Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname

811








 


 


*** Bu KHK 22/12/2016
tarihli ve 6769 sayılı Kanunun 191 inci maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.
Ancak 6769 sayılı Kanunun geçici maddeleri gereğince mülga KHK’nin bazı
hükümlerin uygulanmasına devam edileceğinden uygulayıcıya kolaylık sağlamak
amacıyla 556 sayılı KHK sistemde korunmuştur.


 


MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN


HÜKMÜNDE KARARNAME


 


 


         
Kanun Hükmünde Kar.nin Tarihi   :24/6/1995,   No : 556


         
Yetki Kanununun
Tarihi                
: 8/6/1995,    No : 4113


         
Yayımlandığı
R.G.Tarihi                 
: 27/6/1995,  No : 22326


         
V.Tertip Düsturun
Cildi                 
: 34              



 


BİRİNCİ
KISIM


BAŞLANGIÇ HÜKÜMLERİ


BİRİNCİ
BÖLÜM


Amaç, Kapsam, Tanımlar ve Korumadan
Yararlanacak Kişiler


            
Amaç ve kapsam


            
Madde 1 – Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin amacı, bu Kanun Hükmünde
Kararname hükümlerine uygun olarak tescil edilen markaların korunmasını
sağlamaktır.


            
Bu Kanun Hükmünde Kararname, markaların korunmasına ilişkin esasları, kuralları
ve şartları kapsar.


            
Tanımlar


            
Madde 2 – Bu Kanun Hükmünde Kararnamede geçen:


            
a) "Marka", ortak markalar ve garanti markaları dahil ticaret
markaları veya hizmet markalarını.


            
b) "Paris Sözleşmesi", Sınai Mülkiyetin Himayesine Mahsus
Milletlerarası Bir İttihat İhdas Edilmesine Dair 20 Mart 1883 Tarihli Mukavele
ile Türkiye tarafından onaylanmış değişikliklerini,


            
c) "Enstitü", 544 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kurulan Türk
Patent Enstitüsünü.


            
d) "Marka Vekili", bu Kanun Hükmünde Kararnamede belirtilen haklarla
ilgili konularda, ilgili kişileri Enstitü nezdinde temsil eden, danışmanlık
yapan ve haklarının korunması için Enstitü nezdinde gerekli girişimlerde bulunan
ve işlemleri yürüten kişileri,


            
ifade eder.





812


 


 


            
Korumadan yararlanacak kişiler


            
Madde 3 – Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin öngördüğü koruma; Türkiye
Cumhuriyeti sınırları içinde ikametgahı olan veya sınai veya ticari faaliyette
bulunan gerçek veya tüzel kişilerce veya Paris Sözleşmesi yahut Dünya Ticaret
Örgütü Kuruluş Anlaşması hükümleri dahilinde başvuru hakkına sahip kişilerce
elde edilir.


            
Bu Kanun Hükmünde Kararname kapsamına girmemekle beraber, Türkiye Cumhuriyeti
uyruğundaki kişilere kanunen veya fiilen marka koruması tanımış yabancı
devletlerin gerçek veya tüzel kişileri de karşılıklılık ilkesi uyarınca
Türkiye'de marka korunmasından aynı şekilde yararlanır.


            
Milletlerarası anlaşmaların öncelikle uygulanması


            
Madde 4 – Türkiye Cumhuriyeti kanunlarına göre yürürlüğe konulmuş
milletlerarası anlaşma hükümlerinin bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinden
daha elverişli olması halinde, 3 üncü maddede belirtilen kişiler, elverişli
hükümlerin uygulanmasını talep etme hakkına sahiptir.


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Markanın İçereceği İşaretler ve
Markanın Elde Edilmesi


 


            
Markanın içereceği işaretler


            
Madde 5 – Marka, bir teşebbüsün mal veya hizmetlerini bir başka teşebbüsün
mal veya hizmetlerinden ayırt etmeyi sağlaması koşuluyla, kişi adları dahil,
özellikle sözcükler, şekiller, harfler, sayılar malların biçimi veya
ambalajları gibi çizimle görüntülenebilen veya benzer biçimde ifade edilebilen, baskı yoluyla yayınlanabilen ve
çoğaltılabilen her türlü işaretleri içerir. (1) (2)


            
Marka, mal veya ambalajı ile birlikte tescil ettirilebilir. Bu durumda mal veya
ambalajın tescili marka sahibine mal veya ambalaj için inhisari bir hak
sağlamaz. (Ek cümle :22/6/2004 – 5194/12 md.) İnhisarî hak
sağlamayan bu tür unsurlar tescil belgesi üzerinde açıkça belirtilir.


Marka hakkının elde edilmesi


            
Madde 6 – Bu Kanun Hükmünde Kararname ile sağlanan marka koruması tescil
yoluyla elde edilir.


            
Marka tescilinde red için mutlak nedenler


            
Madde 7 – Aşağıda yazılı işaretler marka olarak tescil edilemez:


            
a) 5 inci madde kapsamına girmeyen işaretler,


 


 


 


 


——————————


(1)   Bu fıkraya
"sayılar" ibaresinden sonra gelmek üzere 3/11/1995 tarih ve 4128
sayılı Kanunun 5 inci maddesiyle "malların biçimi veya
ambalajlarının" ibaresi eklenmiş olup, metne işlenmiştir.


(2) Bu fıkrada yer
alan “ambalajlarının”ibaresi, 22/6/2004  tarihli ve 5194 sayılı Kanunun 12
nci maddesiyle “ambalajları”şeklinde değştirilmiş ve metne işlenmiştir.





813


 


          b) (Değişik :
22/6/2004 - 5194/13 md.) Aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetle ilgili
olarak tescil edilmiş veya daha önce tescil için başvurusu yapılmış bir marka
ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olan markalar,


             c)
Ticaret alanında cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi
kaynak belirten veya malların üretildiği, hizmetlerin yapıldığı zamanı gösteren
veya malların ve hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret
ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markalar.(1)



             d)
Ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat
veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları
münhasıran veya esas unsur olarak içeren markalar,


             e)
Malın özgün doğal yapısından ortaya çıkan şeklini veya bir teknik sonucu elde
etmek için zorunlu olan, kendine malın şeklini veya mala asli değerini veren
şekli içeren işaretler,


             f)
Mal veya hizmetin niteliği, kalitesi veya üretim yeri, coğrafi kaynağı gibi
konularda halkı yanıltacak markalar,


             g)
Yetkili mercilerden kullanmak için izin alınmamış ve dolayısıyla Paris Sözleşmesinin
2 nci mükerrer 6 ncı maddesine göre reddedilecek markalar,


             h)
Paris Sözleşmesinin 2 nci mükerrer 6 ncı maddesi kapsamı dışında kalan ancak
kamuyu ilgilendiren, tarihi, külterel değerler bakımından halka mal olmuş ve
ilgili mercilerin tescil izni vermediği diğer armalar, amblemler veya nişanları
içeren markalar,


             ı)
(İptal: Anayasa Mahkemesi’nin 27/5/2015 tarihli ve E.: 2015/33, K.: 2015/50
sayılı Kararı ile.)


             j)
Dini değerleri ve sembolleri içeren markalar,


             k)
Kamu düzenine ve genel ahlaka aykırı markalar.


             (Ek
fıkra : 3/11/1995 - 4128/5 md.;Değişik:22/6/2004 – 5194/13 md.) Bir marka
tescil tarihinden önce kullanılmış ve tescile konu mallar veya hizmetlerle
ilgili olarak bu kullanım sonucu ayırt edici bir nitelik kazanmış ise (a), (c)
ve (d) bentlerine göre tescili reddedilemez.


             Marka tescilinde red
için nispi nedenler


             Madde
8 – Tescil edilmiş veya tescil için başvuru yapılmış bir markanın sahibi
tarafından itiraz yapılması durumunda aşağıdaki hallerde marka tescil edilemez:



             a)
Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce
başvurusu yapılmış bir marka ile aynı ise ve aynı mal veya hizmetleri
kapsıyorsa,


             b)
Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce
başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya
tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı
veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın
halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil
edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini
de kapsıyorsa.


 


——————————


(1)    Bu bende, "çeşit"
ibaresinden sonra gelmek üzere 3/11/1995 tarih ve 4128 sayılı Kanunun 5 inci
maddesiyle "vasıf" ibaresi eklenmiş olup, metne işlenmiştir.





814


 


            
Marka sahibinin ticari vekili veya temsilcisi tarafından markanın kendi adına
tescili için, marka sahibinin izni olmadan ve geçerli bir gerekçe gösterilmeden
yapılan başvuru, marka sahibinin itirazı üzerine red edilir.


            
Tescilsiz bir markanın veya ticaret sırasında kullanılan bir başka işaretin
sahibinin itiraz etmesi üzerine, tescili istenilen marka, aşağıdaki hallerde
tescil edilmez.


            
a) Markanın
tescili için yapılan başvuru tarihinden önce veya markanın tescili için yapılan
başvuruda belirtilen rüçhan tarihinden önce bu işaret için hak elde edilmiş
ise,


            
b)Belirtilen işaret, sahibine daha sonraki bir markanın kullanımını yasaklama
hakkını veriyorsa,


            
Marka, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce yapılmış bir
markanın aynı veya benzeri olmakla birlikte, farklı mallar veya hizmetlerde
kullanılabilir. Ancak, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış
markanın, toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın
sağlanabileceği, markanın itibarına zarar verebileceği veya tescil için
başvurusu yapılmış markanın ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar
doğurabileceği durumda, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce
yapılmış bir marka sahibinin itirazı üzerine, farklı mal veya hizmetlerde
kullanılacak olsa bile, sonraki markanın tescil başvurusu red edilir.


            
Tescil için başvurusu yapılmış markanın, başkasına ait kişi ismi, fotoğrafı,
telif hakkı veya herhangi bir sınai mülkiyet hakkını kapsaması halinde, hak
sahibinin itirazı üzerine tescil başvurusu reddedilir.


            
Ortak ve garanti markalarının sona ermesinden itibaren üç yıl içinde ortak
marka veya garanti markası ile aynı veya benzeri olan marka tescil başvurusu
itiraz üzerine reddedilir.


            
Bir markanın yenilenmeme nedeniyle koruma süresinin dolmasından sonra iki yıl
içerisinde aynı veya benzer markanın, aynı veya benzer mal ve hizmetler için
yapılan tescil başvurusu itiraz üzerine reddedilir.


 


ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM


Markanın Koruma Kapsamı


 


            Marka tescilinden doğan hakların kapsamı


            
Madde 9 – (Değişik: 21/1/2009 – 5833/1 md.)


            
Marka tescilinden doğan haklar
münhasıran marka sahibine aittir. Marka sahibi, aşağıda belirtilen fiillerin
önlenmesini talep edebilir:


            
a) Markanın tescil kapsamına giren aynı mal ve/veya hizmetlerle ilgili olarak,
tescilli marka ile aynı olan herhangi bir işaretin kullanılması.


            
b) Tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal
ve/veya hizmetlerin aynı veya benzeri mal ve/veya hizmetleri kapsayan ve bu
nedenle halk tarafından, işaret ile tescilli marka arasında ilişkilendirilme
ihtimali de dahil, karıştırılma ihtimali bulunan herhangi bir işaretin
kullanılması.


 





815


 


            
c) Tescilli marka ile aynı veya benzer
olan ve tescilli markanın kapsamına giren mal ve/veya hizmetlerle benzer
olmayan, ancak Türkiye'de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle tescilli
markanın itibarından dolayı haksız bir yarar elde edecek veya tescilli markanın
itibarına zarar verecek veya tescilli markanın ayırt edici karakterini
zedeleyecek nitelikteki herhangi bir işaretin kullanılması.


            
Aşağıda belirtilen durumlar, birinci fıkra hükmü uyarınca yasaklanabilir:


            
a)  İşaretin mal veya ambalajı üzerine konulması.


            
b) İşareti taşıyan malın piyasaya sürülmesi veya bu amaçla stoklanması, teslim
edilebileceğinin teklif edilmesi veya o işaret altında hizmetlerin sunulması
veya sağlanması.


            
c)  İşareti taşıyan malın gümrük bölgesine girmesi, gümrükçe onaylanmış
bir işlem veya kullanıma tabi tutulması.


            
d)  İşaretin, teşebbüsün iş evrakı ve reklamlarında kullanılması.


            
e) İşareti kullanan kişinin, işaretin kullanımına ilişkin hakkı veya meşru bir
bağlantısı olmaması koşuluyla, işaretin aynı veya benzerinin internet ortamında
ticari etki yaratacak biçimde, alan adı, yönlendirici kod, anahtar sözcük veya
benzeri biçimlerde kullanılması.


            
Markanın sahibine sağladığı haklar, üçüncü kişilere karşı marka tescilinin yayın
tarihi itibarıyla hüküm ifade eder. Marka tescil başvurusunun bültende
yayınlanmasından sonra gerçekleşen ve marka tescilinin ilan edilmesi halinde
yasaklanması söz konusu olabilecek fiiller nedeniyle başvuru sahibi, tazminat
davası açmaya yetkilidir. Mahkeme, öne sürülen iddiaların geçerliliğine ilişkin
olarak tescilin yayınlanmasından önce karar veremez.


            
Markanın sözlük veya başka başvuru eserlerinde yer alması


            
Madde 10 – Tescilli bir markanın,
tescilli olduğu belirtilmeden bir sözlük, ansiklopedi veya bir başka başvuru
eserinde, jenerik ad izlenimi verecek şekilde, yayımlanması durumunda, marka
sahibinin talebi üzerine yayımcı, yayımın sonraki ilk sayısında yanlışlığı
düzeltir.


            
Ticari vekil veya temsilci adına tescilli markanın kullanımının yasaklanması


            
Madde 11 – Marka sahibinin ticari vekili veya temsilcisi adına, marka
sahibinin izni alınmadan marka tescili
yapılması halinde; marka sahibi kullanım için yetki vermemiş ise ve


 


 


 





816


 


ticari
vekil veya temsilcinin haklı bir gerekçesi yoksa, marka sahibinin markasının
kullanılmasına itiraz etmek hakkı vardır.


            
Marka tescilinden doğan hakların kapsamında istisna


            
Madde 12 – Dürüstce ve ticari veya sanayi konularıyla ilgili olarak
kullanılmaları koşuluyla üçüncü kişilerin, ad ve adresini, mal veya hizmetlerle
ilgili cins, kalite, miktar, kullanım amacı, değer, coğrafi kaynak, üretim veya
sunuluş zamanı veya diğer niteliklere ilişkin açıklamaları kullanmaları marka
sahibi tarafından engellenemez.


            
Marka tescilinden doğan hakların tüketilmesi


            
Madde 13 – Tescilli bir markanın tescil kapsamındaki mal üzerine
konularak, marka sahibi tarafından veya onun izni ile Türkiye'de piyasaya
sunulmasından sonra, mallarla ilgili fiiller marka tescilinden doğan hakkın
kapsamı dışında kalır.


            
Marka sahibinin, birinci fıkra hükmüne girmesine rağmen, malın piyasaya
sunulmasından sonra, üçüncü kişiler tarafından değiştirilerek veya
kötüleştirilerek ticari amaçlı kullanmalarını önleme yetkisi vardır.


 


DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM


Markanın Kullanılması


 


            
Markanın kullanılması


            
Madde 14 – (İptal:
Anayasa Mahkemesinin 14/12/2016 tarihli ve E.: 2016/148, K.: 2016/189 sayılı
Kararı ile.)





817


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Marka Tescilinden Doğan Haklarla


İlgili Hukuki İşlemler


 


            
Markanın hukuki işlemlere konu olması


            
Madde 15 – Tescilli bir marka, başkasına devir edilebilir, miras yolu
ile intikal edebilir, kullanma hakkı lisans konusu olabilir, rehin edilebilir.
Rehin hakkı bakımından Medeni Kanunun rehin hakkına ilişkin hükümleri
uygulanır.


            
Tescilli bir marka üzerindeki sağlararası işlemler yazılı şekle tabidir.


            
Markanın devri


            
Madde 16 – Marka, tescil edildiğini mal veya hizmetlerin tümü veya bir
kısmı için devredilebilir.


            
Bir işletmenin aktif ve pasifleri ile birlikte devri, aksi
kararlaştırılmamışsa, işletmeye ait markaların da devrini kapsar. Bu hüküm,
işletmenin devrine, sözleşmeden doğan yükümlülük halinde uygulanır.


            
İkinci fıkra hükmü hariç olmak üzere, bir markanın devri, mahkeme kararının
sonucu olan devir hariç, yazılı olarak yapılır ve devir sözleşmesi taraflarca
imzalanır. Aksine sözleşmeler hükümsüzdür.


            
Markanın devri, mal veya hizmetlerin coğrafi kaynağı, kalitesi veya markanın
kendisi ile ilgili olarak halkı yanılgıya düşürebilecek nitelikte ise, yeni
marka sahibi halkı yanılgıya düşürmeyecek şekilde mal veya hizmetlerde marka
tescilinin sınırlı bir hale getirilmesini kabul etmediği takdirde devir işlemi
Enstitü tarafından yapılmaz.


            
(İptal beşinci fıkra : Anayasa Mahkemesi’nin 13/5/2015 tarihli ve E.:
2015/49, K.:2015/46 sayılı Kararı ile.) 


            
Devir, taraflardan birinin talebi üzerine, sicile kayıt edilir ve yayınlanır.


            
Devir, sicile kayıt edilmediği sürece, taraflar markanın tescilinden doğan
yetkileri iyi niyetli üçüncü kişilere karşı ileri süremez.


            
Ticari vekil veya temsilci adına tescilli markanın devri


            
Madde 17 – Marka sahibinin izni olmadan onun ticari vekili veya
temsilcisi adına marka tescil edilmesi halinde, ticari vekil veya temsilcinin
haklı bir gerekçesi yoksa, marka sahibinin söz konusu tescilin kendi lehine
devredilmesini isteme yetkisi vardır.





818


 


            
Markanın teminat olarak gösterilmesi


            
Madde 18 – Tescilli bir marka, işletmeden bağımsız olarak, teminat
olarak gösterilebilir.


            
Markanın teminat olarak gösterilmesi, taraflardan birinin talebi üzerine,
sicile kayıt edilir ve yayınlanır.


            
Haciz


            
Madde 19 – Tescilli bir marka işletmeden bağımsız olarak, haciz
edilebilir.


            
Haciz sicile kayıt edilir ve yayınlanır.


            
Lisans


            
Madde 20 – Tescilli bir markanın kullanım hakkı, tescil edildiği mal
veya hizmetlerin bir kısmı veya tamamı için lisans sözleşmesine konu olabilir.


            
Lisans şartları


            
Madde 21 – Lisans, inhisari lisans veya inhisari olmayan lisans şeklinde
verilebilir.


            
Aksi sözleşmede kararlaştırılmamışsa, lisans inhisari değildir. Lisans veren
markayı kendi kullanabileceği gibi, üçüncü kişilere aynı markaya ilişkin başka
lisanslar da verebilir.


            
İnhisarı lisans söz konusu olduğu zaman, lisans veren başkasına lisans veremez
ve hakkını açıkça saklı tutmadıkça, kendisi de markayı kullanamaz.


            
Aksi sözleşmede kararlaştırılmamışsa lisans sahipleri, lisanstan doğan
haklarını üçüncü kişilere devredemez veya alt lisans veremez.


            
Aksi sözleşmede kararlaştırılmamışsa lisans hakkını alan kişi, markanın koruma
süresinde markanın kullanılmasına ilişkin her türlü tasarrufta bulunabilir.


            
Aksi sözleşmede kararlaştırılmamışsa, inhisari lisansa sahip olan kişi, üçüncü
bir kişi tarafından marka sahibinin markadan doğan haklarına, tecavüz edilmesi
durumunda, marka sahibinin bu Kanun Hükmünde Kararname uyarınca açabileceği
davaları, kendi adına açabilir. İnhisari olmayan lisans sahiplerinin, dava açma
hakları yoktur.


            
Altıncı  fıkra  hükümlerine göre, markaya tecavüz dolayısıyla dava
açma hakkı olmayan  bir  lisans  alan,  noter 
vasıtasıyla  yapacağı  bir  bildirimle, gereken davayı





819


 


açmasını
marka sahibinden isteyebilir. Marka sahibinin, bu talebi kabul etmemesi veya
bildirimin alındığı tarihten itibaren üç ay içinde, gerekli davanın açılmaması
halinde, lisans alan yaptığı bildirimi de ekleyerek, kendi adına dava açabilir.
Lisans alan, ciddi bir zarar tehlikesi karşısında ve söz konusu sürenin
geçmesinden önce, ihtiyati tedbire karar verilmesini mahkemeden talep edebilir.
Lisans alan, dava açtığını marka sahibine bildirir.


            
Marka sahibi, talimatlarıyla uygunluk içinde, lisans alan tarafından üretilen
malın veya sunulan hizmetlerin kalitesini garanti edecek önlemleri alır.


            
Sözleşme şartlarının lisans alan tarafından ihlali halinde, tescilli bir
markadan doğan haklar, lisans alana karşı, dava yoluyla ileri sürülebilir.


            
Lisans sicile kayıt edilmediği sürece, iyiniyetli üçüncü kişilere karşı ileri
sürülemez.


            
Lisans sözleşmelerinde, bu Kanun Hükmünde Kararname ile konuya ilişkin diğer
kanun, tüzük, yönetmelik ve tebliğlere aykırı hükümler bulunamaz. Bu tür
düzenlemeler lisans tarihinden sonra yapılsa dahi, lisans sözleşmelerindeki
aykırı hükümler geçersiz sayılır.


            
Hukuki işlemlerin başvurulara uygulanması


            
Madde 22 – Devir, lisans, intikal, haciz, rehin ve marka sahibi
hakkındaki değişiklikler ile ilgili hukuki işlemler marka başvurularına da
uygulanır.


           
(Ek fıkra :22/6/2004 – 5194/14 md.) Bildirim adresinde bir değişiklik olması
durumunda, adres değişikliğinin yazılı olarak Enstitüye bildirilmesi
zorunludur. Bu bildirimin yapılmaması halinde, Enstitüde mevcut en son adrese
yapılmış bildirimler geçerlidir.


 


 


İKİNCİ
KISIM


BAŞVURU


BİRİNCİ
BÖLÜM


Marka Başvurusu ve Ekleri


 


            
Başvuru şartları


            
Madde 23 – Bir markanın tescil edilmesi için, aşağıda belirtilen
unsurlar ile başvuruda bulunmak şarttır:


            
a) Şekli ve kapsamı yönetmelikte belirlenen, başvuru sahibinin kimliğine
ilişkin bilgileri de içeren başvuru dilekçesi,


            
b) Markanın yayına ve çoğaltmaya elverişli örneği,





820


 


            
c) Markanın kullanılacağı malların veya hizmetlerin listesi,


            
d) Başvuru ücretinin ödendiğini gösterir belge aslı,


            
e) Sınıf veya sınıfların ücretinin ödendiğini gösterir belge aslı,


            
f) Marka vekili tayin edilmiş ise vekaletname,


            
g) Başvuru sahibi tüzel kişi ise imza sirküleri,


            
h) Başvuru sahibinin ticaretle uğraştığını gösterir belge,


            
Bir marka tescil başvurusunun geçerliliği için, başvuru ücretinin başvuru ile
birlikte ödenmesi şarttır.


            
Her marka tescili için ayrı başvuru yapılması zorunludur.


            
Bir
marka başvurusu ile birlikte veya daha sonra Enstitüye verilecek her türlü
belge, bu Kanun Hükmünde Kararnameye ilişkin yönetmelikte öngörülen hususları
kapsar.


            
Sınıflandırma


            
Madde 24 – Markaların kullanılacağı mallar veya hizmetler, markaların
tescili amaçları için malların veya hizmetlerin uluslararası sınıflandırmasına
ilişkin esaslara göre sınıflandırılır. Sınıflandırma ile ilgili ilkeler
yönetmelikte belirtilir.


İKİNCİ
BÖLÜM


Rüçhan Hakkı


 


            
Milletlerarası sözleşmelere dayanan başvurulardan doğan rüçhan hakları


            
Madde 25 – Paris Sözleşmesine dahil ülkelerden birine mensup veya bu
ülkelerden birine mensup olmamakla birlikte onlardan birinde ikametgahı veya
işler durumda bir ticari müessesesi bulunan gerçek veya tüzel kişiler, bu
ülkelerin herhangi birinde yetkili mercilere bir markanın tescili için usulüne
uygun olarak yaptıkları başvuru tarihinden itibaren altı ay süreyle aynı marka
için tescil belgesi almak üzere Türkiye'de başvuru yapma konusunda rüçhan
hakkından yararlanır. Bu süre içinde kullanılmayan rüçhan hakları düşer.


            
Birinci fıkrada belirtilen süre içinde, rüçhan hakkına dayanılarak başvuru
yapıldığı takdirde, rüçhan hakkının doğduğu tarihten itibaren üçüncü kişiler
tarafından yapılacak rüçhan hakkına konu olan tescil başvurusunun mal veya
hizmetler itibarıyla kapsamındaki başvurular ve bunlar adına yapılacak marka
tescilleri hüküm ifade etmez.





821


 


            
Paris Sözleşmesine taraf bir ülke uyruğu olan gerçek veya tüzel kişi, Paris
Sözleşmesine taraf olmayan bir ülkede marka tescili için geçerli bir başvuru
yapmışsa, bu madde hükmüne göre, söz konusu başvurunun rüçhan hakkından
yararlanır.


            
Sergilerde teşhir hakkından doğan rüçhan hakları


            
Madde 26 – Tescil başvurusundaki markanın kullanılacağı malları veya
hizmetleri Türkiye'de açılan milli ve milletlerarası sergilerde veya Paris
Sözleşmesine taraf ülkelerde açılan resmi veya resmi olarak tanınan sergilerde
teşhir eden 3 üncü maddenin birinci fıkrasında yazılı gerçek veya tüzel
kişiler, sergideki teşhir tarihinden itibaren altı ay içinde Türkiye'de marka
tescil ettirmek için başvuru yapma konusunda rüçhan hakkından yararlanır.


            
Tescil başvurusunda belirtilen markanın kullanılacağı mallar veya hizmetler,
sergide görünür şekilde resmi açılış tarihinden önce sergilenmişse rüçhan
süresi, malların sergi yerine konulduğu veya hizmetin sergilendiği tarihten
itibaren başlar.


            
Birinci fıkrada belirtilen sergilerden Türkiye'de açılanların yetkili
mercileri, tescil başvurusundaki bir markanın kullanılacağı mallarını sergide
teşhir edenlere veya hizmeti sergileyenlere, teşhir ettikleri malların çeşidini
veya teşhir ettikleri hizmetlerin cinsini açıkça belirten ve malın veya
hizmetin sergide görünür şekilde sergilendiği tarihi ve resmi açılış tarihini
gösterir bir belge verir.


            
Yabancı ülkelerde teşhir edilen mallar veya hizmetler için, serginin açıldığı
ülkenin yetkili mercileri tarafından düzenlenen ve üçüncü fıkrada yazılı
hususları içeren bir belgenin verilmesi şarttır.


            
Başvurusu yapılmış veya tescil edilmiş bir markanın kullanılacağı malların
Türkiye'de açılan sergilerde teşhir edilmesine ve sergi bittikten sonra ülkesine
geri gönderilmesine engel olunmaz.


            
Bir sergide teşhir edilmiş, tescil başvurusu bulunan veya tescilli bir markanın
kullanılacağı mallar veya hizmetler ile ilgili olarak birden çok başvuru
yapılmışsa, bu durumda bu malları veya hizmetleri ilk sergileyen kişi, aynı
zamanda sergilenmesi halinde ise ilk başvuruda bulunan kişi, rüçhan hakkından
yararlanır.


            
Rüçhan hakkının hükmü


            
Madde 27 – 25 inci ve 26 ncı madde hükümlerine göre rüçhan hakkının
hüküm ve sonuçları, rüçhan hakkının talep edildiği başvurunun tarihi itibariyle
doğar.


            
Rüçhan hakkının talep edilmesi ve belgelendirilmesi


            
Madde 28 – Başvuru sahibi, yararlanmak istediği rüçhan hakkını başvuru
ile birlikte talep eder. Bununla ilgili rüçhan hakkı belgesini, başvuru
tarihinden itibaren üç ay içinde vermediği takdirde rüçhan hakkından yararlanma
talebi yapılmamış sayılır.


            
Sergi teşhir hakkına dayalı olarak alınmış bir rüçhan, 25 inci maddeye göre
verilen rüçhan süresini uzatmaz.





822


 


ÜÇÜNCÜ KISIM


TESCİL
İŞLEMLERİ


BİRİNCİ BÖLÜM


Başvurunun İncelenmesi


 


            
Şekli inceleme


            
Madde
29 – Enstitü, başvurunun 23 üncü maddede belirtilen şartlara uygunluğunu ve
herhangi bir şekli eksikliğin bulunup bulunmadığını inceler. Enstitü 23 üncü
maddenin birinci ve ikinci fıkrası hükmü uyarınca herhangi bir eksikliğin
olmadığına karar verirse, marka tescil başvurusu başvurunun Enstitüye veya onun
yetkili kıldığı makama verildiği tarih, saat ve dakika itibariyle kesinleşir.


            
Rüçhan hakkı talep edilmişse, Enstitü tarafından 25 inci, 26 ncı ve 27 nci
madde hükümlerine göre ayrıca inceleme yapılır.


            
Şekli eksiklerin giderilmesi


            
Madde 30 – Bir başvuruda, 23 üncü maddede yer alan şartların yerine
getirilmediği tesbit edilirse, Enstitü söz konusu eksiklerin yönetmelikte
öngörülen süre içinde giderilmesini başvuru sahibine bildirir.


            
Enstitü, 23 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen başvuru
dilekçesinde başvuru sahibinin kimliğine ilişkin bilgilerin bulunmaması veya
eksik bulunması yahut (b), (c), (d) bentlerinde belirtilen belgelerden herhangi
birinin verilmemesi halinde, başvuruyu reddeder.


            
Enstitü tarafından giderilmesi istenen ve 23 üncü maddenin birinci fıkrasının
(e), (f), (g) ve (h) bentleri kapsamına giren eksiklerin, yönetmelikte
öngörülen süre içinde giderilmiş olması koşuluyla, marka tescil başvurusu,
başvurunun ilk yapıldığı tarih itibariyle kesinleşir.


            
Rüçhan hakkına ilişkin eksiklerin giderilmemesi, sadece rüçhan hakkının
yitirilmesi bakımından hüküm ifade eder.


            
Başvuru yapma hakkı yönünden inceleme


            
Madde 31 – 3 üncü madde kapsamına girmeyen gerçek veya tüzel kişilerin
başvurusu reddedilir.


            
Red için kesin nedenler yönünden inceleme


            
Madde 32 – Enstitü, başvurunun şekli yönden hiç bir eksiği bulunmadığına
karar  verirse,  markanın kullanılacağı ve tescil kapsamına girmesi
talep edilen mallar





823


 


veya
hizmetlerin bir kısmı veya tamamı itibariyle başvurunun özellikle 7 nci madde
hükümleriyle uygunluğunu inceler. Başvuru, 7 nci maddeye göre, uygun görülmeyen
mallar veya hizmetlerin tamamı veya bir kısmı itibariyle reddedilir.


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Başvurunun Yayınlanması


            
Başvurunun yayınlanması


            
Madde 33 – Başvuru şartları eksiksiz bir şekilde yerine getirilmiş ve
29, 30, 31 ve 32 nci madde hükümlerine göre reddedilmemiş bir marka tescil
başvurusu ilgili bültende yayınlanır.


            
Başvurunun birinci fıkrada belirtilen madde hükümlerine göre reddedilmesine,
başvuru yayınlandıktan sonra karar verilirse, başvurunun reddedildiğine ilişkin
karar ayrıca yayınlanır.


 


ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM


Üçüncü Kişilerin Görüş ve
İtirazları


            
Üçüncü kişilerin görüşleri


            
Madde 34 – Marka başvurusunun yayınından sonra, herhangi bir gerçek veya
tüzel kişi veya herhangi bir grup veya hizmetleri temin edenler, üreticiler
veya imalatçıları temsil eden bir organ, tacir veya tüketiciler, 7 nci maddeye
göre, markanın tescil için yeterli nitelikleri taşımadığını belirten yazılı
görüşlerini Enstitüye sunabilir. Ancak bu kişiler, Enstitü nezdinde işlemlere
taraf olamaz.


            
İtiraz


            
Madde 35 – Tescil başvurusu yapılmış markanın 7 nci ve 8 inci madde hükümlerine
göre tescil edilmemesi gerektiğineilişkin itirazlar ile başvurunun kötü niyetle
yapıldığına ilişkin itirazlar ilgili kişiler tarafından marka başvurusunun
yayınından itibaren üç ay içerisinde yapılır.


            
8 inci maddenin son fıkrası çerçevesinde yapılacak itiraz, ancak itiraz eden
kişinin markasını bu süre içerisinde kullanmaması halinde reddedilir.


            
İtirazlar yazılı ve gerekçeli olarak yapılır. Enstitü itiraz sahibinden,
yönetmelikte öngörülen sürede yerine getirilmek üzere, ek belge, kanıt ve
gerekçeler isteyebilir.





824


 


            
Bu süre içerisinde istenilen ek belge, kanıt ve gerekçeler Enstitüye
verilmediği takdirde itiraz yapılmamış sayılır.


İtirazın incelenmesi


            
Madde 36 – Enstitü, itirazları incelerken gerekli gördüğü süre ve
sıklıkta tarafların itiraz ve karşı görüşlerini ilgili taraflara iletir ve
yazılı görüşlerini alır.


            
Enstitü gerekli görürse tarafları uzlaşmak için biraraya getirir.


            
Enstitü, yapılan itirazı geçerli bulmazsa reddeder. İtiraz, başvuruda
kullanılacağı belirtilen mallar veya hizmetlerden bir kısmıyla ilgili olarak
geçerli bulunursa, bu mallar veya hizmetlere ilişkin olarak kabul edilir.


 


DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM


Marka Başvurusu İle İlgili Şekli
İşlemler


            
Yanlışlıkların düzeltilmesi


            
Madde 37 – Başvuru sahibinin talebi üzerine, marka başvurusunda içerik,
mal veya hizmetlerde değişiklikleri kapsamayan; başvuru sahibinin adı ve
adresindeki hatalar, imla hatalarına ilişkin yanlışlıkların düzeltilmesi,
başvurunun incelenmesi işlemleri aşamasında yapılır.


            
Başvurunun geri çekilmesi


            
Madde 38 – Marka başvurusu, markanın tescil edilmesinden önce, başvuru
sahibi tarafından geri çekilebilir.


 


BEŞİNCİ
BÖLÜM


Tescil


            
Tescil


            
Madde 39 – Bu Kanun Hükmünde Kararname ve ilgili yönetmelik hükümlerine
göre başvurusunu eksiksiz yapmış veya eksiklerini gidermiş ve süresi içerisinde
hakkında itiraz yapılmamış veya yapılan itiraz kesin olarak reddedilmiş bir
başvuru, tescil edilerek sicile kaydedilir. Başvuru sahibine "Marka Tescil
Belgesi" verilir.


            
Sicil kaydında; marka örneği, başvuru tarihi, marka tescil numarası, markanın
kullanılacağı mallar veya hizmetlerin listesi, mal veya hizmetlerin sınıf veya
sınıfları, marka sahibinin ve varsa vekilinin adı, soyadı, uyruğu, tüzel
kişilerde ticaret ünvanı ve hangi ülkenin kanunlarına göre kurulu olduğu,
adresi, tescil tarihi, marka ve marka hakları ile ilgili bütün değişiklikler ve
yönetmelikte öngörülen diğer hususlar yer alır.





825


 


             Marka
sicili alenidir. Talep edilmesi ve yönetmelikte öngörülen ücretin ödenmesi koşuluyla
sicil örneği verilir.


             Sicil
kaydı yapılan marka ile ilgili bilgiler yönetmelikte şekil ve şartları
belirtildiği biçimde ve ikinci fıkrada yer alan unsurları da kapsamak üzere
yayınlanır.


                                                             DÖRDÜNCÜ
KISIM


                                Markanın
Koruma Süresi ve Marka Tescilinin Yenilenmesi


             Markanın koruma süresi


             Madde
40 – Tescilli markanın koruma süresi başvuru tarihinden itibaren on yıldır.
Bu süre, onar yıllık dönemler halinde yenilenir.


             Yenileme


             Madde
41 – Koruma süresi sona eren marka, sahibinin veya onun yetkili kıldığı
vekilin talebi ve yönetmelikte öngörülen yenileme ücretinin ödenmesi koşuluyla
yenilenir.


             Enstitü,
tescil süresinin dolmakta olduğunu, sürenin bitiminden önce ve yönetmelikte
öngörülen süre içinde, marka hakkı sahibine haber verir. Enstitünün bu bilgiyi
vermemiş olması, Enstitüye herhangi bir sorumluluk getirmez.


             Yenileme
talebinin yapılması ve yenileme ücretinin ödenmesi, koruma süresinin sona
erdiği ayın son gününden önceki altı ay içinde gerçekleştirilir. Bu sürenin
kaçırılması durumunda, yenileme talebi, ek bir ücretin ödenmesi koşuluyla,
koruma süresinin sona erdiği ayın son gününden itibaren altı aylık süre uzatımı
içinde de yapılabilir.


             Yenileme
süresi mevcut tescilin sona erdiği gün başlar. Yenileme sicile kayıt edilir ve
yayınlanır.


             Koruma
süresinin bitiminden itibaren altı aylık süre içerisinde yenilenmeyen markalar
hükümsüz sayılır.


BEŞİNCİ KISIM


MARKANIN HÜKÜMSÜZLÜĞÜ VE MARKA HAKKININ SONA
ERMESİ


                                                               BİRİNCİ
BÖLÜM


                                                          Markanın
Hükümsüzlüğü


             Hükümsüzlük halleri


             Madde
42 – Aşağıdaki hallerde markanın hükümsüz sayılmasına yetkili mahkeme tarafından
karar verilir:


             a)
7 ci maddede sayılan haller. (Ancak, 7 nci maddenin (ı) bendinde belirtilen
tanınmış markalarla ilgili davanın tescil tarihinden itibaren 5 yıl içerisinde
açılması gerekir. Markanın tescilinde kötü niyet varsa iptal davası süreye
bağlı değildir.) (1)


             b)
8 inci maddede sayılan haller. (Ancak, 8 inci maddenin son fıkrası çerçevesinde
açılan davada önceki hak sahibi koruma süresinin bitiminden itibaren 2 yıl
içerisinde markasını kullanmamışsa bu bir hükümsüzlük nedeni sayılmaz.)


——————————


(1)  Bu bende;
"davanın" ibaresinden sonra gelmek üzere 3/11/1995 tarih ve 4128
sayılı Kanunun 5 inci maddesi ile " tescil tarihinden itibaren" ibaresi
eklenmiş olup, metne işlenmiştir.


 





826


 


             c) (İptal: Anayasa Mahkemesi’nin
9/4/2014 tarihli ve E.: 2013/147, K.: 2014/75 sayılı Kararı ile.)


             d)
Marka sahibinin davranışları nedeniyle, marka mal ve hizmetler için yaygın bir
ad haline gelmiş ise,


             e)
Hak sahibi veya yetkili kıldığı kişi tarafından kullanım sonucunda tescil
edildiği mal ve hizmetlerin niteliği, kalitesi, üretim yeri ve coğrafi kaynağı
konusunda halkta yanlış anlama ihtimali var ise,


             f)
59 uncu maddeye aykırı kullanım.


             Hükümsüzlük
nedenleri, markanın tescil edildiği bir kısım mal veya hizmete ilişkin bulunuyorsa,
yalnız o mal veya hizmet ile ilgili olarak kısmi hükümsüzlüğe karar verilir.


          (Ek fıkra :
3/11/1995 - 4128/5 md.;Değişik:22/6/2004 – 5194/15 md.) Bir marka tescil
tarihinden önce kullanılmış ve tescile konu mallar veya hizmetlerle ilgili
olarak bu kullanım sonucu ayırt edici bir nitelik kazanmış ise 7 nci maddenin
birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentlerine göre tescili hükümsüz sayılamaz.


 


             Hükümsüzlük talebi


             Madde
43 – Markanın hükümsüzlüğünü, ilgili mahkemeden, zarar gören kişiler, Cumhuriyet
savcıları veya ilgili resmi makamlar isteyebilir.


             Hükümsüzlüğün etkisi


             Madde
44 – Markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi halinde, kararın sonuçları
geçmişe etkilidir.


             Marka
sahibinin kötü niyetli olarak hareket etmesinden kaynaklanan, zararın
giderilmesine ilişkin tazminat talepleri saklı kalmak üzere, hükümsüzlüğün
geriye dönük etkisi, aşağıdaki durumları etkilemez:


             a)
Markanın hükümsüz sayılmasından önce, bir markaya tecavüz sebebiyle verilen hukuken
kesinleşmiş ve uygulanmış kararlar,


             b)
Markanın hükümsüzlüğüne karar verilmeden önce, yapılmış ve uygulanmış sözleşmeler.
(Ancak, hal ve şartlara göre, haklı sebepler ve hakkaniyet düşüncesi ile
sözleşme uyarınca ödenmiş bedelin kısmen veya tamamen iadesi mümkündür.)


             Bir
markanın hükümsüzlüğüne ilişkin kesinleşmiş karar, herkese karşı hüküm doğurur.


 





827


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Marka Hakkının Sona Ermesi


            
Sona ermenin sebepleri


            
Madde 45 – Marka hakkı;


            
a) Koruma süresinin dolması ve markanın süresi içinde yenilenmemesi,


            
b) Marka sahibinin marka hakkından vazgeçmesi,


            
nedenlerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer.


            
Marka hakkının sona ermesi, sona erme sebebinin gerçekleşmiş olduğu andan
itibaren hüküm ifade eder. Marka hakkının sona ermesi, ilgili bültende
yayınlanır.


            
Marka hakkından vazgeçme


            
Madde
46 – Marka sahibi, markanın kullanılacağı malların ve/veya hizmetlerin
tamamından veya bir kısmından vazgeçebilir.


            
Vazgeçmenin yazılı olarak Enstitü'ye bildirilmesi gerekir. Vazgeçme, Marka
Siciline kayıt tarihi itibariyle hüküm doğurur.


            
Marka Siciline kayıt edilmiş hakların ve lisans sahiplerinin izni olmadıkça, marka
sahibi marka hakkından vazgeçemez.


            
Marka üzerinde, bir üçüncü kişi tarafından hak sahipliği iddia edilmekte ise,
onun izni olmadıkça, marka hakkından vazgeçilemez.


ALTINCI
KISIM


ENSTİTÜ KARARLARINA İTİRAZ


            
İtiraz


            
Madde 47 – Enstitü kararlarına karşı itiraz edilebilir.


            
Sonuçlanmayan kararlarla ilgili itiraz yapılabilmesi için, söz konusu karara
ayrı itiraz yapılmasına izin verilmelidir.


            
İtiraza yetkili kişiler


            
Madde 48 – Enstitü tarafından alınacak kararlardan zarar gören kişiler,
kararlara karşı Enstitü nezdinde itiraz yapabilir. Alınan kararlarla ilgili
işlemlere taraf diğer kişiler doğrudan itiraz yetkisine sahiptir.





828


 


İtiraz
şekli ve zamanı


            
Madde 49 – İtiraz, kararın bildiriminden sonraki iki ay içerisinde
yazılı olarak Enstitüye yapılır. İtirazın değerlendirilmesi için, itiraz
ücretinin itiraz sırasında ödenmesi gerekir. Kararın bildiriminden sonraki iki
ay içinde, itiraz konusunun gerekçeleri yazılı olarak verilir. Bu süre içinde
gerekçelerin verilmemesi halinde itiraz yapılmamış sayılır.


            
İlgili dairenin düzeltme kararı


            
Madde 50 – Enstitü ilgili dairesi, itirazın haklı olduğuna ve
doğruluğuna ikna olursa, kararını düzeltebilir. Bu durum, alınan kararlarla
ilgili işlemlere doğrudan taraf olmayan kişilerin itirazı halinde uygulanmaz.


            
Enstitünün ilgili dairesi yapılan itirazı kabul etmezse, itirazı herhangi bir
yorumda bulunmaksızın, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna gönderir.


            
İtirazların incelenmesi


            
Madde 51 – İtiraz, incelenebilir nitelikte ise, Yeniden İnceleme ve
Değerlendirme Kurulu, itirazın incelenmesi işlemlerini başlatır.


            
Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu, yönetmelikte öngörülen süre içinde,
diğer taraf veya makam tarafından ileri sürülen görüşler hakkında, tarafları
görüşlerini bildirmeye davet eder.


            
İtiraz hakkında karar


            
Madde 52 – İtirazın incelenmesinden sonra, Yeniden İnceleme ve
Değerlendirme Kurulu, itiraz hakkında kararını verir.


            
Kararlara karşı dava açılması


            
Madde 53 – Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun, 47 ila 52 nci
maddelerde belirtilen itiraz işlemleri ile ilgili kesinleşen kararlarına karşı,
kesinleşen kararın bildirim tarihinden itibaren iki ay içinde, yetkili
mahkemede dava açılabilir.


YEDİNCİ
KISIM


GARANTİ MARKALARI VE ORTAK MARKALAR


Garanti markaları


            
Madde 54 – Garanti markası, marka sahibinin kontrolü altında birçok
işletme tarafından o işletmelerin ortak özelliklerini, üretim usullerini,
coğrafi menşelerini ve kalitesini garanti etmeye yarayan işarettir.





829/830-1


 


            
Garanti markasının marka sahibinin veya marka sahibine iktisaden bağlı olan bir
işletmenin mal veya hizmetlerinde kullanılması yasaktır.


            
Ortak marka


            
Madde 55 – Ortak marka, üretim veya ticaret veya hizmet işletmelerinden
oluşan bir grup tarafından kullanılan işarettir.


            
Ortak marka gruptaki işletmelerin mal veya hizmetlerini diğer işletmelerin mal
veya hizmetlerinden ayırt etmeye yarar.


            
Garanti markası veya ortak marka teknik yönetmeliği


            
Madde 56 – Bir garanti markasının veya ortak markanın tescili için
başvuru ile birlikte markanın kullanılma usul ve şeklini gösterir bir teknik
yönetmeliğin verilmesi zorunludur.


            
Garanti markası teknik yönetmeliği markanın garanti edilen mal veya hizmetlerin
ortak özellikleri hakkında hükümler içerir ve markanın kullanılmasının kontrolunun
yapılma şekillerini ve gerektiğinde uygulanacak cezaları öngörür.


            
Ortak marka teknik yönetmeliğinde, ortak markayı kullanmaya yetkili olan
işletmeler belirtilir. Ortak markanın tescili için ortak marka sahipleri
birlikte hareket eder.


            
Ortak markanın yenilenmesi için ortaklardan birinin başvurması yeterlidir.


            
Teknik yönetmeliğin değiştirilmesi


            
Madde 57 – Teknik yönetmelikte yapılacak değişiklikler Enstitü
tarafından onaylanmadıkça uygulanamaz.


            
Teknik yönetmelikte yapılması istenilen değişiklikler, 56 ncı maddenin ikinci
ve üçüncü fıkralarına veya kamu düzenine ve genel ahlaka aykırı olması halinde,
Enstitü tarafından değişiklik talebi reddedilir.


            
Kanun hükmünde kararnameye aykırı teknik yönetmelik


            
Madde 58 – Teknik yönetmelik, 56 ncı maddede öngörülen şartları
içermediği takdirde, teknik yönetmelikte gerekli değişiklikleri yapması,
Enstitü tarafından marka sahibine bildirilir. Marka sahibi bildirim tarihinden
itibaren altı ay içinde gerekli değişiklikleri yapmaz ve teknik yönetmeliği
düzeltmez ise, garanti markası veya ortak markanın tescili talebi red edilir.


            
Teknik yönetmeliğe aykırı kullanma


            
Madde 59 – Marka sahibi, garanti markasının veya ortak markanın belirli
bir sürede teknik yönetmeliğe aykırı olarak kullanmasına göz yumar ve
taraflardan birinin başvurusu üzerine mahkemece tanınacak süre içinde, söz
konusu aykırı kullanım düzeltilmediği takdirde, marka, tanınan süre sonunda
mahkeme tarafından iptal edilir.


            
Devir ve lisans


            
Madde 60 – Garanti markasının veya ortak markanın devri veya bir ortak
markada lisans verilmesi, Marka Siciline kayıt halinde geçerlidir.


 


 





830-2


 


SEKİZİNCİ KISIM


MARKA HAKKINA TECAVÜZ
DURUMLARI


            
Marka hakkına tecavüz sayılan fiiller


            
Madde 61 – (Değişik: 21/1/2009 – 5833/2 md.)


            
Aşağıda sayılan fiiller marka hakkına
tecavüz sayılır:


            
a) Marka sahibinin izni olmaksızın, markayı 9 uncu maddede belirtilen
biçimlerde kullanmak.


            
b) Marka sahibinin izni olmaksızın, markayı veya ayırt edilmeyecek derecede
benzerini kullanmak suretiyle markayı taklit etmek.


            
c) Markayı veya ayırt edilmeyecek derecede benzerini kullanmak suretiyle
markanın taklit edildiğini bildiği veya bilmesi gerektiği halde tecavüz yoluyla
kullanılan markayı taşıyan ürünleri satmak, dağıtmak veya bir başka şekilde
ticaret alanına çıkarmak veya bu amaçlar için gümrük bölgesine yerleştirmek, gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutmak veya ticari amaçla elde
bulundurmak.


            
d) Marka sahibi tarafından lisans yoluyla verilmiş hakları izinsiz genişletmek
veya bu hakları üçüncü kişilere devretmek.


            
Ceza hükümleri (1) 


            
Madde 61/A – (Ek : 3/11/1995 - 4128/5 md.;Değişik: 21/1/2009 – 5833/3 md.)


            
Başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal
veya hizmet üreten, satışa arz eden veya satan kişi bir yıldan üç yıla kadar
hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.


            
Marka koruması olan eşya veya ambalajı üzerine konulmuş marka koruması olduğunu
belirten işareti yetkisi olmadan kaldıran kişi hakkında bir yıldan üç yıla
kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasına hükmolunur.


            
Yetkisi olmadığı halde başkasına ait marka hakkı üzerinde satmak, devretmek,
kiralamak veya rehnetmek suretiyle tasarrufta bulunan kişi iki yıldan dört yıla
kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.


            
Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların bir tüzel kişinin faaliyeti
çerçevesinde işlenmesi halinde ayrıca bunlara özgü güvenlik tedbirlerine
hükmolunur.


            
Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçlardan dolayı cezaya hükmedebilmek için
markanın Türkiye’de tescilli olması şarttır.


            
Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların soruşturulması ve kovuşturulması
şikayete bağlıdır.


            
Üzerinde başkasının hak sahibi olduğu marka taklit edilerek üretilmiş malı
satışa arz eden veya satan kişinin bu malı nereden temin ettiğini bildirmesi ve
bu suretle üretenlerin ortaya çıkarılmasını ve üretilmiş mallara elkonulmasını
sağlaması halinde hakkında cezaya hükmolunmaz.


Marka sahibinin talepleri


            
Madde 62 – Marka hakkı tecavüze uğrayan marka sahibi, mahkemeden,
aşağıdaki taleplerde bulunabilir:


            
a) Marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulması,


            
b) Tecavüzün giderilmesi ve maddi ve
manevi zararın tazmini,


–––––––––––––––––––––––


(1) Bu madde
başlığı, 21/1/2009 tarihli ve 5833 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin hükmüdür.


 


 





831


 


c) (Değişik
: 3/11/1995 - 4128/5 md.) Marka hakkına tecavüz dolayısı ile üretilmesi
veya kullanılması cezayı gerektiren eşya ile bu eşyaları üretmeye yarayan araç,
cihaz, makine gibi vasıtalara el koyulması talebi.


            
d) (c) bendi uyarınca el konulan ürünler üzerinde kendisine mülkiyet hakkının
tanınması, (Bu durumda, söz konusu ürünlerin değeri, tazminat miktarından
düşülür. Bu değer, kabul edilen tazminatı aştığı zaman, marka sahibinin fazlayı
karşı tarafa ödemesi gerekir.).


            
e) (Değişik : 3/11/1995 - 4128/5 md.) Marka hakkına tecavüzün devamını
önlemek üzere tedbirlerin alınması, özellikle bu maddenin (c) bendine göre el
koyulan ürünlerin ve araçların üzerlerindeki markaların silinmesi veya marka
hakkına tecavüzün önlenmesi için kaçınılmaz ise imhası talebi.


            
f) Marka hakkına tecavüz eden kişi aleyhine verilen mahkeme kararının,
masrafları tecavüz eden tarafından karşılanarak, ilgililere tebliğ edilmesi ve
kamuya yayın yoluyla duyurulması.


            
Hukuk davalarında yetkili mahkeme


            
Madde 63 – Marka sahibi tarafından, üçüncü kişiler aleyhine açılacak
hukuk davalarında yetkili mahkeme, davacının ikametgahının olduğu veya suçun
işlendiği veya tecavüz fiilinin etkilerinin görüldüğü yerdeki mahkemedir.


            
Davacının Türkiye'de ikamet etmemesi halinde, yetkili mahkeme, sicilde kayıtlı
vekilin iş yerinin bulunduğu yerdeki ve eğer vekillik kaydı silinmiş ise,
Enstitünün merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemedir.


            
Üçüncü kişiler tarafından marka başvurusu veya marka sahibi aleyhine açılacak
davalarda yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yerdeki
mahkemedir. Marka başvurusu veya marka sahibinin Türkiye'de ikamet etmemesi
halinde, ikinci fıkra hükmü uygulanır.


            
Birden fazla mahkemenin yetkili olduğu durumda, yetkili mahkeme, ilk davanın
açıldığı mahkemedir.


            
Tazminat


            
Madde 64 – Marka sahibinin izni olmaksızın, marka taklit edilerek
üretilen ürünü üreten, satan, dağıtan veya başka bir şekilde ticaret alanına
çıkaran veya bu amaçlar için ithal eden veya ticari amaçla elde bulunduran
kişi, hukuka aykırılığı gidermek ve sebep olduğu zararı tazmin etmekle
yükümlüdür.


            
Taklit markayı herhangi bir şekilde kullanmakta olan kişi, marka sahibinin
markanın varlığından ve tecavüzden kendisini haberdar etmesi ve tecavüzü
durdurmasını talep etmesi halinde veya kullanmanın kusurlu bir davranış teşkil
etmesi halinde, sebep olduğu zararı tazmin etmekle yükümlüdür.


            
Tecavüzü kanıtlayan belgeler


            
Madde 65 – Marka sahibi, markanın kendi izni olmaksızın taklit edilerek
kullanılması sonucunda uğramış olduğu zarar miktarının belirlenmesi için
tazminat yükümlüsünden markanın kullanılması ile ilgili belgeleri vermesini
talep edebilir.





832


 


            
Yoksun kalınan kazanç


            
Madde 66 – Marka sahibinin uğradığı zarar, sadece fiili kaybın değerini
değil, ayrıca marka hakkına tecavüz dolayısıyla yoksun kalınan kazancı da
kapsar.


            
Yoksun kalınan kazanç, zarar gören marka sahibinin seçimine bağlı olarak,
aşağıdaki değerlendirme usulerinden birine göre hesap edilir:


            
a) Marka hakkına tecavüz edenin rekabeti olmasaydı, marka sahibinin markanın
kullanması ile elde edilebileceği muhtemel gelire göre,


            
b) Marka hakkına tecavüz edenin, markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca
göre,


            
c) Marka hakkına tecavüz edenin, markayı bir lisans anlaşması ile hukuka uygun
şekilde kullanmış olması halinde ödemesi gereken lisans bedeline göre,


            
Yoksun kalınan kazancın hasaplanmasında, özellikle markanın ekonomik önemi,
marka hakkına tecavüz edildiği anda geçerlilik süresi ve tecavüz sırasında
markaya ilişkin lisansların sayısı ve çeşidi gibi etkenler göz önünde tutulur.


            
Yoksun kalınan kazancın artırımı


            
Madde 67 – Marka üzerinde tasarruf yetkisi olan kişi, yoksun kalınan
kazancın hesaplanmasında, 66 ncı maddenin ikinci fıkrasının (a) veya (b) veya
(c) bendlerinde belirtilen değerlendirme usullerinden birini seçmişse; mahkeme,
ürünün satışında markanın ekonomik bakımdan önemli bir katkısının bulunduğu
kanaatına vardığı takdirde, kazancın hesaplanmasında makul bir payın daha
eklenmesine karar verir.


            
Markanın ilgili ürüne ekonomik bakımdan önemli bir katkısının olduğunun kabul
edilebilmesi için, ilgili ürüne olan talebin oluşmasında markanın belirleyici
etken olduğunun anlaşılmış olması gerekir.


            
Markanın itibarı


            
Madde 68 – Marka hakkına tecavüz eden tarafından markanın kötü veya
uygun olmayan bir şekilde kullanılması sonucunda, markanın itibarı zarara
uğrarsa, marka sahibi, bu nedenle, ayrıca tazminat isteyebilir.


            
Dava açılamayacak kişiler


            
Madde 69 – Marka sahibi, sebep olduğu zarardan dolayı marka sahibine
tazminat ödemiş olan kişi tarafından piyasaya sürülmüş ürünleri kullanan
kişilere karşı, Kanun Hükmünde Kararnamenin bu bölümünde yer alan davaları
açamaz.





833


 


            
Zamanaşımı


            
Madde 70 – Marka hakkına tecavüzden doğan özel hukuka ilişkin
taleplerde, zamanaşımı süresi için, Borçlar Kanununun zamanaşımına ilişkin
hükümleri uygulanır.


Görevli ve yetkili mahkeme


            
Madde 71 – (Değişik:22/6/2004 – 5194/17 md.)


Bu
Kanun Hükmünde Kararnamede öngörülen davalarda, görevli mahkeme ihtisas
mahkemeleridir. Bu mahkemeler tek hâkimli olarak görev yaparlar. Asliye hukuk
ve asliye ceza mahkemelerinden hangilerinin ihtisas mahkemesi olarak
görevlendirileceği ve bu mahkemelerin yargı çevresini, Adalet Bakanlığının
teklifi üzerine Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu belirler.


Enstitünün
bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre aldığı bütün kararlara karşı
açılacak davalarda ve Enstitünün kararlarından zarar gören üçüncü kişilerin
Enstitü aleyhine açacakları davalarda görevli ve yetkili mahkeme, bu maddenin
birinci fıkrasında belirtilen mahkemelerden Ankara ihtisas mahkemeleridir.


            
Hükmün ilanı


            
Madde 72 – Dava sonucunda haklı çıkan taraf, haklı bir sebebin veya
menfaatının bulunması halinde, masrafları karşı tarafa ait olmak üzere
kesinleşmiş kararın günlük gazete veya benzeri vasıtalarla tamamen veya özet
olarak ilan edilmesini talep etmek hakkına sahiptir.


            
İlanın şekli ve kapsamı kararda tesbit edilir. İlan hakkı, kararın
kesinleşmesinden sonra üç ay içinde talep edilmezse düşer.


            
Lisans alanın dava açması ve şartları


            
Madde 73 – Aksi sözleşmede kararlaştırılmamışsa, inhisari lisansa sahip
olan kişi, üçüncü bir kişi tarafından marka sahibinin marka hakkına tecavüz
edilmesi durumunda, marka sahibinin bu Kanun Hükmünde Kararname uyarınca
açabileceği davaları, kendi adına açabilir. İnhisarı olmayan lisans sahibi
olanların, dava açma hakları yoktur.


            
Birinci fıkra uyarınca, marka hakkına tecavüz dolayısıyla dava açma hakkı
olmayan bir lisans alan, noter vasıtasıyla yapacağı bir bildirimle, gereken
davayı açmasını marka sahibinden isteyebilir.


            
Marka sahibinin, yukarıdaki fıkrada belirtilen talebi kabul etmemesi veya
bildirimin alındığı tarihten itibaren üç ay içinde gerekli davanın açılmaması
halinde, lisans alan yaptığı bildirimi de ekleyerek, kendi adına dava açabilir.





834


 


            
Lisans alan, ciddi bir zarar tehlikesi karşısında ve söz konusu sürenin
geçmesinden önce, ihtiyati tedbire karar verilmesini mahkemeden talep edebilir.



            
Üçüncü fıkra uyarınca dava açan lisans alanın, dava açtığını marka sahibine
bildirmesi gerekir.


            
Marka hakkına tecavüzün mevcut olmadığı hakkında dava ve şartları


            
Madde 74 – Menfaatı olan herkes, marka sahibine karşı dava açarak,
fiillerinin marka hakkına tecavüz teşkil etmediğine karar verilmesini talep
edebilir.


            
Birinci fıkrada belirtilen davanın açılmasından önce, kendisinin Türkiye'de
giriştiği veya girişeceği sınai faaliyeti sonucu üretilen ürünlerde kullanacağı
markanın, başkasına ait bir marka hakkına tecavüz teşkil edip etmediği
hakkında, marka sahibinden görüşlerini bildirmesini noter aracılığı ile talep
eder.


            
Bu talebin marka sahibine tebliğinden itibaren bir ay içinde marka sahibinin
cevap vermemesi veya verilen cevabın menfaat sahibi kişi tarafından kabul
edilmemesi halinde, menfaat sahibi birinci fıkraya göre dava açar.


            
Birinci fıkrada belirtilen dava, marka hakkına tecavüzden dolayı kendisine
karşı dava açılmış bir kişi tarafından açılamaz.


            
Dava, marka üzerinde hak sahibi bulunan ve Marka Siciline kayıt edilmiş olan
bütün hak sahiplerine tebliğ edilir.


            
Bu maddede belirtilen dava, markanın hükümsüzlüğü davasıyla birlikte de
açılabilir.


            
Delillerin Tesbiti (1) 


            
Madde 75 – Marka hakkına tecavüzü ileri sürmeye yetkili olan kişi, bu
haklara tecavüz sayılabilecek olayların tesbitini mahkemeden isteyebilir.


            
İhtiyati tedbir talebi


            
Madde 76 – Bu Kanun Hükmünde Kararnamede öngörülen türde dava açan veya
açacak olan kişiler, dava konusu markanın kendi marka haklarına tecavüz teşkil
edecek şekilde Türkiye'de kullanılmakta olduğunu veya kullanılması için ciddi
ve etkin çalışmalar yapıldığını ispat etmek şartıyla, davanın etkinliğini temin
etmek üzere, ihtiyati tedbire karar verilmesini talep edebilir.


            
İhtiyati tedbir talebi, dava açılmadan önce veya dava ile birlikte veya daha
sonra yapılabilir. İhtiyati tedbir talebi, davadan ayrı olarak incelenir.


 


 


 


 


–––––––––––––


(1) Bu madde
başlığı "Delillerin tesbiti davası” iken, 22/6/2004 tarihli ve 5194 sayılı
Kanunun 18 inci maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirlmiştir.





835


 


            
İhtiyati tedbirin niteliği


            
Madde 77 – İhtiyati tedbirler, verilecek hükmün etkinliğini tamamen
sağlayacak nitelikte olmalı ve özellikle aşağıda belirtilen tedbirleri
kapsamalıdır:


            
a) Davacının marka hakkına tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulması,


            
b) Marka hakkına tecavüz edilerek üretilen veya ithal edilen şeylere Türkiye
sınırları içinde veya gümrük ve serbest liman veya bölge gibi olanlar dahil,
bulundukları her yerde el konulması ve bunların saklanması,


            
c) Herhangi bir zararın tazmini bakımından teminat verilmesi.


            
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması


            
Madde 78 – Tesbit talepleri ve ihtiyati tedbirlerle ilgili diğer
hususlarda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri uygulanır. (1)


            
Gümrüklerde el koyma


            
Madde 79 – Hak sahibinin yetkilerine tecavüz oluşturması nedeniyle
cezayı gerektiren taklit markalı mallara, ithalat veya ihracaat sırasında hak
sahibinin talebi üzerine, gümrük idareleri tarafından ihtiyati tedbir
niteliğinde el konulabilir.


            
El koyma ile ilgili uygulama bu konuda çıkarılacak mevzuatta düzenlenir.


            
Gümrük İdarelerindeki tedbir, el koyma kararının tebliğinden itibaren on gün
içinde esas hakkında ihtisas mahkemesinde dava açılmaz veya mahkemeden tedbir
niteliğinde karar alınmazsa idarenin el koyma kararı ortadan kalkar.


DOKUZUNCU
KISIM


İŞLEM YETKİSİ OLAN KİŞİLER VE MARKA
VEKİLLERİ


            
İşlem yetkisi olan kişiler


            
Madde 80 – Aşağıda belirtilen kişiler marka konuları ile ilgili olarak
Enstitü nezdinde işlem yapabilir:


            
a) Gerçek veya tüzel kişiler, Tüzel kişiler, yetkili organları tarafından tayin
edilen kişi veya kişilerce temsil edilir.


            
b) Marka vekilleri.


            
İkametgahı yurt dışında bulunan kişiler ancak marka vekilleri vasıtasıyla
temsil edilir.


            
Marka vekili tayin edilmesi halinde, tüm işlemler marka vekili vasıtasıyla
yapılır. Marka vekiline yapılan tebligat asile yapılmış sayılır.


 


 


 


 


––––––––––––––––––––


 (1)Bu
maddede geçen “Tesbit davaları” ibaresi, 22/6/2004 tarihli ve 5194 sayılı
Kanunun 18  inci maddesiyle “Tesbit talepleri” şeklinde değiştirilmiş ve
metne işlenmiştir.





836


 


ONUNCU
KISIM


ÜCRETLERİN ÖDENMESİ VE HUKUKİ
SONUÇLARI


            
Ücretlerin ödeme süreleri ve sonuçları


            
Madde 81 – Yönetmelikte öngörülen marka başvurusu ve tescil edilmiş bir
marka ile ilgili ücretler, başvuru sahibi veya marka sahibi veya varsa sicilde
kayıtlı vekili tarafından ödenir.


            
Bir markanın tescil edilmesi ile ilgili işlemler için ödenmesi gereken ücretin,
bu Kanun Hükmünde Kararnamede belirtilen süreler içinde ödenmemesi halinde,
marka başvurusu geri çekilmiş kabul edilir.


ONBİRİNCİ
KISIM


SON HÜKÜMLER


            
Yürürlükten kaldırılan hükümler


            
Madde 82 – (Değişik : 3/11/1995 - 4128/5 md.) 3/3/1965 tarihli ve 551
sayılı Markalar Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır.


GEÇİCİ
HÜKÜMLER


            
Geçici Madde 1 – Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği
tarihten önce yapılmış marka başvuruları hakkında, başvuru tarihindeki Kanun
hükümleri uygulanır.


            
Bu Kanun Hükmünde Kararname yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılmış ve sicile
kaydedilmiş devir, intikal ve lisans işlemlerinden dolayı kazanılmış haklar
saklı kalmak üzere, bu çeşit işlemlerde meydana gelecek değişiklikler için bu
Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanır.


            
Geçici Madde 2 – Hizmet markalarını fiilen kullananlar, bu Kanun
Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç oniki ay
içinde, söz konusu hizmet markasını kullandıklarını kanıtlayacak resmi
belgeleri de eklemek suretiyle hizmet markasının tescilini talep edebilecektir.


            
Enstitü, oniki aylık süre dolduktan sonra, hizmet markası sahiplerinin
taleplerini ilk kullanım tarihlerini de dikkate alarak değerlendirir.


            
Geçici Madde 3 – Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin uygulanması bakımından,
ihtisas mahkemeleri kuruluncaya kadar, asliye ticaret ve asliye ceza
mahkemelerinin hangilerinin ihtisas mahkemesi olarak görevlendirileceği ve bu
mahkemelerin yargı çevresi Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar
Yüksek Kurulu tarafından belirlenir.


            
Yürürlük


            
Madde 83 – Bu Kanun Hükmünde Kararname yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


            
Yürütme


            
Madde 84 – Bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.





836-1/844-3


 


 


                556 SAYILI KHK’YE EK
VE DEĞİŞİKLİK GETİREN


MEVZUATIN
VEYA ANAYASA MAHKEMESİ TARAFINDAN İPTAL


 EDİLEN
HÜKÜMLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ


GÖSTERİR
LİSTE


 


 







Değiştiren Kanunun/KHK’nin/
İptal Eden Anayasa

Mahkemesi Kararının 
Numarası



 

556 sayılı KHK’nin
değişen veya iptal edilen maddeleri



 

Yürürlüğe Giriş 

Tarihi






4128



—



7/11/1995






5194



                5,7,
22, 42, 61/A,71,75,78



26/6/2004






5833



9, 61, 61/A



28/1/2009






Anayasa Mahkemesi’nin
9/4/2014 tarihli ve E.: 2013/147, K.: 2014/75 sayılı Kararı



42



 

24/7/2014






Anayasa Mahkemesi’nin 13/5/2015
tarihli ve E.: 2015/49, K.: 2015/46 sayılı Kararı



16



 

15/5/2015






Anayasa Mahkemesi’nin
27/5/2015 tarihli ve E.: 2015/33, K.: 2015/50 sayılı Kararı



7



 

2/6/2015






Anayasa Mahkemesinin
14/12/2016 tarihli ve E.: 2016/148, K.: 2016/189 sayılı Kararı



14



 

6/1/2017