Sivil Savunma ile İlgili Şahsi Mükellefiyet, Tahliye ve Seyrekleştirme, ve Diğer Hizmetler Tüzüğü

TüzükNo: 63150

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

SİVİL SAVUNMA İLE İLGİLİ ŞAHSİ MÜKELLEFİYET,


TAHLİYE VE SEYREKLEŞTİRME, PLANLAMA


VE DİĞER HİZMETLER TÜZÜĞÜ


 


Bakanlar
Kurulu Kararının Tarihi       : 5.6.1964          No     : 6/3150


Dayandığı
Kanunun Tarihi                    : 9.6.1958          No     : 7126


Yayımlandığı
Resmî Gazetenin Tarihi  : 18.7.1964        No     : 11757


Yayımlandığı
Düsturun Tertibi             : 5                      Cildi : 3        Sayfa  :
2575


 


BİRİNCİ KISIM


Tüzüğün kapsamı


 


Madde
1 –
Sivil Savunma ile ilgili şahsi mükellefiyet, tahliye ve seyrekleştirme, planlama, eğitim, haber alma ve yayma, donatım
işleri hakkında bu Tüzük hükümleri uygulanır.


 


İKİNCİ KISIM


Mükellefiyet, yoklama ve muayene, istisna, tecil, tazminat


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Mükellefiyet, yoklama ve muayene


 


Madde
2 –
Sivil Savunma Kanununun 13 üncü maddesi gereğince mükellef tutulmuş bulunan
yurttaşlar; aşağıdaki maddelerde yazılı esaslar dairesinde bulundukları şehir,
kasaba, mevki, köy veya daire, müessese, fabrika ve teşekkülün sivil savunma
hizmet teşkilatında görevlendirilirler.


Bir şehir, kasaba, mevki veya köylerdeki mükellef
yurttaşlar o yerin ihtiyacına yetmediği takdirde bu noksanlar
diğer yakın mesafedeki yerlerin göreve alınmamış mükelleflerinden tamamlanır.


Sivil
Savunma Hizmet Teşkilatında görevli mükellefler, lüzumu halinde yardım
maksadiyle bulundukları mahaller dışındaki yerlere de gönderilebilirler.


 


Madde
3 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8512 K.)


Sivil
savunma mükellefiyetinin uygulanmasında aşağıdaki sıra gözönünde tutulur.


a) İlgili Kanunlarına göre askerlik çağı dışına çıkmış ve
51 yaşını doldurmamış erkekler,


b)
Askerlik çağı içindeki yedeksubay, astsubay, erbaş ve erlerden sefer görev emri
verilmemiş bulunan erkekler, (Bunlar büyükten küçüğe doğru yaş sırası ile
alınırlar)


c)
18 yaşını bitirmiş ve henüz silah altına çağrılmamış erkekler,


d)
18 - 40 yaşlarındaki çocuksuz kadınlar,


e)
18 - 40 yaşlarındaki bakıma muhtaç çocuğu olmayan kadınlar,


f)
41 - 50 yaşlarındaki kadınlar,


g)
51 - 65 yaşlarındaki erkekler,


h)
51 - 65 yaşlarındaki kadınlar,


i)
15 - 18 yaşlarındaki erkekler ve kadınlar.


Mükellefler
yukarıdaki sıralamaya göre sivil savunma teşkillerinde yükümlü olarak
görevlendirilirler.


Kadınlar, tercihen ilkyardım ve ambulans, sosyal yardım
ve hastaneler servisindeki hafif hizmetlerde çalıştırılırlar. Gönüllü olarak
çalışmak isteyenler yukarıda yazılı sıraya tabi değillerdir.


 


Madde 4 –
Sivil Savunma Hizmet Teşkilatına ayrılacak mükelleflerin tesbiti için, kadro
ihtiyacının % 50 fazlası ile ve yukarıki maddede yazılı esas ve sıraya göre,
mükellefiyete tabi tutulacakların listeleri ilgili mahalle ve köy
muhtarlıklarından istenir. Sivil Savunma Kanununun 13 üncü maddesi gereğince
muhtarlar, mükelleflerin tam listelerini ilgili sivil savunma idare makamlarına
en geç 30 gün içinde vermeğe ve birer nüshalarını da kendilerinde bulundurmağa
mecburdurlar.


 


Madde 5 –
Muhtarlardan alınan listelerde yazılı yurttaşlar, bölgelerinin iklimi ve halkın
iş durumu dikkate alınarak mahalli mülki idare amirliklerince uygun görülecek
zamanlarda yoklama ve muayene edilmek üzere çağrılırlar. İl ve ilçe
merkezlerinde sivil savunma müdürü, mütehassısı veya memurunun, bunların bulunmadığı
ilçelerde kaymakamlıkça görevlendirilecek bir memurun, bucak merkezlerinde
bucak müdürlerinin, bucak merkezleri dışındaki kasabalarda belediye
başkanlarının başkanlığında Hükümet veya belediye tabibi veya askeri tabip ile
ilgili mahalle veya köy muhtarı veya ihtiyar heyeti veya meclisinin bir
üyesinden kurulacak üç kişilik bir kurul tarafından yoklama ve muayeneden
geçirilirler.


Hassas
bölgeler dışında kalan ve tabibi de bulunmayan kasabalarda yalnız yoklama
yapılır.


 


Madde 6 –
Büyük şehirlerdeki yoklama ve muayene işleri; mülki idare Amirliklerince, şehir
bölgelere ayrılmak ve her bölge için o bölgedeki sivil savunma mütehassısları,
okul müdürleri, emniyet veya belediye zabıta amirleri gibi kimselerin
başkanlıkları altında yukarıki maddede yazılı şekilde yoklama ve muayene
kurulları teşkil olunmak suretiyle bu kurullar tarafından, bulundukları
bölgelerdeki okullarda veya Hükümet ve mahalli idarelere ait diğer münasip
yerlerde yaptırılabilir.


 


Madde
7 –
Yoklama ve muayene sırasında mükelleflerin künye ve adresleri, meslek veya
işleri, çalışıp çalışmadıkları, okuma yazma dereceleri, ekli kabiliyet
cetveline göre hangi hizmetlere daha elverişli oldukları, "Mükellefler
Yoklama ve Muayene Defteri" ne geçirilir.


 


Madde 8 –
Yoklama ve muayene sırasında sağlık durumlarının Sivil Savunma Teşkilatında
görev yapmağa elverişli olup olmadığından şüphe edilenler veya elverişli
olmadığını iddia edenler, 23 üncü maddenin (a) bendi gereğince muayene
ettirilerek alacakları raporlara göre haklarında işlem yapılır.


Gözle görülür derecede hizmete mani sakatlığı olanlar,
yoklama ve muayene kurulunca durumları tesbit ve kaydedilerek mükellefiyet dışı
bırakılırlar.


 


Madde
9 –
Mükellefler; yoklama ve muayene bittikten sonra, "Mükellefler Yoklama ve
Muayene Defteri" ile tesbit edilen meslek, sanat, iş ve kabiliyetlerine,
yaş ve sağlık durumlarına göre % 15 yedeği ile sivil savunma teşkillerine
ayrılırlar. Bu ayrım sırasında sivil savunma servislerinin başkanları veya
temsilcileri de bulunabilirler.


Teşkillere ayrılan mükellefler, her servis ayrı ayrı ve
tali bölgelere ayrılan yerler de bölge bölge olmak üzere "Mükellefler
Görev Defterine geçirilirler. % 15 yedekten artanlar olursa, genel yedek olarak
yoklama ve muayene defterinde kalır.


Bu defterler vali ve kaymakamların onayı ile tamamlanır.
Her servise ayrılan mükelleflerin birer listesi ilgili servis başkanlıklarına
da verilir.


 


Madde
10 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8512 K.)


Yükümlülük
verilen cadde ve sokak kılavuzlarının yoklama ve muayeneleri 5, 6, 7 ve 8 inci
maddelerde belirtildiği şekilde yapılır.


 


Madde
11 –
Sivil savunma teşkillerine ve kılavuzluklara ayrılan % 15 yedeği dahil
mükelleflere mahalli mülki idare amirliklerince fotoğraflı ve tasdikli birer
belge verilir. Bu belgeler, senelik yoklama ve eğitimler de işlenecek şekilde
düzenlenir ve ayrıca sivil savunma ile ilgili mükellefiyet ve müeyyidelere ait
hükümlerin özeti bu belgelere yazılır.


 


Madde 12 – Sivil Savunma Hizmet Teşkilatında
kendisine görev verilen mükellefler; herhangi bir sebeple ikamet yerlerini
değiştirmeleri halinde görevli bulundukları mahalle veya köy muhtarlarına
müracaatla değişiklik durumunu bildirmeğe, muhtarlar da mükellefler tarafından
bildirilecek veya kendileri tarafından haber alınacak değişiklikleri,
doğruluklarını tetkik ve tesbit ettikten sonra yazılı olarak mahalli mülki
idare amirliklerine veya sivil savunma müdür, mütehassıs veya memurluklarına
bildirmeğe mecburdurlar.


Tali bölgelere ayrılan şehirlerde bir bölgeden diğer
bölgeye yer değiştiren mükelleflerin görevleri de yeni ikametgahlarının bulunduğu
bölgeye nakledilebilir.


 


Madde 13 –
Sivil savunma teşkillerine ayrılan % 15 yedeği dahil mükellefler, her yıl
eğitimleri sırasında, eğitimleri yapılmayanlar her takvim yılı içinde mahalli
idare amirliklerine veya sivil savunma müdür, mütehassıs veya memurluklarına;
kılavuzlar, bölgelerindeki emniyet makamlarına, bunların bulunmadığı yerlerde
jandarma komutanlıklarına başvurarak veya belgelerini göndererek yoklamalarını
yaptırırlar. Yoklamaları yapılanların belgelerine ve "Mükellefler Görev Defteri"
ndeki özel sütunlarına, yoklama tarihi kayıt ve imza edilir.


 


Madde
14 –
Yukarıki maddeye göre yapılacak yoklama sırasında :


a)
İkametgah adresi değişmiş olanların yeni adresleri tesbit edilerek hem
defterlere ve hem de ellerindeki belgelere işlenir.


b)
Sağlık durumlarının elverişsiz hale geldiğini bildirenler veya bu hale geldiği
anlaşılanlar hakkında 8 inci madde gereğince işlem yapılır.


c)
23 üncü ve 24 üncü maddeler kapsamına giren mükellefler varsa, ibraz edecekleri
belgelere göre haklarında istisna veya tecil işlemi yapılır.


d)
Mükellefiyet çağı dışına çıkmış veya görev dışı bırakılmış olanların belgeleri
geri alınarak iptal edilir ve durum kendilerine bildirilir.


 


Madde
15 –
Süresi içinde yoklamalarını yaptırmamış mükelleflerin durumları,13 üncü maddede
yazılı makamlar tarafından mahalli muhtarlıklar aracılığı ile incelenerek
tesbit edilir ve gerekli işlem yapılır.


 


Madde
16 –
Sivil Savunma Hizmet Teşkilatına ayrılan mükelleflerden herhangi bir sebeple
boşalacak yerler % 15 yedeklerden ve bunlardan boşalacak yerler de
"Mükellefler Yoklama ve Muayene Defteri" ndeki genel yedeklerden
doldurularak kadrolar daima tamam bulundurulur. Genel yedeklerin kalmaması
halinde ihtiyaç miktarına göre yeni mükellefler seçilir.


 


Madde 17 –
Sivil Savunma Hizmet Teşkilatı için kendilerine ihtiyaç bulunan mükellefler;
her 5 yılda bir 3 - 11 inci maddelerdeki esaslar dairesinde yeniden tesbit,
yoklama ve muayeneden geçirilerek görevlendirilirler.


Görevlendirilen yeni mükellefler dolayısiyle eski
mükelleflerden ihtiyaçtan fazla kalacaklar yedeğe geçirilir veya tamamen
mükellefiyet dışı bırakılırlar.


 


Madde
18 –
Sivil savunma teşkilleri, olağanüstü hallerde kendilerine yapılacak tebligat
üzerine tayin edilen toplanma veya görev yerlerine gelerek vazifeye hazır
bulunurlar. Bu husus hassasiyet derecesi az olan veya hassas bölgeler dışındaki
yerlerde ikaz veya alarm haberlerinden sonra görev başı yapılmak üzere de
tertiplenebilir.


Kılavuzluk
personeline de yerlerinden ayrılmamaları ve göreve hazır bulunmaları tebliğ
olunur.


 


Madde
19 –
Tebligat için gerekli çağrı kağıtları barıştan düzenlenerek sivil savunma
müdürlük, mütehassıslık veya memurluklarında, bunların bulunmadıkları yerlerde
mülki idare amirliklerinde her an için tebligata hazır bir şekilde saklı
bulundurulur.


Olağanüstü
hal veya seferberliğin ilanı halinde, sivil savunma mükellefleri ayrıca
tebligat beklemeden derhal belirli yerlerdeki görevleri başına giderler.


Bu
ilan üzerine başka yerde olanlar da en kısa zamanda görev yerlerinde bulunmağa
mecburdurlar. Ancak, mücbir sebepler yüzünden buna imkan bulamayanlar, vakit
geçirmeden bulundukları yerin mülki idare
amirliklerine veya sivil savunma idare makamlarına başvurmak zorundadırlar.


Mükellefler,
bir baskın taarruzu halinde taarruzdan sonra hemen belirli görev veya toplanma
yerlerine giderler.


 


Madde 20 –
Sivil Savunma Hizmet Teşkilatında görevli mükellefler, barışta, eğitim, deneme
ve tatbikat için veya tabii afetler ve büyük yangınlar dolayısiyle yapılacak
kurtarma ve yardım hizmetlerine katılmak üzere ilanen veya adlarına tebligat
yapılmak suretiyle göreve çağrılabilirler.


 


Madde 21 – 2
nci maddenin ikinci fıkrasına göre bir mülki idare amirliği sınırları dışından
alınacak mükelleflerin tesbit, yoklama, muayene, görevlendirme, yenileme ve
göreve çağırma gibi iş ve işlemleri; ilgili mülki idare amirliklerinin isteği
üzerine, mükelleflerin bulundukları yerlerin mülki idare amirlikleri tarafından
yapılır.


 


Madde 22 – Daire,
müessese, fabrika ve teşekküllerde kurulacak sivil savunma teşkilleri
personelinin tesbit, yoklama, muayene, görevlendirme, yenileme ve göreve
çağırma gibi iş ve işlemleri, bu bölümdeki esaslara uygun olarak ilgili
müesseselerce yapılır.


 


İKİNCİ BÖLÜM


İstisna


 


Madde
23 – Aşağıda yazılı kimseler sivil savunma mükellefiyetinden
istisna edilirler:


a)
Sağlık durumları dolayısiyle fiilen hizmet yapmağa elverişli olmadıkları sağlık
kurullarınca, sağlık kurulunun bulunmadığı yerlerde biri iç hastalıkları veya
genel şirürji uzmanı olmak üzere en az iki tabibin imzasını taşıyan raporla
tevsik edilmiş bulunanlar (İki tabipten birinin resmi daire tabibi olması
şarttır.),


b)
Malüliyet raporu ibraz edenler,


c)
Resmi veya serbest çalışan diplomalı ebeler,


d)
Gebe veya 12 yaşına kadar (Bu yaş dahil) veya hangi yaşta olursa olsun hasta,
alil, sakat ve bakıma muhtaç çocuğu veya bu durumda bakmakla mükellef olduğu
kimsesi bulunan kadınlar.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Tecil


 


Madde 24 – Aşağıda
yazılı görev ve hizmetleri yapmakta olanlar sivil savunma hizmet teşkilatına
alınmazlar. Bunlardan, bulundukları daire ve müesseselerin kendi sivil savunma
hizmet ve teşkilleri için lüzum ve ihtiyaç görülenler bu hizmetlere
alınabilirler.


a) (Değişik: 7/8/1996 - 96/8512 K.) Türkiye Büyük
Millet Meclisi ve Bakanlar Kurulu üyeleri; Anayasa Mahkemesi, Yargıtay,
Danıştay, Sayıştay Başkan ve Üyeleri; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı ve Vekili;
Danıştay Başsavcısı, Yargıtay ve Danıştay Savcı ve tetkik hakimleri, Anayasa
Mahkemesi raportörleri, Sayıştay uzman denetçi, başdenetçi, denetçi ve denetçi
yardımcıları; il ve ilçe Cumhuriyet başsavcıları, başsavcıvekilleri ve savcılar
ile hakimler; üniversite, fakülte, akademi ve yüksek okullar rektör, dekan,
başkan, müdür ve öğretim üyeleri,


b) Cumhurbaşkanlığı ve Türkiye Büyük Millet Meclisi memur
ve hizmetlileri; bakanlıklar ve bakanlıklara bağlı veya denetlemelerine tabi
daire ve kurumların merkez teşkilatındaki müsteşarlar, genel müdürler, genel
sekreterler, daire başkanları ve bunların yardımcıları; teftiş tetkik,
araştırma ve benzeri kurulların başkan ve üyeleri; müfettişler, müşavirler,
mütehassıslar, uzmanlar, şube müdürleri ve müdürler ile taşra teşkilatındaki
mülki idare amirleri, il ve ilçe idare şube başkanları; diğer daire, müessese
ve teşekküllerin en büyük amirleri ve belediye başkanları,


c) Devlet ve Devlete bağlı veya denetlenmesine tabi
daire, müessese ve teşekküllerin, özel idare ve belediyelerin seferi
kadrolarına dahil amir, memur ve hizmetlileri ve seferde silah altına
çağrılacak personelden boşalacak seferi kadrolardaki yerlere dışarıdan alınacak
kimseler;


d)
Yedeksubay ve Askeri Memurlar Kanunu ile tecilleri kabul edilen, diğer
memuriyet ve hizmetlerde bulunanlar;


e)
Ordu ve jandarmada askeri kadrolarda çalışan siviller;


f) Milli emniyet mensupları, polis ve gümrük muhafaza
teşkilatındaki silahlı memurlar, silahlı orman bakım memurları, bekçiler;


g)
Ulaştırma Bakanlığına bağlı bölge liman ve deniz işleri müdürlükleri ve liman başkanlıklarının bütün personeli ile Devlet
Demiryolları, PTT, Devlet Hava Meydanları İşletmesi, Denizcilik Bankası T.A.O,
Denizcilik Bankası Deniz Nakliyatı T. A. Ş. ve Türk Hava Yolları A. O.
teşkilatında görevli bütün memur hizmetli ve daimi işciler;


h) Askerlik Kanununun 64 üncü maddesine göre, kapanmaları
genel hayatı tazyik eder mahiyette oldukları Bakanlar Kurulunca kabul edilmiş
fabrika, müesseseve teşekküllerin, mahalli valiliklerce de uygun görülecek
seferi kadrolarında yer alan teknik ve idari personel (Teknik ve kalifiye
olmayan işçiler hariç);


i)
Resmi daire, müessese ve teşekküllerin kamu hizmetlerini yüklenmiş
mütaahhitler;


j)
Sivil savunma Planlamasına tabi resmi ve hususi müesseselerin, planla tesbit
edilen kendi sivil savunma hizmet ve teşekküllerine ayrılmış personel ve
işçileri;


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Tazminat


 


Madde 25 – Sivil savunma hizmet teşkilatı mükelleflerinden barıştaki
eğitim, deneme ve tatbikat gibi görevleri sırasında ve bu görevleri dolayısiyle
yaralanan, sakatlanan veya ölenlere aşağıdaki şekilde sivil savunma
hizmetlerinde kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığı bütçesinde açılan tertibe
kaydedilen özel ödenekten tazminat verilir:[1]


a) Yaralanan, sakatlanan veya herhangi bir azasını
kaybedenlerle radyasyon, gaz ve sair dış tesirlerle arızaya uğrayanların tedavi
masrafları kendilerince ödenmesi gereken hallerde, bu masraflar kendilerine
veya tedavi gördükleri kurumlara belgeleri karşılığında ödenir. Sun'i aza takılması
icabedenlerin buna ait masrafları da aynı şekilde verilir.


Bu
maksatla şahıslar veya kurumlarca düzenlenmiş belgeler ibraz edildiği takdirde bunların
rayice uygunluğu, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının o yerdeki teşkilatı
tarafından tasdik edildikten sonra
ödeme yapılır.


b)
(Değişik birinci paragraf: 7/8/1996 - 96/8512 K.) Yaralanan ve
sakatlananlara; iyileşinceye kadar geçen
hergün için mülki idare amirinin onayı ile günlük asgari ücretin bürüt tutarı
kadar net tazminat verilir.


Ancak
tedavileri sırasında mensup oldukları resmi veya özel daire, müesseseve teşekküllerden aylık, ücret ve gündeliklerini
almakta devam edenlere, bu istihkaklarını aldıkları süre için ayrıca (…)[2] tazminat verilmez.


c) Yaralanan, sakatlanan veya arızaya uğrayanların, bu yüzden
malül hale geldikleri belgeleriyle tevsik edilmesi halinde; Askerlik Kanununa
göre silahaltında bulunan mükelleflerden aynı derece malüllerine, T.C. Emekli
Sandığı Kanunu hükümlerine göre bağlanması gereken vazife malüllüğü aylığının
bir yıllık tutarı esas alınmak suretiyle bu miktarın, mükellefin yaşı 65
rakamından çıkarıldıktan sonra kalacak yıl sayısı ile çarpımının tutarı defaten
tazminat olarak verilir. Bu hesaplamada yaş kesirlerinin altı aydan fazlası bir
yıl sayılır. Şu kadar ki verilecek tazminat, 5 yıl tutarından az ve 25 yıl
tutarından çok olamaz.


d)
Ölenlerin, yukarıki fıkraya göre birinci derecede malüllük üzerinden
hesaplanacak tazminatları, T.C. Emekli
Sandığı Kanunundaki esaslar ve nispetler dairesinde dul ve yetimlere ödenir.


e)
T.C. Emekli Sandığı Kanunu ile benzeri diğer sandıklar ve İşçi Sigortaları
Kurumu kanunlarına tabi olup, özel mevzuatı gereğince tanınan haklardan
faydalanacak personelin, ister kendi müesseseleri bünyelerinde, ister sair
şekilde görevlendirilmiş olsunlar, malül kalmaları veya ölümleri halinde
kendilerine veya dul ve yetimlerine bu Tüzük hükümlerine göre tazminat
verilmez. Ancak, sandık veya kurumlarınca toptan ödemeye tabi tutulacakların
malüliyet veya ölümleri halinde, bunlara yapılacak toptan ödeme (c) ve (d) fıkralarına
göre verilecek tazminat miktarından az ise, aradaki fark sivil savunma
hizmetlerinde kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığı bütçesinde açılan tertibe
kaydedilen özel ödenekten ödenir.[3]


 


ÜÇÜNCÜ KISIM


Tahliye ve seyrekleştirme


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Tahliye


 


Madde
26 –
Tahliye; lüzum görülen hassas bölgeler ile askeri harekata sahne olabilecek
tehlikeli bölgelerde oturan halkın can kaybını azaltmak ve buralardaki savunma
gücünü destekleyen taşınabilir milli servetlerin düşman eline geçmesine mani
olmak üzere, icabında buralardaki halkın ve milli servetlerin tamamen veya
kısmen daha emin bölgelere nakilleri suretiyle yapılır.


 


Madde
27 –
Tahliye işlerinin, ilgili bakanlıklarla işbirliği yapılmak suretiyle maksada
uygun şekilde planlanmasında ve uygulanmasından İçişleri Bakanı sorumludur.


Bu
konudaki bakanlıklararası işbirliği ve koordinasyonu sağlamak, Milli Güvenlik Kuruluna sunulacak esasları hazırlamak üzere,
İçişleri Bakanlığında, ilgili bakanlıklardan yetkili temsilcilerinden mürekkep
bir komite kurulur. Bu komite İçişleri Bakanının göstereceği lüzum üzerine ve
tensip edeceği bir kimsenin başkanlığı altında toplanır.


 


Madde
28 –
Tahliyeye tabi tutulacak hassas veya tehlikeli bölgeler, Milli Savunma Bakanlığının da mütalaası alınmak suretiyle
İçişleri Bakanlığının teklifi üzerine Milli Güvenlik Kurulunca tayin ve tesbit
olunur.


Tahliyeye tabi tutulacak hassas veya tehlikeli bölgelere
"Tahliye Bölgeleri", buralardan tahliye olunacakların
gönderilecekleri emin bölgelere "Kabul bölgeleri" denir.


 


Madde 29 – Tahliye
bölgelerinden; tahliye olunacak kimseler ile bunların beraberlerinde
götürecekleri zati eşya ve yiyecek maddeleri miktarları ve emin bölgelere
taşınmaları zaruri ve mümkün görülen milli servet ve kıymetlerin, harb gücünü
destekleyen malzeme ve tesislerin, kara, deniz ve hava taşıt araçları ve yedek
parçalarının, resmi dairelerin, Devlete bağlı veya Devletin denetlenmesine tabi
müesseselerin ve bunların kıymetli evrak ve eşyalarının hangilerinin nerelere
taşınacakları, ilgili bakanlıklardan mütalaa ve teklifler alınmak suretiyle 27
nci maddede yazılı komite tarafından incelenerek tesbit olunur.


Bu tesbit sonucuna göre, hangi tahliye bölgelerinden
kimlerin ne gibi tesis, araç, madde ve malların
hangi kabul bölgelerine taşınacakları ve bunlara ilişkin diğer hususlar
hakkında İçişleri Bakanlığınca bir ana plan ve bununla ilgili esaslar
hazırlanarak Milli Güvenlik Kurulunun tasvibine sunulur.


 


Madde 30 -
Milli Güvenlik Kurulu tarafından kabul olunacak ana plan ve esasların ilgili kısımları,
İçişleri Bakanlığınca, Cumhurbaşkanlığı ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Sekreterliklerince, Başbakanlığa, bakanlıklara ve
ilgili valiliklere, bakanlıklarca da kendilerine bağlı veya
denetlemelerine tabi teşkilat ve müesseselere ilişkin hususlar, ilgili teşkilat
ve müesseselere bildirilir.


 


Madde
31 -
Yukarıki maddede yazılı merkez teşkilatı ile bunlara bağlı veya denetlemelerine tabi diğer merkezi
teşekküller, İçişleri Bakanlığından bildirilen esasların kendilerini ilgileyen kısımlarına ve bünyelerinin özelliklerine göre
birer plan projesi hazırlayarak iki nüsha halinde İçişleri Bakanlığına
gönderirler. Bu planlar 27 nci maddede yazılı komite tarafından incelenerek uygun görüldükten sonra kesinleşir.


 


Madde
32 –
Tahliye olunacak kimselerin kabul bölgelerine nakilleri ile yollarda ve
yerleştirilecekleri yerlerde barındırılmaları, yedirilmeleri, sağlık bakım ve
kontrolleri, yerleştirildikten sonra çalışır ve üretir hale getirilmeleri
hususlarına ait plan ve esaslar, İçişleri Bakanlığının teklifi ve isteği
üzerine, ilgili Bakanlıklarca tesbit olunarak İçişleri Bakanlığına ve ilgili
valiliklere bildirilir.


 


Madde 33 – İl,
ilçe ve bucaklarda, tahliye ve seyrekleştirme veya yerleştirme işlerinin
planlaması ve yürütülmesi için, mülki idare amirleri tarafından kendi
sorumlulukları altında ilgili daire ve teşekkül amir veya mensuplarından
seçilecek birer "Tahliye" "Yerleştirme" komisyonu ile
yollama, konaklama, sağlık, emniyet, yerleştirme ve yedirme işleri için gereken
yerlerde geçici ekipler kurulur.


İl,
ilçe ve bucak merkezleri dışındaki kasabalarda belediye başkanları, köylerde
muhtar ve ihtiyar meclisleri tahliye veya yerleştirme işlerinin düzenlenmesi ve
yürütülmesi ile görevli ve sorumludurlar.


 


Madde 34 – 30
ve 32 nci maddeler gereğince İçişleri Bakanlığı ile ilgili bakanlıklardan bildirilecek
esaslar dairesinde:


a) Tahliye bölgesi valiliklerince; tahliye olunacak
kimseler, tesis, araç, madde ve mallar ile bunların sevk sırası ve kafileleri,
toplanma ve yollanma şekil, yer ve yolları, mürettep kabul bölgeleri, lüzumlu
taşıt araçlarının cinsi, miktarı ve ne suretle sağlanacakları;


b)
Konak yerleri valiliklerince; buralardan geçecek ve kalacak kafilelerin
nerelerde konaklayacakları ve konak yerlerindeki barındırma ve yedirme işleri;


c) Kabul bölgesi valiliklerince; gelecek nüfus, tesis,
araç, madde ve malların yerleştirme, barındırma ve çalışır ve üretir hale
getirilmeleri;


ile
ilgili tebliğler, hazırlıklar ve tedbirler tesbit edilerek planlanır.


Valiliklerce
verilecek direktif dairesinde ilgili ilçe ve bucaklarda da kendi bölgelerine
ait hususlar hakkında gerekli hazırlıklar yapılır.


 


Madde
35 –
Hassas bölgelerden tahliye olunacak kimseler, bulundukları il veya ilçe
sınırları veya çevresi içine gönderilmek suretiyle yakın tahliyeye tabi
tutulurlar. Bunların tahliye ve yerleştirme hazırlıkları ve planları yukarıki
esaslar dairesinde mahalli mülki idare amirliklerince düzenlenir ve yürütülür.


 


Madde
36 –
Kesif radyoaktif serpinti tehlikesine uğrayan bölgelerde oturanlar, geçici
zaman için buralardan boşaltılarak tehlike bölgesi dışına çıkarılırlar.


Barajların
tahribi halinde, su baskını tehlikesi altında bulunan meskün bölgelerin,
tehlikeden önce veya tehlikenin başlaması ile birlikte boşaltılmaları için de
gerekli tedbirler alınır. Bu maksatla tehlikeye maruz bölgeler, Bayındırlık Bakanlığınca
tesbit edilir ve İçişleri Bakanlığına bildirilir.


Bu
konularda alınacak tedbirler, İçişleri Bakanlığınca ilgililere verilecek
direktiflerle düzenlenir.


 


Madde 37 –
Valiliklerce, yukarıki maddelere göre düzenlenecek tahliye ve yerleştirme
planları, iki nüsha olarak İçişleri Bakanlığına gönderilir ve bu Bakanlığın
onayı ile kesinleşir.


 


Madde 38 –
Kesinleşen tahliye planları, lüzumu halinde Bakanlar Kurulunca verilecek karar
üzerine uygulanır. Bakanlıklar ve bunlara bağlı veya denetlemelerine tabi daire
ve müesseselerle
mülki idare amirleri, kesinleşen tahliye planlarını aynen uygulamakla
mükelleftirler.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Seyrekleştirme


 


Madde
39 –
Seyrekleştirme; tahliyeye tabi hassas bölgelerin tahliye bölgeleri dışındaki
kısımlariyle tahliyeye tabi tutulmayan hassas bölgelerin taarruz tesirlerine
fazla uğraması muhtemel kısımlarındaki nüfus yoğunluğunu, dolayısiyle zayiatı
azaltmak için yapılır. Bu maksatla buralarda oturan bir kısım halk, hükümetin
de yardımı ile şehrin kenar veya yakınlarındaki mahalle ve köylere gönderilerek
buralara dağıtılırlar.


Lüzumunda,
tahliye bölgelerinde de seyrekleştirme yapılabilir.


 


Madde 40 –
Seyrekleştirmede; o yerdeki memur ve diğer görevliler ile kamu hizmetleri,
ekonomik, endüstriyel ve sosyal hayat için lüzumlu diğer personel yerinde
kalırlar. Çocuklar, çocuklu kadınlar, hastalar ve ihtiyarlar gibi kimseler
öncelikle çıkarılırlar.


 


Madde 41 –
Hassas şehir ve kasabaların tahliye ve seyrekleştirme bölgelerinde bulunan il
genel idaresine dahil veya mahalli hizmet ve ihtiyaçlarla ilgili bulunan resmi
dairelerle taşınmaları kabil Devlete bağlı veya Devletin denetlemesine tabi
diğer teşekküller, sosyal yardım kurumları, tahrip veya kapanmaları topyekün
savunma gücüne ve kamu ihtiyaçlarına tesir edecek özel teşekkül ve müesseseler;
taşınabilir tesis, araç ve malzemeleriyle ve hizmetlerinin icaplarına göre
yakın mahalle, köy, mevki veya kasabalara taşınmak suretiyle dağıtılır.


 


Madde
42 – Dağılma bölgelerine gönderilecek kimseler ile daire ve
müesseselerin yerleştirilmelerinin ve yiyecek, içecek, yakacak, sağlık,
ulaştırma ve haberleşme gibi günlük zaruri
ihtiyaçlarının sağlanmasına ait tedbirler barıştan tesbit edilerek sivil
savunma planlarında gösterilir.


 


Madde 43 – Seyrekleştirme; olağanüstü hallerde
tahliye kararı ile birlikte uygulanacağı gibi Milli Güvenlik Kurulunun tasvibi
ile İçişleri Bakanlığınca verilecek emir üzerine tahliyeden önce de uygulanabilir. Ani tehlike hallerinde mahalli mülki
idare amirliklerince doğrudan da yapılabilir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Çeşitli hükümler


 


Madde
44 –
Tahliye ve seyrekleştirme işleri için Sivil Savunma Kanununun 19 uncu maddesi
uyarınca Devletçe ödenecek masrafları karşılamak üzere gereken ödeneğin bütçeye
konulması Hükümetçe sağlanır.


Taşıma
ve yerleşme işlerinin gerektirdiği ambalaj ve portatif döşeme ve demirbaş gibi
geçerler, ilgili daireler tarafından barıştan hazırlanır.


 


Madde
45 –
Tahliye ve seyrekleştirmeye ait taşıma ve yerleştirme işlerinde, Sivil Savunma
Kanununun 19 uncu maddesine dayanılarak Devlet veya Devlete bağlı idarelerle sermayesinin
yarısından fazlası Devlete ait müesseselerin ellerinde bulunan kara, deniz ve
hava taşıt araçlarından, bina ve tesislerinden faydalanma imkan ve şekilleri,
İçişleri Bakanlığı ile Milli Savunma Bakanlığı ve diğer ilgili bakanlıklar
arasında müştereken tesbit edilerek ilgililere önceden tebliğ olunur.


Diğer gerçek ve tüzel kişilere ait, milli savunma
mükellefiyeti dışında kalan (Sefer görevi olmayan) bütün taşıt araçları Sivil
Savunma Kanununun 41 inci maddesi gereğince el konulmak suretiyle kullanılabilir.


 


Madde
46 –
Kabul veya dağılma bölgelerine taşınacakların yerleşterilmelerini sağlamak
maksadı ile Devlet veya Devlete bağlı idarelerle sermayesinin yarısından
fazlası Devlete ait müesseselerin depo, mağaza ve ambarlarından ve diğer
elverişli binalardan, kesin zaruret halinde okullardan, sırası ile istifade
olunur. Bunların ihtiyacı karşılayamaması halinde özel idarelerle belediyelere,
vakfa ve diğer gerçek ve tüzel kişilere ait arazi, arsa ve zaruri ihtiyaçları
dışındaki örtülü gayrimenkullere ve her çeşit eşya ve mallara, Sivil Savunma
Kanununun 41 inci maddesine dayanılarak mükellefiyet uygulanır.


 


Madde
47 –
Tahliye ve seyrekleştirme maksadiyle kabul veya dağılma bölgelerine tertip
edilecek nüfus, o yerlerde mevcut nüfusun bir katını geçemez.


 


Madde 48 –
Tahliye veya seyrekleştirme emri üzerine, bulundukları yerleri terk etmeleri
gerekenlere şahsen veya mahalli mütat araçlarla ilanen tebliğ olunur. Belli
edilen müddet içinde bu tebligata riayet etmiyenler, en büyük
mülki idare amirinin emri ile zabıtaca zorla çıkarılıp mürettep yerlerine gönderilirler.


 


Madde 49 –
Tahliye ve seyrekleştirmeye tabi olmamakla beraber kendi arzu ve imkanları ile
hassas bölgeleri terk etmek isteyenler ve 40 ıncı maddeye göre yerlerinde
kalmalarına lüzum olmayanlar buralardan ayrılabilirler. Ancak bunlarda genel
tahliye yollarını takip etmek ve kabul bölgelerinden birine gittikleri takdirde,
yerleşmeleri ve üretici hale gelmeleri hususunda en büyük mülki idare amirinin
alacağı tedbirlere uymak zorundadırlar.


Tahliyeye
tabi olup da mükellefiyet dışı bırakılmış olan araçları ile gitmek isteyenlere
de aynı şartlarla müsaade olunabilir.


 


Madde
50 –
Taşınmaya tabi tutulan milli servetler, malzeme ve tesisler, canlı, cansız ve
motorlu araç ve diğer taşınır mallar, en büyük mülki idare amirinin talimatı
dairesinde yollanacakları yerlere götürülecek halde hazır bulundurulur. Belli
edilen zamanda bunu yapmayanların taşınmaya tabi tutulan malları, en büyük
mülki idare amirinin emri üzerine hazırlanır ve gerektiğinde mürettep yerlerine
gönderilir.


 


Madde
51 –
Tahliye edilen kimselerin mahallerinde bıraktıkları mallar ile, tahliye edilmeyenlerin kendilerinin ve mallarının
korunmasından, kargaşalık ve paniklerin önlenmesinden mahalli idare amirleri
sorumludur.


Askeri harekata sahne olabilecek tehlikeli bölgelerdeki
idare amirleri ile memurlar son ana kadar görevleri başından
ayrılamazlar. Çekilme sırasında bunlardan hangilerinin kalacakları, 29 uncu
maddeye göre tesbit ve Milli Güvenlik Kurulunca tasvip olunacak esaslar
dairesinde tayin olunur.


Düşman
eline geçmesi mahzurlu görülen ve taşınamayan resmi evrak ile diğer tesis eşya
ve mallar hakkında özel mevzuatına ve usulüne göre gereken işlem yapılır.


 


DÖRDÜNCÜ KISIM


Planlama


 


Madde
52 –
Hassas bölgeler ile 62 nci maddeye göre planlamaya tabi tutulan resmi ve hususi
daire, müessese ve fabrikalarda, sivil savunma mevzuatına ve buna dayanılarak
yetkili makamlardan verilecek direktiflere göre yapılması gerekli sivil savunma
teşkil, tedbir, tesis, hizmet ve faaliyetleri bir sivil savunma planı veya
planları ile düzenlenir.


 


Madde 53 –
Sivil savunma planlarının düzenlenmesinden, gerçekleştirilmesinden ve
yürütülmesinden merkezde Sivil Savunma İdaresi Başkanı; İl, ilçe ve bucaklarda
mahalli mülki idare amirleri; bu yerler dışındaki kasabalarda belediye
başkanları; köylerde muhtarlar; daire, müessese ve fabrikalarda bunların en
büyük amirleri, sahipleri veya yetkili temsil organları görevli ve
sorumludurlar.


 


Madde
54 –
Sivil savunma planları, düzenlenerek onandıktan sonra da devamlı surette gözden
geçirilerek gelişen ve değişen durum ve şartlara göre üzerlerinde gerekli
yenilik ve değişiklikler yapılır. Bunlar da yetkili inceleme ve onama
mercilerinden geçirilir.


 


Madde
55 –
Sivil savunma planlaması:


A)
Genel veya bölgesi planlama,


B)
Hassas bölgelere ait planlama,


C)
Daire ve müesseselere ait planlama,


olmak
üzere üç kısma ayrılır.


 


A) Genel veya bölgesel planlama:


Madde 56 –
Genel veya bölgesel planlama; yurda veya yurdun bazı bölgelerine şamil sivil
savunma teşkil, tesis ve tedbirlerini ihtiva eder. Gereken hususları ilgili
bakanlıklar, Genelkurmay Başkanlığı veya
diğer ilgili daireler koordine edilmek suretiyle İçişleri Bakanlığınca (Sivil
Savunma İdaresi Başkanlığınca) düzenlenir. Gerekenler Milli Güvenlik Kurulunun
tasvibine sunulur.


Bunlar; genel tahliye ve kabul, haberalma ve yayma,
eğitim, ikmal ve donatım, bölgelerarası işbirliği ve yardımlaşma ve seyyar
destekleme gibi hususlardır.


 


Madde
57 –
Genel veya bölgesel planların, diğer bakanlık veya daireleri ilgilendiren
kısımları bu makamlara da bildirilerek, bunların gerçekleştirilmesi ve
yürütülmesi bu bakanlık veya dairelerce sağlanır.


 


B) Hassas bölgelere ait planlama:


Madde 58 –
Hassas bölgelere ait planlama; hassas bölgelerdeki il ve ilçelerde yapılacak
sivil savunma, teşkil, tesis, tedbir ve faaliyetlerini ihtiva eder. Bu planlar,
İçişleri Bakanlığından verilecek talimat esasları dairesinde düzenlenir.


 


Madde
59 –
Hassas bölgelere ait planların hazırlanması ile ilgili çalışmalarda, resmi ve
hususi daire, müessese ve teşekküllerin, özel idare ve belediyelerin her türlü
doküman ve etüdlerinden, teknik ve idari personel yardım ve işbirliğinden
faydalanılabilir. Adları geçen müessese ve teşekküller, Sivil Savunma Kanununun
22 nci maddesi gereğince, vali ve kaymakamlar tarafından bu konuda yapılacak
istekleri yerine getirmekle mükelleftirler.


 


Madde
60 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8512 K.)


İllere
ve hassas ilçelere ait sivil savunma planları il topyekün savunma sivil
hizmetleri koordinasyon kurulunun uygun görüşünden sonra Sivil Savunma Genel
Müdürlüğünce incelenir ve onaylanır.


Büyükşehir statüsündeki illerin belediye sınırları içinde
ilçe kurulmuşsa, ilçe sivil savunma planlarında yer alan idare merkezleri,
kılavuzluk kademeleri, sivil savunma servisleri ve gözetleme postalarına ait
bilgiler ile araç, gereç, malzeme ve sivil savunma harekatı için tesbit edilen
kaynak ve diğer bilgiler il planına ek olarak konur.


 


Madde
61 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8512 K.)


Hassas
olmayan ilçelere aitsivil savunma planları, valiliklerince incelenir ve
onaylanır.


 


C) Daire ve müesseselere ait
planlama:


Madde
62 –
Hassas bölgeler içinde olup da personel mevcudunun yıllık ortalaması yüzden
fazla bulunan veya hassasiyeti kabul edilmiş olan resmi ve hususi müesseseler
(Daire, teşekkül, müessese, fabrika, imalathane, atelye, okul, üniversite, yurt
ve pansiyonlar ile yatak sayısı yüzden fazla olan hastahane ve oteller ve
benzeri toplu çalışma ve iş yerleri) sivil savunma planı yapmakla
mükelleftirler.


İlgili
bakanlık veya valiliklerce lüzum görüldüğü takdirde; hassas bölgeler içinde
olup da personel mevcudu 100 den az veya hassas bölgeler dışında olup da
personel mevcudu 100 den fazla olan müesseseler de planlamaya tabi tutulabilir.


 


Madde 63 – Personel sayısına bakılmaksızın, aynı çatı altında bulunan
aynı veya başka başka idare veya şahıslara ait müesseselerle aynı müessese
sınırı içinde bulunan bir idareye bağlı ayrı ayrı tesisler, birer ünite itibar
olunur ve müşterek planlamaya tabi tutulur. Aynı sınır içindeki müessese
personeline ait konutlar da o müessese ile birlikte mütalaa edilir.


 


Madde
64 –
Liman, gar ve hava meydanları sahalarında mevcut çeşitli (Denizcilik işletmesi,
liman başkanlığı, gar, gümrük, depo, antrepo, silo; PTT. v.s. gibi)
müesseseler, aynı bölge içinde toplanmış müesseseler grupu sayılarak, buralarda
vücuda getirilmesi gerekli teşkil, tesis ve tedbirler topluca ve müştereken
planlanır.


Olağanüstü
hallerde ve seferde; limanlarda, garlarda ve hava meydanlarında bulunan ve
buralara gelen ve giden her çeşit taşıt araçlarının, personel ve eşyalarının
korunması, NBC (Nükleer, biyolojik, Kimya) maddeleri ile bulaşık olup
olmadıklarının kontrol ve tesbiti, bulaşık olanların temizlenmesi veya zararsız
hale getirilmesi, yukarıda yazılı müesseseler grupuna ait sivil savunma
teşkilatı tarafından yapılır.


Bu
maksatla; limanlarda, garlarda, hava meydanlarında ve bunlar arasında işleyen
vapur, tren ve uçaklarda, kendi bünye ve özelliklerine göre vücuda getirilecek,
bu Tüzükte açıklanmayan özel tesis, teşkil ve tedbirler, ilgili bakanlık veya
genel müdürlüklerce İçişleri Bakanlığı ile mutabık kalınmak suretiyle verilecek
talimat dairesinde düzenlenir.


 


Madde
65 –
63 ve 64 üncü maddelere göre birleşik planlamaya tabi müessese gruplarına ait
müşterek teşkilat ve hizmetler, personel mevcudu en fazla olan veya personel
eşitliği halinde mahalli mülki idare amirliğince uygun görülecek müessese veya
ünitenin koordinatörlüğü altında planlanır ve yürütülür. Bu hususta anlaşmazlık
çıkması halinde bu anlaşmazlık mülki idare amirliklerince çözümlenir.


Düzenlenecek
plana göre her müessese veya ünite, kendisine düşecek hazırlıkları, tedbir ve
faaliyetleri ve bunların gerektirdiği harcamaları yapmakla mükelleftir.


 


Madde
66 –
Çeşitli üniteleri veya branşları bulunan büyük müesseselerde, sivil savunma
görev ve hizmetlerinin tesbiti, koordinesi ve planlaması için, müessese
amirinin başkanlığında her ünite veya branşın yetkili idare veya teknik
amirlerinden mürekkep bir "Sivil Savunma Komisyonu" kurulur. Savunma
sekreteri bulunan müesseselerde bu sekreter komisyonun ikinci başkanıdır.


Sivil
savunma amirleri bu komisyonun tabii üyesi ve raportörüdür.


 


Madde 67 – Her
müessese de, müessese amirinin sorumluluğu altında; sivil savunma teşkilat, hizmet ve faaliyetlerini düzenlemek ve
yürütmek üzere müessese amirinin görevlendireceği bir kişi "Sivil Savunma Amirliğini" yapar ve
imkanı olan müesseselerde yeteri kadar yardımcısı bulunur. Sivil savunma uzmanı
bulunan müesseselerde sivil savunma amirliği görevi, bu uzman tarafından
yürütülür.


 


Madde
68 – (Değişik: 7/8/1996 - 96/8512 K.)


Bakanlıklar
ile bağlı ve ilgili kuruluşlarına ait sivil savunma planları Bakanlıklarınca,


İl
ve ilçelerdeki personel mevcudu ikiyüzden fazla olan kuruluşlar ile fabrika ve
tesislerin sivil savunma planları valiliklerince uygun görüldükten sonra
bakanlıklarınca,


İl
ve ilçelerdeki diğer kuruluşlar ile özel sektöre ait sivil savunma planları,
ilgili ve bağlı bulundukları il idare şube başkanlıklarınca uygun görüldükten
sonra valiliklerince,


İncelenir
ve onaylanır.


 


BEŞİNCİ KISIM


Eğitim


 


Madde
69 –
Sivil savunma eğitimi ile sivil savunma ile ilgili personelin, sivil savunma
hizmet teşkilatında görevlendirilen mükelleflerin ve halkın, sivil savunma
hizmet ve faaliyetlerinde ve koruyucu, kurtarıcı her çeşit tedbirler konusunda
planlı ve programlı şekilde aydınlatılmaları ve yetiştirilmeleri sağlanır.


Sivil
savunma eğitimi; genel olarak öğretim, yayın ve tatbikat şeklinde uygulanır.


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Öğretim


 


Madde
70 –
Sivil savunma ile ilgili personelin öğretimi "Sivil Savunma Kolej ve
Enstitüleri"nde yapılır. İhtiyaç halinde bu öğretim, lüzum görülecek bölge
merkezlerinde de yapılabilir.


 


Madde
71 –
Sivil savunma kolej ve enstitülerinde ve bölge eğitim merkezlerinde uygulanacak
kurs, konferans veya seminerler gibi öğretim şekilleri ile bunların
programları, süreleri, açılma zamanları ve ilgililerin bu öğretime
çağrılmaları, Sivil Savunma İdaresi Başkanlığınca tesbit ve İçişleri
Bakanlığınca tasvip olunacak esaslar dairesinde yapılır.


 


Madde
72 –
Sivil Savunma İdaresi Teşkilatı personeli ile resmi ve özel daire, müessese ve
teşekküllerdeki sivil savunma uzmanlarının ve İçişleri Bakanlığınca lüzum
görülecek diğer personelin, sivil savunma idare merkezleri ve servisleri
başkanlarının sivil savunma kolej veya enstitülerinde öğretim görmeleri
esastır.


Bunlardan sivil savunma kolej veya enstitülerinde
yetiştirilmeleri mümkün olamayanlar, bölge eğitim merkezlerinde yapılacak
öğretime tabi tutulurlar.


Çeşitli sivil savunma konularında öğretmenlik yapabilecek
personelin yetiştirilebilmesi için sivil savunma kolej, enstitü veya bölge
eğitim merkezlerinde yapılacak öğretime, çeşitli teşkilata mensup veya arzu
eden serbest kimseler de çağrılabilirler.


 


Madde
73 –
Mahalli sivil savunma hizmet teşkilatında görevli mükelleflerin öğretimi;
İçişleri Bakanlığınca bildirilecek program ve esaslar ve bu esaslara göre
ilgili bakanlıklardan verilecek direktifler dairesinde:


a)
Sivil savunma servisleri ve korunma kılavuzlukları personeli ile resmi ve özel
müesseselerin lüzum görülecek sivil savunma servis amirleri için, Sivil Savunma
İdaresince ilgili şehir ve kasabalarda;


b)
Yardımcı servisler personeli için, ilgili idarelerce, mahallerinde;


c) Resmi ve özel müesseseler sivil savunma teşkilleri
personeli için, ilgili müesseselerce kendileri tarafından;


düzenlenecek
kurs, konferans veya seminerlerle yapılır.


Bu suretle yapılacak öğretimlerde, müesseseler, kendi
imkanları dairesinde birbirlerine yardımda
bulunurlar. Bu husus, gerektiğinde, mahalli mülki idare amirliklerince de
düzenlenebilir.


 


Madde
74 –
Hassas bölgelerden başlanmak üzere 15 yaşından yukarı ve sivil savunma hizmet
teşkilatı dışındaki bütün halk, sivil savunma konularında yetiştirilmek üzere
ders ve konferanslarla öğretime tabi tutulabilirler.


Halkın,
davet vukuunda bu öğretime katılması mecburidir. Ancak sağlık veya diğer makul
mazeretlerini tevsik edenler veya herhangi bir müessesede bu gibi öğretime
katıldığına dair belge gösterenler, bu mecburiyetten istisna edilirler.
Mazereti kabul olunanlar, daha sonraki ders ve konferanslara katılırlar.


 


Madde
75 –
Halk öğretimi süresi, yılda en az 10 saattir. Bu öğretimin programı, uygulama
şekli, süresi ve yürütülmesine ilişkin esaslar, 86 ncı maddede yazılı hususlar
da gözönünde bulundurulmak suretiyle İçişleri Bakanlığınca tesbit edilerek
gerekenlere bildirilir.


 


Madde
76 –
Resmi ve özel müesseselerin sivil savunma teşkilleri personeli dışındaki memur
ve işçilerinin sivil savunma öğretimi için, İçişleri Bakanlığınca bildirilecek
esaslar dairesinde, kendi bünyeleri içinde ders ve konferanslar
tertiplenebilir.


 


Madde
77 –
İçişleri Bakanlığı ile ilgili bakanlıklar arasında tesbit olunacak esaslar
dairesinde, okulların ve diğer eğitim müesseselerinin programlarına sivil
savunma bilgileri de konularak okutulur.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Yayın


 


Madde
78 –
Sivil savunmanın tanıtılması, öğretilmesi ve gerçekleştirilmesi için, İçişleri
Bakanlığınca gerekli kitap, dergi broşür ve afişler, filmler, radyo konuşmaları
ve diğer her türlü öğretim ve propaganda yayınları yapılır. Seyyar ve sabit
sergiler, benzeri diğer gösteriler, örnek tesisler tertiplenebilir.


Radyo
ile yapılacak yayınlar, ilgili mercilerle anlaşma suretiyle düzenlenir.


 


Madde
79 –
Bakanlıklar, daire ve kurumlar, İçişleri Bakanlığınca belirtilecek esaslara
uygun olarak kendi görev ve hizmet alanlarına giren sivil savunma ile ilgili
konularda gereken öğretici yayın ve faaliyetlerde bulunurlar.


Ayrıca,
resmi ve özel daire, müessese ve teşekküller, sivil savunma ile ilgili öğretici
yayınları çoğaltarak kendi teşkilat ve personeline dağıtabilirler.


Gerçek
ve tüzel kişiler tarafından sivil savunma konulariyle ilgili olarak yapılacak
yayınlar, sivil savunma mevzuaat ve esaslarına aykırı olmak ve faydalı görünmek
şartiyle İçişleri Bakanlığınca ilgililere ve halka tavsiye olunabilir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Tatbikat


 


Madde
80 –
Tatbikat ile halkın ve sivil savunma teşkilatında görevli personelin sivil
savunma konusunda yetişme derecelerinin tesbiti, bilgilerinin artırılması ve
tatbikat alanında yetiştirilmeleri, bu maksatla hazırlanmış planların denenmesi
ve geliştirilmesi sağlanır.


 


Madde
81 –
Tatbikat; genel, kısmi ve özel olmak üzere üç şekilde yapılır.


a)
Genel tatbikat, bütün yurda;


b) Kısmi tatbikat, bir veya bir kaç il veya ilçeye yahut
bir hassas bölgenin bazı kısımlarına veyahut bazı servislere;


c) Özel tatbikat, yalnız bazı daire, müessese veya
fabrikalara şamil olmak üzere tertiplenir.


Her
üç şekildeki tatbikata, buralardaki halk ve sivil savunma teşkilatı birlikte
katılabilecekleri gibi, bu tatbikat yalnız sivil savunma teşkilatına veya
yalnız halka ait olmak üzere de tertiplenebilir.


 


Madde
82 –
Genel ve kısmi tatbikat; İçişleri Bakanlığının direktifi üzerine ve en az bir
ay önce ilgili bakanlıklar ile tüzel kişiliği haiz genel müdürlüklere ve
valiliklere bilgi verilmek suretiyle yapılır.


Kısmi
tatbikat, mahalli mülki idare amirliklerinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının
tasvibi ile de yapılabilir.


Özel
tatbikat; daire, müessese ve fabrikalar tarafından, önceden mahiyetive zamanı
mahalli en büyük mülki idare amirliğine bildirilmek suretiyle kendi bünyeleri
içinde yapılır. Bu tatbikat mülki idare amirinin vereceği emir üzerine de yapılabilir.
Özel tatbikatta, mahalli mülki idare amirliğince müşahit de bulundurulabilir.


 


Madde
83 –
Tatbikat dolayısiyle İçişleri Bakanlığı ile mahalli en büyük mülki idare amirliklerince verilecek talimat ve emirlerin,
yabancılar da dahil, resmi ve özel bütün müessese ve teşekküller ve halk
tarafından yerine getirilmesi mecburidir.


 


Madde
84 –
İşletme veya kullanılmaları halkı telaşa düşürebilecek mahiyette olan sivil
savunma ile ilgili tesis ve araçların denenmeleri hallerinde, önceden halka
bilgi verilir.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Çeşitli hükümler


 


Madde 85 –
Sivil savunma hizmetlerinde görevli mükelleflerden 73 üncü madde dışında
kalanların eğitimi; İçişleri Bakanlığınca verilecek esaslar dairesinde mahalli
mülki idare amirlikleri ile ilgili teşekküller arasında tesbit edilecek şekilde
ve hizmetlerinin gereklerine göre yapılır.


 


Madde
86 –
Sivil savunma hizmetlerinde görevli mükelleflere yaptırılacak eğitim süresi
yılda 72 saati (9 gün) geçemez. Bu süre, mükellef veya müessese işlerinin fazla
aksatılmaması için imkan nispetinde iş saatleri dışında ve günde 1-2 saat
sürecek şekilde tertiplenebilir. Eğitim zamanının seçilmesinde, mümkün olduğu
kadar iş ve çalışma mevsim ve şartlarının elverişli olması da gözönünde
tutulur.


 


Madde 87 –
Eğitimler için, o yerlerdeki bütün okullardan, kamu sektörüne dahil daire,
müessese ve teşekküllere veya sosyal yardım kurumlarına ait elverişli yerlerden
ve buralardaki eğitime yarayacak araçlardan, kendi işlerine engel olmayacak
zaman ve şekillerde parasız olarak istifade olunur. Bu yerlerin yetişmemesi
halinde özel müessese ve kişilere ait bu işe elverişli yerler, İçişleri
Bakanlığının muvafakatı ile kiralanabilir.


 


Madde
88 –
Sivil savunma kolej ve enstitülerine ve bölge eğitim merkezlerine eğitim için
çağrılacak veya buralara öğretmenlik için gönderilecek personelin yollukları,
Harcırah Kanunundaki esaslara göre sivil savunma hizmetlerinde kullanılmak
üzere İçişleri Bakanlığı bütçesinde açılan tertibe kaydedilen özel ödenekten
ödenir.[4]


3
kilometreden uzak mesafelerden eğitim yerlerine gidecek mükellef personelin
(Müesseseler sivil savunma teşkilleri mükellefleri hariç), taşıma araç veya
masrafları da sivil savunma hizmetlerinde kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığı
bütçesinde açılan tertibe kaydedilen özel ödenekten sağlanır.4


 


Madde
89 –
Sivil savunma eğitimleri dolayısiyle;


a)
Sivil savunma kolej, enstitü ve bölge eğitim merkezlerinde, sivil savunma
idaresindeki kadrolu öğretmenlerden ayrı olarak öğretmenlik görevi verilecek
personel ile kadrosu bulunmayan geçici diğer hizmetlerde çalıştırılacak
olanlara;


b)
Şehir ve kasaba sivil savunma servisleri, korunma klavuzları ve müesseseler
sivil savunma servis amirleri ile halk için, ilgili şehir ve kasabalarda
yaptırılacak eğitimlerde, öğretmenlikle görevlendirilecek ve diğer hizmetlerde
çalıştırılacak olanlara;


c)
Yardımcı servisler mükellefleri için, ilgili idarelerce yaptırılacak
eğitimlerde, kendi çalışma saatleri veya kendi teşkilatları dışında
öğretmenlikle görevlendirileceklere;


(Değişik son paragraf: 19/4/2004-2004/7180 K.) Her bir konferans için bütçe kanunlarına ekli
cetvellerde gösterilen miktarı aşmamak üzere konferans ücreti ödenir. Ders
görevi verilenlere ders saati başına ödenecek ücretin tespitinde, 657 sayılı
Devlet Memurları Kanununun 176 ncı maddesinde yer alan gösterge rakamının bu
Kanuna göre belirlenen aylık katsayısı ile çarpımdan oluşan miktar esas alınır.
Diğer hizmetlerde çalıştırılacak olanlara saat başına bu tutarların 2/3'ü kadar
ücret verilir.


 


ALTINCI
KISIM


Haber alma ve yayma, ikaz ve alarm


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Genel esaslar


 


Madde
90 –
Haber alma ve yayma, ikaz ve alarm sistemi; Sivil Savunma İdaresi Merkezinde ve
hava kontrol merkezlerinde veya civarlarındaki ikaz ve alarm merkezleri ile
lüzum görülecek yerlerde kurulacak, radyolojik gözetleme postaları, toplama ve
kontrol merkezlerinden ve tehlike haberlerinin alınması ve yayılması için
kullanılacak bilümum telli, telsiz, sesli, ışıklı ve sair muhabere ve irtibat
tesis, tertip ve araçlarından meydana gelir.


Bu
sistem içindeki radyolojik gözetleme postaları, toplama ve kontrol merkezleri
ile radyoaktif serpinti tehlikesi haberlerinin, buralardan ilgili mercilere ve
halka ulaştırılmasında kullanılacak tesis, tertip ve araçlar aynı zamanda,
radyolojik savunma, ihbar ve ikaz sistemini teşkil eder.


 


Madde
91 –
Hava hücumu tehlikesi haberlerinin kaynağını, aktif hava savunması ile ilgili
hava kontrol merkezlerinin yayınları; radyoaktif serpinti tehlikesi
haberlerinin kaynağını da radyolojik gözetleme postaları ve bu maksatla görevlendirilen
meteoroloji istasyonları ve toplama merkezleri, teşkil eder.


 


Madde
92 –
İkaz ve alarm merkezleri ile hava kontrol merkezleri arasındaki işbirliği
hususları ile ikaz ve alarm konularında diğer askeri kaynaklardan ve
imkanlardan faydalanma şekilleri, ilgili makamlar arasında yapılacak
anlaşmalarla tesbit olunur ve uygulanır.


Radyoaktif serpinti tehlikesinin tesbit ve ihbarında,
Sivil Savunma Kanununun 29 uncu maddesi gereğince meteoroloji istasyonlarından
faydalanma ve bu maksatla bunlara yapılacak yardım şekilleri, Sivil Savunma
İdaresi Başkanlığı ile Meteoroloji Genel Müdürlüğü tarafından müştereken
düzenlenir.


 


Madde
93 –
Her türlü tehlike haberlerinin ilgili posta, merkez ve merciler arasında
verilmesinde, alınmasında ve buralardan da ilgililere ve halka yayılmasında,
mevcut PTT şebekesiyle telli ve telsiz diğer bütün muhabere tesislerinden
faydalanılır. Ayrıca kurulmasına ihtiyaç görülen telli ve telsiz muhabere ve
irtibat sistemi; Sivil Savunma Kanununun 26 ncı maddesi gereğince munzam vasıfta,
tesis ve işletme masrafları Sivil Savunma İdaresi tarafından ödenmek üzere PTT
İdaresince gerçekleştirilir.


Mevcut
tesislerden faydalanma suretiyle yapılacak haberleşme işleri, Sivil Savunma
İdaresiyle ilgili teşekküller arasında önceden tesbit olunacak esaslar
dairesinde yürütülür.


İkaz
ve alarm haberleri, birinci derecede önceliği haiz olup, diğer derecelerdeki
her türlü muhaberat ve yayınlar kesilmek suretiyle hemen verilir.


 


Madde
94 –
İkaz ve alarm sistemi; olağanüstü hallerde ihtiyaca göre mükellef personelle
takviye olunur ve genişletilebilir.


Sivil
savunma ihtiyaçları dolayısiyle artacak muhabere hizmetlerini karşılayamayacağı
anlaşılan mahalli PTT teşkilatının kuvvetlendirilmesi için, sivil savunma
mükelleflerinden yeteri kadar yardımcı ekip verilir.


Bunların
miktarları, çalışma yer ve şekilleri, mahalli sivil savunma idaresi ile ilgili
teşekküller tarafından, barıştan planlanır.


 


Madde
95 –
Bu kısımda sözü geçen daire, müessese ve teşekküller; Sivil Savunma İdaresiyle
işbirliği halinde, haber alma ve yayma, ikaz ve alarm sistemini müştereken
tesbit, tesis ve işletmekten sorumludurlar.


 


Madde
96 –
Haber alma ve yayma, ikaz ve alarm sisteminin; kuruluş, görev ve çalışma
tarzları, İçişleri Bakanlığınca bir talimatla tesbit olunur.


 


Madde
97 –
Tehlike haberlerinin olduğu gibi, tehlike zamanlarında yetkili makamlar tarafından sivil savunma konularında halka
verilecek direktif ve yapılacak tavsiyelerin yayınlanmasında da, mevcut bütün
radyo istasyonlarından ve diğer verici tesislerden faydalanılabilir. Radyo istasyonları tarafından bu yayınlar, diğer
yayınlar kesilerek hemen yapılır.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Tehlike (İkaz ve alarm) haberlerinin yayılması


 


Madde
98 –
İkaz - alarm ve toplama merkezleri tarafından yetkili kaynaklar vasıtasiyle
alınacak hava hücumu veya radyoaktif serpinti tehlike haberleri, barıştan
tesbit ve tertiplenecek muhabere, irtibat ve yayın araçlariyle ilgili il veya
ilçelerdeki sivil savunma idare merkezlerine, idare amirliklerine veya bu
hizmetle görevli diğer makamlara bildirilir.


 


Madde
99 –
Tehlike haberlerinin bölgelerinde yayılması idare merkezlerine, bunların
bulunmadığı veya bu merkezlerde alarm tertibatı henüz kurulmamış olan yerlerde
emniyet müdür ve amirliklerine veya jandarma komutanlıklarına aittir.


Tehlike
haberlerinin bu makamlardan bulundukları şehir ve kasabalarda yayılması,
gerekenlerin ilgili ilçe, bucak ve köylere ve diğer meskün yerlere
ulaştırılması ve buralarda da halka duyurulması için; mahalli imkan ve şartlara
göre kullanılabilecek telli, telsiz, sesli, ışıklı, motorlu veya yaya
haberciler gibi mümkün olan her türlü araç, tesisat ve işaretlerle gerekli
tertibat ve tedbirler barıştan planlanır ve gerçekleştirilir.


Tehlike haberlerinin yayılmasında ve alınmasında radyo
istasyonlarından ve radyolardan faydalanma imkanları da gözönünde tutulur.


 


Madde
100 – Yetkili diğer kaynaklardan alınacak bilgiler ile
tehlike halinin fiilen belirmesi veya ikaz alarm ve toplama merkezleri ile
irtibatın kesilmesi gibi istisnai hallerde, tehlike haberleri; mahalli sivil
savunma idare merkezi başkanı veya mülki idare amirlerinin emri ile de
yayılabilir.


 


Madde
101 – Halka bildirilecek ikaz ve alarm haberlerinin
duyurulması için, hassas bölgelerde özel siren tertibatı yapılır. Hassas
bölgeler dışındaki şehir, kasaba, mevki veya köylerde varsa sirenler, siren
bulunmayan yerlerde bu maksatla tertiplenecek diğer sesli veya işaretli araçlar
kullanılır. Resmi ve hususi müesseselere ait sirenlerle diğer yayın
araçlarından da faydalanılabilir.


İkaz
ve alarm haberlerinin duyurulmasına ait araç ve işaretler önceden halka
bildirilir.


 


Madde
102 – Köylerde ve diğer meskün yerlerde radyoaktif serpinti
tehlikesinin başlaması, derecesi ve zararsız hale gelmesi gibi safhalarını
tesbit ederek, halkı uyarmak ve en yakın mülki idare veya zabıta amirliklerine
de haber vermek üzere muhtar ve ihtiyar meclisi üyeleri, gerekli alet ve
bilgilerle donatılarak görevlendirilebilir.


 


Madde
103 – Hassas bölgeler içindeki resmi ve hususi müesseseler
ikaz ve alarm haberlerini, o bölgeye ait
genel ikazalarm sistemi vasıtasiyle alırlar. Bu sistemden faydalanamayacak durumdaki
önemli müesseselere, bu haberlerin ulaştırılması için Sivil Savunma İdaresince
gerekli irtibat sağlanır.


 


Madde
104 – Resmi ve hususi müesseselerde, alınacak ikaz ve alarm
haberlerinin kendi içlerinde ve müştemilatındaki bütün personele anında
duyurulması için, bünyesine göre özel "Alarm ve İrtibat Sistemi"
kurulur. Bu maksatla siren, oparlör, çan, zil ve benzerleri sesli araçlar ve
gereken yerlerde ışık tertibatı kullanılır.


 


Madde
105 – Resmi ve hususi müesseseler; kendi kontrol merkezleri
ile ünite, teşkilat ve kısımları ve bölgelerinde bulundukları koruma
klavuzlukları veya idare merkezleri arasındaki sivil savunma hizmet ve
faaliyetleriyle ilgili haberleşmeler için de telli ve telsiz muhabere, motosikletli
ve bisikletli haberciler gibi gerekli tertibatı alırlar.


 


Madde
106 – İkaz ve alarm ile ilgili haber ve işaretlerin nevi ve
şekilleriile bu haber ve işaretler üzerine yapılacak hareketler ve alınacak
tedbirler, İçişleri Bakanlığınca önceden halka yayınlanır.


 


YEDİNCİ KISIM


Donatım


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Sivil Savunma vasıta, malzeme ve teçhizatı


 


Madde
107 – Sivil savunma hizmet ve faaliyetlerine ait her türlü
teşkilat, tesisat ve tedbirlerde kullanılacak vasıta malzeme ve teçhizata
"Sivil Savunma Vasıta, Malzeme ve Teçhizatı" denir.


 


Madde
108 – Sivil savunma hizmet ve faaliyetleri için gerekli
vasıta, malzeme ve teçhizatın cins ve miktarları, 111inci madde ile bu Tüzüğe
ekli listelerde gösterilmiştir. Bunların teferruatı ile yeni ihtiyaçlar ve
teknik gelişmeler sebebiyle sivil savunma hizmet ve faaliyetleri için lüzum
görülecek vasıta, malzeme ve teçhizat, İçişleri Bakanlığınca tesbit ve
ilgililere de tebliğ olunur.


Resmi
ve özel müesseselerde; bu tüzükte gösterilenlerden ayrı olarak, kendi hizmet ve
özelliklerine göre lüzumlu görülecek malzeme ve teçhizat da ilave olunabilir.


 


Madde
109 – Sivil savunmaya yardımcı diğer servislerin;
olağanüstü hallerde artacak vasıta, malzeme ve teçhizat ihtiyaçlarının cins ve
miktarları, kendi idarelerince tesbit olunur. Ayrıca, her ekipten en az bir
tane olmak üzere servislerdeki personel mevcudunun onda biri oranında dozimetre
ve her 20 dozimetre için bir dozimetre şarj aleti bulundurulur.


 


Madde
110 – Sivil savunma teşkillerine ait malzeme ve teçhizat
"Hizmet malzeme ve teçhizatı" ve "Personele ait şahsi
teçhizat" olmak üzere iki kısma ayrılır.


a)
Hizmet malzeme ve teçhizatı; her servisteki, hizmetin yapılması için
kullanılacak malzeme ve teçhizattır.


b)
Şahsi teçhizat;


(1)
Sivil savunma hizmetlerinde görevli bütün personelde bulunması gerekli (Genel
şahsi teçhizat),


(2)
Her servis personelinde, o servisin hizmeti icabı bulunması gerekli (Özel şahsi
teçhizat),


olmak
üzere iki kısımdır.


 


Madde
111 – Hizmet malzeme ve teçhizatı ile özel şahsi teçhizat,
ekli listelerde ayrı ayrı gösterilmiştir.


Bunlardan ayrı olarak, sivil savunma hizmetlerinde
görevli bütün personelde bulunacak genel şahsi teçhizat şunlardır:


Çelik
başlık, harb paketi, elektrik el feneri, koruyucu ilaçlar ile komple gaz
maskesi, ekmek torbası, matara, yağmurluk olarak kullanılabilecek şekilde
portatif çadır.


 


Madde
112 – Sivil savunma idaresince; sivil savunma hizmetlerinde
görevli mükelleflerin yedirilme ve barındırılmaları için, yeter miktarda
pişirme, dağıtma, yedirme ve yatırma malzeme ve maddeleri de bulundurulur.


(Ek:
7/8/1996 - 96/8512 K.) Acil kurtarma ve yardım ekipleri
yükümlülerin acil kurtarma veya yardım amacıyla ikamet ettikleri yerler
dışındaki il ve ilçelere intikalleri, valilerin talebi ve İçişleri Bakanlığının
uygun görmesi ile gerçekleştirilir.


(Ek:
7/8/1996 - 96/8512 K.) Sivil savunma personeli ile acil
kurtarma ve yardım ekiplerinin tabii
afet, seferberlik ve savaş hallerinde görevlendirildikleri sürece, eğitim ve tatbikatlarda belediye hudutları dışına
çıktıklarında iaşe ve ibateleri sivil savunma hizmetlerinde kullanılmak
üzere İçişleri Bakanlığı bütçesinde açılan tertibe kaydedilen özel ödenekten
karşılanır.[5]


 


İKİNCİ BÖLÜM


Tedarik ve saklama işleri


 


Madde
113 – Sivil savunma hizmet ve faaliyetlerine ait vasıta
malzeme ve teçhizat Sivil Savunma İdaresince mümkün olduğu kadar standart
şekilde tedarik ve tevzi olunur.


 


Madde
114 – Sivil savunma malzemesinin tedarik, bakım, muhafaza
ve dağıtımı için sivil Savunma İdaresi Başkanlığı emrinde merkezi bir ana depo
ile lüzum görülecek yerlerde bölge depoları ve mahalli depolar tesis olunur.


Bu
depolar şehir ve kasabalar civarındaki emin bölgelerde kurulur.


 


Madde
115 – Depoların tesisine kadar, istenen şartları haiz
Devlete ait bina ve depo bulunduğu takdirde, bunlardan istifade olunur. Bu gibi
yerler bulunmadığı takdirde İçişleri Bakanlığının muvafakatı ile kira ile
tutulabilir. Depo yerlerinin rutubetsiz, havadar, mazbut ve yangına karşı
emniyetli olması gereklidir.


 


Madde
116 – İhtiyaca elverişli depolar sağlanıncaya kadar veya
azlığı sebebi ile depolamaya lüzum göstermeyen malzeme ve teçhizat ile acil
durumlarda el altında bulundurulması gereken malzeme ve teçhizat, ilgili sivil
savunma servisleri başkanlarının kendi dairelerine ait depo ve münasip yerlerde
ve kendi sorumlulukları altında muhafaza olunabilir. Acil durumlarda el altında
bulundurulması gereken malzeme ve teçhizatın nelerden ibaret olacağı İçişleri
Bakanlığınca ilgililere bildirilir.


 


Madde 117 – Sivil Savunma İdaresine ait vasıta,
malzeme ve teçhizatın bakım, onarım ve korunmasının sağlanmasından aşağıdaki
fıkralarda gösterilen görevliler sorumludur:


a)
İl ve ilçelerde mülki idare amirliklerince görevlendirilecek sivil savunma
müdür, mütehassıs veya memurları, bunların bulunmadıkları ilçelerde tahrirat
katipleri, bucaklarda bucak müdürleri, bu yerler dışındaki kasabalarda belediye
başkanları, köylerde muhtarlar,


b)
Diğer sivil savunma teşkilat ve tesislerinde (Sivil Savunma Koleji, seyyar
kollar, ikaz-alarm, toplanma merkezleri gibi) bu hizmetle görevlendirilecek
personel,


c)
Barışta ve seferde hizmetin görülmesi veya muhafazası için kendilerine vasıta,
teçhizat ve malzeme teslim edilen görevliler.


 


Madde
118 – Sivil Savunma İdaresine ait vasıta, malzeme ve
teçhizatın ikmal, depolama, bakım, kullanma, kayıt, kayıt silme ve denetleme
gibi iş ve işlemleri, İçişleri Bakanlığınca bir yönetmelikle tesbit olunur.


 


Madde
119 – Sivil savunmaya yardımcı diğer servisler ile resmi ve
hususi müesseselere ait sivil savunma tesis, vasıta, malzeme ve teçhizatı;
ilgili idare, işletme ve müesseseler tarafından temin olunur ve olağanüstü hal
ve ihtiyaçlar için saklanır.


Bu
maksatla her idare, işletme ve müessesenin yıllık bütçe, plan veya
programlarına, bir yılda karşılanması mümkün olmayanlar yıllara bölünerek,
yeteri kadar ödenek konulur. Bütçe veya iş programları bulunmayan müesseselerde
de aynı şekilde yeteri kadar para ayrılır.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Tahsis ve kullanma yer ve şekilleri


 


Madde
120 – Sivil savunma vasıta, malzeme ve teçhizatı, ilgili
servisler ve görevliler tarafından;





a)
Barışta;


(1)
Eğitim, tatbikat, deneme ve gösterilerde,


(2)
Sivil Savunma Kanununun 6 ncı maddesine göre tabii afetlere ve büyük yangınlara
karşı yapılacak kurtarma ve yardım işlerinde,


b)
Olağanüstü hallerde ve seferde görevleri sırasında;


kullanılır.


 


Madde
121 – Olağanüstü halden itibaren sivil savunma vasıta,
malzeme ve teçhizatı, göreve başlayacak olan sivil savunma servislerinin her an
kullanmalarına hazır şekilde bulundurulur.


Şahsi teçhizat personele dağıtılarak kendi üzerlerinde
veya yanlarında da bulundurulabilir.


 


Madde
122 – Sivil savunma vasıta, malzeme ve teçhizatı, yukarıda
belirtilen zaman ve tahsis maksatları dışında kullanılamaz ve temellük
edilemez.


Ancak,
zamanla bozulabilecek malzeme ve maddeler, bozulmasına meydan kalmadan usulüne
uygun şekilde sarf edilebilir veya değiştirilebilir ve bunların yerlerine
yenileri alınarak, stok seviyesi tamam bulundurulur.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Tanınma işaret ve kıyafetleri


 


Madde
123 – Sivil savunma teşkilatı personeli; Sivil Savunma
İdaresince verilecek ekli tabloda gösterilen özel tanınma işaretleriyle, petrol
rengi yünlü kumaştan kısa ceket, düz pantalon (Kadınlar etek), kemer, lacivert
bere ve ordutipi siyah ayakkabıdan ibaret özel kıyafet taşırlar.


Kurtarma,
ilk yardım ve ambulans servisleri personeline ayrıca aynı biçim ve renkte ketenden
iş elbisesi de verilir.


(Ek: 7/8/1996 - 96/8512 K.) Seyyar kollar (Sivil Savunma Birliği) personeli günlük
eğitim ve görev kıyafeti şeklinde resmi kıyafet giyerler. Kıyafet, rütbeve
tanıtma işaretleri İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak bir yönetmelikle
düzenlenir.


 


Madde 124 –
Resmi ve hususi müesseseler sivil savunma teşkilleri personeli için özel elbise
mecburiyeti yoktur. Ancak sivil savunma amirlerine müesseselerince 123 üncü
maddede yazılı olduğu şekilde bir elbise ile gerektiğinde yağmurluk ve çizme
verilir.


Müesseselerin
sivil savunma teşkillerinden itfaiye, kurtarma ve ilk yardım servisleri
personeli ile teknik onarım servisi personelinden gerekenlere müesseselerince
birer iş elbisesi verilir. Müesseseler sivil savunma teşkilleri personeli,
sivil savunma sembolü ile tanınma işaretlerini takarlar.


 


Madde 125 –
Sivil savunma personeline ait tanınma işaret ve kıyafetleri barışta 120 nci
maddenin (a) fıkrasında yazılı hallerde, olağanüstü halde veya seferde
görevlerinin devamı süresince kullanılır.





Bu işaret ve kıyafetler, yukarıki haller dışında ve
görevlilerden başka kimseler tarafından kullanılamaz.


 


SEKİZİNCİ KISIM


Son hükümler


 


Madde
126 – Sivil savunma planlama, teşkilat, eğitim, donatım ve
diğer hizmetlerinin yürütülmesi bakımından her yıl yurda şamil olarak il ve
ilçelerde yapılan işler ve çalışmalar, ertesi yıl ocak ayı sonuna kadar birer
raporla kaymakamlıklardan valiliklere, valiliklerden İçişleri Bakanlığına
bildirilir.


Daire
ve müesseseler tarafından yapılan işler ve çalışmalara ait düzenlenecek
raporlar da, mahalli mülki idare amirliklerine ve kademeler sırasiyle bağlı
veya denetlemelerine tabi oldukları bakanlıklara gönderilir.


 


Madde 127 –
İçişleri Bakanlığınca yurda şamil olarak diğer bakanlıklarca da kendi görev
alanlariyle ilgili ve kendi bakanlıklarına bağlı veya denetlemelerine tabi
daire ve müesseseler tarafından, sivil savunma teşkilat, eğitim, donatım ve
diğer hizmetleri bakımından her yıl yapılan işler ve çalışmalar, ertesi yılın
Mart ayı sonuna kadar birer raporla Milli Güvenlik Kuruluna sunulur.


 


Madde 128 –
24/6/1959 tarihli ve 4/11806 sayılı kararname ile yürürlüğe konulmuş olan
"Sivil Müdafaa Bakımından Yapılacak Tahliye ve Seyrekleştirme hakkındaki
Nizamname" yürürlükten kaldırılmıştır.


 


Madde
129 – 7126 sayılı Sivil Savunma Kanununun 30 uncu ve aynı
kanunun 85 sayılı kanunla değiştirilen 13, 19, 20 ve 40 ıncı maddelerine
dayanılarak hazırlanmış ve Danıştayca incelenmiş olan bu Tüzük hükümleri Resmi
Gazete ile yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


 


Madde
130 – Bu Tüzük hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.





(Ek: 2)


Sivil savunma vasıta, malzeme ve teçhizatı


I - İkaz-alarm merkezleri ile radyolojik gözetleme
postaları ve toplama merkezleri


 







Bir ikaz alarm merkezi için Aded



Bir toplama merkezi için Aded



Bir gözetleme postası için Aded



Cinsi






1











Taşıt
aracı (Romörklü araziotomobili)






2



1



1



Telsiz (Alıcı, verici
cihaz)










1



1



Telefon santralı






2



1



1



Telefon






2



2



1



Radyo






1



1







Radyak aleti














1



Sabit radyak aleti














1



Yer sıfır noktası
müş'iri














1



Bomba kudreti müş'iri






4



4



4



Dozimetre






1



1



1



Dozimetre şarj aleti






1



1



1



İlk yardım çantası
(Komple)






1



1



1



Saat (Masa veya duvar
için)














1



Dürbün














1



Pusula










 



1



Kronometre


















Lüzumu kadar büro ve
kırtasiye malzemesi









 


II
- Şehir ve kasaba sivil savunma servisleri


1
- Karargah servisi:


 








Bir
idare Merkezi için



Bir
sahra kablo ekibi
için



Bir
keşif ekibi için



Bir
seyyar idare merkezi
için



Cinsi







1



1



1







Arazi otomobili






4















Motosiklet (Haberciler
için)






1







1



1



Telsiz (Alıcı, verici
cihazı)






1











1



Telefon santralı






6



1







4




Telefon






2















Radyo






1







1



1



Radyak aleti






10



2



4



10



Dozimetre






1











1



Dozimetre şarj aleti














1



1



Gaz dedektörü (Takım)






1











1



Saat (Masa veya duvar
için)














1







Dürbün










1











Kablo-hat
tamir çantası(Komple)










5000











Kablo (Metre)










2











Kablo makarası ve
teskeresi


















3



Motorlu araç (Özel tip)






















2 Kamyonet






















Lüzumu
kadar büro ve kırtasiye malzemesi









 


2.
Kurtarma servisi:


 








Adedi



Cinsi







 



A) Özel şahsi teçhizat:






1



İş elbisesi






1



Baltalı kazma (Sapı ve
kılıfı ile)






1



Malzeme torbası
(İçinde: Flaster kutusu, 8 flaster,2 büyük, 2 küçük sargı bezi, 1 toz
gözlüğü, 1kauçuk kablı elektrik feneri ve kordonu,)






1



İzci ipi (5 metrelik)






1



İzci çakısı (Sırım veya
kordonlu)






1



Çift kauçuk enkaz
eldiveni






1



Arka çantası






1



Destere






1



Keski(30 santim
uzunluğunda)






1



İzoleli pense (Orta
boy)






1



Çekiç (1 Kg. saplı)






1



Halat (12 metre
uzunluğunda 3,8 santim çevreli)






1



Battaniye (Hasta
taşımak için)






1



Hasta taşıma kemeri (1
takım)






1



Burgu (2,5 x 25
santimlik)






1



Portatif kazmalı çapa (Saplı)






1



Çelik halat (5
metrelik, 250 Kg. yük taşıma kapasiteli, bir ucu halkalı)






1



Enkaz demiri (25
santimlik, bir ucu keski, diğer ucu çatal)






1



İlk
yardım torbası (İçinde: 1 matara, 1 turnike ağacı,20 çengelli iğne, 20 yaralı
etiketi, 6 üçgen sargı bezi, 3 büyük sargı bezi, 3 küçük sargı bezi,1 cebire,
1 makas, 1 flaster, 1 paket gazlı bez, 1 şişe amonyak ruhu)






 



B) Hizmet malzeme ve
teçhizatı:






 



Ekip malzemesi:






1



Geçme merdiven (İki
parçalı)






1



Varyoz (3 Kg.
ağırlıkta)






2



Kürek (Saplı)






2



Küskü demiri (1
metrelik)






2



Dozimetre






 



Takım malzemesi:






8



Sırt levhası






8



Arka çantası






2



Hidrolik kriko (Komple
ve sandıklı)






1



Çekme ve kaldırma
makinası (Komple)






2



Çift enkaz eldiveni






2



Çengelli makara
(Palangalı makara)






2



Halat (30 ar metrelik)






12



Çelik halat (5
metrelik, bir ucu halkalı)






2



Keski (30 santim
uzunlukta)






2



Mafsallı pense






2



Tornavida (30 santim
uzunlukta)






2



İngiliz anahtarı






2



Çivi torbası (4 kilo
muhtelif çivi)






2



Lastik eldiven






 



Bölük malzemesi:






4



Projektör (Madeni
sehpalı)






1



Jeneratör






3



Portatif oksijen ve
asetilen kesme cihazı (Komple sandıklı)






6



Yedek gaz tüpü






2



Dozimetre şarj aleti






 



C) Taşıt aracı:






1



Kamyon (Her iki ekip
için bir taşıma aracı hesabiyle)






1



Arazi Otomobili veya
benzeri bir motörlü araç (Takım aracı)






1



Kamyon veya kamyonet
(Bölük için özel malzeme aracı)






1



Arazi otomobili veya
benzeri bir araç (Bölük karargahı için)






3



Motosiklet (Bölük
habercileri için)






1



Arazi otomobili veya
benzeri bir araç (Kol karargahı için)






3



Motosiklet (Kol
habercileri için)






 



 

3. İlk yardım ve
ambulans servisi:






 



A) Özel şahsi teçhizat:






1



İş elbisesi






1



İlk
yardım çantası (İçinde: 1 matara, 1 turnike ağacı,20 çengelli iğne, 20 yaralı
etiketi, 6 üçgen sargı bezi, 3 büyük, 3 küçük sargı bezi, 1 cebire, 1 makas,
1 flaster, 1 paket gazlı bez, 1 şişe amonyak ruhu, 3 tüp kortizen merhemi, 3
tüp sülfamit merhemi, 3 şişe kordoyazol veya koramin muadili kardiyotonikler)






 



B) Hizmet malzeme ve
teçhizatı:






 



Bir ilk yardım ekibi
için:






2



Dozimetre






32



Sedye






64



Battaniye






 



İlk yardım aracı içinde






14



Halat (12 şer metrelik)






7



İlk yardım çantası
(Komple)






 



Bir ambulans ekibi
için:






2



Dozimetre






4



Sedye






16




Battaniye






4



Termofor






 



Ambulans içinde






2



Matara






4



Kum torbası






2



İlk yardım çantası
(Komple)






2



Dozimetre şarj aleti
(Her ilk yardım bölüğünde)






1



Dozimetre şarj aleti
(Her ambulans bölüğünde)






 



C) Taşıt aracı:






1



Kamyonet (Her ilk
yardım ekibi için)






1



Arazi otomobili veya
benzeri bir araç (Her ilk yardım takımı için)






1



Arazi otomobili veya
benzeri bir araç (Her ilk yardım bölüğü için)






3



Motosiklet (Bölük
habercileri için)






6



Ambulans veya ambulans
olmağa elverişli 2 takım sedye kasalı bir araç (Her ambulans ekibi için)






1



Arazi otomobili veya
benzeri bir araç (Ambulans takımı için)






1



Arazi otomobili veya
benzeri bir araç (Ambulans bölüğü için)






4



Motosiklet (Ambulans
bölüğü habercileri için)






1



Arazi otomobili veya
benzeri bir araç (Kol karargahı için)






3



Motosiklet (Kol
habercileri için)






 



 






 



4. Sosyal yardım
servisi:






 



A) Özel şahsi teçhizat:






1



İş önlüğü (Gerekenler
için)






 



B) Hizmet malzeme ve
teçhizatı:






 



Bir takım için:






250



Battaniye






8



Sedye






8



İlk yardım torbası
(Komple)






4



Hafif yemek pişirme
kazanı






8



Termos tertibatlı yemek
taşıma kabı






8



İzole edilmiş büyük su
kabı






1



Seyyar yemek pişirme
ocağı






250



Tabak, çatal, kaşık,
bardak (Her birinden)






5



Megafon






10



Dozimetre






2



Dozimetre şarj aleti
(Bölükte)










Lüzumu kadar basılı
kağıt ve kırtasiye






 



C) Taşıt aracı:






1



Kamyon veya kamyonet
(Her ekipte personel ve malzeme için)






1



Arazi otomobili veya
benzeri bir araç (Takım için)






1



Arazi otomobili veya
benzeri bir araç (Her bölük için)






 



III - Korunma
kılavuzlukları:






 



A) Özel şahsi teçhizat:






1



Cep düdüğü






1



Dozimetre






 



B) Hizmet malzeme ve
teçhizatı:






 



Her kılavuzluk
kademesinde:






1



Telsiz (Şef
kılavuzluklarda)






1



Telefon






1



Hafif radyak aleti






1



Dozimetre şarj aleti
(Başkılavuz ve şef kılavuzluklarda)






1



Gaz dedektörü (Takım)






1



(x) Sesli haber aracı
(El sreni, çan, megafon, düdük ve saire)






2



(x) Gemici feneri






1



İlk yardım torbası
(Komple)






2



(x) Sedye






2



(x) Halat






5



(x) Battaniye






1



Kazmalı balta






1



Kürek






1



Küskü






1



(x) Yangın söndürme
pompası (El tulumbası)






5



(x) Su kovası






1



(x) Su musluk anahtarı










Lüzumu kadar basılı
kağıt ve kırtasiye






 



C) Taşıt aracı:






1



Bisiklet veya
motosiklet






 



IV – Resmi ve hususi
müesseseler sivil savunma teşkilleri






 



1. Kontrol merkezi ve
karargah servisi:






1



Telefon santralı
(Yeteri kadar kablosu ile)






1



Telefon






1



Radyo






1



Telsiz (İlgili
bakanlıklarca lüzum görülecek önemli müesseselerde)






1



Radyak aleti






3



Dozimetre






1



Dozimetre şarj aleti
(Müesseselerdeki her 20 dozimetreiçin bir tane olmak üzere artırılır)






1



Gaz dedektörü (Takım)






1



Saat (Masa veya duvar
için)






3



Müessesenin bulunduğu
hassas, tali ve korunma bölgelerine ve müessesenin kendisine ait gerekli
bilgileri ihtiva eden harita veya planlar






1



Arazi otomobili,
motosiklet veya bisiklet gibi bir araç










Lüzumu kadar büro ve
kırtasiye malzemesi






 



2. Emniyet ve kılavuz
servisi:






 



A) Özel şahsi teçhizat:






1



Bel kemeri






1



Dozimetre






1



Cep düdüğü






 



B) Hizmet malzeme ve
teçhizatı:






25



(x) İp veya şerit
(Metre)






10



(x) İşaret levhası
(Örneğine göre)






1



Gaz dedektörü (Takım)






 



 

3. İtfaiye servisi:






 



A) Özel şahsi teçhizat






1



İtfaiye iş elbisesi






1



Lastik çizme






1



İtfaiye bel kemeri






1



Can kurtarma ipi






1



Hortum ipi






1



Bel baltası






1



Maske






 



B) Hizmet malzeme ve
teçhizatı:






 



Bir ekip için:






2



El tulumbası (Komple)






50



(Metre) Hortum






2



Lans






4



Su kovası






1



Destere






1



Pens






1



Balta






2



Kazma, kürek, varyoz,
kanca (Her birinden)






1



Halat (Kancalı)






1



Su anahtarı






1



Havagazı anahtarı
(Havagazı varsa)






2



Çeşitli söndürme cihazı






1



Merdiven






1



İlk yardım torbası
(Komple)






1



Dozimetre






 



Bir takım için:






1



Hafif motopomp






100



(Metre) Hortum






2



Lans






1



Deve boynu






1



Köpük mayii cihazı
(Gerekenlerde ve yeteri kadar köpük mayii ile birlikte)






1



Geçme merdiven






 



4. Kurtarma servisi:






 



A) Özel şahsi teçhizat:






1



İş elbisesi






1



Baltalı kazma






1



İzci ipi (5 metrelik)






1



İzci çakısı (Sırım veya
kordonlu)






1



Çift kauçuk eldiven






1



Malzeme torbası
(Komple)






1



İlk yardım torbası
(Komple)






1



Arka çantası (Komple)






 



B) Hizmet malzeme ve
teçhizatı:






 



Bir ekip için:






1



Geçme merdiven (İki
parçalı)






1



Varyoz (3 Kg. lık)






2



Kürek (Saplı)






2



Küskü demiri (1
metrelik)






1



Dozimetre






 



Bir takım için:






8



Sırt levhası






8



Arka çantası






2



Hidrolik kriko (Komple
ve sandıklı)






1



Çekme ve kaldırma
makinası






2



Çift enkaz eldiveni






2



Çengelli makara
(Palangalı)






2



Halat (30 ar metrelik)






12



Çelik halat (5 er
metrelik, bir ucu halkalı)






2



Keski (30 santimlik)






2



Mafsallı pense






2



Tornavida ( 30
santimlik)






2



İngiliz anahtarı






2



Çivi torbası (4 kilo
muhtelif çivi ile birlikte)






2



Lastik eldiven






 



5. İlk yardım servisi:






 



A) Özel şahsi teçhizat:






1



İş elbisesi






1



İlk yardım çantası
(komple)






 



B) Hizmet malzeme ve
teçhizatı:






 



Bir ekip için:






4



Sedye






8



Battaniye






2



Halat ( 12 şer metrelik
)






2



İlk yardım çantası (
komple )






1



Dozimetre






1



Ambulans veya bu
hizmeti görebilecek bir motorlu araç (500 den fazla personel çalıştıran
müesseselerde )






 



6. Sosyal yardım
servisi:






 



A) Özel şahsi teçhizat:






1



İş elbisesi (
Gerekenler için )






 



B) Hizmet malzeme ve
teçhizatı:






 



(Her 200 kişilik mevcut
için)






20



Battaniye






2



Sedye






1



İlk yardım torbası
(Komple)






2



Hafif yemek pişirme
kazanı






2



Termos tertibatlı yemek
taşıma kabı






4



İzole edilmiş su kabı






1



Yemek pişirme ocağı






40



Tabak, çatal, kaşık,
bardak (Her birinden)






1



Megafon1 Dozimetre










Lüzumu kadar basılı
evrak ve kırtasiye






 



7. Teknik onarım
servisi:






 



Müessesede mevcut
tesislere ait malzeme ve onarım aletlerinin cins ve miktarlarına göre
müessesece tesbit olunur.









 


NOT:


(x)
İşaretlilerin miktarları, gereğine göre artırılabilir.









































 







5/6/1964 TARİH VE 6/3150 SAYILI
BAKANLAR KURULU KARARI İLE YÜRÜRLÜĞE KONULAN TÜZÜĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN
TÜZÜKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN ÇİZELGE






Ek ve Değişiklik Getiren Yönetmeliği Yürürlüğe Koyan
Kararnamenin






Tarihi



Numarası



Farklı Tarihte Yürürlüğe Giren
Maddeler



Yürürlüğe

Giriş Tarihi






7/8/1996

19/4/2004



96/8512

2004/7180



3,
10, 24, 60, 61, 68, 112, 123



30/9/1996

30/4/2004









 











[1]
Bu fıkrada geçen “ sivil savunma fonundan” ibaresi, Bakanlar Kurulunun
19/4/2004 tarihli ve 2004/7180 sayılı Kararının Eki Tüzüğün 1 inci maddesiyle
“sivil savunma hizmetlerinde kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığı bütçesinde
açılan tertibe kaydedilen özel ödenekten” şeklinde değiştirilmiştir.







[2]
Bu arada yer alan “fondan” ibaresi, Bakanlar Kurulunun 19/4/2004 tarihli ve
2004/7180 sayılı Kararının Eki Tüzüğün 1 inci maddesiyle metinden çıkarılmıştır.







[3]
Bu fıkrada geçen “ sivil savunma fonundan” ibaresi, Bakanlar Kurulunun
19/4/2004 tarihli ve 2004/7180 sayılı Kararıın Eki Tüzüğün 1 inci maddesiyle
“sivil savunma hizmetlerinde kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığı bütçesinde
açılan tertibe kaydedilen özel ödenekten” şeklinde değiştirilmiştir.







[4] Bu fıkralarda geçen “ sivil savunma fonundan” ibaresi, Bakanlar
Kurulunun 19/4/2004 tarihli ve 2004/7180 sayılı Kararının Eki Tüzüğün 1 inci
maddesiyle “sivil savunma hizmetlerinde kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığı
bütçesinde açılan tertibe kaydedilen özel ödenekten” şeklinde değiştirilmiştir.







[5]
Bu fıkrada geçen “ sivil savunma fonundan” ibaresi, Bakanlar Kurulunun
19/4/2004 tarihli ve 2004/7180 sayılı Kararının Eki Tüzüğün 1 inci maddesiyle
“sivil savunma hizmetlerinde kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığı bütçesinde
açılan tertibe kaydedilen özel ödenekten” şeklinde değiştirilmiştir.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?