3780 sayılı Milli Korunma Kanunu

KanunNo: 3780Resmî Gazete: 26.01.1940 / 4417

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

MİLLİ
KORUNMA KANUNU[1]


 


Kanun
Numarası                    : 3780


Kabul
Tarihi                           : 18/ 1/1940


Yayımlandığı
Resmî Gazete  : Tarih  : 26/1/1940        Sayı  : 4417


Yayımlandığı
Düstur              : Tertip : 3                      Cilt   : 21             Sayfa  :
274


 


BİRİNCİ
FASIL


Umumi
hükümler


Madde
1 – Fevkalade
hallerde Devletin bünyesini İktisat ve Milli müdafaa bakımından takviye maksadiyle
İcra Vekilleri Heyetince, bu kanunda gösterilen şekil ve şartlar dairesinde vazife
ve salahiyetler verilmiştir.


Fevkalade
haller şunlardır:


A
– Umumi veya kısmi seferberlik,


B
– Devletin bir harbe girmesi ihtimali,


C
– Türkiye Cumhuriyetini de alakalandıran yabancı Devletler arasındaki harb hali.


 


Madde
2 – İcra
Vekilleri Heyeti, fevkalade hallerin zuhuruna binaen, bu kanunla kendisine tevdi
edilen vazife ve salahiyetlerin ifa ve istimaline lüzum hasıl olduğunu görünce derhal
kanunun tatbikına başlıyarak keyfiyeti ilan ve Türkiye Büyük Millet Meclisine arzeder.


 


Madde
3 – Fevkalade
hallerin hitam bulduğu ve bu kanun hükümlerinin tatbikına lüzum kalmadığı, Hükümetçe
kararlaştırılarak ilan ve Büyük Millet Meclisine arzedilir.


 


İKİNCİ
FASIL


Teşkilat


Madde
4 – Bu
kanun hükümlerine tevfikan İcra Vekilleri Heyetince ittiraz edilecek kararları hazırlamak
ve bu işle alakalı vekaletler arasında iş birliği temin etmek üzere bir Koordinasyon
Heyeti teşkil olunur.


Bu
heyet, Başvekilin teklifi üzerine alakalı vekillerden terekküp etmek üzere İcra
Vekilleri arasından ayrılır.


Heyete,
Başvekil veya tevkil edeceği vekil reislik eder.


 


Madde
5 – (Değişik: 25/12/1940 - 3954/1 md.)


Koordinasyon
Heyetinin mesaisini izhar etmek ve bu kanun hükümlerinin ve İcra Vekilleri Heyetince
bu kanuna müsteniden ittihaz olunan kararların


 


Madde 6 – (Değişik: 3/8/1944 -
4648/1 md.)


I
- Bu kanun hükümlerine uyarak İcra Vekilleri Heyetince ittihaz edilen kararlar
alakalı vekaletler tarafından kendi teşkilatı ve bu kanuna müsteniden kurulan
veya tavzif edilen teşkilat ve müesseseler vasıtasiyle infaz ve tatbik olunur;


II
- Bu kanunda Hükümete verilen hizmetlerden bir veya bir kaçiyle meşgul olmak ve
bu kanundaki salahiyetlerle teçhiz edilmek üzere lüzum görülen Devlet
teşkilatında yeni memuriyetler ihdasına Hükümet salahiyetlidir.


(Ek:
25/6/1956 - 6751/1 md.) Ayrıca görülecek lüzum üzerine bu
gibi hizmetler için 3656 ve 3659 sayılı kanunlarla mukayyet olmaksızın kadro
ihdası caizdir. İktisat ve Ticaret Vekaletince bu kadrolarda mukavele ile
istihdam edileceklerin mukaveleleri İcra Vekilleri Heyetince tasdik olunur.


III
- Vekaletlerin merkez teşkilatında ihdas olunacak kadrolar tatbik ve derhal
Türkiye Büyük Millet Meclisinin tetkik ve tasdikına arzolunur. Bu kadroların
maaş ve ücretleri ile idare masrafları 43 üncü maddedeki sermayeden sarfolunur.


IV
- Vekaletlerin merkez teşkilatı haricinde ihdas olunacak vazifeleri ve
koordinasyon bürosunun kadroları İcra Vekilleri Heyeti karariyle tatbik edilir.


V
- Halk ve Milli Müdafaa ihtiyaçlarını temine matuf bilümum ticari ve sınai
muameleleri ifa etmek ve Hükümet tarafından bu kanundaki salahiyetler
dairesinde verilecek diğer işleri görmek üzere İcra Vekilleri Heyeti karariyle
hükmi şahsiyeti haiz müesseseler ihdas olunabilir. Bu müesseselerin kadroları
İcra Vekilleri Heyetince tasdik olunur ve bunlara bu kanunun 43 üncü
maddesindeki paradan lüzumlu miktar sermaye tefrik ve tahsis olunabilir.


VI - Bu müesseselerin ve memurlarının halk ile muamele ve
münasebetlerinde hususi hukuk hükümleri caridir. Bu müesseselerin sermayeleri
ve bütün malları Devlet mallarındandır. Murakabeleri bu kanunun 51 inci maddesi
hükümleri dairesinde yapılır.


VII
- Yukarıdaki fıkralarda zikredilen vazife ve işleri İcra Vekilleri Heyeti
mevcut müesseselere de verebilir.


VIII
- İcra Vekilleri Heyeti lüzum göreceği her hangi bir daire veya müesseseyi,
bütçe ve teşkilatına mütedair mer'i hükümler mahfuz kalmak üzere, tamamen veya
kısmen her hangi bir vekalet veya daire emrine vermeğe salahiyetlidir.


IX
- Bütün daire ve müesseseler bu kanunun tatbikatına mütedair olan karar ve
tebliğleri derhal tatbik ve icra etmekle mükelleftirler. Herhangi bir daire ve
müesseseye mensup olursa olsun bu kanunun tatbikında kusuru görülen memur ve müstahdemleri
ve belediye reislerini Başvekil inzibati cezalardan herhangi biriyle, tertip
gözetmeksizin, cezalandırabilir ve bu cezaları hafifletebilir veya
kaldırabilir. Memurların memuriyetten ihraç cezası müstesna olmak üzere diğer
inzibati cezalara karşı itiraz olunamaz ve dava açılamaz.


X
- (Değişik: 25/6/1956 - 6751/2 md.) a) Bu kanuna müsteniden ihdas olunan
teşkilat ve müessese kadrolarında istihdam edilenlere birinci derece maaş veya
ücreti geçmemek üzere 3656 ve 3659 sayılı kanunlarla mukayyet olmaksızın tayin
edildikleri kadronun maaş veya ücret tutarı verilebilir.


Bu
suretle istihdam edilenlerin aldıkları maaş ve ücretler kendileri için müktesep
bir hak teşkil etmez.


b)
3656 ve 3659 sayılı kanunlara tabi bir vazifede bulunanlardan görülen lüzum üzerine
esas vazifesine ilaveten bu kanuna ait işlerde devamlı olarak çalıştırılanlara
almakta oldukları maaş veya ücretin bir mislini geçmemek üzere Milli Korunma
tahsisatından tazminat verilir.


Bu
tazminatın miktarı İktisat ve Ticaret Vekili tarafından tesbit edilir.


XI
- Her hangi bir dairede tekaüde tabi maaşlı bir hizmette müstahdem olanlarla bu
gibi memuriyetlerden istifa ile ayrılmış bulunanlardan yukarıda yazılı daire ve
müesseselerin ücret kadrolarına nakil ve tayin olunanların 3656 numaralı kanunun
maaşlı memurlar hakkındaki umumi hükümlerine göre almaları icabeden maaş tutarı
istihdam edildikleri daire ve müesseselerdeki kadro tahsisatından tesviye olunur.
Bunların tekaütlük hakları mahfuz olup buralarda geçen hizmetleri fiili hizmet sayılır.
Aylıklarından aidat tevkifi suretiyle tekaüt haklarına malik olan memurlardan bu
suretle nakledilecekler hakkında da aynı hüküm tatbik edilir. Şu kadar ki, aylıklarından
kesilecek aidatla kendilerini istihdam eden teşkilat ve müesseseler tarafından verilecek
muadilleri mensup oldukları tekaüt sandığına yatırılır.[2]


XII
- 3656 numaralı kanuna tabi maaşlı memurlardan veya bu gibi memuriyetlerden istifa
ile ayrılmış bulunanlardan yukarıda yazılı daire, teşkilat ve müesseselere nakil
ve tayin edilmiş ve edilecek olan memurlar hakkında Memurin Kanununun maaşlı memurlara
ait hükümleri tatbik olunacağı gibi bu yerlerde geçen hizmet müddetleri de maaşlı
vazifelerde geçmiş sayılır ve terfilerinde bu hizmetleri maaşlı vazifelerde geçen
hizmetlerine katılmak suretiyle hesap edilir. Bu memurlara 3656 numaralı kanunun
14 üncü maddesine tevfikan ücret kadrosundaki fark dahi ayrıca ücret olarak verilir.2


XIII
- 3656 numaralı kanunun 6 ncı ve 13 üncü maddelerine ve 3659 numaralı kanunun 9
ve 10 uncu maddelerine ve 3968 numaralı kanunun hükümlerine göre istisna, ihtisas
ve ihtiyaç mevkilerinde maaş veya ücretle müstahdem iken yukarıda yazılı daire,
teşkilat ve müesseselere naklen tayin edilmiş ve edilecek olanlar bu tayinden evvel
müstahdem oldukları mevkilerdeki maaş veya ücretleriyle ve bu mevkilerin müteallik
terfi hakları mahfuz olarak tayin edilir ve bu vazifelerinden ayrıldıklarında dahi
evvelki mevkilerine veya aynı dereceye tekabül eden mevkilere aynı derece ve haklarla
tayinleri yapılır.


XIV
- Yukarıda yazılı hükümler bu kanuna göre tavzif edilen daire, teşkilat ve müesseselere
alınmış ve alınacak memurlara da şamildir.


 


ÜÇÜNCÜ
FASIL


İktisadi
hükümler


Madde
7 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
halk ve Milli Müdafaa ihtiyaçlarını karşılıyabilecek şekil ve hacimde istihsalde
bulunmaları için sanayi ve maadin müesseselerini kontrol ederek bunları lazım gelen
faaliyete sevkedebileceği ve imal ve işletme bakımından tadilata tabi tutulabileceği
gibi bu müesseselere tesisatta iktiza eden tevsiatı da yaptırabilir ve bu maksatla
sanayi va maadin müesseselerine kredi, malzeme, işçi ve ihtisas elemanları temin
edebilir.


Sanayi
ve maadin müesseselerinin sahipleri Hükümetçe lüzum görülen tadilat ve tevsiatın
yapılmasına muvafakat etmedikleri takdirde 18 inci madde mucibince bu müesseselere
el koyarak lüzumlu tadil ve tevsileri Hükümet kendi hesabına yapabilir.


Hükümetçe tadil ve tevsi suretiyle yapılan
ilaveler müessesenin sahibinin iadesi tarihinde değer kıymetiyle müessese sahibi
tarafından satın alınmak istenmediği takdirde Hükümet müessesenin tamamını işletmeğe
yarıyan menkulleriyle birlikte usulüne tevfikan istimlak veya eski haline irca ederek
sahibine iade edebilir.


 


Madde
8 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
sanayi ve maadin müesseselerinden ve küçük sanat kooperatiflerinden istihsal programları
ve diğer lüzumlu malümatı istemek yahut bu müessese ve kooperatiflere doğrudan doğruya
bu yolda program vermek salahiyetini haizdir.


Bu
maksatla sanayi ve maadin müesseselerinin ve küçük sanat kooperatiflerinin istihsallerini
ve bunların hacmini, miktarını, çeşitlerini, cinslerini ve nevilerini fevkalade
hallerin icaplarına ve müessese ve kooperatiflerin tahammülü derecesine göre tayin
edebilir.


 


Madde
9 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
sanayi ve maadin müesseselerinin istihsallerini ve diğer iş yerlerindeki mesaiyi,
bu kanunun derpiş ettiği ihtiyacı karşılıyabilecek hadde çıkarmak için lüzumlu olan
işçi kadrosunu ve ihtisas elemanlarını temin eder.


Bu
maksatla vatandaşlara ücretli iş mükellefiyeti tahmil edilebilir.


Ücretli
iş mükellefiyetine tabi tutulanların iş yerine sevk ve nakillerine ve bu esnada
iaşe ve ibatelerine muktazi masraflar ile celbolundukları veya kendiliklerinden
müracaat ettikleri tarihten işe başladıkları tarihe kadar çalıştırılacakları iş
yerlerinde alacakları ücretin yarısı bunları çalıştıracak müesseselerce ödenir.


Kendilerine
ücretli iş mükellefiyeti tahmil edilenlerle bunlardan iş yerlerinden kaçanlar icabında
vali ve kaymakamların yazılı emirleri üzerine zabıta kuvvetiyle iş yerlerine sevkolunabilirler.


Sevk
ve nakilleri esnasında veya iş yerlerinden kaçan ücretli iş mükelleflerinin iş yerlerine
sevkleri ve sevk esnasındaki iaşe ve ibateleri için muktazi masraflar bunları çalıştıran
müesseseler tarafından ödenmekle beraber bu masraflar ücretlerinden münasip taksitlerle
kesilir.


 


Madde
10 – (Değişik: 14/6/1946 - 4945/1 md.)


Hükümetçe
lüzum görülen sanayi ve maadin müesseseleriyle bu müesseselere bağlı iş yerlerinde
ve bu kanunun derpiş ettiği ihtiyacı karşılamak amaciyle Hükümetçe tayin edilecek
diğer iş yerlerinde çalışan işçiler, teknisyenler, mühendisler, ihtisas sahipleri
ve sair hizmetliler çalıştıkları müesseseyi veya iş yerlerini, kabule şayan bir
mazeret olmaksızın, terkedemezler.


Bu
madde hükümleri uyarınca çalışmağa mecbur tutulanlara gördükleri işe karşılık olarak
dışardaki emsaline göre normal bir ücret verilir.


Bu
maddenin birinci fıkrası hükmüne aykırı hareket edenler hakkında 9 uncu maddenin
4 ve 5 inci fıkraları hükümleri uygulanır.


 


Madde
11 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
sanayi ve maadin müesseselerinin mamullerini ve istihsallerini normal maliyetlerine
yüzde muayyen bir kar ilavesi ile satın alabilir.


Hükümet
bunların satış, tevzi, toplama ve sevk işleriyle iştigal edebilir.


Mubayaasına
karar verilen maddelerin satın alma kararından evvel satılmış olsalar da bulundukları
yerlerden başka yerlere müsaade alınmaksızın nakledilmeleri yasaktır.


Bunların
bulundukları yerlerde sahipleri veya zilyedleri tarafından Hükümet emrine teslim
olunmaları mecburidir.


Tevzi
olunan malların hangi ihtiyaç için kullanılması Hükümetçe veya salahiyetli kılınan
makam ve müesseselerce tesbit edilmişse ancak o ihtiyaca hasredilmesi mecburidir.


Alakalı
vekaletin yazılı muvafakatı alınmaksızın bu maddelerin satılması, rehin edilmesi,
her hangi bir surette başkasına verilmesi yasaktır.


Şu kadar ki, şahsi ihtiyaç ve istihlak için tevzi edilen
maddelerin kar temini maksadına matuf olmaksızın yardım hissiyle veya zaruret
sebebiyle örf ve adetin cevaz verdiği miktarı tecavüz etmemek üzere her ne suretle
olursa olsun başkalarına devri yukarıki fıkra hükmünden müstesnadır.


 


Madde
12 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
bu kanunun derpiş ettiği hizmetleri ifa maksadiyle salahiyetlerini kullanırken icabeden
müesseselere ve küçük sanat erbabına ve iş sahiplerine lüzumu olan krediyi temin
eder.


Bu
kredi, nakit, ham madde, veya yardımcı malzeme vermek ve yahut bir banka tavsit
edilmek suretiyle yapılabilir.


Bu
kredinin tahsis edildiği işde kullanılması mecburidir.


 


Madde
13 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I
- Hükümet Milli Korunma Kanununun mer'i bulunduğu müddet zarfında primleri veya
sürprimleri herhangi bir sebeple olursa olsun ödenmeyen her nevi hayat sigortalarını
inkıtaa tabi tutabilir.


II
- Sigortalının inkıta devresi esnasında vefatı halinde, inkıta tarihine kadar tahakkuk
etmiş riyazi ihtiyatlar, bu tarihten tediye tarihine kadar hesap edilmiş teknik
faizleriyle birlikte hak sahiplerine ödenir. İnkıta devresi esnasında sigortalının
tenzil ve iştira haklarına halel gelmez.


III
- İnkıta devresi içinde askeri vazifede iken ölen sigortalıların hak sahiplerine
3.000 liraya kadar olan müemmen meblağların tamamı ve bu miktardan yukarı olanlarının
3.000 liradan aşağı olmamak üzere Hükümetçe tayin edilecek miktarı ve fazlasının
riyazi ihtiyatı ve harbde ölen sigortalıların hak sahiplerine müemmen meblağların
tamamı ödenir. Sigorta bedelinin Hükümetçe tayin edilecek kısma ait ödenmemiş primlerle
sürprimler teknik faizleriyle birlikte bu tediyeden tenzil edilir.


IV
- Sigortası inkıtaa tabi tutulmuş olan sigortalı inkıta devresi sonunda hayatta
ise sigorta mukavelesi tıbbi muayeneye lüzum kalmadan yeniden mer'iyet iktisap eder
ve sigortalılar inkıta devresine ait primlerle sürprimlerin teknik faizleriyle birlikte
tediyesiyle Hükümetçe tesbit edilecek şartlar dairesinde mükellef tutulur veyahut
sigorta müddeti o nispette uzatılmak suretiyle inkıta müddetine ait prim ve sürprim
borçlarından ibra olunur.


V
- Ticaret Kanununun 1000 inci maddesinin ve mevcut sigorta mukavelenamelerinin bu
maddenin II, III ve IV öncü fıkralarına ve bu fıkralara müsteniden alınacak kararlara
muhalif hüküm ve şartları tatbik olunmaz.


VI - Bu maddenin II, III ve IV üncü fıkralarında yazılı
hükümlere aykırı hareket edenler, sigorta şirketlerinin teftiş ve murakabesine
dair 3392 sayılı kanunun 10 uncu maddesine göre cezalandırılır.


VII
- Milli Müdafaanın ve halkın ihtiyacı için ithal edilen maddelerin ve bunlara mukabil
yapılan ihracatın ve Milli Koruma Kanunu hükümlerine tevfikan yapılan ve yaptırılan
stokların ve bunlara ait tesisatın harb tehlikesine karşı sigortasının bizzat veya
yangın ve nakliyat sigortalariyle iştigal eden şirketler müşterek yapmağa ve bu
işlerle meşgul olmak üzere alakalı Devlet teşekkül, müessese ve ofisleri nezdinde
bürolar kurmağa ve sigorta edilen maddelerin satış fiyatına zam yapmak suretiyle
prim tahsiline Hükümet mezundur.


VIII - Sigorta masraflarının ve primle tamamen
karşılanmıyan hasar tazminatının karşılığı olmak üzere sarfına lüzum görülecek
mebaliğ Milli Korunma Kanununun 43 üncü maddesine tevfikan temin edilecek
sermayeden ayrılır. Primler, tefrik olunan paralar miktarına baliğ olduğu ve
sigorta tazminatının tediyesine rağmen sigorta işlerinin tasfiyesinden para
arttığı takdirde artan para Hazineye intikal eder.


 


Madde
14 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I
- Hükümet, halkın ve Milli Müdafaanın ihtiyacı olan her nevi madde ve yardımcı malzemeyi
değer fiatının tediyesi mukabilinde el koyarak almağa ve maksada göre tevzie ve
satmağa ve ihtiyacı olanlara karsız vermeğe salahiyetlidir.


II
- Birinci bentte yazılı maddelerin ve yardımcı malzemenin elkoyma kararından evvel
satılmış bulunmaları dolayısiyle veya her hangi bir sebeple bulundukları yerlerden
başka mahallere müsaade alınmaksızın nakledilmeleri memnu olup bulundukları yerlerde
sahipleri veya zilyedleri tarafından Hükümet emrine teslim olunmaları mecburidir.


III
- Hükümet, hakiki ve hükmi şahıslardan ellerinde bulunan her nevi madde ve yardımcı
malzemenin nev'i, miktar ve vasıflarının bildirilmesini ve bunlar hakkında lüzumlu
görülecek diğer bütün malümatın verilmesini istiyebilir. Bu malümatın alakalılar
tarafından doğru ve tam olarak Hükümetçe tayin olunan müddet içinde verilmesi mecburidir.
Bu beyannameler damga resminden muaftır.


IV
- Hükümetçe veya salahiyetli kılınan makam ve müesseselerce hakiki ve hükmi şahıslara
tevzi olunan, satılan ve ihtiyacı olanlara karsız verilen maddelerin veya yardımcı
malzemenin bunlar tarafından kullanılması ve hangi ihtiyaç için kullanılması tesbit
edilmişse ancak o ihtiyaca hasredilmesi mecburidir. Alakalı vekaletin yazılı muvafakati
alınmaksızın bu maddelerin ve yardımcı malzemenin satılması ve rehin edilmesi ve
her hangi bir suretle başkasına devredilmesi ve muvakkat veya daimi olarak bir başkasına
verilmesi yasaktır.


On
birinci maddenin son fıkrasında yazılı istisnai hüküm bu fıkranın tatbikında da
caridir.


V
- Hükümet tarafından tevzi edilen veya ettirilen veya satılan veyahut karsız olarak
verilen maddelerin ve yardımcı malzemenin nerede ve ne suretle kullanılacağını veya
sarfedildiğini gösteren kayıtların tutulması ve tevsik edilmesi mecburi kılınabilir.


VI - Yukardaki bentlere tevfikan Hükümet tarafından tevzi edilen,
satılan ve ihtiyacı olanlara karsız verilen her türlü madde ve yardımcı malzemenin
tahsis edildiği işlerde kullanılmaması halinde alakalıların keyfiyeti mahallin en
büyük mülkiye memuruna bildirmeleri mecburidir Bu maddelerin ve yardımcı malzemenin
tahsis edildiği
işlerde kullanılmadığı gerek alakalıların bildirilmesi ve gerekse sair surette öğrenilmesi
halinde mezkür maddelerin ve yardımcı malzemenin mahallin en büyük mülkiye memurunun
yazılı emriyle ve kendisinin evvelce verdiği bedeli geçmemek üzere değer pahası
verilmek şartiyle Hükümet emrine geri alınması yoluna gidilebilir.


 


Madde 15 – Her
hangi bir sebep dolayısiyle metrük veya muattal veya natamam bir halde kalmış
olan sanayi ve maadin müesseselerini ve diğer iş yerlerini Hükümet,
bulundukları hal ve vaziyete göre tayin edilecek bir taviz mukabilinde işler
hale getirebilir.


 


Madde
16 – (Değişik: 25/12/1940 - 3954/1 md.)


Hükmi
ve hakiki şahıslar elinde bulunan madenlerden azami cevher alabilmek ve istihsalleri
bir elde toplamak maksadiyle Hükümet, bunları birleştirerek işletebilir. Bu maddenin
tatbikı dolayısiyle işletmeden mahrum kalan maden sahiplerinin devam eden mahrumiyet
müddetlerine ait zararları ödenir.


Linyit
taharri ruhsatnamesini haiz olanların, imtiyaz kararnamesinin istihsaline ait muameleyi
takiple beraber, Maadin Nizamnamesinin 26 ncı maddesinde tayin olunan miktardan
fazla dahi linyit ihraç etmelerine müsaade olunabilir.[3]


 


Madde
17 – Hükümet, sahiplerine kati lüzumu olmıyan makine, alat,
edevat ve tesisatı vesair her nevi istihsal vasıtalarını sahiplerinin işlerini sekteye
uğratmamak şartiyle ihtiyacı olan müesseselere vermek üzere değer pahası mukabilinde
satın alabilir.


 


Madde
18 – (Değişik: 30/1/1942 - 4180/1 md.)


Hükümet
un fabrikalarına ve değirmenlerine ve diğer sanayi ve maadin müesseselerine el koyarak
işletebilir. Bu işletmenin devamı müddetince müessese sahiplerine münasip tazminat
verilir.


 


Madde
19 – (Değişik: 30/1/1942 - 4180/1 md.)


I
- Sanayi ve maadin müesseseleriyle diğer iş yerlerinde fazla çalışmağa Hükümetçe
lüzum görülen hallerde, işlerin mahiyetine ve ihtiyacın derecesine göre, günlük
iş saatleri, gündüz ve gece çalışmalarında tatbik edilmek üzere, üçer saate kadar
artırılabilir. İşbu fazla saatlerde çalışmalara ait ücretler İş Kanununun 37 nci
maddesi mucibince ödenir.


II
- Kadınların ve 12 yaşından yukarı kız ve erkek çocukların sanayi işlerinde ve 16
yaşından yukarı erkek çocukların maden işlerinde çalışmaları hakkındaki 151. 1593
ve 3008 numaralı kanunlarda mevcut tahdidi hükümler Hükümet karariyle tatbik edilmiyebilir.


III
- Bu kanunun istihdaf ettiği hususlarda Hafta Tatili Kanunu ile Ulusal Bayram ve
Genel Tatiller hakkındaki Kanun hükümleri Hükümet karariyle kısmen veya tamamen
tatbik olunmayabilir.


IV
- İşçilerin en az birer aylık fasılalarla çalıştırıldıkları işlerin gayrisinde işçinin
haftada bir gün tatil hakkı ihlal edilemez.


V
- Hükümet, bilümum ticarethane ve müesseselerin açık bulundurulacağı günleri ve
asgari iş saatlerini tesbit etmeğe salahiyetlidir. Tesbit edilmiş olan günlerde
ve asgari iş saati müddetince bu ticarethane ve müesseselerin açık bulundurulması
mecburidir.


 


Madde 20 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1
md.)


Hükümet,
memleket ihtiyacı için hariçten ithali zaruri olan maddelerin miktar, cins ve nevilerini
tayin ve tesbit ve memleket ihtiyacı için zaruri olmıyan maddelerin ithalini tahdit
veya menedebilir.


Hükümet,
dahilde imal ve istihsal edilen maddelerin memleket ihtiyacından fazla olan miktarını
harice çıkartmak maksadiyle yapılacak satışların şekil ve şartlarını, amil ve müstahsillerin
hak ve menfaatlerine zarar vermiyecek surette tanzim edebilir.


Memleket
mahsullerinden birinin ihracı Hükümetçe tahdit ve menedilmesinden dolayı dahili
satış fiatına düşüklük arız olursa müstahsili bu yüzden maruz kalacağı zarardan
vikaye için Hükümet bu mahsulleri ya değer pahasıyla satın alır, yahut bunların
terhini mukabilinde müstahsillere para ikraz edilmesini temin eder.


 


Madde
21 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I
- Hükümet, her türlü malların ithal veya imal yahut istihsalinden müstehlike kadar
intikalini düzenlemek ve ihtikarı önlemek maksadiyle ticaretin usul ve şekillerini
tayin ve tesbit edebileceği gibi tacirleri ticaretlerinin mahiyetlerini gösterir
bir vesika almağa ve yapacakları muamelelerde bu vesikaları ibraz etmeğe mecbur
tutabilir.


II
- Hükümet lüzum gördüğü maddelerin alım ve satımını, her ne suretle olursa olsun
başkasına devrini, imalini, istihlakini,istimalini ve naklini menedebilir. Bu maddelerin
ne şekil ve suretle, nerelerde, hangi şartlar altında ve ne miktarda alınıp satılacağını,
devir, imal, istihlak, istimal ve nakledileceğini tanzim ve tahdit edebilir veya
vesikaya bağlıyabilir.


III
- Birinci ve ikinci fıkralarda yazılı vesikaların alınıp satılması veya her ne sebeple
olursa olsun başkasına devredilmesi veya devir alınması yasaktır.


IV
- Bu maddede yazılı vesikalar damga resminden muaftır.


 


Madde
22 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
halk ve Milli Müdafaa ihtiyacını karşılamak maksadiyle her türlü madde ve yardımcı
malzeme stokları vücude getirebilir ve tensip ettiği ticaret müesseselerini ve ticaret
birliklerini de memlekette stok yapmağa mecbur tutabilir ve bunları döviz, kredi,
akreditif ile teçhiz edebilir.


Bu
müessese ve birlikler Hükümetin murakabesine tabi tutulur.


Hükümet
tarafından yaptırılan stokların alakalı makamlarca verilen talimat hilafına stok
yapanlar tarafından istihlaki, kullanılması, her ne suretle olursa olsun elden çıkarılması
veya her hangi bir sebeple bulundukları yerden başka bir yere müsaade alınmaksızın
nakledilmesi yasaktır.


Birinci
fıkrada yazılı döviz, kredi ve akreditifin tahsis edildiği yerde kullanılması mecburidir.


 


Madde
23 – 22 nci maddeye müsteniden stok yapmağa mecbur tutulanların
bu mecburiyetle yaptıkları stoklarda sun’i taksirlerinden mütevellit zararlar müstesna
olmak üzere fiyat sukutundan doğacak hakiki zararlar, satış müsaadesi tarihine kadar
geçecek zamana ait kanuni faiziyle birlikte Devletçe tazmin olunur.


 


Madde
24 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I-
Hükümet, mali müesseselerin açtıkları ticari kredileri murakabe, tahdit, takyit
veya menedebilir.


II
- Hükümet, ticaretle iştigal etmek üzere kurulacak her türlü şirketlerin ve kooperatiflerin
teşekkül ve tescil muamelelerini ve kurulmuş olanların da her nevi faaliyetlerini
teftiş, murakabe, takyit, tahdit veya menedebilir.


 


Madde
25 – (Değişik: 30/1/1942 - 4180/1 md.)


I - Hükümet, memleket ihtiyacı bakımından lüzumlu gördüğü
maddeleri, tesbit edilecek miktarlar fevkinde ve şartlar haricinde sanat ve
ticaret erbabının stok yapmalarını menedebilir.


II
- Hükümet, sanat ve ticaret erbabının faaliyet sahaları haricindeki maddeleri stok
yapmalarını men'e salahiyetlidir.


III - Tüccar olmayanların herhangi bir maddeyi ticaret
kastiyle stok yapmaları Hükümetçe menolunabilir.


IV
- Herhangi bir maddenin Hükümet tarafından tesbit edilecek şahsı ihtiyaçlar fevkinde
biriktirilmesi menedilebilir.


 


Madde
26 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
halk ve Milli Müdafaa ihtiyaçlarını temin, ihracatı tanzim ve müstahsili himaye
maksadiyle memleket mahsul ve mamullerini satın almak ve memleket ihtiyacını temin
ve ithalatı tanzim maksadiyle hariçten mal mubayaa etmek ve bunların satış, tevzi,
toplama ve sevk işleriyle iştigal etmek salahiyetlerini haizdir.


 


Madde
27 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümetçe
akdolunan mukaveleler veya ittihaz edilen tedbirler dolayısiyle bir malın dahili
satış fiatiyle harici satış fiatı arasında fazla kar hasıl olduğu takdirde, memlekete
olan ithalatı daha müsait şartlarla yapmağı temin ve dahili fiyatları veya ihracatı
tanzim maksadiyle Hükümet bu fazla kardan Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasında
bir fon tesis edebilir.


Şu
kadar ki, Hükümetin aldığı tedbirlerle alakalı olmıyarak ve kendi gayret ve teşebbüsleriyle
Hükümetçe tayin edilmiş olan ihraç fiyatlarının fevkinde satış yapmış olan tacirlerin
elde ettikleri fazla kar munhasıran kendilerine aittir.


Bu
madde mucibince Hükümetin almağa salahiyetli olduğu paralar Tahsili Emval Kanunu
hükümlerine göre istifa olunur.


 


Madde
28 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Gümrüklere
gelmiş olan mallar alakalılarca, gümrüklerden çekilmesi lüzumunun Resmi Gazete ile
ve varsa ayrıca mahalli gazetelerden biriyle ilanı tarihinden itibaren bir haftadan
aşağı olmamak üzere Hükümetçe tayin olunacak müddet içinde çekilmediği takdirde
alakalılar nam ve hesabına memlekete sokulabilir.


Hükümetçe
birinci fıkraya göre ithal edilecek malların ahdi tarifelere göre resimlendirilmesinde
menşe şahadetnamesi aranmaz.


Bu
suretle memlekete sokulan mallar Hükümetçe tayin edilecek esaslara göre satılır.


Yukarıki
fıkraya göre satılan mal bedelinden bunlara terettüp eden, vergi, resim, harç, ceza
ve masraflar ve faiz çıktıktan sonra geri kalan miktar alakalılar hesabına Türkiye
Cumhuriyet Merkez Bankasına yatırılır ve bu paradan malı gönderenin alacağı varsa
usulü dairesinde havale ettirilir.


Hükümetçe memlekete sokulmuş malların alakalıları henüz
mallar satılmadan önce müracaatla tesellüme hazır olduklarını bildirdikleri
takdirde gümrükten çekmemelerindeki makbul mazeretlerini ispat etmek, dördüncü
fıkrada gösterilen paraları peşin olarak vermek ve Hükümetçe gösterilen yerlere
veya ihtiyaç sahiplerine hemen satmak şartiyle mallar kendilerine teslim
olunabilir.


Memlekete
transit olarak geçirilmek kaydiyle gelen mallar bu hükümden müstesnadır.





Madde
29 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I
- Hükümet, ithal ve ihraç maddeleri için fiat ve kar hadleri tayin ve muayyen fiyattan
fazlaya ithal veya muayyen fiattan noksana ihraç yapılmasını menedebilir.


II
- Hükümet, her türlü ithal ve ihraç maddelerine veya dahilde istihsal ve istihlak
olunan maddelere prim verebilir ve bunlardan prim alabilir.


III
- İkinci bende göre alınan primler 27 nci maddedeki fona ilave olunur. Verilen primler
de bu fondan ödenebilir.


IV
- Bu maddenin ikinci bendi mucibince Hükümetin almağa salahiyetli olduğu paralar
Tahsili Emval Kanunu hükümlerine göre istifa olunur.


 


Madde
30 – (Mülga: 18/5/1955 - 6570/17 md.)


 


Madde
31 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- Hükümet, dahilde lüzum gördüğü maddelerin maliyet unsurlarını, bu maliyete zammedilecek
azami kar hadlerini veya azami satış fiyatlarını ve bu maddelerin cinslerini, nevilerini
ve vasıflarını tesbit ve tayin edebileceği gibi komüsyon, nakliye ve nakliye komüsyonu,
tellaliye, simsariye gibi ücretler ile bir hizmet veya sanat veya emek karşılığında
alınacak sair ücretleri ve bilümum fiyat ve ücret tarifelerini tayin edebilir ve
muayyen kanunlara göre tutulması icabeden defterlerden başka lüzumlu göreceği defterleri
tutmaya tüccar, esnaf ve sair alakalıları mecbur kılabilir.


Hükümet
yukardaki fıkrada yazılı fiyat, kar haddi, maliyet unsuru, bir hizmet veya sanat
veya emek karşılığı, alınacak ücretler veya fiyat ve ücret tarifelerinin tesbitini
belediyeye, ticaret ve sanayi odalarına veya valilere yaptırabilir.


II
- A) Bu suretle tesbit olunan kar hadleri veya fiyatlar veya ücretler yahut tarifeler
fevkinde veya cins, nevi veya vasıflara muhalif olarak bir malın satılması veya
satışa arzolunması veya ücret istenmesi veyahut alınması veya satışa arzedilen bütün
maddelerin maliyet unsurlarının 1 inci bent mucibince tesbit edilen esaslar dışında
hesaplanması yasaktır.


B)
Fiyatları, kar hadleri, cinsleri, nevileri ve vasıfları Hükümetçe tayin olunan veya
belediyeye veya ticaret veya sanayi odalarına yahut valilere tesbit ettirilen malların
haklı sebep olmaksızın satışa arzedilmemesi veya satışından imtina olunması veya
kaçırılması veya satılmadığı halde satılmış gibi beyan edilmesi yahut tarifeye dahil
hususların haklı sebep olmaksızın ifasından imtina olunması yasaktır.


III
- Belediye mevzuatı dışında kalan ve mahsus kanunları gereğince fiyatları Hükümetçe
tesbit olunan bir malın bu fiyatlar üstünde satılması veya satışa arzedilmesi yasaktır.


Belediyece
fiyatları tesbit olunan maddeler hakkında da Hükümet bu fıkra hükmünü uygulamaya
yetkilidir. Hükümetçe böyle bir karar verilmedikçe belediyelerce fiyatları tesbit
olunan maddeler hakkında belediye mevzuatı hükümleri tatbik olunur.


IV
- İmalatçı, ithalatçı, ihracatçı, komüsyoncu, toptancı ve perakendeci hakiki veya
hükmi şahıslar arasında yapılan ticari alım ve satım muamelelerinde fatura verilmesi
ve alıcı tarafından fatura alınması ve bu faturaların saklanması mecburidir.


Alakalı
mercilerce tayin edilen mutemetler de bu fıkra hükmüne tabidir.


250
kuruşu geçen alış verişlerde müşterinin isteği üzerine satıcı fatura vermeğe mecburdur.


Faturaların
şekil ve muhteviyatı ve ne kadar müddetle saklanacağı Hükümetçe tesbit edilir.


V
- Müstahsil ile IV üncü bendin birinci fıkrasında sayılan hakiki ve hükmi şahıslar
arasında yapılan alım ve satım muamelelerinde zirai istihsal maddelerinden hangileri
ve ne miktar ve kıymette olanları için fatura verilip alınacağını Hükümet tesbit
edebilir.


VI
- İmalatçı, ithalatçı, toptancı ve perakendeci hakiki ve hükmi şahıslar arasında
yapılan ticari alım ve satım muamelelerinde bir malın mevcudu bulunmadığı veya istenilen
miktarda verilemiyeceği satıcı tarafından beyan edildiği ve alıcı keyfiyeti gösteren
bir vesika istediği takdirde bu vesikanın verilmesi mecburidir.


Bu
vesikanın şekli, muhteviyatı ve suretinin ne kadar müddetle saklanacağı ve ne vüsatte
ve hangi mevzularda zirai istihsal yapan müstahsillerin bu bent hükümlerine tabi
tutulacağı Hükümetçe tesbit edilir.


VII
- Her dükkan, mağaza, ticarethane veya satılmak üzere mal teşhir edilen mahallerde
ve pazar yerlerinde perakende veya toptan satışa arzedilen mallara veya aynı cinsten
mal gruplarına cins, maliyet, satış fiyatı ve lüzumlu görülecek sair malümatı gösteren
etiketin konulması ve etiket konulması elverişli olmıyan hallerde etiket muhteviyatını
havi listelerin herkesin görebileceği yerlere asılması mecburidir.


Etiket
ve listelerin şekil ve muhteviyatı mahalli belediyelerce ve belediye teşkilatı olmıyan
yerler için valilerce tesbit ve ilan edilir.


VIII
- İthalatçılık ile toptancılık veya perakendecilik ve alelümum toptancılıkla perakendecilik
hiçbir suretle aynı şahıs uhdesinde birleşemez.


Ancak
maddenin veya satış hususiyetinin zaruri kıldığı hallere munhasır olmak üzere Hükümet
bazı müessese veya malları yukarıdaki fıkra hükmünden istisna edebilir.


IX
- Hükümet hilafına karar vermedikçe ithalatçı karı %20 yi ve alelümum toptancı karları
yekünu %l0’u, perakendeci karı %25 i geçemiyeceği gibi ithalatçı, toptancı veya
perakendeciler yekdiğerinin karlarını alamazlar. Perakendeciler muayyen kar hadlerini
paylaşmak şartiyle birbirlerine satış yapabilirler.


X
- Yurda muvakkat müddetle vazifeli veya yolcu olarak girenlerin beraberinde getirdikleri
eşya yurt içinde iki sene kullanılmadıkça satılamaz.


İki
sene kullanılmış olsa dahi bu kabil eşya ticareti ile iştigal memnudur.


Kullanılmış
eşya yenisinden fazla fiyatla satılamaz. Müzayede ve sair suretle alınıp satışa
arzedilen malların aynı cins ve evsaftaki benzerlerinden fazla fiyatla satılması
memnudur.


Tarihi
kıymeti haiz eşya ile ticaret kastiyle olmayan satışlar bundan evvelki fıkra hükmüne
tabi değildir.


XI
- 6086 sayılı kanun mucibince turizm müessesesi belgesi almış olanlar hakkında da
bu maddenin birinci bendi hükmü tatbik olunur.


 


Madde
32 – (Değişik: 14/6/1946 - 4945/1 md.)


Aşağıda
yazılı hareketlerde bulunmak yasaktır:


A)
Piyasada darlık veya fiyatlarda yükseklik yaratmak ve fiyatların inmesine mani olmak
kastiyle ticari taamüller dışında malları mahdut ellerde toplamak veya imha etmek
veya propaganda yapmak veya sair fiil ve hareketlerde bulunmak.


B)
Ticari zaruret ve taamüle aykırı olarak diğer bir malın da satın alınmasını mecburi
kılmak suretiyle satışta bulunmak veya satışa bu şartla mal arzetmek.


C)
Müstahsilden mal alanlar veya müstehlike mal satanlar arasında fiyat birliği yapılarak
veya yaptırılarak anlaşma yoliyle halkı istismar etmek.


D)
Herhangi bir maddenin Hükümetçe tesbit edilen esaslar dışında muhtelif ellerden
geçirilmesi suretiyle fiyatın yükselmesini istihdaf veya intaç eden zincirleme muameleleri
yapmak.


 


Madde
33 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I
- Hükümet halk ve Milli Müdafaa ihtiyacından madut olan her türlü eşyanın konulması
için muktazi mahfuz mahalleri ve depoları bu kanunun tatbik mevkiine konduğu seneye
tekaddüm eden senedeki icar bedelleri ve icar bedelleri taayyün etmemiş bir yer
ise gayrisafi irat miktarınca tayin edilecek bir kira mukabilinde işgal ve istimal
eyleyebilir.


Bu
gayrimenkuller icar veya işgal için tahliye ettirildikleri takdirde şagillerinin
bundan mütevellit masrafları Hükümetçe tediye olunur.


II - Bu kanunla Hükümetin istimal, işgal veya intifaa
salahiyetli olduğu gayrimenkullerin tahliyesi İcra ve İflas Kanununun,
mukavelename ile kiralanan gayrimenkullerin tahliyesine mütedair hükümlerine
göre icra olunur.


 


Madde
34 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
lüzum gördüğü mıntakalarda muayyen malların ihracı, ithali, imali, toptancılığı
ve perakendeciliği, komüsyonculuğu, mümessilliği veya nakliyeciliği veya nakliye
komüsyonculuğu ile meşgul olan tacirlerin ve büyük ve küçük sanayi erbabının birlikler
kurmalarını emredebilir.


Ortaklarına
diğer ticari şirketlerde olduğu gibi sermaye koymak ve şerik sıfatiyle kar ve zarara
ve hukuki mesuliyete iştirak etmek vecibesi tahmil etmemek üzere bu birlikler hükmi
şahsiyeti haizdir. Bunların teşkilat ve idare tarzlariyle teftiş ve murakabe usullerini
gösteren statüler alakalıların mütalaası alındıktan sonra Ticaret veya İktisat Vekaletince
tanzim ve İcra Vekilleri Heyetince tasdik olunur. Statülerde azanın birlikten çıkarılmasını
icabettiren sebepler de gösterilir.


Birinci
fıkrada yazılı tacirler ve büyük ve küçük sanayi erbabı mıntakalarındaki birliklere
aza olmadıkça o birliklerin iştigal mevzuu olan işlerle iştigal edemezler.


 


Madde
35 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
halk ve Milli Müdafaa ihtiyacı için lüzumlu olan her türlü nakil vasıtalarının ve
depo, ambar ve sair mahfuz mahallerin işletilmesine, tamirine ve kendine ait olanların
da adedlerinin artırılmasına veya yeniden inşasına muktazi paraları 43 üncü maddede
yazılı sermayeden alakalı vekalete veya müesseseler emrine verebilir.


 


Madde
36 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I
- Hükümet, her türlü hususi nakil vasıtalarının seyrüseferini tanzim tahdit veya
menedebileceği gibi azami nakil ücretlerini de tayin edebilir, ücretlerini vererek
bunları lüzum gördüğü yerlerde çalıştırabilir ve bu maksatla, her türlü hususi nakil
vasıtalarında çalışanların kabule şayan mazeretleri olmaksızın işlerini terketmelerini
menedebilir. Bu suretle çalışmağa mecbur tutulanlara sayilerine mukabil emsaline
göre normal bir ücret verilir.


II
- Bu madde mucibince çalıştırılması kararlaştırılan kara ve deniz nakil vasıtaları
ve bunların sahip, müstahdem, kaptan, gemi adamları icabında vali ve kaymakamların
yazılı emirleri üzerine zabıta kuvvetiyle işe sevkolunabilirler.


III
- (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.) Hükümet, lüzum gördüğü takdirde kara ve
deniz nakil vasıtalarını bedeli mukabilinde satın alabilir.


IV
- Hükümet, halkın ve Milli Müdafaanın ihtiyaçlarını karşılamak maksadiyle lüzumunda
yabancılara ait deniz nakil vasıtalarını ve bunların Türk tabiiyetinde olsun olmasın
kaptan ve gemi adamlarını da ücretlerini vererek rızaları ile çalıştırabilir.


V
- Sair kanunlar hükümlerine müsteniden mercilerince tesbit olunan nakil vasıtaları
ücretleri fevkinde ücret alınması veya istenmesi yasaktır.


VI
- Türk bayrağını taşıyan gemilerin Hükümetin müsaadesi olmadıkça yabancılara satılması,
kiraya verilmesi ve her ne suretle olursa olsun devredilmesi yasaktır.


 


Madde
37 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
ziraatte çalışabilir her vatandaşı, kendi ziraat işi yüzüstü kalmamak şartiyle,
mıntaka münasebetlerini, iklim ve sıhhat şartlarını nazara alarak gerek Devlete
ve gerek şahıslara ait ziraat işletmelerinde ihtiyaca göre, bir buçuk ayı geçmemek
ve mahalli örf ve rayice göre ücret verilmek üzere zirai iş mükellefiyetine tabi
tutabilir, kadınlar ancak kendi köy ve kasaba ve şehir sınırları içinde çalıştırılabilir.


Şahıslara
ait ziraat işlerinde mükellefiyet ancak vilayet veya hem hudut vilayetler halkı
hakkında tatbik olunabilir.


Zirai
iş mükellefiyetine tabi tutulanların işyerlerine sevk ve nakillerine ve bu esnada
iaşe ve ibatelerine muktazi masraflar, celbolundukları veya kendiliklerinden müracaat
ettikleri tarihten işe başladıkları tarihe kadar çalıştırılacakları işyerlerinde
alacakları ücretin yarısı bunları çalıştıracak müesseselerce ve şahıslarca ödenir.


Kendilerine
zirai iş mükellefiyeti tahmil edilenlerle bunlardan işyerlerinden kaçanlar icabında
vali ve kaymakamların yazılı emirleri üzerine zabıta kuvvetiyle işyerlerine sevkolunabilirler.


İşyerlerinden
kaçan zirai iş mükelleflerinin işyerlerine sevkleri ve sevk esnasındaki iaşe ve
ibateleri için muktazi masraflar bunları çalıştıran müesseseler veya şahıslar tarafından
ödenmekle beraber bu masraflar ücretlerinden münasip taksitlerle kesilir.


Hükümet,
zirai iş mükellefiyeti tatbik edilen bölgelerde eşhasa ait olupta sahibine kati
lüzumu olmıyan her nevi ziraat vasıtalarından münasip bir kira mukabilinde istifade
edebilir.


 


Madde
38 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I
- Hükümet, lüzum gördüğü mıntakalarda yapılacak zeriyatın nev'ini, çeşidini ve bunların
nispetini tayin, herhangi bir mahsulün ekimini men, ziraatın ve hayvan yetiştirmenin
usul ve istikametlerini tesbit edebilir.


II
- Hükümet, büyük ve küçük baş hayvanların şahsi ihtiyaç haricinde alım ve satımını,
herhangi bir suretle başkasına devrini, naklini ve kesimini tanzim, tahdit ve menetmeğe
ve bunlara 14 üncü madde hükümleri dairesinde el koymağa salahiyetlidir.


 


Madde
39 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


Hükümet,
sahipleri tarafından işletilmeyen araziyi tayin edeceği münasip bir bedel mukabilinde
işletebilir.


 


Madde
40 – Hükümet, ziraate elverişli 8 hektar ve daha ziyade arazi
sahibi olan her şahsı bu arazinin yarısına kadar hububat ekmeğe veya ektirmeğe mecbur
tutabilir.


Bu
mecburiyet, arazi sahibinin malik olduğu çift hayvanı miktarına ve her çift hayvan
için dört hektar esasına göre hesap edilir.


Her
traktör hal ve vaziyetine göre 15 - 30 çift mukabili addedilir.


 


Madde
41 – Ekilen her dört hektar arazi için bir çift öküz Milli Müdafaa
mükellefiyetinden istisna edilir.


 


Madde
42 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I
- Hükümet, her türlü ziraat aletlerini, makinalarını, vasıtalarını ve malzemelerini,
zirai ilaçları ve tohumları ve damızlık hayvanları lüzumuna göre satabilir, parasız,
ariyet veya ödünç veya bir kira mukabilinde olarak ihtiyacı olanlara tevzi edebilir
ve çiftçiye ödünç para verebilir.


II
- Hükümetçe, satılan veya tevzi edilen maddelerin ve damızlık hayvanların ve ödünç
verilen paranın tesbit edilen ihtiyaca hasredilmesi mecburidir.





DÖRDÜNCÜ
FASIL


Mali
hükümler


Madde
43 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- Bu kanunun derpiş ettiği işlerin icabettireceği tediyeler için Hükümet emrine
Hazinece iki yüz elli milyon liraya kadar bir sermaye temin olunur. Mütedavil sermaye
ile sabit sermaye ve teşkilat masrafı karşılıkları İcra Vekilleri Heyeti Karariyle
bu sermayeden tefrik edilir.


II
- Hükümet tevzie tabi tutulacak mallardan satış bedelinin azami yüzde ikisini tevziat
ve teşkilat masrafı olarak alabileceği gibi bu suretle toplanmış ve toplanacak paralardan
tevzi işlerinde çalışanlara İcra Vekilleri Heyetince tesbit edilecek miktar ve esaslar
dairesinde ikramiye ve fazla mesai ücreti ödemeye de salahiyetlidir.


 


Madde
44 – (Değişik: 30/1/1942 - 4180/1 md.)


Vekaletlerce
bu kanuna müsteniden yapılacak işlerin ve kurulacak müesseselerin istilzam ettirdiği
paralar İcra Vekilleri Heyeti karariyle 43 üncü maddedeki sermayeden alakalı vekalet
emrine verilir.


 


Madde
45 – Bu sermaye:


A
- Bütçeye konulacak tahsisat ile,


B
- Hazinece verilecek avanslarla,


C
- Bankadan temin edilecek kredilerle,


Ç
- İcra Vekilleri Heyeti kararı üzerine Ziraat Bankasınca ihraç ve Hazinece kefalet
edilecek bono veya tahvillerle temin edilir.


 


Madde
46 – Bu sermaye ile yapılan bütün muamelelerde hususi hukuk
hükümleri caridir.


Bu
sermaye üzerinde suç işliyenler hakkında Devlet malları aleyhinde suç işleyenler
hakkındaki cezai hükümler tatbik edilir.


 


Madde
47 – (Değişik: 30/1/1942 - 4180/1 md.)


I
- Bu sermaye hesapları Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasında temerküz ettirilir,
veznedarlık işleri de bu banka tarafından yapılır. İcra Vekilleri Heyetince verilecek
karara göre alakadar daire, teşekkül veya müesseseler, hesaplarının müsbit evrakını
veya tasdikli suretlerini veyahut yalnız aylık mizanlarla sene sonlarındaki bilançolarını
Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasına gönderirler.


II
- Bu kanun hükümleri dairesinde ittihaz olunan kararlara müsteniden yapılan her
nevi tediyat ve tahsilat T.C. Ziraat Bankasında taallük ettiği vekalet için açılan
hususi hesaplarda gösterilir. Kadro ve idare masrafları ayrıca bir cetvelde irae
olunur.


 


Madde
48 – Her takvim senesine ait muamelelerin sene gayesi itibariyle
bir bilançosu tanzim edilir. Bu bilançoya karü zarar hesabının ve teşkilat ve tesisat
masraflarına ait hesabın fasıl ve madde itibariyle müfredatını natık cetvellerle
bilançonun aktif ve pasifine ait envanterler rabtolunur.


 


Madde
49 – Sermaye ve karü zarar hesaplariyle üçüncü şahıslara ve
işin mahiyeti icabında her nevi kıymet hareketlerine mütaallik hesaplar, Ziraat
Bankasınca tanzim ve Maliye Vekaletince tasdik olunacak bir muhasebe usulüne bağlanır.


Defterler,
Ticaret Kanunu hükümleri dairesinde Ziraat Bankasınca tutulur.


Bu
hususta bankaca ihtiyar edilecek maaş ve masraflar yukarıki maddede teşkilat için
tefrik edilmiş olan paradan tesviye olunur.


 


Madde
50 – (Değişik: 30/1/1942 - 4180/1 md.)[4]


I
- Bu sermayeden sarfedilecek paralar, Muhasebei Umumiye ve Artırma, Eksiltme ve
İhale Kanunları hükümlerine ve Divanı Muhasebatın murakabesine tabi değildir.


II
- Bu kanunun tatbik mevkiinde bulunduğu müddet zarfında resmi daire ve müesseselerin
(Belediye ve sermayesinin nısfından fazlasına Devletin veya Devlet teşekkül ve müesseselerinin
iştirak ettiği ticari teşekküller dahil) yekdiğeriyle olan alım ve satım muamelelerinde
Artırma, Eksiltme ve İhale Kanununun hükümleri İcra Vekilleri Heyetinin karariyle
tamamen veya kısmen tatbik edilmiyebilir.


III
- 31 inci maddenin VI ncı fıkrası mucibince verilecek vesikalarla bu kanunun tatbikına
memur makamlara gönderilecek şikayet ve ihbarlar ve 47 inci maddede zikredilen müsbit
evrakın suretleri ve umumi hesap vaziyetleri damga resminden ve sair rüsum ve vergilerden
muaftır.


IV
- Bu kanuna göre kurulmuş teşkilat ve müesseselere karşı taahhüdatta bulunan mütaahhitlerle
bu mütaahhitlere karşı derece derece taahhüdatta bulunmuş ve bulunacak olanlar hakkında
2395 sayılı Kazanç Vergisi Kanununun sekizinci maddesinin muaddel birinci fıkrasiyle
33 üncü maddesi ve 74 üncü maddesinin B fıkrası hükümleri tatbik olunmaz. Bu taahhüt
işleri hakkında Kazanç Vergisi Kanununun umumi hükümleri caridir.


 


Madde
51 – (Değişik: 14/6/1946 - 4945/1 md.)


Bu
kanun gereğince yapılacak işlere ait hesaplar 3460 sayılı kanunla kurulan Umumi
Murakabe Heyeti tarafından incelenir.


Şu
kadar ki her yılın bilançosu ve Umumi Murakabe Heyeti raporu işlerle ilgili Bakanlığın
mütalaasiyle birlikte hesabın taallük ettiği yılın sonundan itibaren en geç bir
yıl içinde Başbakanlıkça Büyük Millet Meclisine gönderilir. Bu bilançonun Büyük
Millet Meclisince onanması ilgililerin ibrasını tazammun eder.


Madde
52 – Bu kanunun tatbikına ihtiyaç kalmadığına üçüncü madde mucibince
karar verilip ilan edilmesini mütaakıp Ziraat Bankasınca bu sermaye ile yapılan
muamelelerin tasfiyesine başlanır. Tasfiye neticeleri Hazineye devredilir. Vukuu
tesbit edilecek zararlar Maliye Vekaleti bütçesine konacak tahsisattan mahsup edilir.
Tasfiye bilançoları 51 inci madde hükmüne tevfikan Büyük Millet Meclisine takdim
olunur.


 


BEŞİNCİ
FASIL


Ceza
hükümleri


Madde
53 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- a) Yedinci madde mucibince yapılacak kontrola ve lazım gelen faaliyete sevk kararına
muhalefet edenler;


b)
8 inci maddeye müsteniden sanayi ve maadin müesseseleri hakkında Hükümetçe veya
tavzif edilen müessese veya teşekküllerce istenilen malümatı vaktinde tam ve doğru
olarak vermiyenler ve müttehaz karara riayet etmiyenler hakkında (2500) liradan
(25000) liraya kadar ağır para cezası ve 6 aydan 4 seneye kadar hapis cezası hükmolunur.


II
- 9 uncu maddede yazılı ücretli iş mükellefiyetine riayet etmiyenler, alacakları
günlük ücretin üç mislinden on misline kadar ağır para cezasına mahküm edilir. Tekerrürü
halinde evvelce verilen cezanın beş misli hükmolunur.


III
- 10 uncu maddede yazılı sanayi ve maadin müesseselerindeki ve bu müesseselere bağlı
olan veya Hükümetçe tayin edilen diğer iş yerlerindeki hizmeti mazeretsiz terkedenler
hakkında (250) liradan (2500) liraya kadar ağır para cezası ve tekerrürü halinde
(1000) liradan (5000) liraya kadar ağır para cezasiyle birlikte bir aydan altı aya
kadar hapis cezası hükmolunur.


IV
- a) 11 inci madde hükümlerine riayet etmiyenler hakkında (2500) liradan (25000)
liraya kadar ağır para ve fiilin ağırlığı halinde ayrıca 6 aydan 3 seneye kadar
hapis cezası ve her iki halde de suç mevzuunu teşkil eden malların aynı cinsten
olup bu müesseselerde veya bu müesseselerin dükkan, mağaza, depo, ardiye ve sair
yerlerdeki bakıyelerinin tamamının müsaderesine hükmolunur.


b)
Hükümetçe şahsi ihtiyaç ve istihlak için tevzi edilen yiyecek ve giyecek maddeleri
yukarki fıkra hükmünden müstesnadır.


c)
Hükümetçe mubayaasına karar verilen maddeleri kaçırmak maksadına matuf olmaksızın
müsaade alınmadan bulundukları yerlerden başka yerlere nakledenler hakkında (1000)
liradan (5000) liraya kadar ağır para cezası verilir.


V
- Bu kanuna göre Hükümetçe temin edilen krediyi tahsis edildiği işten başka bir
yerde kullananlar hakkında (1000) liradan aşağı olmamak üzere, ağır para cezasiyle
birlikte üç seneden beş seneye kadar hapis cezası hükmolunur.


Temin
olunan krediyi, tahsis edildiği işten başka bir yerde kullanan kimsenin temin ettiği
menfaat az ise (500) liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezasiyle birlikte bir
seneden üç seneye kadar hapis, pek az ise (100) liradan aşağı olmamak üzere ağır
para cezasiyle birlikte üç aydan bir seneye kadar hapis cezası hükmolunur.


Şu
kadar ki, bu bende göre hükmolunan para cezaları, maksat haricinde sarfedilen kredinin
miktarından aşağı olamaz.


 


Madde
54 – (Değişik: 6/6/l956 - 6731/1 md.)


I
- 14 üncü maddenin I numaralı bendi hükmüne göre elkonulan maddeyi veya yardımcı
malzemeyi teslimden imtina edenler, saklayanlar, kaçıranlar, saklamaya yahut kaçırmağa
teşebbüs edenler, satanlar, her ne suretle olursa olsun başkalarına devredenler,
rehin edenler, bu fiillere yardım edenler veya bu fiilleri yaptıranlar hakkında
(5 000) liradan (50 000) liraya kadar ağır para cezasiyle birlikte 3 seneden 5 seneye
kadar hapis cezası hükmolunur.


Suça
mevzu olan maddenin veya yardımcı malzemenin kıymeti az ise yukarda yazılı suçları
işliyenler hakkında (1 000) liradan (20 000) liraya kadar ağır para cezasiyle birlikte
bir seneden üç seneye kadar hapis cezası, pek az ise (500) liradan (10 000) liraya
kadar ağır para cezasiyle birlikte 3 aydan bir seneye kadar hapis cezası hükmolunur.
Bu bentte yazılı suçlara mevzu teşkil eden madde veya yardımcı malzemenin ve aynı
cinsten olup dükkan, mağaza, depo,ardiye vesair yerlerdeki bakıyelerinin tamamının
müsaderesine hükmolunur. Eğer bu madde ve yardımcı malzeme arama neticesinde alınarak
Hükümetçe tesbit edilen mahallere sevk ve teslim edilmişse müsadere hükmü bunların
emaneten yatırılan bedelleri hakkında tatbik olunur.


II
- Birinci bentte yazılı suçlara mevzu madde toprak mahsulü olduğu takdirde, bu suçları
işliyen müstahsiller hakkında tayin edilecek cezalar yarıya indirilerek hükmolunur
ve bunlar hakkında müsadere hükmü tatbik edilmez. Arama neticesinde veya sair suretle
elde edilen toprak mahsulü Hükümetçe tesbit edilen bedel ödenerek alınır. Elkonulan
toprak mahsulünü hüküm katileşinceye kadar tamamen teslim eden müstahsiller hakkında
bu fıkraya göre yarıya indirilerek tayin edilecek ağır para cezasının da yarısı
hükmolunur ve hapis cezası verilmez.


III
- 14 üncü maddenin IV numaralı bendine muhalefet edenler hakkında bu maddenin 1
inci bendinde yazılı ceza hükümleri tatbik olunur.


53
üncü maddenin IV üncü bendinin (b) fıkrası hükmü burada da caridir.


IV
- 14 üncü maddenin II, III, V ve VI ncı bentleri hükümlerine riayet etmiyenler hakkında
(500) liradan (10.000) liraya kadar ağır para ve 3 aydan bir seneye kadar hapis
cezası hükmolunur.


 


Madde
55 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- 15 inci maddeye göre Hükümetçe ittihaz olunan karara riayet etmiyenler hakkında
(2.500) liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezası hükmolunur.


II
- 17 nci maddeye göre Hükümetçe ittihaz olunan karara riayet etmiyenler hakkında
(1.000) liradan (10.000) liraya kadar ağır para cezası hükmedilir ve suç mevzuunu
teşkil eden mallar müsadere olunur.


III
- 18 inci maddeye göre Hükümetçe ittihaz olunan karara riayet etmiyenler hakkında
bu maddenin 1 inci bendindeki ceza hükmolunur.


IV
- 19 uncu maddenin V numaralı bendine göre Hükümetçe ittihaz olunan karara riayet
etmiyenler hakkında (250) liradan (2.500) liraya kadar ağır para cezası ve tekerrürü
halinde (500) liradan (5.000) liraya kadar ağır para cezasiyle birlikte bir haftadan
3 aya kadar hapis cezası hükmolunur.


V
- 20 nci maddenin birinci fıkrasına göre Hükümetçe ittihaz olunan kararlara riayet
etmiyenler hakkında (3.000) liradan (30.000) liraya kadar ağır para cezasiyle birlikte
1 seneden 3 seneye kadar hapis cezası hükmolunur.


VI
- a) 21 inci maddenin I inci bendine muhalefet edenlerle II nci bendinde yazılı
maddeleri Hükümetçe ittihaz olunan kararlara muhalif olarak satan ve satınalanlar,
başkasına devir, imal veya nakledenler veya 21 inci maddenin III üncü bendine aykırı
hareket edenler hakkında (5.000) liradan (50.000) liraya kadar ağır para ve 3 seneden
5 seneye kadar hapis cezası hükmolunur.


b)
21 inci maddenin II nci bendi hükmüne tabi tutulan maddelerden şahsi ihtiyaç ve
istihlak için olanlarının örf ve adetin cevaz verdiği miktarı tecavüz etmemek üzere
alınması, kullanılması, imali, istihlaki, nakli ve kar temini maksadına matuf olmaksızın
yardım hissiyle veya zaruret sebebiyle başkalarına devri yukarki hükümden müstesnadır.


c)
53 üncü maddenin IV üncü bendinin (b) fıkrası hükmü burada da tatbik olunur.


VII
- 22 nci maddenin I inci fıkrası mucibince Hükümetçe ittihaz olunan kararlara riayet
etmiyenlerle 3 üncü fıkrasına muhalif olarak Hükümetçe yaptırılan stokları her hangi
bir sebeple bulundukları yerlerden başka yerlere müsaade almaksızın nakledenler
hakkında (2.500) liradan (25.000) liraya kadar ağır para ve 6 aydan 3 seneye kadar
hapis cezası hükmolunur.


VIII
- 22 nci madde gereğince veya her ne suretle olursa olsun döviz, kredi, akreditifle
teçhiz edilenler, bunları tahsis edildiği madde veya yerler için kullanmadıkları
takdirde (5.000) liralan (50.000) liraya kadar ağır para cezası ve 3 seneden 5 seneye
kadar hapis cezasına mahküm olurlar. Bu suretle getirilen malların ayrıca müsaderesine
hükmolunur.


Şu
kadar ki, verilecek para cezası tahsis edilen döviz, kredi veya akreditif miktarından
aşağı olamaz.


IX
- 22 nci maddenin 2 nci fıkrasına göre Hükümetçe veya tavzif edeceği müessese ve
teşekküllerce yapılacak murakabeye muhalefet edenler veya her ne suretle olursa
olsun bu murakabeyi güçleştirenler ile 3 üncü fıkrasına tevfikan Hükümet tarafından
yaptırılan stokları alakadar makamların talimatı hilafına istihlak eden, kullanan
veya her ne suretle olursa olsun elden çıkaranlar hakkında (5.000) liradan (50.000)
liraya kadar ağır para ve 3 seneden 5 seneye kadar hapis cezası hükmolunur.





Madde
56 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- 24 üncü maddenin I inci ve II nci bentlerine göre Hükümetçe yapılan teftiş ve
murakabeye muhalefet edenler, ticari kredilerin, şirket veya kooperatiflerin faaliyetlerinin
tahdit, takyit veya men'ine mütaallik olarak Hükümetçe ittihaz olunan kararlara
riayet etmiyenler Hükümetin kararına muhalif olarak şirket veya kooperatifleri teşkil
veya tescil ettiren ortaklar ve bu suçlara iştirak edenler hakkında (5.000) liradan
(50.000) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur. Tekerrürü halinde ağır para cezası
üç misline çıkarılır.


Hükümetçe
ittihaz olunan karara muhalif olarak teşekkül eden veya tescil ettirilen şirketler
ve kooperatifler feshedilir ve tasfiyeye tabi tutulur.


II
- 25 inci maddenin I inci, II nci ve III üncü bentlerinde yazılı stok yapmak memnuiyetine
riayet etmiyenler hakkında (10.000) liradan aşağı olmamak üzere para ve 3 seneden
5 seneye kadar hapis cezası hükmolunur.


III
- 25 inci maddenin IV üncü bendinde yazılı mal biriktirmek memnuiyetine riayet etmiyenler
hakkında (100) liradan (1.000) liraya kadar para cezası hükmolunur.


Stok
yapılan miktar Hükümetçe müsaade edilen miktarın bir mislinden fazla ise maznun
hakkında ayrıca 3 aydan 2 seneye kadar hapis cezası hükmolunur.


IV
- II nci ve III üncü bentlerde yazılı hallerde yapılmış olan stokların ve biriktirilmiş
olan malların müsaderesine hükmolunur.


V
- 28 inci maddede yazılı ilana rağmen muhik sebep olmaksızın malını gümrükten çekmiyenler
hakkında (5.000) liradan (50.000) liraya kadar ağır para cezasiyle birlikte 3 seneden
5 seneye kadar hapis cezası hükmolunur.


Hükümetçe
gümrükten çekilerek müracaatları üzerine sahiplerine verilen malları Hükümetin gösterdiği
yerlere veya ihtiyaç sahiplerine satmıyanlar veya tam olarak teslimden imtina edenler
hakkında (10.000) liradan (50.000) liraya kadar ağır para cezasiyle birlikte 3 seneden
5 seneye kadar hapis cezası hükmolunur.


VI
- 29 uncu maddenin I inci bendi mucibince ithal veya ihraç maddelerinin Hükümetçe
tesbit edilen fiyatlarına riayet etmiyenler hakkında bir seneden 3 seneye kadar
hapis cezasiyle birlikte tesbit edilen ithal ve ihraç fiyatlariyle satış veya mubayaanın
yapıldığı fiyatlar arasındaki fark tutarının on misli ağır para cezası hükmedilir.
Tekerrürü halinde cezalar iki kat olarak verilir.


VII
- 31 inci maddenin X numaralı bendinin 1 inci ve 2 nci fıkralarında yazılı yasağa
riayet etmiyenlere (500) liradan (5.000) liraya kadar ağır para cezası ve 6 aydan
3 seneye kadar hapis cezası verilir.


 


Madde
57 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- 31 inci maddenin II nci, III üncü, VIII inci ve IX uncu bentleriyle X uncu bendinin
üçüncü fıkrasında ve XI inci bendinde yazılı suçlarla 32 nci maddede yazılı suçları
işliyenler, işlemeye teşebbüs edenler, bu fiillere iştirak edenler veya bu fiilleri
yaptıranlar hakkında 10 seneden 30 seneye kadar ağır hapis ve (10.000) liradan (30.000)
liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


II
- Birinci bentte yazılı suçların işlenmesinden doğan veya doğabilecek olan zarar,
malın yahut temin edilen veya temini kasdolunan gayrimuhik menfaatin miktar ve mahiyetine
göre hafif ise faili hakkında 3 seneden 10 seneye kadar ağır hapis cezası ile birlikte
(5.000) liradan (20.000) liraya kadar ağır para cezası ve pek hafif ise 1 seneden
3 seneye kadar ağır hapis cezası ile birlikte (1.000) liradan (10.000) liraya kadar
ağır para cezası hükmolunur.


Fiilin
hata veya zühul eseri olduğu anlaşıldığı takdirde yalnız para cezası hükmolunur.


III
- I inci ve II nci bentlerde yazılı hallerde failin dükkan, mağaza, ticarethane,
fabrika, imalathane ve benzeri ticari ve sınai faaliyetleri ve hissesine münhasır
olmak üzere iştiraklerinin İcra ve İflas Kanunu hükümlerine tevfikan tasfiyesine
ve artacak kısmın müsaderesine ve 3 seneden 15 seneye kadar ticaretten men'ine de
hükmolunur.


Mahkemece
muvazaaya kanaat getirildiği takdirde failin 1 sene içinde devrettiği malların da
müsaderesine hükmolunur.


Bu
bendin tatbikını icabettiren hallerde tahkikata başlanır başlanmaz maznunun yukarda
tadadolunan yerlerde bulunan malları üzerine derhal ihtiyati tedbir ve alacakları
üzerine de ihtiyati haciz vaz olunur.


II
nci bendin son fıkrasındaki ahvalde bu bent hükmü tatbik edilmez.


IV -
31 inci maddenin II nci ve III üncü bentleriyle 32 nci maddede yazılı suçlar,
ticari faaliyetleri ve kazançları mahdut olan köy ve mahalle bakkalları, seyyar
satıcılar ve bunlara mümasil küçük tacir ve esnaf ve tellallar veya bir hizmet
veya sanat veya emek karşılığında ücret alanlar tarafından işlenirse bunlar hak
kında 3 aydan 2 seneye kadar hapis ve (1.000) liradan (5.000) liraya kadar ağır
para cezası hükmolunur. Ayrıca 3 aydan 1 seneye kadar ticaretten men'ine ve bu
kadar müddetle dükkanının kapatılmasına da hükmolunur. Tekerrüründe
hükmolunacak hapis cezası 1 seneden ve ağır para cezası (2.500) liradan aşağı
olamaz.


31
inci maddenin IX uncu bendine göre kar hadlerine tabi malların haklı sebep olmaksızın
satışa arzedilmemesi veya satışından imtina edilmesi, saklanması, kaçırılması veya
satılmadığı halde satılmış gibi beyan edilmesi hallerinde fiilin vehametine göre
1 aydan 1 seneye kadar hapis ve (250) liradan (5.000) liraya kadar ağır para cezası
verilir.


V
- Bu maddenin I ve II nci bentlerinde yazılı suçlardan dolayı tevkif edilenlerin
fabrika, imalathane, dükkan, mağaza, ticarethane ve mümasili yerlerde bulunan ve
piyasada darlığı hissedilen veya çabuk bozulur mallardan olduğu anlaşılan maddelerin
tasfiyeye memur edilecek kimseler tarafından derhal satışı veya tevzie tabi mallardan
ise tevzi işleriyle tavzif olunan alakalı makamlara teslimi yapılır ve bedelleri
VI ncı bent gereğince muamele yapılmak üzere Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasına
veya malsandığına yatırılır.


Bu
husustaki karar hazırlık tahkikatı sırasında sulh ceza hakimi ve dava açılmış ise
davayı rüyet eden mahkeme tarafından verilir.


VI
- 31 ve 32 nci maddelerde yazılı suçları işliyenlere müşteri tarafından bir para
ödenmişse talebedildiği takdirde bu para derhal müşteriye iade edilir ve mal zaptolunur.
Numunesinin alınması mümkün olan malların numunesi alındıktan sonra bakıyesi müşteriye
teslim olunur. Suç mevzuu olan malın satıcı tarafından talebedilen bedeli henüz
ödenmemişse müşteriden, ödenmişse suçludan alınır. Her iki halde de mal bedeli Ziraat
Bankası şubesine ve bulunmıyan yerlerde malsandığına emaneten teslim olunur. Mahkeme
sonunda, satılan malın bedeli yüksek olduğu tesbit edilirse fark re'sen müşteriye
verilir ve artanı müsadere olunur. Satıcı beraat ettiği takdirde bankaya veya mal
sandığına yatırılan mal bedelinin tamamı kendisine verilir.


VII
- 31 inci maddenin IV üncü bendi hükmüne riayet etmiyenler hakkında 1 seneden 3
seneye kadar hapis ve (5.000) liradan (25.000) liraya kadar ağır para cezası ile
birlikte o kadar müddetle dükkan, mağaza ve ticarethanesinin kapatılmasına ve ticaretten
men'ine hükmolunur.


Bu
bendin 1 inci fıkrasında yazılı suça mevzu olan faturanın taallük ettiği malın değeri
hafif ise hapis ve para cezaları yarıya indirilir.


Faturanın
taallük ettiği malın değeri pek hafif ise veya bu suç ticari faaliyetleri ve kazançları
mahdut olan köy ve mahalle bakkalları, seyyar satıcılar ve bunlara mümasil küçük
tacir, esnaf ve tellallar tarafından işlenirse üç aydan iki seneye kadar hapis ve
(1.000) liradan (5.000) liraya kadar ağır para cezasiyle birlikte o kadar müddetle
ticaretten men'ine ve varsa dükkanının kapatılmasına hükmolunur.


VIII
- 31 inci maddenin V inci bendinde yazılı mecburiyete riayet etmiyenler hakkında
(250) liradan (1.000) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


IX
- 31 inci maddenin VI ncı bendi hükmüne riayet etmiyenler hakkında (500) liradan
(5.000) liraya kadar ağır para cezasına ve bir haftadan bir aya kadar dükkan, mağaza
ve ticarethanenin kapatılmasına ve aynı müddetle failin ticaretten men'ine hükmolunur.


X
- 31 inci maddenin VII nci bendinde yazılı mecburiyetlere riayet etmiyenler hakkında
üç aydan iki seneye kadar hapis ve (1.000) liradan (5.000) liraya kadar ağır para
cezası ve 3 aydan 1 seneye kadar ticaretten men'ine ve bu kadar müddetle dükkan,
mağaza ve benzeri satış yerlerinin kapatılmasına da hükmolunur.


Şu
kadar ki, fiilin hata veya zühul eseri olduğu anlaşıldığı takdirde yalnız para cezası
verilir.


XI
- Yukardaki bentlerde yazılı ticaretten men'i ile dükkan, mağaza ve benzeri satış
yerlerinin kapatılması cezası bu dükkan, mağaza ve benzeri satış yerlerinin bulunduğu
mevki için hayati ehemmiyeti haiz olması halinde verilmez.


 


Madde
58 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- 34 üncü madde mucibince kurulan birliklere girmiyen veya girdikten sonra kendiliğinden
çıkan yahut birlik statüsüne göre çıkarılan tacirler ve sanayi erbabı bu birliklere
girmedikçe veya tekrar alınmadıkça, birliklerin mevzuu olan işlerle iştigalden memnudurlar.
Bu memnuiyete rağmen bu birliklerin mevzuu olan işlerle doğrudan doğruya veya bilvasıta
iştigal edenler hakkında 3 aydan 2 seneye kadar hapis ve (2.500) liradan (25.000)
liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


II
- 36 ncı maddenin I inci bendine göre deniz nakil vasıtalarının çalıştıması hakkında
Hükümetçe ittihaz edilen karara muhalefet edenler veya ettirenler veya bu fiillere
yardım edenler hakkında (1.000) liradan (10.000) liraya kadar ağır para ve bir seneden
beş seneye kadar hapis cezası hükmolunur. Bu fiilin işlenmesinden tevellüdeden veya
edebilecek olan zarar hafif ise yukardaki suçları işliyenler hakkında (250) liradan
(2.500) liraya kadar ağır para ve 3 aydan 1 seneye kadar hapis, pek hafif ise (100)
liradan (1.000) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


III
- 36 ncı maddenin I inci bendine göre kara nakil vasıtalarının çalıştırılması hakkında
Hükümetçe ittihaz edilen kararlara muhalefet edenler hakkında bir aydan altı aya
kadar hapis ve (250) liradan (2.500) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


IV
- 36 ncı maddenin I inci bendine göre seyrüseferin tanzim, tahdit veya men'i ve
azami nakil ücretlerinin tayini hususunda Hükümetçe ittihaz olunan karara riayet
etmiyenler hakkında (500) liradan (5.000) liraya kadar ağır para ve bir aydan altı
aya kadar hapis cezası hükmolunur.


V
- 36 ncı maddenin I inci bendine göre lüzum görülen yerlerde çalıştırılmasına karar
verilen hususi nakil vasıtalarında çalışanların kabule şayan mazeretleri olmaksızın
işlerini terketmelerinin memnuiyeti hakkında Hükümetçe ittihaz olunan karara riayet
etmiyenler alacakları günlük ücretin beş mislinden 25 misline kadar ağır para cezasına
mahküm edilir.


VI
- 36 ncı maddenin V inci bendi hükmüne riayet etmiyenler hakkında bir aydan üç aya
kadar hapis ve (100) liradan (500) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


VII
- 36 ncı maddenin VI ncı bendi hükmüne muhalefet edenler hakkında (1.000) liradan
aşağı olmamak üzere ağır para ve üç seneden 10 seneye kadar hapis cezası hükmolunur.
Şu kadar ki 100 rüsum tonilatodan yukarı buhar ve motor ile işliyen gemilerde hükmolunacak
ağır para cezası geminin rayiç kıymetinden aşağı olamaz.


VIII
- 37 nci maddede yazılı zirai iş mükellefiyetine riayet etmiyenler hakkında alacakları
günlük ücretin beş mislinden 25 misline kadar ağır para cezası hükmolunur. Tekerrürü
halinde para cezasının iki misli ve ayrıca 15 günden iki aya kadar hapis cezası
hükmolunur.


IX
- Zirai iş mükellefiyeti tatbik eden bölgelerden sahibine kati lüzumu olmıyan her
nevi ziraat vasıtalarından kira mukabilinde istifade edilmesi hakkında Hükümetçe
ittihaz edilen kararlara riayet etmiyenler (100) liradan (500) liraya kadar ağır
para cezasiyle cezalandırılır.


 


Madde
59 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- 38 inci maddenin I inci bendinde yazılı zeriyatın çeşit, nevi ve nispeti hakkında
Hükümetçe ittihaz olunan karara muhalefet edenlere bir haftadan üç aya kadar hapis
ve (500) liradan (5.000) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


II
- 38 inci maddenin I inci bendinde yazılı her hangi bir mahsulün ekiminin men'i
hakkında Hükümetçe ittihaz olunan karara muhalefet edenlere (1.000) liradan (15.000)
liraya kadar ağır para, altı aydan üç seneye kadar hapis cezası hükmolunur. Şu kadar
ki, ekim sahası küçük ve ekilen mahsulün kıymeti az ise bu cezaların yarısına hükmolunur.


III
- 38 inci maddenin I inci bendinde yazılı ziraatin ve hayvan yetiştirmenin usul
ve istikametleri hakkında Hükümetçe ittihaz olunan kararlara riayet etmiyenlere
(100) liradan (1.000) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


IV
- 38 inci maddenin II nci bendinde yazılı küçük ve büyük başhayvanları Hükümetçe
ittihaz olunan kararlara muhalif olarak ticaret kasdiyle satınalanlar, satanlar,
her hangi bir surette başkasına devredenler, nakledenler ve kesenler veya kesimi
zaruri kılacak şekilde küçük ve büyük baş hayvanları sakatlıyanlar hakkında bir
seneden üç seneye kadar hapis ve (5.000) liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezası,
kıymetleri az olduğu takdirde altı aydan bir seneye kadar hapis ve (1.000) liradan
(5.000) liraya kadar ağır para cezası, pek az ise (500) liradan (5.000) liraya kadar
ağır para cezası hükmolunur.


V
- 40 ıncı maddede yazılı araziye hububat ekmek ve ektirmek hakkında Hükümetçe ittihaz
edilecek karara riayet etmiyenler hakkında bir aydan altı aya kadar hapis ve (250)
liradan (2.500) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


VI
- 42 nci maddenin II nci bendi hükmüne riayet etmiyenler hakkında (100) liradan
(1.000) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur. Şu kadar ki, tayin olunacak para
cezası, tesbit edilen ihtiyaç haricinde kullanılan veya sarf ve istihlak edilen
madde ve hayvanların bedelinden ve ödünç verilen paraların tutarından aşağı olamaz.


VII
- 65 inci maddenin I inci bendi mucibince salahiyetli memurlar tarafından istenilen
malümatı vermiyen ve vesika ve defterleri göstermiyenler ve kendileri hazır bulunmasalar
bile bu defter ve vesikaları kontrol etmek üzere gelen memurların derhal tetkik
edebileceği şekilde fabrika, imalathane, müessese, ticarethane, dükkan, mağaza ve
mümassili yerlerde hazır bulundurmıyan müessese sahipleri veya vekilleri veya bu
yerlerin mesul müdürleri hakkında üç aydan iki seneye kadar hapis ve (2.500) liradan
(25.000) liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.


Kontrola gelen memur defter ve vesikaları bulamadığı
takdirde mahkeme kararına hacet kalmaksızın bu yerleri kapatır. Tanzim edeceği
evrakı derhal Cumhuriyet Müddeiumumiliğine tevdi eder.


Defter
ve vesikalar bir ay içinde mahkemeye ibraz edilmediği takdirde kapatma devam etmekle
beraber bu kanunun 57 nci maddesinin III ve V inci bentlerine tevfikan fabrika,
imalathane, ticarethane, dükkan, mağaza ve mümasili müesseselerin tasfiyesine hükmolunur.


 


Madde
60 – Bu kanuna göre hükmedilen cezalar tecil edilemez.


 


Madde
61 – Bu kanunda yazılı suçlar için Türk Ceza Kanuniyle diğer
kanunlarda daha ağır ceza hükümleri bulunduğu takdirde o cezalar hükmolunur.


 


Madde
62 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


55
inci maddenin 6 ve 7 nci fıkralariyle 56 ncı maddenin 4, 5 ve 6 ncı fıkralarında
ve 57 nci maddede ve 58 inci maddenin 1 inci fıkrasında yazılı suçların failleri
hakkında hükmolunacak para cezalarından dolayı bunların çalıştıkları ticaret veya
sanayi müessesesi veya sair hükmi şahıslar halen ve müteselsilen mesuldürler.





Madde
63 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


Bu
Kanuna göre verilip katileşen hükümlerin hulasaları, masrafı mahküma ait olmak üzere
gazetelerde ve 57 nci madde ile 59 uncu maddenin VII nci bendine tevfikan mahkümiyet
ve yapılan muamelelerin ayrıca radyo ile de neşir ve ilanına hükmolunur. Ancak,
mevzuu itibariyle neşrinde fayda tasavvur olunmıyan seyyar satıcıların ve sair küçük
tacirlerin işledikleri basit suçlara veya iş mükellefiyetine riayet etmiyenlere
taallük eden hükümler mahkeme karariyle neşirden istisna edilebilir. Fer'i ceza
olan dükkan, mağaza ve ticarethanenin kapatılması hakkındaki hükümlerin hulasaları
büyük harflerle yazılarak dükkan ve mağaza ve ticarethanenin göze çarpan yerine
yapıştırılır.


 


Madde
64 – (Değişik: 3/8/1944 - 4648/1 md.)


I
- Bu kanuna taallük eden işlerde vazife ve salahiyetlerini suistimal edenler veya
bu suretle diğer bir suç işliyenler ve vazifede ihmal ve terahide bulunanlar hakkında
Türk Ceza Kanunu ile diğer kanunlarda muayyen olan cezalar iki kat olarak hükmolunur.


II
- Memur ve müstahdemlerin bu kanunun tatbikı dolayısiyle işledikleri suçlardan veya
bu kanunun tatbikiyle mükellef makam ve mahkemelerin emir ve taleplerini ve bu kanunla
kendilerine mevdu takip ve tahkik vazifelerini ihmal veya suistimal etmelerinden
dolayı haklarında yapılacak cezai takiplerde memurin muhakematına dair kanun hükümleri
tatbik olunmaz.


Vali
ve vali muavinleri, kaymakamlar ve belediye reisleri ve heyet halinde ittihaz ettikleri
kararlardan dolayı belediye daimi encümen azaları ve merkezin emriyle tahkik ve
teftiş için gönderilenler ikinci fıkra hükmünden müstesnadır.


III
- Milli Korunma Kanununa taallük eden işlerde, iktisadi Devlet teşekkül ve müesseselerinin
idare ve murakabe uzuvları ile memur ve müstahdemleri ve bu kanuna göre vazifelendirilen
hususi hukuk hükümlerine tabi müesseselerin memur ve müstahdemleriyle bu müesseselerden
hükmi şahsiyeti haiz olanlarının idare ve murakabe uzuvları, hakiki şahıslara ait
olanlarının sahipleri ve müdürleri Devlet memuru gibi cezalandırılır.


 


Madde
65 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- Bu kanun hükümlerinin tatbikında salahiyetli memurlara, lüzum görülen her türlü
malümatın verilmesi ve her nevi vesikaların ve defterlerin gösterilmesi mecburidir.


II
- Bu memurlar, vazifelerinin ifası sırasında bu Kanunun cezalandırdığı fiillere
muttali olduklarında, meşhut suçların Muhakeme Usulü Kanununun dördüncü maddesi
hükümlerini tatbik ederler. Talep vukuunda zabıta makam ve memurları bu memurlara
yardım etmeye mecburdurlar.


III
- a) Bu kanunun tatbikında salahiyetli ve vazifeli memurlar tehirinde mazarrat umulan
hallerde her türlü mal konulan yerlerle, mağaza, dükkan, ticarethane, depo, ambar,
samanlık gibi yerlerde arama yapabilirler.


b)
Arama sırasında mahalli zabıta amir veya memurunun ayrıca huzuru şarttır. Arama
sırasında aranılacak yerin ve malın sahibi veya zilyedleri ve bunlar bulunmazlarsa
sırasiyle mümessilleri veya hısımlarından veya kendisiyle sakin olanlardan veyahut
komşularından mümeyyiz biri hazır bulundurulur.


c)
Köylerde yapılan aramalarda muhtar ile ihtiyar heyetinden biri ve muhtar bulunmadığı
zaman ihtiyar heyetinden biri ile komşularından biri ve ihtiyar heyetinden kimse
bulunmadığı zaman komşularından iki kişi hazır bulundurulur.


d)
Gecikmesinde zarar görülen fevkalade haller müstesna olmak üzere meskenlerde gece
arama yapılamaz.


e)
Her arama neticesinde kanun hükümlerine muhalif olarak saklanmış veya saklanmak
istenilmiş mallar zuhur ederse bu mallar alınarak Hükümetin evvelce tesbit etmiş
olduğu mahallerde sevk ve teslim edilir. Ve bunlara elkonulduğu veya satıldığı hallerde
bedelleri emaneten Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası şubelerine ve bulunmıyan yerlerde
malsandıklarına yatırılır. Bu suretle malları alınan hükmi ve hakiki şahıslar aleyhine
Milli Korunma Kanununa tevfikan ayrıca cezai takibat yapılır.


f)
Arama neticesinde kanun hükümlerine muhalif olarak saklanmış veya saklanmak istenilmiş
mallar zuhur etsin etmesin, hazır bulunanların ayrı ayrı imzalarını ihtiva eden
iki nüsha zabıt varakası derhal mahallinde tutulur. Eğer kanun hükümlerine muhalif
olarak saklanmış veya saklanmaya teşebbüs edilen mallar zuhur etmişse bunların miktarı
ve müfredatı ve o günkü hal ve vasıfları zabıt varakasında ayrı ayrı gösterilir.
Arama neticesinde tutulan bu zabıt varakasının bir nüshası derhal mal sahiplerine
veya zilyedlerine ve mal zuhur etmemişse aranılan yerin sahibine veya zilyedine
verilir.


 


Madde
66 – (İptal: Anayasa Mahkemesinin 2/12/1963 tarihli ve E.: 1963/136, K.: 1963 -
285 sayılı Kararı ile.)


 


Madde
67 – (Değişik: 14/6/1946 - 4945/1 md.)


I
- Adalet Bakanlığı lüzum görülen yerlerde, yiyicilikten, rüşvet alıp vermekten,
ihtilas ve zimmete para geçirmekten, gerek doğrudan doğruya ve gerek memuriyet vazifesini
suistimal suretiyle kaçakçılıktan ve resmen vuku bulan alım ve satımlara fesat karıştırmaktan
ve Devlet Hariciyesine ait gizli evrakı veya şifreleri ifşa veya ifşaya sebebiyet
vermekten ve bu cürümlere iştirak etmekten sanık olanlar haklarındaki davalarla
4237 sayılı kanun hükümlerine giren suçlara ve bu kanunda yazılı suçlar ile bu kanun
hükmünce resmi evrak ve vesikalardan sayılan evrak ve vesikalar üzerinde işlenen
suçlara, bu kanunun 64 üncü maddesinde yazılı memurların işledikleri suçlara taallük
eden davaları ve bu davaların görüldüğü sırada işlenen yalan yere şahadet suçlarına
mütaallik davaları görmek üzere Hakimler Kanununun her sınıf veya derecesindeki
yargıçlardan müteşekkil olarak toplu veya tek yargıçlı Milli Korunma Mahkemeleri
kurabilir.


II - Adalet Bakanlığı bu mahkemelere, 2 nci sınıfta
bulunan ve Yargıtay'a aday gösterilmiş olan yargıçları terfian ve birinci
sınıfta bulunan yargıçları naklen tayin edebileceği gibi kadrodaki her
dereceden aylıklar karşılık tutulmak suretiyle daha aşağı derecelerdeki yargıçları
da tayin edebilir. Bu mahkemenin lağvı halinde Yargıtay'a aday yargıçlardan bu
mahkemelere terfian tayin olunanlardan açıkta kalanlar müktesep hakları mahfuz
kalmak şartiyle ve kendi muvafakatlariyle 4 üncü derecedeki bir yargıçlığa da
tayin olunabilirler.


III
- Bu mahkemelerde görev alan yargıçların, savcıların ve katiplerin aylıkları bu
kanunun 43 üncü maddesindeki sermayeden ödenir ve bu görevlerin devamı süresince
de kendilerine yine bu sermayeden aylıklarından gayri Adalet Bakanlığınca tensip
ve Başbakanca tasvip olunacak aylık maktu tazminat verilebilir.


IV - Bu mahkemelerin ilgası halinde 2556 sayılı Hakimler
Kanununun 79 ve 80 inci maddeleri gereğince ilgililere verilecek aylıklar bu
kanunun 43 üncü maddesindeki sermayeden ödenir.


V
- Adalet Bakanlığı bu mahkemelerin kaza mıntakalarını, bu mahkemelerin kurulmadığı
yerlerde bu kanuna göre vazifeli mahkemeyi tayin eder. Bu kanun hükmüne giren bütün
suçların davasını bir mahkemede rüyet ettirebilir.


VI
- Adalet Bakanlığı Milli Korunma mahkemelerinden ve bu mahkemelerin kurulmadığı
yerlerde bu işlere bakmak üzere yetkili kılınan mahkemelerden verilen hükümleri
tetkik etmek üzere bu maddenin 2 nci bendinde yazılı yargıçlardan Yargıtay'da özel
bir daire teşkiline ve bu daireye lüzumu kadar raportör tayinine de yetkilidir.
Bunların aylıkları 43 üncü maddedeki sermayeden ödenir. 4 üncü bent hükmü bunlar
hakkında da uygulanır.


 


Madde
68 – (Değişik: 14/6/1946 - 4945/1 md.)


I
- Bu kanuna göre kurulan veya bu kanunu tatbik ile vazifelendirilen mahkemeler Meşhut
Suçların Muhakeme Usulü hakkındaki Kanunun usul hükümlerini tatbik ederler. Şu kadar
ki savcının, Meşhut Suçların Muhakeme Usulü Kanununun 6 ncı maddesi uyarınca verdiği
tutma kararı, sözü geçen kanunda yazılı muayyen mehiller içinde dava açılmadığı
takdirde kendiliğinden hükümsüz kalır. Sanığın tutulmasına devam mecburiyeti bulunduğu
hallerde genel hükümlere göre işlem yapılır.


II
- Bu kanunla tekerrürden dolayı özel surette ceza tayin edilmiş olan hallerde tekerrür
tabirinden maksat, hüküm katileşlikten sonra aynı suçun tekrar işlenmesidir.


III
- Bu kanunda yazılı suçlara teşebbüs halinde hilafına sarahat olmadığı takdirde
genel hükümler uygulanır.


IV
- Aynı cürüm kastı altında işlenmiş olan, muayyen bir cins malın mütaaddit şahıslara
fazla fiyatla satılması veya aynı gayrimenkulün mütaaddit defalar kanunen muayyen
miktardan fazlaya kiraya verilmesi gibi haller bir suç sayılır ve bu hallerde Türk
Ceza Kanununun 80 inci maddesi hükmü uygulanır.


V
- Bu kanuna göre toplu olarak kurulan Milli Korunma Mahkemelerince hükmolunan on
beş güne kadar hapis ve 500 liraya kadar ağır para cezalarına taallük eden hükümler
kati olup temyiz edilemez.





ALTINCI
FASIL


Müteferrik
hükümler


Madde
69 – (Değişik: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


I
- Bu kanun hükümleri dairesinde ittihaz edilecek karar ve muameleler hakkında kaza
mercilerinden tehiri icra ve tedbiri ihtiyati kararları verilemez.


II
- Bu kanunun tatbikatına mütaallik olarak kullanılan fatura ve her türlü evrak veya
Hükümetçe istihlaki tahdit olunan maddelere mütaallik karne veya vesikalar, resmi
evrak ve vesikalardan madudolup bunlar üzerinde işlenecek sahtekarlık cürümleri
hakkında Türk Ceza Kanununun resmi evrak üzerinde işlenen sahtekarlık cürümlerine
mütaallik hükümleri tatbik olunur.


III
- Bu kanunda yazılı suçlarla irtikap, rüşvet alıp vermek, ihtilas, zimmete para
geçirmek, gerek doğrudan doğruya ve gerekse memuriyet vazifesini suistimal suretiyle
kaçakçılık, resmen vukubulan alım ve satımlara fesat karıştırmak, Devlet hariciyesine
ait gizli evrakı veya şifreleri ifşa veya ifşaya sebebiyet vermek suçlariyle 4237
sayılı kanunda yazılı suçları salahiyetli merciler tarafından haber alınmadan evvel
müsbit delilleriyle birlikte bu mercilere haber veren veya bu suçları fiilen meydana
çıkaran kimselere aşağıda yazılı esaslar dairesinde ikramiye verilir.


Muhbire
ikramiye verilebilmek için ihbarın, suç delillerinin elde edilmesine imkan verecek
surette ve vaktinde yapılmış olması şarttır. Verilecek ikramiye, ihbarın mevzuuna
dahil suçlardan dolayı hükmedilen para cezasiyle müsadere olunan malların satış
kıymetinin % 25 ini tecavüz edemez. İkramiye para cezasının tahsilinden ve müsadere
olunan malların satışından sonra verilir.


Suçun
meydana çıkarılmasında büyük gayretleri sebkettiği tahkikatla sabit olan memurlar
da yukarki fıkrada yazılı ikramiyeden istifade ettirilir.


İhbarın
mahiyeti hakkında suç teşkil etmedikçe muhbirin hüviyeti rızası olmadıkça açıklanmaz.


Muhbire
ve memurlara verilecek ikramiyenin nispeti mahkemece re'sen takdir ve hükmolunur.


İkramiyeden
istifade etmek yahut kendilerine veya başkalarına haksız sair menfaatler temin eylemek
kastiyle suçsuz olduklarını bildikleri kimseler hakkında suç tasni ve ihbar edenler
veya bu maksatlarla şantaj yapanlar hakkında kanunen muayyen cezalar üç misli olarak
hükmolunur ve bu kabil suçların muhakemeleri de 67 nci maddeye göre kurulan veya
salahiyetli kılınan mahkemelerde görülür.


 


Madde
70 – Askerlik ve Milli Müdafaa mükellefiyeti kanunlarının, bu
kanunun (41) inci maddesinde yazılı muafiyet müstesna olmak üzere diğer hükümleri
mahfuzdur.


 


Ek
Madde 1 – 9 – (Ek: 30/1/1942 - 4180/2 md.; Mülga: 3/8/1944 - 4648/2 md.)


 


Ek
Madde 10 – (1/7/1948 - 5236 sayılı Kanunun 1 inci maddesi hükmü olup, ek maddeye
çevrilerek numarası teselsül ettirilmiştir.)


3780
sayılı Milli Korunma Kanununun 3954 sayılı kanunla değiştirilen 16 ncı maddesinin
2 nci fıkrası hükümleri krom arama ruhsatnamesini haiz olanlara da uygulanır.


 


Geçici
Madde 1 – (Ek: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


Durumları
31 inci maddenin 8 inci bendine uymıyan hakiki ve hükmi şahıslar bu kanunun neşri
tarihinden itibaren altı ay içinde bu mecburiyeti yerine getirmekle mükelleftirler.


 


Geçici
Madde 2 – (Ek: 6/6/1956 - 6731/1 md.)


31
inci maddenin X uncu bendinin ikinci fıkrasında yazılı malların ticaretiyle iştigal
edenler kanunun neşri tarihinden itibaren üç ay içinde vaziyetlerini bu hükme intibak
ettirmeye mecburdurlar.


 


Madde
71 – Bu kanun neşri tarihinden muteberdir.


 


Madde
72 – Bu kanun hükümlerini tatbika İcra Vekilleri Heyeti memurdur.





3780
SAYILI KANUNDA EK VE DEĞİŞİKLİK YAPAN MEVZUATIN


YÜRÜRLÜKTEN KALDlRDIĞI KANUN VE HÜKÜMLERİ


GÖSTERİR LİSTE


 







Yürürlükten Kaldırılan

Kanun veya Kanun Hükümleri



Yürürlükten Kaldıran Mevzuatın






Tarihi



Sayısı



Maddesi






18/1/1940 - 3780 sayılı
Milli Korunma Kanununa;

30/1/1942 - 4180 sayılı
Kanunla eklenen maddeler.



3/8/1944



4648



2






18/1/1940 - 3780 sayılı
Milli Korunma Kanununun;

14/6/1946 - 4945 sayılı
Kanunla değişik 66 ncı maddesi.



16/5/1951



5766



2






18/1/1940 - 3780 sayılı
Milli Korunma Kanununun;

3/8/1944 - 4648 sayılı
Kanunla değiştirilen 56 ncı maddesinin VIII inci bendi.



6/5/1953



6084



2






18/1/1940 - 3780 sayılı
Milli Korunma Kanununun 30 uncu maddesi (gerek meskenlerde gerekse
meskenlerden gayrıyerlerde 1/6/1955 tarihinden itibaren).



24/12/1954



6444



1






18/1/1940 - 3780 sayılı
Milli Korunma Kanununun 30 uncu maddesi ile 56 ncı maddesinin VII nci bendi
ve bu maddeleri tadil veya ilga eden kanunlar.



18/5/1955



6570



17









 


 


3780
SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN


YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE


 







Kanun
No.



Farklı
Tarihte Yürürlüğe Giren Maddeler



Yürürlüğe
Giriş Tarihi






3954



5,
16, Ek Madde 10



28/12/1940






4156



 



23/12/1941






4180



18,
19, 25, 44, 47, 50, Ek Madde 1



3/2/1942






4648



2,
6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 20,21, 22, 24, 26, 27, 28, 29, 33, 34, 35, 36,
37, 38, 39, 42, 62, 64, Ek Madde 1



11/8/1944






4945



10,
32, 51, 67, 68



20/6/1946






5020



 



27/2/1947






5236



16,
Ek Madde 10



8/7/1948






5766



2



24/5/1951






6084



2



1/6/1953






6444



1



30/12/1954






6731



31,
36, 43, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 63, 65, 69, Geçici Madde 1, Geçici Madde
2



11/6/1956






6751



6



30/6/1956









 











[1] Bu Kanunun 19/2/1940 tarihli ve 2/12877 sayılı
Bakanlar Kurulu Kararnamesiyle tatbikine başlanılmış ve Kanunun 3 üncü
maddesine göre 16/9/1960 tarihli ve 5/322 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla
tatbikten kaldırılmıştır.







[2] Bu bendde yer alan emeklilikle ilgili hükümler,
8/6/1949 tarih ve 5434 sayılı Kanunun 135 inci maddesi ile kaldırılmıştır.







[3] İkinci fıkra hükmü 1/7/1948 tarih ve 5236 sayılı
Kanun gereğince "Krom arama ruhsatnamesini haiz olanlara" da
uygulanır. (Bkz. Ek Madde 10)







[4] Bu maddenin uygulanması ile ilgili olarak 10/12/2003
tarihli ve 5018 sayılı Kanunun 81 inci maddesine ve 28/12/2004 tarihli ve 5277
sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 37 nci maddesine bakınız.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?