Orman Kanununun Yürürlükten Kaldırılmış Hükümleri

477


 


ORMAN KANUNUNUN
YÜRÜRLÜKTEN


KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ


 


         
Kanun
Numarası                  
: 6831


         
Kabul
Tarihi                         
: 31/8/1956


         
Yayımlandığı R. Gazete         : Tarih
: 8/9/1956 Sayı : 9402


         
Yayımlandığı
Düstur             
: Tertip : 3 Cilt : 37 Sayfa : 2457


 


            
1 – 9/12/1959 tarih ve 7395 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 35)


            
Madde 35 fıkra iki – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bu
inşaata sarf edilmek şartiyle köy veya köy birliklerinin açacakları tuğla,
kiremit, kireç ocakları için orman idaresi tarafından tarife bedeli alınmıyarak
yeter miktarda odun ile bu ocakların iç tesisatı için gerekli tomruk veya
kereste de maliyet bedeli üzerinden verilir.


            
2 – 19/4/1966 tarih ve E.1966/1, K. 1966/21 sayılı Anayasa Mahkemesi
Kararıile iptal edilmiş hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 108)


            
Madde 108 fıkra beş, altı ve yedi – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Ancak, çiftçi köylü olup köyde sakin bulunduğu ve ziraat işlerinde kullanılan
ve kendilerine ait bulunan vasıtalarla bizzat nakliyat yaptığı anlaşılanların
(At, kısrak, katır, merkep, öküz,inek, manda) ile kağnı, araba, ve koşumları
hakkında müsadere hükmü tatbik olunmaz.


            
Mükerrirler bu hükümden faydalanamazlar.


            
Bu malları, müsadereye tabi olmıyan vasıtalarla taşıyan veya taşıtanlardan 1
inci fıkrada yazılı cezadan maada ayrıca odunun beher kentali veya kesri için5
lira, kömürün beher kentali veya kesri için 25 lira, tomruk veya kerestenin
beher metreküpü veya kesri için 100 lira para cezası alınır.


            
3 –  20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 2, 7, 8, 9, 10,
11, 12, 19, 34, Geçici 1)


            
Madde 2 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İklim,
su ve toprak rejimine zarar vermiyen ve daha verimli kültür arazisi haline
getirilmesi Ziraat Vekaletince uygun görülen ormanların, orman rejimi dışında
bırakılmasına ve orman mefhumuna dahil olduğu halde orman rejimine tabi
tutulmasında bir fayda görülmiyen sahipli yerlerin serbest bırakılmasına veya
gayeye uygun hususi bir idare ve kesim tarzı tatbik edilmesine Ziraat
Vekaletinin teklifi üzerine İcra Vekilleri Heyetince karar verilebilir.


            
Madde 7 - (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanlarının ve ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak,
kışlak, sulak ve her nevi arazi ile diğer ormanların hudutlarının tayin ve
tes-biti orman tahdit komisyonları tarafından yapılır.





478


 


            
Bu komisyonlar; Ziraat Vekaletince tayin olunacak bir orman başmühendisinin
veya yüksek orman mühendisinin reisliğinde Adliye Vekaletince tayin olunacak en
az beş sene hakimlik veya avukatlık yapmış bir hukukçu aza ile iki yüksek orman
mühendisi veya orman mühendis muavini, yüksek ziraat mühendisi veya ziraat
teknisyeni ile tahdidi yapılacak vilayetin umumi meclisince ve belediye
hudutlarında belediye, köy hudutlarında köy ihtiyar meclislerince aralarından
seçilecek bir asil bir yedek azadan teşekkül eder. Asil ve yedek azaların
isimleri orman tahdit Komisyonu reisliğine bildirilir. Komisyon reisliği emrine
lüzumu halinde teknik memur ve katip verilebilir.


            
Yasak bölgelerdeki ormanların tahdidi sırasında Milli Müdafaa Vekaletinden bir
mümessil bulundurulabilir.


            
Tahdit komisyonları mürettep adedin yarısından bir fazlasiyle toplanabilir.
Reis hukukçu aza, yüksek ziraat mühendisi ve mütehap aza bulunmak şartiyle
mevcudun ekseriyetiyle karar verebilir. Reylerde musavat halinde reisin
bulunduğu taraf ekseriyet teşkil etmiş addolunur.


            
Komisyon çalışma sırasında beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar
meclisleri tarafından seçilecek bilirkişilerin bilgisinden de faydalanır.
Bunların tahdit gününde ve yerinde hazır bulunmamaları halinde Komisyon lüzum gördüğü
takdirde başka bilirkişi seçebilir.


            
Madde 8 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanlarının tahdidi işlerinin hangi vilayetlerde yapılacağı Ziraat
Vekaletince tayin olunur. Keyfiyet ormanda çalışmaya başlamadan en az bir ay
önce Resmi Gazete'de ve alakalı vilayet ve kaza merkezlerinde çıkan birer
gazetede ve mütat vasıtalarla en az beşer gün ara ile ikişer defa ilan olunur.


            
Tahdidine başlanacak Devlet ormanının mahallin orman başmüdürlüğü tarafından
tesbit ve tanzim edilecek umumi hudut krokisi, ormanda çalışmaya başlamadan en
az bir ay evvel ilan edilmek üzere valiliğe verilir.


            
Komisyon reisi, tahdide başlama gününü, orman içinde ve bitişiğindeki
gayrimenkul sahiplerinin veya kanuni mümessillerinin veya vekillerinin hazır
bulunmalarını, hazır bulunmadıkları takdirde tahdit işinin gıyaplarında devam
edeceğini bildiren ilan kağıdını bir ay evvel alakalı köy veya beldenin münasip
yerine astırır ve keyfiyeti bir zabıtla tevsik ettirir.


            
Madde 9 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Tahdit edilecek ormanların bitişiğinde veya içindegayrimenkulü olanlar; tahdit
gününde bizzat kendileri veya kanuni mümessilleri veya vekilleri hazır
bulunurlar. İşgal eyledikleri gayrimenkullerin hudutlarını gösterirler ve
ziraat eyledikleri araziye ait her nevi vesikalarını ibraz ederler.


            
Komisyon reisi tarafından yerinde yapılan ilana rağmen alakalıların
bulunmamaları komisyonun tahdit işlerini durdurmaz.


            
Madde 10 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Tahdit
komisyonları yaptıkları tahdit işlerini, kroki ve zabıt ile tesbit ve tevsik
ederler. Bu zabıtlar komisyon reis ve azalariyle hazır bulundukları takdirde komşu
arazi sahipleri veya kanuni mümessilleri veya vekilleri tarafından imzalanır.


            
Bu zabıtlarda; tahdit olunan Devlet ormanlarının adı, ağaç çeşitleri, komşu
gayrimenkulün cinsi, sahiplerinin adı ve soyadı, hudut, mülkiyet ve diğer ayni
haklar ve bunlara müteallik itirazlar ve alakadarların ibraz etmiş oldukları
vesikaların kısaca mahiyetleri tarih ve numaraları kaydolunur.





479


 


            
Madde 11 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Komisyonların tahdit zabıt hulasalarının, hududu gösteren kroki de dahil olduğu
halde birer sureti alakalı şehir, kasaba ve köylerin münasip yerlerine asılır.
Asılma tarihi beldelerde belediye encümenlerinin, köylerde ihtiyar
meclislerinin tasdik edecekleri mazbata ile tevsik olunur. Bu vesika komisyon
dosyasında muhafaza edilir. Bu askı şahsan tebliğ hükmündedir.


            
Zabıt münderecatına razı olmıyanlar, asılış tarihinden itibaren bir sene içinde
salahiyetli mahkemelere müracaatla itiraz edebilirler. Bu karar aleyhine yapılacak
itirazlar her türlü harc ve resimden muaftır. Bu müddet içinde itiraz
vukubulmaz ise komisyon kararı katileşir.


            
Tahdit muamelesi yapılmış ve hudutları katileşmiş olan ormanlar tapu
dairelerince hiçbir harc ve resim alınmaksızın Hazine namına tescil olunur.


            
Ayrıca bu ormanların sabit taş veya beton kazıklarla muayyen hudut noktaları
tesbit edilerek mühim sahaları dikenli tel içerisine alınır.


            
Madde 12 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Tahdit
Komisyonları için lüzumlu nakil vasıtaları ve kanuni harcırahlar orman
idaresince temin edilir.


            
Madde 19 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ormanlara
her cins hayvan sokulması yasaktır. Ancak; Bu Kanunun (20) ve (21) inci
maddelerinde yazılı hükümler dairesinde Devlet ormanları içinde bulunan yaylak,
kışlak ve otlaklara ve fevkalade ahvalde Devlet ormanlarına hayvan sokulup
otlatılmasına izin verilebilir.


            
Madde 34 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Hudutları
içinde Devlet ormanı bulunan köy ve kasaba halkının kesip, satış istif
yerlerine taşıdıkları kerestelik tomrukları idarece tayin olunacak müddet
içinde istedikleri takdirde, istihkak sahiplerine 10 metre mikabı geçmemek
üzere yüzde yirmi beşine kadarı pazar ihtiyacı olarak istiflerden maliyet
bedelleriyle artırmasız olarak verilir.


            
Miktar mevzuubahis olmaksızın bu nispet; odun, kömür ve ziraat alet ve araba
imalinde ve çeşitli el sanatlarında ve meyve, sebze ambalajlığında
kullanılabilen orman mahsullerinin istif yerlerinden yüzde yüze kadar
çıkarılabilir.


            
Bu suretle bölgenin ihtiyacı bulunan ziraat aletlerinin köylülerce imal
edilemiyeceği anlaşılan yerlerde ve zamanlarda bu gibi aletleri taslak halinde
orman idaresi imal edebilir.


            
Geçici Madde 1 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ormanların tahdit ve kadastrosunun ikmaline kadar bu Kanunun 1 inci maddesi
tatbikatından çıkacak ihtilaflarda, bir yerin orman sayılıp sayılmıyacağı
Ziraat Vekaletince belirtilir.


            
4 – 5/6/1975 tarih 1906 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 34, Ek 3)


            
Madde 34 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sınırları
içinde Devlet ormanı bulunan köy ve kasaba halkının vahidi fiyat usulü ile:





480


 


            
Kesip istif yerlerine taşıdıkları kerestelik tomrukların 10 metreküpü geçmemek
üzere % 25 (yüzde yirmibeş)'ine rastlayan kesme ve taşıma istihkak tutarları %
30 (yüzde otuz) fazlası ile,


            
Kesip satış istif yerlerine taşıdıkları kerestelik tomrukların 10 (on)
metreküpü geçmemek üzere % 25 (yüzde yirmibeş)'ine kadarı için, ilgili orman
işletmesinin satış istif yerlerinin kerestelik tomruklara ait bir yıl önceki
genel ortalama maliyet bedeli ile yine bir yıl önceki artırmalı satışlar genel
ortalaması arasındaki fark Orman İdaresince yılı hesabından nakden;


            
İstihkak sahiplerine ödenir.


            
Birinci fıkrada yazılı köy ve kasaba halkının vahidi fiyat usulü ile kesip
satış istif yerlerine taşıdıkları odun ve kömür ile ziraat alet ve araba
imalinde ve çeşitli el sanatlarında ve meyve, sebze ambalajcılığında
kullanılabilen sanayi odunlarının % 60 (Yüzde altmış)'ına kadarı idarece tayin
edilecek müddet içinde istedikleri takdirde kendilerine maliyet bedelleri ile
artırmasız olarak verilebilir.


            
Bu suretle bölgenin ihtiyacı bulunan ziraat aletlerinin köylülerce imal edilemiyeceği
anlaşılan yerlerde ve zamanlarda bu gibi aletleri taslak halinde Orman İdaresi
imal edebilir.


            
Ek Madde 3 bent (A) alt bent (c) – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
c) 6831 sayılı Kanunun 17. ve 115 inci maddeleri uyarınca verilecek izin ve
irtifak haklarına dayanılarak yapılacak her türlü tesislerden, proje bedeli
tutarının % 5 oranında alınacak hisseden;


            
Bent (C) – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
C) (A) fıkrasının (b) bendinde yazılı fon, bütün hak ve vecibeleriyle Orman
Bakanlığına devredilmiştir. Bu fonda mevcut para, bu Kanunla kurulan fon
hesabına Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç üç ay içinde ödenir
ve verilmiş olan kredilerin taksitleri de sözleşmelerindeki koşullar dahilinde
Orman Bakanlığınca tahsil olunur. Buna ilişkin dava ve icra takipleri Orman
GenelMüdürlüğünce 3904 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılır.


            
5 – 14/4/1982 tarih ve 2655 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 34)


            
Madde 34 - (5/6/1975 tarih ve 1906 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sınırları içinde Devlet ormanı bulunan köy ve kasaba halkının veya o bölgedeki
orman köylerini kalkındırma kooperatiflerinin, tahsisli olsun olmasın, vahidi
fiyat usulü ile:


            
A) Kesip istif yerlerine taşıdıkları, kerestelik tomrukların 10 (on) metrekübü
geçmemek üzere % 25 (yüzde yirmi-beş)'ine rastlayan kesme ve taşıma istihkak
tutarları % 30 (yüzde otuz) fazlasiyle,


            
B) Kesip, satış istif yerlerine taşıdıkları, kerestelik tomrukların 10 (on)
metrekübü geçmemek üzere % 25 (yüzde yirmi-beş)'ine kadarı için, ilgili orman
işletmesinin satış istif yerlerinin, kerestelik tomruklara ait 1 yıl önceki
genel ortalama maliyet bedeli ile yine 1 yıl önceki artırmalı satışlar genel
ortalaması arasındaki fark, orman idaresince yılı hesabından nakten,


            
İstihkak sahiplerine ödenir.


            
C) Ayrıca; vahidi fiyat usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları odun
ve kömür ile ziraat alet ve araba imalinde ve çeşitli el sanatlarında ve meyve,
sebze ambalajcılığında kullanılabilen sanayi odunlarının % 100 (yüzde yüz)'üne





481


 


kadarı
idarece tayin edilecek müddet içinde istedikleri takdirde kendilerine maliyet
bedelleri ile artırmasız olarak verilebilir.


            
Sınırları içinde Devlet ormanı bulunan köyler halkının çoğunluğu tarafından
kurulan, orman köylerini kalkındırma kooperatiflerince kesilip, satış istif
yerlerine taşınan kerestelik tomrukların % 25 (yüzde yirmi-beş)'ine, sair orman
mallarının yüzde yüzüne kadarı, istedikleri takdirde bu koopiratiflere satış
istif yerlerinden maliyet bedeli ile artırmasız olarak satılabilir.


            
Bölgenin ihtiyacı bulunan ziraat aletlerinin köylülerce imal edilemeyeceği
anlaşılan yerlerde ve zamanlarda bu gibi aletler taslak halinde orman idaresi
imal edebilir.


            
6 – 23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 1, 2, 7, 8, 9,
10,11, 12, 13, 17, 18, 19, 21, 22, 25, 26, 27, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37,
38, 39, 40, 57, 59, 60, 64, 66, 71, 79, 84, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99,
100, 101, 102, 103, 104, 105, 107, 108, 109, 112, 113, 114, 115, 116, Ek 1, Ek
3, Geçici 1, Geçici 6)


            
Madde 1 fıkra iki bent (D, F, G, İ) – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
D)
Şehir mezarlıklariyle, kasaba ve köylerin hudutları içerisindeki mezarlıklarda
ağaç ve ağaçlıklarla örtülü yerler;


            
F) Sahipli ziraat arazisi olarak kullanılan ve dağınık, yer yer küme ve sıra
halinde bulunan her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerler;


            
G) Devlet ormanlarına bitişik olmıyan ve yüz ölçümü üç hektardan yukarı
bulunmıyan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklar;


            
İ) Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle hususi kanunu gereğince
Devlet ormanlarından tefrik edilen ve edilecek olan ve imar, ıslah ve temlik
şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 6777 sayılı kanunda
tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar;


            
Madde 2 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
15/10/1961 gününden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak
kaybetmiş yerlerden;


            
a) Su ve toprak rejimine zarar vermeyen, orman bütünlüğünü bozmayan, tarla,
bağ, meyvalık, zeytinlik, fındıklık, fıstıklık, (antepfıstığı) gibi çeşitli
tarım alanlarında veya hayvancılıkta kullanılmasında yarar bulunan yerler ile
otlak, kışlak ve yaylak haline gelmiş yerler,


            
b) Şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim sahaları,


            
Orman sınırları dışına çıkarılır.


            
Evvelce sınırlaması yapılmış ve fakat yukarıdaki fıkra hükümlerine uymadığı
Orman Bakanlığınca veya vaki müracaatlar üzerine anlaşılan sınırlamaların
düzeltilmesi, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç on yıl
içinde orman kadastro komisyonlarınca yapılır. Bu düzeltme sonucu orman
sınırları dışına çıkarılacak yer, sınırlaması itirazsız kesinleşmiş tapulu
arazi ise mülkiyeti tekrar tapu sahiplerine intikal eder.


            
Yeniden yapılacak orman kadastrosunda da bu madde hükümleri uygulanır.


            
Geçici 1 inci maddeye göre bildirilecek gerekçeli mütalaalarda, bu maddede
yazılı hükümleri uygulamaya Orman Bakanlığı yetkilidir.





482


 


            
Bu madde hükümleri yanan orman sahalarında hiç bir suretle uygulanmaz.


            
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin şekil ve esaslar Kanunun yürürlüğe
girmesinden itibaren en geç 6 ay içinde yürürlüğü konulacak tüzükle belli olur.


            
Madde 7 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanlarının kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan
her çeşit taşınmaz malların ve diğer ormanların Devlet ormanları ile müşterek
sınırlarının tayin ve tespiti orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.


            
Orman
kadastro komisyonları; Orman Bakanlığınca atanacak orman kadastro işlerinde
çalışmış ve bu bakanlıkta veya bağlı ilgili kuruluşlarında en az on yılhizmet
görmüş bir orman yüksek mühendisinin başkanlığında; hakim veya avukatlık
stajını yapmış veya hukuk fakültesi mezunu bir hukukçu üye, bir orman yüksek
mühendisi veya orman mühendis muavini veya en az on yıl hizmet görmüş orman
teknikeri üye, bir ziraat yüksek mühendisi veya on yıl hizmet görmüş ziraat
teknisyeni üye ile orman kadastrosu yapılacak ilin daimi encümenince il genel
meclisi üyeleri arasından seçilecek bir üye, mahalli ziraat odası başkanı veya
kurulundan bir üye, beldelerde belediye encümenince, köylerde köy ihtiyar
kurulunca aralarından seçilecek bir üyeden kurulur.


            
Komisyon başkanının yokluğu halinde ormancı üye başkana vekalet eder.


            
Komisyon emrine lüzumu kadar teknik eleman ve memur verilir.


            
Ayrıca, komisyon bünyesinde en az üç orman kadastro ekibi bulunur.


            
Orman kadastro ekipleri; Orman Bakanlığınca atanacak bir orman yüksek mühendisinin
veya orman mühendis muavinin veya en az beş yıl hizmet görmüş bir orman
teknikerinin başkanlığında, bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendis
muavini veya orman teknikeri ve mahalli ziraat teşkilatınca görevlendirilecek
bir ziraat yüksek mühendisi veya ziraat teknisyeni ile beldelerde belediye
encümenince köylerde köy ihtiyar kurulunca aralarından seçilecek bir üyeden
kurulur.


            
Komisyonlar veya bunlara bağlı orman kadastro ekipleri arazideki çalışmaları
sırasında beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulları
tarafından seçilecek bilirkişilerin bilgisinden de faydalanırlar.


            
Bunların gününde ve yerinde hazır bulunmamaları halinde komisyon ve ekipler
lüzum gördükleri takdirde başka bilirkişi seçebilirler.


            
Yasak bölgelerdeki ormanların kadastrosu sırasında Milli Savunma Bakanlığınca
bir temsilci bulundurulabilir.


            
Madde 8 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman kadastrosunun yapılacağı il ve ilçeler Orman Genel Müdürlüğünün teklifi
ve Orman Bakanlığının onayı ile tayin olunur.


            
Bu husus; ormanda çalışmaya başlamadan en az bir ay önce radyo ve Resmi
Gazete'de, ilgili, il, varsa ilçe merkezlerinde çıkan birer gazetede, gazete
çıkmayan yerlerde ise diğer mutad vasıtalarla en az beşer gün ara ile ikişer
defa ilan olunur.


            
Orman kadastrosu; belde ve köy sınırları esas alınmak suretiyle bu sınırlar
dahilinde kalan bütün ormanları kapsayacak şekilde yapılır.


            
Orman kadastrosunun başlama tarihi, komisyon başkanlığı tarafından tayin
vetespit edilerek çalışılacak belde ve köylerde bunlara bitişik köy ve
beldelerde en az bir ay önce bu belde ve köylerin uygun yerlerine asılacak ilan
kağıdı ile duyurulur.





483


 


            
İlan kağıdının asıldığı tutanakla tevsik edilir.


            
Bu ilanda; ekiplerin hangi köy veya beldelerde çalışacakları ormanların içinde
ve bitişiğindeki taşınmaz malların sahiplerinin veya kanuni mümessillerinin
veya vekillerinin sınırlama sırasında hazır bulunmaları, hazır bulunmadıkları
takdirde orman kadastro işlerine yokluklarında devam edileceği açıklanır.


            
İlan işlerine ait belgeler dosyasında saklanır.


            
Kadastrosu yapılacak ormanların bitişiğinde ve içinde taşınmaz malları
olanların, orman sınırlarının tespiti sırasında kendileri veya kanuni
mümessilleri veya vekilleri hazır bulunur. İşgal ve faydalandıkları taşınmaz
malların sınırlarını ve her nevi belgelerini gösterirler.


            
Yerinde yapılan ilana rağmen ilgililerin bulunmamaları sınırlama ve kadastro
işini durdurmaz.


            
Madde 9 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İlan işleri tamamlanan belde ve köylerde orman kadastro işleri 7 nci maddenin 1
inci fıkrası esasları dairesinde, orman kadastro komisyonlarının gözetimi ve
denetimi altında komisyon başkanlarının görevlendireceği orman kadastro
ekipleri tarafından yapılır.


            
Kadastrosu yapılacak ormanların sınırları arazi üzerinde belli edilir, hava
fotoğraflarına işaretlenir veya ölçülür ve tutanakla tevsik edilir.


            
Bu tutanak; sınırlandırılan ormanların işletme şeklini, ihtiva ettikleri ağaç
türlerini, mülkiyet ve diğer ayni hakları, sınırda bulunan taşınmaz malların
cinsini, maliklerinin ve işgal edenlerin ad ve soyadını, gösterilen; veya
verilen belgelerin tarih ve numarası ve kısaca niteliklerini, ilgililer
tarafından yapılan itirazları kapsayacak şekilde düzenlenir.


            
Tutanaklar her belge veya köy için tutulacak bir tutanak defterine
yazılır.Orman kadastro ekip başkanı ve üyeler ile bilirkişiler tarafından imza
edilir.


            
Orman kadastro ekipleri en az üç üye ile çalışabilir. Oyların eşitliği halinde
başkanın katıldığı taraf çoğunluğu kazanmış sayılır.


            
Kadastro veya diğer ormancılık hizmetleri için lüzumlu hava fotoğraflarının
alımı Orman Bakanlığınca yapılır veya yaptırılır.


            
Fotoğrametrik ve yersel ölçme metodlarına ait uygulanacak teknik hususlar
yönetmelikte belli edilir.


            
Bu ormanların sınır noktaları sabit taş veya beton kazıklarla tespit edilir.


            
Madde 10 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sınırlaması
bitirilen köy veya belde sahasına ait tutanak, ölçü karneleri fotoğraf ve diğer
belgeler bekletilmeden komisyon başkanlığına verilir.


            
Komisyon başkanı, yapılan işleri derhal kontrol eder veya komisyon üyelerine
kontrol ettirir. Noksan ve yanlışlıklar görürse ilk ekibe tamamlattırır.


            
Tamam olduğu anlaşılan tutanak suretleri komisyon başkanlığınca hemen ait
olduğu belde veya köylerin münasip yerlerine asılır. Ayrıca ilgili orman
idaresine yazı ile bildirilir.


            
Asılma tarihi beldelerde belediye encümenlerinin, köylerde ihtiyar kurullarının
tasdik edecekleri belgelerle tevsik olunur. Bu belgeler komisyon dosyasında
saklanır.


            
Bu ilanda; köy veya beldenin sınırları içindeki orman olarak belirtilen
yerlerde mülkiyet iddiasında bulunanların ve tutanak münderecatına razı
olmayanların askı tarihinden itibaren 30 gün içinde sahip bulundukları her nevi
belgelerle birlikte komisyon başkanlığına başvurmaları açıklanır.





484


 


            
Komisyonlar bu itirazları belgeler ile birlikte arazi üzerinde incelerler.
Kadostro komisyonları, başkan veya vekili ve hukukçu üye bulunmak şartiyle çğunluk
ile toplanıp karar verebilir. Oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf
ekseriyet teşkil etmiş sayılır.


            
Bu kararlar ilgili tutunak defterlerine yazılır ve altı imza edilir. Arazide de
gerekli düzeltme yapılır. Komisyonca itirazlı işler için alınan kararlar
Komisyon Başkanlığı tarafından bir hafta içinde bu maddenin 3 üncü fıkrası
uyarınca ilan olunur.


            
Kadastrosu tamamlanan ormanlara ait haritalar teknik esaslar dairesinde
düzenledikten sonra kadastro ekip başkanı ve teknik üye tarafından imzalanır.
Bu haritalar komisyon başkanlığınca teknik yönden kontrol edilerek tasdik
olunur.


            
Madde 11 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman kadastro ekiplerince düzenlenen tutunakların ve orman kadastro
komisyonunca verilen kararların askı suretiyle ilanı ilgililere şahsen yapılan
tebliğ hükmündedir. Ancak; ekiplerin sınırlama çalışmaları sırasında, sahibi,
kanuni mümessili veya vekili hazır bulunmayan taşınmaz mallar sınırlama
tutanağında orman sınırları içinde gösterilmiş ve Komisyon Başkanlığına da 30
günlük süreiçinde itiraz edilmemiş ise, bu gibi taşınmaz malların bilirkişi
beyanına göre tutanağa adı yazılan ilgililerine mahkemeye müracaatla itiraz
davası açabilecekleri, Komisyon Başkanlığınca Tebligat Kanununda belirtilen
eseslar dahilinde tebliğ olunur.


            
Tutanak veya kararlarda adı geçmeyen ilgililer ile, ekiplerce düzenlenen
tutanaklara Komisyon Başkanlığı nezdinde itirazda bulunmayanlar ilk askı
tarihinden, itirazda bulunanlar ikinci askı tarihinden, Tebligat Kanununa göre
kendilerine tebligat yapılanlar tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde
görevli ve yetkili adliye mahkemelerine müracaatla itiraz edebilirler. Bu
itirazlar her türlü harç ve resimden muaftır. Bu müddet içinde itiraz vuku
bulmaz ise komisyon kararı katileşir.


            
İlan tutunaklarında ve tebliğ varakasında bu tutanak veya kararlara karşı ne
suretle dava açılacağı açıkça gösterilir.


            
Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar tapu dairelerince hiçbir
harç, vergi ve resim alınmaksızın Hazine adına tescil olunur.


            
Sınır noktalarındaki taş, beton, kazık ve diğer işaretler Orman Genel
Müdürlüğünce korunur ve gereken sahalar dikenli tel içine alınır.


            
Madde 12 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman
Kadastro Komisyonu ve kadastro ekiplerinde bilfiil çalışan Başkan, üye ve
teknik elemanlarına verilecek yan ödemelerde bütçe kanunları ile tespit edilen
miktarların azamileri üzerinden ödeme yapılır.


            
Orman kadastro komisyonları ile kadastro ekipleri için lüzumlu taşıt araçları
ve görevlilerin kanuni yollukları ile her türlü giderler Orman Genel
Müdürlüğünce temin edilir.


            
Orman kadastro işlerinin uygulanmasına ilişkin iş ve işlemler Orman
Bakanlığınca Kanunun yayımından itibaren 3 ay içinde hazırlanıp Bakanlar
Kurulunca onaylanacak bir yönetmelikte belirtilir.


            
Madde 13 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanları içinde veya kenarında bulunup da civarlarındaki ormanlardan
geçimlerinin sağlanmasına imkan olmıyan köylerde ve dağınık evlerde
oturanlardan.





485


 


            
A) Bulundukları yerlerde muhitin icaplarına göre ve muhtelif suretlerle
kalkındırılmaları mümkün görülenlere, Ziraat Vekaletinin izni ile Türkiye
Cumhuriyeti Ziraat Bankasından kalkınma kredisi açılır. Kalkınma kredisi için
yirmi yıl müddetle Ziraat Vekaleti bütçesine senelik miktarı 50 milyon liradan
aşağı olmamak şartiyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası sermayesine mahsuben
ayrıca tahsisat konulur.


            
Kalkınma kredisinin miktarı, faiz nispeti, müddeti ve diğer şartları, Ziraat,
İktisat ve Ticaret Vekaletleriyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası tarafından
müştereken tayin edilir.


            
B) Bulundukları yerlerde kalkındırılmasına imkan olmıyacağı anlaşılanların daha
müstahsil bir hale getirilmeleri gayesiyle ve kendi istek ve muvafakatleri
üzerine başka yere kaldırılmalarına İcra Vekilleri Heyetince karar verilebilir.
Bu takdirde bunların bıraktıkları gayrimenkuller orman mefhumuna girer. Bu
malların umumi hükümler dairesinde takdir edilecek bedelleri sahiplerine ödenir
veya nakil ve yerleştirmeler İskan ve Toprak Kanunları hükümlerine göre
yapılır.


            
Bu iç iskan işi, Devlet ve Ziraat Vekaletlerince müştereken hazırlanacak ve
İcra Vekilleri Heyetince tasdik edilecek plana göre yapılır.


            
Madde 17 fıkra üç – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ormanlarda umumi sıhhat ve emniyet ve menfaat icabı veya estetik ve turistik
bakımdan yapılacak her nevi bina ve tesisat ile orman hasılatı işleyeceklerin
ve kullanacakların yapacakları bina ve her nevi tesisat için Ziraat
Vekaletinden izin alınır.


            
Madde 18 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet
ormanları hudutları içinde veya dört kilometreye kadar uzaklıkta olan yerlerde
her çeşit fabrika kurulması Ziraat Vekaletinin; bir kilometreye kadar olan
yerlerde hızar ve şerit kurulması, taş, kireç, kömür, trebentin, katran ve
benzeri ocakların kurulması orman idaresinin iznine bağlı olup ruhsatname
istihsali ve rüsum hakkındaki ahkam mahfuzdur.


            
Madde 19 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ormanlara
her cins hayvan sokulması yasaktır. Ancak; ormancılık tekniğinin imkan verdiği
ve hayvanların otlatma suretiyle ormanlara zarar vermeyeceği tespit olunan
sahalarda, Devlet ormanlarına hayvan sokulup otlatılmasına izin verilebilir.


            
Madde 21 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet
ormanlarındaki otlaklara dışarıdan toplu olarak veya sürü halinde hayvan
sokulup otlatılması tanzim olunacak planlara göre orman idaresinin iznine
bağlıdır.


            
Planlar otlak zamanlarından evvel tanzim ve orman müdürlüklerince tasdik
olunur.


            
Fevkalade hallerde Ziraat Vekaleti Devlet ormanlarına zarar vermiyecek şekilde
muvakkat olarak hayvanların ormanlarda otlatılmasına ait tedbirleri alır.


            
Bu takdirde orman içinde ve dışındaki köylerin hayvan otlatmalarına müteallik
işlere orman bölge şefleriyle veteriner müdürü veya memurunun tanzim edecekleri
planlar mahallin en yüksek mülkiye amirleri tarafından tasdik edilerek
ilgililere tebliğ olunur.


            
Yangın görmüş ormanlarla tohumlama kesimi sahalarında hiçbir suretle hayvan
otlatılamaz.





486


 


            
Madde 22 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ziraat
Vekaleti, Devlet ormanları içindeki ağaçsız yaylak ve otlaklarıntanzim, tevsi ve
ıslahı hususunda gerekli tedbirleri alır.


            
Madde 25 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman Umum Müdürlüğü; mevki ve haiz olduğu hususiyeti dolayısiyle lüzum
göreceği ormanları ve orman rejimine giren sahaları, memleketin ilim hayatının
istifadesine tahsis etmek, tabiatı muhafaza etmek, yurdun güzelliğini
sağlamak,halkın çeşitli spor ve dinlenme ihtiyaçlarını karşılamak, turistik
hareketlere imkan vermek maksadiyle (Milli park) olarak ayırabilir.


            
Bu gibi sahaların ayrılma esasları muhafaza ormanları hükümlerine göre tat-bik
olunur.


            
Madde 26 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanlarından yapılacak istihsal, Ziraat Vekaletince tespit
olunacakesasalar dairesinde ve amenajman planlarına göre Devlet tarafından
yapılır veya40 ıncı madde hükümleri dairesinde yaptırılabilir.


            
Madde 27 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanlarından kesilecek veya herhangi bir sebeple devrilmiş veya
kesilmiş ağaçların dip kütükleriyle tomrukların kimler tarafından
numaralanıpdamgalanacağına, ağaç, tomruk, odun, kömür ve diğer her nevi orman
mahsullerinin kesim, imal, toplama satış icaplarına göre orman dışında veya
koruma bakımındanmahzurlu olmıyan orman içindeki yerlere nakil ve istif etme ve
ölçme işlerineve nakliye tezkerelerinin tanzim ve istimaline ait şekil ve
esaslar Orman Umum Müdürlüğünce tayin ve tespit olunur.


            
Madde 30 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman mahsullerinin piyasa satışlarında açık artırma esastır. Açık artırmaya
arzedilen orman mahsullerinin miktar ve kalite itibariyle mahalli ihtiyaçlara
ve satış icaplarına uygun partiler halinde ayarlanması mecburidir. Ancak:


            
Resmi daire ve müessese ve İktisadi Devlet Teşekkülleri ihtiyaçları ilemahrukat
ihtiyaçları, lüzum ve fayda görülen veya müstacelen satış yapılmasını
icabettiren hallerde pazarlıkla da satış yapılabilir.


            
Bu maddede yazılı satışların şartları ve şekilleri İcra Vekilleri
Heyetincetespit olunur.


            
Madde 31 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanları içinde veya orman hudutlarına köy ortasından ufki hattı
müstakim ile on kilometre mesafede bulunan köylülere, köyde barınmalarına
mahsus yapacakları ev, ahır, samanlık ve kullanacakları ev ve ziraat aletleri
içinonda bir tarife bedeli karşılığında tahammülü müsait olan en yakın Devlet
ormanlarından veya istif yerlerinden kerestelik ağaç, tomruk ve yakacak odun
verilir.


            
Bu yerler halkının cami, köy yolu köprüsü gibi müşterek ihtiyaçları için
detarife bedeli alınmaksızın tahammülü müsait olan en yakın Devlet
ormanlarından kerestelik ağaç verilir.


            
Bu ihtiyaçlar, istiflerden temin edildiği takdirde kesme ve nakil masrafları
ayrıca alınır.


            
Bu
maddede yazılı intifa hükümlerinden istifade eden muhtaç köylülere tahammülü
müsait en yakın ormanlardan yayla kulübeleri için de onda bir tarife bedeli ile
ağaç verilebilir.





487


 


            
Bu maddeye dayanılarak verilen ağaç ve mamulatın başkalarına satılması veya bu
yerlerden dışarıya çıkarılması, hibe edilmesi yasaktır.


            
Bu emval haczedilemez.


            
Bunları kullandıktan sonra haliyle veya yıkarak enkaz halinde satanlar veya
devredenler bir daha bu madde hükmünden istifade edemezler.


            
Yukarda yazılı ihtiyaçlar için verilen kerestelik, ağaç veya mahrukatın aynı
köy halkının bu kabil ihtiyaçlarına devrine orman idaresince izin verilebilir.


            
Madde 32 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ormanların
bulundukları ve bu ormanlara bitişik kazalar içindeki muhtaç köylülerle, hududu
içinde Devlet ormanı bulunan ve nüfusu 2.500 den aşağı olan muhtaç kasabalar
halkına ev, samanlık, ahır gibi zati ihtiyaçları için kesme, taşıma masrafları
ve tarife bedeli ödenmek şartiyle tomruk verileceği gibi aynı mıntakalardaki
köylerin cami okul ve köy yollarındaki köprülerinin yapılması ve onarılması için
de kesme ve taşıma masrafları alındıktan sonra bu ormanların is- tif
yerlerinden tomruk verilebilir.


            
Bu madde dışında kalan köylerin müşterek ihtiyaçları diğer ormanların
istifyerlerinden muhammen satış bedeli üzerinden verilebilir.


            
Madde 33 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Hariçten gelecek ve Hükümetçe iskana tabi tutulacak göçmenlerle Hükümetçe
memleket içinde bir yerden diğer bir yere nakledilecek ve topluca köy
kuracakveya köylerde yerleştirilecek olanlara ve yer sarsıntısı, yangın,
heyelan ve sel gibi haller yüzünden felakete uğrıyan köylerde bu yüzden zarar
gören muhtaç köylülere; yapacakları ev, ahır, ambar ve samanlık için bir defaya
mahsus olmaküzere Ziraat Vekaletince tahammülü müsait en yakın ormanlardan
parasız olarakkerestelik ağaç ve istedikleri takdirde mevcut istiflerden yalnız
kesme, taşıma, imal masrafları karşılığında tomruk veya kereste verilebilir.


            
31 inci maddenin 5, 6 ve 7 inci fıkralarında yazılı hükümler, 32 ve 33
üncümaddeler hakkında da tatbik olunur.


            
Madde 34 fıkra iki – (14/4/1982 tarih ve 2655 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Yukarıda
nitelikleri belirtilen Orman Köylerini Kalkındırma Kooperatiflerinden,
kendilerine ait veya en az yüzde ellibir (% 51) payına ortak oldukları ve Tarım
ve Orman Bakanlığınca uygunluğu onaylanmış sanayi kuruluşu bulunanlarınbirim
fiyat (vahidi fiyat) usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları
kerestelik tomrukların ve sanayi odunlarının ayrı ayrı yüzde yirmibeşine (% 25)
kadar, istedikleri takdirde, bu sanayi kuruluşlarında işlenmesi şartıyla,
kendi- lerine satış istif yerlerinden maliyet bedeli ile satılır.


            
Madde 35 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
31,
32 ve 33 üncü maddelere göre yeniden ev, ahır, ambar ve samanlık yapmak için
tomruk ve kereste alanların; bu husustaki talimatnamede tesbit olunacak yapı
sistemlerine göre inşaat yapmaları mecburidir.


            
Fıkra iki, üç – (9/12/1959 tarih ve 7395 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu inşaata sarf edilmek şartiyle köy veya köy birliklerinin veyahut bunların
tesis edemedikleri ahvalde eşhasın açacakları tuğla, kiremit, kireç ocakları
için orman idaresi tarafından kesme-taşıma masrafları ve tarife bedeli ödenmek
şartiyle odun ile bu ocakların iç tesisatı için gerekli tomruk veya kereste de
verilir.





488


 


            
Köy, köy birlikleri veya eşhas tarafından bu ocakların açılmadığı yerlerde
Devlet Orman İşletmesince aynı fondan faydalanılarak ocaklar açılabilir ve
istihsal edilen emval maliyet bedeli üzerinden peşin bedelle veya orman
idaresin-ce tesbit edilecek şekilde kredi ile aynı haktan istifade edenlere
satılabilir.


            
Kurulacak bu kabil ocakların müteşebbislerine belirtilecek şartlar dairesinde
ve umumi bütçeden Orman Umum Müdürlüğü tarafından ayrılacak fondan ikraz
suretiyle yardımda bulunulur. Fonun karşılığı her yıl iki milyon liradan aşağı
olmamak üzere Orman Umum Müdürlüğü bütçesine konulur.


            
İnşaatını yapı sistemlerine göre yaptırmıyanlardan ve ocaklardan istihsal
olunan mamulleri 31, 32 ve 33 üncü maddelerde bahsedilen ihtiyaç erbabından
başkalarına satanlardan veya herhangi bir suretle elden çıkaranlardan verilen
tomruk, kereste ve odunların rayiç bedellerinin iki misli tahsil olunur.


            
Bu maddenin sureti tatbikı hakkında bu Kanunun neşri tarihinden itibaren altı
ay içinde Dahiliye, Marif, Nafıa ve Ziraat Vekaletlerince müştereken tanzim ve
İcra Vekilleri Heyetince tasdik olunacak bir talimatname yapılır.


            
Madde 36 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Zati
kerestelik ihtiyaçları her sene orman bölge şefinin de iştirakiyleköy ihtiyar
meclisi tarafından ormanın verimi ve isteklilerin ihtiyaçları gözönünde
tutularak mahallinde tesbit olunur.


            
Verilen ihtiyaç kerestelerini yerinde kullanmayıp da başkasına devredenleri
veya satanları köy muhtarı orman idaresine bildirmekle mükelleftir.


            
Yakacak ihtiyaçları; bu Kanunun mer'iyete girdiği tarihten itibaren bir sene
zarfında köy ihtiyar meclisi ile birlikte ve bir defaya mahsus olmak üzere her
hane ve nüfus sayısına göre orman idaresince tesbit edilir. Müteakip
senelerdeki değişiklikler köy ihtiyar meclisince orman idaresine bildirilir.


            
Madde 37 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet
ormanlarından çıkarılan kerestelik, direklik ve mahrukattan başka diğer her
nevi orman mahsullerini tayin edilecek mıntaka ve müddetler içinde toplayıp
çıkarmaları için 31 inci maddede yazılı yerler halkına tarife bedelini ödemek
şartiyle izin verilir.


            
Halkın rağbet etmemesi veya iş güçlerinin kafi gelmemesi hallerinde bu
mahsuller orman idaresince istihsal olunup satılır.


            
Orman idaresince kıymetlendirilemiyen artıklar ile ormana zararlı ağaççıkların
ve köklerin orman idaresinin belli edeceği şartlar dahilinde sökülerek vediğer
mazı kozalağı, palamut ve tıbbi ve sınai nebatlar gibi mahsulat ile meyvaların
toplanarak çıkarılması için isteklilere izin verilebilir.


            
Bunları toplıyanlar kim olursa olsun para alınmaz.


            
Madde 38 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman
içinde veya civarındaki köy hükmi şahsiyetleri veya köyler tamamı birkısmı
tarafından tasarruf edilmekte iken 4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş olan
ormanlar ile bu kabil köy halkınca 4785 sayılı Kanunun neşrinden önce bekçi
tutmak suretiyle veya başka bir şekilde fiilen korunmuş ve faydalanılmış
olanormanların her nevi mahsulleri bu köyler halkının zati, müşterek, küçük el
sana- yii ve pazar ihtiyacına tahsis olunur.


            
Köy hükmi şahsiyetleri tarafından bu ormanların korunmasına devam olunmadığı
veya amenajman planları esaslarına ve izin şartlarına riayet edilmediği
anlaşıldığı takdirde Ziraat Vekaletince tahsisten vazgeçilebilir.





489


 


            
Madde 39 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanlarından yapılacak istihsalden 31 ve 33 üncü maddeler gereğince
faydalanan köylülerin sıra ile zati, müşterek, küçük el sanayii ihtiyaçları
temin edilmeden piyasaya satış yapılamaz.


            
Madde 40 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet
ormanlarında kesme, taşıma, toplama, imal, bakım, imar, ağaçlama, yol yapma
gibi, orman işleri iş yerindeki veya civarındaki orman işlerinde çalışan
köylülere veya tercihan aralarında köy orman kooperatifi kuranlara gördürülür.


            
Yapılacak işin, civar köylülerin iş gücünün kafi gelmemesi veya işe ehil
olmamaları veya fahiş fiyat istemeleri gibi hallerde, bu işler taahhüt yolu ile
yaptırılabilir. Bu işleri yapacaklardan işin mahiyet ve hacmına göre teknik
eleman çalıştırmaları istenilir. Ve bu kabil bir taahhüde gireceklerden mali ve
fenni ehliyet vesikaları aranır.


            
Madde 57 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yurtta orman sahasını çoğaltmak maksadiyle eski orman sahalarında veya Devlete
ait elverişli topraklarda her sene en az 5.000 hektar ağaçlandırma yapılır.


            
Orman sevgisini artırmak için köy, kasaba ve şehirler civarında münasip arazi
temin edildiği takdirde buralarda da ağaçlandırma yapılır.


            
Madde 59 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
57 ve 58 inci maddeler gereğince ağaçlandırılacak sahaların dikimi, bakımı ve
muhafazası Orman Umum Müdürlüğünce yapılır.


            
Bu işlerde alakalıların yapabilecekleri yardımlardan da istifade edilir. 57nci
maddenin ikinci fıkrasında yazılı yerlerdeki ağaçlandırılmış sahalar köy veya
belediyelere terk edilir ve bunlar hakkında bu Kanunun hükmi şahsiyeti haiz
amme müesseselerine ait ormanlara mütaallik hükümleri tatbik olunur.


            
Hakiki şahıslara ait arazinin de ağaçlandırılması, sahipleri tarafından talep
edildiği takdirde Orman Umum Müdürlüğünce yapılabilir.


            
Bunlar hakkında hususi ormanlara mütaallik hükümler tatbik olunur.


            
Madde 60 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Köy
ve belediyelerin ve ağaçlandırma yapmak istiyen sair müessese ve teşek-küllerin
fidan ihtiyaçlarını karşılamak üzere münasip görülen yerlerde Orman Umum
Müdürlüğünce bir yılda en az 1.000 hektarlık sahayı ağaçlandırabilecek or-man
fidanlıkları tesis edilir.


            
Madde 64 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ziraat
Vekaletinin vereceği ağaçlandırma planı gereğince ve tayin edeceğiağaç
nevilerinden bu Kanunun 63 üncü maddesine göre gerek kendi topraklarındave
gerekse Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki arazide, yarım hektardan
aşağıolmamak şartiyle orman yetiştirecek veya kavak, okaliptüs ve kızılağaç
ağaçlıkları tesis edecek hususi şahıslara veya hükmi şahsiyeti haiz
teşekküllere Ziraat Vekaletinin izni ile Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasından
kuruluş kredisi açılır. Kuruluş kredisi için 15 yıl müddetle Ziraat Vekaleti
bütçesine miktarı 2.500.000 liradan aşağı olmamak şartiyle Türkiye Cumhuriyeti
Ziraat Bankası sermayesine mahsuben ayrıca tahsisat konulur.


            
Orman yetiştireceklere verilecek kuruluş kredisinin miktarı, faiz nispeti,
müddeti ve diğer şartları Ziraat, İktisat ve Ticaret Vekaletleriyle Türkiye
Cumhuriyeti Ziraat Bankasınca müştereken tesbit edilir.





490


 


            
Madde 66 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman
yetiştirecek köy orman kooperatiflerine lüzumlu fidanlar, orman idaresi
tarafından ağaçlama sahasına kadar götürülerek bedelsiz verilir ve dikimişi
orman teknik memurlarının nezareti altında yapılır. Bu ağaçlama sahaları orman
idaresinin daimi nezaret ve kontrolu altında bulundurularak gelişip yetişmesi
için lüzumlu tedbirlerin alınması sağlanır.


            
Madde 71 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Umumi
hükümler dairesinde tazminat talebiyle mahkemeye müracaat haklarımahfuz kalmak
üzere yangın söndürülürken sakatlananlara; sakatlık derecesine göre orman
idaresince ayrıca 500 liradan 2.000 liraya kadar, ölenlerin ise ailelerine
5.000 lira para verilir. Devlet memuru olup da sakatlanan ve ölenler hak- kında
umumi ahkam tatbik olunur. Ayrıca bu memurlar birinci fıkra hükmünden de
istifade ederler. İşbu tediyeler mahkemeler tarafından hükmolunacak tazminata
mahsup edilemez.


            
Yaralanan ve hastalananların hastanelere nakli ve tedavi masrafları orman
idaresine aittir. Bunlar Devlet hastanelerinde parasız tedavi edilir.


            
Madde 79 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Orman
memurları, orman suçlarına ilişkin delilleri bir zabıt ile tesbit ve nakil
vasıtalariyle suç mahsulü malları zapt ve icabında suç işliyenleri yakalamak
salahiyetini haizdirler.


            
Madde 84 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman
suçlarından dolayı zaptolunan ağaç, tomruk, kereste ve mahrukat ve sair
mahsuller ile cürüm aletleri vazifeli orman memurları tarafından muhafaza
edilmek üzere mevcut ise orman depolarına veya en yakın belediye veya köy
muhtarına veya muhtarın vekiline, bu da bulunmaz ise ihtiyar meclisi azasından
bi-rine makbuz mukabilinde teslim olunur. Bunlardan çürüyecek veya bozulacak
olan-larla, muhafazası müşkil ve masraflı bulunanlar, orman idaresinin satış
komisyonunca mahallinde veya pazar yerlerinde, ilan edilmek suretiyle derhal
satılır. Masraflar çıktıktan sonra geri kalan para emanet olarak bankaya veya
orman idaresi veznesine yatırılır.


            
Zaptolunan nakil vasıtaları rayiç değerleri nispetinde Kanunen muteber teminat
veya muteber müteselsil kefil gösterdikleri takdirde dava neticesinde kadar
sahiplerine iade olunur. Teminat veya kefalet vermiyenlere ait nakil vasıtaları
hakkında yukarıdaki fıkra hükmü tatbik olunur.


            
Ancak, kanunun 108 inci maddesi gereğince müsaderesi icabetmiyen nakil
vasıtaları teminat ve kefalet aranmadan sahiplerine iade olunur. Maznun lehine
karar verilmesi halinde, zaptedilmiş emval mevcut ise derhal ve satılmış ise
bedeli iade olunur.


            
Müsaderesine karar verilen mallar, nakil vasıtaları ve cürüm aletleri
satılmamış ise satılarak Orman Umum Müdürlüğü hesabına irat kaydedilir.


            
Madde 91 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle
yasak edilen fiillerden kerestelik ağaçları kesenler, 3 aya kadar hapis ve
kereste veya tomruğun beher metre küpü için 25 liradan 100 liraya kadar ağır
para cezasiyle cezalandırılırlar. Ancak, 20 santimetre kutrundan aşağı olanlar
için bu para cezası bir misli arttırılarak  hükmolunur. 14 üncü 
maddenin  (A)  ve  (B)  bentleriyle yasak 
edilen  fiillerden  kerestelik





491


 


olmayan
diğer ağaçları keserek odun veya kömür yapanlar bir aya kadar hapis ve odunun
beher kentali için 3 lira, kömürün beher kentali için 15 lira ağır para
cezasiyle cezalandırılırlar. Bu suretle verilecek para cezası 10 liradan aşağı
olamaz.


            
14 üncü maddenin (A) bendinde yazılı, yetişmiş ve yetiştirilmiş
fidanlarıkesmek, sökmek, ekim sahalarını bozmak, ağaçları kesmek, boğmak,
ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkarmak fiilleri için verilecek cezalar
beş misli artı- rılarak hükmolunur.


            
14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukardaki fıkralarda
yazılı bulunmıyan fiilleri işleyenler 3 aya kadar hapis ve 25 liradan 300
liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar.


            
14 üncü maddenin (C) bendinde yazılı fiilleri işliyenler 10 liradan 100 liraya
kadar hafif para cezasiyle cezalandırılırlar.


            
Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (A) ve (B) bendine muhalif hareket edenler orman
sahipleri ise yapılan zararın miktarına göre 3 aya kadar hapis veya 30 liradan
200 liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar.


            
Ancak kendi arazisi dahilinde tohum ekmek veya fidan dikmek suretiyle
yetiştirilecek ormanların sahipleri yukarıdaki fıkra hükmüne tabi değildir.


            
14 üncü maddedeki suçları, hayvan beslemek için işliyenler hakkında yukarıdaki
cezalar bir misli artırılır.


            
Madde
92 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu
Kanunun 16 ncı maddesi gereğince ormanlarda izin almadan açılan maden ocakları
idarece kapatılır.


            
Suçlular hakkında 500 liradan 2.500 liraya kadar para cezası hükmolunur.


            
Başkaca zarar husule gelmiş ise ayrıca tazmin ettirilir. İzinle bu neviocakları
açanlar tayin olunacak tedbirlere riayet etmezlerse bu cezanın yarısına
hükmolunur. Bu tedbirlere riayet edilinceye kadar ocaklar, orman idaresince
işletilmekten menedilir.


            
Madde 93 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun 17 nci maddesinde yasak edilen fiilleri ika edenlerle izne bağlı
işleri izinsiz yapanlar bir aydan bir seneye kadar hapis cezasiyle
cezalandırılırlar. İşgal ve faydalanma yeniden tarla açmak suretiyle vakı
olduğu veya yanmış orman sahasına taallük ettiği takdirde 3 aydan 2 seneye
kadar hapis cezasiyle cezalandırılır ve her nevi mahsul ve tesislerin
müsaderesine hükmolunur.


            
Madde 94 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun 18 inci maddesinde tayin edilen mesafeler dahilinde yapılması izne
bağlı olan fabrika, hızar ve şeritlerle, kireç, kömür, trebentin, katran, sakız
ve buna benzer ocakları izinsiz kuranlar 100 liradan 1.000 liraya kadarağır
para cezasiyle cezalandırılırlar.


            
Bunların işletilmesi de menedilir.


            
Madde 95 fıkra bir ve iki –  (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Bu
Kanunun 19 uncu maddesine göre her nevi ormanlara izinsiz hayvan sokanlar 2 aya
kadar hafif hapis ve ayrıca beher baş kıl keçi ve deve için birer lira, diğer
büyük baş hayvanların beheri için 50 şer kuruş, küçük baş hayvanların be-heri
için de 25 er kuruş hafif para cezasiyle cezalandırılırlar.


            
Bu suretle verilecek para cezası 3 liradan aşağı olamaz.





492


 


            
Madde 96 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu
Kanunun 20 nci maddesinde yazılı hükümlere muhalif hareket edenler 10 liradan
50 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 97 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Devlet çekici ile damgalanan ağaçları keserken bu damgayı orman idaresince
tesbit edilen şekilde dip kütükte bırakmıyanlarla damgalı ağaçları, tesbit
edilen hadde nazaran daha yüksekten kesenler, kesilen ağaçların miktarı
gözönünde bulundurularak 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 98 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
31,
32, 33 üncü maddeler hükümlerine göre, köylülerin zati ihtiyaçlariyle
köymüşterek ihtiyaçları için verilen kereste, kerestelik ağacı veya tomruğu bu
işte kullanmayıp da başkasına satanlar veya hibe edenler, veya bunları orman
idaresinden izin almadan başka yerlere imal edilmek üzere götürenler bir aya
kadar hapis, 50 liraya kadar ağır para cezası ile ve bunları bilerek alanlar 1
aydan 6 aya kadar hapis ve 50 liradan 100 liraya kadar ağır para cezası ile
cezalan- dırılırlar ve ayrıca alınmış olan ağaç, kereste veya tomruğun tam
tarife üzerinden iki misli bedeli tazminat olarak alınır.


            
Madde 99 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
37
nci madde gereğince verilen izinlerde gösterilecek tedbir ve şartlara riayet
etmiyenler 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 100 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
41 inci madde mucibince her çeşit orman mallarını nakliyesiz veya damgasız
olarak nakledenler 91 inci madde gereğince cezalandırılırlar.


            
Nakliye tezkeresini değiştirmeksizin ağaç, odun, kömür ve sair orman
mahsullerini taşıyanların malları kaçak olup olmadığının incelenmesi için 84
üncü maddede gösterilen şekilde alıkonulur. Kaçak olmadığı ve nakliyesinin
yenilenmediği tahakkuk ederse alıkonulan mallar derhal taşıyana teslim edilerek
nakliyesi verilir.


            
Malların kaçak olduğu anlaşılırsa 91 inci madde hükmü tatbik olunur.


            
Nakliye tezkeresini değiştirmeden nakliyat yapanlar veya ormandan kesilen
ağaçlardan yapılacak tomrukları damgasız olarak orman idaresinin istif yerlerine
götürenler 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 101 fıkra bir ve iki – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Yazılı
olarak yapılan tebligat tarihinden itibaren iki yıl içinde 50 nci maddede
yazılı işaretlerle ormanların hudutlarını belli etmiyen hususi orman sahipleri
50 liradan 200 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Orman sahipleri bu cezanın infazından sonra bir yıl içinde yine bu mükellefiyeti
ifa etmezlerse 100 liradan 500 liraya kadar ağır para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 102 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
51 inci madde gereğince tanzim, kabul ve tasdik olunan orman amenajman
planlarında; ormanın imarı, geliştirilmesi, ağaçlandırma yapılması, hastalık ve
haşerelerle mücadele edilmesi gibi yapılmasına lüzum gösterilen işleri
plandairesinde ve verilen müddet içinde yapmıyan ve gerekli tedbirleri almıyan
orman sahiplerinden 30 liradan 300 liraya kadar hafif para cezası alınır.





493


 


            
Madde 103 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
67
nci madde hükümlerine muhalif hareket edenler 30 liradan 100 liraya kadar,
Devlete veya her kime ait olursa olsun yeniden orman yetiştirmek üzere işlenen
sahalarda tohum veya fidanlara her hangi bir şekilde veya hayvan sokulması veya
girmesi suretiyle zarara sebebiyet verenler, 50 liradan 200 liraya kadarhafif
para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 104 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
68 inci maddedeki mecburiyete riayet etmeyenler 1 aya kadar hapis cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 105 fıkra bir ve iki – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
69
uncu maddeye göre ormanlarda vukua gelecek yangınları söndürmek için,
salahiyetli memurlar ve orman teşkilatı tarafından yangın mahalline gitmeleri
emrolunmasına veya mahalli mütat vasıtalarla ilan edilmesine rağmen orman yangını
söndürmeye gitmekten imtina edenler veya gidipte çalışmıyanlar ve verilen işi
yapmıyanlar hakkında vali ve kaymakamlar tarafından 25 liradan 50 liraya kadar
hafif para cezası verilir.


            
Ancak, bu cezaya tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde alakalılarca mahalli
sulh ceza mahkemesine itirazda bulunulabilir. Bu itiraz, evrak üzerinde tetkik
edilebilir.


            
Madde 107 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
74
üncü maddede gösterilen tedbirlere riayet etmiyenlerden 10 liradan 50 liraya
kadar hafif para cezası alınır.


            
Madde 108 fıkra bir ve iki – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun hükümlerine göre müsaderesine hükmolunacak orman mallarının kanunsuz
olarak kesildiğini, taşındığını veya toplandığını bildiği halde satınalanlar,
taşıyanlar, biçenler, işliyenler, kabul edenler, kullananlar veya gizliyenler 3
aya kadar hapis ve 50 liradan 200 liraya kadar ağır para cezasiyle
cezalandırılırlar.


            
Birinci fıkrada yazılı fiillerin; ticarethane sahibi olsun olmasın bilümum
haşep madde ticaretiyle iştigal eden kimseler tarafından ikar halinde, 1
seneden 5 seneye kadar hapis ve 1.000 liradan 10.000 liraya kadar ağır para
cezasiyle cezalandırılırlar.


            
Madde 109 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ağaçlara vurulan resmi damga ve numaraları bozanlar ve orman hudutlarındaki
taksimata mahsus işaretleri ve levhaları kaldıranlar, belirsiz hale getirenler,
yerlerini değiştirenler 2 aya kadar hafif hapis ve 10 liradan 50 liraya
kadarhafif para cezasiyle cezalandırılırlar.


            
Madde 112 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu
Kanunda yasak edilen fiillerin ikar yüzünden husule gelen zarar için talep
halinde ayrıca tazminata da hükmolunur.


            
Madde 113 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunla yasak edilen fiilin, ağaç kesilmesine taallüku halinde, ağaç
müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat mahalli rayice
göre hesaplanır.





494


 


            
Madde 114 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Her
türlü orman suçları ile bir dekardan fazla tahribolunan veya yakılan sahalar
için bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca beher dekar için 200 lira
hesabiyle ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.


            
Madde 115 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanlarının toprağı ile birlikte şahıslara veya müesseselere devir ve
temliki bir kanun ile olur. Devlet ormanları üzerinde her hangi bir şekilde
irtifak hakkı tesisi Maliyeve Ziraat Vekaletinin tasvibine bağlıdır.


            
Madde 116 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu
Kanunun 1 inci maddesinde orman sayılmıyan yerlerdeki ağaç ve ağaççıklarlardan
sahipleri aşağıda yazılı şekillerde faydalanırlar:


            
A) (E) fıkrasındaki ağaç ve ağaççıkları sahipleri her türlü zati ihtiyaçları ve
pazar satışları için hiçbir kayıt ve şarta tabi olmadan kesip nakledebilirler.


            
B) (D, F, G) fıkralarında yazılı yerlerde bulunan ağaç ve ağaççıkları sahipleri
kendi zati ihtiyaçları için hiçbir kayıt ve şarta tabi olmadan kesip
kullanabilirler.


            
C) (D, F, G) fıkralarında yazılı yerlerde bulunan ağaç ve ağaççıkların pazar
yerlerine nakledilebilmesi ve satılabilmesi yalnız damga ve nakliye
muamelesinetabi olup bu muamelelerin ne suret ve şekilde yapılacağı Ziraat
Vekaletince tesbit olunur.


            
D) Birinci maddenin (G) fıkrasındaki ağaç ve ağaççıklardan kesim yapacaklar,
kesim yapmadan önce en yakın orman bölge şefliğine müracaatla kesecekleri
ağaçları göstererek damgalattırırlar.


            
Bölge şefliği bu müracaatları azami bir ay zarfında intaca mecburdur.


            
Bu hükme muhalif hareket edenler bu Kanunun 109 uncu maddesine göre
cezalandırılmakla beraber emval müsadere olunur.


            
Ek Madde 1 – (19/7/1971 tarih ve 1444 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun kapsamına giren suçlardan dolayı açılmış olup, Orman İdaresince
müdahil sıfatiyle ve avukat marifetiyle takibedilen ceza davalarında idare
lehine takdir edilecek maktu vekalet ücreti, davanın görüldüğü mahkemeye
göreavukatlık ücret tarifelerinde yazılı asgari ücret miktarının onda biridir.


            
Ek Madde 3 bent (A) alt bent (C) – (5/6/1975 tarih ve 1906 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
c) 6831 sayılı Orman Kanununun 17 ve 115 nci maddeleri uyarınca verilecekizin
ve irtifak haklarına dayanılarak Devlet, il belediye veya köy tüzel kişilikleriyle
özel hukuk tüzel kişiliklerince yapılacak, kar gayesi bulunmayan, kamu
tesisleri dışındaki her türlü tesisin proje toplam bedelinden orman sahası- na
isabet eden kısmının % 3 ü oranında alınacak hisseden;


            
Geçici Madde 1 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
1) Ormanların Kadastrosunun ikmal ve kesinleşmesine kadar bu Kanunun birinci
maddesi tatbikatından çıkacak ihtilaflarda bir yerin orman sayılıp
sayılmayacağı hususunda Orman Bakanlığının gerekçeli mütalaası alınır.


            
Ancak mahkeme bu mütalaa ile bağlı değildir.





495


 


            
Geçici Madde 6 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bu
Kanunun 64 üncü maddesindeki kuruluş kredisi için 15 yıl müddetle Tarım
Bakanlığı Bütçesine miktarı 2.500.000 liradan aşağı olmamak şartiyle Türkiye
Cumhuriyeti Ziraat Bankası sermayesine mahsuben ayrıca konulan tahsisatın,1974
mali yılından itibaren 15 yıl müddetle Orman Bakanlığı Bütçesine miktarı her
yıl 5.000.000 liradan aşağı olmamak şartiyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat
Bankasısermayesine mahsuben konulmasına devam olunur.


            
7 - 5/6/1986 tarih ve 3302 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 2,7,8,9,10,11,57,62,
Geçici 2)


            
Madde 2 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda belirtilen durum ve şartlara uyan yerler; Devlet eliyle ihya edilerek
kısmen veya tamamen orman içi köyler halkının yerleştirilmesi veya bu amaçla
değerlendirilmesi maksadıyla, orman sınırları dışına çıkarılır.


            
A) Orman olarak muhafazasında bilim ve fen bakımından hiçbir yarar görülmeyen,
aksine tarım alanlarına dönüştürülmesinde kesin yarar olduğu tesbit edilen
yerler.


            
B) 31/12/1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam
olarak kaybetmiş yerlerden;su ve toprak rejimine zarar vermeyen, orman
bütünlüğünü bozmayan, tarla, bağ, bahçe, meyvelik, zeytinlik, fındıklık,
fıstıklık (Antepfıstığı) gibi çeşitli tarım alanları veya otlak, kışlak, yaylak
gibi hayvancılıkta kullanılmasında yarar olduğu tespit edilen araziler ile
şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim sahaları,


            
Bu
yerler dışında, orman sınırlarında hiçbir surette daraltma yapılamaz.


            
Orman sınırları dışına çıkarılan yerler, Devlet ormanı ise Hazine adına, hükmi
şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait orman ise bu müesseseler adına, hususi
orman ise sahipleri adına tescil edilir.


            
Orman sınırları dışına çıkarma iş ve işlemleri yönetmeliğinde belirtilen
esaslar dahilinde orman kadastro komisyonlarınca yapılır. Bu işlemler; Orman
Genel Müdürlüğü ve Maliye Bakanlığının mahalli birimlerine komisyonlarca
yazılıolarak bildirilir ve mahallinde askı suretiyle ilan edilir. Bu bildirim
ve ilandan itibaren altmış gün içinde taşınmazın bulunduğu yer adliye
mahkemesinde Tarım ve Orman Bakanlığı ile varsa bu işlemden lehine hak doğmuş
kişiler aleyhineiptal davası açılabilir. İptal davası kişiler tarafından açıldığı
takdirde husumet Tarım ve Orman Bakanlığı ile birlikte Orman Genel Müdürlüğüne
de tevcih olunur.


            
İlk defa yapılacak orman kadastrosunda, orman sınırları dışına çıkarma işlemi,
sınırlama ile birlikte yapılır.


            
Bu madde hükümleri, yanan orman sahalarında hiçbir surette; muhafaza ormanı,
milli park olarak ayrılan, izin ve irtifak hakkı tesis edilen ormanlarda ve
3üncü madde ile orman rejimi içine alınan yerlerde ise niteliklerinin devamı
sü-resince uygulanmaz.


            
Madde 7 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanları ile evvelce sınırlama yapılmış olup da herhangi bir nedenle
orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme
müesseselerine ait ormanların ve hususi ormanların kadastrosu ve bu ormanların
içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek
sınırlarının tayin ve tespiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.





496


 


            
Orman kadastro komisyonları; Tarım ve Orman Bakanlığınca atanacak orman
kadastro işlerinde çalışmış ve bu Bakanlıkta veya bağlı kuruluşlarında en az
onyıl hizmet görmüş bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin
başkanlığında; bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisi veya bunların
bulunmaması halinde en az on yıl hizmet görmüş orman teknikeri üye, bir ziraat
yüksek mühen- disi veya ziraat mühendisi veya bunların bulunmaması halinde en
az on yıl hizmet görmüş ziraat teknisyeni üye ile beldelerde belediye
encümenince, köylerde köy ihtiyar heyetince seçilecek bir üyeden kurulur.


            
Komisyon başkanının yokluğu halinde yüksek mühendis veya mühendis olan ormancı
üye başkana vekalet eder. Komisyonlar en az üç üye ile de çalışabilir. Oyların
eşitliği halinde başkanın katıldığı taraf çoğunluğu kazanmış olur. Başkana
vekalet eden üyenin oyu daima tek oy sayılır.


            
Komisyon emrine gerektiği kadar teknik eleman ve memur verilir.


            
Komisyonlar, arazideki çalışmaları sırasında beldelerde belediye encümeni,
köylerde ihtiyar heyetleri tarafından seçilecek bilirkişilerin bilgilerinden
deyararlanırlar. Bunların gelememeleri halinde, komisyonlar gerekli gördükleri
takdirde resen bilirkişi seçebilirler.


            
Yasak bölgelerdeki ormanların kadastrosu sırasında Milli Savunma Bakanlığınca
bir temsilci bulundurulabilir.


            
Madde 8 – (23/9/1983 tarih ve 2896sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman
kadastrosunun yapılacağı il ve ilçeler Orman Genel Müdürlüğünün teklifi, Tarım
ve Orman Bakanlığının onayı ile belirlenir.


            
Bu husus; ormanda çalışmaya başlamadan en az iki ay önce Radyo ve Resmi
Gazete'de, ilgili il ve varsa ilçe merkezlerinde çıkan birer günlük gazetede,
gazete çıkmayan yerlerde ise diğer mutat vasıtalarla en az beşer gün ara ile
iki-şer defa ilan olunur.


            
İlanın birer örneği, mahallin en büyük mal memurluğuna, tapulama müdürlüğüne,
tapu idaresine ve Vakıflar idaresine imza karşılığı verilir. İlgili beldeveya
köyün daha evvel tapulaması yapılmış ise buna ait kayıt, belge ve planlar
istenir.


            
Orman kadastrosu; belde ve köy sınırları esas alınmak suretiyle bu sınırlar
dahilinde kalan bütün ormanları kapsayacak şekilde yapılır.


            
Orman kadastrosunun başlama tarihi, komisyon başkanlığı tarafından tayin vetespit
edilerek, en az bir ay önce çalışılacak belde ve köylerle bunlara bitişik belde
ve köylerin uygun yerlerine asılacak ilan kağıdı ile ilgililere duyurulurve
durum bir tutanakla tespit edilir.


            
Bu ilanda, komisyonların hangi köy veya beldelerdeçalışacakları, ormanların
içinde ve bitişiğindeki taşınmaz malların sahiplerinin veya kanuni
mümessillerinin veya vekillerinin sınırlama sırasında hazır bulunmaları ve
hazır bulun-madıkları takdirde orman kadastro işlerine yokluklarında devam
edileceği açıklanır.


            
İlan işlerine ait belgeler dosyasında saklanır.


            
Kadastrosu yapılacak ormanların bitişiğinde ve içinde taşınmaz malları
olanların, orman sınırlarının tespiti sırasında kendileri veya kanuni
mümessilleri veya vekilleri hazır bulunur. İşgal ettikleri ve faydalandıkları
taşınmaz malla- rın sınırlarını ve her nevi belgelerini gösterirler.


            
Yerinde yapılan ilana rağmen ilgililerin bulunmamaları, sınırlama ve kadastro
işini durdurmaz.





497


 


            
Madde 9 fıkra üç – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Tutanaklar;
her belde ve köy için tutulacak bin tutanak defterine yazılır ve orman kadastro
komisyon başkanı, üyeler ve bilirkişiler ve hazır bulundukları takdirde orman
içinde veya bitişiğinde taşınmaz mal sahibi olanlar ile işgal edenler veya
kanuni mümessilleri veya vekilleri tarafından imza edilir.


            
Madde 10 fıkra bir – (23/9/183 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Sınırlandırılması bitirilen belde ve köye ait tutanak suretleri komisyon
başkanlığınca ait olduğu belde ve köylerin uygun yerlerine asılmak suretiyle
ilan edilir. Ayrıca, tutanak örnekleri ilgili orman işletme müdürlüğüne ve
Maliye Bakanlığının mahalli kuruluşuna aynı gün bir yazı ile gönderilir.


            
Madde 11 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman
kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanakların askı suretiyle ilanı,
ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı hak
sahipleri askı tarihinden itibaren bir yıl içinde görevli ve yetkili adliye
mahkemelerine müracaatla sınırlamaya itiraz edebilirler. Bu müddet içinde
itirazolmaz ise komisyon kararları kesirleşir.


            
İlan tutanaklarında, bu tutanak ve kararlara karşı ne suretle dava açılacağı
açıkca belirtilir.


            
Sınırlamaya itiraz davaları her türlü harç ve resimden muaftır.


            
Gerçek ve tüzelkişiler tarafından açılacak itiraz davalarında hasım, Orman
Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce açılacak itiraz davalarında ise
hasım, tutanakta ismi geçen kişilerdir. Bu kişilerin itiraz konusu yeri
başkalarına temlik etmiş, ölmüş veya gaipliğine karar verilmiş olmaları halinde
temlik, ölüm ve gaiplik tarihine bakılmaksızın itiraz davası sonuçlandırılır.


            
İtiraza konu yer için tutanakta kişi adı yazılmamışsa itiraz davası hasımsız
açılır. Hasımsız açılan davalarda mahkemeler üç ay içinde ilgililerin davaya
katılmaları için gerekli ilanı yaparlar.


            
Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar, tapu dairelerince hiçbir
harç, vergi ve resim alınmaksızın Hazine adına tapuya tescil olunur.


            
Sınır noktalarındaki taş, beton kazık ve diğer işaretler, Orman Genel
Müdürlüğünce korunur ve gereken sahalar dikenli tel içine alınır.


            
Madde 57 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yurtta
orman sahasını çoğaltmak maksadıyla, orman sınırları içinde yangın ve çeşitli
nedenlerle meydana gelmiş olan açıklıklarda, verimsiz, vasıfları bozulmuş orman
alanlarında, Devlete ait olup yetişme yeri şartları elverişli olan ve ekonomik
icapların gerektirdiği yerlerde orman idaresince ağaçlandırmalar yapılır.


            
Orman ve ağaç sevgisini artırmak için köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete
veya diğer kamu tüzel kişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve
ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde, örnek
nitelikte olmak ve bu kuruluşlarca korunup bakılmak şartı ile orman idaresince
ağaçlandırmalar yapılabilir.


            
Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek Devlet orman açıklıklarında
ağaçlandırma  yapmak  isteyen,  tercihan  bu 
Kanunun  34  üncü maddesinde nitelikleri





498


 


belirtilen
orman köylerini kalkındırma kooperatiflerine ve diğer kişilere, orman
idaresince yapılacak ağaçlandırma planına göre Tarım ve Orman Bakanlığınca
izin  verilebilir. Bu yerler için lüzumlu fidan ile ağaçlandırma planları
ve ağaçlandırma bilgisine ait her türlü yardımlar parasız yapılabilir.
Ağaçlanansahayı orman halinde koruyup idame ettirmeyenlerden izin hakları geri
alınır.Bu yerlerde herhangi bir bina ve tesis kurulamaz. Mülkiyeti Hazinede
kalmak ve devam etmek üzere bu ağaçlandırma sonucu meydana gelecek orman
örtüsünden faydalanma hakkında bu Kanunun dördüncü faslında yer alan hususi
ormanlara müteal-lik hükümler uygulanır. Bu maddenin uygulanma usul ve esasları
Tarım ve Orman Bakanlığınca hazırlanıp yürürlüğe konulacak yönetmelikte
gösterilir.


            
Madde 62 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ağaç
sevgisini yurtta yaymak, kökleştirmek için filim göstermek, afiş ve broşürler
neşretmek suretiyle Orman Umum Müdürlüğünce propoganda yapılması vebütün ilk ve
orta mektep talebeleriyle askerlere ağaçların faydaları hakkındadersler
okutturulması, bahçeleri müsait ise mektep ve kışlalarda veya civarındabu
maksat için tahsis edilecek sahalarda her yıl ağaç diktirilmesi ve bunların
korunması için Ziraat Vekaletiyle birlikte Milli Müdafaa ve Maarif
Vekaletleriyle Başvekalete bağlı alakalı umum müdürlükler bir program
hazırlayıp tatbik ederler.


            
Geçici Madde 2 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Orman
Umum Müdürlüğünün elinde bulunan fabrika ve imalathanelerle sair binave
tesislerden amme hizmetleri bakımından satışında veya kiralanmasında mahzur
görülmiyenler, İcra Vekilleri Heyetince tayin edilecek esaslar dairesinde
hususi teşebbüse satış suretiyle intikal ettirilebilir veya kiralanabilir.


            
8 - 28/5/1987 tarih ve 3373 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 1,6,7,11,17,31,32,
34,52,64,71,116)


            
Madde 1 bent F ve G – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
F)
Orman sınırları içinde veya bitişiğinde geçerli tapu kaydına dayanarak, orman
sınırları veya bitişik alanlar dışında ise tapu kaydı veya diğer tasarruf
belgeleri ile özel mülkiyette bulunan ve tarım arazisi olarak kullanılan,
dağınık veya yer yer küme ve sıra halindeki her nevi ağaç ve ağaçcıklarla
örtülü sahipli yerler,


            
G) Devlet ormanlarına bitişik olmayan, geçerli tapu ile sahipli arazi üze-
rindeki yüzölçümü üç hektardan yukarı bulunmıyan her nevi ağaç ve ağaçcıklarla
örtülü yerler,


            
Madde 6 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanlarına ait her çeşit işler Ziraat Vekaletine bağlı Orman
UmumMüdürlüğü tarafından yapılır.Devletten başkasına ait olan bütün ormanlar,
bu kanun hükümleri dairesinde Orman Umum Müdürlüğünün murakabesine tabidir.


            
Madde 7 fıkra bir – (5/6/1986 tarih ve 3302 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup
da herhangi bir şekilde orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi
şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların ve hususi ormanların orman
kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz
malların ormanlarla  müşterek  sınırlarının  tayin 
ve  tespiti  ile,  bu  Kanunun  2  nci 
maddesinde  yer alan orman





499


 


sınırları
dışına çıkarma iş ve işlemleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.


            
Madde 11 fıkra 1 – (5/6/1986 tarih ve 3302 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Orman
kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanakların askı sureti ile ilanı,
ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı
tarihinden itibaren altı ay içinde görevli ve yetkili adliye
mahkemelerinemüracaatla sınırlamaya ve bu Kanunun 2 nci maddesine göre orman
sınırları dışına çıkarma işlemlerine Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ile hak
sahibi gerçek vetüzelkişiler itiraz edebilir. Bu müddet içinde itiraz olmaz ise
komisyon kararla- rı kesinleşir.


            
Madde 17 fıkra üç – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Turizm
bölge, alan ve merkezleri dışında kalan Devlet ormanlarında; kamu yararına olan
her türlü bina ve tesisler ile orman ürünlerini işleyeceklerin yapacakları bina
ve tesisler için gerçek ve tüzelkişilere Maliye Bakanlığının görüşü alınarak
Tarım ve Orman Bakanlığınca, intifa için kullanım bedeli karşılığında izin
verilebilir. Bu izin üzerine tesis edilecek intifa hakkı süresi kırkdokuz yılı
geçemez. Bu süre sonunda bütün bina ve tesisler bedelsiz ve eksiksizolarak
Hazineye devredilir. Ancak, işletmelerin başarılı olduğu, konusuyla ilgili
bakanlıkça belgelenen hak sahiplerinin intifa hakkı Tarım ve Orman
Bakanlığınca; yer, bina ve tesislerin rayiç değeri üzerinden belirlenecek
yıllık bedelle doksandokuz seneye kadar uzatılabilir. Bu durumda Hazineye devir
işlemi buuzatma sonunda yapılır. Bu suretle yapılmasına izin verilen bina ve
tesislerin amaç dışı kullanılması yasaktır.


            
Madde 31 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mülki hudutları içinde verimi yeterli Devlet ormanı bulunan köylerde, köy
nüfusuna kayıtlı ve köyde devamlı oturan ihtiyaç sahibi aile reislerine, köyde
barınmaları için yapacakları, ev, ahır, samanlık ve ambar ile köy halkının
müşterek ihtiyacı olan ve masrafları köy bütçesinden karşılanan okul, cami ve
köy yolu köprüsü, köy konağı inşaatları için yapacak emval, bu ormanların verim
gücü nispetinde ve üretilen emvalin cins ve nevi dikkate alınarak, yine bu
ormanlara ait istif veya satış istif yerlerinden tarife bedeli ile kesme,
taşıma ve istif masrafları alınmak suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere,
bunlarıngerekli tamiratı için ise, en yakın istif veya satış istif yerinden
maliyetbedeli ile verilir. Yeni ev ihtiyacının verildiği tarihten itibaren en
az on yıl, tamir ihtiyacının verildiği tarihten itibaren ise en az beş yıl
geçmedikçe, tekrar tamir için ihtiyaç verilemez.


            
Bu yerler halkının ihtiyaçları, yakacak odun verimi bulunan bu ormanlardan
verim gücü nispetinde tarife bedeli ile her yıl karşılanır. Yakacak
ihtiyaçlarının bu ormanlara ait istif veya satış istif yerlerinden karşılanması
halinde kesme, taşıma ve istif masrafları ayrıca alınır.


            
Mülki hudutları içinde verimi yeterli Devlet ormanı bulunmasına rağmen yapacağı
elverişli emval üretilmemesi veya amenajman planları kesim düzeni gereğiolarak
bu ormanlardan her sene üretim yapılmaması halinde zati yapacak, yakacakve
müşterek ihtiyaçları birinci ve ikinci fıkralardaki esaslar ve nispetler
dahilinde, aynı plan ünitesindeki (seri) ormanlardan üretilen emvalden karşılanabilir.


            
Bu maddeye göre verilen yapacak ve yakacak emvalin yerinde kullanılmayıp her ne
suretle olursa olsun elden çıkarılması, gayesi dışında kullanılması, orman
idaresinden izin almadan imal edilmek gayesiyle de olsa başka yere götürülmesi,
kullandıktan sonra sökerek veya yıkarak enkaz halinde köy hudutları dışına
elden çıkarılması, bunların her ne suretle olursa olsun alınması veya satılması
yasaktır.





500


 


            
Bu yasaklara uymayanlar, bir daha bu madde hükmünden istifade edemezler.


            
Bu madde hükümlerine göre verilen yapacak ile bunların enkazı ve yakacak, emval
haczedilemez.


            
Yukarıda yazılı ihtiyaçlar için verilen yapacak ve yakacak emvalin, aynı köy
halkının bu gibi ihtiyaçlarına devredilmesine orman idaresine izin verilebilir.


            
Madde 32 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mülki hudutları içinde verimi yeterli olmayan Devlet ormanı bulunan köylerde;
köy nüfusuna kayıtlı ve köyde devamlı oturan köylülerle, hudutları içinde
verimi yeterli Devlet ormanı bulunan ve nüfusu 2 500'den aşağı kasabaların
muhtaç halkına kendi ihtiyaçlarına sarf edilmek şartıyla, yapacakları ev, ahır,
samanlık ve ambar ihtiyaçlarıyla; masrafları köy veya belediye bütçesinden
karşı-lanan okul, cami, köy yolu köprüsü ve köy konağı ihtiyaçları için, en
yakın is-tif veya satış istif yerlerinden maliyet bedeli ile bir defaya mahsus
yapacakemval verilebilir. Bu yerler halkının yakacak odun ihtiyaçları her yıl
en yakın istif veya satış istif yerlerinden maliyet bedeli ile karşılanabilir.


            
31 inci ve 32 nci maddeler kapsamına giren yerlerde oturup da bu maddelerden
istifade edemeyenlerin ihtiyaçları, piyasa satış bedeli ile istif veya satış
istif yerlerinden karşılanabilir.


            
31 inci maddenin 4, 5 ve 6 ncı fıkralarındaki hükümler, bu madde hakkında da
tatbik olunur.


            
Madde 34 – (14/4/1982 tarih ve 2655 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sınırları
içinde Devlet ormanı bulunan köy ve kasabalarda o yer nüfusuna kayıtlı olarak
ikamet eden gerçek kişilerin veya sınırları içinde Devlet ormanı bulunan köy ve
kasabaların herbirinde hane adedinin çoğunluğu tarafından kurulan Orman
Köylerini Kalkındırma Kooperatiflerinin baltalık ormanlarından birim fiyat
(vahidi fiyat) usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları yakacak
odunların yüzde seksenine (% 80) kadarı idarece tayin edilecek süre içinde,
istedikleri takdirde kendilerine maliyet bedeli üzerinden verilir. Ancak, bu
oran Tarım ve Orman Bakanlığınca taşıtma ve depolama imkanı olmayan bölge de
bölgelerde yüzde (% 100) kadar artırılabilir.


            
(23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.) Yukarıda nitelikleri
belirtilen orman köylerini kalkındırma kooperatiflerinden, kendilerine ait veya
en az yüzde ellibir (% 51) payına ortak oldukları ve Tarım ve Orman
Bakanlığıncauygunluğu onaylanmış sanayi kuruluşu bulunanların birim fiyat
(vahidi fiyat) usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları kerestelik
tomrukların ve sanayi odunlarının ayrı ayrı yüzde yirmibeşine (% 25) kadar,
istedikleri takdirdebu sanayi kuruluşlarında işlenmesi şartıyla, kendilerine
satış istif yerlerinden maliyet bedeli ile satılır. Uygun sanayi tesisine sahip
olmamaları nedeniyle yüzde yirmibeş (% 25) oranındaki kerestelik tomruk ve sanayi
odunu hakkında yararlanamayan kooperatiflerle, bu nitelikte sanayi tesisine
sahip olup da belirtilen hakkını mal olarak almak istemeyen kooperatiflere
birim fiyat (vahidi fiyat) usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları
kerestelik tomruk vesanayi odunlarının ayrı ayrı yüzde yirmibeşine (% 25)
kadarı için, ilgili ormanişletmesinin işin bittiği yıl içerisindeki, kerestelik
tomruk ve sanayi odunlarına ait açık artırmalı satışlar genel ortalaması ile
maliyet bedelleri genel ortalaması arasındaki fark, orman idaresince ertesi
yılın en geç Nisan ayı içinde nakden ödenir.





501


 


            
Devlet ormanlarında üretim işlerinde çalışan tüm gerçek ve tüzelkişilerce
kesilip satış istif yerlerine taşınması neticesinde ortaya çıkan yapacak
veyakacak ürün istihkakı (hakediş bedeli), yüzde iki (% 2) fazlasıyla istihkak
sahiplerine orman idaresince ödenir.


            
Yukarıdaki fıkralarda yazılı haklardan yararlanabilmek için kesme ve taşıma
işinin birim fiyat (vahidi fiyat) kararı ve şartnamedeki süreler ve esaslara
uygun olarak yapılması şarttır.


            
Madde 52 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Hususi
ormanlar 500 hektardan küçük parçalar teşkil edecek şekilde parçalanıp ahara,
temlik ve mirasçılar arasında taksim olunamaz.


            
Ekim ve dikim suretiyle yetiştirilecek ormanlar ihtiva ettikleri ağaç cinsleri
ne olursa olsun yukardaki fıkra hükmüne tabi tutulmaz.


            
Hususi ormanlar orman idaresince mahalli tapu idarelerine bildirilir.


            
Ek fıkra – (5/6/1986 tarih ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Şehir,
kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerlerdeki özel orman
alanlarında ifraz yapılmamak ve yatay alanın % 6'sını geçmemek kaydıyla inşaat
yapılabilir. İnşaatların yapılmasında orman alanlarının tabii vasıflarının
korunmalarına özen gösterilir.


            
Madde 64 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Tarım
ve Orman Bakanlığının vereceği ağaçlandırma planı gereğince ve tayin edeceği
ağaç türlerinden bu Kanunun 63 üncü maddesine göre gerek kendi topraklarında ve
gerekse Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki arazide veya Orman Genel
Müdürlüğünce uygun görülecek Devlet ormanı açıklarında bir hektardan aşağı
olmamak şartıyla orman yetiştirecek veya kavak, okaliptüs, kızılağaç ve ibreli
ağaçlıkları tesis edecek gerçek veya özel hukuk tüzelkişilere, Tarım ve Orman
Bakanlığının izni ile Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasınca kuruluş kredisi
verilir.


            
Orman yetiştireceklere verilecek kuruluş kredisinin miktarı, faiz nispeti,
müddeti ve diğer şartları Tarım ve Orman Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Türkiye
Cumhuriyeti Ziraat Bankasınca müştereken tespit edilir.


            
Madde 71 fıkra bir – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Genel hükümlere göre tazminat talebiyle mahkemeye müracaat hakları mahfuz
kalmak üzere, yangın söndürülürken sakatlananlara, sakatlık derecesine göre
orman idaresince, olay tarihindeki Devlet memurunun birinci derece son kademe
brüt aylığı miktarına kadar, ölenlerin ise kanuni mirasçıların bu miktarına üç
misli para, tazminat olarak verilir.


            
Madde 116 bent B – (23/9/1986 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
(F)
ve (G) bentlerinde yazılı yerlerden, (D) bendinde belirtilen kasaba ve köylerin
hudutları içerisindeki mezarlıklardan, (H) bendindeki fıstık çamlıkları ve
palamut meşeliklerinden sahiplerinin zati ihtiyaçları ve pazar satışları için
yapacakları kesimler; keşif, damga ve nakliye işlemlerine tabi olup, bu yerlerden
pazar satışları için faydalanacak olanlardan idarenin yapacağı masraflar peşin
olarak tasil edilir. Bu işlemlerin usul ve esasları Tarım ve Orman Bakanlığınca
tespit olunur.


            
Bu hükme aykırı hareket edenler, bu Kanunun 109 uncu maddesine göre
cezalandırılmakla beraber emval müsadere olunur.





502


 


            
9 - 3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları:
14,91,92,94,95,96,97,99,100,101,102,103, 107, 110.)


            
Madde 14, bend (C) – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Palamut, ıhlamur çiçeği, her çeşit orman örtüsü, mazı kozalağı, tıbbi ve sınai
nebatları veya orman tohumlarını toplayıp götürmek, ocak açarak toprak, kum ve çakıl
çıkarmak, ormanların göl veya derelerinde dinamit atmak ve ağısalmak suretiyle
avlanmak yasaktır.


            
Madde 91, fıkra altı – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
14
üncü maddenin (C) bendinde yazılı fiilleri işleyenler üçbin liradan otuz- bin
liraya kadar hafif para cezasıyla cezalandırılır.


            
Madde 92, fıkra bir ve iki – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince ormanlarda izin almadan açılan maden
ocaları idarece kapatılır. Suçlular hakkında yüzellibin liradan aşağı olmamak
üzere ağır para cezası hükmolunur.


            
Madde 94 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu
Kanunun 18 inci maddesinde belirtilen ve yapılması izne bağlı olan fabrika,
hızar ve şeritlerle, kireç, kömür, terebentin, katran, sakız, taş, kum, toprak
ve buna benzer ocaklar ile balık üretme tesislerini izinsiz kuranlar, otuzbin
liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezası ile cezalandırılırlar. Bunların
işletilmesi de men edilir. Bu tesisler Devlet ormanları içinde kurulmuş
isemüsadere olunur.


            
Madde 95 fıkra bir – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bu
Kanunun 19 uncu maddesi hükümlerine aykırı olarak ormanlara izinsiz hayvan
sokanlar bir aydan aşağı olmamak üzere hafif hapis ve ayrıca beher kılkeçi ve
deve için ikiyüz lira, diğer büyükbaş hayvanların beheri için yüz lira,
küçükbaş hayvanların beheri için elli lira olmak üzere hafif para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 95 fıkra dört – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Başıboş bırakılmak suretiyle ormanlara giren hayvanlar için yalnız para
cezasına hükmolunur.


            
Madde 96 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun 20 nci ve 21 inci maddelerinde yazılı hükümlere aykırı hareket
edenler, üçbin liradan onbeşbin liraya kadar hafif para cezasıyla
cezalandırılır.


            
Madde 97, fıkra bir – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Devlet çekici ile damgalanan ağaçları keserken bu damgayı orman idaresince
tespit edilen şekilde dip kütükte bırakmayanlarla damgalı ağaçları tespit
edilen hadde nazaran daha yüksekten kesenler, kesilen her ağaç için bin liradan
onbin liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılır.





502-1


 


            
10 - 23/2/1995 tarih ve 4079 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 12)


            
Madde 12, fıkra iki – (22/5/1987 tarih ve 3373 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Orman kadastro komisyonları ve amenajman heyetleri başkan ve üyeleri ile
bukomisyon ve heyetlerde görevli personele arazide fiilen çalıştıkları sürelere
münhasır olmak üzere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda yer alan 1 inci
derecenin son kademesi gösterge rakamının bütçe kanunlarında devlet
memurlarımaaşı için belirlenen katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın
yarısını aşmamak üzere her yıl Orman Genel Müdürlüğünün teklifi ve Tarım Orman
ve Köyişleri Bakanının onayı ile tespit edilecek miktarda aylık ödenek, Orman
Genel Müdürlüğü Döner Sermaye Bütçesinden ayrıca ödenir.


            
11 - 4/7/1995 tarih ve 4114 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 76, 83, 105, 110)


            
Madde 76 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman
içindeki yollarda orman idaresince belli edilmiş konak yerlerinden gayrı
yerlerde gecelemek ve konak yerlerinde yaylak, kışlak ve otlaklarda orman
idaresince hazırlanmış ocak yerlerinden gayrı yerlerde ateş yakmak yasaktır.


            
Madde 83 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bu kanunda cezaları tayin edilen orman suçlarına müteallik davalar sulh ceza
mahkemelerinde görülür.


            
Madde 105 fıkra bir – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
69 uncu maddeye göre ormanlarda vukua gelecek yangınları söndürmek için yetkili
memurlar ve orman teşkilatı tarafından yangın mahalline gitmeleri emrolunmasına
veya mahalli mutat vasıtalarla ilan edilmesine rağmen orman yangınınısöndürmeye
gitmekten imtina edenler veya gidip de çalışmayanlar ve verilen işi yapmayanlar
hakkında vali ve kaymakamlar tarafından beşbin lira para cezası verilir.


            
Madde 110 – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
76 ncı maddedeki yasak fiilleri işleyenlerle orman içine sönmemiş sigara
atanlara ellibin lira para cezası verilir.


            
12 – 21/2/2001 tarih ve 4629 sayılı Kanun ile yürürlükten
kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları:
64, ek madde 3.)


            
Madde
64 – (22/5/1987 tarih ve 3373 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu
Kanunun 57 ve 63 üncü maddelerine göre gerçek ve tüzelkişiler ile kamu kurum ve
kuruluşlarının orman ve fidanlık tesis etmesi ve işletmesi amacıyla Tarım Orman
ve Köyişleri Bakanlığı emrinde «Ağaçlandırma Fonu» kurulur.


            
A) Fon aşağıdaki gelirlerden teşekkül eder:


            
a) Genel bütçeden aktarılacak miktar,


            
b) Orman Genel Müdürlüğünün yıllık satış gelirlerinden yüzde beşe (% 5) kadar
Tarım Orman ve Köyişleri Bakanınca tespit edilecek miktar,


            
c) 6831 sayılı Orman Kanununun 16, 17, 18 ve 115 inci maddelerine göre verilen
izin, muvafakat, intifa ve irtifak hakkı gelirleri,





502-2


            
d) Bağışlar,


            
e) Diğer gelirler,


            
B) Fonun kullanılması ve harcamalar:


            
Fondan yapılacak her çeşit harcamalar 1050 ve 2886 sayılı Kanun hükümlerine
tabi değildir. Bu fon harcamalarının kredi ve hibe olarak kullanılmasına
ilişkin şekil ve esaslar ile diğer hususlar Tarım Orman ve Köyişleri
Bakanlığınca hazırlanacak ve Bakanlar Kurulunca yürürlüğe konacak bir yönetmelikle
tespit edilir.


            
C) Hesap dönemi ve denetim:


            
Fonun hesap dönemi mali yıldır. Bu maksatla Maliye ve Gümrük Bakanlığınca Tarım
Oman ve Köyişleri Bakanlığı emrine bir Fon Saymanı tayin edilir. Bilanço ve
kesin hesap ertesi yılın Mart ayı içinde Sayıştay’a verilir. Yönetmelikteki
esaslara göre tenetim Sayıştay’ca yapılır.


            
Bu fonla ilgili dava ve icra takipleri Orman Genel Müdürlüğünce 3234 sayılı
Kanun hükümlerine göre yürütülür.


            
Ek Madde 3 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet
ormanları içinde veya bitişiğinde oturan halkın kalkındırılmasına katkıda
bulunmak amacıyla Orman Bakanlığı emrinde bir fon teşkil edilmiştir.


            
A)Bu fonun gelirleri:


            
a) 6831 sayılı Orman Kanununun 31, 32, 33 ve 35 inci maddeleri gereğince
verilenlerle dış memleketlere ihraç edilenler ve Devlet Orman İşletmelerince
Devlet kereste fabrikalarına satılan tomruklar hariç olmak üzere Devlet Orman
İşletmeleri ve kereste fabrikalarından tomruk, yarı mamul kereste ve ikincil
ürün alanlardan satış bedeli üzerinden %3 oranında tahsil olunacak hisseden;


            
b)Orman Genel Müdürlüğü döner sermayesinden kurulmuş olan fondaki paradan;


            
c) (Değişik: 23/9/1983 - 2896/59 md.) 6831 sayılı Orman Kanunu hükümleri
gereğince verilecek izin veya irtifak haklarına dayanılarak, Devlet ve diğer
kamu tüzelkişileriyle özel hukuk tüzelkişilerince kâr gayesi bulunmaksızın ve
kamu yararına hizmetlerde kullanılmak üzere yapılacak tesisler dışındaki her
türlü tesisin, proje toplam bedelinden orman sahasına isabet eden kısmının
yüzde üçü (% 3’ü) oranında alınacak hisseden;


            
d) Her yıl genel bütçenin binde birinden az olmamak üzere genel bütçeden
yapılacak yardımdan;


            
e) Orman işletmeleri ve Devlet kereste fabrikaları senelik sâfi kârlarından
alınacak % 10 hisseden;


            
f) Faiz, ikramiye ve her çeşit bağışlardan;


            
Teşekkül eder. Bu gelirlerin tahsili için düzenlenen kâğıtlar Damga Vergisinden
ve tahsil işlemleri harçtan muaftır.


            
B) (A) fıkrasının (a) bendi gereğince alınacak, hisse, satış bedelinin
müşteriden fiilen tahsil edildiği ayı takibeden ay içinde satışı yapan Devlet
Orman İşletmeleri ve kereste fabrikaları tarafından fon hesabına yatırılır.


            
C) (Değişik: 5/6/1975 - 1906/3 md.) (A) fıkrasının (b) bendinde yazılı
fon, bütün hak ve vecibeleriyle Orman Bakanlığına devredilmiştir. Bu fonda
mevcut para, bu kanunla kurulan fon





502-3


 


hesabına
kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç üç ay içinde ödenir ve
verilmiş olan kredilerin taksitleri de sözleşmelerindeki koşullar dahilinde
Orman Bakanlığınca tahsil olunur.


            
Ç) Genel Bütçeden yapılacak yardımlar, en geç mali yıl sonuna kadar fon
hesabına aktarılır.


            
D) (A) fıkrasının (c) bendi gereğince alınacak hisse, izin veya irtifak hakkı
tesisini müteakip ilgililer tarafından en geç bir ay içinde fon hesabına
yatırılır. Yatırılmadığı takdirde verilmiş olan izin veya irtifak hakkı tesisi
işlemi hükümsüzdür.


            
E) (A) fıkrasının (e) bendindeki hisse, Ormanİşletmeleri ve kereste
fabrikalarının yıllık genel bilançosunun çıkarılmasını takibeden iki ay
içerisinde ve iki eşit taksitle fon hesabına yatırılır.


            
F) İade:


            
Dış memleketlere ihraç edilen ürünler için evvelce ödenmiş bulunan fon
hisseleri, Orman ve Gümrük İdarelerinden alınacak vesikalar ibraz edilmek
şartıyla ürünün ihacedildiği tarihten itibaren altı ay içinde satıcının Orman
Bakanlığına müracaatı halinde, müracaat tarihini takibeden ay içinde fon
hesabından iade olunur.


            
G) Fon paralarının yatırıldığı banka:


            
Bu kanunla teşkil olunan fon paraları Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasında
Orman Bakanlığı emrinde açılacak özel bir hesaba yatırılır. Bu hesabın
kullanılma şart ve esasları Maliye ve Orman Bakanlıkları ile T.C. Ziraat
Bankası Genel Müdürlüğünce hazırlanacak yönetmelikte tespit edilir.


            
H) Fonun kullanılması ve harcamalar:


            
Fonun kullanılması bakımından yapılacak her çeşit harcamalar, genel muhasebe,
Artırma, Eksiltme ve İhale Kanunları hükümlerine bağlı olmayıp, bu fonun
kullanılmasına ve borçlandırılmalarda hangi hallerde faiz alınacağına ve bu
faizin hadlerine ilişkin şekil ve esaslar en geç üç ay içinde Maliye, Orman,
Köy İşleri ve İçişleri Bakanlıklarınca hazırlanacak ve Bakanlar Kurulunca
onaylanacak yönetmelikte belli edilir.


            
I) Hesap dönemi ve denetim:


            
Fonun hesap dönemi mali yıldır. Orman Bakanı fon ita amiri olup Maliye Bakanlığınca
bu bakanlık emrine bir fon saymanı tayin edilir. Bilanço ve kesinhesap, ertesi
yılın Temmuz ayı içinde Sayıştay’a verilir. Sayıştayca denetim, yönetmelikteki
özellik ve esaslara göre yapılır.


            
İ) Bu kanunun yayımı tarihinden önce satışa çıkarılmış olan ürünlerden
(A)fıkrasının (a) bendinde yazılı hisse alınmaz.


            
j) (Ek: 5/6/1975 - 1906/4 md.) Orman Bakanlığı emrinde teşkil edilen bu
Fon’a ilişkin dava ve icra takipleri Orman Genel Müdürlüğünce, 3904 sayılı
Kanun hükümlerine göre yapılır.





502-4


 


            
13 – 17/12/2002 tarihli ve E.:2000/75, K.:2002/200 sayılı Anayasa
Mahkemesinin Kararı ile iptal edilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde
numarası: 17)


            
Madde 17, fıkra üç – (22/5/1987 tarihli ve 3373 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
(Değişik : 22/5/1987 - 3373/7 md.) Turizm alan ve merkezleri dışında kalan Devlet ormanlarında kamu
yararına olan her türlü bina ve tesisler için gerçek ve tüzelkişilere, Tarım
Orman ve Köyişleri Bakanlığınca bedeli karşılığı izin  verilebilir. Bu
izin süresi kırkdokuz yılı geçemez. Devletçe yapılan tesizler dışında kalan her
türlü bina ve tesisler izin süresi sonunda eksiksiz ve bedelsiz olarak Orman
Genel Müdürlüğünün tasarrufuna geçer. Ancak işletmenin maksadına uygun faaliyet  
gösterdiği  Orman   Genel   Müdürlüğünce  
belgelenen    hak  
sahiplerinin     kullanma


hakları 
yer,  bina  ve  tesislerin  rayiç  değeri 
üzerinden  belirlenecek yıllık bedelle doksandokuz


seneye
kadar uzatılabilir. Bu durumda devir işlemleri bu uzatma sonunda yapılır.
Turizm amaçlı tesisler için hak sahipleri adına tapuda irtifak hakkı tesis
edilir. İzin ve irtifak hakları amaç dışı kullanılamaz.


            
Madde 17, fıkra dört – (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
(Ek : 23/9/1983 - 2896/10 md.) Yukarıdaki fıkrada belirtilen bina ve
tesislerin, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlarda veya hususi
ormanlarda yapılmak istenmesi halinde, Maliye Bakanlığının görüşü alınmaksızın
Tarım ve Orman Bakanlığınca izin verilebilir. Bu takdirde, kullanım bedeli,
süresi, yapılan bina ve tesislerin devri gibi hususlar genel hükümlere uygun
olarak taraflarca tespit olunur.


            
14 –5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları:
1,2,7,9,10,11,12,27,41,42,58,100,116)


            
Madde 1 fıkra iki (H)bendi-(31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
H) Sahipli arazide ve muhitin hususiyetlerine göre yetişmiş veya yetiştirilecek
olan fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her nevi
meyvalı ağaç ve ağaççıklar;


            
Madde 2 fıkra dört-(5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümleri; muhafaza ormanı, milli park olarak ayrılan, izin ve irtifak
hakkı tesis edilen ormanlık alanlarda ve 3 üncü madde ile orman rejimi içine
alınan yerlerde bu niteliklerin devamı süresince, yanan orman sahalarında ise
hiçbir şekilde uygulanmaz.


            
Madde 7 fıkra bir-( 22/5/1987 tarihli ve 3373 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
 Devlet
ormanlarının, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi
ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her
çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti,
orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.


            
 Madde 7 fıkra üç-(5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
 Komisyon başkan ve üyelerine ödenecektazminat ve harcırah miktarları her
yıl Bütçe Kanunu ile belirlenir.   


            
Madde 9 fıkra dört-(23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kadastro ve diğer ormancılık hizmetleri için gerekli hava fotoğrafları, Tarım
ve Orman Bakanlığınca yapılır veya yaptırılır.


            
Madde 10 son fıkra -((23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kadastrosu tamamlanan ormanlara ait haritalar komisyon başkanınca tasdik
olunur.


            
Madde 11-( 5/6/1986  tarihli ve  3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
(Değişik : 22/5/1987 - 3373/5 md.) Orman kadastro komisyonlarınca
düzenlenen tutanakların askı  suretiyle ilanı,  ilgililere 
şahsen  yapılan  tebliğ  hükmündedir.  Tutanak 
ve  kararlara  karşı askı tarihinden itibaren altı ay
içinde  





502-5


 


kadastro   mahkemelerine, 
kadastro   mahkemesi   olmayan  
yerlerde   kadastro   davalarına  bakmakla  görevli mahkemeye
müracaatla sınırlamaya ve bu Kanunun 2 nci maddesine  göre orman 
sınırları dışına çıkarma işlemlerine Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ile hak
sahibi gerçek ve tüzelkişiler itiraz edebilir. Bu müddet içinde itiraz olmaz
ise komisyon kararları kesinleşir. Bu süre hak düşürücü süredir.Ancak, tapulu
gayrimenkullerde tapu sahiplerinin, 10 yıllık süre içerisinde dava açma hakları
mahfuzdur.


            
Sınırlamaya itiraz davaları her türlü harç ve resimden muaftır.


            
Hak sahibi gerçek ve tüzelkişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz
davalarında hasım Orman Genel Müdürlüğü, bu Kanunun 2 nci maddesine göre orman
sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak itiraz davalarında ise
hasım Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğüdür.


            
Kadastrosu yapılıp kesinleşen devlete ait ormanlar, tapu dairelerince hiçbir
harç, vergi ve resim alınmaksızın hazine adına tapuya tescil olunur.


            
Sınır noktalarındaki taş, beton, kazık ve diğer işaretler Orman Genel
Müdürlüğünce korunur.


            
Madde 12 fıkra bir-(23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman kadastro komisyonları için lüzumlu taşıt araçları ve görevlilerin kanuni
yollukları ile her türlü giderler Orman Genel Müdürlüğünce sağlanır.


            
Madde 27 fıkra iki ,üç--(31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
 Damga çekiçleri dört çeşit olup şekilleri, bu kanuna bağlı levhada tesbit
edilmiştir. Bu çekiçlerin salahiyetli memurlardan başkası tarafından
kullanılması yasaktır.


            
Damgasız ve nakliyesiz orman mahsulleri kaçak sayılır.


            
Madde 41 fıkra bir, dört-(31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Her hangi bir suretle satışı yapılmış olan orman emvalinin bedeli ödenmeden
veya karşılığı banka mektubu ,Devlet ve Ziraat Bankası tahvilleriyle temin
edilmeden ve damgaya tabi olanlar damgalanmadan ve nakliye tezkeresi alınmadan
nakliyat yapılamaz.


            
Orman malları,sayısı,cinsi,nevi,ebadı ve vasıfları itibariyle ibraz olunan
nakliye tezkeresine uyduğu ve damgalı bulunduğu takdirde hepsi üzerinden hacmen
yüzde on ve veznen yüzde beşine kadar çıkacak fazlalık için nakliye
tezkeresinde yazılı satış bedeli üzerinden tutarı alınarak serbest bırakılır.


            
Madde 42 fıkra bir, iki-(31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman içinde yapılacak nakliyat orman idaresinin göstereceği yollardan
yapılır.Nakliye tezkereleri daima taşıyanların üzerinde bulunup alakalı
memurlar tarafından istenildikçe gösterilir.Şehir ve kasabalardaki ticarethane
ve fabrikalardan ticaret kasdı olmaksızın orman mahsulü alıp nakledeceklerden
nakliye tezkeresi aranmaz.


            
Bu ticarethane ve fabrikalar damgalı olmak kaydiyle bu gibi mallar için fatura
tanzimine mecburdurlar.


            
Madde 58 - (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet ormanlarının hudutları içindeki ırmak ve çay kenarlarını ve bunların
kaynaklarını tanzim edecek, sellerin husulüne ve yer kaymalarına ve toprak
aşınma ve taşınmalarına mani olacak her türlü ağaçlamalar ve teknik tedbirler
orman idaresince yapılır. Ancak Devlet ormanı içinden geçen demiryolu ve
şoselerin ve her nevi tesisatın tankimi ve tamiri orman idaresine malümat
verilerek alakalılar tarafından yapılır.





502-6


 


            
Madde 100 fıkra bir- (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


41
inci maddeye aykırı olarak her çeşit orman mallarını nakliyesiz veya damgasız
nakledenler, 108 inci madde gereğince cezalandırılır.


            
Madde 116 (A)bendi birinci paragraf- (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
A) (Ç) ve (E) bentlerinde yazılı yerlerden, (D) bendindeki şehir
mezarlıklarından ve (H) bendindeki her nevi meyvalı ağaç ve ağaçcıklarla örtülü
yerlerden (fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri hariç), sahipleri her türlü
zati ihtiyaçları ve pazar satışları için hiç bir kayıt ve şarta tabi olmadan
kesim ve taşıma yapabilirler.


            
 15 –26/5/2004 tarihli
ve 5177 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan
hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 16.)


            
Madde 16 fıkra bir– (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlet
ormanlarının hudutları içinde, mevzu hükümlere göre maden ocakları araştırma
veya işletme ruhsatnamesi ve imtiyazı verilebilmesi için Ziraat Vekaletinin
muvafakatini almak şarttır.


            
16 –17/6/2004 tarihli ve 5192 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 17, 71, 108 ve
Ek Madde 8.)


            
Madde 17 fıkra iki son iki cümle- (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi
daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.


            
Madde 71 – (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
(Değişik : 22/5/1987 - 3373/13 md.) Genel hükümlere göre tazminat talebi
ile mahkemeye müracaat hakları mahfuz kalmak üzere,yangın söndürülürken
sakatlananlara sakatlık derecelerine göre, Orman Genel Müdürlüğünce olay
tarihindeki devlet memuru 1 inci derece son kademe brüt aylığının üç misline
kadar, ölenlerin kanuni mirasçılarına ise bu miktarın beş misli para tazminat
olarak verilir.


            
Devlet memuru olup da sakatlanan veya ölenler hakkında genel hükümler tatbik
olunur. Ayrıca bu memurlar birinci fıkra hükmünden de yararlanırlar.


            
Yukarıda belirtilen ödemeler, mahkemeler tarafından hükmolunacak tazminata
mahsup edilmez.


            
Yaralanan ve hastalananların hastanelere nakli ve tedavi masrafları orman
idaresine aittir. Bunlar Devlet ve kamu kuruluşlarına ait hastanelerde parasız
tedavi edilir.


            
Madde 108 fıkra dört- (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kaçak
orman mallarının taşınmasında kullanılan canlı ve cansız bütün nakil vasıtaları
kime ait olursa olsun idarece zapt ve mahkemelerce müsaderesine hükmolunur.


             
Ek Madde 8-(5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanun ile  9.8.1983 tarihli ve 2873 sayılı Milli Parklar Kanununa tâbi
alanlarda bulunan yerler ile bu yerler üzerindeki yapı ve tesisler, yirmidokuz
yıla kadar kiraya verilebilir. Ancak, kiracının Çevre ve Orman Bakanlığınca
belirlenen yerlerde; kiralanan alan miktarının 5 (Beş) katı kadar ağaçlandırma
yapması zorunludur.





502-7


 


            
17 – 17/3/2004 tarihli ve E.:2003/100, K.:2004/33 sayılı Anayasa
Mahkemesinin Kararı ile iptal edilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde
numarası: 116)


            
Bent (B) fıkra iki – ( 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Kızılağaçlıklar
ile aşılı kestaneliklerin sahiplerinin her türlü yapacak ve yakacak ihtiyaçları
ile pazar satışları için yapacakları kesimler; keşif, damga ve nakliye
işlemlerine tâbi olmayıp köy muhtarlığınca düzenlenecek belge ile yapılır.


18 – 23/1/2008 tarihli ve 5728
sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numaraları: 70,77,78,79,80,83,84,ve Ek Madde 7.)


Madde 70- fıkra iki – (31/8/1956
tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bunların ücreti de orman idaresi tarafından
ödenir. Bunlara söndürme işinde çalıştıkları müddetçe Devlet ormanlarında orman
idaresi,diğer ormanlarda alakalılar tarafından parasız ekmek,katık ve sigara
verilir. Başkaca ücret verilmez.


Madde 77 – (31/8/1956 tarihli ve 6831
sayılı Kanunun hükmüdür.)


Orman teşkilatında her sınıf, derece ve
vazifede çalışan memurlardan, Çevre ve Orman Bakanlığınca ve Orman Umum
Müdürlüğünce lüzum görülecek olanlar, İcra Vekilleri Heyetince seçilecek
silahla teçhiz olunurlar. (1)


            
Bu silahlar memurlara orman idaresince demirbaş olarak verilir.


            
Devlet ormanlarından gayrı ormanlarda çalışan orman bekçilerine de umumi
hükümler dairesinde silah taşıma izni verilebilir.


Madde 78 bent -A) (31/8/1956
tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Türk Ceza Kanununun 49 uncu
maddesinde yazılı hususlarda;


 IV. Suçların takibi:


            
Madde 79 – ( 23/9/1983 tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Orman memurları orman Suçlarına ilişkin
delilleri bir zabıt ile tespit ve nakil vasıtaları ile suç aletleri ve suç
mahsulü malları zapt ve icabında suç işleyenleri yakalamak selahiyetini
haizdirler. Sahipleri tarafından tohum ve fidandan yetiştirilen hususi
ormanlarda da bu madde hükümleri uygulanır.


            
Talep vukuunda polis, jandarma, köy muhtar ve bekçileri orman memurlarına
yardıma mecburdurlar.


Madde 80 – (31/8/1956 tarihli ve 6831
sayılı Kanunun hükmüdür.)


Orman memurları, av tezkeresi olmıyanların
ve orman idaresinden izin almamış olanların ormanlarda ve orman göl ve
derelerinde 14 üncü maddenin (C) fıkrası hilafına avlanmalarını men'e, avlarını
ve vasıtalarını zaptetmeye salahiyetlidir.


Madde 83 – fkra bir- ( 4/7/1995
 tarihli ve  4114 sayılı Kanunun hükmüdür.) 110 uncu maddenin
ikinci fıkrasında gösterilen suçlara müteallik davalar asliye ceza
mahkemelerinde, üçüncü fıkrasında gösterilen suçlara müteallik davalar ağır
ceza mahkemelerinde, bu suçların dışında kalan ve bu Kanunda cezaları tayin
edilen orman suçlarına müteallik davalar sulh ceza mahkemelerinde görülür.


___________


(1)   
Bu fıkrada yer alan "Çevre ve Orman Bakanlığınca ve" ibaresi,
1/7/2003 tarihli ve 4915 sayılı Kanunun 34   üncü maddesi ile
eklenmiştir.





502-8


 


Madde 84 – ( 23/9/1983  tarihli ve
 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Orman suçlarından dolayı zaptolunan ağaç, tomruk, kereste, yakacak ve sair
mahsuller ile suçta kullanılan aletler, vazifeli orman memurları tarafından
muhafaza edilmek üzere orman depolarına, orman deposu yoksa ve suç mahalli
belediye hudutlarında ise o yer belediyesine, köy hudutları içinde ise o köy
muhtarına, yokluğunda vekiline, onun da yokluğunda ihtiyar heyeti üyelerinden
birine yediemin senedi mukabilinde teslim olunur. Belediye veya köy
yetkililerine teslim edilen bu mallar en kısa zamanda orman depolarına idarece
nakledilir. Bunlardan çürüyecek veya bozulacak olanlarla muhafazası müşkül ve
masraflı bulunanlar, Cumhuriyet savcılığına yazılı bilgi verilip onbeş gün
beklendikten sonra herhangi bir mahkame kararına gerek olmaksızın orman işletme
müdürlüklerinin müsadereli mallar satış komisyonlarınca, mahallinde veya pazar
yerlerinde ilan edilmek suretiyle derhal satılır.


            
(Ek: 22/5/1987 - 3373/14 md.) Ancak, sahiplerinin talepleri üzerine suç
aletleri yukarıda belirtilen satış komisyonlarınca takdir ve tespit edilecek
rayiç değerleri karşılığında, kanunen muteber teminat veya muteber müteselsil
kefil göstermeleri ve dava neticesinde müsaderesine karar verildiği takdirde
aynen iade şartıyla sahiplerine teslim edilir.


            
Zaptolunan nakil vasıtaları orman idaresinde veya yedieminde bekletilemez. Bu
vasıtaların kayıtlı olduğu trafik bürosuna derhal durum bildirilir ve trafik
görevlilerince de, trafik siciline ve ruhsatnamesine orman suçundan zaptedilmiş
olduğu hususunda açıklama konulur. Trafik sicili ve ruhsatnamesinde bu
açıklamayı taşıyan nakil vasıtasını satın alan üçüncü şahısların iyi niyet
iddiaları dikkate alınmaz. Bu nakil vasıtaları; sahiplerinin talepleri üzerine
birinci fıkrada belirtilen satış komisyonlarınca takdir ve tespit edilecek
rayiç değerleri karşılığında, kanunen muteber teminat veya muteber müteselsil
kefil göstermeleri ve dava neticesinde müsaderesine karar verildiği takdirde
aynen iade şartıyla, sahiplerine teslim edilir.


            
Zaptolunan nakil vasıtası ile yeniden orman suçu işlendiği takdirde vasıtanın
sahibine iade olunabilmesi için nakit veya Devlet tahvili veya banka teminatı
verilmesi zorunludur.


            
Suçta kullanılan nakil vasıtaları kesin bir zaruret olmadıkça yediemine teslim
edilemez. Sahibi tarafından belirtilen esaslara uygun olarak alınmayan veya
istenmeyen veya sahibi bulunmayan canlı nakil vasıtaları beş gün, diğer nakil
vasıtaları ise en çok bir ay beklendikten sonra birinci fıkrada belirtilen
satış komisyonunca mahallinde veya pazar yerlerinde,bu yerlerde alıcı bulunmadığı
veya uygun fiyat teşekkül etmediği takdirde, idarece uygun görülecek herhanği
bir    yerde, ilan edilmek suretiyle satılır.


            
Müsaderesine karar verilmeden yukarıda gösterildiği şekilde satışları yapılan
orman emvali, sair mahsuller, suçta kullanılan aletler ve nakil vasıtalarının
bedelleri, yapılan her türlü masraflar düşüldükten sonra emanet olarak bankaya
veya orman idaresi veznesine yatırılır. Durum ilgili mahkemeye bildirilir.


            
Orman suçu sebebiyle bu vasıtalar idarece zaptedildikten sonra kaçırılmış veya
çalınmış veya mahkemelerce verilen müsadere hükümlerinin kesinleşmiş olması
hallerinde, orman idaresince satışı yapılacak nakil vasıtalarının, orman
idaresinin yazılı talebi üzerine orman memurları, polis, jandarma,trafik görevlileri
ve belediye zabıtası,bu vasıtaları kimin elinde olursa olsun yakalayarak en
yakın orman idaresine teslim ile görevli ve yükümlüdürler.


            
Müsaderesine karar verilen emval, nakil vasıtaları ve suçta kullanılan aletler
satılmamış ise satılır.


            
Sanık lehine karar verilmesi halinde zaptedilmiş emval veya nakil vasıtası
mevcut ise derhal, satılmış ise bedeli aynen iade olunur.





502-9


 


            
Müsaderesine hükmolunup satışı yapılan nakil vasıtasının satış bedeli suç
tarihinde idarece tespit edilerek teminata bağlanmış değerinden düşük olduğu
takdirde aradaki fark, alınmış teminattan mahsup edilir veya sahibinden yahut
kefillerinden tahsil edilir.


            
Müsaderesine karar verilen nakil vasıtası hakkında verilmiş başka bir müsadere
kararı sebebiyle satışın mümkün olamaması halinde alınmış teminat orman
idaresince irat kaydedilir veya zabt sırasında tespit edilmiş değeri sahibinden
veya kefilinden tahsil edilir.


            
Hüküm kesinleştikten sonra,evvelce satılıp parası emanete alınan veya bilahara
satılan nakil vasıtası ve suç aletlerinin satış bedelinin yüzde yirmisi (%
20'si) kaçağı haber verenlere, yüzde otuzu (% 30'u) ise yakalayıp zaptedenlere
ikramiye olarak verilir.


            
Polis, jandarma, köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyelerinin suç aletleri ve nakil
vasıtasını yakalamaları ve orman idaresine teslim etmeleri halinde, bunlar
hakkında da yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır.


            
Nakil vasıtası ve suç aletleri satış bedelinin yüzde ellisi (% 50'si),orman emvalinin
satış bedelinin ise tamamı Orman Genel Müdürlüğü hesabına irat kaydedilir.


Madde 85 – fıkra bir- (31/8/1956 tarihli
ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman içinde kimin tarafından kesildiği
veya hazırlandığı belli olmıyan veya suçlunun kaçması sebebiyle faili tesbit
olunamıyan orman mahsulleri ve cürüm aletleri,orman idaresinin satış usullerine
göre satılır ve bedelleri irat kaydolunur.


Madde 88 – (31/8/1956 tarihli ve 6831
sayılı Kanunun hükmüdür.)


Orman suçlarından mütevellit aramayı
icabettiren haller, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 97 nci maddesinde
yazılı,tehirinde mazarrat umulan hallerden sayılır ve bu aramaları orman
memurları aynı madde hükmüne tevfikan yaparlar.


Arama sırasında zaptolunan kaçak orman
emvali hakkında bu kanunun 84 üncü maddesi hükmü tatbik olunur.


Madde 91-( 23/9/1983  tarihli ve
 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden yapacak emval
veren ağaçları kesenler iki aydan bir seneye kadar hapis ve yapacak emvalin
beher metre küpü için beşbin liradan yirmibin liraya kadar ağır para cezası ile
cezalandırılır. Ancak yirmi santimetre kutrundan aşağı olanlar için bu cezalar
bir misli artırılarak hükmolunur.


            
14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden yakacak emval
veren ağaçları keserek odun veya kömür yapanlar bir aydan altı aya kadar hapis
ve odunun beher kentali için bin lira, kömürün beher kentali için de beşbin
lira ağır para cezasıyla cezalandırılır. Bu suretle verilecek para cezası üçbin
liradan aşağı olamaz.


            
Yukarıdaki fıkralarda belirtilen ağaç kesme motorlu araç ve gereçler
kullanılarak yapılmış ise asıl cezaları bir misli artırılarak hükmolunur.


            
14 üncü maddenin (A) bendinde yazılı yetişmiş veya yetiştirilmiş fidanları
kesmek, sökmek, ekim sahalarını bozmak, ağaçları boğmak, bunlardan yalamuk,
pedavra, hartama çıkarmak fiilleri için verilecek cezalar beş misli artırılarak
hükmolunur. Bu maddenin uygulanmasında fidandan maksat sekiz santimetreden daha
az orta kuturlu ağaç ve ağaçcıkların fidelik, çırpılık, çubukluk safhalarındaki
halidir.


            
14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukarıdaki fıkralarda
yazılı bulunmayan fiilleri işleyenler bir aydan üç aya kadar hapis ve beşbin
liradan otuzbin liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır.


 





502-10


 


               
(Değişik : 3/11/1988 - 3493/2 md.) 14 üncü maddenin (C) bendinde yazılı
fiilleri işleyenlere yüzmilyon lira, (D) bendinde yazılı fiilleri işleyenlere
birmilyar lira para cezası verilir.(1)


               
Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (A) ve (B) bentlerine muhalif hareket edenler
orman sahipleri ise yapılan zarar miktarına göre bir aydan bir seneye kadar
hapis ve onbin liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezasıyla cezalandırılır.


               
Ancak kendi arazisi üzerinde tohum ekmek veya fidan dikmek suretiyle
yetiştirilecek ormanların sahipleri yukarıdaki fıkra hükmüne tabi değildir.


               
14 üncü maddedeki suçları hayvan beslemek için işleyenler hakkında yukarıdaki
cezalar bir misli artırılır.


               
14 üncü maddedeki suçları, suçun işlendiği orman içi köy nüfusuna kayıtlı ve
fiilen bu köyde oturanlar dışındakilerin işlemesi halinde yukarıdaki cezalar
iki misli artırılır.


   Madde 92 – ( 23/9/1983
 tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


               
(Değişik : 3/11/1988 - 3493/3 md.) Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince
ormanlardan izin almadan açılan maden ocakları idarece kapatılır. Çıkarılan
madenler ve her türlü tesisler ile alet, edevat ve nakil vasıtalarına el
konulur. El konulan malların mahkemece müsaderesine karar verilir. El konulan
ve müsaderesine karar verilen mallar hakkında bu Kanunun 84 üncü maddesi
uygulanır.


               
(Değişik : 3/11/1988 - 3493/3 md.) Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince
izinsiz maden ocağı açanlara beşmilyar lira para cezası verilir.(1)


               
Başkaca zarar husule gelmiş ise ayrıca tazmin ettirilir. İzin alarak bu nevi
ocakları açanlar idarece kendilerine veya temsilcilerine teblig edilecek
tedbirlere riayet etmezler ise bu cezanın yarısına hükmolunur. Bu tedbirlere
riayet edilinceye kadar ocaklar orman idaresince işletilmekten men edilir.


   Madde 93 – (23/9/1983
 tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


               
Bu Kanunun 17 nci maddesinde yasak edilen fiilleri işleyenler veya izne bağlı
işleri izinsiz yapanlar, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile
cezalandırılırlar.


               
İşgal ve faydalanma yeniden tarla açmak suretiyle vaki olduğu veya yanmış orman
sahalarına ilişkin bulunduğu veya kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları
içerisinde işlendiği takdirde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına
hükmolunur.


               
Birinci ve ikinci fıkralarda değinilen işgal ve faydalanılan alanın ve yeniden
açılan tarlanın yüzölçümünün beş dekardan fazla olması halinde, bu fıkralarda
yazılı cezalar yarı oranında artırılır.


               
Her türlü mahsul ve tesislerin müsaderesine hükmolunur. Müsadere olunan
mahsuller satılarak bedeli Orman Genel Müdürlüğünce irad kaydolunur. Müsadere
olunan tesisler ise Orman Genel Müdürlüğünce ihtiyaç görüldüğü takdirde
ormancılık veya diğer kamu hizmetlerinde kullanılabilir. Aksi takdirde ilgili
orman idaresince, yıkılmak suretiyle karar infaz olunur. İdarenin bu husustaki
talebi halinde genel zabıta kuvvetleri idareye yardım etmekle mükelleftir.


               
17 nci maddenin üçüncü fıkrasındaki yerleri amaç dışı kullananlar ve amaç dışı
kullanılmasına izin verenler bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile
cezalandırılır.


 


–––––––––––––––


(1)
Bu fıkrada  yeralan “onbin lira“ ve ” yüzbin lira” ibareleri 5/11/2003
tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle “yüzmilyon lira” ve”birmilyar
lira” olarak değiştirilmiştir.


 


 





502-11


 


 


            
Madde 94 – (3/11/1988 tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun 18 inci maddesinde belirtilen ve yapılması izne bağlı fabrika, hızar
ve şeritlerle, kireç, kömür, terebentin, katran, sakız, taş, kum, toprak ve
buna benzer ocaklar ile balık üretme tesislerini izinsiz kuranlara birmilyar
lira para cezası verilir. Bunların işletilmesi men edilir. Bu tesisler Devlet
ormanları içinde kurulmuş ise el konulur. El konulan malların mahkemece
müsaderesine karar verilir. El konulan ve müsaderesine karar verilen mallar
hakkında bu Kanunun 84 üncü maddesi hükmü uygulanır.


            
Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (E) bendinde yazılı fiilleri işleyenlere
yüzmilyon lira para cezası verilir.(1)


Madde 95 – (31/8/1956 tarihli ve 6831
sayılı Kanunun hükmüdür.)


(Değişik : birinci fıkra : 3/11/1988 -
3493/5 md.) Bu
Kanunun 19 uncu maddesi hükümlerine aykırı olarak ormanlara izinsiz hayvan
sokanlarla, ormana başı boş hayvan girmesine sebep olanlara beher kıl keçi ve
deve için beşmilyon lira, diğer büyükbaş hayvanların beheri için ikimilyon
lira, küçükbaş hayvanların beheri için birmilyon lira para cezası verilir.


            
(Değişik: 23/9/1983 - 2896/40 md.) Bu suretle verilecek para cezası
onbeşmilyon liradan aşağı olamaz.( 2)


(Ek : 23/9/1983 - 2896/40 md.) Ormanlara izinsiz
hayvan sokma suçunu, suçun işlendiği orman içi köy nüfusuna kayıtlı ve fiilen
bu köyde oturanlar dışındakilerin işlemesi halinde, yukarıdaki cezalar iki
misli artırılır.


            
(Dördüncü fıkra mülga : 3/11/1988 - 3493/5 md.)


            
Yanmış orman sahaları ile alelümum gençleştirme sahalarına, gençleştirmeye
tefriki tarihinden itibaren 15 sene içinde hayvan sokulması veya başıboş
bırakılmak yüzünden girmesi halinde yukarda yazılı cezalar iki misli tatbik
olunur.


Madde 96 – ( 3/11/1988  tarihli 
ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun 20 nci ve 21 inci maddelerinde yazılı hükümlere aykırı hareket
edenlere yüzmilyon lira para cezası verilir. (2)


 


 


 


 


            



––––––––––––––


(1)
5/11/2003  tarihli ve 4999 sayılı Kanunun  14 üncü maddesiyle; 92 nci
maddenin ikinci fıkrasında yeralan “beşyüzbin lira ibaresi “beşmilyar lira“, 94
üncü maddenin birinci fıkrasındaki “yüzbin lira“ ibaresi “birmilyar lira“,
ikinci fıkrasındaki “onbin lira“  ibaresi “yüzmilyon lira“, 95 inci
maddenin birinci fıkrasındaki “beşyüz lira“ ibaresi “beşmilyon lira“, “ikiyüz
lira“ ibaresi “iki milyon lira“, “yüz lira“ ibaresi “birmilyon lira“, ikinci
fıkrasındaki“binbeşyüz liradan“ ibaresi“onbeşmilyon liradan“ olarak
değiştirilmiştir.


(2)
5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle; 96 ncı maddedeki
”onbin lira” ibaresi “yüzmilyon lira”, 97 nci maddenin birinci fıkrasındaki
”beşbin lira” ibaresi ”ellimilyon lira”, 99 uncu maddedeki ”beşbin lira”
ibaresi ”ellimilyon lira”, 100 üncü maddenin dördüncü fıkrasındaki ”yüzbin
lira” ibaresi ”birmilyar lira”, ”ellibin lira” ibaresi ”beşyüzmilyon lira”
olarak değiştirilmiştir.


 





502-12


 


Madde 97 – (31/8/1956 tarihli ve 6831
sayılı Kanunun hükmüdür.)


(Değişik birinci fıkra : 3/11/1988 -
3493/7 md.) Devlet
çekici ile damgalanan ağaçları keserken bu damgayı orman idaresince tespit
edilen şekilde dip kütükte bırakmayanlarla damgalı ağaçları tespit edilen hadde
nazaran daha yüksekten kesenlere kesilen her ağaç için ellimilyon lira para
cezası verilir. (1)


            
Bu kanunun 27 nci maddesinde yazılı damga çekiçlerini taklit edenler veya
taklit fiiline iştirak etmeksizin kullananlar Türk Ceza Kanununun 333 üncü
maddesinin 2 nci fıkrasına göre cezalandırılırlar.


Madde 98 – ( 23/9/1983  tarihli ve
 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
31 inci, 32 nci ve 33 üncü madde hükümlerine göre, köylülere zati ihtiyaçları
ile köy müşterek ihtiyaçları için verilen orman emvalini; yerinde kullanmayıp
her ne surette olursa olsun elden çıkaranlar, bunları veriliş gayesine uygun
kullanmayanlar, yapacak emvalin vasfının bozulması nedeniyle izin almadan
yakanlar orman idaresinden izin almadan imal edilmek gayesiyle de olsa başka
yere götürenler, kullandıktan sonra sökerek veya yıkarak enkaz halinde
bulunduğu köy hududları dışına çıkaranlar veya yapacak emvali aldığından
itibaren bir yıl içerisinde 35 inci maddede belirtilen yapı sistemine uygun
inşaat yapmayarak bu emvali elden çıkaranlar ile bu maddede belirtilen her
türlü emval her ne surette olursa olsun alan veya kabul edenler, iki aydan bir
seneye kadar hapis ve onbeşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezasıyla
cezalandırılırlar.


 


            
Yukarıdaki fıkrada yazılı eylemleri işleyenlerin her birinden ayrı ayrı,suç
konusu emvalin rayiç değerinin iki misli tazminat olarak alınır.


            
Madde 99 – ( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
37 nci madde gereğince verilen izinlerde gösterilecek tedbir ve şartlara riayet
etmeyenlere ellimilyon lira para cezası verilir. (1)


Madde 100 fıkra dört- ( 3/11/1988 
tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.) Nakliye tezkeresini
değiştirmeden nakliyat yapanlara birmilyar lira para cezası verilir. Ormandan
kesilen ağaçlardan damgaya tabi orman emvalini damgasız olarak orman idaresinin istif yerlerine götürenlere beşyüzmilyon
lira para cezası verilir. (1)


 


 


 


 


 


 


–––––––––––––––


(1)    
5/11/2003
tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle; 96 ncı maddedeki ”onbin
lira” ibaresi “yüzmilyon lira”, 97 nci maddenin birinci fıkrasındaki ”beşbin
lira” ibaresi ”ellimilyon lira”, 99 uncu maddedeki ”beşbin lira” ibaresi
”ellimilyon lira”, 100 üncü maddenin dördüncü fıkrasındaki ”yüzbin lira”
ibaresi ”birmilyar lira”, ”ellibin lira” ibaresi ”beşyüzmilyon lira” olarak
değiştirilmiştir.


 





502-13


 


Madde 101 – fıkra bir ve iki- (
3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.) Yazılı olarak
yapılan tebligat tarihinden itibaren iki yıl içinde 50 nci maddede yazılı
işaretlerle ormanların hudutlarını belli etmeyen hususi orman sahiplerine
beşmilyar lira para cezası verilir.(1)


            
( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman
sahipleri bu cezanın kesinleşmesinden sonra bir yıl içinde yine bu
mükellefiyeti ifa etmezler ise bunlara onmilyar lira para cezası verilir.
(1)


Madde 102 – fıkra bir- ( 3/11/1988 
tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)  51 inci madde
gereğince tanzim, kabul ve tasdik olunan orman amenajman planlarında ormanın
imarı, geliştirilmesi, ağaçlandırma yapılması, hastalık ve haşerelerle mücadele
edilmesi gibi yapılmasına lüzum gösterilen işleri plan dairesinde ve verilen
müddet içinde yapmayan ve gerekli tedbirleri almayan orman sahiplerine
beşmilyar lira para cezası verilir. (1)


Madde 103 – ( 3/11/1988  tarihli
ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


67 nci madde hükümlerine aykırı hareket
edenlere birmilyar lira para cezası verilir. Devlet veya her kime ait olursa
olsun yeniden orman yetiştirme veya orman boşluğu ile göçük, devrik ve heyelan
gibi hallerle meydana gelen açıklıkları doldurmak veya satış maksadıyla işlenen
sahalarda geçici olmak kaydıyla yapılan tohumlama alanlarıyla fideliklere
herhangi bir şekilde veya hayvan sokulması veya girmesi suretiyle orman
yetiştirme alanlarında zarara sebebiyet verenlere üçmilyar, diğer alanlarda
zarara sebebiyet verenlere birmilyar lira para cezası verilir. (1)


Madde 104 – (31/8/1956 tarihli ve 6831
sayılı Kanunun hükmüdür.)


(Değişik birinci fıkra : 23/9/1983 -
2896/49 md.) 68
inci maddedeki mecburiyete riayet etmeyenler bir aydan altı aya kadar hapis
cezası ile cezalandırılır.


Orman idaresine ait telefon şebekesi ve
tesislerine her türlü alet ve malzemesine zarar verenler Türk Ceza Kanununun
391 inci maddesi gereğince cezalandırılırlar.


Bu suç Haziran ayı başından Ekim ayı
sonuna kadar devam eder, yangın mevsiminde işlenirse ceza iki misline
çıkarılır.


Madde 105 – (31/8/1956 tarihli ve 6831
sayılı Kanunun hükmüdür.)


(Değişik birinci fıkra: 4/7/1995 - 4114/3
md.) 69
uncu maddeye göre ormanlarda vukua gelecek yangınları söndürmek için yetkili
memurlar ve orman teşkilatı tarafından yangın mahalline gitmeleri emrolunmasına
veya mahalli mutat vasıtalarla ilan edilmesine rağmen orman yangınını
söndürmeye gitmekten imtina edenler veya gidip de çalışmayanlar ve verilen işi
yapmayanlar hakkında mahallin en büyük mülki amiri tarafından beşmilyon lira
para cezası uygulanır.


            
Bu miktar Bakanlar Kurulunca üç misline kadar artırılabilir.


            
(Değişik : 23/9/1983 - 2896/50 md.) Ancak bu cezaya tebliğ tarihinden
itibaren onbeş gün içinde ilgililer mahalli sulh ceza mahkemesine itirazda
bulunabilir. Bu itiraz evrak üzerinde incelenir, bu konuda verilen kararlar
kesindir.


            
Bu maddede yazılı memurlarla orman teşkilatında vazifeli olanlardan yangın
yerine yardım göndermiyenlerle alaka göstermiyenler Türk Ceza Kanununun 230
uncu maddesinin 2 nci fıkrasına göre cezalandırılırlar.


––––––––––––––––


(1)    5/11/2003
tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle; 101 inci maddenin birinci
fıkrasındaki ”beşyüzbin lira” ibaresi ”beşmilyar lira”, ikinci fıkrasındaki
”birmilyon lira” ibaresi ”onmilyar lira”; 102 nci maddenin birinci fıkrasındaki
“beşyüzbin lira“ ibaresi “beşmilyar lira“, 103 üncü maddedeki  “yüzbin
lira“ ibaresi “birmilyar lira“, “üçyüzbin lira“ ibaresi “üçmilyar lira“ olarak
değiştirilmiştir.





502-14


 


Madde 106 – (31/8/1956 tarihli ve 6831
sayılı Kanunun hükmüdür.)


Bu kanunun 72 ve 73 üncü maddelerine
muhalif hareket eden veya ettirenler Türk Ceza Kanununun 230 uncu maddesinin 2
nci fıkrası gereğince cezalandırılırlar.


Madde 107 – ( 3/11/1988  tarihli ve
 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
74 üncü maddede gösterilen tedbirlere riayet etmeyenlere mahallin en büyük
mülki amiri tarafından ikiyüzmilyon lira para cezası verilir. (1)


Madde 108 – (31/8/1956 tarihli
ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


(Değişik birinci
fıkra: 23/9/1983 - 2896/52 md.) Orman mallarının bu
Kanun hükümlerine aykırı olarak kesildiğini,taşındığını veya toplandığını
bildiği halde; taşıyanlar, biçenler, işleyenler, kabul edenler, kullananlar,
atanlar, satın alanlar veya bulunduranlar bir aydan bir seneye kadar hapis ve
beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır.


            
(Değişik : 23/9/1983 - 2896/52 md.) Birinci fıkrada yazılı fiillerin,
ticarethane sahibi olsun olmasın her türlü orman ürünü ticareti ile
uğraşanlarla, kar maksadıyla aldıkları orman mallarını işleyerek her ne şekilde
olursa olsun alet ve eşya haline dönüştürdükten sonra satanlar tarafından
işlenmesi halinde, bir seneden beş seneye kadar hapis ve yüzellibin liradan
aşağı olmamak üzere ağır para cezası ile cezalandırılır.


            
Suç mevzuu kaçak orman mahsulünün kıymeti hafif ise, 2 nci fıkradaki cezalar
yarısına indirilerek, fahiş ise bir misline çıkarılarak hükmolunur.


            
(Değişik dördüncü fıkra: 17/6/2004-5192/3 md.) Orman Kanununa muhalefet
suçlarına konu kaçak her türlü orman emvali ve sair ürünler ile bunların
taşınmasında kullanılan canlı-cansız bütün nakil vasıtaları, suçun işlenmesinde
kullanılan her nevi araç-gereç ve aletler kime ait olursa olsun idarece zaptolunarak
mahkemelerce müsaderesine hükmolunur. Zaptolunan ve müsaderesine karar verilen
orman emvali ve sair orman ürünleri, nakil araçları ve suçta kullanılan her
türlü alet hakkında bu Kanunun 84 üncü maddesi hükümleri uygulanır.


            
(Beş, altı ve yedinci fıkralar iptal: Anayasa Mahkemesinin 19/4/1966 tarih,
E. 1966/1 K. 1966/21 Kararı ile)


            
Madde 109 – (23/9/1983   tarihli ve  2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Ağaçlarda bulunan resmi damga ve numaraları bozanlar ve orman hudutlarındaki
taksimata mahsus işaretleri ve levhaları ve orman kadastrosunda sınır
noktalarını gösteren sabit taş veya beton kazıkları, ormanlardaki otlak, yaylak
ve kışlakların sınır işaretlerini kıranlar, kaldıranlar, belirsiz hale
getirenler, yerlerini değiştirenler bir aydan bir seneye kadar hafif hapis ve
binbeşyüz liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılır.


            
Madde 110 – ( 4/7/1995  tarihili ve  4114 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
76 ncı maddenin;


            
a) (a) bendinde belirtilen fiili işleyenler birmilyon lira para cezası ile,


            
b) (b) ve (c) bentlerinde belirtilen fiilleri işleyenler bir yıldan aşağı 
olmamak üzere hapis ve onmilyon liradan ellimilyon liraya kadar ağır para
cezası ile,


            
c) (d) bendinde belirtilen fiili işleyenler bir yıldan aşağı olmamak üzere
hapis ve ellimilyon liradan üçyüzmilyon liraya kadar ağır para cezası ile,


            
Cezalandırılır.


–––––––––––––––


(1)
Bu maddede yeralan “yirmibin lira” ibaresi ”ikiyüzmilyon lira” olarak 5/11/2003
tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle değiştirilmiştir.





502-15


 


            
Tedbirsizlik ve dikkatsizlik ile orman yangınına sebebiyet verenler iki yıldan
beş yıla kadar hapis ve ikiyüzmilyon liradan beşyüzmilyon liraya kadar ağır
para cezası ile cezalandırılır.


            
Orman alanında yangın sonucu hasıl olan zarar fahiş ise mahkeme suça mahsus
cezayı yarısına kadar artırır. Hafif ise yarısına ve eğer pek hafif ise üçte
birine kadar eksiltir. Yangın, bir şahsın hayatını tehlikeye koymuş olduğu
takdirde ceza dörtte bir oranında, ölüm meydana gelmiş ise ayrıca yarı
nisbetinde arttırılır.


            
Kasden orman yakanlar on yıldan onbeş yıla kadar ağır hapis ve beşyüzmilyon
liradan birmilyar liraya kadar ağır para cezasına mahkum edilir. Bu fıkradaki
suçun işlenmesi nedeniyle yanan orman alanı üç hektardan fazla olduğu takdirde
verilecek ceza bir kat arttırılır ve yangın bir şahsın hayatını tehlikeye
koymuş olduğu takdirde verilecek ceza ayrıca bir kat daha arttırılır. Ölüm
meydana gelirse müebbet ağır hapis cezasına hükmedilir.


Terör amacı ile bir örgüte mensup kişi
veya kişilerce Devlet ormanlarını yakanlar yirmidört yıldan otuz yıla kadar
ağır hapis, beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar ağır para cezasına mahkum
edilir. Yanan orman alanı bir hektardan fazla olduğu veya bir şahsın hayatını
tehlikeye koyduğu takdirde müebbet ağır hapis cezasına hükmedilir. Yangın
sebebiyle ölüm meydana gelirse fiili işleyen veya işleyenlere ağırlaştırılmış
müebbet ağır hapis cezası verilir.(1)


            
Terör amacı ile bu suçu işleyenler hakkındaki davalara 2845 sayılı Devlet
Güvenlik Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkındaki Kanun
gereğince Devlet Güvenlik Mahkemelerince bakılır.


               
Bu maddede gösterilen cezalar için 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında kanunun
4 üncü madde hükmü uygulanmaz.


Madde 111/a – ( 3/11/1988  tarihli
ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunda mercii belirtilmemiş idari para cezaları, orman işletme şefleri
tarafından verilir. Bu Kanuna göre verilen idari para cezalarına dair kararlar
ilgililere Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu cezalara karşı
tebliğ tarihinden itibaren en geç 7 gün içinde yetkili sulh ceza mahkemesine
itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. İtiraz, zaruret
görülmeyen hallerde evrak üzerinde inceleme yapılarak en kısa sürede
sonuçlandırılır. Bu Kanuna göre verilen idari para cezaları 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre orman idaresince
tahsil olunur.


Madde 112 – ( 23/9/1983  tarihli
ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunla yasaklanan; dikiliden ağaç kesilmesi dışındaki fiillerin işlenmesi
nedeniyle meydana gelen zarar için istek halinde ayrıca gerçek zarar üzerinden
tazminata hükmolunur.


            
Gerçek zarar;


            
A) Suç konusu orman emvali ağaçtan elde edilmiş ise; Suçun işlendiği yere en
yakın orman idaresi satış yerinde suç konusu orman emvalinin bir evvelki yıla
ait bilanço döneminde yapılan açık artırmalı satışlarda, aynı cins ve türdeki
emval için beliren satışlar ortalamasından, bu tür emvale ait o dönemde
yapılmış kesim, taşıma ve istif giderlerinin çıkarılmasıyla elde olunacak birim
fiyat üzerinden hesap edilir.


 


__________________


(1)
Bu fıkrada yer alan “ölüm“ ibaresi, 14/7/2004 tarihli ve 5218 sayılı Kanunun 1
inci maddesiyle “ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis“ olarak değiştirilmiş ve
metne işlenmiştir.





502-16


 


B) Suç konusu fidan ise; suçun işlendiği
yıl, aynı fidanların her birisinin dikimi ve arazi hazırlanması için
hesaplanacak gerçek masraflar ile o yıla kadar kesilen fidanlar için yapılmış
bakım giderleri toplamı bir misli fazlasıyla tazmin ettirilir.


            
C) Ormanlardan temin olunan ve değeri para ile ölçülebilecek diğer her türlü
orman emvalinin gerçek zarar birim fiyatı ise (A) bendi hükmüne kıyasen
hesaplanır.


            
Orman işletme müdürlükleri, görev alanları içerisinde bulunan her ilçe merkezi
için ayrı olmak üzere, bu madde hükümlerine göre ormanlardan elde edilebilecek
her türlü emval için tazminata esas olacak birim değerlerini, her yılın ikinci
ayının yirminci gününe kadar bir cetvel halinde tespit ve tanzim edip bağlı
bulunduğu orman bölge başmüdürlüğüne tasdik ettirerek bu cetvelleri ilgili
bulundukları ilçelerde belediyeler vasıtasıyla ilan ettirip, derhal birer
nüshalarını mıntıkasındaki Cumhuriyet savcılıklarıyla ceza ve hukuk
mahkemelerine ve bu davaların takip olunacağı kendi birimlerine gönderir. Bu
cetveller ertesi yılın ikinci ayının son günü akşamına kadar geçerli
sayılır.Yargı organları, bu cetvellere göre tazminata hükmederler.


 Madde 113 – fıkra iki- (23/9/1983
 tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.) Mahalli rayiç;
suçun işlendiği yere en yakın orman satış istif yerinde, suç konusu orman mahsulü
emvalin bir evvelki yıla ait bilanço döneminde yapılan açık artırmalı
satışlarda aynı cins ve türdeki emval için beliren satışlar ortalamasıdır.


Madde 116 – fıkra iki- 
(23/9/1983  tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bu  hükme
aykırı hareket edenler, bu Kanunun 109 uncu maddesine göre cazalandırılmakla
beraber  emval müsadere olunur.


            
Ek Madde 7 - (5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun
hükmüdür.)          


Bu Kanunun 95 ve 97 nci maddelerinde yer
alan para cezaları, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, her yıl bir
önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen
yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanır.


19 – 15/1/2009 tarihli ve 5831
sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 45.)


Madde 45 fıkra bir cümle bir – (31/8/1956
tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Amme müesseselerine ait ormanların
tahdit işini de 7 nci maddede yazılı orman kadastro komisyonları yapar.


20 – 10/6/2010 tarihli ve 5995
sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 16.)


            
Madde 16 – fıkra bir – (26/5/2004 tarihli ve 5177 sayılı Kanunun hükmüdür.) Devlet ormanları
hudutları içerisinde maden aranması ve işletilmesi, Maden Kanununun 7 nci
maddesinde belirtilen şartlara uyularak, ruhsat grubu gözetilmeksizin yapılır.
Orman hudutları içinde alınan muvafakat süresi, temdit dahil işletme ruhsat
süresi sonuna kadar devam eder. Ayrıca madencilik faaliyetleri için zorunlu;
tesis, yol, enerji, su, haberleşme ve alt yapı tesislerine fon bedelleri hariç
olmak üzere orman mevzuatı hükümlerine göre bedeli alınarak izin verilir.





502-17


 


21 – 25/6/2010 tarihli ve 6001
sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 17.)


Madde 17 –fıkra üç – cümle bir –
(17/6/2004 tarihli ve 5192 sayılı Kanunun hükmüdür.) Savunma, ulaşım,
enerji, haberleşme, su, atık su, petrol, doğalgaz, altyapı ve katı atık
bertaraf tesislerinin; sanatoryum, baraj, gölet ve mezarlıkların; Devlete ait
sağlık, eğitim ve spor tesislerinin ve bunlarla ilgili her türlü yer ve binanın
Devlet ormanları üzerinde bulunması veya yapılmasında  kamu yararı ve zaruret
olması halinde, gerçek ve tüzel kişilere bedeli mukabilinde  Çevre ve Orman
Bakanlığınca izin verilebilir.


22 – 13/2/2011 tarihli ve 6111
sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 19.)


             Madde
19 – birinci fıkra- ikinci cümle - (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun
hükmüdür.)Ancak,
kuraklık gibi fevkalade haller nedeniyle hayvanlarının beslenmesinde güçlük
çekildiği tespit edilen bölgeler halkına ait hayvanlar ile orman sınırları
içerisinde bulunan köyler ve mülki hudutlarında Devlet ormanı bulunan köyler
halkına ait hayvanların orman idaresince belirlenecek türlerine, tayin edilecek
saha ve süreler dahilinde, ormanlara zarar vermeyecek şekilde otlatılmasına
izin verilir.


23 – 31/3/2011 tarihli ve 6217
sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 91.)


Madde 91 – beşinci fıkra -(23/1/2008
tarihli ve 5728 sayılı Kanunun hükmüdür.) 14 üncü maddenin (A) ve
(B) bentleriyle yasak edilen ve yukarıdaki fıkralarda yazılı bulunmayan
fiilleri işleyenler üç aya kadar hapis ve yüz güne kadar adlî para cezasıyla
cezalandırılır.


24 – 11/10/2011 tarihli ve 666
sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 12, 71.)


             Madde
12 – ikinci fıkra - (23/2/1995  tarihli ve 4079 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman kadastro
komisyonları ve amenajman heyetleri başkan ve üyeleriyle bu komisyon ve
heyetlerde görevli personele,arazide fiilen çalıştırılacak sürelere münhasır
olmak üzere,657 sayılı Devlet Memurları Kanununda yer alan 1 inci derecenin son
kademesi gösterge rakamının (Genel İdare Hizmetleri sınıfında olup kadrosuna
tahsisli ek gösterge bulunmayan ve 1 inci dereceden aylık alan yüksek
öğrenimliler için öngörülen ek gösterge dahil) Bütçe Kanunlarında Devlet
memurları maaşı için belirlenen katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın
yarısını aşmamak üzere her yıl Orman Genel Müdürlüğünün teklifi ve Orman
Bakanının onayı ile tespit edilecek miktarda aylık ödenek, Orman Genel
Müdürlüğü Döner Sermaye bütçesinden ayrıca ödenir.


             Madde 71 son fıkra - (17/6/2004 tarihli ve 5192
sayılı Kanunun hükmüdür.) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tâbi
memurlardan, Orman Genel Müdürlüğünün merkez teşkilâtı kadrolarında orman
yangınlarıyla mücadele nöbeti tutanlar ile taşra teşkilâtı kadrolarında orman
yangınlarıyla mücadele, orman koruma ve sınırlandırma faaliyetlerinde fiilen
görev yapanlara döner sermaye bütçesinden karşılanmak üzere Mayıs ayı başından
Kasım ayı sonuna kadar ayda 10000 gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile
çarpımı sonucu bulunacak tutarı geçmemek üzere aylık maktu fazla çalışma ücreti
ödenebilir. Fazla çalışma ücreti, personelin kadro unvanı, görev mahallî,
çalışma süreleri, görevin önem ve güçlüğü dikkate alınarak Maliye Bakanlığının
uygun görüşü üzerine Çevre ve Orman Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle
belirlenir. Bu kapsamdaki personele bir yılda ödenecek fazla çalışma ücreti
toplamı,  Orman Genel Müdürlüğüne bağlı işletmelerin bir önceki yıldaki toplam
döner sermaye gelirlerinin % 10'unu geçemez. Bu hüküm uyarınca fazla çalışma
ücreti ödenen personele bu dönemde ayrıca herhangi bir fazla çalışma ücreti ile
12 nci maddede öngörülen ödeme yapılamaz.


 


 





502-18


 


24 – 19/4/2012 tarihli ve 6292
sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 9, 10, 17.)


Madde 9 - birinci fıkra - (31/8/1956 tarihli ve
6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) İlan işleri tamamlanan belde ve köylerde
kadastrosu yapılacak ormanların sınırları komisyonlarca, arazi üzerinde
belirlenir, ölçülür, varsa hava fotoğraflarına işaretlenir ve bu işlemler
tutanakla tevsik edilir.


Madde 10 - birinci fıkra –
(5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.) Sınırlaması ve bu
Kanunun 2 nci maddesine göre, orman sınırları dışına çıkarma işlemleri
bitirilen köy ve beldelere ait  düzenlenen kadastro dosyaları Orman Cenel
Müdürlüğüne gönderilir. Orman Genel Müdürlüğünce bulunan şekli ve hukuki
noksanlıklar komisyonlarca düzeltildikten sonra Orman Genel Müdürlüğünce ilgili
valiliklere gönderilir. Kadastro işlemleri valinin onayı ile yürürlüğe girer.
Kadastro tutanak suretleri haritaları ile birlikte orman kadastro
komisyonlarınca ilgili köy ve beldelerin uygun yerlerine asılmak suretiyle ilan
edilir. Ayrıca, tutanak suretleri Maliye ve Gümrük Bakanlığı ile Orman Genel
Müdürlüğünün mahalli kuruluşlarına intikal ettirilir.


           Madde
10- ikinci fıkra-
 (31/8/1956 tarihli ve 6831
sayılı Kanunun hükmüdür.) Asılma tarihi beldelerde belediye encümenlerinin, köylerde
ihtiyar heyetlerinin tasdik edecekleri belgelerle tevsik olunur. Bu belgeler
komisyon dosyalarında saklanır.


           Madde
10- son fıkra- (5/11/2003 tarihli  ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Kadastrosu
tamamlanan ormanlara ait haritaların yapılmasında ölçme, hesap, tersimat ve
aplikasyon işlerinde yetki ve sorumluluk harita ve kadastro mühendislerine
aittir. Kadastro teknik standartlarına uygun olarak üretilen bu haritalar,
harita ve kadastro mühendisinin kontrolünden sonra komisyon başkanınca tasdik
olunur.


Madde 17 birinci fıkra - (31/8/1956 tarihli ve
6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Devlet ormanları içinde bu ormanların
korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve
tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşası ve hayvanların
barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve
orman içinde yerleşilmesi yasaktır.


             25 – Anayasa
Mahkemesi’nin  22/5/2013 tarihli ve E.: 2012/108, K.: 2013/64 sayılı Kararı ile yürürlükten
kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 11.)


             Madde
11 –birinci fıkra- üçüncü ve dördüncü cümle - ( 5/11/2003 tarihli ve 4999
sayılı Kanunun hükmüdür.)  Bu müddet içinde itiraz olmaz ise
komisyon kararları kesinleşir. Bu süre hak düşürücü süredir. Ancak, tapulu
gayrimenkullerde tapu sahiplerinin, on yıllık süre içerisinde dava açma hakları
mahfuzdur.


 





502-19


 


26- 26/2/2014 tarihli ve 6527 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numarası: 11.)


             Madde
11 – birinci fıkra - (5/11/2003  tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman kadastro
komisyonlarınca düzenlenen tutanakların askı suretiyle ilânı, ilgililere şahsen
yapılan tebliğ hükmündedir. Tutanak, harita ve kararlara karşı askı tarihinden
itibaren bir ay içinde kadastro mahkemelerine, kadastro mahkemesi olmayan
yerlerde kadastro davalarına bakmakla görevli mahkemeye müracaatla sınırlamaya
ve 2 nci maddeye göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine Çevre ve Orman
Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz
edebilir. (İptal üçüncü ve dördüncü cümle: Anayasa Mahkemesi’nin  22/5/2013
tarihli ve E.: 2012/108, K.: 2013/64 sayılı Kararı ile.) (…) (1)(2)


Madde 11 – ikinci fıkra - (5/11/2003 
tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler
tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında hasım Orman Genel Müdürlüğü,
2 nci maddeye göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak
itiraz davalarında ise hasım Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel
Müdürlüğüdür.


Madde 11 – üçüncü fıkra - (5/11/2003 
tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman Genel Müdürlüğünce açılacak
davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile Çevre ve Orman
Bakanlığıdır.


Madde 11 – dördüncü fıkra - (5/11/2003 
tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Kadastrosu yapılıp kesinleşen
Devlete ait ormanlar, tapu sicil müdürlüklerince hiçbir harç, vergi ve resim
alınmaksızın orman vasfı ile, 2 nci maddeye göre orman sınırları dışına
çıkarılan yerler halihazır vasfı ile kaydında belirtme yapılarak Hazine adına
tapuya tescil olunur.


27- 19/4/2018 tarihli ve 7139 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numaraları: 7, 9, 18,30, 40, 69, 70, 72,73, Ek Madde 5.)


Madde 7 – üçüncü fıkra - (5/6/1986 tarihli
ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman kadastro komisyonları, Orman
Genel Müdürlüğünce atanacak bir orman yüksek mühendisi veya orman
mühendisinin başkanlığında, bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisi
veya bunların bulunmaması halinde orman teknikeri, bir ziraat yüksek mühendisi
veya ziraat mühendisi veya bunların bulunmaması halinde ziraat teknisyeni,
mahalli ziraat odalarınca bildirilecek bir temsilci ile beldelerde belediye encümenince,
mahalle
ve köylerde muhtarlıkça bildirilecek bir
temsilci olmak üzere bir başkan ve dört üyeden teşekkül eder. (3)


Madde 9- yedinci fıkra-yedinci cümle-
(15/1/2009 tarihli ve 5831 sayılı Kanunun hükmüdür.) İlân tarihinden
itibaren otuz gün içinde düzeltmenin kaldırılması amacıyla sulh hukuk
mahkemesine dava açılmadığı takdirde yapılan düzeltme kesinleşir.


 


______________________


(1) 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun 13 üncü
maddesiyle bu fıkrada yer alan “altı ay” ibaresi “bir ay”şeklinde
değiştirilmiştir.


(2)
Sözkonusu İptal Kararı 12/7/2013 tarihli ve 28705 sayılı  Resmi Gazete’de
yayımlanmıştır.


(3)
19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun 13 üncü maddesiyle bu maddenin birinci
fıkrasında yer alan “herhangi bir nedenle” ibaresi “sınırlandırma sırasında
orman olduğu halde” şeklinde, üçüncü fıkrasında yer alan “köylerde köy
muhtarlığınca” ibaresi “mahalle ve köylerde muhtarlıkça” şeklinde
değiştirilmiştir.


 


 





502-20


 


Madde 18 – (23/9/1983 tarihli ve 2896
sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Orman
ürünlerini işleyecek her çeşit fabrika kurulması Tarım ve Orman Bakanlığının;
Devlet ormanları hudutları içinde veya bu orman sınırlarına bir kilometreye
kadar olan yerlerde taş, kum ve toprak, dört kilometreye kadar olan yerlerde
ise hızar, şerit kurulması ve kireç, kömur, terebentin, katran, sakız ve
benzeri gibi işletilmesinde ağaç kullanılan ocakların açılması ve balık 
üretmek üzere tesis kurulması Orman Genel Müdürlüğünün iznine bağlı olup,
ruhsatname alınması ve rüsum hakkındaki hükümler saklıdır.


             Yangın
görmüş ormanlarla, gençleştirmeye ayrılmış veya ağaçlandırılan sahalarda ve
baraj havzalarında birinci fıkradaki faaliyetlere hiçbir surette izin
verilemez.


             Madde
30 – (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Devlet
ormanlarından elde edilen ürünlerin piyasa satışlarında açık artırma esastır.
Açık artırmaya arz edilen orman ürünlerinin miktar ve vasıf itibariyle mahalli
ihtiyaçlara ve satış icaplarına uygun partiler halinde ayarlanması zorunludur.


Kamu kurum ve kuruluşlarının ihtiyaçları
ile lüzum ve fayda görülen veya acele olarak satış yapılmasını gerektiren
hallerde, her türlü orman ürünü piyasa fiyatı üzerinden tahsisen satılabilir.


Bu maddede yazılı satışların usul ve
esasları Bakanlar Kurulunca tespit olunur.


Madde 40 – birinci fıkra- (23/9/1983 tarihli ve 2896
sayılı Kanunun hükmüdür.)  Devlet ormanlarında ağaçlama, bakım, imar, yol
yapımı, kesme, toplama, taşıma, imal gibi orman işleri; işyerinin ve işyerinde
çalışacakların hangi mülki hudut ve orman teşkilatı hudutları içerisinde kaldığına
bakılmaksızın, öncelikle işyerinde veya civarındaki orman köylerini kalkındırma
kooperatiflerine ve işyerindeki köylülere veya işyeri civarındaki orman
işlerinde çalışan köylülere, işyerine olan mesafeleri ile iş güçleri dikkate
alınarak gördürülür.


             Madde
69 – (31/8/1956
tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Orman yangınlarında yangına civar
köy ve kasabaların 18 yaşını bitirip 50 yaşını doldurmamış bütün erkek nüfusu
beraberinde mevcut balta, kürek, kazma, destere gibi yangın söndürmeye yarıyacak
aletleriyle yangın yerine gitmeye ve yangını söndürmeye mecburdurlar.


             Söndürme
işine gelenler yangını söndürmeye kafi gelmezse daha ilerdeki köy ve kasaba
halkından mükellef olanlar da yangın yerine gönderilirler.Aynı şekilde, vali,
kaymakam, nahiye müdürü ve köy muhtarları ve civardaki asker ve jandarma birlik
kumandanları bölgedeki orman başmüdürü ve onun lüzum göstereceği orman
memurları yangın mahalline yardımcı göndermeye ve bizzat gitmeye mecburdurlar.
Yangın söndürülmesinde çalışanların bu yüzden hasara uğrıyan zati eşya ve
teçhizatını Devlet ormanlarında orman idaresi, diğer ormanlarda alakalıları
tazmine mecburdurlar.


             Bu
maddenin tatbikatı hakkında Milli Müdafaa, Dahiliye ve Ziraat Vekaletlerince bu
kanunun neşri tarihinden itibaren üç ay zarfında bir talimatname hazırlanır.


             Madde
70 – (31/8/1956
tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Ormanlarda yangın söndürülmesi için
gideceklerin muayyen tarifeli vasıta ile hareket ettikleri takdirde gidiş ve
dönüş ücretleri orman idaresi tarafından ödeneceği gibi müstacel zamanlarda
salahiyetli memurların görecekleri lüzum üzerine bunlar kamyon, araba gibi
diğer vasıtalarla da götürülüp getirilebilirler.





502-21


 


             (Değişik
ikinci fıkra: 23/1/2008-5728/190 md.) Bunların
ücreti de orman idaresi tarafından ödenir. Bunlara söndürme işinde çalıştıkları
müddetçe devlet ormanlarında orman idaresi, diğer ormanlarda alakalılar
tarafından parasız ekmek ve katık verilir. Başkaca ücret verilmez.


             Mahallin
en yüksek mülkiye amiri tarafından lüzum görülecek miktarda askeri nakil
vasıtaları ile diğer daire ve İktisadi Devlet Teşekküllerine,belediyelere ait
nakil vasıtalarının, sadece akaryakıt bedelleri Orman Umum Müdürlüğünce ödenmek
kaydiyle ücretsiz olarak orman yangınlarının söndürülmesine mütaallik işlerde
kullanılmasına emir verilebilir.


             Madde
72 – (31/8/1956
tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Orman yangınları için çekilen
bilümum telgrafları telgrafhane ve demiryolu istasyon memurları derhal çekmeye
ve telgrafı alan memurlar da bunu hemen mahalline göndermeye mecburdurlar.


             Madde
73 – (31/8/1956
tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Mahalli Hükümetin veya orman
memurlarının sevk kağıdı üzerine istasyon memurları yangını söndürmek üzere
gidecek olanları asker tarifesiyle ve mahsubu bilahara yapılmak üzere yangına
civar olan mahalde indirmek şartiyle yolcu veya marşandiz katariyle ve mümkün
olan yerlerde hususi katarla götürüp getirmeye mecburdurlar.


             Ek
Madde 5 - (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Bu
Kanunun 2, 7, 8, 9, 10, 11, l2, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27,
31, 32, 33, 35, 40, 57, 63, 84, 112, 113, 114, 115, 116 ncı maddelerinin
uygulanmasıyla ilgili şekil, şart ve esaslar ile orman alanlarından her türlü
yararlanma karşılığı alınacak bedel miktarlarının tespiti ve tahsiline ilişkin
hususlar için Tarım ve Orman Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikler, Resmi
Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulur.





503


 


6831 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK
GETİREN MEVZUATIN


YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE


 


 
Kanun                                                                                                                        
Yürürlüğe


    
No.                              
Farklı tarihte yürürlüğe giren maddeler                   
      giriş tarihi


-----------
-------------------------------------------------------------------         
------------------


7395                                                                   
–                                                         
15/12/1959


1056                                                                   
–                                                           
17/7/1968


1444                                                                   
–                                                           
25/7/1971


1744                                                                   
–                                                             
4/7/1973


1906                                                                   
–                                                           
14/6/1975


2655                                                                   
–                                                           
20/4/1982


2896                
54, 55, 56 ncı
maddeleri                                                                           
1/3/1984


                        
Diğer
maddeleri                                                                                        
1/1/1984


3302                                                                   
–                                                           
19/6/1986


3373                
8, 9, 10 uncu
maddeleri                                                                            
1/1/1987


                        
Diğer maddeleri                                                                                      
28/5/1987