205 sayılı Ordu Yardımlaşma Kurumu Kanunu

 


ORDU YARDIMLAŞMA KURUMU KANUNU


 


 


Kanun Numarası                              :
205


Kabul Tarihi                                     :
3/1/1961


Yayımlandığı Resmî Gazete            : Tarih:
9/1/1961 Sayı: 10702


Yayımlandığı Düstur                       :
Tertip: 4 Cilt: 1 Sayfa: 982


 


 


Kuruluş:


Madde
1 – Milli
Savunma Bakanlığına bağlı olmak ve Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına bu
kanunda yazılı sosyal yardımları sağlamak ve merkezi Ankara'da bulunmak üzere
(Ordu Yardımlaşma Kurumu) teşkil edilmiştir.


Kurum,
bu kanun ile hususi hukuk hükümlerine tabi olup, mali ve idari bakımdan muhtar
ve hükmi şahsiyeti haiz bir teşekküldür.


 


Kurumun organları:


Madde
2 – Kurumun
organları şunlardır:


a)
Temsilciler Kurulu,


b)
Genel Kurul,


c)
Yönetim Kurulu,


d)
Denetleme Kurulu,


e)
Genel Müdürlük.


 


Temsilciler Kurulu:


Madde
3 – Temsilciler
Kurulu, Milli Savunma Bakanlığınca Kuvvet ve müesseselerdeki daimi üye adedi
dikkate alınarak birlik ve müesseselerde vazifeli ve bu kanun 17 nci maddesinde
yazılı daimi üyeler arasından, mensup oldukları birlik ve müesseselerin
kumandan veya amirlerince tesbit olunacak mümessillerden terekküp eder.


Temsilciler
Kurulunun mürettep üye adedi, 50 den az 100 den fazla olamaz.


Kurul
üyelerinin ne suretle ve hangi esaslar dairesinde tesbit edileceği, birlik ve
müesseselerin bulundukları yerler ve buralarda vazifeli daimi üyelerin adedi de
göz önünde bulundurulmak suretiyle hazırlanacak bir Talimatname ile tayin
olunur.


İlk
Talimatname bu kanunun muvakkat 5 inci, maddesi hükmüne göre teşkil olunan
Komite tarafından tanzim olunur ve Milli Savunma Bakanının tasdiki ile tekemmül
eder. Talimatnamede bilahara yapılacak değişiklikler Temsilciler Kurulu ile
Yönetim Kurulunun mütalaası alınmak suretiyle, Milli Savunma Bakanlığınca
yapılır.


Temsilciler
Kurulu, her üç senede bir Genel Kurulun mütat senelik toplantısından en az üç
gün evvel Ankara'da toplanır.


Milli
Savunma Bakanlığı veya Genel Kurul, Temsilciler Kurulunun fevkalade olarak
toplantıya çağırılmasını, Yönetim Kurulundan istiyebilir.


Kurulun
toplantı gündemi, Kurum Yönetim Kurulu tarafından tesbit ve toplantıdan en az
on beş gün önce üyelere gönderilir. Milli Savunma Bakanlığı, bu müddetleri
nazara almak suretiyle Kurulun gündemine, görüşülmesine arzu ettiği hususları
koydurabilir.


Temsilciler
Kuruluna Milli Savunma Bakanı, bulunmadığı hallerde Genelkurmay Başkanı Riyaset
eder.


Kurul,
mürettep üye adedinin en az yarısı ile toplanır ve kararlar mevcudun çoğunluğu
ile alınır.


Ankara
dışından gelen kurul üyelerinin harcırahları, Harcırah Kanununun hükümleri
dairesinde, kurum masraflarından verilir.


Temsilciler
Kurulunun vezifeleri şunlardır:


a)
Üç adi genel kurul toplantı devresi için vazife görmek üzere kendi üyeleri
arasından, gizli reyle Temsilciler Kurulundaki temsil nispetine göre (20)asil
ve (10) yedek genel kurul üyesini seçmek;


b)
Her üç senede bir, kurumun bilanço ve kar ve zarar hesapları ve yönetim kurulu
tarafından hazırlanarak yapılan işler raporlariyle genel kurul kararları ve
denetçilerin raporları üzerindeki görüş ve mütalaalarını belirtmek ve Kurumun
müstakbel çalışmaları hakkında temennide bulunmak;


c)
Milli Savunma Bakanlığı, Genel Kurul veya Yönetim Kurulu tarafından tetkikı
istenilen hususlar hakkında mütalaasını bildirmek;


d)
Kurul üyelerinin tesbitine ait talimatnamede yapılacak değişiklikler hakkında
karar almak.


e)
Kurumun çalışmaları hakkında, üyeler tarafından yapılacak dilekler üzerinde
görüşlerini belirtmek ve bu hususta Genel Kurul Üyelerine gereken direktifleri
vermek.


 


Genel Kurul:


Madde
4 – Genel
Kurul, Temsilciler Kurulu tarafından seçilecek (20) üye ile;


-
Milli Savunma Bakanı,


-
Maliye Bakanı,


-
Genel Kurmay Başkanı,


-
Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri kumandanları veya Kurmay başkanları,


-
Jandarma Genel Kumandanı veya Kurmay Başkanı,


-
Sayıştay Başkanı,


-
Umumi Müdakabe Heyeti Başkanı,


-
Türkiye Bankalar Birliği İdare Heyeti Başkanı,


-
Türkiye Ticaret Odaları, Sanayi Odaları ve Ticaret Borsaları Birliği Başkanı


-
Milli Savunma Bakanlığı veya Genel Kurmay Başkanlığı teşkilatında:


a)
Personel Başkanı,


b)
Lojistik Başkanı,


c)
Komptrolör,


d)
Sağlık Başkanı,


e)
Araştırma ve Geliştirme Başkanı,


f)
Kanun İşleri Müdürü;


-
Özel sektörde, mali ve iktisadi sahalarda temayüz etmiş şahıslardan Milli
Savunma Bakanı tarafından üç sene için seçilecek üç kişiden terekküp eder.


Genel
Kurulu Milli Savunma Bakanı, bulunmadığı takdirde Maliye Bakanı, bunun da
bulunmaması halinde yukardaki sıraya göre hazır bulunan zat başkanlık eder.


Genel
Kurul her yıl en geç Mayıs ayının sonuna kadar. Yönetim Kurulunun daveti
üzerine adi surette toplanır.


Yönetim
Kurulu veya Denetleme Kurulu, lüzumu halinde Genel Kurulu fevkalade toplantıya
çağırabilir.


Toplantı
için yeter sayı tam üye sayısının mutlak ekseriyetidir. Kararlar mevcudun
çoğunluğu ile alınır.


Ankara dışından gelen Genel Kurul
üyelerinin harcırahları, Harcırah Kanunu hükümleri dairesinde kurum
masraflarından ödenir.


 


Madde
5 –
Genel Kurulun görevleri şunlardır:


a)
Kurumun senelik bilanço ve kar ve zarar hesapları ve yapılan işler raporu ile
Denetleme Kurulu tarafından işlemlerin ve hesapların denetlenmesi neticelerini
ve bunların tetkik ve tahlillerini belirten raporlar üzerinden karar vermek;
(Bilançonun ve yapılan işler raporunun Genel Kurulca onanması ile ilgililer
ibra edilmiş olur.)


b)
Yönetim Kurulu üyelerinden seçimi Genel Kurula ait olanları (8) inci madde
hükmü dairesinde gösterilecek adaylar arasından seçmek ve Yönetim Kurulu Başkan
ve üyelerinin iştirak edecekleri toplantılar için alacakları huzur haklarını
tesbit etmek;


c)
Yönetim Kurulunca Genel Kurula arz edilecek kurumun mevcutlarının işletilmesi
ile veya sair hususlarla ilgili mevzular da karar vermek, mütalaa ve
tekliflerde bulunmak;


d)
(6) ncı madde hükmü dairesinde denetçiyi ve yedeklerini seçmek ve denetçilere
verilecek ücretleri tesbit etmek;


e)
Temsilciler Kurulu tarafından kendisine havale edilecek konular hakkında karar
almak.


 


Denetleme Kurulu:


Madde
6 – Denetleme
Kurulu;


-
Biri, Milli Savunma Bakanı tarafından gösterilecek beş namzet arasından Genel
Kurulca,


-
Biri, Umumi Mürakabe Heyeti Başkanı,


-
Biri de Türkiye Bankalar Birliği İdare Heyeti Başkanı tarafından seçilecek üç
kişiden terekküp eder.


Genel
Kurul, aynı zamanda Milli Savunma Bakanının gösterdiği namzetler arasından iki
de yedek denetçi seçer.


Denetleme
Kurulunun vazife süresi üç adi Genel Kurul toplantısıdır.


Vazifeleri
hitam bulan denetçilerin yeniden seçilmeleri caizdir.


Denetciler
Kurulunda Genel Kurulca seçilen denetçiliğin inhilalinde en fazla oy alandan
başlanmak, müsavat halinde aralarında kur'a çekilmek üzere yedeklerden biri,
diğerlerinden vakı olacak münhallerde ise bunları seçen ilgililerin seçecekleri
yenileri, seleflerinin müddetlerini ikmalen denetçiliğe gelirler.


Umumi
Murakabe Heyeti Reisi ile Türkiye Bankalar Birliği İdare Heyeti Reisi
tarafından seçilecek denetçilerin maliye, hukuk, bankacılık, sigorta ve
muhasebe sahalarında ihtısas ve tecrübe sahibi ve yüksek tahsil görmüş kimseler
arasından seçilmesi şarttır.


Denetçilere
verilecek ücretler, Genel Kurul tarafından kararlaştırılır.


 


Yönetim Kurulu:


Madde
7 – Yönetim
Kurulu 7 üyeden teşekkül eder. Yönetim Kurulu Başkan ve üyeleri 8 inci madde
hükmü dairesinde seçilir.


Genel
müdür, Kurulun tabii üyesidir ve kararlarda oy sahibidir.


 


Madde
8 – Yönetim
Kurulu seçilecek Türk Silahlı Kuvvetlerinde görevli üç üyeden ikisi Milli
Savunma Bakanı tarafından gösterilecek 4 aday arasından biri de Genel Kurmay
Başkanı tarafından gösterilecek iki adaydan Genel Kurulca seçilir. Seçimler
gizli oyla yapılır.


Diğer
4 üye, maliye, hukuk ve bankacılık ve sigorta sahalarında ihtisas, tecrübe
sahibi ve yüksek tahsilli olmak şartiyle Milli Savunma, Maliye Bakanları ile
Sayıştay, Umumi Murakebe Heyeti, Ticaret Odaları, Ticaret Borsaları Birliği ve
Türk Bankalar Birliği İdare Heyetleri başkanlarından müteşekkil ve bu maksatla
hususi olarak teşekkül edecek bir seçim komitesi tarafından seçilir. Yönetim
Kurulu Başkanını da bu Komite seçer.


Yönetim
Kurulu Başkan ve üyelerinin vazife müddetleri üç adi Genel Kurul toplantı
devresidir.


Müddeti
bitenler yeniden aday gösterilebilir ve seçilebilir. Müddeti biten üyeler,
yenileri vazifeye başlayıncaya kadar vazifelerine devam ederler.


Genel
Kurul, Yönetim Kurulunu denetler ve gerekirse vazifelerine nihayet verebilir.
Ancak, bu yolda bir karar alınabilmesi için Yönetim Kurulu üyelerinin
vazifelerine nihayet verilmesi hususu müzakeresinin Genel Kurul üyeleri dörtte
biri tarafından yazılı olarak gündeme alınması teklifinin toplantıdan en az üç
gün önce yapılması lazımdır.


Yönetim
Kurulunun Umumi Heyetçe seçilen üyeliklerinde vakı olacak münhallerde, ilk
toplanacak Genel Kurula kadar vazife görmek üzere, bunları namzet gösteren
makamlarca muvakkaten yenileri tayin olunur ve Genel Kurulda, bu maddenin
birinci fıkrası hükmü dairesinde seçim yapılır. Muvakkaten tayin olunan üyenin
namzetler arasında gösterilmesi caizdir.


Seçim
Komitesince seçilen üyeliklerindeki münhallere, inhilal takip eden ay zarfında
bu Komitece yenileri intihap olunur.


 


Madde
9 – Yönetim
Kurulu üyeliklerine iştirak edecekleri her toplantı için verilecek huzur
haklarının miktarları Genel Kurul tarafından tesbit olunur.


 


Madde
10 – Yönetim Kurulu, işleri icap ettikçe ve fakat en az
ayda bir defa toplanır.


Başkanın
bulunmadığı toplantılarda Yönetim Kurulu üyelerinin Genel Müdürden başka
seçecekleri biri Başkanlık yapar.


Yönetim
Kurulu en az beş kişi ile toplanır, kararlar, toplantıda bulunanların çoğunluğu
ile verilir.


Denetçiler
ihtiyari olarak, Genel Müdür muavinleri behemal Yönetim Kurulu toplantılarına, oylara
iştirak hakkı olmaksızın müşahit olarak katılırlar.


 


Madde
11 – Yönetim Kurulunun vazifeleri şunlardır:


a)
Kurumun idaresinden sorumlu olarak devamlı surette Kurumun faaliyetlerini
tedvir etmek,


b)
Genel Müdürlükçe hazırlanacak bütçe ve kadroları tetkik ve tasdik etmek,


c)
Genel Müdürlükçe hazırlanacak yıllık bilanço, kar ve zarar hesaplarını
inceleyip, uygunluğu halinde tasdik ederek, sene zarfında yapılan ve mütaakıp
yıllarda yapılacak işlere ait raporları ile birlikte Genel Kurula sunmak.


d)
Bu Kanun gereğince yapılacak yardımları tesbit ve kararlaştırmak.


e)
Her beş yılda bir Genel Müdürlükçe hazırlanacak teknik bilanço ve aktüarya
raporunu tetkik ederek, Genel Kurula sunmak,


f)
Dava açmak, icra takiplerini yapmak, faide gördüğü takdirde bunlardan feragat
etmek, Kurumun leh ve aleyhindeki iddia ve ihtilaflı iddia ve konuları tahkim
yolu ile halletmek,


g)
Genel Müdür ve yardımcılarını tayin ve icabında azletmek ve memur ve
müstahdemlerinin Genel Müdürlüğün teklifi üzerine tayinlerini yapmak,


h)
Kendilerine Kurum adına imza verileceklerle bunların yetki ve derecelerini
tayin ve Kurumu ilzam edecek imza sirkülerini tesbit ve usulünde tescil, neşir
ve ilan etmek,


i)
Kurum mevcutlarının işletilmesi şekillerini tayin ve 33 üncü maddedeki
iktisapları yapmak hususunda Genel Müdürlüğe yetki vermek,


j)
Genel Müdürlüğün teklifi üzerine ikraz fonunun miktarını tesbit etmek,


k)
Kurumun memur ve müstahdemlerine maaş ve ücretlerinden gayrı verilecek
tazminat, ikramiye ve sair özlük haklarını Genel Müdürlüğün teklifi üzerine
Genel Müdüre verilecek olanları re'sen tesbit etmek,


l)
Genel Müdürlükçe Kurumun iç işlemleri için hazırlanacak talimatname ve
prensipleri inceliyerek tasdik etmek,


m)
Kanuni mevzuatın gerektirdiği bilcümle vazifeleri yapmak ve Genel Kurulca
verilecek kararları yerine getirmek,


n)
Senelik bilanço ve kar ve zarar hesapları ile yıllık raporu ve denetçiler
raporlarını Genel Kurul üyelerine, Genel Kurul toplantı tarihinden en az on beş
gün evvel göndermek.


 


Madde
12 – Yönetim Kurulu üyeleri, kendi işleri için ibraz
etmeleri lazım ve mütat olan dikkat, basiret ve faaliyeti Kurum işlerinde de
göstermeye, görüş, mütalaa ve tekliflerini ancak doğrudan doğruya, Başkana veya
toplantı esnasında Yönetim Kuruluna yapmaya mecbur olup, Kurumda çalışanlara
işler hakkında şahsan hiçbir talimat veremezler.


 


Genel Müdürlük:


Madde
13 – Kurumun bir Genel Müdürü ile ihtiyaca göre tesbit
olunan adedde Genel Müdür yardımcısı bulunur. Bunların sigorta, maliye,
iktisat, hukuk ve bankacılık ve muhasebe sahalarında ihtısas ve tecrübe sahibi
yüksek tahsilli olmaları şarttır.


 


Madde
14 – Genel Müdür ve yardımcıları Yönetim Kurulu tarafından
tayin olunurlar.


Genel
Müdür ve yardımcılarına verilecek maaş, ücret, tazminat, ikramiye ve sair özlük
hakları Yönetim Kurulu tarafından tesbit olunur.


 


Madde
15 – Genel Müdür, Kurumun işlerini bu kanun ile diğer mer'i
mevzuat hükümlerine ve Yönetim Kurulu kararlarına göre yürütür. Kurumu Genel
Müdür temsil eder. Temsil vazifesini kendisi yapacağı gibi, tevkil edeceği
kimselere de yaptırabilir.


Kurumu
ilzam edecek ve taahhüt altına koyacak her türlü evrak, vesika ve mukavelelerin
iki imzayı taşıması şarttır. İmza sahipleri ile bunların yetkileri ve
dereceleri Yönetim Kurulunca tesbit olunacak sirkülerde belirtilir.


Yönetim
Kurulu üyeleri, yukarıdaki hükümler dairesinde Başkan hariç Kurum adına imza
vaz'edemezler.


 


Madde
16 – Kurumun Yönetim ve Denetleme Kurulunda ve Kurumun
teşkilatında veya kurumun sermayesinin en az yüzde ellisine sahip olduğu
iştiraklerinde vazifelendirilecek Subay ve Askeri Memurlar hakkında 1281 sayılı
Kanun hükümleri tatbik edilir; ancak, bu gibilere maaşları ve özlük hakları
Milli Savunma Bakanlığı bütçesinden verilmez.


 


Kurumun üyeleri:


Madde
17 – Kurumun üyeleri (Daimi ve geçici) aşağıda
gösterilmiştir.


a) (Değişik: 26/6/1996 - 4148/1
md.) Türk Silahlı Kuvvetleri kadrolarında görevli bilumum muvazzaf subay
sözleşmeli subay, askeri memur, astsubay, sözleşmeli astsubay ve uzman
jandarmalar ile emekli maaşı sistemine giren üyeler ve ölümleri halinde sisteme
devam etmek isteyen eşleri Kurumun daimi üyeleridir.


b)
Uzman erbaşlar ile Milli Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Kumandanlığı
teşkilatında, Ordu Yardımlaşma Kurumu ve bu Kurumun sermayesinin % 50 sinden
fazlasına sahip olacağı veya iştirak edeceği şirketlerde çalışan bilümüm maaşlı
ve ücretli memur ve müstahdemlerden arzu edenler Kuruma daimi üye olabilirler.[1]


c)
Muvazzaflık hizmetini yapmakta olan yedek subaylar ve yedek astsubaylar Kurumun
geçici üyeleridir.[2]


(Ek:
26/6/1996 - 4148/1 md.) Geçici üyelikten daimi üyeliğe
geçenler, Kurumca belirlenecek usuller dahilinde hesaplanacak aidat farkını
nemaları ile birlikte ödemek şartıyla, geçici üyelikte geçen süreleri ile daimi
üyelik sürelerinin birleştirilmesini isteyebilirler.


 


Kurumun gelirleri:


Madde
18 – (Değişik: 25/6/2009 - 5917/13 md.)


Kurumun gelirleri;


a) (Değişik:1/7/2022-7417/4 md.) Aylık
(ek gösterge dâhil), taban aylığı ve kıdem aylığı toplam tutarına, en yüksek
Devlet memuru aylığı (ek gösterge dâhil) brüt tutarının,


1) Ek göstergesi 8400 ve daha yüksek
olanlar için % 240’ının,


2) Ek göstergesi 7800 (dâhil) - 8400
(hariç) arasında olanlar için % 200’ünün,


3) Ek göstergesi 7000 (dâhil) - 7800
(hariç) arasında olanlar için % 180’inin,


4) Ek göstergesi 5400 (dâhil) - 7000
(hariç) arasında olanlar için % 150’sinin,


5) Ek göstergesi 3600 (dâhil) - 5400
(hariç) arasında olanlar için % 130’unun,


6) Ek göstergesi 2800 (dâhil) - 3600
(hariç) arasında olanlar için % 70’inin,


7) Diğerlerine % 40’ının,


ilave edilmesi suretiyle bulunan
matrah üzerinden; muvazzaf subay ve astsubay, sözleşmeli subay ve astsubay,
uzman jandarma ve uzman erbaşlar için % 10 oranında, Genelkurmay Başkanlığı,
Milli Savunma Bakanlığı, kuvvet komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ve
Sahil Güvenlik Komutanlığı kadrolarında çalışan memur ve sözleşmeli personel
için % 10 oranında, yedek subaylar ve yedek astsubaylar için % 5 oranında
yapılan kesintilerden,


b) Ordu Yardımlaşma Kurumunda veya bu
Kurumun % 50 sermayesinden fazlasına sahip olduğu veya iştirak ettiği şirketlerde
çalışanlardan daimi olarak Kurum üyesi olmayı kabul edenlerin sigorta primine
esas aylık ücretlerinden % 10 oranında yapılan kesintilerden,


c) Kurum mevcutlarının
işletilmesinden elde edilen gelirlerden,


d) Gerçek ve tüzel kişiler tarafından
yapılan her türlü nakdi ve ayni menkul ve gayrimenkul bağışlarından,


e) (a) ve (b) bentlerinde sayılan
daimi üyelerden Konut Ön Biriktirim Fonundan yararlanmak isteyenler için (a) ve
(b) bentlerinde belirtilen matrahlar üzerinden % 10 oranında yapılan ek kesintilerden,


oluşur. Askeri hâkim ve savcılar için
yapılacak kesinti tutarı, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununa ekli (I)
sayılı Ek Gösterge Cetvelinde belirlenen ek göstergeler esas alınmak suretiyle,
bulundukları rütbe, derece ve kademelere göre (a) bendinde belirtilen ödeme
unsurları üzerinden hesaplanan miktara göre tespit olunur.


 


Madde
19 – Bu kanunla daimi ve geçici üyelere tanınan haklar, bunlardan
ilk aidatın kesildiği tarihten başlar.


 


Kurumun yapacağı yardımlar:


Madde
20 – Kurumun üyelerine veya ölümleri halinde mirasçılarına
yapılacak yardımlar şunlardır.


a)
Daimi üyelere bir defaya mahsus olarak yapılacak toptan yardımlar şunlardır:


(1)
Emeklilik yardımı,


(2)
Malüliyet yardımı,


(3)
Ölüm yardımı.


(4)
(Ek: 26/6/1996 - 4148/3 md.) Konut Ön Biriktirim Fonundan yararlanmak
isteyenlere verilecek ve kullanım ve yönetim usulleri Genel Kurulca
belirlenecek Konut Edindirme Yardımı.


b)
Geçici üyeler: (Aidat kesildiği müddetçe)


(1)
Malüliyet yardımı,


(2)
Ölüm yardımı,


c)
(Ek: 26/6/1996 - 4148/3 md.) Emekli maaşı sistemine giren üyelere
yapılacak yardımlar ise şunlardır:


(1)
Emekli maaşı,


(2)
Ölüm yardımı.


 


Madde
21 – (Değişik: 25/4/1985 - 3184/1 md.)


En
aza 10 yıl müddetle Kurumda üye olarak bulunduktan sonra, görevli oldukları
kuruluşlardan herhangi bir sebeple ayrılmak suretiyle üyeliği sona eren daimi
üyeler emeklilik yardımından faydalanırlar.


(Ek:
İki, üç, dört, beş, alt, yedi, sekiz, dokuz ve onuncu fıkralar 26/6/1996 -
4148/4 md.)


Birinci
fıkraya göre emeklilik yardımına hak kazanarak görevli oldukları kuruluşlardan
herhangi bir sebeple ayrılan üyeler isterler emeklilik yardımının 1/4'ünü veya
2/4'ünü veya 3/4'ünü yahut tamamını Kurumda bırakarak Emekli Maaşı Sistemine
girebilirler.


26
ncı maddenin (a) fıkrasına göre tam ve daimi maluliyet yardımından yararlanacak
üyeler; emeklilik yardımlarının 1/4'ünü veya 2/4'ünü veya 3/4'ünü yahut
tamamını Kurumda bırakmak suretiyle Emekli Maaşı Sistemine girebilirler. 26 ncı
maddenin (b) fıkrasına göre kısmi maluliyet yardımından yararlanan üyeler,
emeklilik yardımından yararlanabilmeleri durumunda emeklilik yardımının 1/4'ünü
veya 2/4'ünü veya 3/4'ünü yahut tamamını Kurumda bırakmak şartıyla Emekli Maaşı
Sistemine girebilirler.


Kurum
üyesi iken ölenin eşi, ölen üye için tahakkuk eden emeklilik yardımının
kendisine düşen miras payı oranında veya daha yüksek bir dilimde, Kurum Emekli
Maaşı Sistemine girmiş bulunan üyenin ölümü halinde ise; varislerine ödenecek
olan rezervinin 1/4'ünü veya 2/4'ünü veya 3/4'ünü yaput tamamını kurumda
bırakmak veya iştirak edilecek dilimi tamamlamak suretiyle Emekli Maaşı
Sistemine girebilir. Emekli Maaşı Sistemine giren üye eşinin ölümü halinde
birikmiş rezervi kanuni mirasçılarına ödenir.


Tam
ve daimi malul veya kısmi maluliyet yardımına hak kazanan üyeler ile muvazzaf
iken ölen üyenin eşi, hak edilen emeklilik yardımları aidata esas albay
maaşının yirmi katından az olduğu takdirde, isteklerine bağlı olarak emeklilik
yardımlarını bu miktara kadar artırarak sisteme girebilirler.


Emekli
maaşı sisteminde bulunanlar, sistemdeki 1/4, 2/4, 3/4 veya tam olan iştirak
paylarının, bu dilimlerden birinde bulunacak şekilde, o yıldaki kendi emsali
birikiminin esas alınarakindirilmesini veya yükseltilmesini isteyebilirler.
Dilim indirim hakkı sadece bir kez ve sisteme girişten itibaren en az üç yıl
geçtikten sonra kullanılabilir. Dilim yükseltme hakkı ise, yılda bir kez
kullanılabilir.


Sistemde
bulunan üyenin ölümü durumunda eşi, hak edilen ölüm yardımını rezervine ekleme
hakkına sahip değildir.


Sistemde
bulunan üyelerin, sisteme girişlerinden itibaren üç yıl geçtikten sonra
rezervlerini alarak ayrılabilmeleri mümkündür. Ancak, sistemden çıkanlar bir
daha sisteme kabul edilemezler.


Sistemden
çıkış müracaatları her yılın Aralık ayında yapılır ve sistemden çıkış, müteakip
olağan Genel Kurul toplantısından sonra gerçekleştirilir.


Sistemden
ayrılan üyelerin hakları, sahibi bulunduğu rezerv kendisine ödeninceye kadar
devam eder.


 


Madde
22 – Kurumun daimi ve geçici üyesi iken ölenlerin
mirasçıları, ölüm yardımına hak kazanırlar.


 


Madde
23 – Kurumun daimi üyelerinden 21 ve 25 inci maddelerde
gösterilen sebepler dışında üyelik vasfını kaybedenlere aidatları iade olunur.
Ancak, Kurum üyelik müddetleri üç seneyi geçmiyenlerle geçici üyelere hiçbir
aidat iadesi yapmaz.


(Ek:
26/6/1996 - 4148/5 md.) Konut Ön Biriktirim Fonuna katılan
üyelerin birikmiş ek aidatları, Kurum üyeliğinin herhangi bir sebeple son
bulması halinde, birinci fıkradaki sürelere bakılmaksızın nemasıyla birlikte
ödenir.


 


Madde
24 – (Değişik: 26/6/1996 - 4148/6 md.)


Emeklilik
yardımı, üyenin Kurumda geçen ve aidat ödediği süreye karşılık olarak, tasarruf
pirimine yıllık % 5 teknik faiz oranı üzerinden hesaplanan miktardan ibarettir.


Üyelik
süresinin hesabında ay kesirleri tam ay sayılır.


Emeklilik
maaşı, üyenin Kurumda bıraktığı emekli yardımına göre hesaplanan yıllık % 5
faizden ibarettir.


 


Madde
25 – Kurum üyesinden her hangi birine,Kuruma aidat ödediği
müddet içinde ölmesi halinde, almakta olduğu son aylık tutarının 12 misli ölüm
yardımı olarak ödenir. Ayrıca, bu yardıma ilave olarak üyeye, Kuruma dahil
olduğu tarihten ölüm tarihine kadar geçen müddeti esas ittihaz edilmek
suretiyle 24 üncü maddeye göre hesabedilecek emeklilik yardımı da verilir.


Bu
yardım ölen üyenin, hayatta iken Kuruma vereceği beyannamedeki mirasçılarına
ödenir.


(Ek:
26/6/1996 - 4148/7 md.) Emekli maaşı sistemine giren üyenin
ölümü halinde kanuni mirasçılarına en son aylık emekli maaşının 10 katı
tutarında ölüm yardımı ödenir. Kurum üyeliği devam ederken ölen üyenin sisteme
girmiş bulunan eşinin vefatı halinde kanuni mirasçılarına ölüm yardımı
yapılmaz.


 


Madde
26 – Malüliyet yardımı aşağıdaki hallerde ödenir.[3]


a)
Tam ve daimi malüllük,üyelerden her hangi biri ister vazife dahili ister vazife
harici olsun,her hangi bir kaza,hastalık ve engellilik
neticesinde bir işle meşgul olmak imkanından kati surette mahrum kaldığı heyeti
sıhhiye raporu ile tebeyyün ettiği takdirde tam ve daimi malül addedilir.


Muvakkat
ve kısmi malüllük ile muvakkat hastalıklar tam ve daimi malülliyet mefhumunun
haricindedir. Ancak, vücudun yarısının felci, iki kol veya iki bacağın, iki
elin, iki ayağın ve iki gözün, bir kol ile bir bacağın, bir el ile bir ayağın
tamamiyle kaybı, tedavisi gayrikabil daimi hastalıklarla gayrikabil tedavi
olduğu heyeti sıhhiye raporu ile tebeyyün edip Kurumca da vazifeye devamına
imkan olmadığı kabul edilen sair hastalıklar tam ve daimi hali olarak kabul
edilir.


Hastalık
sebebiyle yapılacak tam ve daimi malüliyet yardımı, malüliyet halinin
tesbitinden bir sene sonra ödenir.


Tam
ve daimi malüliyet yardımı 25 inci madde gereğince hesaplanan ölüm yardımı gibi
hesap ve tesviye olunur.


b)
Kısmi malüllük, üyelerden birisi her hangi bir kaza dolayısiyle daimi ve fakat
kısmi bir malüliyete uğradığı takdirde işbu kanunun ilişik 2 No.lu tablodaki
nispetler dahilinde kısmi malüliyet yardımına hak kazanır.


Kısmi
malüliyet yardımı hesabında, son olarak alınan maaş tutarının 12 misli esas
ittihaz olunur ve bu miktarın tablodaki nispetlerle hasılı zarbı kısmi
malüliyet yardımı tutarını verir.


Kısmi
malüliyete duçar olan üyenin durumu, vazifesinden de ayrılmasını icabettirecek
olursa bu takdirde ayrılış tarihine kadar birikmiş emeklilik yardımı tutarı da
kendisine iade olunur.


Kasten
husule getirilen engellilikler,
alkol ve uyuşturucu maddelerin kullanılmasının tevlidedeceği malüllükler için yalnız
malüliyetin vukua geldiği tarihe kadar birikmiş emekli yardım tutarı verilir.


Sırf
ihtiyarlık dolayısiyle çalışmamak veya kudretten düşme malüliyet sayılmaz ve 65
yaşından sonra vukua gelen malüliyet halleri her ne olursa olsun sureti
katiyetle ödenmez.


Her hangi bir uzvun malüliyete duçar
olması sebebiyle ödenen malüliyet yardımı, o uzvun ikinci bir defa malüliyete
duçar olması halinde ödenecek malüliyet yardımında, tenzili bir şekilde nazara
alınır.


Bir
uzvun veya uzuv kısmının kaybı tabiri, o uzvun veya uzuv kısmının kati ve
mutlak surette vazife görmemesini ve kullanılmamasını ifade eder.


Bir
kazadan evvel esasen hiçbir suretle vazife, göremiyen ve kullanılamıyan bir
uzvun veya uzuv kısmının kaybı tazmin olunmaz. Aynı kazadan dolayı muhtelif
uzuvlarda veya uzuv kısımlarında meydana gelen malüliyetler için ayrı ayrı
hesap edilecek yardım yekünu son olarak alınan maaş tutarının 12 mislini
geçemez.


 


Madde
27 – Malüliyet, tesbiti tarihinden itibaren bir yıl ve her
halde malüliyeti tevlideden hadisenin vukuu tarihinden itibaren beş yıl içinde
malüliyete duçar olan üye veya kendisiyle ilgili diğer her hangi bir şahıs
tarafından kuruma yazı ile bildirilmediği takdirde malüliyet yardımı talep
hakkı sukut eder.


 


Madde
28 – Ölüm ve malüliyet yardımları İçtima edemez.


 


Madde
29 – (Değişik: 26/6/1996 - 4148/8 md.)


21,
24, 25 ve 26 ncı maddelerde yazılı yardımlar 11 inci maddenin (e) fıkrası
gereğince hazırlanacak teknik bilançoya göre, Kurumun mali durumu müsait
görüldüğü takdirde, Yönetim Kurulunca tesbit edilecek esaslara göre
artırılabilir. Ancak, Yönetim Kurulunun artırma yapılması hakkındaki kararları
Genel Kurulun tasdiki ile tekemmül eder.


Emekli
Maaşı Sistemine giren üyeye, Genel Kurulun tasdikinden sonra sağlanan artırımın
yarısı maaşına, yarısı rezervine eklenir. Ancak, üyenin talebi halinde maaşa
eklenecek miktar, kısmen veya tamamen üyenin rezervine eklenebilir.


 


Madde
30 – Açığa çıkarılan, Bakanlık emrine alınan, işten el
çektirilen ve diğer kanuni aidatları kesilemiyen üyelerden geçen müddetlere ait
aidatlarını Kuruma ödeyenlerin bu müddetleri emekli, malüliyet ve ölüm
yardımlarına esas olacak müddetlere ilave olunur. Ancak, aidatını
ödemiyenlerden bu devreler içinde ölüm ve malüliyete duçar olanlara, yalnız
Kurumda geçen müddete tekabül eden emeklilik yardımı ödenir.


Yönetim
Kurulu, bu gibilerin aidat borçlarını ödiyebilmeleri hususunda kendilerine
kolaylıklar gösterebilir.


 


Madde
31 – Aidat, üyenin maaş ve ücretinin ödenmesi sırasında,
tahakkuk memurlarınca istihkak bordrolarında gösterilmek suretiyle tahakkuk
ettirilir. Ve muhasipler tarafından istihkaklarından kesilir.


Muhasiplerce
bir ay zarfından Kuruma veya Kurum adına Yönetim Kurulunun tayin edeceği
bankaya, olmıyan yerlerde postaya yatırılır. Aynı zamanda Kurumun vereceği
formüllere göre istihkak bordrosunu tanzim eden makamlarca düzenlenen aidat
bordrolarından bir nüshası muhasipliklerce Kuruma gönderilerek Kurum haberdar
edilir.


Kurumun
aidatını tahakkuk ettirmiyen, kesmiyen ve yukardaki müddet içerisinde Kuruma
göndermiyenlerden, bu aidat % 10 gecikme zammı ile birlikte Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Kanununa göre mahalli Maliye teşkilatınca tahsil olunarak Kuruma
verilir.


 


Madde
32 – Yönetim Kurulu, Kurumun maksat ve gayesinin tahakkuk
ettirilmesi maksadiyle 33 üncü madde hükümleri dairesinde yapacağı iktisap,
ikraz ve hizmetlere, Kurumun mevcudundan tahsis edeceği miktarların nispet ve
tutarlarını ve bunlardan elde edilebilecek neticeleri ve şartlarını tesbit ve
bu maksatla hazırlıyacağı çalışma programını Genel Kurulun tetkik ve tasvibine
arz etmekle mükelleftir.


Yönetim
Kurulu aynı zamanda 33 üncü maddenin (f), (g), (h) ve (m) fıkralarında yazılı
ikraz ve hizmetlerden istifade edecek bulunan Kurul daimi üyelerinin haiz
olmaları gereken vasıf ve şartları da tesbit ve Genel Kurulun kararına arz
eder.


 


Kurumun
mevcutlarının işletilmesi ve kurumun yapacağı hizmetler:


Madde
33 – Yönetim Kurulu, Kurumun maksat ve gayesinin tahakkuk
ettirilmesi ve mevcutlarının işletilmesi ve nemalandırılması maksadiyle:


a)
Menkul ve gayrimenkul mallar iktisap ve her türlü esham ve tahvilat mubayaa
etmeye,


b)
Lüzumlu ve faideli gördüğü takdirde her nevi şirketleri kurmaya ve gerek
bunlara ve gerekse kurulmuş bulunanlara iştirake ve bunların hisse senetlerini
veya ortak paylarını satınalmaya,


c)
Lüzumunda uhdesinde bulunan her türlü menkul ve gayrimenkul mallarla,
satınaldığı hisse senetlerini, tahvil veya ortaklık paylarını satmaya veya
başkalarına devretmeye veya bunları rehin veya ipotek etmeye,


d)
Her nevi karşılıklı veya karşılıksız istikrazlarda bulunmaya,


e)
Lüzumunda Kurum, alacaklarını teminen kendi lehine rehin ve ipotek tesis
etmeye,


f)
Kurumun daimi üyelerine mesken inşaatı için gayrimenkul ipoteği karşılığında 20
seneye kadar vadeli ve faizli krediler açmaya,


g)
Kurumun daimi üyelerine veya bunların kuracakları kooperatiflere ait arsalar
üzerinde meskenler inşa etmeye ve bunları peşin veya ipotek karşılığında 20
seneye kadar vade ve faizli taksitle, kendilerine satmaya,


h)
(Değişik : 26/6/1996 - 4148/9 md.) Daimi üyeleri mesken sahibi yapmak
maksadıyla, Konut Ön Biriktirim Fonu kurmaya, arsalar almaya ve bu arsalar
üzerinde meskenler inşa etmeye veya bu maksatla mubayaa edeceği
gayrimenkulleri, peşin veya ipotek karşılığında 20 seneye kadar vade ve faizli
taksitle kendilerine satmaya,


i)
Ordu pazarları, ordu evleri, ordu gazinoları, ordu talebe yurtları ve bu gibi,
Kurumun daimi üyelerinin her türlü sosyal ihtiyaçlarını karşılamak için gerekli
teşebbüslerde bulunmaya,


k)
Lüzum hasıl olursa, özel okullar açmaya ve daimi üyelerin tahsil çağındaki
çocuklarının da tahsillerinin temini için yurt içi, yurt dışı tahsil ve staj
bursları vermeye,


l)
Mevcutlarından bir kısmını, iktisaben inkişafa mazhar olan en uygun yerlerde ve
en fazla varidat temin edecek şekilde satın alınacak veya yaptırılacak
gayrimenkullere tahsis etmeye,


m)
Daimi üyelere borç vermek maksadiyle ikraz fonu tahsis etmeye yetkilidir.


 


Madde
34 – Kurum, isteklilerin, vefatları halinde Kuruma intikal
etmek ve hayatta bulundukları müddetçe sahiplerine muayyen aylık veya senelik
gelir tediye etmek şartiyle vakı olabilecek ayni ve nakdi, menkul ve
gayrimenkul bağışları kabul edebilir.


 


Kurumun muafiyetleri:


Madde
35 – Kurumun muafiyetleri aşağıdadır:


a)
Kurum, Kurumlar vergisine tabi değildir.


b)
Kuruma yapılacak bağışlar, Kurumunun ne nam altında olursa olsun, üyelerine
veya kanuni mirascılarına yapacağı yardımlar Veraset ve İntikal Vergisiyle
Gelir Vergisinden,


c)
Kurum, yapacağı her türlü muameleler dolayısiyle Damga Resminden,


d)
Daimi ve geçici üyelerinden yapılacak aidat tevkifatı Gelir Vergisinden,


e)
Kurumun her türlü gelirleri Gider Vergisinden,


muaftır.


 


Madde
36 – Kurumun daimi üyelerine yaptıracağı meskenler için
6188 sayılı kanun hükümlerinden faydalanırlar.


 


Madde
37 – Kurumun her çeşit malları ile gelir ve alacakları,
Devlet malları hak ve rüçhanlığını haizdir. Bunlara karşı suç işliyenler,
Devlet mallarına suç işliyenler gibi takibata tabi tutulurlar.


 


Madde
38 – Kurumun mali durumu, her beş yılda bir ve bundan başka
daimi ve geçici üyelerin aylıklarında genel bir artış yapıldığı takdirde bu
artışı takip eden altı ay içinde Yönetim Kurulu tarafından aktüerlere tetkik
ettirilerek, neticede hazırlanacak bir raporla birlikte Genel Kurulun
tasvibinden sonra, bu kanunda gereken değişikliklerin yapılmasına teşebbüs
edilmesi maksadiyle Milli Savunma Bakanlığına sunulur.


 


Madde
39 – Türk Silahlı Kuvvetlerinin bilfiil katıldığı yurt
içinde ve dışında, harbin fiilen başlaması ile Kurumca ölüm malüliyet ve
emeklilik yardımları yapılmaz, harbin fiilen sona ermesini mütaakıp, Ordudan
veya Kurumdan ayrılmış veya ölmüş olanların Kurumda birikmiş olan aidatları
veya emeklilik yardımları kendilerine veya mirasçılarına iade olunur.


Ancak,
harb esnasında ölen veya malül kalanların miktarları ve Kurumun mali durumu
gözönünde bulundurularak iade edilecek aidatlara ilaveten ayrıca bir yardım
yapılıp yapılamıyacağı hususları Yönetim Kurulunun teklifi üzerine, Genel
Kurulca kararlaştırılır.


Kanuni
bir mazerete müstenit olmaksızın beş sene zarfında müracaat edilip, iadesi
istenmiyen aidat ve yardımlar Kurum lehine sakıt olur.


 


Kurumun hesap yılı:


Madde
40 – Kurumun, hesap yılı takvim yılıdır.


Kurumun
ilk bilançosu, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten mütaakıp takvim yılının
sonuna kadardır.


 


Geçici
Madde 1 – 30 Mart 1327 tarihli Askeri İkraz Sandığı Nizamnamesi
yürürlükten kaldırılmıştır. Bu kanun mer'iyete girdiği tarihteki bilcümle
sandık mevcutları ile alacak ve borçları Ordu Yardımlaşma Kurumuna devrolunur.


Ancak,
Kurumun ikraz fonu faaliyete geçinceye kadar, bu sandık mülga hükümler
dairesinde faaliyetine devam eder.


 


Geçici
Madde 2 – Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, işbu kanun
şümulüne girecek vazifelerde bulunanların daha önce bu gibi vazifelerde geçen
hizmet müddetleri 21 inci maddede terpiş olunan asgari müddetin hesabında,
Kuruma üye bulundukları müddetlerden sayılır. Ancak, emeklilik, malüliyet ve
ölüm yardımı miktarlarının hesabında ve 32 nci maddenin 2 nci fıkrasındaki
esasların tesbitinde bu eski hizmetler nazara alınmaz. Bununla beraber geçmiş
rütbeler veya dereceler için bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihteki barem
derecelerine tekabül eden maaş tutarları üzerinden azami 10 senelik
aidatlarını, defaten veya Yönetim Kurulunca tesbit olunacak esaslar dahilinde
taksitle ödeyen üyelerin emeklilik, malüliyet, ölüm yardım miktarlarının
hesabında ve 32 nci maddenin 2 nci fıkrasındaki esasların tesbitinde
aidatlarını verdikleri senelere göre işlem yapılır.


Bu
gibilerden aidat borçlarını ödemeden emeklilik ve malüliyet yardımlarına hak
kazananlarla ölenlerin mirasçılarına yapılacak yardımlardan ödemeyi taahhüt ettiği
aidattan mütevellit taksit borçları tevkif olunarak kalanı ilgililere ödenir.


 


Geçici
Madde 3 – Bu Kanunun yürürlüğe girmesini mütaakıp Kurum
organları faaliyete geçinceye kadar, kesilecek aidatlardan meydana gelecek
meblağlar milli bankalardan, Milli Savunma Bakanlığınca tesbit olunacak
bankalar nezdinde, Kurum namına açılacak hesaplarda toplanır.


 


Geçici
Madde 4 – Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren aidat
ödiyenlerden, ölüm, malüliyet yardımlarına müstehak duruma gireceklere bu
yardımlar Kurum organlarının faaliyete geçmesini mütaakıp yapılır.


 


Geçici Madde 5 – Kurumun
kuruluş hazırlıklarını yapmak üzere, Milli Savunma Bakanı tarafından bir komite
teşkil olunur. Teşkil olunan bu komite, 3 üncü maddede mezkür
talimatnameyi hazırlayarak (Temsilciler Kurulu) nu ve aynı zamanda 8 inci
maddedeki 1 inci ve 2 nci fıkralardaki Yönetim Kurulu üyelerini seçmek ve 6 ncı
maddeye göre denetçileri ve yedeklerini seçmek üzere gereken bilcümle işlemleri
yapar.


 


Madde
41 – Bu Kanun 1 Mart 1961 den itibaren yürürlüğe girer.


 


Madde
42 – Bu Kanunu Bakanlar Kurulu yürütür.


 


  



(I) No. LU TABLO


Ordu Yardımlaşma Kurumu
Emsal Tablosu







Sene



Senelik emsal



Sene



Senelik emsal






1



1.099364



24



49.673694






2



2.254967



25



53.314219






3



3.469679



26



57.140975






4



4.746550



27



61.163484






5



6.088740



28



65.391781






6



7.499580



29



69.836397






7



8.982594



30



74.508377






8



10.541490



31



79.419368






9



12.180124



32



84.581588






10



13.902579



33



90.007889






11



15.713166



34



95.711797






12



17.616363



35



101.707485






13



19.616921



36



108.009790






14



21.719836



37



114.634719






15



23.930318



38



121.598457






16



26.253882



39



128.918424






17



28.696306



40



136.612865






18



31.263648



41



144.700938






19



33.962409



42



153.202758






20



36.799186



43



162.139525






21



39.781095



44



171.533470






22



42.915551



45



181.407975






23



46.210345



 



 









 


 


(II) No.LU TABLO


Ordu Yardımlaşma Kurumu Malüliyet
Tablosu





 



Sigorta bedelinin % si






Sağ



Sol






Kolun veya elin tamamen kaybı



60



50






Omuz hareketinin tamamen kaybı



25



20






Dirsek hareketinin tamamen kaybı



20



15






Bilek hareketinin tamamen kaybı



20



15






Başparmak ile şahadet parmağının tamamen kaybı



30



25






Başparmak ile beraber şahadet parmağından gayrı bir
parmağın tamamen kaybı



25



20






Şahadet parmağı ile beraber başparmaktan gayrı bir
parmağın tamamen kaybı



20



15






Baş ve şahadet parmaklarından gayrı üç parmağın tamamen
kaybı



25



20






Yalnız başparmağın tamamen kaybı



20



15






Yalnız şahadet parmağının tamamen kaybı



15



10






Yalnız orta parmağın tamamen kaybı



10



8






Yalnız yüzük parmağının tamamen kaybı



8



7






Yalnız küçük parmağın tamamen kaybı



7



6






Bir bacağın dizden yukarısının tamamen kaybı



50






Bir bacağın dizden aşağısından tamamen kaybı



40






Bir ayağın tamamen kaybı



40






Bir ayağın (Bütün parmaklar dahil) kısmen kesilmesi



30






Bir kalçanın hareketinin tamamen kaybı



30






Bir dizin hareketinin tamamen kaybı



20






Bir ayak bileği hareketinin tamamen kaybı



15






Bir ayak başparmağının tamamen kaybı



8






Kırılan bir bacağın iyi kaynamaması



30






Kırılan bir ayağın iyi kaynamaması



20






Kırılan bir diz kapağının iyi kaynamaması



20






Bir bacağın 5 santimetre veya daha fazla kısalması



15






Bir gözün tamamen kaybı veya iki gözün rüyet kudretinin
yarı yarıya kaybı



25






Her iki kulağın tamamen sağırlığı



40






Bir kulağın tamamen sağırlığı



10






Kırılan alt çenenin iyi kaynamaması



25






Alt çenenin tamamen kaybı



30






Bir ayak parmağının tamamen kaybı



10






 


Yukarıdaki
cetvelde zikredilmiş bulunan malüliyetlerin nispeti, daha az vahim olsalar
bile, bunların ehemmiyet derecelerine göre ek cetvelde yazılı nispetlere
kıyasen tayin olunur.


 


3/1/1961
TARİHLİ VE 205 SAYILI ANA KANUNA İŞLENEMEYEN GEÇİCİ MADDE


 1-
26/6/1996 tarihli ve 4148 sayılı Kanunun geçici maddesi:


Geçici
Madde 1 – Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce 205 sayılı
Kanunun 21, 25 ve 26 ncı maddelerine göre 1.3.1961 tarihinden itibaren
emeklilik yardımına hak kazanarak ayrılan üyeler iki yıl içinde başvurmak
şartıyla bir defaya mahsus olmak üzere Kurumca belirlenen usuller dahilinde,
emsallerinin ödemek durumunda olduğu meblağı Kuruma geri ödemek suretiyle
Emekli Maaşı Sistemine girebilirler. Bunlar bakımından 19 uncu madde uygulanmaz
ve hakları; daha önce Kurumdaki üyelik süresi ile sistemdeki sürenin toplamı
gözönüne alınarak belirlenir.


 


 


 


 


205 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN


YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE


 







Değiştiren Kanunun/
KHK’nin Numarası



 

205 sayılı Kanunun değişen
veya iptal edilen maddeleri



 

Yürürlüğe Giriş

Tarihi






3184



21



1/1/1984
tarihinden geçerli olmak üzere 2/5/1985






KHK/460



17



8/11/1991






KHK/499



17,
18



2/9/1993






4148



17,
20, 21, 23, 24, 25, 29, 33



30/6/1996






5917



18



1/10/2008
tarihinden geçerli olmak üzere 10/7/2009






6462



26



3/5/2013






7179



17,
18



26/6/2019






7417



18



15/1/2023









 


 


 











[1]
16/9/1991 tarih ve 460 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 6 ncı maddesi ile bu
bentteki "uzman erbaşlar ile" ibaresi, eklenmiş olup, 10/2/2004
tarihli ve 5085 sayılı Kanunun 12 nci maddesiyle aynen kabul edilerek
Kanunlaşmıştır.







[2]
25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Kanunun 62 nci maddesiyle bu bentlere “yedek
subaylar” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve yedek astsubaylar” ibaresi
eklenmiştir.







[3]
25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle, bu maddenin birinci
fıkrasının (a) bendinde yer alan “sakatlık” ibaresi “engellilik”, (b) bendinde
yer alan “sakatlıklar” ibaresi “engellilikler” şeklinde
değiştirilmiştir.