3458 sayılı Mühendislik ve Mimarlık Hakkında Kanun

MÜHENDİSLİK VE MİMARLIK HAKKINDA
KANUN[1]


 


Kanun
Numarası                    : 3458


Kabul
Tarihi                           : 17/6/1938


Yayımlandığı
Resmî Gazete  : Tarih: 28/6/1938          Sayı: 3945


Yayımlandığı
Düstur              : Tertip: 3                       Cilt: 19                Sayfa:
527


 


 


Madde
1 – Türkiye
Cumhuriyeti hududları dahilinde mühendislik ve mimarlık unvan ve salahiyeti ile
sanat icra etmek isteyenlerin aşağıda yazılı vesikalardan birini haiz olmaları
şarttır:


a)
Mühendislik veya mimarlık tahsilini gösteren Türk yüksek mekteblerinden verilen
diplomalar;


b)
Programlarının yüksek mühendis veya mimar mektebleri programlarına muadil
olduğu kabul edilen bir ecnebi yüksek mühendis veya yüksek mimar mektebinden
diploma almış olanlara usulüne tevfikan verilecek ruhsatnameler;


c)
Türk Teknik Okulu mühendis kısmı ile programlarının buna muadil olduğu kabul
edilen memleket dahilindeki diğer mühendis veya mimar mekteblerinden verilen
diplomalar;


d)
Programlarının Türk Teknik Okulu Mühendis kısmı programlarına muadil olduğu
kabul olunan bir ecnebi mühendis veya mimar mektebinden diploma almış olanlara
usulüne tevfikan verilecek ruhsatnameler.


 


Madde
2 – Yukarıki
maddenin (b) ve (d) fıkralarında yazılı ecnebi memleketlerden mezun olanlara
ruhsatname verilebilmek için çıktıkları mektebin asli talebesi olarak tahsil
dereceleri geçirmiş ve mektebin bütün tedrisatını muntazaman ve fiilen takib
etmiş ve mektebde cari usullere göre geçirilmesi lazım gelen bütün imtihanları
bitirmiş bulunmaları şarttır.


 


Madde
3 – Birinci
maddenin (a) ve (b) fıkralarında yazılı vesikaları haiz bulunanlara (Yüksek
mühendis) veya (Yüksek mimar) ve (c) ve (d) fıkralarında yazılı vesikaları haiz
bulunanlara da (Mühendis) veya (Mimar) unvanı verilir. Bu unvanlar diploma veya
ruhsatnamelere de derç olunur.


 


Madde
4 –
Mühendislik veya mimarlık tahsilini gösteren Türk veya ecnebi yüksek
mekteblerinde cari usullere göre doktora imtihanı vererek buna mahsus diplomayı
almış olanlar doktor mühendis unvanını taşırlar.





Madde
5 – Programları
Türk yüksek mühendis veya yüksek mimar mektebi programlarından dun ve teknik
okulu programlarından yüksek olan ve fakat bulunduğu memleketçe yüksek
mekteblerden sayılan bir mühendis veya mimar mektebini 2 nci maddede yazılı
şartlar dairesinde bitirmek suretile diploma almış olanlara (mühendis) veya
(mimar) şehadetnamesi verilir.


Geçen fıkrada yazılı mekteblerden
mezun olanlar yüksek mühendis veya yüksek mimar ruhsatnamesi almak istedikleri
takdirde yüksek mühendis veya yüksek mimar mektebinin alakalı ihtısas şubeleri
ders programları mucibince okumadıkları derslerin imtihanlarını muvaffakiyetle
geçirmiş olmaları şarttır.


 


Madde
6 – Bu
kanunda yazılı ruhsatnamenin verilmesi ve mekteb programları muadeletlerinin
tetkikı ve bu işlerle uğraşacak heyetin teşkili usulleri ve ruhsatnamelerden
alınacak harç miktarları alakalı vekaletlerin mütaleaları alınarak Nafıa
Vekaletince hazırlanacak bir nizamname ile tesbit olunur.


 


Madde
7 – (Değişik:29/6/2001 - 4708/13 md.)


1
inci maddede belirtilen diploma veya ruhsatnamelerden birine haiz olmayanlar
Türkiye’de mühendis veya mimar unvanı ile istihdam olunamazlar, imzalarla sanat
icra edemezler, bu unvanları kullanarak rey veremezler ve imza da koyamazlar.


 


Madde
8 – (Değişik birinci fıkra: 23/1/2008-5728/94 md.) Yukarıdaki madde hükümlerine aykırı harekette bulunanlar, altı
aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır.


Birinci
maddede yazılı diploma ve ruhsatnameyi haiz olmayanları bu vesikaları haiz
olanlara mahsus unvan ve salahiyetle işlerinde kullanan kimselerle hükmi
şahsiyetlerin mümessilleri de ayni suretle cezaya mahküm edilirler.


 


Madde
9 – Devlet
daire ve müesseselerile belediye hizmetlerinde bulunan Yüksek mühendis, Yüksek
mimar, mühendis, mimar ve fen memurları çalışma saatleri dışında bile olsa
ücretli veya ücretsiz hususi surette sanatlarını icra edemezler. Ancak serbest
meslek erbabı bulunmayan ve mahallin belediye veya Nafıa idarelerinin müracaatı
ve en büyük mülkiye amirinin muvafakatile zaruret bulunduğu tahakkuk eden yerlerde
tasdik ve murakabesi kendilerine veya mensub oldukları mahalli idarelere aid
olmıyan memleketin umranile alakalı hususi mesleki işleri devamlı olmamak ve
hariçte bir yazıhane açmamak ve asıl vazifelerinin çalışma saatleri dışında
yapmak şartile birinci fıkrada yazılı memurlar iş kabul edebilirler.


Profesörlük,
öğretmenlik ve doçentlik birinci fıkrada yazılı memnuiyet hükmünden
müstesnadır.


 


Madde
10 – 1035 ve 3077 sayılı kanunlar ilga edilmiştir.


 


Geçici
Madde 1 – (3458 sayılı Kanunun kendi numarasız Muvakkat maddesi olup teselsül
için numaralandırılmıştır.)


3077
sayılı Kanunun neşrinden evvel 1035 sayılı Kanuna göre mühendis veya mimar
unvanile verilmiş olan diplomalarla ruhsatnameler, Yüksek mühendis veya yüksek
mimarlık unvanile verilecek ruhsatnameler hükmünde olup bu kanunun neşrinden
itibaren en çok altı ay içinde bu mühendis ve mimarlar diploma ve
ruhsatnamelerini yeni unvanlarına göre değiştirmek mecburiyetindedirler.


 


Madde
11 – Bu Kanun neşri tarihinden muteberdir.


 


Madde
12 – Bu Kanun hükümlerinin icrasına İcra Vekilleri Heyeti
memurdur.


 


 


3458 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN


YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE


 







Kanun
No



Farklı
Tarihte Yürürlüğe Giren Maddeler



Yürürlüğe
Giriş Tarihi






4121



—



26/9/1941






5887



—



29/2/1952 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan bu kanun, yayımı
tarihinden itibaren bir ay sonra yürürlüğe girmiştir.






KHK-601



—



28/6/2000






4708



—



Yayım tarihi olan 13/7/2001’den30
gün sonra









 


 







Değiştiren
Kanun No



3458
Sayılı Kanunun Değişen Maddeleri



Yürürlüğe
Giriş Tarihi






5728



8



8/2/2008









 











[1] a - Bu kanunla Nafıa Vekilliğine verilmiş olan görev
ve yetkiler 22/9/1941 tarih ve 4121 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle Maarif
Vekilliğine devredilmiştir.


   b - Bu Kanunun harçlara mütaallik hükümleri 25/2/1952 tarih ve 5887
sayılı mülga kanunun 126. maddesinin "i" bendi ile yürürlükten
kaldırılmıştır.