Sivil Savunma ile İlgili Teşkil ve Tedbirler Tüzüğü

SİVİL SAVUNMA İLE İLGİLİ TEŞKİL VE


TEDBİRLER TÜZÜĞÜ


 


Bakanlar
Kurulu Kararının Tarihi      : 5.6.1964          No     : 6/3150


Dayandığı
Kanunun Tarihi                    : 9.6.1958          No     : 7126


Yayımlandığı
Resmî Gazetenin Tarihi : 18.7.1964        No     : 11757


Yayımlandığı
Düsturun Tertibi             : 5                      Cildi : 3        Sayfa  :
2614


 


BİRİNCİ KISIM


Tüzüğün kapsamı


 


Madde
1 –
7126 sayılı kanuna göre kurulacak olan hassas bölge kademeleri ve idare
merkezleri ile sivil savunma mahalli kuvvetleri, koruyucu ve kurtarıcı diğer
tedbirler, el koyma ve satınalma işleri hakkında bu Tüzük hükümleri uygulanır.


 


İKİNCİ KISIM


Hassas bölge kademeleri, idare merkezleri ve büroları


 


Madde
2 –
Yetkili mercilerce şehir, kasaba, mevki veya tesis olarak tesbit edilecek tabi
afet sahaları dışında kalan hassas bölgelerin sınırları; buralara yapılması
muhtemel taarruzların tesir alanları içine girebilecek banliyölerini ve yakın
çevrelerini de kapsayacak şekilde, mahalli mülki idare amirliklerince tayin
olunur ve sivil savunma planlarında da gösterilir.


 


Madde
3 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Hassas
bölgeler, sivil savunma teşkilat ve faaliyetlerinin planlanması, sevk ve
idaresi bakımından kılavuzluk kademelerine ayrılır.


 


Madde
4 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


3
üncü Maddedeki genel düzenlemeden ayrı olarak mülki idare amirlerince gerekli görülen
kamu ve özel sektöre ait tesislerde kılavuzluk oluşturulur.


Bu
tesislerin kılavuzları yönetici ve sahipleri tarafından seçilir.


 


Madde
5 –
Bir hassas bölge içinde ilçe ve bucak teşkilatı bulunuyorsa bu yerlerdeki bölge
kademelerinin mümkün olduğu kadar idari bölge taksimatına uydurulması gözönünde
tutulur.


 


Madde
6 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Sivil savunma harekatının sevk ve idaresi için merkezde
İçişleri Bakanı adına Sivil Savunma Genel Müdürlüğünce, il ve ilçelerde mülki
idare amirlerince sivil savunma idare merkezleri kurulur. Bu merkezlerde başkan
ve ihtiyaca göre bir veya iki başkan yardımcısı, sivil savunma servis
başkanları ile kamu kurum ve kuruluşlarından yeteri kadar uzman, memur ve diğer
görevliler bulunur. İhtiyaca göre özel sektörde görevli personel ile yükümlüler
de idare merkezlerinde görevlendirilebilir.


Büyükşehir
bünyesinde yer alan ilçe idare merkezleri, il idare merkezinin eş güdümünde
görev yaparlar. Hasar bölgesine kuvvet sevki; ilçede ilçe idare merkezi,
ilçeler arasında il idare merkezi tarafından yapılır. İlçe idare merkezleri
faaliyetleri ile ilgili olarak il idare merkezine bilgi verir.


 


Madde
7 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Sivil
savunma idare merkezleri 24 saat görev yapılmasına elverişli, yeterli kapasite
ve muhabere imkanlarına sahip, ulaşımı kolay olan şehrin uygun bir yerinde
tesis edilir. Lüzumu halinde kullanılmak üzere seyyar idare merkezi de
kurulabilir. Ayrıca bir yedek idare merkezi yeri tesbit edilerek görev yapmaya
hazır halde bulundurulur.


 


Madde
8 –
Sivil savunma idare merkezlerinin kuruluş, personel, malzeme, görev ve çalışma
şekilleri, Sivil Savunma İdaresi tarafından düzenlenecek bir talimatla tesbit
olunur.


 


Madde 9 –
Hassas bölgeler dışındaki şehir ve kasabalardaki sivil savunma servislerinin sevk
ve idareleri ile diğer hizmetlerin yürütülmesi için mülki idare amirlikleri
emrinde, yeteri kadar memur ve mükellef personelden ibaret bir "Sivil
Savunma İdare Bürosu" bulunur.


 


ÜÇÜNCÜ KISIM


Sivil savunma mahalli kuvvetleri


 


Madde
10 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Sivil
savunma mahalli kuvvetleri;


a)
İl ve ilçe sivil savunma teşkilleri ve korunma kılavuzluklarından,


b)
Kamu kurum ve kuruluşlarının kadrolu personel, araç ve gerecinden valiliklerce
oluşturulan acil kurtarma ve yardım ekiplerinden,


c)
Kamu ve özel kurum ve kuruluşlarının sivil savunma teşkillerinden ibarettir.


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Şehir ve kasaba sivil savunma teşkilleri ve korunma
kılavuzları


 


Madde
11 –
Şehir ve kasaba sivil savunma teşkilleri; sivil savunma servisleri ve sivil
savunmaya yardımcı diğer servisler olmak üzere iki grupta toplanır.


A)
Sivil savunma servisleri şunlardır:


1.
Karargah servisi;


2.
Kurtarma servisi;


3.
İlk yardım ve ambulans servisi;


4.
Sosyal yardım servisi.


B)
Sivil savunmaya yardımcı diğer servisler şunlardır:


1. Emniyet-trafik servisi;


2.
İtfaiye servisi;


3.
Hastahaneler servisi;


4.
Teknik onarım servisi.


 


Madde
12 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


İl
ve ilçelerde korunma kılavuzlukları, 11 inci maddede belirtilen servisler ile
ayrıca illerde ve valilikçe uygun görülen ilçelerde acil kurtarma ve yardım
ekipleri kurulur.


 


Madde
13 –
Sivil savunma teşkillerinin kuruluş ve kuvvetleri; şehir ve kasabaların
büyüklüklerine, hassasiyet derecelerine göre bu Tüzük hükümleri ve İçişleri
Bakanlığından verilecek talimat ve direktifler dairesinde mahalli sivil savunma
planları ile tesbit olunur.


Bu
kuvvetlere, çağrı sırasında bulunamamak, hastalık, ölüm gibi eksikleri
karşılamak için % 15 kadar yedek eklenir.


 


Madde
14 –
Sivil savunma teşkilleri; barış zamanından itibaren kurulur, yetiştirilir ve
donatılarak göreve hazır bulundurulurlar. İlgili servis başkanları, kendilerine
bağlı servislerin hazırlanmasını ve yetiştirilmesini sağlamakla görevli ve
sorumludurlar.


Servis
başkanları, ilgili maddelerde sayılan görevliler arasından mülki idare
amirlikleri tarafından seçilirler.


 


Madde
15 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Sivil
savunma servislerinin eğitime ve göreve çağrılmaları halinde görev yerlerine en
kısa sürede sevk edilebilecekleri emin
yerler, mülki idare amirince toplanma bölgesi olarak seçilir.


Servislerin
faaliyet alanlarına uygun olarak barınabileceği bina ve tesisler, barıştan
itibaren tesbit edilerek gerekli düzenleme yapılır.


 


Madde 16 –
Yardımcı servislerin barış kuvvetlerinin bir kısmı yerlerinde kalmakla beraber,
çoğunluğu
sivil savunma servisleriyle birlikte toplanma bölgeleri civarındaki münasip
yerlere çıkarılır.


Yardımcı
servisler; kendi servis başkanları tarafından sevk ve idare edilmekle beraber,
sivil savunma servisleriyle müşterek çalışma, işbirliği ve yardımlaşma
bakımlarından sivil savunma idare merkezlerinin emri altında bulunurlar. Bu
maksatla bu servislerin idare merkezlerinde yetkili birer temsilcisi bulunur.


 


A) Sivil savunma servisleri


Madde
17 – Sivil savunma servisleri, olağanüstü hal ihtiyaçları için
doğrudan Sivil Savunma İdaresince kurulur, donatılır, eğitilir ve yönetilirler.


 


1. Karargah servisi


Madde
18 –
Karargah servisinin başlıca görevi; sivil savunma idare merkezlerinin haberalma
ve yayma, harekat, haberleşme, keşif ve gözetleme gibi hizmetlerini
yürütmektir.


 


Madde
19 –
Karargah servisinin başkanı, sivil savunma müdürü, mütehassısı veya memurudur.


Bu
servis yukarıki maddede yazılı hizmet bölümlerine göre kısımlara ayrılır ve her
kısımda birer kısım amiri ile yeteri kadar personel bulunur.


Bu
servis, gereken yerlerde sürekli ve nöbetleşe çalışmayı sağlamak üzere üç
tertip personel düşecek şekilde de kurulur.


 


2. Kurtarma servisi:


Madde
20 –
Kurtarma servisinin başlıca görevi; düşman taarruzlarının tesirlerinden meydana gelecek hafif yıkıntıların
kaldırılması, altında kalanların kurtarılması ve acil ilk yardımlarının yapılması, tıkanan veya bozulan yol
ve köprülerin basit temizleme veya onarımları, yıkılmaya yüz tutmuş yapıların
geçici destekleme veya yıkılmaları gibi işlerdir.


Bu
servis, görevinin elverdiği nispette ölülerin gömülmelerine de yardım eder.


 


Madde
21 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Kurtarma
servisinin başkanı; il merkezlerinde köy hizmetleri il müdürü, ilçelerde
belediye fen işleri müdürü veya bu görevi yapan diğer teknik personeldir.


Başkan kendisine bayındırlık ve iskan müdürlüğü veya
belediye fen işleri müdürlüğünden birer teknik personeli yardımcı olarak seçer.


 


Madde
22 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Kurtarma
servisi korunma bölgesinin büyüklüğüne göre bölük, takım veya ekipler halinde
kurulur.


 


3. İlk yardım ve ambulans servisi:


Madde
23 –
İlk yardım ve ambulans servisinin başlıca görevi; çeşitli taaruzve tesirler
sebebiyle vukua gelecek yaralı veya hastalara ilk yardımda bulunmak, bunların
ayırımını yapmak, ilk yardım merkezlerine ve hastahanelere taşınmalarını
sağlamaktır. Bu işlerden sonra ölülerin taşınmalarına ve gömülmelerine de
yardım ederler.


Sağlık
müesseselerinde barışta mevcut ambulanslar da personeli ile birlikte olağanüstü
halden itibaren bu servis içinde bir elden idare edilirler.


 


Madde
24 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


İlkyardım
ve ambulans servisinin başkanı; il merkezlerinde il sağlık müdürü, ilçelerde
ise ilçe idare kurulu üyesi olan tabipdir. Servis başkanı sağlık personelinden
kendisine iki yardımcı seçer.


 


Madde
25 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


İlkyardım
ve ambulans servisi korunma bölgesinin büyüklüğüne göre bölük, takım veya
ekipler halinde kurulur.


 


Madde
26 –
Hassas bölgeler dışındaki şehir ve kasabalarda NBC (Nükleer, biyolojik, kimya) maddeleri
tesirlerinin tesbiti ve buna göre halkın hareket tarzlarının tayin ve ilgili
makamlara bildirilmesi de bu servis tarafından yapılır. Bu maksatla bu
servislere yeteri kadar NBC ölçme ve hesaplama aletleri verilir.


 


4. Sosyal yardım servisi:


Madde
27 –
Sosyal yardım servislerinin başlıca görevi; olağanüstü hallerde halkın durumdan
haberdar edilmesi, tahliye ve seyrekleştirme işlerine yardımda bulunulması,
felaket sıralarında evsiz, giyeceksiz ve yiyeceksiz kalanların veya felaket
bölgelerinden gelenlerin acil ilk yardım, geçici barındırma, giydirme ve
yedirilmeleri, birbirlerini kayıp edenlerin buluşturulması, işsiz ve kimsesiz
kalanlara yardım gibi işlerdir.


Sivil
savunma servisleri personelin yedirilmesi de bu servis tarafından yapılır.


 


Madde 28 – Milli
Eğitim, Sağlık ve Sosyal Yardım, Turizm ve Tanıtma Bakanlıkları, Diyanet
İşleri, Vakıflar, özel idare ve belediyeler ve bunlara bağlı teşekküller, İş ve
İşçi Bulma Kurumu, Ticaret ve Sanayi Odaları ve diğer meslek teşekkülleri gibi
resmi ve özel daire, müessese ve teşekküllerle Kızılay, Çocuk Esirgeme,
Yardımsevenler ve benzeri dernekler barıştan tesbit olunacak esaslar dairesinde
mevcut personel, tesis ve araçlariyle bu servis hizmetine katılırlar.


 


Madde
29 –
Sosyal yardım servisinin başkanı, il merkezlerinde milli eğitim müdürleri, ilçe
merkezlerinde ilk öğretim müdürleri, diğer kasabalarda ilkokul müdürleridir.
Mahalli Kızılay şubeleri olan yerlerde bu şubelerin başkanları, olmayan
yerlerde servis başkanının seçeceği bir kimse başkan yardımcısı olur.


 


Madde
30 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Sosyal
yardım servisi korunma bölgesinin büyüklüğüne göre bölük, takım veya ekipler
halinde kurulur.


 


B) Sivil savunmaya yardımcı diğer
servisler:


Madde 31 – Sivil savunmaya yardımcı servisler;
olağanüstü hal ve savaş zamanlarında artacak görev ve hizmetlerin
yürütülebilmesi için genişletilmesi ve kuvvetlendirilmesi gereken, barışta
mevcut aşağıdaki maddelerde yazılı hizmetlerle görevli teşkillerdir.


Bu
servisler; yeteri kadar mükelleflerle takviye edilmek sureti ile kendi
idarelerince genişletilir, teşkilatlandırılır, eğitilir ve yönetilirler.


 


1. Emniyet ve trafik servisi:


Madde
32 –
Barışta mevcut emniyet ve trafik teşkilatı; olağanüstü hal veya seferdeki
tehlike zamanlarında halka yardım etmek, panik ve kargaşalıkları önlemek,
sükünet, emniyet ve asayişi sağlamak ve trafiği düzenlemek gibi hizmetleri
karşılamak üzere barıştan seçilecek ve yetiştirilecek mükellef personelle
artırılmak suretiyle genişletilir.


Bu
servise ayrılacak mükellef personel miktarı, hassas bölge nüfusunun binde
beşini geçmemek üzere mahallin özellik ve ihtiyacına göre tesbit olunur.


Patlamayan bombaların diğer şüpheli cisimlerin ve NBC
maddeleri ile bulaşmış sahaların tahdit ve kontrol altına alınması ve tahliye
işlerine yardım da bu servisin görevleri arasındadır.


 


Madde
33 –
Mahalli emniyet müdür ve amirleri, bunların bulunmadıkları yerlerde jandarma komutanları emniyet ve trafik servisinin
başkanı olarak, servisin kurulması, yetiştirilmesi ve yönetilmesiyle görevli ve
sorumludurlar.


 


2. İtfaiye servisi:


Madde
34 –
Belediyelerce; düşman taarruzlarının tesirleri ile çıkabilecek geniş ölçüdeki
yangınların önlenebilmesi için, barışta mevcut itfaiye teşkilatı, olağanüstü
hal ve sefer ihtiyaçlarına göre mükellef personel ve ilave edilecek araç ve
gereçlerle kuvvetlendirilir ve genişletilir.


İtfaiye
servisi; esas görevinin elverdiği nispette yanma ve boğulma tehlikesinde
bulunanlarla yıkıntı altında kalanların kurtarılmasına, su basan binaların
boşaltılmasına, geçici destekleme işlerine yardım ve NBC ile bulaşmış sahaların
su ile temizlenmesini de yapar.


 


Madde 35 –
Barışta mevcut itfaiye teşkilatı yakarıki maddede yazılı maksadı sağlamak üzere, her korunma bölgesine en az bir itfaiye grupu
düşecek şekilde kuvvetlendirilir ve genişletilir. Bir itfaiye grupunun kuvveti
30 - 50 kişidir.


Belediye itfaiyesi bulunmayan şehir ve kasabalarda,
belediyelere bağlı olarak mükellef personelden ibaret seferi itfaiye grup,
takım veya ekipleri kurulur. Bu grup, takım veya ekiplerin başına belediye
zabıta amiri veya diğer ilgili bir belediye personeli amir olarak
görevlendirilir.


 


Madde
36 –
Hassas bölgeler dışındaki şehir ve kasabalarda kurulacak itfaiye servisleri,
gerektiğinde yıkıntı kaldırma ve altında kalanları kurtarma hizmetlerini de
yapmak üzere eğitilir ve donatılırlar.


 


Madde
37 –
Belediye itfaiye müdür veya amirleri, bunların bulunmadıkları yerlerde 35 inci
maddede yazılı belediye memurları itfaiye servisinin başkanı olup kurulmasını,
yetiştirilmesini ve yönetimini sağlamakla görevli ve sorumludurlar.


 


3. Hastahaneler servisi:


Madde
38 –
Hassas bölgelerdeki hastahane ve diğer sağlık tesisleri; her çeşit personel,
malzeme ve teçhizatı ile birlikte harb zamanlarında düşman taarruzlarının
tesirleri ile geniş ölçüde artacak yaralı ve hastaların tedavilerinin
yapılabilmesi için hassas bölgeler civarındaki emniyetli ve elverişli mahallere
taşınırlar. Bu hastahaneler civarında ihtiyaca göre yardımcı hastahaneler ve
ileri ilk yardım merkezleri kurulur.


 


Madde
39 –
Yukarıki maddeye göre kurulcak hastahaneler bölgeleri için çekirdek olarak,
hassas bölgeler civarındaki barışta mevcut sağlık tesislerinden, bunların
bulunmaması veya yetişmemesi halinde bu hizmete elverişli münasip diğer
binalardan faydalanılır. Bunların civarında yine elverişli binalardan veya
kurulacak seyyar tesislerden yardımcı hastahaneler açılması tertiplenir.


Hassas
bölgeler civarındaki il ve ilçelerde bulanan sağlık merkez ve hastahanelerinin
kapasiteleri artırılmak üzere tedbirler alınır.


 


Madde 40 –
Hastahaneler bölgelerindeki hastahanelere bağlı olarak, hasar bölgelerinden
gelecek hasta ve yaralıların ayrımını ve ilk tıbbi müdahaleyi yapmak,
gerekenlerin hastahanelere gönderilmelerini sağlamak üzere, hasar bölgeleri
dışında veya kenarında barıştan seçilecek elverişli binalarda yeteri kadar ilk
yardım merkezleri faaliyete geçirilir. Bu merkezlerde yukarıdaki hizmetleri
yapabilecek kadar tabip, hemşire ve diğer yardımcı personel bulunur.


 


Madde
41 –
Hastahaneler servisi hizmetinde; yurtta mevcut resmi ve özel bütün sağlık
tesisleriyle kimyahane, laboratuvar ve benzeri yardımcı tesislerden
faydalanılır; gerekli ilave personel sivil savunma mükelleflerinden sağlanır.


Milli
Savunma Bakanlığına ve üniversitelere bağlı sağlık tesislerinden faydalanma
şekilleri, yetkili makamlarla anlaşmak suretiyle tesbit olunur.


 


Madde 42 –
Hassas bölgelerin ihtiyacına göre bu servisin planlanması,
teşkilatlandırılması, araç, gereç ve
ilaçlarının ikmali, personelin yetiştirilmesi, hizmet şekilleri gibi hususlar,
İçişleri Bakanlığı ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıklarınca müştereken
hazırlanacak bir yönetmelikle tesbit edilir ve gereği Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığınca yerine getirilir.


 


Madde
43 –
Hastahaneler servisi başkanlığı, mevcut hastahaneler baştabiplerinden biri tarafından yönetilir. Birden fazla hastahane
bulunan yerlerde diğer hastahane başhekimleri aynı zamanda servis başkanı
yardımcısıdırlar.


 


4. Teknik onarım servisi:


Madde
44 –
Belediyeler ve elektrik, havagazı, su işletmeleri ve PTT gibi idareler
tarafından; düşman taarruzlarının tesirleriyle bozulacak elektrik, havagazı,
su, kanalizasyon, telgraf ve telefon tesislerinin ilk ve acil onarımları için,
bu idarelere ait barışta mevcut onarım teşkilatı, olağanüstü hal ve sefer
ihtiyacına göre lüzumu kadar mükellef personelle kuvvetlendirilmek, yetiştirilmek,
araç ve gereçleri sağlanmak suretiyle genişletilir.


Bu maksatla hassas bölgeler içindeki adı geçen tesislere
ait bütün onarım malzemesinden yeteri kadarı, olağanüstü hal ve sefer ihtiyacı
için ilgili idarelerce barıştan tedarik ve depo edilir.


 


Madde 45 –
Teknik onarım servisi; konusunu teşkil eden tesislerin nevileri ve işletmeleri
itibariyle aşağıdaki başlıca hizmet gruplarına ayrılır. Bu grupların barıştaki
mevcutları sivil savunma mükellefleriyle üç katına kadar artırılabilir.


a)
Elektrik tesisleri onarım grupu;


b)
Havagazı tesisleri onarım grupu;


c)
Su tesisleri onarım grupu;


d)
Kanalizasyon tesisleri onarım grupu;


e)
Telgraf, telefon tesisleri onarım grupu. (Ayrı ayrı iki grup halinde de
olabilir.)


 


Madde 46 – Her
grup kendi idare veya işletme amirlikleri tarafından sevk ve idare olunur.
Ancak bu gruplar müşterek faaliyetleri bakımından kül halinde bir servis teşkil
ederler. Belediye fen işleri müdürleri, bunların bulunmadığı yerlerde belediye
mühendis, mimar veya fen memurları teknik onarım servisi başkanlığını yaparlar
ve gruplararası işbirliğini ve koordinasyonu sağlarlar.


 


Korunma kılavuzları:


Madde
47 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Her mahalle bir kılavuzluk, her karakolun sorumluluk
bölgesi içinde bulunan mahalleler bir başkılavuzluk, il veya
ilçe emniyet müdürlüğü ve amirliği sorumluluk bölgesi ise bir şefkılavuzluk kademesini oluşturur. Her
şefkılavuzluğu kapsadığı alan bir Korunma Bölgesidir.


Her mahallenin muhtarı kılavuz, her karakolun amiri
başkılavuz, il ve ilçelerde emniyet müdürü veya amiri
şefkılavuzdur. Kılavuz, başkılavuz, şefkılavuz kendilerine ikişer yardımcı
seçerler.


Her mahallede cadde ve sokaklar için sivil savunma
teşkilatı ve muhtarlarcamüştereken yükümlüler arasından cadde ve sokak
kılavuzları seçilir.


Emniyet teşkilatı bulunmayan yerlerde bu görevler
jandarma teşkilatı tarafından yürütülür.


Büyükşehir statüsündeki illerin belediye sınırları içinde
ilçe kurulmuşsa il emniyet müdürleri koordinatör olup, sivil savunma idare
merkezi ile şefkılavuzluk kademeleri arasındaki işbirliği ve koordinasyonu
sağlar.


Bina koruma amirleri (yönetici) cadde ve sokak
kılavuzlarına, cadde ve sokak kılavuzları kılavuza, kılavuzlar başkılavuza,
başkılavuzlar şefkılavuza, şefkılavuzlar ise mülki idare amirine karşı
sorumludur.


 


Madde
48 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


İl
ve ilçelerdeki korunma kılavuzları şef kılavuzluk, baş kılavuzluk ve kılavuzluk
kademelerine ayrılır.


Cadde
ve sokak kılavuzları o yerde oturan iyi tanınmış ve çevresini tanıyan subay, astsubay, polis, zabıta memuru veya diğer memuriyetlerde
bulunmuş emekli kimselerden seçilir.


 


Madde
49 –
Kılavuzlukların barıştaki yerleri, bölgeleri içindeki kendi evleri veya iş yerleridir. Muhtarlık odaları da kullanılabilir.
Seferde bu maksatladaha elverişli ve kafi koruma sağlayan başka yerler
seçilebilir.


Kılavuzluklar,
aynı zamanda bölgelerindeki halk için bir danışma ve haberalma bürosu
mahiyetinde olduğundan, bu yerlerin halk tarafından kolaylıkla görülecek ve
bellenecek şekilde olması gözetilir ve kapıları üzerine birer levha konulur.


 


Madde
50 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


İl
ve ilçelerdeki korunma kılavuzlukları tümü itibariyle bir kılavuz servisi
teşkil eder. Bu servisin başkanı emniyet müdürü veya amiridir.


Korunma kılavuzlukları teşkilatının kurulmasından,
yetiştirilmesinden ve yönetiminden bu servisin başkanı sorumludur.


 


Madde 51 – Şefkılavuzlar, başkılavuzlar ve kılavuzlar; barışta 15
günden fazla bölgelerinden ayrılmaları gereken hallerde, bir üst kademe amirlerine
bilgi vermek ve yerlerine
yardımcılarını vekil bırakmak suretiyle ayrılırlar.


 


Madde
52 –
Korunma kılavuzlarının barıştaki başlıca görevleri şunlardır:


a)
Bölgelerindeki bütün evler, buralarda oturan nüfus ve uzman personel ile önemli
bina ve tesisler, sığınak ve sığınak olabilecek yerlere ait gerekli bilgileri
tesbit ve kayıtlarını tutmak;


b)
Bölgesinin ve komşu bölgelerin sınırlariyle buralardaki sivil savunma
hizmetleriyle ilgili teşkilat ve tesislerin yerlerini tesbit ve kayıtlarını
tutmak;


c)
Cadde ve sokak kılavuzlarının seçilmelerini ve eğitimlerini sağlamak;


d)
Bölgelerindeki bina korunma personelinin ve diğer halkın sivil savunma kurs, konferans ve yayınlarından faydalanmalarına yardım
etmek, yapacakları hazırlık ve alacakları tedbirlerde kendilerini aydınlatmak
ve yardımcı olmak.


 


Madde 53 –
Korunma kılavuzlarının olağanüstü hallerde ve seferdeki başlıca görevleri
şunlardır:


a)
Mevcut durum ve alınacak son hazırlık tedbirleri ve hareketleri hakkında halkı
aydınlatmak, yardım etmek, morallerini kuvvetlendirmek;


b)
Taarruzdan sonra bölgelerindeki hasar ve zayiatı ve NBC maddeleri tesirlerini
tesbit ederek üst kademelere devamlı bilgi vermek;


c)
Tehlike durumlarına ve halin icaplarına göre halka alacakları tedbir ve
yapacakları hareketleri tavsiye etmek; cadde ve sokak kılavuzları ve bina
korunma personeli ile güçlerinin yettiği kadar yangın başlangıçlarının
söndürülmesini ve ilk kurtarma ve yardım işlerinin yaptırılmasını sağlamak;


d)
Bölgelerine gelecek sivil savunma kuvvetlerine yol göstermek ve bu kuvvetlerin
kullanılmasına esas olacak durum ve şartlar hakkında birlik komutanlarına bilgi
vermek.


 


Madde
54 –
Korunma kılavuzları; barıştan itibaren kurulur, yetiştirilir ve donatılarak
göreve hazır bulundurulur.


 


Madde
55 –
Mevzuat hükümlerine ve mahalli mülki idare amirliklerinden verilecek
direktiflere göre, korunma kılavuzlarının bildireceği hususların ve isteklerin
cadde ve sokak kılavuzları, bina korunma personeli ve halk tarafından yerine
getirilmesi mecburidir.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Resmi ve hususi müesseselerin sivil savunma teşkilleri


 


Madde
56 –
Hassas bölgelerdeki yıllık ortalama personel mevcudu 200 den fazla olan resmi ve hususi daire, müessese, fabrika ve
teşekküllerde aşağıda yazılı sivil savunma teşkilleri kurulur.


1)
Kontrol Merkezi ve Karargah Servisi;


2)
Emniyet ve Kılavuz Servisi;


3)
İtfaiye Servisi;


4)
Kurtarma Servisi;


5)
İlk Yardım Servisi;


6)
Sosyal Yardım Servisi;


7)
Teknik Onarım Servisi.


 


Madde
57 –
Hassas bölgelerdeki mevcudu 200 den aşağı planlamaya tabi resmi ve hususi
müesseselerde itfaiye, kurtarma ve ilk yardım servislerinin, hassas bölgeler dışındaki
mevcudu 100 den fazla olan müesseselerde de itfaiye ve ilkyardım servislerinin
kurulması mecburidir. Diğer servislerden lüzum görülecek olanlar kurulabilir.


Hassas
bölgeler içinde olup da mevcudu 100 den az ve planlamaya tabi olmayan müesseselerde, bina korunma personeli ve
malzemesi hakkında bu Tüzüğün 99-102 nci maddeleri uygulanır.


 


Madde
58 –
Resmi ve hususi müesseselerde kurulacak servislerin kuvvetleri, bu Tüzük
hükümleri dahilinde daire ve müesseselerin genişliğine, tesislerine, yapı
tarzlarına ve iştigal konularına göre sivil savunma planlariyle tesbit olunur.


 


Madde
59 –
Müesseselerin sivil savunma teşkilleri; müesseselerdeki milli savunma ile ilgili diğer hizmetlerde görevli olmayan 16-65
yaşlarındaki kimseler arasından barış zamanında personeli seçilmek ve gerekli araç, gereç ve teçhizatı sağlamak
suretiyle göreve hazır bulundurulur.


 


Madde
60 –
Vardiye halinde çalışan müesseselerde sivil savunma teşkilleri; vardiya mevcutlarına göre ve her vardiya için ayrı ayrı
kurulur. Değişenlerin yerlerine yenileri seçilerek kadroları daima tamam
bulundurulur.


 


Madde
61 –
Okul, hastahane, otel ve benzeri müesseselerde 56 ncı maddede yazılı
servislerin; bu yerlerde görevli daimi personel mevcudunun yettiği nisbette
tamamı veya bir kısmı kurulur.


Okul,
yurt ve benzeri müesseselerdeki 15 yaşından yukarı kimseler de, sivil savunma
teşkillerinde görevlendirilebilirler.


 


Madde
62 –
Olağanüstü halden itibaren kontrol merkezleriyle karargah servisi göreve başlar. Diğer servisler de herhangi bir alarm
halinde görevbaşı yapmak üzere hazırlıklı bulunurlar.


Servis
amirleri, barışta ve seferde kendi servisleriyle ilgili teşkilat, görev ve
hizmetleri düzenlemek ve yürütmek bakımından müessese sivil savunma amirlerine
karşı sorumludurlar.


 


Madde
63 –
Resmi ve hususi müesseseler, mevcut teşkilat ve imkanlarına göre birbirlerine
ve içinde veya civarında bulundukları şehir ve kasabalara karşılıklı yardım
etmek ve işbirliği yapmak mecburiyetindedirler.


 


Kontrol merkezi ve karargah servisi:


Madde
64 –
Resmi ve hususi müesseselerde, olağanüstü zamanlardan itibaren sivil savunma
teşkilat, faaliyet ve hizmetlerini sevk ve idare etmek üzere bir kontrol
merkezi ile bu merkez içinde bir karargah servisi kurulur. Bu merkez taarruz
tesirlerine karşı müessesenin en emniyetli
bir yerinde veya sığınağında bulunur. Alarm ve irtibat hizmeti de bu servis
tarafından yürütülür.


Müessese amiri veya yerine görevlendireceği sivil savunma
amiri kontrol merkezinin de amiridir. Kontrol merkezi amirliği müessese amiri
tarafından yapıldığı takdirde sivil savunma amiri onun, yardımcısı olur. Bir
kaç üniteden müteşekkil müesseselerin kontrol merkezlerinde merkez amirinden
başka ünitelerin amirleri veya yetkili temsilcileri de bulunurlar.


Karargah servisinin mevcudu ortalama her 200 kişiye 2
kişi düşecek şekilde hesaplanır.


 


Emniyet ve kılavuz servisi:


Madde 65 –
Emniyet ve kılavuz servisinin başlıca görevi; tehlike sıralarında müessesenin
emniyetini sağlamak, panik ve kargaşalıkları ve moral bozucu hareketleri
önlemek, personelin hareketlerini düzenlemek, yol göstermek, NBC maddeleri ile
bulaşmış yerleri ve patlamamış bombaları tesbit ve tahdit etmek gibi işlerdir.


Bu
servis; bir servis amiri ile gerektiğinde bir yardımcısı ve ortalama 200 kişiye
4 kişi hesabı ile kurulur. Barışta mevcut bu
hizmetle ilgili personel bu servisin çekirdeğini teşkil eder.


 


İtfaiye servisi:


Madde
66 –
İtfaiye servisinin başlıca görevi; yangınları önleyici tedbirlerin kontrolu,
çıkacak yangınların söndürülmesi ile kurtarma faaliyetlerine yardım gibi
işlerdir.


Bu servis; bir servis amiri ile
gerektiğinde bir yardımcısı ve yeteri kadar ekip veya takımdan kurulur. Bir
ekip, ekipbaşı ile birlikte 8-10 kişidir. Birtakım, bir takım amiri ile 2-4
ekipten ibarettir.


Barışta
itfaiye teşkilatı bulunan müesseselerde bu teşkilat kuvvetlendirilmek ve
genişletilmek suretiyle itfaiye servisi meydana getirilir.


 


Kurtarma servisi:


Madde
67 –
Kurtarma servisinin başlıca görevi; yıkıntı altında kalanları kurtarmak ve ilk
acil yardımda bulunmak, binalarda vukua gelecek basit bozuklukları onarmak, tehlikeli
durumdakilerin desteklenmelerini veya yıkılmalarını sağlamak gibi işlerdir.


Bu
servis; bir servis amiri ile gerektiğinde bir yardımcısı ve ortalama her 200
kişiye bir ekip hesabiyle yeteri kadar ekip veya takımdan kurulur. Bir ekip,
ekipbaşı ile birlikte 8 kişiden; bir takım, bir takım amiri ile 3-6 ekipten
ibarettir.


 


İlk yardım servisi:


Madde 68 – İlk
yardım servisinin başlıca görevi; taarruzların çeşitli tesirleriyle yaralanan
veya hastalananlara ilk sıhhi yardımı yapmaktır.


Ölülerin
kimliklerinin tesbiti, sahiplerine teslimi veya cesetlerin gömülmeleri ve
bıraktıkları eşyaların tesbiti de bu servis tarafından yapılır.


Bu
servis; bir servis amiri ile gerektiğinde bir yardımcısı ve ortalama her 200
kişiye bir ilk yardım ekibi düşecek şekilde yeteri kadar ekip veya takımlardan
kurulur. Bir ekip, bir ekipbaşı ile birlikte 7 kişiden, bir takım, bir takım
amiriyle 3-6 ekipten ibarettir.


Bünyesinde
revir, hastahane gibi sağlık tesisleri bulunan büyük müesseselerde bu tesisler,
kendi personeli için ilk tıbbi müdahale ve tedavi yeri olarak hazırlanırlar.
Bunlar şehir ve kasaba hastahaneler servisi içine alınmış oldukları takdirde,
bu servis hizmeti için de istifade olunur.


 


Sosyal yardım
servisi:


Madde
69 –
Sosyal yardım servisinin başlıca görevi; tehlike sıralarında personeli durum
hakkında aydınlatmak, morallerini kuvvetlendirmek, ihtiyaç halinde geçici
yedirme, giydirme, barındırma ve haberleşme işlerini sağlamak, gerekenlere ilk
yardımda bulunmak ve ölüler hakkında yapılacak işlemde ilk yardım servisine yardımcı
olmak gibi hususlardır.


Bu
servis; bir servis amiri ile gerektiğinde bir yardımcısı ve ortalama her 200
kişiye 4 kişi hesabiyle yeteri kadar personelden kurulur. Büyük müesseselerde
yukarıdaki hizmet bölümlerine göre ekiplere ayrılır.


 


Teknik onarım servisi:


Madde
70 –
Teknik onarım servisinin başlıca görevi; çeşitli taarruzların tesiriyle
müesseselerin makine ve diğer enerji ve imal tesislerinde ve kendi bünyesi
içindeki elektrik, su, havagazı, kalorifer, telefon gibi teknik tesislerinde
vukua gelecek, kısa zamanda yapılması kabil basit bozuklukların acil ıslah ve
onarımlarını yapmaktır.


Bu
servis; bir servis amiri ile gerektiğinde bir yardımcısı ve aşağıdaki
ekiplerden meydana gelir:


a)
Enerji ve imal makine ve tesisleri onarım ekibi veya ekipleri;


b)
Elektrik, su, havagazı, kalorifer ve muhabere tesisleri onarım ekibi veya
ekipleri.


Bir
ekip, ekip başı ile birlikte 4-6 kişidir. Tesislerin nevi ve genişliği fazla
olan müesseselerde her iki fıkradaki tesisler için 2-4 ekipli takımlar kurulur.


Kamu
tesislerine ait 44-46 ncı maddelerdeki hükümler saklıdır.


 


DÖRDÜNCÜ KISIM


Koruyucu ve kurtarıcı diğer sivil savunma tedbirleri


 


BİRİNCİ BÖLÜM


 


Yangınlara karış genel ihtiyati tedbirler


Madde 71 –
Hassas bölgelerde, harb zamanlarında mevcut su şebekesinin bozulabileceği de
dikkate alınarak, çıkması muhtemel geniş ölçüdeki yangınlara karşı ihtiyaca
yetecek miktarda belediyelerce su depoları (Tercihan yeraltı) ve havuzları
barıştan tesis olunur.


 


Madde 72 –
Akaryakıt, barut, dinamit gibi parlayıcı ve patlayıcı maddelere ait stokların, hassas bölgeler dışında ve meskün yerler uzağında
barıştan yapılacak dayanıklı yeraltı depolarında saklanmaları esastır.


Bu
depoların teminine kadar meskün bölgeler içinde bulunan bu gibi maddelere ait
depoların, herhangi bir yanma veya patlama halinde tesirlerinin etrafa
yayılmasını önleyici engellerle (Ateş kesen duvarlar gibi) çevrilmeleri, bu
depolardaki stokların olağanüstü halden itibaren meskün bölgeler dışında
emniyetli yerlere taşınmaları veya ayrı ayrı yerlerdeki ayrı ayrı depo ve
tesislere gönderilerek dağıtılmak suretiyle azaltılmaları gibi emniyet
tedbirleri alınır.


 


Madde
73 –
Havagazı depolarının tahribi halinde boşalacak gazların çıkaracağı yangın
tehlikesine karşı gerekli tertip ve tedbirler alınır.


 


Madde
74 –
Meskün bölgeler içindeki odun, kömür, kereste depoları gibi kolayca yanıcı maddelere ait stokların da, ya etrafının
yangın kesen duvarlarla çevrilmesi veya meskün bölge dışına çıkarılması gibi
emniyet tedbirleri alınır.


 


Madde
75 –
Meskün bölgeler içindeki yangın tehlikesi arzeden parlayıcı, patlayıcı ve
kolayca yanıcı maddelere ait satış yerleri olağanüstü halden itibaren
boşaltılarak şehir dışına, barıştan tesbit edilecek münasip yerlere
taşıttırılır.


 


Madde
76 –
Hassas bölgelerdeki binaların ağaç kısımlarının kolayca tutuşmamaları için
yangına karşı dayanıklı maddelerle boyanmak veya badana edilmek, mümkün olanlar
yanmaz maddelerle değiştirilmek üzere gerekli tedbirler alınır.


 


Madde
77 –
Binaların çatı, tavan veya tarasalarında ve etrafında parlayıcı ve kolayca yanıcı
maddeler varsa, olağanüstü halden itibaren yangın tehlikesi getirmeyecek
yerlere konulur veya uzaklaştırılır. Binalar
içinde bulundurulmasına kesin zaruret olan bu gibi maddeler için de gerekli
emniyet tedbirleri alınır.


 


Madde
78 –
Yukarıki maddelerde yazılanlardan başka bütün daire, müessese ve evlerde ve
diğer binalarda yapı tarzlarına ve diğer özelliklerine göre yangın tehlikesine
karşı gerekli önleme tedbirleri alınır. Yangın başlangıçlarının söndürülmesi
için yeteri kadar söndürme malzemesi bulundurulur.


 


Madde 79 – Olağanüstü zamanlarda ve seferde
köylerde ve diğer mevkilerde, tarla ve çayırlarda odun, kereste, ekin, ot,
saman yığınları fazlaca bir araya toplanmayıp, birbirlerinden uzak ve küçük
küçük yığınlar halinde bulundurulmaları ve tezelden içeri alınmaları sağlanır.


Ormanlarda çıkacak yangınların önlenmesi için, Orman
Kanununa göre alınan tedbirler artırılır.


 


Madde
80 –
Yangına karşı fazla hassas olan köylerde, geniş tarla ve çayırlıklarda ayrıca
yangın söndürme ekipleri ve malzemesi bulundurulur.


 


Madde
81 –
Bu bölümde gösterilen tedbirler, ilgili idare ve müesseselerle bina ve arazi
sahipleri veya sorumluları tarafından alınır ve mahalli mülki idare
amirliklerince izlenir ve denetlenir.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Önemli tesis ve ihtiyaç maddelerinin korunması ve
yedeklenmesi


 


Madde
82 –
Hassas bölgelerdeki müessese ve fabrikaların işletilmelerini sağlayan önemli
makine ve tesislerinin, mümkün olduğu kadar dış tesirlerden kolayca müteessir
olmamaları için gerekli tedbirler alınır.


Bilhassa
nükleer taarruzlara hedef olabilecek şehirlerin ağır hasar sahası içinde
bulunan veya hassas hedef teşkil eden, harb gücünü doğrudan doğruya destekleyen
önemli tesislerin hassas kısımlarının, mümkünse yeraltına gömülmeleri suretiyle
bunların ve bunları çalıştıran personelin korunmaları sağlanır.


 


Madde
83 –
Hassas bölgelerdeki, elektrik, su gibi genel tesislerden aldığı enerji ile
işleyen müesseselerde, genel tesislerin bozulmaları halinde durmamaları için
özel işletici kuvvet veya kaynakları sağlayıcı tedbirler alınır.


 


Madde
84 –
Hassas bölgelerdeki müessese ve fabrikalarda önemli makine, araçve malzemeden,
harb zamanı ihtiyaçları için yeteri kadar yedek tedarik olunarak, müesseseler
dışında emniyetli yerlerde saklanmaları sağlanır.


 


Madde
85 –
Müessese ve fabrikalarda kullanılan özel muharrik kuvvet ve ham maddelerin
birkaç günlük ihtiyaçtan fazlası ile mamul maddeler stoklarının, olağanüstü
halden itibaren hassas bölgeler dışına çıkarılarak buralarda saklanmaları,
buralardan getirilip götürülmeleri için gerekli tedbirler alınır.


 


Madde
86 –
Daire, müessese ve fabrikaların hizmet ve faaliyetleri veya hukuki, ilmi ve
mali durumları bakımlarından telafisi mümkün olmayacak mahiyetteki önemli veya
kıymetli evrakının veya fotokopi yahut mikrofilmlerinin barıştan emniyetli
sığınaklarda veya yerlerde saklanmaları sağlanır.


Fazla
hassas bölgelerdeki daire, müessese ve fabrikalarda bulunan kıymetli ve önemli
evrak ve maddelerden mümkün olanların barıştan, hassasiyeti az olan veya hassas
bölgeler dışındaki aynı idare ve teşkilata ait yerlere taşınarak buralarda
bulundurulmaları ve gerektikçe buralardan alınıp verilmeleri sağlanır.


 


Madde
87 –
Hassas bölgelerdeki un ve ekmek fabrika, değirmen ve fırınlarının tahripleri
hallerinde un ve ekmek ihtiyacının sağlanması için yakın diğer fabrika,
değirmen ve fırınlardan faydalanma imkanları tesbit
edilir ve gereken yerlerde barıştan seyyar değirmen ve fırınlar tedariki
cihetine gidilir.


 


Madde 88 –
Hassas bölgelerdeki hububat, bakliyat, un ve diğer mühim yiyecek, içecek ve yem
maddeleri stoklarının, yeraltındaki emniyetli depolara ve depolar bulunmadığı
takdirde, olağanüstü halden itibaren şehir
dışı emniyetli yerlere taşınmaları ve yeteri kadar yedeklenmeleri için gerekli
tedbirler alınır.


Civardaki
sularla lüzumunda bunlardan faydalanma şekil ve imkanları tetkik ve tesbit
olunur.


 


Madde
89 –
Şehir ve kasabalarda, köylerde veya diğer mevkilerde bulunan hububat, bakliyat,
ot, saman gibi yiyecek ve yem maddeleri stoklarının, NBC tesirlerine karşı
kapalı veya toprakla örtülü yerlerde saklanmaları için gerekli tedbirler
alınır.


 


Madde
90 –
Dükkanlarda, diğer satış yerlerinde ve evlerde bulundurulacak yiyecek ve içecek
maddelerinin NBC tesirlerine karşı korunmaları için yeteri kadar kapalı kaplar
veya yerler bulundurulur. Radyoaktif serpinti tehlikesi hallerinde uzun süre
dışarı çıkılamayacağı dikkate alınarak evlerde ve kapalı kaplar içinde en az
bir haftalık yedek yiyecek ve içecek maddeleri bulundurulur.


 


Madde 91 –
Müesseselerde veya halk elinde bulunan hayvanların, bilhassa kendilerinden et
ve diğer gıda maddeleri elde edilenlerin her türlü taarruz tesirlerine karşı
korunmaları için özel tedbirler alınır.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Gizleme


 


Madde 92 –
Olağanüstü hallerde veya seferde; düşman uçaklarının geceleri hedeflerini bulmalarını
ve bulundukları mevkileri tanımalarını güçleştirmek için, Hükümetçe lüzum görüldüğü takdirde, bütün yurtta veya belirli
bölgelerde ışıkların söndürülmesi ve karartılması tedbirleri uygulanır ve
Hükümetce kaldırıldığı bildirilinceye kadar devam eder.


 


Madde
93 –
Işıkların söndürülmesinde veya karartılmasında esas, havadan ışık görülmemesini
sağlamaktır.


Bunun
için bütün şehir, kasaba ve köylerde ve diğer mevkilerde ve buralardaki bütün
daire, müessese ve evlerde ve diğer binalarda ve taşıt araçlarında ışıklar
söndürülür veya karartılır. Bu maksatla geceleri dış ışıkların tamamen
söndürülmesi, zaruret bulunanların maskelenmesi, içinde ışık yakılan yerlere
ait bütün pencere ve diğer ışık geçiren deliklerin koyu siyah perdeler,
örtüler, kapaklar gibi araçlarla sıkıca maskelenmesi veya kapatılması, zaruret
bulunmayan yerlerdeki ışıkların tamamen çıkarılarak yakılmaması hususlarında
bütün tedbirler alınır ve gerektiğinde uygulanır.


Maskeleme tedbirlerinin, nükleer tesirlere karşı koruyucu
faydaları da gözönünde tutulur.


 


Madde 94 –
Mahalli sivil savunma planlarına göre şehir ve kasabalara ait genel aydınlatma
şebekesinde yapılacak söndürme ve karartma tertibatı, belediyeler veya ilgili
işletmeler tarafından gerçekleştirilir.


 


Madde
95 –
Etrafındaki arazi veya binalardan bariz şekilde farklı görünüşteki daire,
müessese ve fabrikaların ve diğer büyük binaların havadan kolayca tanınmamaları
için; ağaçlandırma, boyama, şekil
değiştirme, örtme gibi etrafa uydurma ve gizleme tedbirleri aldırılabilir.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Halk tarafından yapılacak teşkilat ve alınacak tedbirler


 


Cadde veya sokak kılavuzları:


Madde
96 –
Hassas bölgelerde her kılavuzluk bölgesindeki cadde ve sokak kesimleri için,
buralarda oturanlar arasında birer cadde veya sokak kılavuzu ve birer yedeği
seçilir.


 


Madde
97 –
Cadde ve sokak kılavuzları; barışta ve savaşta kendi kesimlerine ait her türlü
bilgilerin tesbitinde, halka ait hizmetlerde korunma kılavuzlarına yardımcılık
ve halka yol göstericilik yaparlar.


Barışta
bina korunma personelinin seçilmesini ve eğitimlerinin sağlanmasını izlerler;
savaş sırasında bu personel ile yangın başlangıçlarının söndürülmesi, ilk
kurtarma ve yardım işlerinin yapılmasını sağlamaya çalışırlar.


 


Madde
98 –
Cadde veya sokak kılavuzlarının halk tarafından tanınmaları için görev
sıralarında kollarında bir tanınma işareti ile bir düdük, bir gaz maskesi, harp
paketi, el feneri gibi şahsi teçhizatları bulunur.


 


Bina korunma personeli ve malzemesi:


Madde 99 – Hassas bölgelerdeki bütün ev, apartman
ve içinde oturulan diğer binalarda, sivil savunma bakımından gerekli
tedbirlerin alınması, yangın başlangıçlarının söndürülmesi, ilk yardım ve kurtarma hizmetleri gibi görev ve faaliyetler
için; buralarda oturanlar arasında işbölümü
yapılarak, her binada bir korunma amiri ve nüfus mevcuduna göre sırasile birer
veya daha fazla itfaiyeci, hastabakıcı, kurtarıcı ve sığınak bulunan yerlerin
gerekenlerinde sığınak amiri gibi korunma personeli ayrılır.


 


Madde
100 – Bina korunma personeli; sivil savunma veya milli
savunma veya milli savunma ile ilgili diğer hizmetlere ayrılmamış olan bina
içindeki erkeklerden, erkekler yoksa kadınlardan seçilir. Hastabakıcılık için
kadınlar tercih olunur.


 


Madde
101 – Bina korunma amirleri, binada oturan aileler veya
kimseler tarafından, diğerleri de korunma amirleri tarafından seçilirler ve
sivil savunma hizmetleri bakımından korunma amiri emrinde bulunurlar.


Bina korunma amirleri, sivil savunma işlerinde
bulundukları binanın sorumlu amiri olup, bu bakımdan vereceği talimat ve
isteklerin bütün binadakiler tarafından yerine getirilmesi mecburidir.


 


Madde 102 –
Hassas bölgelerdeki, içinde oturulan bütün binalarda, yangın başlangıçlarının söndürülmesi,
yapılacak ilk yardım, kurtarma ve korunma faaliyet ve hizmetleri için gerekli
malzeme ile herkes için birer halk tipi koruyucu maske bulundurulması veya
bunların kullanılmalarının öğrenilmesi lazımdır.


Bu
malzemenin temin ve tedariki hususunda Hükümetce halka gerekli kolaylık ve
yardım gösterilir.


 


Korunma tedbirleri:


Madde
103 – Sivil savunma bakımından halk tarafından alınacak
başlıca korunma tedbirleri şunlardır:


a)
Yangınlara karşı önleyici ve söndürücü tedbirler almak;


b)
Yiyecek, içecek gibi önemli ihtiyaç maddelerini taarruz tesirlerinden korumak
ve yeteri kadar yedek bulundurmak;


c)
Gerekli karartma tedbirlerini almak;


d)
İhtiyaca uygun sığınak hazırlamak;


e)
Tahliye ve seyrekleştirme veya kabul ve dağılma bölgelerinde olduklarına göre
bu hususlarda hazırlıklı bulunmak;


f)
Birbirlerine, karşılıklı yardımda bulunmak.


 


Madde 104 –
Yukarıki maddelere ve hassas bölgelerde bulunup bulunmadıklarına göre, sivil
savunma bakımından halk tarafından yapılacak teşkilat ve faaliyetlerle alınacak
tedbirler, malzeme ve teçhizat, İçişleri
Bakanlığınca bir yönetmelikle tesbit edilir ve yayınlanır.


 


BEŞİNCİ KISIM


Elkoyma ve satınalma işleri


 


Madde
105 – Sivil savunma hizmet ve faaliyetleri için, barıştan
sağlanamayan veya olağanüstü veya savaş halinin meydana getireceği yeni
ihtiyaçlar dolayısiyle lüzum görülecek taşınır ve taşınmaz mallar; 3634 sayılı
Milli Müdafaa Mükellefiyeti Kanununa göre Silahlı Kuvvetler ihtiyacı için
planlanmamış olmak ve bu konuda mahallin en büyük askeri amiri ile önceden
anlaşmak suretiyle 7126 sayılı kanunun 41 inci maddesinde yazılı hüküm ve
esaslar dairesinde elkonularak veya satınalınarak sağlanır.


Milletlerarası
hukukun diplomatik temsilcilikler ve mensuplarına tanıdığı ayrıcalık ve
dokunulmazlıklar saklıdır.


 


Madde
106 – Genel veya geniş mahiyetteki elkoymalarda el
konulacak araç ve maddeler için sahiplerine veya ilgililere münasip veya
çeşitli yollarla ilanen veya hizmetle görevli teşkilat personeli vasıtası ile
yazılı olarak, belirli ve sınırlı elkoyma istekleri için yazılı olarak tebligat
yapılır.


 


Madde 107 –
Barıştan düzenlenecek planlarla sivil savunma hizmet ve faaliyetleri için olağanüstü hallerde el konulmak üzere tesbit olunacak
bina, taşıt vesair madde ve malzeme için sahiplerine, olağanüstü halde ve gerektiğinde derhal
tebligat yapılmak üzere lüzumlu tebliğ
pusulaları barıştan hazırlanarak saklanabilir. Taşıt veya diğer taşınabilir
madde sahiplerine barıştan da tebligat yapılabilir.


 


Madde
108 – Mal sahipleri ve diğer ilgililer, 106 ncı maddeye
göre yapılacak tebligat üzerine, istenen malları, bildirilen zaman ve şekilde
vermeğe mecburdurlar.


 


Madde
109 – Elkonulan veya satınalınan taşınır ve taşınmaz
mallar, ilgili servis veya ekiplerden,
bunların bulunmadığı yerlerde mülki idare amirliklerince seçilen kişilerden
kurulacak tesellüm heyetleri tarafından teslim alınırlar.


Teslim
alınacak madde ve mallar için tesellüm heyetleri tarafından cins, vasıf ve
miktarlarını gösterir birer belge verilir.


Mal
sahipleri veya ilgilileri bu belgelerle mahalli mülki idare amirliklerine
müracaat ederek, elkonulan veya satın alınan mal karşılığı verilecek bedel,
kira, ücret veya tazminatı almak isteğinde bulunurlar.


 


Madde 110 –
Elkonulan veya satın alınan malların bedeli, kirası, ücreti veya tazminatı, il
veya ilçe idare kurulunca mahalli rayice göre takdir ve tesbit olunur.


Ancak,
bunlardan satış yerlerinden satın alınanların bedelleri, normal satış fiyatına
ve faturasına göre tayin olunur.


 


Ek
Madde 1 – (Ek: 7/8/1996 - 96/8650 K.)


Sivil savunma servisleri takım, ekip ve bölüklerinin
oluşumu ile çalışma usul ve esasları İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak bir
yönerge ile düzenlenir.


 


Madde
111 – 7126 sayılı Sivil Savunma Kanunu hükümlerine göre
hazırlanmış ve Danıştay'ca incelenmiş olan bu Tüzük hükümleri Resmi Gazete ile
yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


 


Madde
112 – Bu Tüzük hükümlerini Bakanlar kurulu yürütür.





 







5/6/1964 TARİH VE 6/3150 SAYILI
BAKANLAR KURULU KARARI İLE YÜRÜRLÜĞE KONULAN TÜZÜĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN
TÜZÜKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN ÇİZELGE






Ek ve Değişiklik Getiren Tüzüğün Yürürlüğe Koyan
Kararnamenin






Tarihi



Numarası



Farklı Tarihte Yürürlüğe Giren
Maddeler



Yürürlüğe

Giriş Tarihi






7/8/1996



96/8650



-



5/11/1996