4342 sayılı Mera Kanunu

MERA
KANUNU


 


Kanun
Numarası                    : 4342


Kabul
Tarihi                           : 25/2/1998


Yayımlandığı
Resmî Gazete  : Tarih  : 28/2/1998       Sayı  : 23272


Yayımlandığı
Düstur             : Tertip : 5                      Cilt   : 38


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Amaç, Kapsam ve Tanımlar


Amaç


Madde 1 – Bu
Kanunun amacı; daha önce çeşitli kanunlarla tahsis edilmiş veya kadimden beri
kullanılmakta olan mera, yaylak, kışlak ve kamuya ait otlak ve çayırların
tespiti, tahdidi ile köy veya belediye tüzel kişilikleri adına tahsislerinin
yapılmasını, belirlenecek kurallara uygun bir şekilde kullandırılmasını, bakım
ve ıslahının yapılarak verimliliklerinin artırılmasını ve sürdürülmesini,
kullanımlarının sürekli olarak denetlenmesini, korunmasını ve gerektiğinde
kullanım amacının değiştirilmesini sağlamaktır.


 


Kapsam


Madde
2 – Bu
Kanun, mera, yaylak ve kışlak alanları ile umuma ait çayır ve otlak alanları
kapsar.


 


Tanımlar


Madde
3 – Bu
Kanunda geçen;


a)
Mera Vasıf ve Kapasitesi: Meraların verimliliklerine göre sınıflandırılmasını,


b)
Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,


c)
Çayır: Taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye
elverişli, yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yeri,


d)
Mera: Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya
kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri,


e)
Yaylak: Çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri,
hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya
kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri,


f)
Kışlak: Hayvanların kış mevsiminde barındırılması ve otundan yararlanılması
için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri,


g)
Otlatma Hakkı: Bir veya birden fazla köy veya belediyeye tahsis edilmiş olan
mera, yaylak ve kışlaklarda, çiftçilerin her birinin müşterek otlatabileceği
büyükbaş hayvan birimi sayısını,


h)
Otlatma Kapasitesi: Belli bir alanda ve eşit zaman aralıkları ile uzun yıllar
bitki örtüsüne, toprak, su ve diğer tabii kaynaklara zarar vermeden
otlatılabilecek büyükbaş hayvan birimi miktarını,


ı)
Tahsis: Çayır, mera, yaylak ve kışlakların kullanımlarının verimlilik ve sosyal
adalet ilkelerine uygun şekilde düzenlenerek, münferiden ya da müştereken
yararlanılmak üzere bir veya birkaç köy ya da belediyeye bırakılmasını,


i)
Tahdit: Çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisi olduğuna karar verilen yerlerin
sınırlarının usulüne uygun olarak ülke nirengi sistemine dayalı 1/5000 ölçekli
haritalar üzerinde belirtilmesini ve bu sınırların arazi üzerinde kalıcı
işaretlerle işaretlenmesini,


j)
Tespit: Bir yerin mera, yaylak ve kışlak arazisi olup olmadığının resmi evrakla
ve bilirkişi ifadeleri ile belgelendirilmesini,


k)
Komisyon: Mera komisyonunu,


l)
Teknik Ekip: Komisyona bağlı olarak görev yapacak ekipleri,


m)
Otlak: Mera ile aynı niteliklere sahip yeri,


n)
Büyükbaş Hayvan Birimi: Hayvan sayısının, bir büyükbaş hayvan birimi olan 500
kg canlı ağırlığa çevrilerek ifade edilen şeklini,


ifade
eder.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Uygulama


Mera, Yaylak ve Kışlakların Hukuki Durumu


Madde
4 – Mera,
yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye
aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.


Komisyonun
henüz görevine başlamadığı yerlerde, evvelce çeşitli kanunlar uyarınca yapılmış
olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre; mera, yaylak ve kışlakların
köy veya belediye halkı tarafından kullanılmasına devam olunur.


Mera,
yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz,
zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz. Ancak, kullanım hakkı
kiralanabilir. Kiralama ilkeleri yönetmelikle belirlenir.


(Değişik
dördüncü fıkra: 27/2/2013-6443/1 md.) Amaç
dışı kullanılmak suretiyle vasıfları bozulan mera, yaylak ve kışlakları tekrar
eski konumuna getirmek amacı ile yapılan veya yapılacak olan masraflar
sebebiyet verenlerden tahsil edilir. Yapılan masraflar karşılığı tahsil edilen
tutarlar genel bütçeye, yapılacak olan masraflar karşılığı tahsil edilen
tutarlar ise il müdürlüklerince hazırlanan ıslah projelerine uygun olarak o
yerin ıslah çalışmalarında kullanılmak üzere köy sandığında veya belediye
bütçesinde açılacak hesaba gelir kaydedilir.


Umuma
ait çayır ve otlak yerlerinin kullanılmasında ve bunlardan faydanılmasında mera
yaylak ve kışlaklara ilişkin hükümler uygulanır.


 


Mera, Yaylak ve Kışlak Olarak Tahsis Edilecek Yerler


Madde
5 – Komisyonca
tespit edilecek ihtiyaca göre aşağıda belirtilen yerler mera, yaylak ve kışlak
olarak, köylere veya belediyelere tahsis edilir.


a)
Kadimden beri mera, yaylak ve kışlak olarak kullanılan yerler ile aynı amaçla
kullanılmak üzere köy veya belediyelere tahsis ya da terk edilen yerler,


b)
Devletin hüküm ve tasarrufunda veya Hazinenin mülkiyetinde bulunan arazilerden
etüt sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak yararlanılabileceği anlaşılan yerler,


c)
Mera, yaylak ve kışlak olarak kullanılmak amacıyla kamulaştırılacak yerler,


d)
Tapu kayıtlarında mera, yaylak ve kışlak olarak görülen ve halen işgal edilen
yerler.


 


Komisyon ve Teknik Ekipler


Madde
6 – (Değişik birinci fıkra: 19/4/2018-7139/37 md.) Mera,
yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisi Gıda, Tarım ve Hayvancılık
Bakanlığınca yapılır. Bu amaçla valinin görevlendireceği bir vali yardımcısı
başkanlığında; Bakanlık il müdürü, Bakanlık il müdürlüğünden konu uzmanı bir
ziraat mühendisi, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü yetkili temsilcisi, Orman
Genel Müdürlüğü yetkili temsilcisi, ilgili köy veya mahalle muhtarı,
defterdarlıktan veya bulunamaması halinde vali tarafından görevlendirilecek bir
hukukçu, Milli Emlak Müdürlüğünden bir temsilci, Kadastro Müdürlüğünden bir
teknik eleman, Ziraat Odası Başkanlığından bir temsilci ve
ilgisine göre genel kolluk biriminde görevli bir temsilci olmak
üzere on bir kişiden oluşan bir komisyon kurulur.[1]


Komisyonlar
valilik onayı ile oluşturulur. Vali yardımcısının bulunmadığı durumlarda
komisyona Bakanlık il müdürü veya görevlendireceği konu uzmanı bir ziraat
mühendisi başkanlık eder.


Mera, yaylak ve kışlak varlığı ile
hayvancılık potansiyeli dikkate alınarak ihtiyaç duyulan il merkezi ve
ilçelerde komisyona bağlı olarak çalışacak ve tespit, ölçme, harita yapma ve
yer gösterme çalışmalarını yapmak üzere "Teknik Ekipler" oluşturulur.


(Değişik
dördüncü fıkra: 27/5/2004-5178/1 md.) Bu ekipler; Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünden bir
ziraat mühendisi, Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünden bir ziraat mühendisi veya
teknik eleman, Kadastro Müdürlüğünden bir teknik eleman, Millî Emlak
Müdürlüğünden bir temsilci, orman içi, orman kenarı ve orman üst sınırı
meraları ile ilgili olarak bir orman mühendisi, 22.11.1984 tarihli ve 3083
sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununun
uygulama alanlarında Tarım Reformu Teşkilatından bir ziraat mühendisi ile
meradan yararlanan köy ise köyün muhtarı, belediye ise belediye temsilcisi ile
komisyonun teklifi ve valinin onayı ile seçilen iki mahallî bilirkişiden
oluşur.


Teknik
ekipler ilçelerde kaymakamın, illerde komisyonun teklifi ve valinin onayı ile
oluşturulur.


Komisyon
ve teknik ekiplerin çalışma usul ve esasları yönetmelikle belirlenir.


 


Duyuru


Madde
7 – Komisyon
çalışma alanına giren köy ve belediyeler ile inceleme gün ve yerini, 9 uncu
maddeye göre yapılacak tespit çalışmalarından en az otuz gün önce bu köy ve
belediyelerde, ayrıca bunların bağlı oldukları ilçelerde, alışılmış araçlarla
duyurulur. Ayrıca, durum ilgili orman teşkilatı müdürlüklerine, köy
muhtarlıklarına ve belediye başkanlıklarına tebliğ edilir.


3402
sayılı Kadastro Kanunu uyarınca programa alınan yerler, çalışmaların başlamasından
en az 4 ay önce, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce, Bakanlığa bildirilir. Bu
süre içinde ilgili komisyonlar tarafından mera, yaylak ve kışlakların tespit ve
tahdidi yapılarak, durum Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne intikal ettirilir.


Komisyonlar,
yukarıda belirlenen süre içinde mera tespit ve tahdit işlemlerini yapmadığı
takdirde, bu işlemler, 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre kadastro
komisyonlarınca gerçekleştirilir.


 


Tespit ve Tahsisten Önce Yapılacak İşler


Madde
8 – İlgili
köylerin muhtarları veya belediyelerin başkanları, yapılan tebliğden itibaren
otuz gün içinde mera, yaylak ve kışlakların tamamen veya kısmen kendi köy veya
belediyelerine ait olduğunu ispata yarayan bütün bilgileri ve varsa belge
örneklerini komisyona vermeye mecburdurlar. Muhtarlar veya belediye başkanları,
köy veya belediye sınırları içindeki ailelerin sayısını ve bunlara ait
hayvanların cins ve miktarları ile mera, yaylak ve kışlaklardan kimlerin ne
şekilde ve ne miktarda yararlandıklarını da, aynı süre içinde yazılı olarak
komisyona bildirmekle yükümlüdürler.


İlgili
orman teşkilatı müdürlükleri, yapılan tebliğden itibaren otuz gün içinde kendi
bölgelerinde orman sınırları içinde bulunan mera, yaylak ve kışlaklarla ilgili
bilgileri ve belgeleri komisyona vermekle yükümlüdür.


Tapu sicil müdürlüğü ve ilgili diğer kuruluşlar mera,
yaylak ve kışlak olarak tespit edilecek yerlerin 5 inci maddede belirtilen
şartları taşıdığını gösteren bilgi ve belge örneklerini, en kısa sürede
komisyona vermekle yükümlüdürler.


 


Tespit ve Tahdit Çalışmaları


Madde
9 – Komisyonca
görevlendirilen teknik ekipler mevcut mera, yaylak ve kışlaklar ile bu Kanun
gereğince mera, yaylak ve kışlak kapsamına alınacak alanları tespit ederek bu
alanların sınırlarının belirlenmesi ve işaret konulması işlemlerini yapar,
1/5000 ölçekli haritalarını tanzim ederek bu yerleri sınırlandırır.


Mera,
yaylak ve kışlak olarak tespit edilen yerlerin, bu Kanunda gösterildiği şekilde
sınırlandırılmasına esas olmak üzere, yapılması gereken arazide sınır
belirlemesi ve işaret konulması işlemleri, ilgili köy muhtarları ile belediye
başkanlarının veya görevlendirecekleri temsilcilerinin de hazır bulunması
kaydıyla gerçekleştirilir.


Teknik
ekiplerce, bu Kanunun uygulandığı köy veya belediyelerin ekolojik, tarımsal ve
ekonomik özellikleriyle mevcut hayvan varlıkları ve bunların gelecekteki
muhtemel gelişmeleri dikkate alınarak, Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikteki
normlara göre mera, yaylak ve kışlak ihtiyaçları tespit edilir.


Bu
işlemlerin sonunda bir tutanak düzenlenir ve hazır bulunanlarca imzalanır.


(Değişik beşinci fıkra :
27/5/2004-5178/2 md.) Çalışma
alanları içinde orman tahdidi yapılmamış orman içi mera, yaylak ve kışlaklar,
Çevre ve Orman Bakanlığınca illerde görevlendirilen iki üyeden oluşan
komisyonun görüşü alınarak tespit edilir.


Mahkeme
kararı ile kesin hükme bağlanan, orman tahdidi kesinleşen ve kadastrosu yapılan
yerlerde mera, yaylak ve kışlakların kesinleşmiş sınırları esas alınır.


(Ek
fıkra: 3/7/2003-4916/27 md.) Belediye ve mücavir alan sınırları
içerisinde bulunan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında veya Hazinenin özel
mülkiyetindeki arazilerin mera, yaylak ve kışlak olarak tespit ve tahdit
çalışmalarından önce Maliye Bakanlığından izin alınır.


Bu Kanun uygulamalarında
kullanılacak haritalar, Bakanlıkça gerektiğinde gerçek veya tüzel kişilere
ihale yolu ile yaptırılabilir. (Ek cümle: 27/5/2004-5178/2 md.) Bakanlık bu ihaleler ile bu Kanun
kapsamında uygulamaya konulan projelerde gelecek yıllara yaygın yüklenmeye
girişebilir.


 


Özel Sicile Kayıt


Madde
10 – Mera, yaylak ve kışlak olarak tespit ve tahdit edilen
yerlerin haritalarının birer örneği, ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilir.


Kadastro
gören yerler, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16 ncı maddesinin (B) bendine göre
düzenlenen özel siciline kaydedilir.


Birden
fazla il veya ilçenin sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar, idari
sınırlar içerisinde kaldığı yerin Tapu Sicil Müdürlüğündeki özel sicile kaydedilir.


Komisyonlarca,
kadastro görmeyen yerlerde tespit, tahdit ve tahsisi yapılan mera, yaylak ve
kışlaklar Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce özel sicile kaydedilmek üzere
Tapu Sicil Müdürlüklerine bildirilir.


Komisyon
ve Kadastroca tespit, tahdit ve tahsisi yapılan mera, yaylak ve kışlakların ayrıca
Bakanlık il müdürlüğünce envanteri tutulur.


 


Tahsis İçin İhtiyaç Tespiti


Madde
11 – Komisyon; bölgenin ekonomik durumunu, iklim özelliklerini,
toprak işleme esaslarını, arazi kullanma şekillerini ve kullanma kabiliyet
sınıflarını dikkate alarak mevcut mera, yaylak ve kışlaklar ile bu amaçla
kullanılabilecek diğer alanları, sulama ve geçit yerlerini tespit eder ve
haritaları üzerinde belirler.


Köy
veya belediyenin münferiden veya müştereken yararlanacağı mera, yaylak ve
kışlak ihtiyacının belirlenmesinde, bu alanların karakter ve otlatma
kapasitesi, bitkisel ve hayvansal gelişme ve otlatılacak hayvan miktarı dikkate
alınır. Hesaplamada, bir büyükbaş hayvan birimi için verilmesi gerekli olan
mera, yaylak ve kışlak alanı üzerinden o yerlerdeki çiftçi ailelerinin otlatma
hakkı bulunur.


 


Tahsis Kararı


Madde
12 – Komisyon, 11 inci maddeye göre belirlenen ihtiyacı karşılayacak
miktarda mera, yaylak ve kışlaklar ile bunlarla ilgili sulama ve geçit yeri
olarak tespit edilen alanları halkın ortak olarak yararlanmaları amacıyla, o
köy veya belediye tüzel kişiliğine tahsis eder ve tahsis kararı valiliğin
onayına sunulur. Bu kararda, tahsis edilen yerin niteliği, miktarı, sınırları,
hayvan sulama ve geçit yerleri, tahsis amacı, otlatma kapasitesi, aile
işletmelerinin büyükbaş hayvan birimi üzerinden otlatma hakkı ve
otlatabilecekleri hayvan sayısı da belirtilir. İhtiyaçtan fazla çıkan kısım
ise, ihtiyaç içinde bulunan çevre köy veya belediyelerle hayvancılık yapan özel
veya tüzel kişilere kiralanabilir. Ancak kiralama durumu tahsis edilen köy ve
belediyelerin hayvan sayısına göre her 5 yılda yeniden değerlendirilir.


Ayrıca
bu Kanun kapsamına alınmakla birlikte, ancak ıslah edilmek suretiyle mera
olarak kullanılabilecek alanlar, gerekli ıslah işlemlerini taahhüt eden özel ve
tüzel kişilere kiralanabilir.


Kiralama
usul ve esasları yönetmelikle belirlenir.


(Ek fıkra:
27/2/2013-6443/2 md.)
Kiralanacak alanda hayvancılık için gerekli bakım, barınma ve su ihtiyaçlarını
karşılayacak zorunlu hayvancılık tesisleri kurulabilir. Bu tesislerin taban
alanı, kiralanacak alanın yüzölçümünün yüzde birini geçemez. Bu oranı bir
katına kadar artırmaya Cumhurbaşkanı yetkilidir. Bu tesislerin yapılması ve
kullanılması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.[2]


 


Tahsis Kararının Tebliği, İlanı, İtirazı ve Kütüğe Kayıt


Madde
13 – Teknik ekiplerce yapılan çalışmaların sonuçları komisyonca
ilgili köy ve belediyelerin ilan yerlerinde 30 gün süre ile askıda kalır.


Teknik
ekiplerin tespit ve tahdit sonuçlarına karşı askı ilanı süresi içinde komisyona
itiraz edilebilir.


Komisyon
yapılan itirazları 60 gün içinde karara bağlar.


Komisyonun
itirazları inceleyerek aldığı kararlar ile tahsis kararları, o yerin köy
muhtarlığı ile belediye başkanlığına, defterdarlık veya mal müdürlüğüne, ilgili
orman müdürlüğüne ve Tarım Reformu Teşkilatına tebliğ edilir. Ayrıca köy ve
belediyelerde ve bunların bağlı olduğu ilçelerde alışılmış araçlarla ilan
edilir ve bu konuda tutanaklar ve haritalar eklenecek 30 gün süre ile askıya
çıkartılır.


Komisyon
kararlarına karşı 30 günlük askı ilan süresi ve tebligatı gerektiren hallerde
tebliğden itibaren 30 günlük süre içinde asliye hukuk mahkemesine, kadastro
yapılan yerlerde ise kadastro mahkemesine dava açılabilir.


Dava
konusu mera, yaylak ve kışlakların kadastro çalışma alanı dışında kalması
halinde kadastro mahkemelerinin yetkisi bu alanlarla ilgili davaları da kapsar.


30
günlük ilan süresi içinde haklarında dava açılmayan kararlar kesinleşir ve tapu
sicil müdürlüğüne gönderilerek özel sicile kaydedilir.


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Tahsis Amacının Değiştirilmesi


Tahsis Amacının Değiştirilmesi


Madde 14 – (Değişik:
27/5/2004-5178/3 md.)


Tahsis amacı değiştirilmedikçe
mera, yaylak ve kışlaktan bu Kanunda gösterilenden başka şekilde
yararlanılamaz. Ancak, bu Kanuna veya daha önceki kanunlara göre mera, yaylak
ve kışlak olarak tahsis edilmiş olan veya kadimden beri bu amaçla kullanılan
arazilerden;


a)
Enerji ve Tabiî Kaynaklar Bakanlığının talebi üzerine, 3213 sayılı Maden Kanunu
ve 6326 sayılı Petrol Kanunu ile 3/6/2007 tarihli ve 5686 sayılı Jeotermal
Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu hükümlerine göre, arama faaliyetleri
sonunda rezervi belirlenen maden ve petrol faaliyeti ile jeotermal kaynak ve
doğal mineralli sular için zaruri olan,[3]


b) Kültür ve Turizm
Bakanlığının talebi üzerine, turizm yatırımları için zaruri olan,


c) Kamu yatırımları
yapılması için gerekli bulunan,


d) (Değişik: 3/7/2005
- 5403/27 md.) Köy yerleşim yeri ile uygulama imar plânı veya uygulama
plânlarına ilave imar plânlarının hazırlanması, toprak muhafazası, gen
kaynaklarının korunması, millî park ve muhafaza ormanı kurulması, doğal, tarihî
ve kültürel varlıkların korunması, sel kontrolü, akarsular ve kaynakların
düzenlenmesi, bu kaynaklarda yapılması gereken su ürünleri üretimi ve termale
dayalı tarımsal üretim faaliyetleri için ihtiyaç duyulan,


e) 442 sayılı Köy
Kanununun 13 ve 14 üncü maddeleri kapsamında kullanılmak üzere ihtiyaç duyulan,


f) Ülke güvenliği ve
olağanüstü hal durumlarında ihtiyaç duyulan,


g) Doğal afet
bölgelerinde yerleşim yeri için ihtiyaç duyulan,


ğ) (Ek:
26/3/2008-5751/3 md.; Değişik: 9/7/2008-5784/26 md.) Enerji Piyasası Düzenleme
Kurumunun talebi üzerine, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu, 4646 sayılı
Doğal Gaz Piyasası Kanunu ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu hükümlerine
göre, petrol iletim faaliyetleri ile elektrik ve doğal gaz piyasası
faaliyetleri için gerekli bulunan,


h) (Ek:
26/3/2008-5751/3 md.) Jeotermal kaynaklı teknolojik seralar için ihtiyaç
duyulan,


ı) (Ek:
10/9/2014-6552/112 md.) Cumhurbaşkanınca kentsel dönüşüm ve gelişim proje
alanı olarak ilan edilen,[4][5]


i) (Ek:
28/11/2017-7061/53 md.) 9/1/2002 tarihli ve 4737 sayılı Endüstri Bölgeleri
Kanunu kapsamında ilan edilen endüstri bölgeleri, 26/6/2001 tarihli ve 4691
sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu kapsamında ilan edilen teknoloji
geliştirme bölgeleri, 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Organize Sanayi
Bölgeleri Kanunu kapsamında kurulan organize sanayi bölgeleri ve 6/6/1985
tarihli ve 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu kapsamında kurulan serbest
bölgeler için kuruluş ve genişleme aşamalarında ihtiyaç duyulan,


j) (Ek:
15/2/2018-7099/11 md.) 16/6/2005 tarihli ve 5369 sayılı Evrensel Hizmet
Kanunu kapsamında Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığınca kurdurulacak
veya 5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu kapsamında
yetkilendirilmiş işletmeciler tarafından kurulacak veya kurdurulacak elektronik
haberleşme altyapıları için ihtiyaç duyulan,


k) (Ek:19/7/2025-7554/14 md.) 10/5/2005
tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi
Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun kapsamında ilan edilen yenilenebilir
enerji kaynak alanları için ihtiyaç duyulan,


Yerlerin, ilgili
müdürlüğün talebi, komisyonun ve defterdarlığın uygun görüşü üzerine, valilikçe
tahsis amacı değiştirilebilir ve söz konusu yerlerin tescilleri Hazine adına,
vakıf meralarının tescilleri ise vakıf adına yaptırılır.


(Değişik ikinci fıkra:
9/7/2008-5784/26 md.) Bu
madde kapsamında başvuruda bulunan kamu kurumları ile işletmeciler,
faaliyetlerini çevreye ve kalan mera alanlarına zarar vermeyecek şekilde
yürütmek ve kendilerine tahsis edilen yerleri tahsis süresi bitiminde eski
vasfına getirmekle yükümlüdürler. Bu yerler, tahsis süresi bitiminde özel
sicile kaydedilir.


Komisyon gerektiğinde;
3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununun
uygulanmasını Bakanlıktan talep edebilir ve köy veya belediyelerde toplulaştırma
projeleri uygulatabilir.


(Değişik dördüncü fıkra:
26/3/2008-5751/3 md.) Durumu ve sınıfı çok iyi veya iyi olan mera, yaylak ve kışlaklarda
birinci fıkranın (a), (f), (g), (ğ), (h) ve (k) bentleri hariç, tahsis amacı değişikliği yapılamaz.[6][7]


Bu Kanun kapsamında, 3213
sayılı Maden Kanunu ve 6326 sayılı Petrol Kanunu hükümlerine göre arama ve
işletme faaliyetlerinin yürütülmesi ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkartılacak
bir yönetmelikle düzenlenir.


Harman yeri, panayır,
sıvat ve eyrek yerleri gibi kamu orta mallarının tahsis amacı değişikliğinde bu
madde hükümleri uygulanır.


(Ek fıkra: 3/7/2005 -
5403/27 md.) Bakanlık
tarafından uygulanacak mera veya arazi toplulaştırma projeleri kapsamında;
arazinin niteliği ve kullanım bütünlüğü dikkate alınarak işlenen tarım
arazilerinden mera kullanımına mera olarak kullanılan alanlardan arazi
plânlaması yapılabilir. Tarımsal kullanım veya mera bütünlüğü sağlamak için,
nitelikleri itibarıyla değişim yapılacak arazi bulunamaması durumunda bu fıkra
hükümlerine göre değerlendirmek, değiştirmek veya satın almak sureti ile kamulaştırma
yapılabilir. Kamulaştırılan bu araziler değişim veya doğrudan satış ile
değerlendirilir. Yapılan kamulaştırma ve değişim ile ilgili işlemler ve düzenlenen
kâğıtlar Katma Değer Vergisi hariç her türlü vergi, resim, harç ve katkı payından
müstesnadır.


 


Tahsis Kararında Değişiklik


Madde
15 – Köy veya belediyelerin mera, yaylak ve kışlak
ihtiyaçlarındaki değişme ve gelişmeler göz önünde tutularak, tahsis kararının
değiştirilmesi komisyonun teklifi üzerine valiliğin onayı ile yapılır. Ancak bu
değişikliğin yapılabilmesi için, son tahsis kararından itibaren beş yıl geçmiş
olması gerekir. Bu süre, 14 üncü maddede öngörülen tahsis amacının
değiştirilmesi bakımından uygulanmaz.


Tahsis
kararındaki değişiklikler mera, yaylak ve kışlaklarla ilgili özel sicile
işlenir.


 


Zilyedlik Yoluyla Yapılmış Olan Tesciller


Madde 16 – Komisyonlar,
köy ve belediyelere tahsisli veya kadimden beri bu amaçla kullanılan mera,
yaylak ve kışlaklar üzerinde zilyedlik yoluyla hasım gösterilmeksizin yapılmış
bulunan tescillerin iptalini sağlamak üzere, durumu Hazineye ihbar etmekle
yükümlüdürler.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Mera, Yaylak ve Kışlakların Korunma, Bakım ve Islahı


Sınırların İşaretlenmesi


Madde
17 – Tespit, tahdit ve tahsis edilen mera, yaylak ve
kışlakların çevreleri, teknik esaslara uygun olarak sınır işaretleriyle
belirlenir.


 


Mera Araştırma Bölümlerinin Kurulması


Madde
18 – Mera, yaylak ve kışlakların bakım, ıslah, koruma,
kontrol ve uygun kullanımını sağlamak için, araştırma, planlama, ıslah
projeleri, otlatma zamanı, kullanma sistemi, koruma ve kontrol tedbirlerini
tespit etmek üzere; Bakanlıkça uygun görülen yerlerde, mevcut zirai araştırma
enstitüleri ve üniversiteler bünyesinde mevzuat çerçevesinde mera araştırma
bölümleri kurulur ve mevcut bulunanlar yukarıdaki amaca hizmet edebilecek
şekilde yeniden düzenlenebilir.


 


Mera, Yaylak ve Kışlakların Korunması


Madde
19 – Muhtarlar ve belediye başkanları; mera, yaylak ve
kışlakların ve sınır işaretlerinin korunmasından ve ayrıca tahsis amacına göre
en iyi şekilde kullanılmasının sağlanmasından sorumludur. Muhtarlar ve belediye
başkanları ayrıca, geliştirme projelerinde öngörülen hususların yerine
getirilmesinde, kamu görevlilerine yardımcı olmakla görevli ve sorumludurlar.


Bu
amaçla ilgili köy ve belediyelerde "Mera Yönetim Birlikleri" kurulur.
Mera Yönetim Birliklerinin kuruluş ve çalışma esas ve usulleri yönetmelikle
belirlenir.


Muhtarlar
ve belediye başkanları, mera, yaylak ve kışlaklara tecavüz olduğu takdirde
durumu derhal Bakanlık il veya ilçe müdürlüğüne, il ve ilçe müdürlükleri de
valilik veya kaymakamlığa bildirmekle yükümlüdürler. Bu makamlarca 3091 sayılı
Taşınmaz Mal Zilyedliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanun veya
2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75 inci maddesi uyarınca gerekli işlemler
yapılır.


 


İnşaat Yasağı


Madde
20 – Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy Kanununda
öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına
göre yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, suluk, sundurma ve süreklilik
göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığının talebi üzerine turizme
açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev, ahır ve benzeri
inşaatlar yapılamaz.


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Çeşitli Hükümler


Mera, Yaylak ve Kışlak İddiasının İspatı


Madde
21 – Bu Kanuna göre tahsis yapılmış olan köy veya
belediyelerde, mera, yaylak ve kışlak alanları ile ilgili iddialar, ilgili tapu
sicil müdürlüğünde tutulan özel sicillerin tanziminden sonra, ancak bu
sicildeki kayda dayanılarak ispat edilir.


Tahsis
kararlarında belirtilen haklara tahsislerin kesinleştiği tarihten itibaren 5
yıl geçtikten sonra tespitlerden önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz
edilemez ve bunlara karşı dava açılamaz.


 


Yararlanma Hakkı ve Kapsamı


Madde 22 – Çiftçi
ailelerinin bir mera, yaylak ve kışlaktan yararlanabilmeleri için, bu yerin
bulunduğu köy veya belediye sınırları içinde, tahsisin yapıldığı tarihte en az
altı aydan beri ikamet ediyor olmaları gerekir. Ancak, Devletçe naklen
yerleştirilenler için bu şart aranmaz.


Köy ve belediye sınırları içinde arazisi olmakla birlikte
tahsis kararı kapsamına girmeyen çiftçi aileleri, o köy veya belediyeye tahsis
edilen mera, yaylak ve kışlaktan yararlanamazlar.


Başka
yere yerleşme amacı ile bulundukları yeri terkeden çiftçi aileleri, yararlanma
hakkını kaybeder. Ancak, bunların sürekli ikamet amacıyla geri dönmeleri
halinde, bu hak komisyon kararı ile tanınabilir.


Göçerlerin
mera, yaylak ve kışlaklardan yararlandırılmalarında bu Kanun hükümleri
uygulanır.


Göçerlerle
ilgili uygulama usul ve esasları yönetmelikle düzenlenir.


 


Aşırı Otlatmanın Önlenmesi


Madde 23 – Mera,
yaylak ve kışlağa, komisyonun tahsis kararında belirtilen miktardan fazla
hayvan sokulamaz.


Ancak,
daha sonra bakım, koruma ve ıslah sonucu mera, yaylak ve kışlağın otlatma ve
barındırma kapasitesinde bir artışın olması halinde, köy veya belediyelerin
teklifi üzerine veya doğrudan doğruya komisyonca yeniden tespit yapılarak
otlatılacak hayvan miktarı artırılabilir.


 


Sonradan Yerleşenlerle Yeni Ailelerin Yararlanma Hakkı


Madde 24 – Köy veya belediye sınırları içinde çiftçilikle geçinmek
üzere yerleşenlerle bu yerleşim yerinde oturup yeni aile kuranlara; mera,
yaylak ve kışlağın o tarihteki yeterlilik durumu dikkate alınarak, komisyon
tarafından yararlanma hakkı tanınabilir.


 


İhtiyaç Fazlası Ürünlerin Satılması


Madde
25 – Mera, yaylak ve kışlaklardan elde edilen ürünlerin
ihtiyaç fazlası, Mera Yönetim Birlikleri kararı ile satılabilir. Bu satıştan
elde edilen gelir, mera alanlarının geliştirilmesi amacı ile köy sandığına veya
belediye bütçesinde ayrı bir hesaba gelir kaydedilir ve amacı dışında
kullanılamaz.


 


Mera, Yaylak ve Kışlaklardan Yararlananların Yükümlülükleri


Madde
26 – Mera, yaylak ve kışlaklardan yararlanan çiftçi
aileleri, yapılacak bakım ve ıslah çalışmalarına ait giderlere, komisyonca gerekli
görülmesi halinde, valiliğin onayı ile belirlenecek süre ve miktarlarda
katılmakla yükümlüdürler. Bu katılma şekli nakdi olabileceği gibi, işçilik,
araç, makina veya bunların işletme giderleri şeklinde de olabilir.


Mera,
yaylak ve kışlaklardan komisyonca tespit edilecek otlatma haklarına göre yararlanacak
hak sahipleri bölgenin ekonomik durumu, otlatma kapasitesi ve otlatma süresi
dikkate alınarak, komisyonca her yıl tespit edilecek belli bir ücreti ödemekle
yükümlüdürler. Bu alanlarda otlatma hakkının üstünde hayvan otlatılamaz,
otlatma haklarından fazla hayvan otlatanlardan bu ücret, fazla her hayvan
sayısı için üç katı olarak tahsil edilir. Muhtarlık veya belediyeler tarafından
bu amaçla yapılacak tahsilat, o yerin mera alanlarının ıslah ve geliştirilmesi
amacı ile köy sandığına veya belediye bütçesinde ayrı bir hesaba gelir
kaydedilir ve amacı dışında kullanılamaz.


Komisyonca
tespit edilen ücret ve para cezalarının takip ve tahsilinde 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.


 


Yükümlülükleri Yerine Getirmeyenler


Madde
27 – 26 ncı maddede öngörülen hususlara riayet etmeyen ve
yükümlülüklerini yerine getirmeyenlerin mera, yaylak ve kışlaklardan yararlanma
hakları, Bakanlık taşra teşkilatının teklifi ve valilik onayı ile en az 7 gün,
en çok 30 gün süre ile geçici olarak, aynı fiilin tekrarı halinde ise
yararlanma hakkı bir otlatma dönemi için iptal edilir.


Yasaklanmış
yerlerde hayvanlarını otlatmaya devam edenlerle mera, yaylak ve kışlak
arazisini sürmek sureti ile tahrip edenler ve izinsiz inşaat yapanlar hakkında,
valilik tarafından 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyedliğine Yapılan Tecavüzlerin
Önlenmesi Hakkında Kanun ile Türk Ceza Kanununun 513 üncü ve devamı maddelerine
göre gerekli kanuni işlem yapılır.


Birinci
ve ikinci fıkralarda belirtilen fiilleri işleyenleri zamanında duyurmayan
muhtar, belediye başkanı gibi bu Kanunun uygulanmasında görev ve sorumluluk
verilen kişiler hakkında, genel hükümlere göre işlem yapılır.


 


Orman Bölgelerinden Yararlanma


Madde
28 – Orman bölgelerindeki köy ve belediyelere tahsis edilen
mera, yaylak ve kışlaklardan o köy veya belediye halkı, bu Kanun ve 6831 sayılı
Orman Kanunu gereğince konulan kayıtlara uymak şartı ile yararlanırlar.


Orman Bakanlığı, orman içi, orman kenarı ve orman üst sınırı
mera, yaylak, kışlak ve otlakların koruma, bakım ve ıslahı konusunda kanunlar
ile verilen görevi yapmaya devam eder.


 


Sınır Değişikliği


Madde 29 – Özel
kanunları gereğince köy ve belediye veya diğer mülki idare sınırlarında
yapılacak değişiklikler, mera, yaylak ve kışlaklara ilişkin tahsis kararlarını
etkilemez.


 


Mali
Hükümler


Madde
30 – (Değişik : 20/6/2001 - 4684/13 md.)


(...)[8]


a)
(Mülga: 6/6/2002-4760/18 md.)


b)
Bu Kanuna göre otlatma amacıyla kiraya verilen mera, yaylak ve kışlaklardan
yönetmelikte belirtilen usule göre alınacak ücretler,


c)
(Mülga:17/1/2019-7161/24 md.)


d)
(Mülga:17/1/2019-7161/24 md.)


e) (Değişik: 27/5/2004-5178/4
md.) Tahsis amacı
değişikliği talebinde bulunan gerçek ve tüzel kişilerden, 14 üncü maddenin
birinci fıkrasının (e), (f), (g) ve (i) bentleri ve vakıf meraları ile toprak
muhafaza, sel ve taşkın kontrolü amacıyla yapılacak her türlü ağaçlandırma ve
erozyon kontrolü çalışmaları ilgili tahsis amacı değişiklikleri hariç, tahsis
amacı değiştirilen mera, yaylak ve kışlaklardan elde olunacak yirmi yıllık ot
geliri esas alınarak, komisyonca tespit edilerek alınacak ücret,[9]


f)
Yayla turizmi amacıyla 20 nci madde çerçevesinde verilecek yapı izinlerinden
valiliklerce tespit edilecek miktarda alınan yapı ruhsat ücretleri ile bu yerlerin
yıllık kira bedelleri,


g)
Her türlü bağış ve yardımlar,


(Değişik
son paragraf: 14/7/2004-5217/10 md.) Tarım ve Köyişleri
Bakanlığı Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına yatırılır. Yatırılan bu tutarlar
bütçeye gelir kaydedilir.


Bu
maddede belirtilen gelirler, tahsilatın yapıldığı tarihi takip eden ayın 15’ine
kadar saymanlık hesabına yatırılır ve gelirlerin tahsilatında 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.


(Değişik
son fıkra: 14/7/2004-5217/10 md.) Bu madde uyarınca
yapılacak tahsilata ilişkin usul ve esaslar ile ödenecek huzur hakları Maliye
Bakanlığının uygun görüşü üzerine Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle
düzenlenir.


 


Yönetmelik


Madde
31 – Bu Kanunun uygulanması ile ilgili hususlar; ilgili
bakanlıklar ve kuruluşların da görüşleri alınarak Bakanlıkça hazırlanacak
yönetmelikle düzenlenir.


 


ALTINCI BÖLÜM


Değiştirilen ve Yürürlükten Kaldırılan Hükümler


Madde
32 – (9/5/1985 tarih ve 3202 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin (f) bendinin
değiştirilmesi ile ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


Madde
33 – (3/4/1930 tarih ve 1580 sayılı Kanunun 159 uncu maddesinin değiştirilmesi
ile ilgili olup yerine işlenmiştir.)


 


Madde
34 – (18/3/1924 tarih ve 442 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin değiştirilmesi ile
ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


Madde
35 – (3/5/1985 tarih ve 3194 sayılı Kanunun 11 inci maddesinin dördüncü fıkrasının
değiştirilmesi ile ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


Yürürlükten Kaldırılan Hükümler


Madde
36 – 1) 17.10.1983 tarih ve 2924 sayılı Orman Köylülerinin
Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkında Kanunun 10 uncu maddesi,


2)
22.11.1984 tarih ve 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair
Tarım Reformu Kanununun 15 inci maddesi,


3)
26.2.1985 tarih ve 3155 sayılı Tarım Reformu Genel Müdürlüğünün Kuruluş ve Görevleri
Hakkında Kanunun 8 inci maddesinin (d) bendi ve 10 uncu maddesinin (c) bendi,


4) 9.5.1985 tarih ve 3202 sayılı Köy
Hizmetleri Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 9 uncu
maddesinin (d) bendi,


5)
7 Ramazan 1274 tarihli Kanunname-i Arazinin 97, 98, 99, 100, 101, 102 ve 105
inci maddeleri,


yürürlükten
kaldırılmıştır.[10]


 


YEDİNCİ BÖLÜM


Geçici ve Son Hükümler


Ek
Madde 1- (Ek: 14/4/2016-6704/13 md.)


30/4/2014
tarihli ve 28987 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 24/2/2014 tarihli ve
2014/6028 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında belirtilen; İstanbul İli Avrupa
Yakası Proje Alanı içerisinde yer alan mera, yaylak ve kışlak gibi orta
mallarının vasıfları, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığınca bu Kanun
hükümlerine bağlı kalınmaksızın resen kaldırılır ve bu taşınmazlar Hazine adına
tescil edilir.


 


Geçici
Madde 1 – Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce mera, yaylak ve
kışlaklarla ilgili olarak adli yargıda görülmekte olan davalara devam olunur.
Komisyonlar, bu davaların sonuçlanmasını bekler


 


Geçici
Madde 2 – (Ek: 11/6/1998-4368/3 md.)


1998 Mali Yılına münhasır ve 30 uncu maddenin birinci
fıkrasının (a) bendinin 1 numaralı alt bendindeki gelire karşılık olmak üzere,
bütçe kapsamındaki fonlara ait ödeneklerin yüzde biri tutarındaki miktar, 1998
yılı için bütçe kapsamına alınan Mera Fonuna aktarılır.


 


Geçici Madde 3- (Ek:
27/5/2004-5178/5 md.; Değişik: 20/4/2005 – 5334/1 md.)[11]


Belediye ve mücavir alan
sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları
içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak
kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis
amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki
taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil
edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar
hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu
nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları
aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve
kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar
verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar
hakkında da aynı hüküm uygulanır.


Birinci
fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken
gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara
ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin
toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi
kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da
uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve
kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve
kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep
etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni
mirasçılarına devredilir.


(Ek fıkra:
3/6/2007-5685/1 md.; Değişik: 26/2/2014 – 6527/25 md.) Birinci fıkrada nitelikleri
belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler
adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya iş yeri yapılmak üzere bedelsiz
olarak veya bedeli karşılığında gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine tahsis
edilen ancak, Hazinece ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucunda mera
olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi üzerine
mera özel siciline yazılan fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre meralık
vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ile doğrudan Hazine
adına tesciline karar verilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için
gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve hâlen tapuda
Hazine adına kayıtlı olan taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir
tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce
Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara veya bunların
haleflerine devredilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar,
Bakanlığın görüşü alınarak Maliye Bakanlığınca belirlenir.


(Ek fıkra:
23/2/2017-6824/8 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazları belediyeler, il özel
idareleri veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarından bedeli karşılığında satın
alan gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri ile bunların kanuni ve akdi haleflerinden
bedel istenilmez, bu taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan
vazgeçilir. Açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak
ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar
verilen, kesinleşen ve henüz tapuda infaz edilmeyen kararlar tapuda infaz
edilmez. Kesinleşen kararlar gereğince doğrudan tapuda Hazine adına tescil
edilen veya mera özel siciline yazılan fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine
göre meralık vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan
herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa
konu edilmeyen ve hâlen tapuda Hazine adına kayıtlı olanların tapuları da talep
etmeleri hâlinde bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanuni
mirasçılarına devredilir.


 


Geçici Madde 4-
(Ek:29/11/2018-7153/19 md.)


Aydın ili Çine ilçesine
bağlı Kahraman, Yolboyu, Evciler, Karakollar, Çaltı, Kuruköy ve Yağcılar köy
yerleşik alanlarında ve civarında yıllardan beri var olan köy yapıları
nedeniyle mera, yaylak veya kışlak olarak kullanımının teknik açıdan mümkün
olmadığı mera komisyonu tarafından tespit edilecek taşınmazlardan belediye, il
özel idaresi veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanlar ile il
özel idaresince 24/2/1984 tarihli ve 2981 sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına
Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler Ve 6785 Sayılı İmar Kanununun Bir
Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun hükümlerine göre hak sahiplerine
tahsis edilen veya aynı Kanuna ve diğer mevzuata göre satılan taşınmazların
tescilleri ot bedeli dahil herhangi bir bedel talep edilmeksizin aynen devam
eder. Bu taşınmazlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış olan davalardan
vazgeçilir. Hazinece bu taşınmazlar hakkında belediye, il özel idaresi, hak
sahibi olanlar veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda
Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınıflandırılmasına
ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda
işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.
Kararları infaz edilenler ise önceki kayıt maliklerine veya kanuni
mirasçılarına bedelsiz olarak devredilir.


 


Yürürlük


Madde
37 – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


 


Yürütme


Madde
38 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.





4342
SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN VEYA


ANAYASA
MAHKEMESİ KARARLARININ YÜRÜRLÜĞE


GİRİŞ
TARİHLERİNİ GÖSTERİR TABLO


 







Değiştiren
Kanunun/ İptal Eden Anayasa Mahkemesi Kararının Numarası



4342
Sayılı Kanunun Değişen veya İptal Edilen Maddeleri



Yürürlüğe
Giriş Tarihi






4368



Geçici
Madde 2



28/2/1998
tarihinden geçerli olmak üzere 14/6/1998 tarihinde






4684



13



1/1/2002






4760



30



1/8/2002
tarihinden geçerli olmak üzere 12/6/2002






4916



9



19/7/2003






5178



6, 9,
14, 30, Geçici Madde 3



8/6/2004






30 uncu
madde



11/1/2003
tarihinden geçerli olmak üzere 8/6/2004






5217



30



1/1/2005






5334



Geçici
Madde 3



3/5/2005






5403



14



19/7/2005






5685



Geçici
Madde 3



20/6/2007






5751



14



2/4/2008






5784



14



26/7/2008






6443



4, 12



15/3/2013






6527



Geçici
Madde 3



1/3/2014






6552



14



31/1/2015






6704



Ek Madde
1



26/4/2016






6824



Geçici
Madde 3



8/3/2017






7061



14, 30



5/12/2017






7099



14



10/3/2018






7139



6



28/4/2018






KHK/700



12,14



24/6/2018 tarihinde birlikte yapılan Türkiye Büyük Millet Meclisi ve
Cumhurbaşkanlığı seçimleri sonucunda Cumhurbaşkanının andiçerek göreve
başladığı tarihte (9/7/2018)






7148



6



26/10/2018






7153



Geçici
Madde 4



10/12/2018






7161



14, 30



18/1/2019






7554



14



24/7/2025









 











[1] 18/10/2018 tarihli ve 7148 sayılı Kanunun 30 uncu
maddesiyle bu fıkrada yer alan “Ziraat Odası Başkanlığından bir temsilci”
ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ilgisine göre genel kolluk biriminde görevli
bir temsilci” ibaresi eklenmiş, “on” ibaresi “on bir” şeklinde
değiştirilmiştir.







[2] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 124 üncü
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[3] 17/1/2019 tarihli ve 7161 sayılı Kanunun 23 üncü
maddesiyle bu bende “6326 sayılı Petrol Kanunu” ibaresinden sonra gelmek üzere
“ile 3/6/2007 tarihli ve 5686 sayılı Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli
Sular Kanunu” ibaresi ile “petrol faaliyeti” ibaresinden sonra gelmek üzere
“ile jeotermal kaynak ve doğal mineralli sular” ibaresi eklenmiştir.







[4] 10/9/2014 tarihli ve 6552 sayılı Kanunun 145 inci
maddesiyle bu bendin 31/1/2015 tarihinde yürürlüğe girmesi hüküm altına
alınmıştır.







[5] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 124 üncü
maddesiyle, bu bentte yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca”
şeklinde değiştirilmiştir.







[6] 26/3/2008 tarihli ve 5751 sayılı Kanunun 3 üncü
maddesinde hernekadar beşinci fıkranın değiştirilmesi hüküm altına alınmışsada;
Kanunun gerekçesi ve meclis tutanaklarının incelenmesinden kanun koyucunun
iradesinin dördüncü fıkrayı kastettiği anlaşıldığından düzenleme bu doğrultuda
yapılmıştır.







[7] 19/7/2025 tarihli ve 7554 sayılı Kanunun 14 üncü
maddesiyle bu fıkrada yer
alan “(a), (f), (g), (ğ) ve (h)” ibaresi (a), (f), (g),
(ğ), (h) ve (k)” şeklinde değiştirilmiştir.







[8] Bu arada yer alan “Bu Kanunla Bakanlığa verilen
görevlerin gerçekleştirilmesi amacıyla personel giderleri hariç her türlü cari,
yatırım ve transfer giderleri ile huzur haklarının ödenmesinde kullanılmak
üzere;” ibaresi, 14/7/2004 tarihli ve 5217 sayılı Kanunun 10 uncu maddesiyle
madde metninden çıkarılmıştır.







[9] 28/11/2017 tarihli ve 7061 sayılı Kanunun 54 üncü
maddesiyle, bu bentte yer alan “(g) bentleri” ibaresi “(g) ve (i) bentleri” şeklinde
değiştirilmiştir.







[10] Kanunname-i Arazi'nin; Türk Medeni Kanunu ve
11/5/1929 tarih ve 501 numaralı Büyük Millet Meclisi Kararı ile 27/1/1943 tarih
ve E.5,K.7 sayılı Temyiz Mahkemesi Tevhidi İçtihad kararı karşısında yürürlükte
olmadığı kanaatine varıldığından sözkonusu Kanun, Mevzuat Külliyatına
alınmamıştır.


Yürürlükte olup olmadığı tartışmalı olan ve bu madde ile kaldırılan
hükümlerden sonra Kanunname-i Arazi'nin yürürlükte olan hükümlerinin kalmadığı
düşünülmektedir.







[11] 3/6/2007 tarihli ve 5685 sayılı Kanunun 1 inci
maddesiyle bu maddede yer alan “mera” ibarelerinden sonra gelmek üzere “,
yaylak ve kışlak” ibareleri eklenmiş, ikinci fıkrada yer alan “doğrudan”
ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.