2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu

KanunNo: 2863

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

KÜLTÜR VE TABİAT
VARLIKLARINI KORUMA KANUNU[1][2]


 


Kanun Numarası                    :
2863


Kabul Tarihi                           :
21/7/1983


Yayımlandığı Resmî Gazete  :
Tarih: 23/7/1983          Sayı: 18113


Yayımlandığı Düstur              :
Tertip: 5                       Cilt: 22                Sayfa: 444


 


BİRİNCİ BÖLÜM


Genel Hükümler


Amaç:


Madde 1 – Bu Kanunun amacı; korunması gerekli taşınır
ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile ilgili tanımları belirlemek, yapılacak
işlem ve faaliyetleri düzenlemek, bu konuda gerekli ilke ve uygulama kararlarını
alacak teşkilatın kuruluş ve görevlerini tespit etmektir.


 


Kapsam:


Madde 2 – Bu Kanun; korunması gerekli taşınır ve
taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile ilgili hususları ve bunlarla ilgili gerçek
ve tüzelkişilerin görev ve sorumluluklarını kapsar.


 


Tanımlar ve kısaltmalar:


Madde 3 – Bu Kanunda geçen tanımlar ve kısaltmalar
şunlardır:


a) Tanımlar:


(1) (Değişik: 14/7/2004
– 5226/1 md.)"Kültür varlıkları"; tarih öncesi ve tarihi devirlere
ait bilim, kültür, din ve güzel sanatlarla ilgili bulunan veya tarih öncesi ya da
tarihi devirlerde sosyal yaşama konu olmuş bilimsel ve kültürel açıdan özgün değer
taşıyan yer üstünde, yer altında veya su altındaki bütün taşınır ve taşınmaz varlıklardır.


(2) "Tabiat varlıkları";
jeolojik devirlerle, tarih öncesi ve tarihi devirlere ait olup ender bulunmaları
veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli, yer üstünde, yer
altında veya su altında bulunan değerlerdir.


(3) "Sit";
tarih öncesinden günümüze kadar gelen çeşitli medeniyetlerin ürünü olup, yaşadıkları
devirlerin sosyal, ekonomik, mimari ve benzeri özelliklerini yansıtan kent ve kent
kalıntıları, kültür varlıklarının yoğun olarak bulunduğu sosyal yaşama konu
olmuş veya önemli tarihi hadiselerin cereyan ettiği yerler ve tespiti yapılmış tabiat
özellikleri ile korunması gerekli alanlardır.[3]


(4) "Koruma"; ve
"Korunma"; taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında muhafaza, bakım, onarım,
restorasyon, fonksiyon değiştirme işlemleri; taşınır kültür varlıklarında ise muhafaza,
bakım, onarım ve restorasyon işleridir.


(5) "Korunma alanı";
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının muhafazaları veya tarihi çevre içinde korunmalarında
etkinlik taşıyan korunması zorunlu olan alandır.


(6) (Değişik: 17/6/1987
- 3386/1 md.) "Değerlendirme"; kültür ve tabiat varlıklarının teşhiri,
tanzimi, kullanılması ve bilimsel yöntemlerle tanıtılmasıdır.


(7) (Ek:14/7/2004 – 5226/1
md.) "Ören yeri"; tarih öncesinden günümüze kadar gelen çeşitli uygarlıkların
ürünü olup, topoğrafik olarak tanımlanabilecek derecede yeterince belirgin ve mütecanis
özelliklere sahip, aynı zamanda tarihsel, arkeolojik, sanatsal, bilimsel, sosyal
veya teknik bakımlardan dikkate değer, kısmen inşa edilmiş, insan emeği kültür varlıkları
ile tabiat varlıklarının birleştiği alanlardır.


(8) (Ek:14/7/2004 – 5226/1
md.) "Koruma amaçlı imar plânı"; bu Kanun uyarınca belirlenen sit
alanlarında, alanın etkileşim-geçiş sahasını da göz önünde bulundurarak, kültür
ve tabiat varlıklarının sürdürülebilirlik ilkesi doğrultusunda korunması amacıyla
arkeolojik, tarihi, doğal, mimarî, demografik, kültürel, sosyo-ekonomik, mülkiyet
ve yapılaşma verilerini içeren alan araştırmasına dayalı olarak; hali hazır haritalar
üzerine, koruma alanı içinde yaşayan hane halkları ve faaliyet gösteren iş yerlerinin
sosyal ve ekonomik yapılarını iyileştiren, istihdam ve katma değer yaratan stratejileri,
koruma esasları ve kullanma şartları ile yapılaşma sınırlamalarını, sağlıklaştırma,
yenileme alan ve projelerini, uygulama etap ve programlarını, açık alan sistemini,
yaya dolaşımı ve taşıt ulaşımını, alt yapı tesislerinin tasarım esasları, yoğunluklar
ve parsel tasarımlarını, yerel sahiplilik, uygulamanın finansmanı ilkeleri uyarınca
katılımcı alan yönetimi modellerini de içerecek şekilde hazırlanan, hedefler, araçlar,
stratejiler ile plânlama kararları, tutumları, plân notları ve açıklama raporu ile
bir bütün olan nazım ve uygulama imar plânlarının gerektirdiği ölçekteki plânlardır.


(9)
(Ek:14/7/2004 - 5226/1 md.) "Çevre düzenleme projesi"; ören yerlerinin
arkeolojik potansiyelini koruyacak şekilde, denetimli olarak ziyarete açmak, tanıtımını
sağlamak, mevcut kullanım ve dolaşımdan kaynaklanan sorunlarını çözmek, alanın ihtiyaçlarını
çağdaş, teknolojik gelişmelerin gerektirdiği donatılarla gidermek amacıyla her ören
yerinin kendi özellikleri göz önüne alınarak hazırlanacak 1/500, 1/200 ve 1/100
ölçekli düzenleme projeleridir.


(10) (Ek:14/7/2004 – 5226/1
md.) "Yönetim alanı"; sit alanları, ören yerleri ve etkileşim sahalarının
doğal bütünlüğü içerisinde etkin bir şekilde korunması, yaşatılması, değerlendirilmesi,
belli bir vizyon ve tema etrafında geliştirilmesi, toplumun kültürel ve eğitsel
ihtiyaçlarıyla buluşturulması amacıyla, plânlama ve koruma konusunda yetkili merkezî
ve yerel idareler ile sivil toplum kuruluşları arasında eşgüdümü sağlamak için oluşturulan
ve sınırları ilgili idarelerin görüşleri alınarak Bakanlıkça belirlenen yerlerdir.


(11) (Ek: 14/7/2004 – 5226/1
md.) "Yönetim plânı"; yönetim alanının korunmasını, yaşatılmasını,
değerlendirilmesini sağlamak amacıyla, işletme projesini, kazı plânı ve çevre düzenleme
projesi veya koruma amaçlı imar plânını dikkate alarak oluşturulan koruma ve gelişim
projesinin, yıllık ve beş yıllık uygulama etaplarını ve bütçesini de gösteren, her
beş yılda bir gözden geçirilen plânlardır.


(12) (Ek:14/7/2004 – 5226/1
md.) "Bağlantı noktası"; yönetim alanı sınırlarında yer almamakla
birlikte, arkeolojik, coğrafi, kültürel ve tarihi nedenlerle veya aynı vizyon ve
tema etrafında yönetim ve gelişiminin sağlanması bakımından bu yer ile irtibatlandırılan
kültürel varlıklardır.


(13) (Ek: 8/8/2011-KHK-648/41
md.) “Doğal (tabii) sit”; jeolojik devirlere ait olup, ender bulunmaları nedeniyle
olağanüstü özelliklere sahip yer üstünde, yer altında veya su altında bulunan korunması
gerekli alanlardır.


(14) (Ek: 8/8/2011-KHK-648/41 md.) “Taşınır tabiat varlıkları”; jeolojik devirlere ait olup, ender
bulunmaları nedeniyle olağanüstü özelliklere sahip yer üstünde, yer altında veya
su altında bulunan korunması gerekli taşınır tabii değerlerdir.


(15) (Ek: 8/8/2011-KHK-648/41 md.) “Sokak sağlıklaştırma proje ve uygulamaları”; kentsel sit alanları
ve koruma alanlarında, korunması gerekli taşınmaz kültür varlıkları ile sokaktaki
diğer yapıların özgün sokak dokusunu tanımlayan tüm öğelerle birlikte korunması
ve belgelenmesine yönelik rölöve, restitüsyon, restorasyon, kentsel tasarım projeleri
ile mühendislik dallarında yapılması gereken her türlü proje ve bunların uygulamalarıdır.


(16)
(Ek:
8/8/2011-KHK-648/41 md.) “Etkileşim-geçiş sahası”; korunması gerekli kültür varlıklarını
ve sit alanlarını doğrudan etkileyen, sit bölgeleriyle bütünlük gösteren, daha önceden
sit sınırları içindeyken sit sınırları dışına çıkarılmış veya sit sınırları dışında
tutulmuş korunacak sokak, meydan, yapı grupları ve benzerlerinin yer aldığı, sit
bölgeleri arasında kalmış, sitleri doğrudan etkileyen veya koruma amaçlı imar planlarının
hazırlanma aşamasında gözönünde bulundurulması gereken alanlardır.


b) (Değişik: 17/6/1987
- 3386/1 md.) Kısaltmalar:


(1) "Bakanlık";
Kültür ve Turizm Bakanlığını,


(2) "Koruma Yüksek Kurulu";
Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunu,


(3) (Değişik:14/7/2004
– 5226/1 md.) "Koruma Bölge Kurulu"; Kültür Varlıklarını Koruma Bölge
Kurulunu,


İfade eder.


 


Haber verme zorunluğu:


Madde 4 – Taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını
bulanlar, malik oldukları veya kullandıkları arazinin içinde kültür ve tabiat varlığı
bulunduğunu bilenler veya yeni haberdar olan malik ve zilyetler, bunu en geç üç
gün içinde, en yakın müze müdürlüğüne veya köyde muhtara veya diğer yerlerde mülki
idare amirlerine bildirmeye mecburdurlar.


Bu gibi varlıklar, askeri
garnizonlar ve yasak bölgeler içinde bulunursa, usulüne uygun olarak üst komutanlıklara
bildirilir.


Böyle bir ihbarı alan muhtar,
mülki amir veya bu gibi varlıklardan doğrudan doğruya haberdar olan ilgili makamlar,
bunların muhafaza ve güvenlikleri için gerekli tedbirleri alırlar. Muhtar, aynı
gün alınan tedbirlerle birlikte durumu en yakın mülki amire; mülki amir ve diğer
makamlar ise on gün içinde, yazı ile Kültür ve Turizm Bakanlığına ve en yakın müze
müdürlüğüne bildirir.


İhbar alan Bakanlık ve müze
müdürü bu Kanun hükümlerine göre, en kısa zamanda gerekli işlemleri yapar.


 


Devlet malı niteliği:


Madde 5 – Devlete, kamu kurum ve kuruluşlarına ait
taşınmazlar ile özel hukuk hükümlerine tabi gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetinde
bulunan taşınmazlarda varlığı bilinen veya ileride meydana çıkacak olan korunması
gerekli taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları Devlet malı niteliğindedir.



Özel nitelikleri dolayısıyla
ayrı statüye tabi tutulan mazbut ve mülhak vakıf malları bu hükmün dışındadır.


 


İKİNCİ BÖLÜM


Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür ve Tabiat
Varlıkları


Korunması gerekli taşınmaz
kültür ve tabiat varlıkları:


Madde 6 – Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıkları şunlardır:


a) Korunması
gerekli tabiat varlıkları ile 19 uncu yüzyıl sonuna kadar yapılmış taşınmazlar,



b) Belirlenen tarihten sonra
yapılmış olup önem ve özellikleri bakımından Kültür ve Turizm Bakanlığınca korunmalarında
gerek görülen taşınmazlar,


c) Sit alanı içinde bulunan
taşınmaz kültür varlıkları,


d) Milli
tarihimizdeki önemleri sebebiyle zaman kavramı ve tescil söz konusu olmaksızın Milli
Mücadele ve Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşunda büyük tarihi olaylara sahne olmuş
binalar ve tesbit edilecek alanlar ile Mustafa Kemal ATATÜRK tarafından kullanılmış
evler.


Ancak,
Koruma Kurullarınca mimari, tarihi, estetik, arkeolojik ve diğer önem ve özellikleri
bakımından
korunması gerekli bulunmadığı karar altına alınan taşınmazlar, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı sayılmazlar.


Kaya mezarlıkları, yazılı,
resimli ve kabartmalı kayalar, resimli mağaralar, höyükler, tümülüsler, ören yerleri,
akropol ve nekropoller; kale, hisar, burç, sur, tarihi kışla, tabya ve isihkamlar
ile bunlarda bulunan sabit silahlar; harabeler, kervansaraylar, han, hamam ve medreseler;
kümbet, türbe ve kitabeler, köprüler, su kemerleri, su yolları, sarnıç ve kuyular;
tarihi yol kalıntıları, mesafe taşları, eski sınırları belirten delikli taşlar,
dikili taşlar; sunaklar, tersaneler, rıhtımlar; tarihi saraylar, köşkler, evler,
yalılar ve konaklar; camiler, mescitler, musallalar, namazgahlar; çeşme ve sebiller;
imarethane, darphane, şifahane, muvakkithane, simkeşhane, tekke ve zaviyeler; mezarlıklar,
hazireler, arastalar, bedestenler, kapalı çarşılar, sandukalar, siteller, sinagoklar,
bazilikalar, kiliseler, manastırlar; külliyeler, eski anıt ve duvar kalıntıları;
freskler, kabartmalar, mozaikler, peri bacaları ve benzeri taşınmazlar; taşınmaz
kültür varlığı örneklerindendir.[4]


Tarihi mağaralar, kaya sığınakları;
özellik gösteren ağaç ve ağaç toplulukları ile benzerleri; taşınmaz tabiat varlığı
örneklerindendir.


 


Tespit ve tescil:


Madde 7 – (Değişik: 17/6/1987 - 3386/2
md.)


(Değişik birinci fıkra : 26/5/2004-5177/26
md.) Korunması gerekli
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının ve doğal sit alanlarının tespiti, Kültür
ve Turizm Bakanlığının koordinatörlüğünde ilgili ve faaliyetleri etkilenen kurum
ve kuruluşların görüşü alınarak yapılır.


Yapılacak tespitlerde, kültür
ve tabiat varlıklarının tarih, sanat, bölge ve diğer özellikleri dikkate alınır.
Devletin imkanları gözönünde tutularak, örnek durumda olan ve ait olduğu devrin
özelliklerini yansıtan yeteri kadar eser, korunması gerekli kültür varlığı olarak
belirlenir.


Korunması gerekli taşınmaz
kültür ve tabiat varlıkları ile ilgili yapılan tespitler koruma bölge kurulu kararı
ile tescil olunur.


(Mülga: 8/10/2013-6498/1
md.)


Vakıflar
Genel Müdürlüğünün idaresinde veya denetiminde bulunan mazbut ve mülhak vakıflara
ait taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları, gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetinde
bulunan cami, türbe, kervansaray, medrese han, hamam, mescit, zaviye, sebil, mevlevihane,
çeşme ve benzeri korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının tespiti,
envanterlenmesi Vakıflar Genel Müdürlüğünce yapılır.


(Ek: 8/10/2013-6498/1 md.)
Tescil kararları, tescil
olunan taşınmazın kadastral bilgileri ile birlikte, tapu siciline şerh düşülmek
üzere ilgili tapu müdürlüğüne bildirilir.


(Ek: 8/10/2013-6498/1 md.)
Tek yapı ölçeğindeki
kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararları, 11/2/1959
tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edilir.


(Ek:
8/10/2013-6498/1 md.) Sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde
tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen
taşınmazların tescil kararları, Resmî Gazete’de yayımlanır ve Bakanlığın internet
sayfasında bir ay süreyle duyurulur.


(Değişik: 8/10/2013-6498/1
md.) Tespit ve tescil
ile ilgili usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.


 


Korunma alanı ile ilgili
karar alma yetkisi:


Madde 8 – Yedinci maddeye göre tescil edilen korunması
gerekli kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanlarının tesbiti ve bu alanlar
içinde inşaat ve tesisat yapılıp yapılamayacağı konusunda karar alma yetkisi Koruma
Kurullarına aittir. (Ek cümle: 8/10/2013-6498/2 md.) Korunma alanlarına dair
koruma bölge kurulu kararları, 7201 sayılı Kanun uyarınca maliklere tebliğ edilir.
Koruma Kurullarının kararına 61 inci maddenin ikinci fıkrasına göre itiraz edilebilir.


(Ek: 8/10/2013-6498/2 md.)
Malikleri idarece tespit
edilemeyen kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanlarının tesciline ilişkin
kararlar, Resmî Gazete’de ilan yoluyla duyurulur ve Bakanlığın internet sayfasında
bir ay süreyle yayımlanır.


Korunma
alanlarının tespitinde, korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının korunması,
görünümlerinin ve çevreleri ile uyumlarının muhafazası için yeteri kadar korunma
alanına sahip olmaları dikkate alınır. Bu hususlarla ilgili esaslar. Kültür ve Turizm
Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte belirtilir.


 


İzinsiz müdahale ve kullanma
yasağı:


Madde 9 – (Değişik: 14/7/2004
- 5226/3 md.)


Koruma Yüksek Kurulunun ilke
kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak,
korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit
alanlarında inşaî ve fizikî müdahalede bulunulamaz, bunlar yeniden kullanıma açılamaz
veya kullanımları değiştirilemez. Esaslı onarım, inşaat, tesisat, sondaj, kısmen
veya tamamen yıkma, yakma, kazı veya benzeri işler inşaî ve fizikî müdahale sayılır.


 


Yetki ve yöntem:


Madde 10 – Her kimin mülkiyetinde veya idaresinde
olursa olsun, taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunmasını sağlamak için
gerekli tedbirleri almak, aldırmak ve bunların her türlü denetimini yapmak veya
kamu kurum ve kuruluşları ile belediyeler ve valiliklere yaptırmak, Kültür ve Turizm
Bakanlığına aittir.[5]


(Değişik ikinci fıkra: 29/5/2025-7549/16 md.) Cumhurbaşkanlığı
ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin idare ve kontrolünde bulunan kültür ve
tabiat varlıklarının korunması, kendileri tarafından yerine getirilir. Bu
korunmanın sağlanmasında, gerektiğinde, Bakanlığın teknik yardımı ve işbirliği
sağlanır.


Milli Savunma Bakanlığının
idare ve denetiminde veya sınır boyu ve yasak bölgede bulunan kültür ve tabiat varlıklarının
korunması ve değerlendirilmesi, Milli Savunma Bakanlığınca yerine getirilir. Bu
korunmanın sağlanması, Milli Savunma Bakanlığı ile Kültür ve Turizm Bakanlığı arasında
düzenlenecek protokol esaslarına göre yürütülür.


(Değişik dördüncü fıkra:
28/11/2017-7061/38 md.) Vakıflar Genel Müdürlüğünün idaresinde ve denetiminde bulunan mazbut vakıflar
ile temsilen yönetilen mülhak vakıflara ait kültür ve tabiat varlıklarının korunması
ve değerlendirilmesi, Koruma Kurulları kararı alındıktan sonra, Vakıflar Genel Müdürlüğünce
yürütülür. Vakıflar Genel Müdürlüğünün denetiminde bulunan mülhak vakıflara ait
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunması ve değerlendirilmesi, Koruma Kurulları
kararı alındıktan sonra, yöneticileri tarafından yürütülür.


(Değişik
beşinci fıkra: 28/11/2017-7061/38 md.) Diğer kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek
ve tüzel kişilerin mülkiyetinde bulunan taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının
korunma ve değerlendirilmesi bu Kanun hükümlerine uygun olarak kendileri tarafından
sağlanır.


Kamu kurum ve kuruluşlarının
mülkiyetinde bulunan taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunması, bu kuruluşların
bütçelerine her yıl bu maksatla konacak ödeneklerle yapılır.


Bu hizmetlerin yerine getirilebilmesi
için, Kültür ve Turizm Bakanlığı Bütçesine her yıl yeteri kadar ödenek konur.


(Mülga sekizinci fıkra:
14/7/2004 – 5226/4 md.)


(Ek: 17/6/1987 - 3386/4
md.) Araştırma, kazı
ve sondaj yapılan alanların korunması ve değerlendirilmesi Bakanlığa aittir.


(Ek fıkra: 14/7/2004 –
5226/4 md.)Büyükşehir
belediyeleri, valilikler, Bakanlıkça izin verilen belediyeler bünyesinde kültür
varlıkları ile ilgili işlemleri ve uygulamaları yürütmek üzere sanat tarihi, mimarlık,
şehir plânlama, mühendislik, arkeoloji gibi meslek alanlarından uzmanların görev
alacağı koruma, uygulama ve denetim büroları kurulur. Ayrıca, il özel idareleri
bünyesinde, kültür varlıklarının korunmasına yönelik rölöve, restitüsyon, restorasyon
projelerini hazırlayacak ve uygulayacak proje büroları ve sertifikalı yapı ustalarını
yetiştirecek eğitim birimleri kurulur.


(Ek fıkra: 14/7/2004 –
5226/4 md.) Belediyeler
belediye sınırları ve mücavir alanları içerisinde, valilikler ise bu sınırlar dışında
yetkilidir.


(Ek fıkra: 14/7/2004 –
5226/4 md.) Bu bürolar
koruma bölge kurulları tarafından uygun görülen koruma amaçlı imar plânı, proje
ve malzeme değişiklikleri ile inşaat denetimi de dahil olmak üzere uygulamayı denetlemekle
yükümlüdürler.


(Ek
fıkra: 14/7/2004 – 5226/4 md.)Alanın özelliği göz önüne alınarak, bu büroların
hangi uzmanlık dallarından teşekkül edeceği, çalışma, izin usul ve esasları; İçişleri
Bakanlığının görüşü alınarak Bakanlık ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca hazırlanacak
bir yönetmelikle belirlenir.[6]


 


Hak ve sorumluluk:


Madde 11 – Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının
malikleri bu varlıkların bakım ve onarımlarını Kültür ve Turizm Bakanlığının bu
Kanun uyarınca bakım ve onarım hususunda vereceği emir ve talimata uygun olarak
yerine getirdikleri sürece, bu Kanunun bu konuda maliklere tanıdığı hak ve muafiyetlerden
yararlanırlar. (Değişik ikinci cümle: 22/5/2007-5663/1 md.) Ancak, kültür
ve tabiat varlıklarını koruma bölge kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan
edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile birinci ve ikinci derece arkeolojik
sit alanlarındaki taşınmazlar zilyetlik yoluyla iktisap edilemez.


Malikler bu varlıkların üzerindeki
mülkiyet haklarının tabii icabı olan ve bu Kanunun hükümlerine aykırı bulunmayan
bütün yetkilerini kullanabilirler.


Bu Kanunun
belirlediği bakım onarım sorumluluklarını yerine getirmekte aczi olanların mülkleri, usulüne göre kamulaştırılır.
Mazbut veya mülhak vakıf varlıkları bu hükme tabi değildir.


Kültür
ve Turizm Bakanlığının uygun görmesi ile, Vakıflar Genel Müdürlüğü, il özel idareleri,
belediyeler ve diğer kamu kurum ve kuruluşları, yukarıda sözü geçen maliklere lüzum
görülen hallerde, taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının koruma, bakım ve onarımlarına,
teknik eleman ve ödenekleri ile yardımda bulunabilirler.


 


Taşınmaz kültür varlıklarının
onarımına yardım sağlanması ve katkı payı:[7]


Madde 12 – Özel hukuka tabi gerçek ve tüzelkişilerin
mülkiyetinde bulunan korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının; korunması,
bakım ve onarımı için Kültür ve Turizm Bakanlığınca ayni, nakdi ve teknik yardım
yapılır (...).[8]


(Mülga ikinci ve üçüncü
fıkralar: 21/2/2001 - 4629/6 md.)


(Mülga 4 üncü fıkra: 14/4/2004
- 5226/6 md.)


(Ek fıkra: 14/7/2004 -
5226/6 md.) Bu amaçla,
Bakanlık bütçesine yeterli ödenek konulur. Bakanlıkça yapılacak yardımlara ilişkin
usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.


(Değişik
altıncı fıkra: 4/2/2009-5835/1 md.) Belediyelerin ve il özel idarelerinin görev
alanlarında kalan kültür varlıklarının korunması ve değerlendirilmesi amacıyla kullanılmak
üzere 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 8 inci ve 18 inci
maddeleri uyarınca mükellef hakkında tahakkuk eden emlak vergisinin % 10'u nispetinde
Taşınmaz Kültür Varlıklarının Korunmasına Katkı Payı tahakkuk ettirilir ve ilgili
belediyesince emlak vergisi ile birlikte tahsil edilir.


(Değişik yedinci fıkra:
4/2/2009-5835/1 md.) Tahsil
edilen miktar, il özel idaresi tarafından açılacak özel hesapta toplanır. Bu miktar;
il özel idaresince ve belediyelerce kültür varlıklarının korunması ve değerlendirilmesi
amacıyla hazırlanan projeler kapsamında kamulaştırma, projelendirme, plânlama ve
uygulama konularında kullanılmak üzere il özel idaresine ve il sınırları içindeki
belediyelere vali tarafından aktarılır ve bu pay valinin denetiminde kullanılır.
İl özel idarelerince yapılan projeler için kullanılan miktar özel hesabın % 30’unu
geçemez.


(Ek fıkra: 14/7/2004 -
5226/6 md.) Bu madde
uyarınca tahakkuk eden katkı payları hakkında 1319 sayılı Kanunun üçüncü kısmı hükümleri
uygulanır. Katkı paylarına ilişkin usul ve esaslar İçişleri Bakanlığının görüşü alınarak
Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile Bakanlık tarafından belirlenir.[9]


(Ek fıkra: 28/12/2006-5571/22
md.) Yukarıdaki hükümlere
göre, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payı olarak tahsil olunan
miktarlar tahsil edildiği ayı takip eden ayın onuncu günü akşamına kadar il özel
idarelerine bir bildirim ile beyan edilerek aynı süre içinde ödenir. Tahsil ettikleri
katkı payını yukarıda belirtilen süre içinde il özel idarelerine yatırmayan belediyelerden,
bu katkı payları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine
göre gecikme zammı tatbik edilerek tahsil edilir.


(Ek fıkra: 28/12/2006-5571/22
md.) Belediye başkanları, belediyelerin tahsil ettikleri paylardan il özel idarelerine
ödemeleri gereken taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı paylarının, zamanında
ve tam olarak ödenmesini sağlamakla yükümlüdür. Ödenmeyen paylar, ilgili il özel
idaresinin talebi üzerine ilgili belediyenin İller Bankasından aldığı genel bütçe
vergi gelirleri payından kesilerek talep eden özel idareye gönderilir.


(Ek
fıkra: 14/7/2004 - 5226/6 md.) 2985 sayılı Toplu Konut Kanunu uyarınca verilecek
kredilerin en az %10'u tescilli taşınmaz kültür varlıklarının bakımı, onarımı ve
restorasyonu işlemlerine ilişkin başvurularda kullandırılır. Bu kapsamdaki öncelikli
projeler Bakanlık ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca müştereken belirlenir.


 


Devir yasağı:


Madde 13 – Hazineye ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarına
ait olup, usulüne göre tescil ve ilan olunan, her çeşit korunması gerekli taşınmaz
kültür ve tabiat varlığı ile bunlara ait korunma sınırları dahilindeki taşınmazlar,
Kültür ve Turizm Bakanlığının izni olmadan, gerçek ve tüzelkişilere satılamaz, hibe
edilemez.


 


Kullanma:


Madde 14 – Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıklarının intifa haklarının, belirli sürelerle kamu hizmetlerinde kullanılmak
üzere, Devlet dairelerine, kamu kurum ve kuruluşlarına, kamu menfaatine yararlı
milli derneklere bırakılması veya gerçek ve tüzelkişilere kiraya verilmesi, Kültür
ve Turizm Bakanlığının iznine tabidir.


Anılan varlıklardan, Vakıflar
Genel Müdürlüğünün yönetim ve denetiminde bulunan mazbut ve mülhak vakıflarla, 7044
sayılı Aslında Vakıf Olan Tarihi ve Mimari Kıymeti Haiz Eski Eserlerin Vakıflar
Umum Müdürlüğüne Devrine Dair Kanunla yönetimi Vakıflar Genel Müdürlüğüne devredilen
vakıf mallarının kamu hizmetlerinde kullanılmak üzere, Devlet dairelerine, kamu
kurum ve kuruluşlarına ve kamu yararına çalışan milli derneklere, belirli sürelerle,
intifa haklarının bırakılması veya gerçek ve tüzelkişilerce karakterine uygun kullanılmak
şartı ile kiraya verilmesi, Vakıflar Genel Müdürlüğünün yetkisindedir.


Yukarıda
belirlenen korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını kullananlar,
bunların bakım, onarım ve restorasyon işlerini bu Kanunda belirlenen esaslara göre
yapmak ve bunun için gerekli masrafları karşılamakla yükümlüdürler.


 


Kamulaştırma:


Madde 15 – Taşınmaz kültür varlıkları ve bunların
korunma alanları, aşağıda belirlenen esaslara göre kamulaştırılır:


a) Kısmen veya tamamen gerçek
ve tüzelkişilerle mülkiyetine geçmiş olan korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıkları ile korunma alanları Kültür ve Turizm Bakanlığınca hazırlanacak programlara
uygun olarak kamulaştırılır. Bu maksat için, Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçesine
yeterli ödenek konur.


(Ek: 17/6/1987 - 3386/5
md.; Değişik:14/7/2004 – 5226/7 md.) Kamu kurum ve kuruluşları,
belediyeler, il özel idareleri ve mahallî idare birlikleri tescilli taşınmaz kültür
varlıklarını, koruma bölge kurullarının belirlediği fonksiyonda kullanılmak
kaydıyla kamulaştırabilirler.


b) Menşei
vakıf olup da çeşitli sebeplerle kısmen veya tamamen gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetine
geçen korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve bunların korunma
alanlarının kamulaştırılmaları, Vakıflar Genel Müdürlüğünce yapılır. Bu maksat için
Vakıflar Genel Müdürlüğü bütçesine yeteri kadar ödenek konur.


c) Korunması gerekli taşınmaz
kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanları, imar planında yola, otoparka, yeşil
sahaya rastlıyorsa bunların belediyelerce; sair kamu kurum ve kuruluşlarının bakım
ve onarım ile görevli oldukları veya kullandıkları bu gibi kültür varlıklarının
korunma olanlarının ise, bu kurum ve kuruluşlarca, kamulaştırılması esastır.


d) Kamulaştırmalarda bedel
takdirinde, taşınmaz kültür varlıklarının eskilik, enderlik ve sanat değeri dikkate
alınmaz.


e) (Değişik: 17/6/1987
- 3386/5 md.) Kamulaştırma işlemleri, bu Kanun hükümleri ile 2942 sayılı Kamulaştırma
Kanununun bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerine göre yapılır.


f) (Ek:
17/6/1987 - 3386/5 md.; Değişik: 25/6/2009-5917/24 md.) Sit alanı ilan edilen
ve 1/1000 ölçekli onanlı koruma amaçlı imar planında kesin inşaat yasağı getirilen
korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının bulunduğu parseller, (…)[10] başka Hazine arsa veya arazileri ile müstakil
veya hisseli olarak değiştirilebilir. Sit alanı ilan edildiği tapu kütüğüne şerh
edilen taşınmazları, miras ve ölüme bağlı tasarruflar dışında, sonradan edinenlerin
talepleri değerlendirilmez. Ancak, Bakanlık izniyle gerçekleştirilen kazıların yapıldığı
alanlarda bulunan parsellerde, maliklerin başvurusu ve kabulüne ilişkin koşul parsele
yönelik uygulanır ve 1/1000 ölçekli onanlı koruma amaçlı imar planı şartı aranmaz.
Bu parsellerin üzerinde bina veya tesis varsa malikinin başvurusu üzerine rayiç
bedeli, 2942 sayılı Kanunun 11 inci maddesi hükümlerine göre belirlenerek ödenir.
Bu bentle ilgili usul ve esaslar Maliye Bakanlığının uygun görüşü alınarak Bakanlıkça
çıkarılan yönetmelikle belirlenir.10


Bu hükümle ilgili usul ve
esaslar yönetmelikle belirlenir.





Ruhsatsız yapı yasağı:


Madde 16 – Korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat
varlıkları ile bunların korunma alanlarında ruhsatsız olarak inşaat yapmak yasaktır.
Buralarda ruhsatsız olarak yapılacak inşaatlar ile, koruma amaçlı imar planlarında,
plana; sitlerde, sit şartlarına aykırı olarak inşa edilen yapılar hakkında imar
mevzuatına göre işlem yapılır.


 


Sit alanlarında geçiş dönemi
koruma esasları ve kullanma şartları ile koruma amaçlı imar plânı:[11]


Madde 17 – (Değişik: 14/7/2004
- 5226/8 md.)


a) Bir
alanın koruma bölge kurulunca sit olarak ilanı, bu alanda her ölçekteki plân uygulamasını
durdurur. Sit alanının etkileşim-geçiş sahası varsa 1/25.000 ölçekli plân kararları
ve notları alanın sit statüsü dikkate alınarak yeniden gözden geçirilerek ilgili
idarelerce onaylanır.[12]


(Değişik ikinci paragraf:
8/8/2011-KHK-648/42 md.) Koruma amaçlı imar planı yapılıncaya kadar, koruma bölge kurulu tarafından
üç ay içinde geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartları belirlenir. Belediyeler,
valilikler ve ilgili kurumlar söz konusu alanda üç yıl içinde koruma amaçlı imar
planı hazırlatıp incelenmek ve sonuçlandırılmak üzere koruma bölge kuruluna vermek
zorundadır. Üç yıllık süre içinde zorunlu nedenlerle plan yapılamadığı takdirde
koruma bölge kurulunca gerekçeli olarak bu süre uzatılabilir. Uzatılan süre içerisinde
geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartları uygulanır.


(Değişik
üçüncü paragraf: 8/8/2011-KHK-648/42 md.) Sit alanlarına ilişkin tüm ölçeklerde
yapılmış; koruma bölge kurullarının uygun görüşü alınarak yürürlüğe giren planların
yargı kararları ile uygulamasının durdurulması veya iptal edilmesi halinde ilgili
koruma bölge kurulunca geçiş dönemi yapılanma şartları yeniden belirlenir.


Koruma bölge kurulunda görüşülen
ve uygun görülen koruma plânları onaylanmak üzere ilgili idarelere gönderilir.


(Değişik beşinci paragraf:
8/8/2011-KHK-648/42 md.) İlgili idareler, koruma amaçlı imar planını en geç iki ay içinde görüşür ve
varsa değişmesini istediği hususları koruma bölge kuruluna bildirir. Koruma bölge
kurulunda bu hususlar değerlendirilir ve kurul tarafından uygun görülen haliyle
planlar ilgili idarelere onaylanmak üzere gönderilir. Planlar koruma bölge kurulunun
uygun gördüğü şekliyle ilgili idarelerce altmış gün içinde onaylanmak zorundadır.
Bu süre içinde görüşülmeyen ya da onaylanmayan planlar kesinleşerek yürürlüğe girer.
Koruma amaçlı imar planının yürürlüğe girmesiyle geçiş dönemi koruma esasları ve
kullanma şartları ayrıca karar almaya gerek kalmadan ortadan kalkar.


Ören yerlerinde çevre düzenleme
projesi yapımı ve değişiklikleri, ilgili koruma bölge kurulunun uygun görüşü doğrultusunda
Bakanlıkça yapılır, yaptırılır ve onaylanır.


Koruma amaçlı imar plânları
ve çevre düzenleme projelerinde yapılacak değişiklikler yukarıdaki usullere tabidir.


(Değişik
sekizinci paragraf: 8/8/2011-KHK-648/42 md.) Koruma amaçlı imar planları, müellifi
şehir plancısı olmak üzere alanın konumu, sit statüsü ve özellikleri gözönünde bulundurularak
ilgili meslek gruplarından Bakanlıkça belirlenecek uzmanlar tarafından hazırlanır.


(Değişik dokuzuncu paragraf:
8/8/2011-KHK-648/42 md.) Koruma amaçlı imar planları ve çevre düzenleme projelerinin hazırlanması,
gösterimi, uygulanması, denetimi, koruma amaçlı imar planı değişiklikleri, plan
müellifleri ile planlama ekibinin niteliği ve yeterliliği ile görev, yetki ve sorumluluklarına
ilişkin usul ve esaslar, Bakanlıkça hazırlanan yönetmelikle belirlenir.


Koruma
amaçlı imar plânlarının yapımı için belediyelere aktarılmak üzere İller Bankası
Genel Müdürlüğü Bütçesine yeteri kadar ödenek konur. İl özel idareleri ise bütçelerinde
koruma amaçlı imar plânlarının yapımı için ödenek ayırırlar.


Koruma bölge kurulunca sit
alanı olarak ilan edilen yerlerde; bu kararın ilanından önce imar mevzuatına ve
onanlı imar plânlarına uygun olarak alınmış yapı ruhsatı ve eklerine göre subasman
seviyesi tamamlanmış yapıların inşasına devam edilebilir, ancak bu maddenin (c)
bendi uyarınca yapılanma hakkı aktarımını re’sen uygulamaya da ilgili idareler yetkilidir.
Subasman seviyesi tamamlanmamış yapıların yapı ruhsatları iptal edilir. Kesin yapılanma
yasağı bulunan sit alanlarında bu madde hükümlerinden faydalanılamaz.


b) Koruma amaçlı imar plânlarıyla
kesin yapılanma yasağı getirilen sit alanlarında bulunan gerçek ve özel hukuk tüzel
kişilerinin mülkiyetindeki taşınmazlar malikin başvurusu üzerine, belediye ve il
özel idaresine ait taşınmazlarla takas edilebilir.


c) Yapılanma hakları kısıtlanmış
tescilli taşınmaz kültür varlıklarına veya bunların koruma alanlarında bulunan ya
da koruma amaçlı imar plânlarıyla yapılanma hakları kısıtlanan taşınmazlara ait
mülkiyet veya yapılanma haklarının kısıtlanmış bölümünü, imar plânlarıyla yapılanmaya
açık aktarım alanı olarak ayrılmış, mülkiyetlerindeki veya üçüncü şahıslara ait
alanlara, aktarımdan yararlanacak öncelikli hakları belirleyerek bir program dahilinde
aktarmaya, belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde belediyeler, bunların dışında
valilikler yetkilidir.


Atarım işleminde Sermaye Piyasası
Kurulunca onaylı gayrimenkul değerleme şirketlerince yapılacak rayiç değer denkleştirmesi
esastır. Ancak aktarıma konu hak tescilli taşınmaz kültür varlığına ilişkin ise
yapı değeri dikkate alınmaz.


Bu taşınmazlar için, kısıtlanmış
yapılanma haklarının, imar plânlarıyla aktarım alanı olarak ayrılmış yapılanmaya
açık diğer alanlarda kullanılmasını sağlayacak ve bu hakkı hamiline yazılı menkul
kıymete dönüştürecek belgeler düzenlemeye, bu belgeleri yapılanma hakları kısıtlanmış
alan olarak gösterilen ve tapuda bu konuda şerh düşülen alanlardaki taşınmaz sahiplerinden
hak sahibi olanlara vermeye, imar plânında aktarım alanı olarak ayrılmış ve tapuda
bu konuda şerh düşülen alanlarda ise ruhsat vermek için toplamaya ilgili idareler
yetkilidir. Menkul kıymetlerin basılması, saklanması, el değiştirme işlemlerinin
onaylanması ve veri tabanının oluşturulması ve denetlenmesi İller Bankasınca yapılır.


Bu alanlarda kesin yapılanma
yasağı gelmesi nedeniyle yapılanma hakkının tamamen aktarılması halinde, yapılanma
hakkı kısıtlanan taşınmaz, mütemmimi ile birlikte ilgili idare mülkiyetine geçer
ve parseller ilgili idare adına tescil edilir ve hiçbir koşulda satışa konu edilemez.


Aktarıma konu parselde malikin
korunabilir yapılanma hakkı kalması halinde ise yapılanma hakkı kısmen aktarılır.
Bu durumda, malikin yapılanma hakkı kısıtlanmış alandaki mülkiyeti devam eder.


Ancak, aktarıma konu hak,
tescilli taşınmaz kültür varlığı üzerinde ise, malikin bu varlığın korunması ve
yaşatılması için gerekli bakım, onarım ve restorasyon çalışmasını, ilgili idare
ile imzalanacak protokole uygun olarak menkul kıymetleri teslim almasını müteakip
başlatarak tamamlaması zorunludur. Aksi halde, ilgili idare teslim edilen menkul
kıymet bedelini faiziyle birlikte malikten tahsile yetkilidir. Bu hususlar ve protokol
menkul kıymet tesliminden önce ilgili idarece tapuya her türlü harçtan ve damga
vergisinden muaf olarak şerh edilir.


Kısıtlanmış hakların bulunduğu
belediye sınırları içerisinde, aktarım alanı tespit edilmesinin mümkün olamaması
halinde, ilgili idareler ortak program yürütmeye yetkilidir.


Yukarıdaki
fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve
Bakanlıkça hazırlanacak bir yönetmelikle belirlenir.[13][14]


 


Yapı esasları:


Madde 18 – (Değişik: 17/6/1987
- 3386/7 md.)


Korunması
gerekli taşınmaz kültür varlıklarının gruplandırılması, maliklerinin müracaat tarihinden
itibaren üç ay içinde koruma bölge kurulunca yapılır. Gruplandırılan taşınmaz kültür
varlıkları, tapu kütüğünün beyanlar hanesine kaydedilir. Gruplandırma yapılmadıkça,
onarım ve yapı esasları belirlenemez.


(Ek fıkra:14/7/2004 – 5226/9
md.) Tescilli taşınmaz
kültür varlıklarının rölöve, restorasyon ve restitüsyon
projeleri ve bunların uygulanmasında restoratör mimar veya mimarın bulunması zorunludur.
Bunlardan I. grup kapsamında olanların rölöve, restorasyon ve restitüsyon projelerinin
uygulama çalışmaları, yapının özelliğine göre kalem işleri, ahşap, demir, taş işleri
ve restorasyon konularında uzmanlaşmış kişilerce yapılır.


(Ek fıkra:14/7/2004 – 5226/9
md.) Sit alanları, korunması
gerekli kültür varlıkları ve bunların koruma alanlarında onaylı plân ve proje dışı
uygulama yapan veya yapılmasına yol açan sorumlularının, koruma bölge kurulları
ile ilgili konularda plân ve proje düzenlemesi ve uygulama sorumluluğu yapması beş
yıl süre ile yasaklanır. Uygulama sorumlularının denetimi, ilgili belediye veya
valilikçe yapılarak aykırı hareket edenler, Bakanlığa ve ilgili meslek odasına bildirilir.


(Ek fıkra:14/7/2004 – 5226/9
md.) Proje uygulanması
safhasında herhangi bir nedenle uygulama sorumlusunun ayrılması halinde bu husus
Bakanlığa bildirilir, yenisi tayin edilmedikçe uygulamaya devam edilemez.


(Ek
fıkra:14/7/2004 – 5226/9 md.) Yapı esasları, denetim ve bu maddenin uygulanmasına
ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanacak yönetmelikle belirlenir.


Mahalli idareler, taşınmaz
kültür varlığı parselinde, ek veya eklenti suretiyle yapılacak veya yeni inşa edilecek
yapılara ait koruma bölge kurulunca verilen kararlarda veya onaylanmış kültür varlığı
projelerinde değişiklik yapamazlar. Ancak, inşa edilecek yapının fen ve sağlık şartlarının
mevzuata uygunluğunu kontrol ederler.


Korunması gerekli taşınmaz
kültür varlığı parselleri, taşınmaz kültür varlıklarının mahiyetine tesir edecek
şekil ve surette ayrılamaz ve birleştirilemez.


(Ek fıkra: 8/8/2011-KHK-648/43
md.) Sokak sağlıklaştırma
proje ve uygulamalarına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanan yönetmelikle
belirlenir.


 


Maliklerin izin verme yükümlülüğü:


Madde
19 – Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının malikleri, Kültür ve Turizm Bakanlığınca
görevlendirilmiş uzmanlara, gerektiği zaman, varlığın kontrolü, incelenmesi, harita,
plan ve rölevesinin yapılması, fotoğraflarının çekilmesi, kalıplarının çıkarılması
için izin vermeye ve gereken kolaylığı göstermeye mecburdurlar. Ancak, görevliler
konut dokunulmazlığı ve aile mahremiyetini ihlal etmeyecek tarzda faaliyetlerini
yürütürler.


 


Taşınmaz kültür varlıklarının
nakli:


Madde 20 – Taşınmaz kültür varlıkları ve parçalarının,
bulundukları yerlerde korunmaları esastır. Ancak, bu taşınmaz kültür varlıklarının
başka bir yere nakli zorunluluğu varsa veya özellikleri itibariyle nakli gerekli
ise, Koruma Bölge Kurullarının uygun görüşü ve gereken emniyet tedbirleri alınmak
suretiyle Kültür ve Turizm Bakanlığınca istenilen yere nakledilebilir. Kültür varlığının
nakli dolayısıyla taşınmazın maliki bir zarara maruz kalmışsa, Kültür ve Turizm
Bakanlığınca oluşturulacak bir komisyonun tespit edeceği tazminat zarar görene ödenir.


 


İstisnalar ve muafiyetler:


Madde 21 – (Değişik: 17/6/1987
- 3386/8 md.)


(Mülga birinci fıkra: 14/7/2004-5226/27
md.)


(Mülga ikinci fıkra: 14/7/2004-5226/27
md.)


(Değişik
fıkra: 10/9/2014 - 6552/98 md.) Tapu kütüğüne “korunması gerekli taşınmaz
kültür varlığıdır” kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür varlıkları ile arkeolojik
sit alanı ve doğal sit alanı olmaları nedeniyle üzerlerinde kesin yapılanma yasağı
getirilmiş taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları olan parseller her türlü vergi,
resim ve harçtan muaftır. Ancak, büyükşehir belediyesi sınırları içinde yer alan
ve yukarıda nitelikleri belirtilen taşınmazlardan basit usulde vergilendirilenlerin
dışında ticari faaliyetlerde kullanılanlar hakkında emlak vergisinin yarısı ve çevre
temizlik vergisinin tamamına ilişkin bu muafiyet hükmü uygulanmaz.


(Ek fıkra: 10/9/2014 -
6552/98 md.) Getirilen
kesin yapılanma yasağına aykırı olarak tesis edilen yapılar, bu yapıların yapıldığı
parseller ve kanunlara aykırı eklentileri bulunan taşınmaz kültür varlıkları hakkında
bu yapılar yıkılıncaya veya aykırılıklar giderilinceye kadar yukarıdaki fıkradaki
muafiyet hükmü uygulanmaz. 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanununa göre
Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesinde konut veya işyeri olarak kullanılan
taşınmaz kültür varlıkları yukarıdaki fıkradaki muafiyetten yararlanamazlar.


Kültür varlıklarının korunması
maksadıyla tespit, proje, bakım, onarım, restorasyon ve kazı ile müzelerin güvenliği
için kullanılmak şartıyla, Cumhurbaşkanlığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi, Milli
Savunma Bakanlığı, Bakanlıkça ve Vakıflar Genel Müdürlüğünce dışardan getirilecek
her türlü araç, gereç, makine, teknik malzeme ve kimyevi maddeler ile altın ve gümüş
varak, her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır.[15]


Koruma
bölge kurulları kararına uygun olarak bu taşınmaz kültür varlıklarında yapılan onarım
ve inşaat işleri Belediye Gelirleri Kanunu gereğince alınacak vergi, harç ve harcamalara
katılma paylarından müstesnadır.


(Ek fıkra: 14/7/2004-5226/27
md.) Bu Kanun kapsamında
tescil edilen taşınmaz kültür varlıkları için
29/6/2001 tarihli ve 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz.


 


Madde 22 – (Mülga: 17/6/1987
- 3386/18 md.)


 


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Korunması Gerekli Taşınır Kültür ve Tabiat
Varlıkları


Korunması gerekli taşınır
kültür ve tabiat varlıkları:


Madde 23 – Korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat
varlıkları şunlardır:


a) (Değişik: 17/6/1987
- 3386/9 md.) Jeolojik, tarih öncesi ve tarihi devirlere ait, jeoloji, antropoloji,
prehistorya, arkeoloji ve sanat tarihi açılarından belge değeri taşıyan ve ait oldukları
dönemin sosyal, kültürel, teknik ve ilmi özellikleri ile seviyesini yansıtan her
türlü kültür ve tabiat varlıkları;


Her çeşit hayvan ve bitki
fosilleri, insan iskeletleri, çakmak taşları (sleks), volkan camları (obsidyen),
kemik veya madeni her türlü aletler, çini, seramik, benzeri kab ve kacaklar, heykeller,
figürinler, tabletler, kesici, koruyucu ve vurucu silahlar, putlar (ikon), cam eşyalar,
süs eşyaları (hülliyat), yüzük taşları, küpeler, iğneler, askılar, mühürler, bilezik
ve benzerleri, maskeler, taçlar (diadem), deri, bez, papirus, parşümen veya maden
üzerine yazılı veya tasvirli belgeler, tartı araçları, sikkeler, damgalı veya yazılı
levhalar, yazma veya tezhipli kitaplar, minyatürler, sanat değerine haiz gravür,
yağlıboya veya suluboya tablolar, muhallefat (religue'ler), nişanlar, madalyalar,
çini, toprak, cam, ağaç, kumaş ve benzeri taşınır eşyalar ve bunların parçaları,


Halkın
sosyal heyetini yansıtan, insan yapısı araç ve gereçler dahil, bilim, din ve mihaniki
sanatlarla ilgili etnografik nitelikteki kültür varlıkları.


Osmanlı
Padişahlarından Abdülmecit, Abdülaziz, V. Murat, II. Abdülhamit, V. Mehmet Reşat
ve Vahidettin ve aynı çağdaki sikkeler, bu Kanuna göre tescile tabi olmaksızın yurt
içinde alınıp satılabilirler.


Bu madde kararına girmeyen
sikkeler bu Kanunun genel hükümlerine tabidir.


b) Milli tarihimizdeki önemleri
sebebiyle, Milli Mücadele ve Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuna ait tarihi değer
taşıyan belge ve eşyalar, Mustafa Kemal ATATÜRK'e ait zati eşya, evrak, kitap, yazı
ve benzeri taşınırlar.


 


Yönetim ve gözetim:


Madde 24 – (Değişik: 17/6/1987
- 3386/10 md.)


Devlet malı niteliğini taşıyan
korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarının Devlet elinde ve müzelerde
bulundurulması ve bunların korunup değerlendirilmeleri Devlete aittir. Bu gibi varlıklardan
gerçek ve tüzelkişilerin ellerinde bulunanlar, değeri ödenerek Bakanlık tarafından
satın alınabilir.


23 üncü
maddenin (a) bendinde belirtilen etnografik mahiyetteki kültür varlıklarının yurt
içinde alımı, satımı ve devri serbesttir. Alımı, satımı serbest bırakılacak etnoğrafik
eserlerin hangi devirlere ait olacağı ve diğer nitelikleri ile kayıt ve tescil şartları
bir yönetmelikle belirlenir.


Milli Mücadele ve Türkiye
Cumhuriyeti Tarihi ve Atatürk'e ait korunması gerekli taşınır kültür varlıkları,
Bakanlık, Milli Savunma Bakanlığı veya Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu'nca
satın alınabilir.


Ancak,
bu tip eserlerden her ne suretle olursa olsun yurt dışına çıkarılacakların kontrolü,
Bakanlığa bağlı müzelerce yapılabileceği gibi bazı gümrük çıkış kapılarında bulundurulacak
ihtisas elemanlarınca da yapılabilir. Hangi kapılarda ihtisas elemanı bulundurulacağı
bir yönetmelikte belirlenir.


Yapılan kontrol sonunda bu
tip eserlerden yurt dışına çıkmasında sakınca görülenler tespit edilerek değerlendirilmeleri
yurt içinde yapılmak şartıyla, sahiplerine iade edilirler.


Bu maddede belirtilen ve alım,
satımı serbest bırakılan eserlerde Devletin rüçhan hakkı mahfuzdur.


 


Müzelere alınma:


Madde 25 – Dördüncü maddeye göre Kültür ve Turizm
Bakanlığına bildirilen taşınır kültür ve tabiat varlıkları ile 23 üncü maddede belirlenen
korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları, Kültür ve Turizm Bakanlığı
tarafından bilimsel esaslara göre tasnif ve tescile tabi tutulurlar. Bunlardan Devlet
müzelerinde bulunması gerekli görülenler, usulüne uygun olarak müzelere alınırlar.


Korunması gerekli taşınır
kültür ve tabiat varlıklarının tasnifi, tescili ve müzelere alınmaları ile ilgili
kıstaslar, usuller ve esaslar yönetmelikte belirlenir.


Türk
askeri tarihini ilgilendiren her türlü silah ve malzemenin bulundukları veya ihbar
edildikleri yerde, tarihi niteliklerinin araştırılması, incelenmesi ve değerlendirilmesi
Genelkurmay Başkanlığınca yapılır.


Tasnif
ve tescil dışı bırakılan ve müzelere alınması gerekli görülmeyenler, sahiplerine
bir belge ile iade olunurlar. Belge ile iade olunan kültür varlıkları üzerinde,
sahipleri her türlü tasarrufta bulunabilirler. Bir yıl içinde sahipleri tarafından
alınmayanlar, müzelerde saklanabilir veya usulüne uygun olarak Devletçe satılabilir.


 


Müze, özel müze ve koleksiyonculuk:


Madde 26 – Bu Kanunun kapsamına giren kültür ve tabiat
varlıklarına ait müzelerin kurulması, geliştirilmesi Kültür ve Turizm Bakanlığının
görevlerindendir.


Bakanlıklar, kamu kurum ve
kuruluşları, gerçek ve tüzelkişilerle vakıflar, Kültür ve Turizm Bakanlığından izin
almak şartıyla, kendi hizmet konularının veya amaçlarının gerçekleştirilmesi için
her çeşit kültür varlığından oluşan koleksiyonlar meydana getirebilir ve müzeler
kurabilirler. Ancak, gerçek ve tüzelkişilerle vakıflar tarafından kurulacak müzelerin
faaliyet konuları ve alanları, yapılacak başvuruda beyan olunan istekleri değerlendirerek,
Kültür ve Turizm Bakanlığınca verilecek izin belgesinde belirlenir.


Gerçek
ve tüzelkişilerce kurulacak müzeler, Kültür ve Turizm Bakanlığının izin belgesinde
belirlenen konu alanlarına inhisar etmek şartı ile, taşınır kültür varlığı bulundurabilir
ve teşhir edebilirler. Bu müzeler de, taşınır kültür varlıklarının korunması hususunda
Devlet müzeleri statüsündedirler.


Anılan müzelerin kuruluş amacı,
görevi ve yönetim şekil ve şartları ile, gözetim ve denetimi yönetmelikle belirlenir.


Devlet müzeleri içerisinde
özel bir ihtisas ve araştırma müzeleri olan askeri müzelerin kurulması, yaşatılması,
malzemenin ve uğraş konularının tayin ve tespiti Genelkurmay Başkanlığına aittir.
Bu müzelerin görev, yetki ve sorumlulukları ile çalışma düzenleri, Milli Savunma
Bakanlığının, Kültür ve Turizm Bakanlığıyla birlikte hazırlayacağı bir yönetmelikte
belirtilir.


Gerçek ve tüzelkişiler, Kültür
ve Turizm Bakanlığınca verilecek izin belgesiyle korunması gerekli taşınır kültür
varlıklarından oluşan koleksiyonlar meydana getirebilirler.


Koleksiyoncular faaliyetlerini,
Kültür ve Turizm Bakanlığına bildirmek ve yönetmelik gereğince, taşınır kültür varlıklarını
envanter defterine kaydetmek zorundadırlar.


Koleksiyoncular, ilgili müzeye
tescil ettirerek, koleksiyonlarındaki her türlü eseri onbeş gün önce Kültür ve Turizm
Bakanlığına haber vermek şartı ile kendi aralarında değiştirebilir veya satabilirler.
Satın almada öncelik Kültür ve Turizm Bakanlığına aittir.


 


Kültür varlığı ticareti:


Madde 27 – Yirmibeşinci madde gereğince tasnif ve
tescil dışı bırakılan ve Devlet müzelerine alınması gerekli görülmeyen taşınır kültür
varlıklarının ticareti, Kültür ve Turizm Bakanlığının izni ile yapılır.


Bu ticareti yapmak isteyenler,
Kültür ve Turizm Bakanlığından ruhsatname almak zorundadırlar. Bu ruhsatnameler
üç yıl için geçerlidir. Bu sürenin bitiminden bir ay önce ruhsatname yenilenebilir.
Bu Kanun hükümlerine aykırı hareket edenlerin ruhsatnameleri, süresine bakılmaksızın
iptal edilir.


 


İkametgahını ticarethane
olarak gösterme yasağı:


Madde
28 – Kültür varlığı ticareti yapanlar belli bir ticaret yeri göstermek mecburiyetindedir.
Ancak, ikametgahlarını hiçbir
zaman, ticarethane veya depo olarak gösteremezler.


 


Ticarethane ve depoların
kontrolü:


Madde 29 – Kültür varlığı ticareti yapanların işyerleri
ve depoları yönetmelikte belirlenen esaslar dahilinde Kültür ve Turizm Bakanlığı
yetkililerince denetlenir.


 


Haber verme zorunluluğu:


Madde 30 – Kamu kurumu ve kuruluşları (Belediyeler
ve il özel idareleri dahil, vakıflar, gerçek ve tüzelkişiler satacakları eşya ve
terekeler arasında bulunan veya yapacakları müzayedelerdeki satışlara konu olan
taşınır kültür ve tabiat varlıkları ile koleksiyonları, önce Devlet müzelerine haber
vermeye ve göstermeye mecburdurlar. Kültür ve Turizm Bakanlığı, kültür ve tabiat
varlıklarından meydana getirilen koleksiyonları kuracağı komisyonun takdir edeceği
bedel üzerinden satın alabilir. Bunlardan hazineye intikal etmiş olup da müze koleksiyonlarına
girmesi lüzumlu görülenler, Devlet Ayniyat Yönetmeliği hükümlerine göre Kültür ve
Turizm Bakanlığına devrolunurlar.


Birinci
fıkrada sözü edilen, kamu kurumu ve kuruluşları, vakıflar, gerçek ve tüzelkişiler
satacakları veya ve terekeler arasında bulunan veya yapacakları müzayedelerdeki
satışlara konu olan askeri tarihimize ait kültür varlıkları ile silah ve askeri
malzeme koleksiyonlarını Genelkurmay Başkanlığına haber vermeye ve göstermeye mecburdurlar.
Bu kültür varlıklarından hazineye intikal etmiş olup askeri müzelerin koleksiyonlarına
girmesi lüzumlu görülenler Devlet Ayniyat Yönetmeliği hükümlerine göre Milli Savunma
Bakanlığına devrolunurlar.


 


Madde 31 – (Mülga: 17/6/1987
- 3386/18 md.)


 


Yurt dışına çıkarma yasağı:


Madde
32 – Yurt içinde korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları yurt dışına
çıkarılamaz. Ancak, milli çıkarlarımız dikkate alınarak, bunların hertürlü hasar,
zarar, tehdit veya tecavüz ihtimaline karşı, gideceği ülke makamlarından teminat
almak ve sigortalanmak şartı ile, yurt dışında geçici olarak sergilendikten sonra
geri getirilmelerine; Cumhurbaşkanınca karar verilir.[16]


Türkiye'deki kordiplomatik
mensupları, Türkiye'ye girişlerinde beyan ederek beraberlerinde getirdikleri yabancı
kökenli kültür varlıklarını, çıkışlarında beraberlerinde götürebilirler.


Yurt dışına geçici olarak
sergilenmek üzere kültür ve tabiat varlıkları gönderilmesi esasları ile, Türkiye'deki
kordiplamatik mensuplarına beraberlerinde getirdikleri bu tür varlıkların giriş
ve çıkışlarında yapılacak işlemler, istenecek belgeler ve ilgili diğer hususlar
Kültür ve Turizm Bakanlığı, Milli Savunma Bakanlığı ve Dışişleri Bakanlığının birlikte
düzenleyecekleri yönetmelikte belirtilir.


 


Yurt dışından getirme:


Madde 33 – Yurt dışından kültür varlığı getirmek
serbesttir.


 


Kopya çıkarma:


Madde 34 – Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı ören
yerleri ve müzelerdeki taşınır ve taşınmaz kültür varlıklarının öğretim, eğitim,
bilimsel araştırma ve tanıtma amacı ile fotoğraflarının ve filmlerinin çekilmesi,
mulaj ve kopyalarının çıkartılması Kültür ve Turizm Bakanlığının iznine bağlıdır.


Bu hususlarla ilgili esaslar,
yönetmelikte tespit olunur.


 


DÖRDÜNCÜ BÖLÜM


Araştırma, Sondaj, Kazı ve Define Arama


Araştırma, sondaj ve kazı
izni:


Madde 35 – Bu kanun hükümlerine tabi, taşınır ve
taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını meydana çıkarmak üzere, araştırma, sondaj
ve kazı yapma hakkı, sadece Kültür ve Turizm Bakanlığına aittir. (Ek cümleler:20/11/2025-7565/8 md.) Ancak; Cumhurbaşkanlığı Milli
Saraylar İdaresi Başkanlığı yönetiminde bulunan saray, köşk, kasır, müze ve
tarihi fabrikalar ile diğer yapıların restorasyonu, çevre düzenlemeleri ve
ihyası sırasında bu mekânların bulundukları parsellerde yapılması gereken araştırma,
sondaj ve arkeolojik kazılar Milli Saraylar İdaresi Başkanlığınca yapılır,
yaptırılır. Gerektiğinde Kültür ve Turizm Bakanlığının teknik yardımı ve
işbirliği sağlanır.


Bilimsel
ve mali yeterliği Kültür ve Turizm Bakanlığınca takdir ve kabul olunan Türk ve yabancı
heyet ve kurumlara araştırma izni, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından; sondaj
ve kazı yapma izni Cumhurbaşkanı kararı ile verilir, Kültür ve Turizm Bakanlığı
elemanları veya bu Bakanlıkça görevlendirilecek Türk bilim adamları tarafından yapılacak
araştırma, sondaj ve kazılar, Kültür ve Turizm Bakanlığının iznine bağlıdır. Askeri
yasak bölgelerde yapılacak araştırma, sondaj ve kazı için gerekli ruhsatname, Genelkurmay
Başkanlığının iznini müteakip, sözü geçen heyet ve kurumların göstereceği uzmanlar
adına düzenlenir. Kültür ve Turizm Bakanlığınca haklı görülebilecek sebep olmadıkça
heyet ve kurumlar ruhsatnamedeki üyelerini değiştiremezler.[17]


Su altında
korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının bulunduğu bölgeler, Cumhurbaşkanı
kararı ile tespit edilir ve yayımlanır. Bu bölgelerde, sportif amaçlı dalış yapmak
yasaktır, ikinci fıkra hükümlerine göre izin almak şartıyla araştırma ve kazı yapılabilir.[18]





Maliklerin mülkleri içinde
yapılacak kazılar:


Madde
36 – Taşınmaz kültür varlığı sahiplerinin kendi mülkleri içinde kültür varlığı
aramak maksadı ile araştırma, sondaj ve kazı yapmaları da bu Kanunun 35 ve 41 inci
maddeleri hükümlerine tabidir.


 


Kazı izninde usul:


Madde
37 – Aynı kazı heyetine veya şahsa, aynı süre içinde Kültür ve Turizm Bakanlığınca
yapılan kurtarma kazıları dışında, birden fazla yerde kazı ve sondaj izni verilemez.
İzin verilmesi, araştırma, sondaj ve kazının yapılması, elde edilecek kültür ve
tabiat varlıklarının muhafaza şartları, bu eserler üzerinde araştırma, sondaj, ve
kazı sahiplerine tanınacak diğer haklar bir yönetmelikte tespit olunur.


 


Kazı izninin devredilmeyeceği:


Madde
38 – Türk ve yabancı bilim kurumlarına veya onların adına hareket eden kişilere
verilen kazı ve sondaj ruhsatnameleri ile araştırma izni, Kültür ve Turizm Bakanlığının
izni olmadan devredilemez. Bu iş için bir başkası tevkil olunamaz.


 


Araştırma, sondaj ve kazı
izninin hükümsüzlüğü:


Madde
39 – Kültür ve Turizm Bakanlığınca kabul edilen haklı bir sebep gösterilmeden,
ruhsatname tarihinden itibaren, en çok altı ay içinde başlanılmayan araştırma, kazı
ve sondajlara ait izin ve ruhsatnameler, hükümsüz sayılır. Araştırma, sondaj ve
kazı çalışmaları, makul bir sebep gösterilmeksizin iki aydan fazla tatil edilemez.
Bu süreyi geciktirenlerin izin ve ruhsatnameleri iptal edilmiş sayılır. Ayrıca,
bu Kanun hükümlerine aykırı hareket edenlerin ruhsatnameleri iptal edilir ve bu
gibilere, daha sonra izin ve ruhsat verilmez.


 


Araştırma, sondaj ve kazı
izninde süre:


Madde 40 – Kazı ve sondaj ruhsatnameleri ile araştırma
izni bir yıl için geçerlidir. Ruhsatname ve izin süresinin sonunda heyet başkanı
kazıya, sondaj ve araştırmaya devam edildiğini, yazılı olarak bildirdiği takdirde,
bu hak her yıl müracaat şartı ile gelecek yıllarda da müracaatçı için saklı tutulur.


 


Kazıdan çıkan eserlerin
müzelere nakli:


Madde
41 – Kazılarda meydana çıkan bütün taşınır kültür ve tabiat varlıkları, kazı yapan
heyet ve kurumlar tarafından her yıl yapılan kazı sonunda Kültür ve Turizm Bakanlığının
göstereceği Devlet müzesine naklolunur. Kazı ve sondaj araştırmalarında elde edilen
insan ve hayvan iskeletleri ile bütün fosiller, Kültür ve Turizm Bakanlığınca uygun
görüldüğü takdirde, tabiat tarihi müzeleri ile üniversitelere veya ilgili diğer
Türk bilim kurumlarına verilebilir. Ayrıca, kazı ve sondaj araştırmalarında elde
edilen askeri tarihle ilgili her türlü taşınır kültür varlığı, Genelkurmay Başkanlığının
uygun görüşü ile, Kültür ve Turizm Bakanlığınca askeri müzelere devredilir.





Zarar vermede tazminat
yükümlülüğü:


Madde
42 – Kazı ve sondaj izni alanlar, bu çalışmayı sahipli arazide yaptıkları takdirde,
kazı, sondaj ve araştırma bölgesindeki arazi sahiplerinin zararlarını tazmin ile
yükümlüdürler, Arazi sahipleri Kültür ve Turizm Bakanlığının oluşturacağı komisyonca
takdir edilecek tazminat karşılığında, kazı ve sondaj veya araştırmaya izin vermeye
mecburdurlar.


Bu gibi yerler, gerektiğinde
Kültür ve Turizm Bakanlığınca kamulaştırılabilir. Yabancı bilim kurumlarınca yapılan
kazılarda, bu kamulaştırmanın bedeli kazı sahipleri tarafından ödenir. Hazine adına
tescil edilecek yerin kamulaştırma bedelinin takdirinde genel kamulaştırma hükümleri
uygulanır. Bu madde gereğince ödenecek tazminat ve kamulaştırma bedellerinin takdirinde,
kazı, sondaj ve araştırma faaliyetlerinden önce, mevcut kültür ve tabiat varlıklarının
eskilik, enderlik ve sanat değeri ile, bu faaliyetler sonucu bulunan kültür varlıklarının
değeri, dikkate alınmaz.


 


Yayım hakkı:


Madde
43 – Kazı, sondaj ve araştırmalarda, meydana çıkacak olan varlıkların yayım hakkı,
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümleri gereğince, kazı, sondaj ve
araştırma izni alan heyet ve kurumlar adına, kazı, sondaj ve araştırmayı fiilen
idare edenlere aittir. Kazı başkanları, her kazı dönemi sonunda, Kültür ve Turizm
Bakanlığına bilimsel bir rapor vermekle yükümlüdürler. Kazının bitiminden itibaren,
kazı dönemi çalışmalarına ait bilimsel raporlarını en geç iki yıl, nihai bilimsel
raporlarını ise beş yıl içinde yayımlamayan kazı heyetlerinin kazı, sondaj ve araştırmalarda
buldukları kültür ve tabiat varlıkları üzerindeki her türlü yayım hakkı Kültür ve
Turizm Bakanlığına geçer.


Kültür ve Turizm Bakanlığı
adına yapılan kazı, sondaj ve araştırmalara ait bilimsel raporlar, kazı başkanlığınca,
yayımlanacak şekilde hazırlanır. Kültür ve Turizm Bakanlığı bunlardan gerekli görülenleri
yayımlar.


Kültür
ve Turizm Bakanlığınca uygun görülecek mazeretler dışında, yukarıda açıklanan süre
içinde son raporlarını yayımlamamış bulunan heyet ve kişilere yeni bir kazı için
ruhsatname verilmez.


 


Giderler:


Madde 44 – Kazı, sondaj ve araştırma yapılan saha
ile, kazı, sondaj ve araştırmadan çıkan kültür varlıklarının yerinde korunmasını
sağlamak maksadıyla, kazı yerinde geçici olarak çalıştırılacak bekçilerin ücret
ve masrafları ile kazı yerinin eski haline getirilmesinin gerektirdiği giderleri
karşılamak, kazı sırasında meydana gelebilecek zararları tazmin ve bunlarla ilgili
bütün giderler, düzenlenecek yönetmeliğe göre, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından
ruhsat verme veya süre uzatma sırasında, kazı sahiplerinden tahsil edilerek emaneten
mal sandığına yatırılan paralardan ödenir. Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından
finanse edilen konularda, gider karşılıklarının mal sandığına yatırılması zorunlu
değildir.





Korunma ve çevre düzenlemesi:


Madde 45 – Kültür ve Turizm Bakanlığının izni ile
yapılan kazılarda ortaya çıkan taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının bakım, onarım
ve çevre düzenlemeleri ile taşınır kültür ve tabiat varlıklarının bakım ve onarımları
kazı başkanlığınca yapılır.


 


Araştırma, kazı ve sondajların
geçici olarak veya tamamen durdurulması:


Madde 46 – Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak yapılan
kazı, sondaj ve araştırmalar, Kültür ve Turizm Bakanlığınca geçici olarak veya tamamen
durdurulur.


 


Tesislerin devri:


Madde 47 – Heyet ve kurumlar adına, kazı, sondaj
ve araştırma yapan şahıslar tarafından, işe başlamak için veya çalışmaların devamı
sırasında muhtelif şekillerde satın alınan veya inşa edilen depo, lojman ve benzeri
tesisler ve malzeme, kazının sonunda bedelsiz olarak, Kültür ve Turizm Bakanlığına
devrolunur. Bu tesislerin kullanış şekillerinin tayinine Kültür ve Turizm Bakanlığı
yetkilidir.


 


Araştırma, kazı ve sondajda
görevlendirilenler:


Madde
48 – Yabancı heyet ve kurumlar tarafından yapılan araştırma, kazı ve sondajlarda
Kültür ve Turizm Bakanlığı uzmanlarından bir veya birkaç temsilci bulunur. Türk
heyet ve kurumlarınca yapılan araştırma, kazı ve sondajlara Kültür ve Turizm Bakanlığı
adına yetkili bir uzman katılır. Temsilci ve uzmanların seçimi ve görevleri, yönetmelikle
belirlenir.[19]


Türk heyet ve kurumlarınca
yapılan kazılara katılacak Kültür ve Turizm Bakanlığı uzmanlarının yol masrafları,
yevmiyeleri ve zaruri giderleri, 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre Kültür
ve Turizm Bakanlığınca ödenir.


Yabancı kurum ve heyetler
tarafından yapılan araştırma, kazı ve sondajlarda görevlendirilecek Kültür ve Turizm
Bakanlığı temsilcilerine ödenecek olan yol masrafları, yevmiye, temsil ödeneği ve
su altı dalış tazminatı, kazı başkanlığından Kültür ve Turizm Bakanlığınca peşinen
tahsil edilip bir Devlet bankasına yatırılır. Temsil ödeneğinin miktarı, her yıl
Kültür ve Turizm Bakanlığınca tayin edilir.


 


Araştırma, kazı ve sondaj
izin yasağı:


Madde 49 – Türkiye'deki elçilik ve konsolosluklar
mensuplarına, araştırma, kazı ve sondaj izni verilmez.


 


Define arama:


Madde
50 – Define aramak isteyenlere, bu Kanunun 6 ncı maddesinde korunması gerekli
taşınmaz kültür ve tabiat varlığı olarak belirtilen yerler ile tespit ve tescil
edilen sit alanları ve mezarlıklar dışında, Kültür ve Turizm Bakanlığınca define
arama ruhsatnamesi verilebilir.


Define aramak isteyenlere
aynı süre içinde birden fazla yerde arama izni verilemez. Define arama izni, başkalarına
devredilemez. Bu iş için bir başkası tevkil olunamaz.


Define aramada, Kültür ve
Turizm Bakanlığından ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarından temsilci olarak gönderileceklerin
yolluk ve yevmiyeleri ile zaruri giderleri arayıcı tarafından karşılanır. Bu iş
için gerekli olan ödenek, Bakanlıkça, define arayıcısından peşinen tahsil edilip
bir Devlet bankasına yatırılır.


Arama
ruhsatının verilmesi, define arayıcıdan istenecek belgeler, aramanın yapılması,
çıkan defineden arayıcıya tanınacak haklar, Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Maliye
Bakanlığının birlikte düzenleyeceği yönetmelikte belirtilir.


 


BEŞİNCİ BÖLÜM


Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu
ile Koruma Bölge Kurulları[20]


Kuruluş, görev, yetki ve
çalışma şekli:


Madde 51 – (Değişik: 17/6/1987
- 3386/11 md.)


Yurtiçinde bulunan ve bu Kanun
kapsamına giren korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile ilgili
hizmetlerin bilimsel esaslara göre yürütülmesini sağlamak üzere, Bakanlığa bağlı
"Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu" ile Bakanlıkça belirlenecek
bölgelerde "Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulları" kurulur.


Kültür Varlıklarını Koruma
Yüksek Kurulunun görev ve yetkileri şunlardır;


a) Korunması
gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunması ve restorasyonuyla ilgili
işlerde uygulanacak ilkeleri belirlemek,


b) Koruma bölge kurulları
arasında gerekli koordinasyonu sağlamak,


c) Uygulamada
doğan genel sorunları değerlendirerek görüş vermek suretiyle, Bakanlığa yardımcı
olmak.


d) (Ek: 8/8/2011-KHK-648/45
md.) Bakanlıklarca Koruma Yüksek Kurulunda görüşülmesi talebiyle gönderilen
ve gündeme alınan konularda karar vermek.


(Değişik üçüncü fıkra:
8/8/2011-KHK-648/45 md. ) Mahalli idareler ile
diğer kamu kurum ve kuruluşları Koruma Yüksek Kurulunda görüşülmesini istedikleri
hususları bağlı, ilgili veya ilişkili oldukları bakanlıklar aracılığıyla bildirir.
Koruma Yüksek Kurulunca karar verilen konular ilgili koruma bölge kurulunca tekrar
görüşülmez.


(Değişik dördüncü fıkra:
8/8/2011-KHK-648/45 md. ) Koruma Yüksek Kurulunun
gündemi Bakanlıkça belirlenir. Gündemin belirlenmesini müteakip Koruma Yüksek Kurulu
toplantıya çağırılır. Toplantı sayısına bir sınırlama getirilmez. Koruma Yüksek
Kurulu salt çoğunlukla toplanır, toplantıya katılan üyelerin salt çoğunluğu ile
karar verir.


Koruma Yüksek Kurulunun çalışma
usul ve esasları ile diğer hususlar bir yönetmelikle düzenlenir.


 


Madde 52 – (Mülga: 17/6/1987
- 3386/18 md.)





Koruma Yüksek Kurulu üyeliği:


Madde 53 – (Mülga:2/7/2018-KHK-700/78
md.)


 


Temsilci üyelerin nitelikleri


Madde 54 – Koruma Yüksek Kurulunun temsilci üyelerinin,
yükseköğretim görmüş olmaları ve 53 üncü maddede belirlenen bilim dallarından biri
veya birkaçında tanınmış ve bu alanlarda çalışmalar yapmış, tercihan yurt içinde
veya yurt dışında yayımlanmış eserler vermiş olmaları şartı aranır.


 


Koruma Yüksek Kurulu ve
Koruma Bölge Kurulu üyeliğinin sona ermesi, süresi ve huzur hakkı:


Madde 55 – (Değişik: 14/7/2004
- 5226/10 md.)


Koruma Yüksek Kurulu ve koruma
bölge kurullarının kurum temsilcisi üyelerinin üyelikleri kurumlarındaki görevleri
süresince devam eder.


(Değişik ikinci fıkra:
4/2/2009-5835/2 md.)
Koruma bölge kurullarının
Bakanlıkça (…)[21]
seçilen üyelerinin görev süresi üç yıldır.


Koruma Yüksek Kurulu ve koruma
bölge kurulu üyeleri, görev ve yetki alanlarına giren konularda doğrudan veya dolaylı
olarak taraf olamaz ve hiçbir menfaat sağlayamazlar. Aksine davrandığı tespit edilenlerin
kurul üyeliği Bakanlıkça sona erdirilir.


(Değişik dördüncü fıkra:
4/2/2009-5835/2 md.)
Koruma Yüksek Kurulu üyeleri ile koruma bölge kurullarının Bakanlıkça (…)21 seçilen üyelerine, ayda altı toplantıyı geçmemek üzere her toplantı için
Devlet memur aylık katsayısının (5000) gösterge rakamı ile çarpımı sonucunda bulunacak
miktarda, koruma bölge kurullarının kurum temsilcisi üyelerine ise ayda altı toplantıyı
geçmemek üzere her toplantı için Devlet memur aylık katsayısının (2000) gösterge
rakamı ile çarpımı sonucunda bulunacak miktarda huzur hakkı ödenir.


Herhangi bir nedenle bir yıl
içinde yıllık izin, hastalık ve mazeret izinleri hariç dört veya üst üste iki toplantıya
katılmayan koruma bölge kurulu üyelerinin üyelikleri sona erer.


 


Madde 56 – (Mülga: 17/6/1987
- 3386/18 md.)


 


Koruma Bölge Kurullarının
görev, yetki ve çalışma şekli:[22]


Madde 57 – (Değişik: 17/6/1987
- 3386/14 md.)


Koruma bölge kurulları, Koruma
Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde olmak kaydıyla aşağıdaki işleri yapmakla
görevli ve yetkilidir.


a) Bakanlıkça
tespit edilen veya ettirilen korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının tescilini
yapmak,


b) Korunması gerekli kültür
varlıklarının gruplandırılmasını yapmak,


c) Sit
alanlarının tescilinden itibaren üç ay içinde geçiş dönemi yapı şartlarını belirlemek,


d) Koruma amaçlı imar planları
ile bunların her türlü değişikliklerini inceleyip karar almak,22[23]


e) Korunması
gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının koruma alanlarının tespitini yapmak,


f) Korunması gerekli taşınmaz
kültür varlıklarından özelliklerini kaybetmiş olanlarının tescil kaydını kaldırmak,


g) Korunması gerekli taşınmaz
kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarına ilişkin uygulamaya
yönelik kararlar almak.


(Ek fıkra: 4/2/2009-5835/3
md.) 16/6/2005 tarihli
ve 5366 sayılı Yıpranan Tarihi ve Kültürel Taşınmaz Varlıkların Yenilenerek Korunması
ve Yaşatılarak Kullanılması Hakkında Kanun uyarınca ilan edilen yenileme bölgelerinde
yenileme projelerini onaylamak üzere 5366 sayılı Kanun uyarınca oluşturulan Kültür
ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulları da bu maddede belirtilen işleri yapmakla
görevli ve yetkilidir.


(Değişik fıkra: 14/7/2004
- 5226/11 md.) Koruma
bölge kurullarının başkan ve yardımcıları, üyeler arasından kurulca seçilir. Başkanın
yokluğunda kurula, başkan yardımcısı başkanlık eder.


(Değişik fıkra: 14/7/2004
- 5226/11 md.) Koruma
bölge kurulları, toplantıya katılması gereken üyelerin salt çoğunluğuyla toplanır
ve toplantıya katılan üyelerin salt çoğunluğu ile karar alırlar. (Değişik ikinci cümle: 8/8/2011-KHK-648/48
md. ) Ancak karar yeter sayısı dörtten az olamaz.
Alınan kararlar bu Kanun
ve ilke kararlarındaki dayanakları ile bilimsel gerekçeleri belirtilerek yazılır.


(Değişik fıkra: 4/2/2009-5835/3
md.) Koruma bölge kurullarının teknik ve idari
hizmetleri, koruma bölge kurulu müdürlükleri tarafından yürütülür. Üçten fazla koruma
bölge kurulu bulunan illerde, kurullar arasında teknik ve idari işlerde koordinasyonu
sağlamak üzere koruma bölge kurulları koordinasyon müdürlüğü kurulur. Koruma bölge
kurulu müdürlükleri, koruma bölge kurulları koordinasyon müdürlüğüne bağlı olarak
çalışır.


(Ek fıkra: 14/7/2004 -
5226/11 md.) Koruma bölge
kurulu, belgeleri tam olarak koruma bölge kuruluna ibraz edildiği tarihten itibaren,
koruma amaçlı imar plânlarını en geç altı ay, uygulamaya yönelik projeleri ise en
geç üç ay içinde karara bağlar.


(Ek
fıkra: 14/7/2004 - 5226/11 md.) Taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları, bunların
koruma alanları ve sit alanlarında, 3194 sayılı İmar Kanununun 21 inci maddesi kapsamına
giren ruhsata tâbi olmayan tadilat ve tamiratlar; özgün biçim ve malzemeye uygun
olarak, bünyesinde koruma, uygulama ve denetim büroları kurulmuş idarelerin izin
ve denetimi ile yapılır. Bunların dışında her türlü inşaî ve fizikî müdahale koruma
bölge kurulunun izni ile yapılır.


(Ek fıkra: 8/8/2011-KHK-648/48
md.) Koruma, Uygulama ve Denetim Bürosu kurulmamış
yerlerde taşınmaz kültür varlıkları, bunların koruma alanları ve sit alanlarında,
3194 sayılı İmar Kanununun 21 inci maddesi kapsamına giren ruhsata tabi olmayan
tadilat ve tamiratlar koruma bölge kurulu müdürlüğünün izin ve denetiminde yapılır.


(Ek
fıkra: 14/7/2004 - 5226/11 md.) Ancak, koruma amaçlı imar plânı onaylanmış
sit alanlarında, taşınmaz kültür varlığının bulunduğu parseller dışındaki inşaî
ve fizikî müdahaleler, koruma amaçlı imar plânı hükümleri doğrultusunda, bünyesinde
koruma, uygulama ve denetim büroları kurulmuş idarelerin izin ve denetimi ile yapılır.


(Ek fıkra: 14/7/2004 -
5226/11 md.) Vakıflar
Genel Müdürlüğü idare ve denetiminde olan mazbut vakıfların veya mülhak vakıfların
mülkiyetindeki kültür varlıklarının 3194 sayılı İmar Kanununun 21 inci maddesi kapsamına
giren ruhsata tâbi olmayan tadilat ve tamiratları, özgün biçim ve malzemeye uygun
olarak Vakıflar Genel Müdürlüğünce yaptırılır.


(Ek fıkra: 14/7/2004 -
5226/11 md.) Taşınmaz
kültür ve tabiat varlıkları ile bunların koruma alanlarında yapılan tadilat ve tamiratlara
ilişkin uygulama öncesi ve sonrasına ait rapor ve belgeleri, ilgili idareler ve
Vakıflar Genel Müdürlüğünce ilgili koruma bölge kurulu müdürlüklerine gönderilir.


(Ek fıkra: 14/7/2004 -
5226/11 md.) Bu maddenin
uygulanmasına ilişkin hususlar Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.


 


Koruma Bölge Kurullarının
oluşumu:[24]


Madde 58 – (Değişik: 17/6/1987
- 3386/15 md.)


Koruma Bölge Kurulları aşağıda
belirtilen üyelerden oluşur;


a) Arkeoloji, sanat tarihi,
hukuk, mimari ve şehir plancılığı konularında uzmanlaşmış kişiler arasından Bakanlıkça
seçilecek yedi temsilci,[25]


b) (Mülga: 8/8/2011-KHK-648/49
md.)


c) Görüşülecek konu, belediye
sınırları içinde ise ilgili belediye başkanı veya teknik temsilcisi, dışında ise
ilgili valilikçe seçilecek teknik temsilci,


d) Görüşülecek konu, Bayındırlık
ve İskan Bakanlığı ile ilgili ise Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünden bir teknik
temsilci,


e) Görüşülecek konu, Vakıflar
Genel Müdürlüğü ile ilgili ise Vakıflar bölge müdürü veya teknik temsilcisi,


f) Görüşülecek konu, Çevre
ve Orman Bakanlığı ile ilgili ise konuyla ilgili teknik temsilci.


g) (Ek:14/7/2004
– 5226/12 md.) Görüşülecek konunun müze müdürlüğünü ilgilendirmesi halinde ilgili
müze müdürü.


Ayrıca kurula oy hakkı olmamak
kaydıyla danışman uzman çağırılabilir.


(Değişik fıkra: 8/8/2011-KHK-648/49
md.) Koruma bölge kurulunun
gündemiyle ilgili meslek odaları, koruma bölge kurulu müdürlüğünün davetiyle toplantılara
gözlemci olarak katılabilir.


 


Madde 59 – 60 – (Mülga:
17/6/1987 - 3386/18 md.)


 


Kararlara uyma zorunluluğu:[26]


Madde 61 – (Mülga: 17/6/1987
- 3386/18 md.; Yeniden düzenleme: 14/7/2004 – 5226/13 md.)


Kamu
kurum ve kuruluşları ve belediyeler ile gerçek ve tüzel kişiler, Koruma Yüksek Kurulu
ve koruma bölge kurullarının kararlarına uymak zorundadır. Koruma Yüksek Kurulunun
ilke kararları Resmî Gazetede yayımlanır.


(Değişik fıkra: 8/8/2011-KHK-648/50
md.) Koruma bölge kurullarınca
alınan kararlara kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilerce yapılan
itirazlar, Bakanlıkça değerlendirilerek gerekli görüldüğü takdirde Koruma Yüksek
Kurulu gündemine alınır.


(Değişik
fıkra: 8/8/2011-KHK-648/50 md.) Bu itirazlar, Koruma Yüksek Kurulunca incelenir
ve en geç üç ay içinde karara bağlanır. Koruma Yüksek Kurulunda görüşülen itiraz
konuları ayrıca koruma bölge kurulu gündemine alınmaz. Koruma Yüksek Kuruluna yapılacak
itirazlarla ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanan yönetmelikle belirlenir.


 


Kurul Üyelerinin yolluk
ve gündelikleri:


Madde 62 – Koruma Yüksek Kurulu ve Koruma Bölge Kurulları
üyelerinden umumi harcırah hükümlerine tabi bulunanların kurul toplantıları için
memuriyet mahalleri dışındaki seyahatlerinde yol giderleri ve gündelik, tabii üyelere
mensup oldukları kurumlarınca; diğer üyelere, Kültür ve Turizm Bakanlığınca ödenir.


 


Kurullarla ilgili yönetmelik:


Madde
63 – Yüksek Kurul ile Bölge Kurullarının görev, yetki ve sorumlulukları ile bu
Kurulların kendi aralarındaki ve Kültür ve Turizm Bakanlığıyla olan ilişkileri bir
yönetmelikle düzenlenir.


 


ALTINCI BÖLÜM


İkramiye ve Cezalar


Kültür varlıklarını bulanlara
verilecek ikramiye:


Madde 64 – Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yer
üstünde, yer altında ve su altında bulunan taşınır kültür varlıklarını 4 üncü maddede
yazılı makam ve mercilere, aynı maddede yazılı süreler içerisinde haber verenlere:


a) Bulunan varlık, bunların
mülkü içinde ise bu Kanunun 24 üncü ve 25 inci maddeleri uygulanır. Ayrıca ikramiye
verilmez.


b) Bulunan varlık başkasının
mülkü içinde ise Kültür ve Turizm Bakanlığınca varlığın değeri dikkate alınarak,
takdir olunacak bedelin % 80'i ikramiye olarak bulan ile mülk sahibi arasında yarı
yarıya paylaştırılır.


c) Kültür varlığı Devlete
ait arazide bulunmuş ise, takdir olunacak bedelin % 40'ı bulana ikramiye olarak
verilir.


d) Nerede bulunursa bulunsun
haber verilen kültür varlığı korunması gerekli nitelikte olmadığı takdirde haber
verenlere bu Kanunun 25 inci maddesindeki işlem uygulanır. Ayrıca ikramiye verilmez.


e) Nerede
olursa olsun yeni bulunup da 4 üncü maddede yazılı süreler içinde haber verilmediğinden
dolayı gizlenmiş sayılan kültür varlıklarını haber verenler ile, bunları yakalayan
kamu görevlilerine, 1905 sayılı "Menkul ve Gayrimenkul Emval ile Bunların İntifa
Haklarının ve Daimi Vergilerin Mektumlarını Haber verenlere Verilecek İkramiyelere
Dair Kanun"da taşınır mallar için gösterilen oranlar dahilinde tespit edilen
bedel ikramiye olarak verilir.


f) Yukarıdaki
fıkralardan herhangi biri uyarınca kültür varlıklarını bulan, haber veren veya yakalayan
kişiler birden fazla ise verilecek ikramiyeler bunlar arasında eşit olarak paylaştırılır.


g) Yukarda
belirtilen ikramiyelerin tahakkuk ve tediyesine ait işlemler Maliye ve Kültür ve
Turizm bakanlıklarınca birlikte hazırlanacak yönetmelik esaslarına göre yapılır.


 


Cezalar:


Madde 65 – (Değişik: 8/10/2013-6498/3
md.)


Tescil
edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile
korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına,
bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine
kasten sebebiyet verenler ile (…)[27] izin alınmaksızın inşaî ve fiziki
müdahale yapanlar veya yaptıranlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne
kadar adli para cezasıyla cezalandırılır.


Bu Kanuna aykırı olarak yıkma
veya imar izni verenler, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli
para cezasıyla cezalandırılır.


Birinci ve ikinci fıkralarda
belirtilen fiiller, korunması gerekli kültür ve tabiat varlığını yurt dışına kaçırmak
amacıyla işlenmiş ise verilecek cezalar bir kat artırılır.


(Değişik
dördüncü fıkra: 20/8/2016-6745/25 md.) Taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile
bunların koruma alanları ve sit alanlarında, 3194 sayılı İmar Kanununun 21 inci
maddesi kapsamına giren ruhsata tabi olmayan tadilat ve tamiratları, kültür varlıkları
yönünden bünyesinde koruma, uygulama ve denetim büroları kurulmuş yerlerde yetkili
idarelerden, koruma, uygulama ve denetim büroları kurulmamış yerlerde koruma bölge
kurulu müdürlüklerinden; tabiat varlıkları ve doğal sit alanları yönünden ise çevre
ve şehircilik il müdürlüklerinden izin almaksızın ya da izne aykırı olarak yapanlar
veya yaptıranlar, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır.





Usulsüz belge verenler,
ilan ve tebligat yapanlar:


Madde 66 – (Değişik: 23/1/2008-5728/409
md.)


Bu Kanunun 16 ncı maddesinde yer alan yasaklara aykırı olarak belge verenler,
fiil daha ağır cezayı gerektiren bir suç oluşturmadığı takdirde, bir yıldan üç yıla
kadar hapis ve adlî para cezası ile; bu Kanunun 7 nci maddesinde yer alan ilan veya
tebligatı bilerek, süresinde usulüne uygun yapmayanlar ise, üç aydan bir yıla kadar
hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Haber verme
sorumluluğuna ve kültür varlığı ticaretine aykırı hareket edenler:[28]


Madde 67 – (Değişik: 23/1/2008-5728/410
md.)


Kültür ve tabiat
varlıklarıyla ilgili olarak bildirim yükümlülüğüne mazereti olmaksızın ve bilerek
aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.


Bildirimi yapılmamış
olan kültür ve tabiat varlığını satışa arzeden, satan, veren, satın alan, kabul
eden kişi iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası
ile cezalandırılır. Ancak, bu durumda birinci fıkrada tanımlanan suçtan dolayı ayrıca
cezaya hükmolunmaz.


Ticareti yasak
olmayan taşınır kültür varlıklarının izinsiz olarak ticaretini yapan kişi, altı
aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.


 


Yurt dışına çıkarma yasağına
aykırı hareket edenler:


Madde 68 – (Değişik: 23/1/2008-5728/411
md.)


Kültür ve tabiat
varlıklarını bu Kanuna aykırı olarak yurt dışına çıkaran kişi, beş yıldan oniki
yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.


 


Tetkik ve kontrole muhalefet:


Madde 69 – (Değişik:
23/1/2008-5728/412 md.)


Bu Kanunun 29
uncu maddesinde yer alan tetkik ve kontrole muhalefet edenler ile 41 inci maddede
yer alan nakil işlerine aykırı hareket edenler altı aydan bir yıla kadar hapis ve
adlî para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Özel mülkiyete konu olanlar:


Madde 70 – (Değişik: 23/1/2008-5728/413
md.)


Bu Kanunun 24
üncü maddesine aykırı hareket edenler bir yıldan üç yıla kadar hapis ve üçbin güne
kadar adlî para cezası ile cezalandırılırlar.


 


Kazı, sondaj ve araştırmaya
ilişkin hükümlere aykırı hareket:


Madde 71 – (Değişik: 23/1/2008-5728/414
md.)


Bu Kanunun 38,
42 ve 43 üncü maddelerine aykırı hareket edenler yüz günden az olmamak üzere adlî
para cezasıyla cezalandırılırlar.





Kamu personeline ilişkin
kararlar:


Madde
72 – Bu Kanunun uygulanmasında, görevli kamu personeli hakkında yapılacak iş ve işlemler ve alınacak her türlü kararlar
ve bu kararlara karşı yapılacak itirazlar, öncelikle incelenir ve sonuçlandırılır.


 


Özel müze ve koleksiyonculara
ilişkin hükümlere aykırı hareket:


Madde 73 – (Değişik: 23/1/2008-5728/415
md.)


Bu Kanunun 26
ve 30 uncu maddelerine aykırı davrananlara, suç daha ağır bir cezayı gerektirmiyorsa
üç aydan bir yıla kadar hapis ve adlî para cezası verilir.


 


İzinsiz araştırma, kazı
ve sondaj yapanlar:


Madde 74 –(Değişik: 23/1/2008-5728/416
md.)


Kültür varlıkları
bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı veya sondaj yapan kişi, iki yıldan beş yıla
kadar hapis cezasıyla cezalandırılır. Ancak, kazı veya sondajın yapıldığı yerin,
sit alanı veya bu Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olmaması halinde,
verilecek cezanın üçte biri indirilir.


İzinsiz olarak define araştıranlar, üç aydan iki yıla kadar hapis cezası
ile cezalandırılır. Ancak, bu fiillerin yurt dışına kültür varlıklarını kaçırma
amacıyla veya kültür varlıklarının korunmasında görevli kişiler tarafından işlenmesi
hâlinde, verilecek ceza iki katına kadar artırılır.


Kişinin bu maddede
tanımlanan suçları işlemek suretiyle bulduğu kültür varlığını soruşturma başlamadan
önce mahallî mülkî amire teslim etmesi hâlinde, mahkeme verilecek cezada üçte ikisine
kadar indirim yapabilir.


İzinsiz olarak
define araştıran kişinin, hakkında kovuşturma başlayıncaya kadar, kendisini bu fiili
işlemeye gerekli cihazları temin etmek suretiyle sevk eden kişilerin kimliklerini
açıklaması ve yakalanmasını sağlaması hâlinde, mahkeme verilecek cezada indirim
yapabileceği gibi, ceza verilmesine yer olmadığına da karar verebilir.


 


Elkoyma ve
müzeye teslim:[29]


Madde 75 – (Değişik: 23/1/2008-5728/417
md.)


Bu Kanun kapsamında kalan suçlar nedeniyle elkonulan taşınır kültür ve tabiat
varlıkları müzeye teslim edilir.


 


YEDİNCİ BÖLÜM


Diğer Hükümler


Yürürlükten kaldırılan
kanunlar:


Madde 76 – 28/2/1960 tarih ve 7463 sayılı "Hususi
Şahıslara Ait Eski Eserlerle Tarihi Abidelerin istimlaki Hakkında Kanun"; 25/4/1973
tarih ve 1710 sayılı "Eski Eserler Kanunu"; 2/7/1951 tarih ve 5805 sayılı
"Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Teşkiline ve Vazifelerine
Dair Kanun" ile 18/6/1973 tarih ve 1741 sayılı "Gayrimenkul Eski Eserler
ve Anıtlar Yüksek Kurulu Teşkiline ve Vazifelerine Dair 2 Temmuz 1951 tarihli ve
5805 sayılı Kanunda Bazı Değişiklikler Yapılması Hakkında Kanun" yürürlükten
kaldırılmıştır.


 


Ek
Madde 1 – (17/6/1987 tarih ve 3386 sayılı Kanunun 16 ncı maddesi ile eklenen ek
madde hükmü olup teselsül için numaralandırılmıştır.; Değişik:14/7/2004 – 5226/17
md.)


Bu Kanunda yer alan "Koruma
Kurulu" ibareleri "koruma bölge kurulu" olarak değiştirilmiştir.



 


Alan yönetimi, müze yönetimi ve anıt eser
kurulu


Ek Madde 2 – (Ek:14/7/2004
– 5226/17 md.)


Yönetim alanlarında alan yönetimi,
ulusal nitelikli müzelerde ise müze yönetimi, anıt eserlerde anıt eser kurulu kurulur.


a) (Değişik
birinci paragraf: 20/8/2016-6745/26 md.) Yönetim alanları ile bunların bağlantı
noktalarının korunması, değerlendirilmesi ve geliştirilmesi amacıyla Bakanlıkça
yönetim planı taslağı hazırlanır veya hazırlattırılır. Bakanlık, yönetim planlarının
hazırlanmasına ilişkin olarak alanla ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşları ile
her türlü işbirliği yapabilir.


(Değişik ikinci paragraf:
20/8/2016-6745/26 md.) Hazırlanan taslağın karara bağlanması ve uygulanması konusunda önerilerde
bulunmak amacıyla alanda mülkiyet hakkı bulunanlardan, meslek odaları ve sivil toplum
örgütleri üyeleri ile üniversitelerin ilgili bölümlerinin öğretim üyelerinden Bakanlıkça
bir danışma kurulu oluşturulur.


Eşgüdümün sağlanması amacıyla
(…)[30]
Bakanlıkça bir alan başkanı belirlenir. (Ek iki cümle: 20/8/2016-6745/26 md.)
Alan başkanının görev
süresi üç yıldır. Görev süresi sona eren alan başkanı Bakanlıkça tekrar atanabilir.
Alan başkanlığı görevini
fiilen yürütenlere, Devlet memurları aylık katsayısının (20000) gösterge rakamı
ile çarpımı sonucu bulunacak tutarı aşmamak kaydıyla Bakan tarafından belirlenecek
miktarda, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tâbi tutulmaksızın çalışmayı
takip eden her ay başında Kültür ve Turizm Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesi Merkez
Müdürlüğü bütçesinden ödeme yapılır.30


Bakanlık tarafından hizmetine
ihtiyaç duyulan idarelerin birer temsilcisi ve danışma kurulunca seçilecek iki üyenin
katılımıyla eşgüdüm ve denetleme kurulu kurulur. Alan başkanı, kurulun da başkanıdır.
Kurul, bu taslağı inceleyip mutabakata varmak suretiyle yönetim plânını altı ay
içerisinde onaylamaya ve bu plânın uygulanmasını denetlemeye yetkilidir.[31]


Kurulun denetim görevini yerine
getirebilmesi amacıyla ilgili kurum uzman personelinden ve denetim elemanlarından
oluşan bir denetim birimi kurulabilir. Bu birim, ilgili kamu kurum ve kuruluşları
ile üçüncü kişilerden yönetim plânı ve uygulaması ile ilgili her türlü bilgi ve
belgeyi istemeye yetkilidir.


Kamu kurum ve kuruluşları,
belediyeler ile gerçek ve tüzel kişiler, eşgüdüm ve denetleme kurulunca onaylanan
yönetim plânına uymak, ilgili idareler, plân kapsamındaki hizmetlere öncelik vermek
ve bu amaçla bütçelerine gerekli ödenekleri ayırmak zorundadır.


b) Bakanlıkça belirlenen ulusal
nitelikli müzelerde, müze başkanı ve ona bağlı müze müdürü ile işletme müdürü ve
müze kurulundan oluşan müze yönetimi kurulur.


Müzelerde;
kayıt, tescil, envanter, depolama, eserlerin her türlü bakım ve onarımı, sergilenmesi
ve korunması, kültürel, eğitim ve bilimsel faaliyetler müze müdürü tarafından; tanıtım,
satış üniteleri yönetimi, etkinlik organizasyonu, ziyaretçi yönetimi, çevre düzenlemesi,
bakım-onarım, temizlik işleri işletme müdürü tarafından yürütülür.


Müze başkanı, kendisine bağlı
müdürlüklerin faaliyetlerinin eşgüdüm ve denetimi ile müzenin ulusal ve uluslararası
kurum ve kuruluşlar nezdinde temsiline yetkilidir.


Müze başkanlığı görevini yürütmek
üzere; arkeoloji, sanat tarihi, antropoloji, etnoloji, iktisat, işletme, kamu yönetimi
gibi dallarda eğitim görmüş kimseler arasından Bakanlıkça bir müze başkanı atanır.


Tüm
müzelerde o müzeye münhasıran ayrıca müze kurulu oluşturulur. Müze kurulu müzenin
bulunduğu yerdeki üniversitelerin ilgili bölümlerinden öğretim üyeleri, meslek odaları,
sivil toplum örgütü temsilcileri ve yerel yönetimlerin temsilcileri ile müzeye bağışta
bulunanlardan Bakanlıkça uygun görülen kişilerden oluşur. Müze kurulu, bünyesinden
bir başkan seçer.


Müze
kurulunun görüşleri doğrultusunda müze için mekansal ve fiziksel gelişim, tematik
gelişim ve vizyon, eser, koleksiyon korunması ve geliştirilmesi, tanıtım ve teşhir
gibi konuları kapsayan yıllık ve beş yıllık koruma ve geliştirme projesi hazırlanır.
Koruma ve geliştirme projesi kapsamında uygulamaları denetlemek, müzenin tanıtımını
yapmak, müzeye bağış toplamak, onursal müze dostu ödülü vermek müze kurulunun yetkisindedir.
Müze kurulu müzenin işleyişine dair her yıl düzenli olarak rapor hazırlar. Bakanlık
bu raporları değerlendirmeye almak zorundadır.


c) Taşınmaz kültür varlığı
niteliğindeki anıt eserler için ise, o esere münhasır anıt eser kurulu oluşturulur.
Kurul; eserin bulunduğu yerdeki üniversitelerin ilgili bölümlerinden öğretim üyeleri,
meslek odaları, sivil toplum örgütü temsilcileri ve yerel yönetimlerin temsilcileri
ile eserin korunması ve geliştirilmesi için bağışta bulunanlardan Bakanlıkça uygun
görülen kimseler ile bu eserler için tasarruf yetkisine sahip idarenin temsilcisinden
oluşur. İlgili idarenin temsilcisi bu kurulun başkanıdır.


Kurul,
eser için mekansal ve fiziksel gelişim, tematik gelişim ve vizyon, eserin korunması
ve geliştirilmesi, tanıtım ve teşhir gibi konuları kapsayan yıllık ve beş yıllık
koruma ve geliştirme projesi hazırlar. Koruma ve geliştirme projesi kapsamındaki
uygulamalar, anıt eserin tanıtımını yapmak, anıt eser için bağış toplamak, onursal
ödüller vermek anıt eser kurulunun yetkisindedir. Kurul; eserin korunması, yaşatılması
ve geliştirilmesine ilişkin her yıl düzenli olarak rapor hazırlar. İlgili idareler
bu raporları değerlendirmeye almak zorundadır.


Bu maddenin uygulanması ile
ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça hazırlanacak bir yönetmelikle düzenlenir.


 


Ek Madde 3 – (Ek:14/7/2004
– 5226/17 md.)


383 sayılı Özel Çevre Koruma
Kurumu Başkanlığı Kurulmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname, 2873 sayılı Milli Parklar
Kanunu, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu, 4533 sayılı Gelibolu Yarımadası Tarihi
Millî Parkı Kanunu ile belirlenen alanlarda ek-2 maddenin (a) fıkrası hükümleri
uygulanmaz.


 


Ek Madde 4 – (Ek: 8/8/2011-KHK-648/51
md.)[32]


Taşınır tabiat varlıkları
hariç tabiat varlıkları, doğal sit alanları ve bunlara ilişkin koruma alanları ile
ilgili olarak bu Kanunda öngörülen iş, işlem ve kararlar bakımından görevli ve yetkili
bakanlık, Çevre ve Şehircilik Bakanlığıdır.


Tabiat varlıkları, doğal sit
alanları ve bunlara ilişkin koruma alanları ile ilgili hususlarda karar almak ve
bu Kanunda öngörülen diğer iş ve işlemlerde Çevre ve Şehircilik Bakanlığına yardımcı
olmak üzere; Çevre ve Şehircilik Bakanlığı merkez teşkilatı bünyesinde Çevre ve
Şehircilik Bakanlığı Bakan Yardımcısının başkanlığında, söz konusu varlıkların ve
alanların özelliklerine göre konusunda uzmanlaşmış mimar veya şehir plancısı, orman
veya çevre mühendisi ve hukukçular ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca uygun görülecek
uzmanlardan Tabiat Varlıklarını Koruma Merkez Komisyonu ve taşrada (…)32 aynı meslek alanlarından yeterli sayıda
uzmanın katılması suretiyle yeteri kadar Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonu
teşkil edilir. Bu komisyonların iş, işlem ve kararları konusunda, bu Kanunun Koruma
Yüksek Kurulu ve koruma bölge kurulları ile ilgili hükümleri, Çevre ve Şehircilik
Bakanlığınca alınan ilke kararları çerçevesinde kıyasen uygulanır.[33]


 Bu Kanunda Koruma
Yüksek Kurulunca alınması öngörülen kararlar, tabiat varlıkları, doğal sit alanları
ve bunlara ilişkin koruma alanları bakımından Koruma Merkez Komisyonunca, koruma
bölge kurullarınca alınması öngörülen kararlar koruma bölge komisyonlarınca alınır
ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığının onayıyla yürürlüğe konulur.


Bu Kanunda ve diğer mevzuatta
tabiat varlıkları, doğal sit alanları ve bunlara ilişkin koruma alanları bakımından
Koruma Yüksek Kuruluna ve koruma bölge kurullarına yapılan atıflar ilgisine göre
Koruma Merkez Komisyonuna ve koruma bölge komisyonlarına yapılmış sayılır ve ilgili
maddelerde geçen Koruma Yüksek Kurulundan Koruma Merkez Komisyonu ve koruma bölge
kurullarından koruma bölge komisyonları anlaşılır.


(Ek
fıkra: 23/8/2011-KHK-653/18 md. )Tabiat Varlıklarını Koruma Merkez Komisyonu
ile Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonlarında görev alanlara 55 inci maddede
belirtilen esaslar çerçevesinde huzur hakkı ödenir.


Tabiat varlıkları, doğal sit
alanları ve bunlara ilişkin koruma alanları ile ilgili iş, işlem ve kararlara ilişkin
usul ve esaslar ile bu konularda görev yapacak komisyonların teşkili, çalışma usul
ve esasları Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca hazırlanan yönetmelikle düzenlenir.


 


Ek Madde 5 – (Ek: 20/8/2016-6745/27
md.)


Bakanlıkça yapılan veya yaptırılan
her türlü proje ve uygulamalarda bu Kanun ile koruma, uygulama ve denetim bürolarına
verilmiş olan görev ve yetkiler, koruma bölge kurulu müdürlükleri tarafından kullanılır.


 


Ek Madde 6 – (Ek: 20/8/2016-6745/28
md.)


Kamu düzeni veya güvenliğinin
olağan hayatı durduracak veya kesintiye uğratacak şekilde bozulduğu ya da doğal
afet yaşanan yerlerde özel mülkiyette bulunan korunması gerekli taşınmaz kültür
varlıklarının onarımı ile restorasyonuna yönelik proje ve uygulama işleri maliklerinin
ve diğer ilgililerin muvafakatı aranmaksızın ve bedelsiz olarak Bakanlık tarafından
gerçekleştirilebilir. Bu kapsamda yürütülen proje ve uygulama işlerinden bir mali
yıl içinde tamamlanması mümkün olmayanlar için dört yılı geçmemek üzere gelecek
yıllara yaygın yüklenmeye girişilebilir.


 


Ek Madde 7- (Ek: 2/7/2018-KHK-703/51
md.) (Değişik:
29/5/2025-7549/17 md.)


Cumhurbaşkanlığına
bağlı saray, köşk, kasır, müze ve tarihi fabrikalardan sağlanan her türlü gelir
ile bunların bakım ve onarımı için yapılan şartlı bağışlar ve yardımlar Milli
Saraylar İdaresi Başkanlığı adına bir kamu bankasında açılacak hesaba
yatırılır. Bu hesapta toplanan tutarlar nemalandırılabilir. Hesapta toplanan
tutardan doğrudan hiçbir harcama yapılamaz. Hesapta biriken tutardan gerekli
görülen miktar bütçeye özel gelir kaydedilir. Özel gelir kaydedilen bu tutar
Cumhurbaşkanlığına bağlı saray, köşk, kasır, müze ve tarihi fabrikaların bakım,
onarım, muhafaza ve işletilmesinde kullanılmak üzere Milli Saraylar İdaresi
Başkanlığı bütçesinin mevcut ya da yeni açılacak tertiplerine özel ödenek
kaydedilir. Kaydedilen özel ödeneklerden kullanılmayan kısımlar ertesi yıla
devren gelir ve özel ödenek kaydedilir. Gelirleri özel ödenek kaydedilen
işletmeler kurumlar vergisinden muaftır.


 


Ek Madde 8- (Ek: 2/7/2018-KHK-703/51
md.) (Değişik:
29/5/2025-7549/18 md.)


Cumhurbaşkanlığının
sorumluluğundaki tarihî bina ve objelerin onarımları ve restorasyonları ile çevre
düzenlemesine ilişkin mal ve hizmet alımları ile münhasıran özel ihtisas
gerektiren konularda Cumhurbaşkanlığınca mütalaa ve hukuki hizmet satın alma
işleri, 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümlerine tabi
olmaksızın Cumhurbaşkanlığınca belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde
gerçekleştirilir.


 


Geçici
Madde 1 – Bu Kanunun 7 nci maddesine göre tespit ve tescil işlemleri yapılırken, 19
uncu yüzyıl sonuna kadar olan döneme ait taşınmaz kültür varlıklarının malikleri,
bunların korunmalarına gerek
olmadığının tespitini Kültür ve Turizm Bakanlığından isteyebilirler. Kültür ve Turizm
Bakanlığı yönetmeliğe uygun bilgileri içeren bu başvuruları, görevlendirdiği uzmanlara
incelettirerek, en geç üç ay içinde, Yüksek Kurula iletir. Yüksek Kurul en geç altı
ay içinde konuyu inceleyip karara bağlar.


 


Geçici Madde 2 – Gerçek ve tüzelkişiler, koleksiyoncular,
bu Kanuna göre çıkarılacak yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay
içinde, ellerinde bulunan korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarını,
menşe göstermeksizin, 24 ve 25 inci maddelere göre Devlet müzelerine satabilir veya
envanter defterlerine kayıt ederek en yakın müzeye onaylatmaları şartıyla Kanunun
24 üncü maddesi hükmünden yararlanabilirler.


 


Geçici Madde 3 – (Değişik:
14/7/2004 - 5226/16 md.)


Kültür ve tabiat varlıklarını
koruma kurulları, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kültür ve tabiat varlıklarını
koruma bölge kurullarına, Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu büro müdürlükleri,
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu müdürlüklerine
dönüşür.


Kanunda belirtilen yönetmelikler,
Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde çıkarılır. Bu düzenlemeler yapılıncaya
kadar mevcut yönetmeliklerin bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.


 


Geçici Madde 4 – (Mülga:
17/6/1987 - 3386/18 md.)


 


Geçici Madde 5 – Bu Kanunda belirtilen yönetmelikler, Kanunun
yayımlanmasından itibaren en geç altı ay içinde hazırlanarak yürürlüğe konur.


Bu yönetmelikler Resmi Gazetede
yayımlanır.


 


Geçici
Madde 6 – Genel Kadro Kanunu çıkıncaya kadar, bölge kurulları için bu Kanuna ekli bulunan
kadro cetveli uygulanır.


 


Geçici Madde 7 – (Ek: 22/5/2007-5663/2
md.)


Kadastrosu
devam eden taşınmazların sınırlandırma ve tespiti işleri ile devam eden davalarda
da bu Kanunun 11 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Sınırlandırma
ve tespitleri henüz askı ilanına alınmamış taşınmazların kadastro tutanakları kadastro
komisyonuna intikal ettirilmek suretiyle bu Kanunun 11 inci maddesinin birinci fıkrasına
uygun hale getirilir. 27/7/2004 tarihinden itibaren yapılan kadastro çalışmaları
sonucu zilyetlik şartları oluştuğu halde sit alanlarında kalması nedeniyle Hazine
adına tespit ve tescili yapılmış taşınmazlardan 1 ve 2 nci derece arkeolojik sit
alanları dışında kalan sit alanlarındaki taşınmazların kadastro tutanaklarında zilyet
veya hak sahibi olarak belirtilen kişilerin veya mirasçılarının, Kanunun yayımı
tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde mahalli Maliye kuruluşlarına müracaatları halinde
Maliye kuruluşunun talebi ile harca tâbi olmadan re'sen ilgilisi adına tescilleri
yapılır.


 


Geçici Madde 8 – (Ek: 4/2/2009-5835/4
md.)


11/3/2005 tarihinden önce
bir şekilde koleksiyoncular tarafından edinilmiş ve bağlı bulunduğu müzedeki envanter
defterine kaydı yaptırılmış taşınmaz kültür varlıkları, koleksiyoncular arasında
hiçbir surette değiştirilemez ve satılamaz. Ancak bu taşınmaz kültür varlıklarından;
müze ve ören yerlerindeki eserlerin bütünleyicisi olduğu tespit edilen parçalar
ile müze koleksiyonlarını tamamlar nitelikte olanları Kültür ve Turizm Bakanlığının
bedelsiz olarak alma hakkı saklıdır.


 


Geçici Madde 9 – (Ek: 8/8/2011-KHK-648/52 md.)


Tabiat varlıkları, doğal sit
alanları ve bunlara ilişkin koruma alanları ile ilgili olarak Çevre ve Şehircilik
Bakanlığınca hazırlanması öngörülen yönetmelikler yürürlüğe girinceye kadar, bu
maddenin yürürlüğe girmesinden önce yürürlüğe girmiş olan yönetmeliklerin bu Kanun
Hükmünde Kararnameye aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam edilir.


 


Geçici Madde 10 – (Ek: 8/8/2011-KHK-648/52 md.)


Koruma bölge kurullarının
mevcut üyelerinin görevleri bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte sona erer.


 


Geçici Madde 11 – (Ek: 20/8/2016-6745/29 md.)


Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihte görev yapmakta olan alan başkanları, danışma kurulu üyeleri
ile eşgüdüm ve denetleme kurulu üyelerinin görevleri sona erer. Görevi sona erenlerin
yerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç altı ay içinde Bakanlıkça
görevlendirme yapılır.


 


Geçici Madde 12- (Ek:10/6/2022-7410/3
md.)


Afyonkarahisar ili, Merkez
ilçesi, Kocatepe beldesi sınırları içerisinde bulunan 27/7/2004 tarihinden itibaren
yapılan kadastro çalışmaları sonucu zilyetlik şartları oluştuğu halde sit alanlarında
kalması nedeniyle Hazine adına tespit ve tescili yapılmış taşınmazlardan 1 inci
ve 2 nci derece arkeolojik sit alanları dışında kalan sit alanlarındaki taşınmazların
kadastro tutanaklarında zilyet veya hak sahibi olarak belirtilen kişilerin veya
mirasçılarının, 31/12/2022 tarihine kadar Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği
Bakanlığı birimlerine müracaatları halinde bu birimlerin talebi ile harca tâbi olmadan
re’sen ilgilisi adına tescilleri yapılır. Bu hüküm davası devam eden taşınmazların
zilyet veya hak sahibi olan kişileri veya kanuni mirasçılarını da kapsar. Bu davalarda
karar verilmesine yer olmadığı kararı verilir. Yargılama giderleri ve masrafları
hak sahibi olan kişi ve mirasçılarına yüklenir.





Yürürlük:


Madde 77 – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


 


Yürütme:


Madde 78 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.


 


 


BÖLGE KURULLARININ KADROLARINA İLİŞKİN
CETVEL


 







Unvan



Sınıfı



Derece



Adet



Ek Gösterge






Bölge Kurulu Büro Müdürü



GİH



  2



  8



+ 200






Müdür Yardımcısı



GİH



  3



16



+ 100






Uzman



GİH



  3



16



+ 100






Y. Mimar - Mimar



THS



  3



16



 






Y. Mimar - Mimar



THS



  8



24



 






Şehir Plancısı



THS



  8



24



 






Ressam



THS



10



  8



 






Memur



GİH



13



40



 






Daktilo



GİH



14



32



 






Şoför



GİH



14



  8



 






Odacı



YHS



14



24



 












2863 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK
GETİREN


MEVZUATIN VEYA ANAYASA MAHKEMESİ TARAFINDAN
İPTAL


EDİLEN HÜKÜMLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ
GÖSTERİR LİSTE


 








Değiştiren
Kanunun/ KHK’nin/İptal Eden Anayasa Mahkemesi Kararının Numarası



2863
Sayılı Kanunun Değişen veya İptal Edilen Maddeleri



Yürürlüğe
Giriş Tarihi







3386



3, 6, 7,
8, 10, 15, 18, 20, 21, 22, 24, 31, 51, 52, 54, 56, 57, 58, 59, 61, 62, 65, Ek
Madde 1, Geçici Madde 4



24/6/1987






4629



12



1/1/2002 tarihinden geçerli olmak üzere 3/3/2001 tarihinde






5177



7 ve 53



5/6/2004






5226



3,6,9,10,11,12,15,17,18,55,57,58,61,
65,75, Ek Maddeler 1, 2, 3,

Geçici Madde
3



27/7/2004






5571



12



13/1/2007






5663



Madde 11
ve Geçici Madde 7



30/5/2007






5728



65, 66, 67,
68, 69, 70, 71, 73, 74, 75



8/2/2008






5835



12, 55, 57,
Geçici Madde 8



11/2/2009






5917



15



10/7/2009






KHK/648



3, 17, 18,
48, 51, 53, 55, 57, 58, 61, Ek Madde 4, Geçici Madde 9, Geçici Madde 10



17/8/2011






KHK/653



Ek Madde
4



17/9/2011






KHK/662



Ek Madde
4



2/11/2011






6498



7, 8, 65



11/10/2013






6552



21



11/9/2014






Anayasa Mahkemesinin
3/7/2014 tarihli ve E:2014/50, K:2014/124 sayılı kararı



15



12/12/2014






6745



65, Ek Madde
2, Ek Madde 5, Ek Madde 6, Geçici Madde 11



7/9/2016






7061



10



5/12/2017






KHK/700



32, 35, 53



24/6/2018 tarihinde birlikte yapılan Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Cumhurbaşkanlığı
seçimleri sonucunda Cumhurbaşkanının andiçerek göreve başladığı tarihte (9/7/2018)






KHK/703



10, 21, Ek
Madde 7, Ek Madde 8



24/6/2018 tarihinde birlikte yapılan Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Cumhurbaşkanlığı
seçimleri sonucunda Cumhurbaşkanının andiçerek göreve başladığı tarihte (9/7/2018)






7153



10, 12, 17,
Ek Madde 4



10/12/2018






7410



Geçici Madde
12



15/6/2022






7549



10, Ek Madde
7, Ek Madde 8



4/6/2025






7565



35



5/12/2025









 











[1] 17/6/1987 tarih ve 3386 sayılı Kanunun 16 ncı
maddesiyle bu Kanuna eklenen ve teselsül sebebiyle Ek Madde 1 olarak
numaralandırılan ek madde hükmü gereğince, Kanunun 6, 8, 20 ve 65 inci
maddelerinde geçen "Yüksek Kurul, Bölge Kurulları", "Koruma
Kurulları"; 54 ve 62 nci maddelerinde geçen "Yüksek Kurul",
"Koruma Yüksek Kurulu"; "Bölge Kurulu" ise "Koruma
Kurulları" olarak değiştirilmiş ve gerekli değişiklik madde metinlerine
işlenmiştir; daha sonra 14/7/2004 tarihli ve 5226 sayılı Kanunun 17 nci
maddesiyle değiştirilen Ek Madde 1 hükmü gereğince, bu Kanunda yer alan “Koruma
Kurulu” ibareleri, “koruma bölge kurulu” olarak değiştirilmiştir.







[2] 8/8/2011 tarihli ve 648 sayılı KHK’nın 41 inci
maddesi ile bu Kanunda yer alan “Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek
Kurulu” ibareleri “Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu” şeklinde ve
“kültür ve tabiat varlıklarını koruma bölge kurulu” ile “Kültür ve Tabiat
Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu” ibareleri “Kültür Varlıklarını Koruma Bölge
Kurulu” şeklinde değiştirilmiştir.







[3] Bu alt bende 14/7/2004 tarihli ve 5226 sayılı Kanunun
1 inci maddesiyle, “kent kalıntıları” ibaresinden sonra gelmek üzere “kültür
varlıklarının yoğun olarak bulunduğu sosyal yaşama konu olmuş veya” ibaresi
eklenmiştir.







[4] Bu fıkraya 14/7/2004 tarihli ve 5226 sayılı Kanunun 2
nci maddesiyle "mozaikler" ibaresinden sonra gelmek üzere ",
peri bacaları" ibaresi eklenmiştir.







[5] Bu fıkraya 14/7/2004 tarihli ve 5226 sayılı Kanunun 4
üncü maddesiyle "yapmak" ibaresinden sonra gelmek üzere "veya
kamu kurum ve kuruluşları ile belediyeler ve valiliklere yaptırmak" ibaresi
eklenmiştir.







[6] 29/11/2018 tarihli ve 7153 sayılı Kanunun 28 inci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “Bakanlık ve İçişleri Bakanlığınca” ibaresi
“İçişleri Bakanlığının görüşü alınarak Bakanlık ve Çevre ve Şehircilik
Bakanlığınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[7] Bu madde başlığı “Korunması gerekli taşınmaz kültür
varlıklarının onarımına katkı fonu:” iken, 14/7/2004 tarihli ve 5226 sayılı
Kanunun 6 ncı maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiş, aynı maddeyle
birinci fıkrada yer alan "ve kredi verilir“ ibaresi yürürlükten
kaldırılmıştır.







[8] Bu aradaki "Yapılanma hakları ile ilgili
müktesep haklar Yönetmelikle belirlenir." cümlesi Anayasa Mahkemesinin
28/6/1988 tarihli ve E.1987/21, K.1988/25 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.







[9] 29/11/2018 tarihli ve 7153 sayılı Kanunun 28 inci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “İçişleri Bakanlığı” ibaresi “İçişleri
Bakanlığının görüşü alınarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığı” şeklinde değiştirilmiştir.







[10] Anayasa Mahkemesinin 3/7/2014 tarihli ve E:2014/50,
K:2014/124 sayılı kararıyla bu bendin ilk cümlesinde yer alan, “…aynı ada
içerisindeki bütün parsel maliklerinin başvurusu ve karşılığında önerilen
parsellerin tamamının kabulü koşuluyla,…” ibaresi iptal edilmiştir.







[11] Bu madde başlığı “Sit geçiş dönemi - koruma amaçlı
imar planı - kısmi plan değişikliği:” iken, 14/7/2004 tarihli ve 5226 sayılı
Kanunun 8 inci maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[12] 8/8/2011 tarihli ve 648 sayılı KHK’nın 42 nci maddesi
ile bu paragrafta yer alan “etkileşim çevresine ilişkin” ibaresi “etkileşim-geçiş
sahası” şeklinde değiştirilmiştir.







[13] 8/8/2011 tarihli ve 648 sayılı KHK’nın 42 nci maddesi
ile bu paragrafta yer alan “Bayındırlık ve İskân” ibaresi “Çevre ve Şehircilik”
şeklinde değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.







[14] 29/11/2018 tarihli ve 7153 sayılı Kanunun 28 inci
maddesiyle bu paragrafta yer alan “, İçişleri Bakanlığı” ibaresi madde
metninden çıkarılmıştır.







[15] 2/7/2018 tarihli ve 703 sayılı KHK’nin 51 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “şartıyla,” ibaresinden sonra gelmek üzere
“Cumhurbaşkanlığı,” ibaresi eklenmiştir.







[16] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 78 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Kültür ve Turizm Bakanlığınca teşkil edilecek
yükseköğretim kurumlarının Arkeoloji ve Sanat Tarihi bilim dallarının
başkanlarından oluşan bilim kurulunun kararı ve Kültür ve Turizm Bakanlığının
teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca” şeklinde
değiştirilmiştir.







[17] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 78 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Kültür ve Turizm Bakanlığının teklifi üzerine,
Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.







[18] 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 78 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği
yapılarak Kültür ve Turizm Bakanlığınca tespit edilir ve Bakanlar Kurulu kararı
ile” ibaresi “Cumhurbaşkanı kararı ile tespit edilir ve” şeklinde
değiştirilmiştir.







[19] 8/8/2011 tarihli ve 648 sayılı KHK’nın 44 üncü maddesi
ile bu fıkrada yer alan “Kültür ve Turizm Bakanlığı Eski Eserler ve Müzeler
Genel Müdürlüğü” ibaresi “Kültür ve Turizm Bakanlığı” şeklinde
değiştirilmiştir.







[20] Bölüm başlığı, 17/6/1987 tarih ve 3386 sayılı
Kanunun 11 inci maddesi ile bu şekilde değiştirilmiştir.







[21] 8/8/2011 tarihli ve 648 sayılı KHK’nın 47 nci maddesi
ile bu fıkrada yer alan “ve Yükseköğretim Kurulunca” ibaresi yürürlükten
kaldırılmıştır.







[22] 14/7/2004 tarihli ve 5226 sayılı Kanunun 11 inci
maddesiyle, 57 nci maddenin (c) bendinde yer alan “bir ay” ibaresi, “üç ay”;
(d) bendinde yer alan “onamak” ibaresi, “karar almak”; (g) bendinde yer alan
“ilgili” ibaresi, “sit alanlarına ilişkin” olarak değiştirilmiş ve metne
işlenmiştir.







[23] Bu bent hükmünün uygulanmasında 19/10/1989 tarih ve
383 sayılı KHK'nin 25 inci maddesine bakınız.







[24] 14/7/2004 tarihli ve 5226 sayılı Kanunun 11 inci
maddesiyle, 58 inci maddenin (a) bendinde yer alan “müzecilik” ibaresi,
“hukuk”; “üç” ibaresi, “beş”; (d) bendinde yer alan “iki” ibaresi, “bir”; (f)
bendinde yer alan “Orman Genel Müdürlüğü” ibaresi, “Çevre ve Orman Bakanlığı”
olarak değiştirilmiştir.







[25] 8/8/2011 tarihli ve 648 sayılı KHK’nın 49 uncu
maddesi ile bu bentte yer alan “beş” ibaresi “yedi” şeklinde değiştirilmiştir.







[26] Bu madde başlığı maddeyi yeniden düzenleyen 5226
sayılı Kanunun 13 üncü maddesiyle düzenlenmiştir.







[27] 20/8/2016 tarihli ve 6745 sayılı Kanunun 25 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “koruma bölge kurullarından” ibaresi madde
metninden çıkarılmıştır.







[28] Bu madde başlığı “Haber verme
sorumluluğuna - kültür varlığı ticaretine ve ikametgahı ticarethane olarak
gösterme yasağına aykırı hareket edenler:” iken, 23/1/2008 tarihli ve 5728
sayılı Kanunun 410 uncu maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.







[29] Bu madde başlığı “Cezaların artırılması:” iken,
23/1/2008 tarihli ve 5728 sayılı Kanunun 417 nci maddesiyle metne işlendiği
şekilde değiştirilmiştir.







[30] 20/8/2016 tarihli ve 6745 sayılı Kanunun 26 ncı
maddesiyle, bu paragrafın birinci cümlesinde yer alan “, kentsel sitlerde
ilgili belediye diğer yerlerde” ibaresi madde metninden çıkarılmış, aynı
paragrafın ikinci cümlesinde yer alan “Bakanlıkça belirlenen alan” ibaresi
“Alan” şeklinde, “Kültür Bakanlığı” ibaresi “Kültür ve Turizm Bakanlığı”
şeklinde değiştirilmiştir.







[31] 20/8/2016 tarihli ve 6745 sayılı Kanunun 26 ncı
maddesiyle, bu paragrafın birinci cümlesinde yer alan “Yönetim plân taslağı kapsamında”
ibaresi “Bakanlık tarafından” şeklinde değiştirilmiştir.







[32] 11/10/2011 tarihli ve 662 sayılı KHK’nin 15 inci
maddesiyle, bu maddenin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “Tabiat
Varlıklarını Koruma Genel Müdürü, söz konusu varlıkların ve alanların
özelliklerine göre konusunda uzmanlaşmış biolog, peyzaj mimarı, ziraat, çevre,
orman ve su ürünleri mühendisleri” ibaresi, “söz konusu varlıkların ve alanların
özelliklerine göre konusunda uzmanlaşmış mimar veya şehir plancısı, orman veya
çevre mühendisi” şeklinde değiştirilmiş ve aynı cümlede yer alan “Çevre ve
Şehircilik Bakanlığı temsilcisinin başkanlığında,” ibaresi yürürlükten
kaldırılmıştır.







[33] 29/11/2018 tarihli ve 7153 sayılı Kanunun 28 inci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “Müsteşarının veya ilgili Müsteşar
Yardımcısının” ibaresi “Bakan Yardımcısının” şeklinde değiştirilmiştir.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?