Toprak ve İskan İşleri Genel Müdürlüğü Teftiş Heyeti Nizamnamesi

TOPRAK VE İSKAN
İŞLERİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ


TEFTİŞ HEYETİ NİZAMNAMESİ[1][2]


 


Bakanlar
Kurulu Kararının Tarihi       : 19.1.1954        No     : 4/2147


Dayandığı
Kanunun Tarihi                    : 9.5.1985          No    : 3202


Yayımlandığı
Resmî Gazetenin Tarihi  : 16.2.1954        No     : 8633


Yayımlandığı
Düsturun Tertibi             : 3                      Cildi : 35      Sayfa  :
306


 


Teşkilat ve tayin:


Madde
1 – (Değişik: 15/5/1975 - 7/10000 K.)


Toprak
ve İskan İşleri Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu, müfettiş sıfat ve yetkisini haiz
bir başkan ile müşavir müfettiş, Başmüfettiş, müfettiş ve müfettiş
yardımcılarından oluşur.


Kurulun
yazı ve hesap işlerini yürütmek üzere merkezde bir büro bulunur.


 


Madde
2 – (Değişik: 15/5/1975 - 7/10000 K.)


Teftiş Kurulu:


1
– Genel Müdürlük örgütü içindeki dairelerin işlerini,


2
– Memurların görevleri ile ilgili tutum ve davranışlarını,


3
– İlgili kanun, tüzük, yönetmelik, karar, genelge ve emirlerin uygulanışı,


Teftiş
etmek, denetlemek, incelemek, soruşturma ve araştırma yapmak ile görevlidir.


 


Madde
3 – (Değişik: 15/5/1975 - 7/10000 K.)


A)
Müfettiş yardımcılığına atanabilmek için:


a)
Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde yazılı genel şartları haiz olmak,


b)
Hukuk, Siyasal Bilgiler, İktisat, İktisadi ve Ticari Bilimler, İdari İlimler,
Ziraat, Orman, Veteriner, Mimarlık, İnşaat ve Harita Mühendisliği
Fakülteleriyle, İktisadi ve Ticari İlimler Akademilerinden ve dengi yerli ve
yabancı fakülte veya okullardan mezun olmak,


c)
Sağlık durumu her türlü iklim ve yolculuk koşullarına elverişli olmak,


d) Kasıtlı olarak işlenen suçlardan dolayı hürriyeti
kısıtlayıcı bir ceza ile hüküm giymiş olmamak,


e)
Yapılacak inceleme sonunda, karakter ve nitelik bakımdan müfettiş
yardımcılığına alınmasına engel bir hali bulunmadığı anlaşılmak,


f)
Sınav açıldığı yılın Ocak ayının birinci gününde 30 yaşını geçmemiş olmak,


g)
Toprak ve İskan İşleri Genel Müdürlüğünce hazırlanacak yönetmelikle saptanacak
esaslara göre yapılacak müfettiş yardımcılığı sınavını başarı ile vermiş
bulunmak.


şarttır.


B
– Müfettişliğe atanabilmek için;


a)
Müfettiş yardımcılığında üç yıl çalışmış olmak,


b)
Yanında çalıştığı müşavir müfettiş veya başmüfettiş yahut müfettiş ile Teftiş
Kurulu Başkanınca yeterli olduğu saptanmış olmak,


c)
A bendinin g fıkrasında sözü edilen yönetmelikle belli edilecek esaslara göre
yapılacak müfettişlik yeterlik sınavını başarı ile vermiş olmak


şarttır.


C
– Teftiş Kurulu başkanlığına müşavir müfettişliğe, başmüfettişliğe ve
müfettişliğe atanabilmek için; bu maddenin (A) ve (B) bentlerinde yazılı
şartları yerine getirmiş olmak gerekir.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Teftiş Heyeti Reisinin Vazife ve Salahiyetleri


 


Madde
4 –
Teftiş Heyeti Reisinin başlıca vazifeleri aşağıda gösterilmiştir:


a) Teftiş mıntıka ve gruplarını tayin, teftiş
programlarını tanzim ederek Genel Müdürlüğün tasvibine sunmak;


b)
Genel Müdürlük makamından alacağı emirleri müfettişlere tebliğ ve tatbikatını
takip ve kontrol etmek;


c)
Müfettişlerin çalışma tarzlarını ve faaliyet derecelerini daimi murakabe
altında bulundurmak;


d)
Müfettişlere ait bütün resmi muhabereleri idare ve müfettişlerin istihkakları
ve idari işleri ile ilgili muameleleri ifa eylemek;


e) Müfettişlerden gelecek raporlarla fezlekeleri
inceliyerek esas ve üsul noktalarından noksanları – varsa – ikmal ettirildikten
sonra ait olduğu makam ve mercilere göndermek ve bunlar üzerine ilgili
idarelerce alınacak karar ve yapılacak muameleleri takip etmek ve sonuçlarını
almak;


f)
Tahkikat işlerinin sonuçları ile, ehemmiyetli tetkik ve teftiş raporlarının
münderecatı hakkında derhal, umumi raporların kendisine verilmesinden
başlıyarak en geç bir ay içinde ve ilgili daireye verilip de en geç iki ay
içinde gerekli işlemi yapılmamış olan raporlar hakkında üç ayda bir Genel
Müdürlüğe rapor veya bilgi vermek;


g) Her yıl sonunda Teftiş Heyetinin faaliyeti hakkında
Genel Müdürlüğe rapor vermek;


h) Genel Müdürlüğün göstereceği işler hakkında bizzat teftiş,
tetkik ve tahkikat yapmak;


i)
Müfettişlerin tayin ve terfilerini inha etmek;


j) (Değişik: 15/5/1975 - 7/10000 K.) Teftiş
Kuruluna ait işlemlerin merkez bürosu tarafından gereği gibi yürütülmesini
sağlamak.


(Değişik:
15/5/1975 - 7/10000 K.) Bu maddede yazılı görevlerin
yapılabilmesi için Teftiş Kurulu Başkanı Genel Müdürün uygun görmesiyle
gerektiğinde bir müşavir müfettiş, başmüfettiş veya müfettişi merkezde yardımcı
olarak çalıştırabilir.


 


ÜÇÜNCÜBÖLÜM


Başmüfettiş ve Müfettişlerin Vazife ve Salahiyetleri


 


Madde
5 – (Değişik: 15/5/1975 - 7/10000 K.)


Müşavir müfettiş, başmüfettiş, müfettiş ve teftişe
yetkili kılınan müfettiş yardımcılarının görev ve yetkileri şunlardır:


a)
Genel Müdürlük örğütü içindeki dairelere ait işler; kanun, tüzük, yönetmelik,
karar, genelge ve emirlerin uygulanışı ve
memurların çalışmaları hakkında teftiş, denetleme, inceleme ve soruşturma
yapmak,


b)
Teftiş ettikleri işlerde gördükleri yanlışlık ve eksiklikleri saptayarak
bunları işlerin daha iyi yürütülmesi ve görevlilerin çalışmalarından daha çok
yararlanılması için alınması gereken tedbirlerle birlikte Genel Müdürlüğe
bildirmek,


c) Görevlerini yaparken öğrendikleri yolsuzlukları derhal
Genel Müdürlüğe bildirmekle birlikte gecikmesinde sakınca bulunan
durumlarda ilgililer hakkında hemen soruşturmaya başlamak,


d)
Genel Müdürlüğün görev alanına giren konularda inceleme ve araştırma yapmak,


e)
Kanun, tüzük ve yönetmeliklerle verilen diğer görevleri yerine getirmek.


Müfettiş
yardımcıları, teftiş ve soruşturmaya yetkili değildirler. Müfettişlere tanınan yetkileri, yanlarında çalıştıkları müşavir
müfettiş, başmüfettiş veya müfettişin gözetimi altında kullanabilirler.


Ancak;
bir yıl başarı ile yardımcı kadrosunda çalışmış olanlardan yanlarında
çalıştıkları müşavir müfettiş veya başmüfettiş yahut müfettiş ile Teftiş Kurulu
Başkanınca yeterli oldukları anlaşılanlar, bu süre sonunda Genel Müdür
tarafından yalnız başlarına teftiş, denetleme, inceleme ve soruşturma işlerinde
görevlendirilebilirler.


 


Madde
6 –
Müfettişler, haklarında tahkikat yaptıkları memur ve müstahdemlerin aşağıdaki
hallerde ellerini işten çektirebilirler:


a)
Para veya para hükmündeki evrak ve senetlerle demirbaş eşya ve ayniyatı ve
bunların hesaplarını, evrak ve defterlerini göstermekten ve resmen sorulan
suallere cevap vermekten imtina etmek;


b)
İrtikap, rüşvet, ihtilas, zimmete para geçirmek gibi 1609 sayılı kanuna temas
eden fiillerde bulunmak;


c)
Evrakta sahtekarlık veya kayıtlarda tahrifat yapmak;


d)
Takibatı gerektiren başka önemli yolsuzluklarda bulunmak.


Bu
hareket ve fiillerden, "a" fıkrasında gösterilenlerle bir tutanak
ile, diğer fıkralardakilerin tahkikat suretiyle tesbit edilmiş olması lazımdır.
Müfettişler, bu hareket ve fiillerden başka yolsuzluklardan dolayı her hangi
bir memurun iş başında kalmasını mahzurlu gördükleri takdirde, keyfiyeti mucip
sebepleriyle Genel Müdürlüğe bildirirler ve alacakları emre göre hareket
ederler.


Tahkikat
sonunda suçun vukuu anlaşılamadığı veya yeter delil bulunamadığı takdirde,
işten el çektirilmiş olan memur ve hizmetlilerin vazifelerine iadeleri için
keyfiyet Genel Müdürlüğe bildirilir.


Bu
kabil tahkikat işlerini müfettişler her işe tercihan ve en kısa bir müddet
içinde neticelendirmekle mükelleftirler.


 


Madde
7 –
Müfettişler, tetkik, teftiş ve tahkik vazifelerini ifa sırasında ilgililerin
muhafaza ve mesuliyeti altındaki - mahrem de olsa - her türlü evrak ve
defterleri, para ve para hükmündeki evrak ve senetlerle demirbaş eşya ve
ayniyatı görmeğe, incelemeğe ve saymağa ve icabında bunları mühür altına almağa
salahiyetlidirler.


İlgililer, kendilerine yapılan ilk talepte bunları
müfettişe göstermeğe ve sayıp incelemesine yardım etmeğe mecburdurlar.


 


Madde 8 –
Müfettişler, vazifelerini ifa sırasında lüzumlu gördükleri yardımları ve her
türlü muamelelere ait evrak, kayıt ve vesikaların suretlerini ve bunlar her
hangi bir yolsuzluğun sübut delilini teşkil ettiği takdirde asıllarını, bütün
resmi daire ve müesseselerle Devletin mürakabesine tabi bilümum teşekkül, müessese,
şirket ve kurullardan ve umumi menfaatlere hadim cemiyetlerden ve fertlerle
hususi müesseselerden istemek hakkını haiz olup bunlar da kanuni bir mani
bulunmadığı takdirde bu istekleri yerine getirmekle mükelleftirler.


Asılları alınan vesikaların müfettişin mühür ve imzası
ile tasdikli birer sureti dosyasında muhafaza edilmek üzere alakalı daire veya
müesseseye tevdi olunur.


 


Madde
9 –
Müfettişler, hal ve vaziyetin icabına göre memurların vazifelerine taallük eden
bir meselenin tahkikına başladıklarında mevzu usul ve esaslar dairesinde ilk
tahkikatın icabettirdiği muamelelerin kaffesini yapmağa salahiyetlidirler.
Tahkikat esnasında diğer daire ve müesseselere mensup memurların suçta alakalı
olduklarını tesbit ederlerse keyfiyeti, haklarında tevhiden tahkikat yapılmak
üzere vilayet memurları için re'sen valiye ve vekaletler ile merkez daireleri
memurları için Genel Müdürlüğe bildirirler.


1609 numaralı kanuna temas eden suçların tahkikına
müfettişlerin salahiyetleri, bu kanun hükümleriyle mukayyettir, müfettişlerin
tahkik memuru sıfatı ile, Memurin, Muhakematı ve Ceza Muhakemeleri Usulü
kanunlariyle 1609 sayılı kanun hükümleri dairesinde yapmağa salahiyetli oldukları muameleler, Genel Müdürlükçe tanzim
olunacak bir izahname ile gösterilir.


 


Madde
10 –
Müfettişler, Genel Müdürlükten aldıkları program veya emirlerle vazifelerine
başlarlar ve Genel Müdürlükle yapacakları muhabereleri Teftiş Heyeti Reisliği yoliyle yaparlar ve Genel Müdürden doğrudan
doğruya aldıkları emirleri Teftiş Heyeti Reisine bildirirler.


 


Madde
11 –
Müfettişler, vazifelerine müteallik hususlar için gerek bulundukları
mahallerdeki ve gerekse o yerlerdeki resmi ve hususi bütün makam ve şahıslarla
muhabere edebilirler. Vekaletler ve merkez daireleriyle yapılacak muhabereleri
Teftiş Heyeti Reisliği yoliyle yaparlar.


 


Madde 12 –
Müfettişler, teftiş ihtiyaç ve icaplarına göre ayrı, ayrı veya lüzumu kadar
müfettişten müteşekkil guruplar halinde faaliyete sevkedilirler. Muayyen
mevzuların tetkik ve tahkikine veya muayyen bir mesai devresine ait teftiş
programının tatbikına mütaaddit müfettişler memur edildiği hallerde, mesainin
tanzimi ve tayin olunan müddet içinde ve işin iyi bir surette intacının temini,
bunlardan en yüksek dereceli müfettişe ve dereceleri bir ise en kıdemlisine
aittir.


 


Madde
13 –
Müfettişler, bir yerde teftişe başlamış olmak şartiyle o yerde esasen meşgul
olacakları tahkikat işleri arasına dahil veya yapmakta oldukları teftiş ve
tahkikatlerle alakalı evrakı, bu işler Genel Müdürlüğe mensup memurlar
tarafından yapılmakta olsa bile işi, bunlardan devralırlar ve keyfiyeti derhal
Genel Müdürlüğe bildirirler.


Bunlardan
başka hallerde müfettişlere tahkikat evrakı devredilmesi ve müfettişlerce
devralınması Genel Müdürlüğün müsaadesine bağlıdır.


 


Madde
14 –
Müfettişler, başladıkları teftiş, tetkik ve tahkik işlerini ara vermeden bizzat
ifa ve yerinde ikmal etmeğe ve tehir zarureti hasıl olduğu veya tahkikatın
intaci başka yerlerde de tetkikat ve tahkikat icrasına mütevakkıf bulunduğu
takdirde, keyfiyeti hemen Genel Müdürlüğe bildirerek alacakları emre göre
hareket etmeğe mecburdurlar.


 


Madde
15 –
Müfettişler, muamelelerini teftiş ettikleri memur ve mustahdemlerin ehliyet ve
ahlaki durumları hakkında gizli raporlar yazarlar.


 


DÖRDÜNCÜBÖLÜM


Raporların Çeşitleri, Tanzimi ve Muameleye Konmaları


 


Madde
16 –
Her tetkik ve teftişin neticesi bir rapora bağlanır. Raporlar lüzumsuz
tafsilattan ari ve vazıh olacak ve yalnız müşahede ve tetkik neticesinde elde
edilen kati kanaata müstenit tenkid, tavsiye, mütalaa ve teklifleri ihtiva
edecektir.


 


Madde
17 –
Raporlar mevzularına göre üç nevidir.


1
– Cevaplı rapor;


2
– Basit rapor;


3
– Umumi rapor.


 


Madde
18 –
Cevaplı raporların mevzuunu, teftiş edilenlerin mevzuat ve mukarrerata nazaran
tenkidi mucip görülen muamele ve hareketleri ve serdi uygun görülen tavsiyeler
teşkil eder.


Memurların
muamelelerinin teftişi ile ilgili bulunan cevaplı raporlar, taallük ettiği
servisler itibariyle tanzim edilir. Teftiş, aynı serviste çalışan bir kaç
memurun muamelelerine şamil olduğu takdirde teftiş neticesinin bir bütün
halinde tetkik ve mütalaasında zaruret bulunmadıkça bu memurlardan her birinin
muameleleri için ayrı, ayrı rapor düzenlenir.


 


Madde
19 –
Cevaplı raporlar başlıca şu malumatı ihtiva ederler:


1
– Teftiş edilen servis veya servislerin hangileri olduğu ve incelenen
muamelelerin cereyan ettiği tarih ve teftişin taallük ettiği devre;


2
– Teftiş edilenin adı ve soyadı ile memurluk unvanı;


3
– Teftişe başlanılan tarihle teftişin tamamlandığı tarih;


4
– İdari, mali ve teknik hususlarda görülen noksanlıklar ve yanlışlıklar
hakkındaki tenkidler veya tavsiye edilen ve mütalaa yürütülen maddelerle tenkid
veya tavsiye sebepleri;


5
– Teftiş neticesine göre kanunen veya idareten yapılması gereken muamele ve
alınması icabeden tedbir ve kararlara mütaallik teklifler.


 


Madde
20 –
Cevaplı rapora dercolunan herhangi bir hususun derhal kanuni mecraya
sokulmasında acil zaruret mütalaa olunduğu hallerde, keyfiyet ayrıca memurun
amirine ve Genel Müdürlüğe bir tezkere ile bildirilir.


 


Madde
21 –
Basit raporların mevzuunu:


1
– Re'sen veya Genel Müdürlükçe gösterilen lüzum üzerine muayyen bir mesele veya
mevzu hakkında yapılan tetkik ve teftişlerin cevaplı rapor mevzuu olmayan
neticeleri ile bu neticelere istinaden arzedilecek mütalaa ve teklifler;


2
– Teftiş edilenlerin takdir, tecziye veya idari tahvillerini gerektiren muamele
ve fiilleri hakkındaki gizli düşünce ve kanaatlar ile bunların icabettirdiği
teklifler;


3
– Gerek teftiş sırasında ve gerekse ihbar suretiyle öğrenilen yolsuzluklar
hakkında yapılacak tetkikler sonunda tahkikat açılmasına lüzum olup olmadığına
dair mütalaalar;


teşkil
eder.


 


Madde
22 –
Basit raporlar, bir bütün halinde inceleme ve düşünceye lüzum bulunmadıkça,
merkez teşkilatındaki dairelerden her birini ilgilendiren kısımlar için, ayrı
ayrı tanzim edilir.


 


Madde
23 –
Muayyen bir mesai devresine ait teftiş programını bir gurupa dahil olarak veya
olmıyarak tatbik eden müfettişler, devre içindeki faaliyetlerinin neticeleri
hakkında birer umumi rapor tanzim ederler. Bu raporlar başlıca aşağıdaki
hususları ihtiva ederler:


a)
Hangi yerlerde hangi teşkilatın teftiş edildiği;


b)
Bu teşkilatın hangi servislerinin ve bu servislerde çalışan hangi memurların
hangi tarihten hangi tarihe kadar olan muamelelerinin teftiş edildiği;


c)
Mesai devresi içinde yazılan raporların tarih ve numaraları ile kimlere tevdi
veya tebliğ edildikleri;


d)
Kimler hakkında tahkikat yapıldığı ve ne gibi neticelere varıldığı;


e)
Tahkikat fezlekelerinin tarih ve numaraları ile hangi mercilere verildikleri;


f)
Yapılan teftişler neticelerinin mukayeseli bir şekilde incelenmesi sonunda, o
teftiş bölgesinin, Genel Müdürlüğün vazifelerine dair mevzular bakımından umumi
durum ve ihtiyaçları, teftiş edilen teşkilattaki memur kadrolarının eksiklik veya
fazlalığı, işlerde görülen aksaklıklar ve bunların ortadan kaldırılması
çareleri, memurların daha randımanlı bir şekilde çalışmalarını sağlamak
bakımından alınması gerekli tedbirler hakkında teklif ve mütalaalar.


 


Madde
24 –
Raporlar üzerine yapılacak muamelelerle bu muamelelerin ne suretle yürütüleceği
ve bunların hangi makamlara verileceği aşağıda gösterilmiştir.


a)
Kendisine cevaplı rapor gönderilen veya verilen memur bunu aldığında 10 günü
geçmemek üzere müfettişlerce tesbit edilecek müddet içinde bu hususa ayrılmış
olan yapraklara tenkid olunan cihetler hakkındaki cevaplarını yazar ve bu
raporu amirine verir. Amiri bulunmadığı takdirde raporun müfettişe vermeğe veya
göndermeğe mecburdur.


b) Kendilerine rapor gönderilen veya verilen memurun veya
memurların o yerdeki birinci ve varsa ikinci derecedeki amirlerinin her biri,
raporun kendilerince alındığı tarihten itibaren en geç 10 gün içinde bunun
inceleyip düşüncelerini katarak müfettişe vermeğe mecburdurlar.


c)
Kendilerine cevaplı rapor gönderilen veya verilenlerle amirleri tenkid olunan
muamelelerini usul ve mevzuat dairesinde düzeltmek ve rapordaki cevaplarında
bunu bildirmekle mükelleftirler. Bunlar, tenkid maddelerinden bir kısmı veya
tamamı hakkında müfettişlerinkinden ayrı bir düşüncede bulundukları takdirde,
bunun dayandığı haklı ve kanuni sebepleri raporun özel yaprağında açık ve kısa
bir şekilde belirtirler ve bu hususta Genel Müdürlükten alınacak talimat
dairesinde hareket ederler.


d)
Müfettişler, yukardaki fıkralara göre kendilerine geri gönderilen veya verilen
raporları okuyup gerekiyorsa tamamlayıcı inceleme yaparlar ve en kısa bir
müddet içinde son düşüncelerini katarak Genel Müdürlüğe gönderirler.


Müfettişler, tevdi ettikleri raporları takip, bunlardan
müddeti içinde cevaplandırılmayanları Genel Müdürlüğe bildirirler.


e)
Basit raporlar Genel Müdürlüğe gönderilir.


f)
Umumi raporlar, mesai devresini takip eden ilk ay içinde Genel Müdürlüğe
verilir.


g)
Genel Müdürlük merkez teşkilatına dahil daire veya şubelere tevdi ve havale
olunan raporların muameleleri bu daire ve şubeler tarafından mümkün olduğu
kadar kısa bir zaman içinde ve tenkid, mütalaa ve tekliflere göre alınması
lazım gelen karar ve tedbirler ittihaz ve lüzumu takdirinde mahalline tebligat
yapılmak suretiyle intaç edilir. Bu neticeler Teftiş Heyeti Reisliğine
bildirileceği gibi alınan tedbir ve kararlara ve mahalline yapılan tebliğlere
ait evrakın ikişer sureti de Teftiş Heyeti Reisliğine gönderilir.


 


Madde
25 –
Cevaplı raporların birer sureti dosyasında saklanmak üzere teftiş edilen
memurun en büyük amirine, amiri yoksa kendisine imza mukabilinde tevdi edilir.


Bu
raporlar üzerine amirlerce yazılan mütalaaları ve salahiyetli merciler
tarafından verilen emir ve talimatları havi
yazılar teftiş dosyasında muntazaman ve tarih sırasiyle saklanır.


 


Madde 26 – Teftiş ve murakabeye tabi her dairede bir teftiş defteri
bulunur. Bu defterin her sahifesi numaralı ve mühürlü olacak ve son sahifede
yaprak sayısı yazı ile gösterilerek Genel Müdürlük Teftiş Heyeti Reisliğince
mühür ve imza ile tasdik edilecektir.


Müfettişler,
hangi tarihte teftişe başladıklarını ve bu iş için orada kaç gün kaldıklarını
ve hangi servisleri teftiş etmiş olduklarını ve teftiş edilenlerin
hüviyetlerini bu deftere yazacakları gibi teftiş neticesinde Genel Müdürlükten
gönderilip dosyasında muhafaza edilen emir ve talimatların hulasaları ve tarih
ve numaraları da teftiş edilen daire amiri tarafından kayıt ve imza
edilecektir.


 


Madde 27 –
Teftiş dosyalarının muntazam tutulmasından ve korunmasından ve teftiş
defterlerinin münderecatının doğruluğundan daire amirleri mesüldürler. Bunlar,
teftiş defterleriyle beraber en az beş senelik teftiş raporlarını ve raporlar
üzerine gönderilen emir ve talimatları muhafazaya, her devralışta işbu teftiş
defterlerini ve rapor dosyalarını selefinden isteyip teslim almağa ve
alamadıkları takdirde keyfiyeti Genel Müdürlüğe bildirmeğe mecburdurlar.


 


Madde 28 –
Müfettişler, bir yere teftişe gittikleri zaman teftiş defterlerini ve
dosyalarını tetkik ile evvelce tenkid olunan hususların ne dereceye kadar ıslah
edildiğini, Genel Müdürlükten evvelki teftişler dolayısiyle verilmiş bulunan
emir ve talimatın yerine getirilip getirilmediğini tesbit ve lüzum görülürse bu
hususta ayrı bir cevaplı rapor tanzim ederek doğrudan doğruya Genel Müdürlüğe
bildirirler.


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Tahkikat İşleri


 


Madde
29 –
Müfettişler, kanunen suç teşkil eden fiil ve hareketler hakkında yaptıkları her
türlü tahkikatı bir fezlekeye bağlarlar.


Fezlekede;
tahkikata ne sebeple veya hangi emirle ve hangi tarihte başlanıldığı, isnat
edilen suçun mahiyeti gösterileceği gibi fezlekenin metninde tahkikatın icra
sureti, suçun sübut ve ademi sübutunu gösteren ifade ve delillerin hulasası ve
bunların tahkikat evrakındaki sahife numaralariyle diğer deliller için evrak
listesindeki sıra numaraları dercolunur.


Fezlekenin
sonunda da bir hulasa yapılarak maznunun muhakemesine lüzum olup olmadığı,
muhakemesine lüzum varsa suçun hangi kanunun, hangi maddesine temas ettiği
zikredilir.


Tahkik
ve takibi 1609 numaralı kanun hükümlerine tabi olan suçlarla lüzum veya men'i
muhakeme kararı verecek mercileri ayrı olan suçlara ait tahkikat evrakı ve
fezlekeleri birleştirilemez. Ancak, bu hallerde evrakın ayrılması kabil
olamıyacak derecede memzuç bulunduğu takdirde, müfettişler fezleke ve vesikaların
ayrıca tasdik edecekleri birer örneğini çıkarıp ayrı ayrı müzakerelerle ait
olduğu makamlara tevdi ederler.


Fezlekeler
tahkikatın ikmal edilmesini müteakıp mümkün olduğu kadar kısa bir zaman içinde
tanzim edilerek asılları kanuni mercilerce gönderilmekle beraber birer
örnekleri de aynı zamanda Genel Müdürlüğe gönderilir.


 


Madde
30 –
Müfettişler tahkikat esnasında memurların inzibati cezayı müstelzim fiil ve
hareketlerinin vukuunu tesbit ettikleri takdirde, bu hususta ayrı bir rapor
hazırlıyarak Genel Müdürlüğe gönderirler.


 


Madde
31 – Rapor ve fezlekelerle tahkikat evrakında silinti,
çizinti, kazıntı ve çıkıntı olmıyacaktır. Zaruri hallerde keyfiyet hakkında
meşruhat verilmesi ve altının tarih ve imza vazı suretiyle tasdiki şarttır.


Rapor ve fezlekelerle tahkikat evrakının her sahifesi ve
tahkikat evrakına bağlı vesikalar, müfettişlerce mühürlenecek ve rapor ve
fezlekelenin son sahifeleri ayrıca imzalanacaktır.


 


ALTINCI BÖLÜM


Müteferrik Hükümler


 


Madde
32 –
Müfettişlere Genel Müdürlükçe fotoğraflı bir hüviyet varakası verilir. Lüzum ve
talep vukuunda bu varakanın gösterilmesi mecburidir.


 


Madde
33 –
Müfettişler, kendilerine gelen yazıları ve yazdıkları her nevi yazı, rapor ve
fezlekelerin örneklerini saklamağa, gelen ve giden evrakı kayda mahsus bir
defterle imza mukabilinde verdikleri veya gönderdikleri her nevi evrak için bir
de zimmet defteri tutmağa mecburdurlar.


 


Madde
34 –
Müfettişlerin:


1
– Maaş, harcırah ve yevmiyeleriyle hakiki masraflarını mal sandıklarından ne
suretle alacakları ve her ay sonunda Hazineye karşı olan hesap durumlarından
Genel Müdürlüğe ne suretle bilgi verecekleri;


2
– Çalışma günlerinde yaptıkları işlerden ve her vardıkları veya ayrıldıkları
yerden Genel Müdürlüğe ne suretle haber verecekleri;


3 – Vazife dolayısiyle bulundukları yerlerden ne gibi
hallerde ayrılıp, ayrılamıyacakları;


Bir
izahname ile ve teftişlerde gözönünde tutulacak esaslar, bir teftiş kılavuzu
ile belirtilir.


Madde
35 –
Müfettişler, numaralı resmi mühürlerini ve şifre anahtarlarını herhangi bir
suretle başkasının eline geçmiyecek şekilde saklamağa ve kendilerine verilen
demirbaş eşyanın iyi bir halde muhafazasını temine mecburdurlar.


 


Madde
36 –
Müfettişler:


1
– Teftiş ettikleri memurların icra işlerine müdahale etmekten;


2
– Tetkik edilmek üzere aldıkları evrak ve defterler üzerinde (Muayyen bir
devreye ait muamelelerin teftiş edildiğini gösteren ve tarih ve imza koymak
suretiyle yapılabilecek olan şerhler müstesna olmak üzere) her türlü şerh ve
düzeltmeler yapmaktan;


3
– Vazife ile gidecekleri yerleri, yaptıkları, yapacakları işleri ifşa
eylemekten;


4
– Gizli mütalaalara taallük eden yazılarını başkalarına yazdırmaktan ve Genel
Müdürlükle olan muhaberelerini ifşa etmekten;


5 – Genel Müdürlüğe mensup memur ve müstahdemlerle,
teftişle alakalı kimselerde misafir kalmaktan, doğrudan doğruya veya
dolayısiyle tahkikatla alakalı memur veya fertlerin hizmet ve ikramlarını kabul
ve bunlarla alış veriş etmek ve borç alıp vermekten; memnudurlar.


 


Madde
37 –
Bu Nizamnamede yazılı müfettiş tabiri, her sınıftan müfettişlerle başmüfettişe
ve müfettiş yetkisini kullandığı hallerde Teftiş Heyeti Reisine şamildir.


 


EK
MADDE 1 – (Ek: 15/5/1975 - 7/10000 K.) Yükselme süresi içinde 3
üncü maddenin B bendinin b fıkrası gereğince müfettişlikte başarı
gösteremiyeceği anlaşılanlarla, yeterlik sınavına girip de kazanamayan veya
özürsüz olarak sınava girmekten çekinen müfettiş yardımcıları, derece ve
kademeleri ile meslekleriyle ilgili görevlere atanırlar.


 


Muvakkat
Madde – Bu Nizamnamenin mer'iyete girdiği tarihten evvel 3
üncü maddenin (a) fıkrasında yazılı şartları haiz olmadığı halde başmüfettiş
veya müfettişliğe tayin edilmiş olanların müktesep hakları mahfuzdur.


 


GEÇİCİ MADDE 1 – (Ek: 15/5/1975 - 7/10000 K.) 3 üncü maddenin C bendi hükmü bu Tüzüğün yürürlüğe
girdiği tarihten önce Teftiş Kurulu Başkanı, müşavir müfettiş, başmüfettiş ve
müfettişliğe atanmış olanlar haklarında uygulanmaz.


 


Madde
38 –
Toprak ve İskan İşleri Genel Müdürlüklerinin birleştirilmesi hakkındaki 5613
sayılı kanunun 3 üncü maddesinin C. fıkrası gereğince hazırlanmış ve Devlet
Şürasınca tetkik edilmiş olan bu Nizamname hükümleri, Resmi Gazetede neşri
tarihinden itibaren mer'iyete girer.


 


Madde
39 – Bu Nizamnamenin hükümlerini, İcra Vekilleri Heyeti
yürütür.





 







19/1/1954 TARİH VE 4/2147 SAYILI
BAKANLAR KURULU KARARI İLE YÜRÜRLÜĞE KONULAN TÜZÜĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN
TÜZÜKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN ÇİZELGE






Ek ve Değişiklik Getiren Tüzüğü Yürürlüğe
Koyan Kararnamenin






Tarihi



Numarası



Farklı Tarihte Yürürlüğe Giren
Maddeler



Yürürlüğe Giriş Tarihi






15/5/1975



7/10000



__



17/6/1975









 











[1] Herne kadar, bu Tüzüğün dayanağını teşkil eden 5613 sayılı Kanun
yürürlükten kalkmış ise de, 9/5/1985 tarih ve 3202 sayılı Kanunun geçici 6 ncı
maddesi gereğince bu konuda yeni tüzük çıkıncaya kadar bu Tüzüğün sözkonusu
kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanacaktır.







[2]
Bu Tüzükte geçen "işten elçektirme" deyimi, 15/5/1975 tarih ve
7/10000 sayılı Kararname ile yürürlüğe konulan Tüzüğün 2 nci maddesiyle
"görevden uzaklaştırma" olarak değiştirilmiştir.