri kurulabilir.[18]


Bu tesislerin işletilmesi
ve diğer hususlara ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


Özel, yerel veya kış
eğitim merkezlerinin yılı merkezî yönetim bütçe kanunu ile belirlenen giderleri
genel bütçeden karşılanabilir.


           


Madde
100 – Ordu evleri, askeri gazinoları ve kışla gazinoları
askeri bina olup askeri mahal vasıf ve mahiyetini haizdir.


           


Madde
101 – (Değişik : 11/2/2014-6519/13 md.)


Orduevleri, askerî
gazinolar, kışla gazinoları ve vardiya yatakhaneleri ile özel, yerel ve kış
eğitim merkezlerinin gelirleri;


a) İşletme gelirlerinden,


b) Kira gelirlerinden,


c) Üye aidatlarından,


d) Bağış ve kart
ücretlerinden,


e) Diğer orduevi, askerî
gazino, kışla gazinoları ve vardiya yatakhaneleri ile özel, yerel ve kış eğitim
merkezlerinin gelir ve sermayelerinden yetkili komutanlığın izni ile yapılacak
aktarımlardan,


f) Sergi, fuar,
promosyon, reklam ve diğer gelirlerden,


g) Yukarıda sayılan
gelirlerden elde edilecek faiz gelirlerinden,


oluşur.


Orduevleri,
askerî gazinolar, kışla gazinoları ve vardiya yatakhaneleri ile özel, yerel
veya kış eğitim merkezlerinin sermayeleri birinci fıkrada belirtilenlere ilave
olarak Millî Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik
Komutanlığı bütçelerine konulacak ödeneklerden oluşur.


           


Madde
102 – (Değişik : 11/2/2014-6519/14 md.)


Milli Savunma
Bakanlığının izni ile lüzum ve ihtiyaç görülen yerlerde, rehabilitasyon
merkezleri, gazi uyum evleri ve refakatçi misafirhaneleri ile kreş, gündüz
bakımevleri ve özel bakım merkezleri açılıp işletilebilir.[19]


Bu tesislerin işletilmesi
ve diğer hususlara ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


 


Madde
103 – (Değişik : 11/2/2014-6519/15 md.)


Orduevleri, askerî
gazinolar, kışla gazinoları, askerî müzeler ve vardiya yatakhaneleri ile özel,
yerel ve kış eğitim merkezlerinde, özel bir ihtisas gerektiren hizmetlerin;
personel yetersizliği veya maliyeti nedeniyle verilememesi durumunda bu
hizmetler, hizmet alımı veya kiralama yoluyla dışarıdan karşılanabilir.
Aralarında kabul edilebilir doğal bir bağlantı olması hâlinde mal ve hizmet
alımları birlikte yapılabilir.


Bu tesislerin kiraya
verilmesi, işletilmesi, işlettirilmesi, mal ve hizmet alımı işlemleri tesis
müdürlüklerince yerine getirilir. Bu şekilde elde edilen gelirler, genel bütçe
gelirleri ile ilişkilendirilmeksizin tesis gelirlerine dâhil edilir.


Tesislerin kiraya
verilmesi, mal ve hizmet alımı sonucu sağlanan gelirlerin dağıtım yerleri,
oranları ve kullanılması, yapılacak denetlemeler ve diğer hususlara ilişkin
usul ve esaslar Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine yönetmelik ile
belirlenir.


 


Askerî
kantinler


Madde
104 – (Değişik : 11/2/2014-6519/16 md.)


Türk Silahlı Kuvvetleri
personelinin dayanıklı tüketim malları hariç zaruri ihtiyaçlarının daha ucuz ve
kolaylıkla sağlanmasını temin maksadıyla her kışlada kantin kurulabilir. İhtiyaç
hâlinde bu kantinlerin kışla içinde veya dışında şubeleri açılabilir.


Askerî kantinlerin
tamamı, bir kısmı, bazı şubeleri veya reyonları kiraya verilebilir ya da üçüncü
şahıslara işlettirilebilir. Özel bir ihtisas gerektiren hizmetlerin personel
yetersizliği veya maliyeti nedeniyle verilememesi durumunda bu hizmetler,
hizmet alımı yoluyla da dışarıdan karşılanabilir. Aralarında kabul edilebilir
doğal bir bağlantı olması hâlinde mal ve hizmet alımları birlikte yapılabilir.


Askerî kantinlerin
işletilmesi, işlettirilmesi veya kiraya verilmesi kışla komutanlıklarınca
yerine getirilir. Bu şekilde elde edilen gelirler, genel bütçe gelirleri ile
ilişkilendirilmeksizin kantin gelirlerine dâhil edilir.


(Ek
fıkra:18/2/2021-7281/5 md.) Kiraya verilen veya üçüncü şahıslara işlettirilen kısımları hariç olmak
üzere askerî kantinlerin elektrik, su ve yakacak giderleri genel bütçeden
karşılanır.


Kantinlerin; teşkili,
idaresi, işletilmesi ve kontrol şekilleri, gelirleri ve gelirlerinin harcanması,
işletilmesi, işlettirilmesi veya kiraya verilmesinden sağlanan gelirlerin
dağıtım yerleri ve oranlarına ilişkin usul ve esaslar ile yapılacak
denetlemelere ilişkin hususlar Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine yönetmelik
ile belirlenir.


 


III - Askerî müzeler[20]


Madde 105 – (Değişik :
11/2/2014-6519/17 md.)


Türk Silâhlı
Kuvvetlerinin sosyal, tarihi ve teknik gelişimini dönemlere göre yansıtmak,
dünya tarihindeki etkinliğini, kahramanlığını, yerine getirdiği görevlerini
sergileyerek; Türk Milletinin millî birlik ve beraberlik duygularını
geliştirmek, kendi sahasındaki tarih ve askerlik ile ilgili bilimsel
araştırmalar ve incelemeler için bir ortam hazırlamak, bu hususları belgeleyen
kültür varlıklarının korunmasını, saklanmasını, sergilenmesini sağlamak amacı
ile 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma
Kanununa göre askerî müzeler kurulur.


Askerî müzelerden elde
edilen gelirler, bu yerlerin yenilenmesine ve yeniden inşasına veya idamesi ile
modern hâle getirilmesine ve kitaplıkların tesis ve zenginleştirilmesine sarf
olunur.


 


IV - Muafiyet ve istisnalar[21]


Madde 106 – (Değişik :
11/2/2014-6519/18 md.)


Bu Kanun kapsamında Türk
Silahlı Kuvvetleri tarafından kuruluş amaçlarına göre işletilen orduevi ve
bağlı şubeleri, askerî gazinolar, kışla gazinoları, vardiya yatakhaneleri ve
bunların müştemilatı, özel, yerel ve kış eğitim merkezleri, askerî kantinler ve
askerî müzeler kurumlar vergisinden muaftır. Bu muafiyet, 31/12/1960 tarihli ve
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile 13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar
Vergisi Kanunu uyarınca yapılacak vergi kesintilerini kapsamaz.


Bu maddede sayılan
tesisler emlak vergisinden, bu tesislerin mal ve hizmet alımları nedeniyle
düzenlediği ödemeye ilişkin kâğıtlar damga vergisinden istisnadır.


           


V - Hazine payı[22]


Madde 107 – (Değişik :
11/2/2014-6519/19 md.)


Orduevi ve
bağlısı şubeler ile özel, yerel veya kış eğitim merkezleri ve kışla dışındaki
askerî kantinlerin aylık gayrisafi hasılatının %1’i ile askerî müzelerin kültür
sitesi aylık gayrisafi hasılatının %1’i en geç takip eden ayın 20’sine kadar
genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere ilgili muhasebe birimine yatırılır. Bu
oranı, sayılan tesislerin faaliyet türleri itibarıyla topluca veya ayrı ayrı ya
da her bir tesis için ayrı ayrı sıfıra kadar indirmeye Maliye Bakanı
yetkilidir.


           


VI - Askeri nakil
vasıtalarından istifade


Madde 108 – Subay, askeri memur ve astsubaylar
ile aileleri aşağıdaki hallerde askeri kara ve deniz nakil vasıtalarından
faydalanabilirler:


a) Mesaiye geliş ve gidiş
için ihdas edilecek servis vasıtalarından,


b) Şehir içi ev eşyası ve
mahrukat nakline tahsis edilecek vasıtalardan,


c) Uzak garnizonlarda
oturanların kendileri ve ailelerinin şehirle irtibatlarının temini ve
çocuklarının okula götürülüp getirilmesi için ihdas edilecek servis
vasıtalarından,


d) Umumi vasıtaların
işlemediği garnizon ve kıtalara tayin edilen subay, askeri memur ve
astsubayların zati esyaları ile ailesi efradı ve kendisi umumi vasıtanın en son
gittiği yerden vazife mahalline kadar askeri vasıta ile götürülür ve getirilir.


e) (Ek:
23/6/1976-2016/1 md.) Acilen sevki gereken hasta ve cenaze nakilleri için
tahsis edilecek vasıtalardan,


 (Ek: 23/6/1976-2016/1
md.) Savaşta ve
olağanüstü hallerde, izinli personel ve hizmetin gerektirdiği diğer işlerde
görevlendirilecek personel ile sivil moral ekipleri, harekat bölgesine ve
harekatla ilgili diğer garnizonlara gidiş ve dönüşlerinde kara, deniz ve hava
ulaştırma araçlarından yararlandırılabilirler.


 (Ek: 23/6/1976-2016/1
md.) Barışta
olağanüstü hallerde, Milli Savunma Bakanının emri ile önemli kişiler veya görev
ve hizmetler için hava ulaştırma araçları tahsis edilebilir.[23]


Yukarıdaki maksatlar için
nakil vasıtalarının tahsisi ve bunlardan istifade şekli talimatname ile tesbit
olunur.


 


VII - Sivil nakil
vasıtalarından tenzilatlı istifade


Madde 109 – Subay, askeri memur ve astsubaylar
resmi elbiseli oldukları veya sivil elbiseli iken hüviyet kartlarını ibraz
ettikleri takdirde Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları ve Denizcilik Bankası
nakil vasıtalarında tenzilatlı olarak seyahat ederler.


Erbaş ve erler
şehirlerarası seyahatlerde izin belgesi göstermek suretiyle tenzilatlardan
faydalanırlar. Şehiriçi seyahatlerde tenzilat için izin belgesi aranmaz.


Sevk muhtırası ile
yapılacak seyahatler tam ücrete tabidir.


           


P) MERASİM


           


Madde 110 – Askeri merasimler; Askeri Merasim ve
Protokol Talimatnamesi esaslarına göre yapılır.


           


R) HARB
ESİRLERİ VE MÜLTECİLER


           


Madde 111 – Harb esirleri hakkında 6020 ve
mülteciler hakkında da 4104 sayılı kanun hükümleri tatbik olunur.


           


S) TABİİ
AFETLERDE YARDIM


           


Madde 112 – Yer sarsıntısı, yangın, su basması,
yer kayması, kaya düşmesi, çığ ve benzeri tabii afetler zuhurunda 7269 sayılı
kanun ve ekleri hükümleri dahilinde hareket olunur.


           


T) ASKERİ
ÖĞRENCİLER


           


Madde 113 – a) (Değişik: 28/5/2003-4861/19
md.) Astsubay meslek yüksek okulları, fakülte ve yüksek okullar ile harp
okullarında okuyan askerî öğrenciler ile astsubay nasbedilmek üzere temel
askerlik eğitimine tâbi tutulan adaylar, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu ve 353
sayılı Askerî Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun uygulaması
bakımından askerlik yükümlülüğü altına girmiş sayılır ve diğer askerlere
uygulanan hükümler bunlara da aynen uygulanır.


b) (Değişik:
28/5/2003-4861/19 md.) Bütün askerî öğrenciler, subaylara; astsubay
hazırlama ve astsubay meslek yüksek okulu öğrencileri ile astsubay nasbedilmek
üzere temel askerlik eğitimine tâbi tutulan adaylar, aynı zamanda astsubaylara
karşı ast durumunda olup, askerî öğrencilerin, belirtilen hallerin dışında,
gerek kendi aralarında gerekse erbaş ve erlere karşı astlık ve üstlük
ilişkileri yoktur.


c) (Mülga:
25/7/2016-KHK-669/10 md.; Aynen kabul: 9/11/2016-6756/10 md.)


d) Bütün askeri
öğrencilerin yalnız kendileri bu kanunun (G) bölümünde belirtilen sağlık işleri
ile ilgili hükümlerden ve şehiriçi ve şehirlerarası seyahatten emsali sivil
talebeler gibi tenzilatlı tarifeden istifade ederler. (J) bölümünde gösterilen
hükümler dahilinde nöbet hizmetlerine sokulabilirler.


           


Madde 114 – Bu Kanunun yukarda gösterilen
esasları da göz önünde tutularak, askeri öğrenciler hakkında tatbik şekli
talimatnamede ayrıca teferruatlı olarak gösterilir.


Askeri öğrenciler diğer
hususlarda kendi okul talimatlarına tabidirler.


           


U) SİLAHLI
KUVVETLERDE ÇALIŞAN SİVİL PERSONEL


           


Madde 115 – Silahlı Kuvvetlerde çalışan sivil
memur, müstahdem, müteferrik müstahdem ve gündelikçi sivil personel bu kanunun
askerlere tahmil ettiği sorumluluk ve hizmetlerin ifası bakımından:


a) Amir vazifesi alanlar;
maiyetindeki bütün askeri ve sivil personele hizmetin icabettirdiği emirleri
verebilir. (Mülga ikinci ve üçüncü cümle: 3/10/2016-KHK-676/53 md.; Aynen
kabul: 1/2/2018-7070/46 md.) (…)


b) Bütün sivil personel
emrinde çalıştıkları askeri amirlere karşı ast durumunda olup bu kanunun 14 üncü
maddesinin asta tahmil ettiği vazifeleri aynen yapmaya mecburdurlar. (Mülga
ikinci cümle: 31/1/2013-6413/45 md.) (…)


 


Madde 116 – Sivil personelin, bu kanunun
askerlere tanıdığı hak ve salahiyetlerden faydalanmaları ve mükellefiyetleri
yerine getirmeleri aşağıdaki esaslar dahilinde olur:


a) Bu Kanunun müracat ve
şikayet bölümlerinde gösterilen usul, hak ve kayıtlara aynen tabidirler


b) Bu Kanunun 33 üncü
maddesinde gösterilen izin hakkındaki hükümlere aynen riayetle mükellef olup
senelik izinleri hususi kanunlardaki esaslara göre tayin ve tanzim olunur.


c) (Mülga:
22/1/2015-6586/110 md.)  


d) Sivil personel Silahlı
Kuvvetlerde gördükleri hizmetlerin hususiyetleri göz önüne alınarak bu kanunun
77 nci maddesi gereğince nöbet hizmetlerine sokulabilirler.


e) Sivil personelin
yalnız kendileri ordu pazarları ve askeri kantinlerden aynen ve askerler gibi,
askeri nakil vasıtalarından ise bu kanunun 108 inci maddesi hükmünden
faydalanabilirler.


f) (Değişik:
22/11/1990-3683/9 md.) Sivil personelin görevdeki kıyafetleri, Kıyafet
Yönetmeliğinde gösterilir.


g) (Ek:
22/11/1990-3683/9 md.) Milli Savunma Bakanlığı (…)25 kadrolarında veya kadro açıklamalar bölümünde özel nitelikli olarak
gösterilen görev yerlerine atanan sivil memurlar Milli Savunma Bakanlığı sosyal
tesislerinden görevlendirildikleri kadro derecesindeki subaylar gibi istifade
ederler. Bu statüdeki sivil memurlar ile askeri personel arasındaki protokol
münasebetlerinin düzenlenmesinde de aynı esas uygulanır.[24][25]


           


Madde 117 – Bu Kanunun yukarıda gösterilen
esasları da gözönünde tutularak Silahlı Kuvvetlerde çalışan sivil personel
hakkında tatbik şekli talimatnamede ayrıca teferruatlı olarak gösterilir.


           


Madde 118 – Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce
muhtelif kanunlarda geçen erat tabiri "erbaş ve er" olarak
değiştirilmiştir.


           


Madde 119 – 2771 sayılı Ordu Dahili Hizmet Kanunu
ile tadil ve ekleri ve 285O sayılı Kanunla tadil edilen 1111 sayılı Askerlik
Kanununun 1 inci maddesinin son fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.


           


Madde 120 – Bu Kanunda mevcudolan hükümlerin
Kara, Deniz ve Hava Kuvvetlerinde, barış ve savaşta ve düşman karşısında tatbik
şekli Milli Savunma Bakanlığınca hazırlanacak talimatname ile ayrıca tayin ve
tafsil olunur.


 


Ek Madde 1 – (Ek: 10/3/2011-6191/10
md.)


Sözleşmeli Erbaş ve Er
Kanunu kapsamında istihdam edilen sözleşmeli erbaş ve erlere, bu Kanunun erbaş
ve erlere ilişkin hükümleri aynen uygulanır.


 


Ek Madde 2 – (Ek: 22/1/2015-6586/37
md.)


Asker kişilerin kıta,
karargâh ve kurumlarda ya da görev esnasında veya görev yerlerinde ölümü
hâlinde soruşturma ve kovuşturma süresince yasal mirasçılarını temsil etmek
üzere kendilerinin seçtiği bir avukat vekil olarak görevlendirilir. Fiili veya
hukuki imkânsızlık nedeniyle görevlendirme yapılamaması hâlinde bu görev, baro
tarafından belirlenecek bir avukat tarafından yürütülür. Yasal mirasçıların
avukatının gelmesi hâlinde baro tarafından seçilen avukatın görevi sona erer.
Görevlendirilen vekilin savcılıkça yapılacak olay yeri inceleme, ölü muayenesi
ve otopsi ile tanık ve bilirkişi dinlenmesi işlemleri sırasında hazır bulunması
zorunludur.


Ölenin yasal mirasçıları
tarafından seçilen veya baroca görevlendirilen vekilin ücreti müteveffanın
mensubu olduğu bakanlığın bütçesine konulacak ödenekten karşılanır; avukat
tutma, baro tarafından seçim ve avukatlık ücretinin ödenmesine ilişkin usul ve
esaslar, Millî Savunma ve İçişleri Bakanlıklarınca bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren üç ay içinde müştereken çıkarılan yönetmelikle düzenlenir.


           


Geçici Madde
1 - (Ek:
25/7/2016-KHK-669/11 md.; Aynen kabul: 9/11/2016-6756/11 md.)


 Bu maddenin yürürlüğe
girdiği tarihten önce sağlık nedeniyle sınıf veya statü değişikliği işlemine
tabi tutulan Türk Silahlı Kuvvetleri personeli, bir yıl içinde başvurmaları halinde
Milli Savunma ve Sağlık Bakanlıklarının müştereken oluşturacağı komisyonlar
tarafından yeniden sağlık muayenesine tabi tutulurlar. Verilecek raporlar kesin
olup, bu rapor sonucuna göre haklarında işlem tesis edilir.


           


Madde 121 – Bu Kanunun sağlık işlerine ait 57 -
70 inci madde hükümleri 1 Mart 1961 tarihinde diğer hükümleri yapılacak
talimatname ile birlikte 27 Mayıs 1961 tarihinde yürürlüğe girer.


           


Madde 122 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.


 


4/1/1961 TARİHLİ VE 211 SAYILI KANUNA İŞLENEMEYEN


HÜKÜMLER:


 


1)
7/2/1990 tarihli ve 3612 sayılı Kanunun Geçici Maddesi :


Geçici
Madde – İlgili kanunlarında tüzükle düzenlenmesi öngörülmekle
birlikte bu Kanun ile yönetmelik şeklinde tanzimi uygun bulunan hususlarla
ilgili olarak çıkarılması gereken yönetmelikler yürürlüğe girinceye kadar
mevcut hükümlerin uygulanmasına devam olunur.


2)
22/11/1990 tarihli ve 3683 sayılı Kanunun 10 uncu maddesi :


Madde
10 – Asker kişilerle ilgili olup diğer kanunlarda geçen
"Kıyafet Kararnamesi" ibaresi, "Kıyafet Yönetmeliği"
şeklinde değiştirilmiştir.


3)
23/2/2005 tarihli ve 5305 sayılı Kanunun Geçici Maddesi :


Geçici
Madde 1- Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce uzun süreli
tedavi gerektiren hastalıklar nedeniyle okulları ile ilişikleri kesilen askerî
öğrencilerin tedavileri hakkında da 70 inci maddenin ikinci fıkrası hükümleri
uygulanır.


 


211 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN
VEYA


ANAYASA MAHKEMESİNİN İPTAL KARARLARININ


YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE


               








Değiştiren
Kanunun/KHK’nin  veya İptal Eden Anayasa Mahkemesi Kararının Numarası



211 sayılı Kanunun
değişen veya iptal edilen maddeleri



Yürürlüğe Giriş Tarihi







172



69



19/2/1963






725



43



21/2/1966






926



3



10/8/1967






1423



69



14/7/1971






1582



87, 88



5/5/1972






2016



108



2/7/1976






2083



69



24/3/1977






2259



33, 47



23/2/1980






2318



38, 60



18/10/1980






2537



46



18/10/1981






2861



34, 43



25/6/1983






3084



70



1/12/1984






2771



66



1/4/1983






KHK/243



98



31/12/1984






KHK/336



34, 102



5/8/1988






3612



34, 102



16/2/1990






3683



66, 68, 69, 87, 102, 103,
113, 116



29/11/1990






70



29/5/1991






KHK/469



70



2/1/1992






3810



47, 70



3/7/1992






KHK/499



34



2/9/1993






4187



38, 69



13/10/1996






4375



68



2/8/1998






4418



43, 61



29/7/1999






4419



66



29/7/1999






4861



92, 113,



6/6/2003






4902



1, 46, 51, 58, 59, 66, 67,




24/6/2003






5305



60, 66, 70, İşlenemeyen Hüküm



26/2/2005






5365



68, 69, 70, 105, 116



21/6/2005






5758



69



9/5/2008






6191



3, Ek Madde 1



22/3/2011






6413



115



16/2/2013






6496



2, 35, 43



31/7/2013






6514



57



18/1/2014






6519



34, 34/A, 43, 46, 98, 99,
101, 102, 103, 104, 105, 106, 107



22/2/2014






6586



“G) Sağlık İşleri”
bölümünde yer alan I-II- III nolu alt bölüm başlıkları, 57, 58, 59, 60, 61,
62, 63, 64, 65, 66, 67, 69, 70, 70/A, 70/B, 71, 72, 73, 116, Ek Madde 2



3/2/2015






6638



34



4/4/2015






KHK/669



70/A, 113, Geçici Madde 1



31/7/2016






KHK/676



115



29/10/2016






6756



70/A, 113, Geçici Madde 1



24/11/2016






6763



92, 93



2/12/2016






KHK/681



1, 12, 19, 62, 69, 70, 92,
116



6/1/2017






7070



115



8/3/2018






7073



1, 12, 19, 62, 69, 70, 92,
116



8/3/2018






7145



56/A, 56/B



31/7/2018






7161



65



18/1/2019






7179



3, 43



26/6/2019






7281



43, 46, 50, 98, 99, 102, 104,
108, 116



5/3/2021






7415



42



13/7/2022






Anayasa Mahkemesi’nin
30/6/2022 tarihli ve E.: 2018/137, K.: 2022/86 sayılı Kararı



56/A, 56/B



12/1/2023






7517



43, 56/A, 62



28/6/2024






Anayasa Mahkemesinin
17/10/2024 tarihli ve E.: 2021/44; K.: 2024/172 sayılı Kararı



46



Yayımlanmasından
başlayarak dokuz ay sonra

(30/1/2026)









 


 











[1]
Kanunda geçen “Uzman Çavuş” Tabiri, 18/3/1986 tarih ve 3269 sayılı Kanunun 21
inci maddesi ile “Uzman erbaş” olarak değiştirilmiştir.







[2]
2/1/2017 tarihli ve 681 sayılı KHK’nin 1 inci maddesiyle, bu maddede  yer alan
“(Jandarma dahil)” ve “(Sahil Güvenlik dahil)” ibareleri yürürlükten
kaldırılmış; daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7073 sayılı Kanunun 1 inci
maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.







[3]
25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Kanunun 62 nci maddesiyle bu alt bentte yer
alan “çavuştan” ibaresi “astçavuştan” şeklinde değiştirilmiştir.







[4]
27/7/1967
tarihli ve 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanununun 77 nci
maddesiyle astsubayların rütbeleri:


                                      
Astsubay       Çavuş


                                "              Kıdemli
çavuş


                                "              Üstçavuş


                                "              Kıdemli
üstçavuş


                                "              Başçavuş


                                "              Kıdemli
başçavuş


                şeklinde
yeniden düzenlenmiş ve aynı Kanunun 208 inci maddesinin (r) bendinde de
4/1/1961 tarih ve 211 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin (b) fıkrasının (2) nci
bendinin bu Kanuna aykırı hükümlerinin ilga edildiği belirtilmiştir.







[5]
25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Kanunun 62 nci maddesiyle (2) numaralı alt
bendin (a) satırından önce gelmek üzere satır eklenmiş ve diğer satırlar buna
göre teselsül ettirilmiştir.







[6]
18/2/2021 tarihli ve 7281 sayılı Kanunun 42 nci maddesiyle, bu fıkranın ikinci
cümlesinde yer alan “Genelkurmay Başkanlığının” ibaresi “Milli Savunma
Bakanlığının” şeklinde, üçüncü cümlesinde yer alan “Genelkurmay Başkanlığınca”
ibaresi “Milli Savunma Bakanlığınca” şeklinde, dördüncü cümlesinde yer alan
“diğer hususlar” ibaresi “diğer hususlar Milli Savunma Bakanlığınca çıkarılan”
şeklinde değiştirilmiştir.







[7] 25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Kanunun 62 nci
maddesiyle bu fıkraya “yedek subaylar” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve yedek
astsubaylar” ibaresi eklenmiştir.







[8] 18/2/2021 tarihli ve 7281 sayılı Kanunun 42 nci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Genelkurmay Başkanlığınca” ibareleri “Milli
Savunma Bakanlığınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[9]
18/2/2021 tarihli ve 7281 sayılı Kanunun 42 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan
“Genelkurmay Başkanlığınca” ibaresi “Milli Savunma Bakanlığınca” şeklinde
değiştirilmiştir.







[10]
12/6/2024 tarihli ve 7517 sayılı Kanunun 5 nci maddesiyle bu fıkraya “sulh
ceza hakimi kararı” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya bu sebeplere bağlı
olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde yirmi dört saat içinde görevli
hâkimin onayına sunulması şartıyla askeri birlik komutanının veya askeri kurum
amirinin ya da hukuk hizmetleri başkanı veya birim amirinin yazılı emri”
ibaresi eklenmiştir.







[11] 
Anayasa Mahkemesi’nin 30/6/2022 tarihli ve
E.: 2018/137, K.: 2022/86 sayılı Kararı ile bu fıkranın üçüncü ve dördüncü
cümleleri, ikinci cümlede yer alan “aracı” ibaresi yönünden iptal edilmiştir.







[12]
22/1/2015 tarihli ve 6586 sayılı Kanunun 110 uncu maddesiyle bu bölümde
yer alan “I- Genel”, “II- Hastalanan ve ölen er ve erbaşlar”, “III- Hastalanan
subay, askeri memur, astsubaylar ile emeklileri ve bunların aileleri” alt bölüm
başlıkları yürürlükten kaldırılmıştır.







[13]
2/1/2017 tarihli ve 681 sayılı KHK’nin 4 üncü
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “askerî hastanelere” ibaresi “Sağlık Bakanlığı
veya üniversite hastanelerine” şeklinde değiştirilmiş;  daha sonra bu hüküm
1/2/2018 tarihli ve 7073 sayılı Kanunun 4 üncü maddesiyle aynen kabul edilerek
kanunlaşmıştır.







[14]
2/1/2017 tarihli ve 681 sayılı KHK’nin 7 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan 
“astsubay hazırlama ve” ibaresi yürürlükten kaldırılmış; daha sonra bu hüküm
1/2/2018 tarihli ve 7073 sayılı Kanunun 7 nci maddesiyle aynen kabul edilerek
kanunlaşmıştır.







[15]
11/2/2014 tarihli ve 6519 sayılı Kanunun 11 inci maddesiyle bu maddenin başlığı
“Ordu pazarları” iken metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[16]
18/2/2021 tarihli ve 7281 sayılı Kanunun 42 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan
“Genelkurmay Başkanlığının” ibaresi “Milli Savunma
Bakanlığının” şeklinde değiştirilmiştir.







[17]
11/2/2014 tarihli ve 6519 sayılı Kanunun 12 nci maddesiyle bu maddenin başlığı
“Ordu evleri ve askeri gazinolar” iken metne işlendiği şekilde
değiştirilmiştir.







[18]
18/2/2021 tarihli ve 7281 sayılı Kanunun 42 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan
“Genelkurmay Başkanlığının” ibaresi “Milli Savunma Bakanlığının” şeklinde
değiştirilmiştir.







[19]
18/2/2021 tarihli ve 7281 sayılı Kanunun 42 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan
“Genelkurmay Başkanlığının” ibaresi “Milli Savunma Bakanlığının” şeklinde
değiştirilmiştir.







[20]
11/2/2014 tarihli ve 6519 sayılı Kanunun 17 nci maddesiyle bu maddenin başlığı
“Dinlenme kampları ve karşılama ekipleri” iken metne işlendiği şekilde
değiştirilmiştir.







[21]
11/2/2014 tarihli ve 6519 sayılı Kanunun 18 inci maddesiyle bu maddenin başlığı
“Askeri kantinler” iken metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[22]
11/2/2014 tarihli ve 6519 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle bu maddenin başlığı
“Bakım ve onarım tesislerinden istifade” iken metne işlendiği şekilde
değiştirilmiştir.







[23]
18/2/2021 tarihli ve 7281 sayılı Kanunun 42 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan
“Genelkurmay Başkanının” ibaresi “Milli Savunma Bakanının” şeklinde değiştirilmiştir.







[24]
2/1/2017 tarihli ve 681 sayılı KHK’nin 8 inci maddesiyle, bu bentte yer alan “Türk Silahlı Kuvvetleri kadrolarında” ibaresi “Genelkurmay
Başkanlığı kadrolarında” şeklinde değiştirilmiş; daha sonra bu hüküm 1/2/2018
tarihli ve 7073 sayılı Kanunun 8 inci maddesiyle aynen kabul edilerek
kanunlaşmıştır.







[25]
18/2/2021 tarihli ve 7281 sayılı Kanunun 42
nci maddesiyle, bu bentte yer alan “ile Genelkurmay Başkanlığı” ibaresi madde
metninden çıkarılmış ve bentte yer alan “Türk Silahlı Kuvvetleri” ibaresi “Milli
Savunma Bakanlığı” şeklinde değiştirilmiştir.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?