Konaklama Vergisi Uygulama Genel Tebliği

KONAKLAMA VERGİSİ UYGULAMA


GENEL TEBLİĞİ


5/12/2019
tarihli ve 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı
Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 9 uncu
maddesiyle 13/7/1956 tarihli ve 6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun yeniden
düzenlenen 34 üncü maddesinde ihdas edilen konaklama vergisi, 14/10/2021
tarihli ve 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik
Yapılmasına Dair Kanunun 61 inci maddesiyle değiştirilen 7194 sayılı Kanunun 52
nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmüne göre 1 Ocak 2023 tarihinde
yürürlüğe girmektedir.


Bu
Tebliğin konusunu, konaklama vergisinin uygulamasına dair açıklamalar ile usul
ve esaslarının belirlenmesi oluşturmaktadır.


I- VERGİNİN KONUSU


6802
sayılı Kanunun (bundan sonra Kanun olarak ifade edilecektir) 34 üncü maddesinin
birinci fıkrası uyarınca konaklama vergisinin konusunu, otel, motel, tatil
köyü, pansiyon, apart otel, misafirhane, kamping, dağ evi, yayla evi gibi
konaklama tesislerinde verilen geceleme hizmeti ile bu hizmetle birlikte satılmak
suretiyle konaklama tesisi bünyesinde sunulan diğer tüm hizmetler (yeme, içme,
aktivite, eğlence hizmetleri ve havuz, spor, termal ve benzeri alanların
kullanımı gibi) oluşturur. Geceleme hizmetinin; sağlıklı yaşam tesisleri,
eğlence merkezleri gibi tesislerin bünyesinde sunulması, vergilendirmeye etki
etmez.


Mezkûr
fıkrada, konaklama tesisleri bakımından bir sınırlandırma bulunmamakta olup,
tesisin; türü, sınıfı, niteliği, ilgili mevzuatta yer alan tarif ve
tanımlamaları ve ilgili mevzuata göre turizm işletmesi belgesi ve/veya işyeri
açma/işletme belgesi olup olmadığına bakılmaksızın, konaklama hizmeti sunan
bütün tesislerde verilen yukarıda sayılan hizmetler vergiye tabidir.


Buna
göre;


1)
31/5/2019 tarihli ve 1134 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlüğe konulan
Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmelikte yer alan;


•
Konaklama tesisleri kapsamında düzenlenen oteller, tatil köyleri, butik
oteller, özel konaklama tesisleri, moteller, pansiyonlar, apart otellerde,


•
Sağlık tesisleri kapsamında düzenlenen sağlıklı yaşam tesisleri ile bünyesinde
konaklama tesisi bulunan termal tesislerde,


•
Kırsal turizm tesisleri kapsamında düzenlenen çiftlik evi, köy evi, yayla evi,
dağ evi, kampingler, konaklama amaçlı mesire yerlerinde,


•
Muhtelif başlıklarda düzenlenen tesislerden (turizm kompleksleri, tatil
merkezleri, eğlence merkezleri, personel eğitim tesisleri, özel tesisler gibi)
geceleme hizmeti de sunan diğer tesislerde,


2)
Her ne ad altında ve sürede olursa olsun kamu ya da özel sektörün tasarrufunda
olan yerlerde personelin konaklaması için ayrılan (lojman olarak tahsis
edilenler hariç) misafirhane, konukevi, dinlenme tesisi, kamp gibi tesislerde,


3)
İlgili mevzuata göre işletilen uygulama otellerinde,


4)
Yukarıda sayılanlar dışında kalan, turizm işletmesi belgesi ve/veya işyeri
açma/işletme belgesi olup olmadığına bakılmaksızın geceleme hizmeti sunan diğer
tüm tesislerde,


verilen
geceleme hizmetleri ve bu hizmetle birlikte satılmak suretiyle konaklama tesisi
bünyesinde sunulan diğer tüm hizmetler vergiye tabidir.


Herhangi
bir geceleme hizmeti sunulmayan, mola noktaları gibi tesislerde verilen
hizmetler ise vergiye tabi değildir.


24/5/1983
tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununun 3 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (f) bendinde tanımlanan sosyal hizmet kuruluşlarınca korunmaya,
bakıma ve yardıma ihtiyacı olanlara verilen geceleme hizmetleri verginin
konusuna girmez.


Konaklama
vergisinin uygulanmasında hizmetten yararlananın uyruğuna ya da mukimlik
durumuna bakılmaz.


A. Konaklama Tesislerinde Verilen Geceleme Hizmeti


Konaklama
tesislerinde verilen geceleme hizmeti vergiye tabidir. Geceleme hizmeti,
konaklama tesislerinde oda veya yer tahsis etmek suretiyle verilen, tesiste
günlük yatma, barınma ve kalma hizmetini ifade eder. Konaklama tesisi bakımından,
geceleme hizmetini ifa etmeye yönelik odanın (birden fazla kişinin bir arada
konaklayabildiği odalarda yatağın) kişinin tasarrufuna bırakılması ile birlikte
hizmet sunumu başlamış olur. Günlük gecelemelerde kişinin gecelemeyi
tamamlamaksızın tesisten ayrılmasının vergilendirmeye tesiri yoktur. Birden
fazla günü kapsayan gecelemelerde fiilen hizmetin sunulduğu günler esas alınır;
geceleme hizmetinin sunulmadığı günler için vergi aranmaz.


Örnek 1: (A) kişisi 24/5/2023 günü öğleden sonra (B) konaklama
tesisine geceleme amacıyla bir günlüğüne giriş yapmış, kendisine tahsis edilen
odaya yerleşmiştir. Aynı günün akşamı geceleme bedelini ödeyerek tesisten
ayrılmıştır. Bu durumda, geceleme tamamlanmamış olsa dahi, konaklama
faturasında konaklama vergisi hesaplanacaktır.


Örnek 2: (C) kişisi, (D) oteline 1/7/2023-8/7/2023
tarihleri arasındaki 7 gece boyunca konaklamak amacıyla giriş yapmış, 4/7/2023
günü sabahında yalnızca 3 günlük geceleme bedelini ödeyerek tesisten
ayrılmıştır. Bu durumda, tesise giriş sırasında müşteriyle anlaşılan konaklama
süresi dikkate alınmaksızın kişinin tesiste gecelediği günler için vergi
hesaplanır.


Kampinglerde,
konaklayanların geceleme ihtiyaçlarını kendi imkânlarıyla karşılayıp
karşılamaması veya gecelemenin, işletmeye ait olsun olmasın çadır, çadır-araba,
çekme karavan, motokaravan, bungalov gibi ünitelerde yapılması, hizmetin
geceleme hizmeti mahiyetini etkilemez.


B. Geceleme Hizmetiyle Birlikte Sunulan Diğer Hizmetler


Konaklama
tesislerinde geceleme hizmetiyle birlikte satılmak suretiyle konaklama tesisi
bünyesinde sunulan diğer tüm hizmetler konaklama vergisine tabidir. Buna göre,
geceleme hizmetiyle birlikte konsept olarak pazarlanmak ve/veya satılmak
suretiyle konaklama tesisi bünyesinde sunulan yeme, içme, aktivite, eğlence
hizmetleri ve havuz, spor, termal ve benzeri alanların kullanımı gibi tüm
hizmetler konaklama vergisine tabidir. Bu çerçevede, oda+kahvaltı, yarım
pansiyon, tam pansiyon, her şey dahil, ultra her şey dahil ve benzeri adlar
altında pazarlanan ve/veya satılan ve tesis bünyesinde geceleme hizmetinin yanı
sıra konsept kapsamında verilen tüm hizmetler verginin konusuna girmektedir.


Ayrıca,
konaklama tesisinin türü, sınıfı, niteliği, bulunduğu yöre ve benzeri hususlar
dikkate alınarak geceleme hizmeti kapsamında verilmesi ve geceleme hizmetine
dâhil edilmesi mutat olan tüm hizmetler, geceleme hizmetinden bağımsız olarak
ayrıca fiyatlandırılsa ve bedeli konaklayandan ayrıca tahsil edilse dahi
vergiye tabidir.


Konaklama
tesisi tarafından geceleme hizmetinin yanı sıra tesis bünyesinde konaklayana
sunulan yeme, içme, eğlence hizmetleri ve benzeri diğer hizmetlerin geceleme
hizmetiyle beraber sunulan hizmetlerden olup olmadığının tespitinde, bu
hizmetlerin ilan, reklam, rezervasyon, satış ve/veya pazarlama safhasında
geceleme hizmetinden ayrı tutulup tutulmadığı, kapsamı önceden belirlenmiş bir
konaklama konsepti dâhilinde sunulup sunulmadığı veya tesiste gecelemenin diğer
hizmetlerden istifade edilmeksizin mümkün olup olmadığı gibi hususlar dikkate
alınır. Konaklama vergisi mükellefince, verilen hizmetin kapsamını ve
konaklayanın hangi konseptte söz konusu hizmeti aldığını tevsik eden bilgi ve
belgelerin (ilan, reklam, ön sözleşme, teklif, rezervasyon, sözleşme ve benzeri)
4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun muhafaza ve ibraz hükümleri
gereğince muhafaza edilmesi ve talep edilmesi halinde ibrazı zorunludur.


Geceleme
hizmetiyle birlikte sunulan diğer hizmetlerin, tesisin kendi imkânlarıyla veya
tesis tarafından kısmen ya da tamamen tesis bünyesi dışından temin edilerek
sunulmasının vergi uygulamasına etkisi yoktur.


Konaklama
tesisinde konaklamayanlara (geceleme hizmeti almayanlara) verilen hizmetler
vergiye tabi değildir.


Geceleme
hizmetiyle birlikte pazarlanmak ve/veya satılmak suretiyle tesis bünyesinde
sunulan hizmetler, düzenlenen faturada ayrıca gösterilmesine ya da bu hizmetler
için ayrıca fatura düzenlenmesine bakılmaksızın, konaklama vergisine tabidir.


Tesis
bünyesi dışındaki hizmetleri de kapsayacak şekilde yapılan (örneğin; ulaşım,
transfer, gezi, rehberlik, müzelere giriş ve benzeri hizmetleri içeren) konsept
satışlarda, her bir hizmetin mahiyeti ve tutarının açıkça gösterilmesi
suretiyle konaklayana tesis bünyesi dışında sunulan hizmetler için ayrıca
fatura düzenlenmesi veya bu hizmetlere ilişkin bedellerin konaklama hizmeti
nedeniyle düzenlenecek faturada ayrıca gösterilmesi halinde bu hizmetler
üzerinden konaklama vergisi hesaplanmaz. Bu durumda, vergi, sadece konaklama
hizmetleri üzerinden alınır.


Konaklama
tesislerinde geceleme hizmetinden bağımsız olarak sunulan sünnet, düğün,
kokteyl, toplantı, kongre, sempozyum ve benzeri organizasyon hizmetleri
verginin kapsamında değildir. Söz konusu organizasyon hizmetlerinin konaklamayı
içerecek şekilde sunulması halinde, düzenlenen faturada organizasyon hizmetinin
mahiyeti ve tutarının açıkça gösterilmesi veya bu hizmet için ayrıca fatura
düzenlenmesi halinde bu hizmetler üzerinden konaklama vergisi hesaplanmaz. Bu
durumda vergi, sadece konaklama hizmetleri üzerinden alınır.


Örnek 1: Pansiyon işleten (A), oda+kahvaltı konaklama seçeneğinde yer
alan kahvaltı hizmetini, düzenlediği konaklama faturasında ayrıca gösterse ya
da bu hizmet için ayrıca fatura düzenlese dahi, geceleme hizmetiyle birlikte
pazarlanmak veya satılmak suretiyle tesis bünyesinde sunulan söz konusu hizmet
konaklama vergisine tabidir.


Örnek 2: Özel konaklama tesisi işleten (B) tarafından,
Kapadokya’da bulunan tesisinde üç gece her şey dahil konaklama ile birlikte
tesis bünyesi dışında sunulacak balon turu satışında, balon turu için
konaklayana ayrıca fatura düzenlenmesi veya balon turuna ilişkin bedelin
konaklama faturasında ayrıca gösterilmesi halinde, konaklama hizmetinden
bağımsız olarak faydalanılan ve tesis bünyesi dışında sunulan söz konusu
hizmetten dolayı konaklama vergisi hesaplanmaz.


Örnek 3: Motel işleten (C) tarafından, tesiste
konaklayanlara tesisin bünyesinde bulunan kuru temizleme ünitesinde verilen ve
parça başına ayrıca fiyatlandırılıp konaklayana bedeli mukabili sunulan kuru
temizleme hizmetleri, geceleme hizmeti ile birlikte satılmaması durumunda
vergiye tabi değildir. Ancak, konaklayana konaklama hizmet bedeline dâhil
edilmek suretiyle birlikte sunulan kuru temizleme, yıkama, kurutma, ütüleme
gibi hizmetler için konaklama vergisi hesaplanır.


Örnek 4: Tatil köyü işleten (D) tarafından, tesisin
bünyesinde bulunan eğlence salonunda verilen ve ayrıca fiyatlandırılıp
konaklayana bedeli mukabili sunulan eğlence hizmetleri, geceleme hizmeti ile
birlikte satılmaması durumunda konaklama vergisine tabi değildir. Diğer
taraftan, konaklayana konaklama bedeline dahil edilerek konsept dahilinde
sunulan bu türden eğlence hizmetleri vergiye tabidir.


Örnek 5: Butik otel işleten (E) tarafından, otelin
bünyesinde bulunan restoranda otelde konaklamayanlara bedeli mukabili yemek
hizmeti verilmesi halinde, bu hizmet konaklama vergisine tabi değildir.


Örnek 6: Termal otel işleten (F) tarafından, otelin
bünyesinde bulunan SPA ve yüzme havuzu alanlarında, otelde konaklamayanlara
günübirlik hizmet verilmesi halinde bu hizmet konaklama vergisine tabi değildir.


II- VERGİYİ DOĞURAN OLAY


Kanunun
34 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, konaklama vergisinde vergiyi
doğuran olay, verginin konusuna giren hizmetlerin sunulması ile meydana gelir.


Bedelin
bir kısmının veya tamamının hizmetin sunumundan önce veya sonra tahsil
edilmesinin veya hiç tahsil edilmemesinin vergiyi doğuran olaya tesiri yoktur.


Hizmetin
sunulmasından önce fatura veya benzeri belgeler düzenlenmesi hallerinde vergiyi
doğuran olay gerçekleşmez.


Dolayısıyla,
5/10/2007 tarihli ve 26664 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Seyahat Acentaları
Yönetmeliğinde tanımlanan seyahat acentalarına (bundan sonra acenta olarak
ifade edilecektir) yapılan satışlarda, acentaya satış aşamasında vergi doğmaz.
Aynı şekilde acentanın satışı aşamasında da konaklama tesisi işleticisi
bakımından vergiyi doğuran olay gerçekleşmez.


Buna
göre, gerek acentalar üzerinden gerekse doğrudan konaklama tesisleri tarafından
satışa konu edilen hizmetlerde, hizmetin konaklayana sunulması ile vergiyi
doğuran olay gerçekleşir.


Birden
fazla vergilendirme dönemine sirayet eden hizmetlerde, ilgili vergilendirme
dönemlerinde verilen hizmetler bakımından, konaklama hizmetinin bitiş (tesisten
çıkış) tarihinin hizmet sunumundan önce belli olması durumunda hizmetin son
gününün (çıkış günü) rastladığı vergilendirme dönemi, böyle bir belirleme
olmaması halinde ise hizmetin sunumunun yapıldığı günlere ilişkin her
vergilendirme döneminin son günü itibarıyla vergiyi doğuran olay gerçekleşmiş
sayılır.


Tesisi
işletenlerin ve yakınlarının veya işletme personelinin konaklama hizmetlerinden
karşılıksız olarak yararlandırılması ya da diğer şahıslara promosyon,
eşantiyon, hediye, tanıtım ve benzeri adlar altında bedelsiz olarak konaklama
hizmetleri sunulması hallerinde de vergiyi doğuran olay gerçekleşmiş sayılır.
Ancak, konaklama tesisi bünyesinde, tesis personelinin yalnızca kendi kullanımı
için tahsis edilmiş yerlerde gecelemesi bu kapsamda değerlendirilmez.


III- VERGİNİN MÜKELLEFİ


Kanunun
34 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, konaklama vergisinin mükellefi
verginin konusuna giren hizmetleri sunanlardır.


Dolayısıyla
konaklama vergisinin mükellefi, konaklama hizmetlerinin sunulduğu tesisi fiilen
işletenlerdir. Tesisin mülkiyetinin işletene ait olup olmamasının, tesisin kamu
veya özel sektör, gerçek veya tüzel kişiler ya da tüzel kişiliği bulunmayan
teşekküller tarafından işletilmesinin mükellefiyete tesiri yoktur.


Konaklama
vergisi mükellefiyeti, konaklama tesisinin tamamen veya kısmen işletmeye hazır
hale getirilmesiyle birlikte faaliyete başlanılmasından önce tesis ettirilir.


Mükellefiyet,
konaklama tesisi işletenin katma değer vergisi (KDV) yönünden bağlı olduğu
vergi dairesince, KDV mükellefiyeti bulunmayanlar bakımından ise tesisin
bulunduğu yer vergi dairesince tesis edilir.


KDV
mükellefiyeti bulunmayanların aynı il sınırları içindeki aynı veya farklı vergi
dairelerinin yetki alanında bulunan tüm konaklama tesisleri için, talep
etmeleri durumunda, ilgili Vergi Dairesi Başkanlığı (bulunmayan illerde Defterdarlık)
tarafından uygun görülecek vergi dairesince tek mükellefiyet tesis edilebilir.


IV- İSTİSNALAR


A.
Öğrenci Yurtları, Pansiyonları ve Kamplarında Öğrencilere Verilen Hizmetler


Kanunun
34 üncü maddesinin yedinci fıkrasının (a) bendine göre, öğrenci yurtları,
pansiyonları ve kamplarında öğrencilere verilen hizmetler vergiden müstesnadır.
Buna göre, istisna, ilgili mevzuat hükümlerine göre öğrencilere barınma hizmeti
sunmak amacıyla işletilen öğrenci yurdu veya pansiyonları ile münhasıran
öğrencilerin sosyal, kültürel, sanatsal ve sportif faaliyetlerde bulunabildiği
öğrenci kamplarında sunulan hizmetler için uygulanır.


Yukarıda
sayılan yerlerde arızi olarak öğrenci olmayanlara verginin konusuna giren
hizmetlerin sunulması durumunda, söz konusu satışlar için istisna uygulanmaz.
Vergiye tabi bu işlemler sadece işlemin gerçekleştiği dönemler için verilecek
Konaklama Vergisi Beyannamesi ile beyan edilir.


B. Diplomatik İstisna


Kanunun
34 üncü maddesinin yedinci fıkrasının (b) bendine göre, karşılıklı olmak kaydıyla
yabancı devletlerin Türkiye’deki diplomatik temsilcilikleri, konsoloslukları ve
bunların diplomatik haklara sahip mensupları ile uluslararası anlaşmalar
gereğince vergi muafiyeti tanınan uluslararası kuruluşlar ve mensuplarına
verilen hizmetler vergiden müstesnadır.


Bu
hüküm uyarınca, diplomatik temsilcilikler ve konsolosluklar ile bunların
diplomatik haklara sahip mensuplarına yönelik istisna uygulaması karşılıklılık
ilkesi çerçevesinde yürütülür.


İstisnadan
yararlanan kişi ve kuruluşlara Dışişleri Bakanlığınca, konaklama vergisi
istisnasından yararlanacaklarını gösteren bir belge verilir ve Dışişleri
Bakanlığınca verilen belge konaklama vergisi mükellefine ibraz edilerek bu
işlemde konaklama vergisi uygulanmaması talep edilir.


Konaklama
vergisi mükellefince, kendilerine ibraz edilen belgedeki bilgilere,
düzenledikleri faturada yer verilir. Bu suretle yapılan konaklama hizmeti için
konaklama vergisi hesaplanmaz ve tahsil edilmez.


Konaklama
vergisi mükellefince, bu kapsamda verilen hizmete ait bilgiler ile bedeli,
hizmetin ifa tarihi ve konaklayana ait bilgilerin yer aldığı ve yanına kaşe
tatbik edilerek imzalanan söz konusu belgenin bir fotokopisi, Vergi Usul
Kanununun muhafaza ve ibraz hükümleri gereğince muhafaza edilir ve talep
edilmesi halinde ibraz edilir.


Konaklama
vergisi mükellefleri, diplomatik istisna kapsamındaki hizmetlerine ilişkin
düzenledikleri faturada “Gider Vergileri Kanununun 34 üncü Maddesinin 7 nci
Fıkrası Kapsamında Konaklama Vergisi Hesaplanmamıştır.” şerhi ile söz konusu
istisnayı gösterir.


İstisna
kapsamında sunulan hizmetler, Konaklama Vergisi Beyannamesinde “Diplomatik
İstisna” bölümünde beyan edilir.


Konaklama
vergisi mükelleflerince ayrıca, beyannamenin “Ekler” bölümünde yer alan
“Diplomatik İstisna” tablosuna, Dışişleri Bakanlığınca verilen belgeye ilişkin
bilgiler, istisnalı hizmete ait fatura bilgileri ile Gelir İdaresi
Başkanlığınca istenebilecek diğer bilgiler girilir.


V- MATRAH, ORAN VE YETKİ, VERGİNİN BELGELERDE GÖSTERİLMESİ


A. Matrah


Kanunun
34 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, konaklama vergisinin matrahı,
verginin konusuna giren hizmetler karşılığında, KDV hariç, her ne suretle
olursa olsun alınan veya bu hizmetler için borçlanılan para, mal ve diğer
suretlerde sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaat, hizmet ve değerler
toplamıdır.


Buna
göre, konaklama vergisi matrahına KDV dahil edilmez.


Sunulan
konaklama hizmetlerine ilişkin vade farkı, fiyat farkı, kur farkı, faiz, prim
gibi çeşitli gelirler ile benzer adlar altında sağlanan her türlü menfaat, hizmet
ve değerler de matraha dâhildir.


Bedelin
döviz ile hesaplanması halinde döviz, vergiyi doğuran olayın meydana geldiği
tarihte geçerli olan Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru
üzerinden Türk parasına çevrilir. Merkez Bankasınca Resmî Gazete’de ilan
edilmeyen dövizlerin Türk parasına çevrilmesinde vergiyi doğuran olayın meydana
geldiği tarihteki cari kur esas alınır.


Konaklama
hizmetinin müşteriye acenta tarafından konaklama vergisi dahil satılması ve bu
durumun konaklama tesisine ispat ve tevsik edilmesi şartıyla, konaklama vergisi
konaklama tesisi tarafından konaklama hizmetine ilişkin acentaya düzenlenecek
faturada gösterilir.


Örnek 1: Tatil köyü işleten (A), bünyesinde bulunan
tek kişilik odanın 10/7/2023-15/7/2023 tarihlerini kapsayan beş gecesini (B)
kişisine 14/3/2023 tarihinde KDV hariç 200 avroya satmıştır. Buna göre, (A)’nın
(B) kişisine hizmeti sunmasıyla birlikte düzenleyeceği faturada matrah olarak,
200 avronun 15/7/2023 tarihinde geçerli olan döviz alış kuru üzerinden Türk
lirası karşılığını gösterecektir.


Örnek 2: Otel işleten (C), bünyesinde bulunan üç adet
odanın 30/7/2023-4/8/2023 tarihlerini kapsayan beş gecesini (D) acentasına
9/1/2023 tarihinde KDV hariç 20.000 Türk lirasına satmıştır. (D) acentası
15/5/2023 tarihinde, odaların tamamını aynı dönem için KDV hariç 22.000 Türk
lirasına (E) turist grubuna satmış ve müşteriye yapılan satış bedeline
konaklama vergisinin dahil olduğunu konaklama tesisine konaklama hizmeti
sunulmadan önce ispat ve tevsik etmiştir. Buna göre, (E) turist grubuna
hizmetin sunulmasıyla birlikte mükellef (C) tarafından 4/8/2023 tarihinde
konaklayanların tamamının bilgilerini içerecek şekilde (D) acentasına
düzenlenecek faturada 20.000 Türk lirası matrah üzerinden konaklama vergisi
hesaplanacaktır. Acenta (D)’nin müşteriye satış bedeline konaklama vergisi
tutarını dahil etmemesi durumunda ise vergi, konaklayana otel tarafından
hizmetin sunulmasını takiben düzenlenecek ve sadece konaklama vergisini ihtiva
edecek olan faturada gösterilir.


Mükellefin,
konaklama hizmetine ilişkin düzenlediği faturada ayrıca gösterdiği ticari
teamüllere uygun iskontoların konaklama vergisi matrahından indirilmesi
mümkündür.


Tesis
bünyesi dışındaki hizmetleri de kapsayacak şekilde yapılan ve hizmet sunumları
ayrı faturalandırılan veya aynı faturada ayrıca gösterilen satışlarda,
konaklama vergisi matrahının, konaklama hizmetine ilişkin emsal bedelden düşük
olmamak üzere, konaklama hizmeti ile tesis bünyesi dışında sunulan diğer
hizmetlerin bedellerinin objektif bir yöntemle belirlenmesi suretiyle tespit
edilmesi gerekir.


Aynı
şekilde, toplantı, kongre, sempozyum ve benzeri organizasyon hizmetlerinin
konaklamayı içerecek şekilde sunulması durumunda, konaklama vergisi matrahının,
konaklama hizmetine ilişkin emsal bedelden düşük olmamak üzere, organizasyon ve
konaklama hizmetlerinin bedellerinin objektif yöntemle belirlenmesi suretiyle
tespit edilmesi gerekir.


Konaklama
hizmetine ilişkin bedelin mal, menfaat, hizmet gibi paradan başka değerler
olması halinde matrah, Vergi Usul Kanununun 267 nci maddesi hükümlerine göre
tespit olunur.


Mükellefin
hizmet satış bedelinin emsal bedeline göre açık bir şekilde düşük olduğu ve bu
düşüklüğün mükellefçe haklı bir sebeple açıklanamadığı hallerde matrah olarak
emsal bedel esas alınır. Tesisi işletenler ile yakınlarına, personeline veya
üçüncü kişilere bedelsiz verilen konaklama hizmetinde de matrah olarak emsal
bedel esas alınır.


B. Oran ve Yetki


Kanunun
34 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, konaklama vergisinin oranı % 2’dir.


Aynı
fıkra uyarınca, Cumhurbaşkanı, bu oranı bir katına kadar artırmaya, yarısına
kadar indirmeye, bu sınırlar içinde farklı oranlar tespit etmeye yetkilidir.


C.
Verginin Belgelerde Gösterilmesi


Kanunun
34 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, konaklama vergisi, konaklama
tesislerince düzenlenen fatura ve benzeri belgelerde ayrıca gösterilir. Bu
vergiden herhangi bir ad altında indirim yapılamaz. Bu vergi, KDV matrahına
dâhil edilmez.


Konaklama
hizmetinin sunumundan önce fatura ve benzeri belge düzenlense dahi, bu belgede
konaklama vergisi gösterilmez.


Örnek 1: Otel işleten (A) tarafından KDV hariç 5.000
Türk lirası karşılığında sunulan tam pansiyon konaklama hizmetine ilişkin olarak


7/2/2023
tarihinde müşteriye düzenlenen faturada aşağıdaki bilgilere yer verilir.


Konaklama
Bedeli (KDV
hariç)                                                        :   5.000
TL


Hesaplanan
Konaklama Vergisi Tutarı (5.000 TL x
0,02=)              :      100
TL


KDV
Matrahı                                                                                    :   5.000
TL


Hesaplanan
KDV Tutarı (5.000 TL x
0,08=)                                    :      400
TL


GENEL
TOPLAM                                                                           :   5.500
TL


Örnek 2: Tatil köyü işleten (B) tarafından, 6/8/2023-10/8/2023
tarihlerini kapsayan dört gece her şey dahil konaklama hizmeti, 15/3/2023
tarihinde KDV hariç 2.000 Türk lirası karşılığında (C) acentasına; acenta
tarafından da 3/4/2023 tarihinde müşteri (D)’ye 2.400 Türk lirası karşılığında
satılmıştır.  Acenta (C) tarafından müşteri (D)’ye yapılan satış
konaklama vergisi hariç olarak gerçekleşmiştir. Bu durumda mükellef (B)
tarafından konaklayan (D)’ye sadece konaklama vergisine ilişkin düzenlenen
faturada aşağıdaki bilgilere yer verilir.


Hesaplanan
Konaklama Vergisi Tutarı (2.000 TL x
0,02=)          : 40 TL


GENEL
TOPLAM                                                                       :
40 TL


Örnek 3: Otel işleten (R), bünyesinde bulunan bir odanın beş gecesini
(S) acentasına 15/2/2023 tarihinde KDV hariç 10.000 Türk lirasına satmış, söz
konusu oda aynı süre için (T) kişisine (S) acentası tarafından da tüm vergiler
dahil 12.000 Türk lirasına satılmış ve müşteriye yapılan satışın konaklama
vergisi dahil olduğu konaklama tesisine tevsik edilmiştir. Buna göre, hizmetin
sunulmasından sonra mükellef (R) tarafından acenta (S)’ye düzenlenen faturada
aşağıdaki bilgilere yer verilir.


Konaklama
Bedeli (KDV
hariç)                                                     :    10.000
TL


Hesaplanan
Konaklama Vergisi Tutarı (10.000 TL x
0,02=)         :         200
TL


(Konaklayan
T’nin Adı Soyadı)


KDV
Matrahı                                                                                 :    10.000
TL


Hesaplanan
KDV Tutarı (10.000 TL x
0,08=)                               :         800
TL


GENEL
TOPLAM                                                                        :    11.000
TL


VI- VERGİLENDİRME İŞLEMLERİ


A. Vergilendirme Dönemi


Kanunun
34 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, konaklama vergisinde
vergilendirme dönemi, faaliyette bulunulan takvim yılının birer aylık
dönemleridir.


B. Verginin Beyanı


Kanunun
34 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, her bir vergilendirme dönemine
ait konaklama vergisi, vergilendirme dönemini takip eden ayın yirmi altıncı
günü akşamına kadar KDV yönünden bağlı olunan vergi dairesine, KDV
mükellefiyeti bulunmayanlarca ise tesisin bulunduğu yer vergi dairesine beyan
edilir.


Vergi
Usul Kanununun mükerrer 257 nci maddesinin birinci fıkrasının (4) numaralı
bendi kapsamında konaklama vergisine ilişkin tüm beyannamelerin elektronik
ortamda verilmesi uygun bulunmuştur.


Konaklama
Vergisi Beyannamesini;


a)
30/9/2004 tarihli ve 25599 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Vergi Usul Kanunu
Genel Tebliği Sıra No:340 ile Hazine ve Maliye Bakanlığınca yapılan diğer
düzenlemelere göre beyannamelerini elektronik ortamda kendileri gönderme
şartlarını taşıyan mükellefler,


b)
Gelir veya kurumlar vergisi mükellefiyeti bulunmamakla birlikte konaklama
vergisini beyan etme zorunluluğu bulunanlar,


elektronik
ortamda kendileri gönderebileceklerdir.


Hazine
ve Maliye Bakanlığınca yapılan düzenlemeler kapsamında bu Tebliğin yürürlüğe
girdiği tarihten önce kendileri tarafından elektronik ortamda beyanname
göndermek üzere kullanıcı kodu, parola ve şifre alan mükellefler mevcut
kullanıcı kodu, parola ve şifrelerini kullanarak Konaklama Vergisi Beyannamesini
gönderebileceklerdir.


Gelir
veya kurumlar vergisi mükellefiyeti bulunmamakla birlikte konaklama vergisini
beyan etme zorunluluğu bulunanlardan beyannamelerini elektronik ortamda
kendileri göndermek için talepte bulunanlara, 340 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu
Genel Tebliğinde belirtilen usul ve esaslara göre yetkili vergi dairesince
kullanıcı kodu, parola ve şifre verilecektir. Anılan mükellefler talep etmeleri
halinde Konaklama Vergisi Beyannamelerini aracılık yetkisi verilmiş gerçek veya
tüzel kişiler vasıtasıyla 340 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde yer
alan usul ve esaslar doğrultusunda gönderebileceklerdir. Bu durumda ilk
beyanname gönderilmeden önce gerekli kayıt işlemlerinin yapılması için yetkili
vergi dairesine müracaat edilmesi gerekmektedir.


Konaklama
Vergisi Beyannamesini elektronik ortamda bizzat gönderme şartlarını taşımayan
mükelleflerin (adi ortaklıklar dahil) elektronik beyanname gönderme aracılık
yetkisi almış bulunan gerçek veya tüzel kişiler vasıtasıyla 340 Sıra No.lu
Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ekinde yer alan sözleşmelerden durumuna uyan
sözleşmeyi düzenlemek suretiyle elektronik ortamda göndermeleri gerekmektedir.


KDV
mükellefiyeti bulunan mükellefler işlettikleri tüm konaklama tesislerinin
hesapladığı toplam vergiyi, KDV yönünden bağlı bulundukları vergi dairesine
verecekleri tek beyannameyle beyan ederler.


KDV
mükellefiyeti bulunmayanlar, her bir konaklama tesisinin hesapladığı vergiyi,
konaklama tesisinin bulunduğu yerdeki vergi dairesine verecekleri beyanname ile
beyan ederler. Bunların, bu Tebliğin (III) numaralı bölümü kapsamında birden
fazla konaklama tesisi için tek mükellefiyet tesis ettirmeleri durumunda,
konaklama tesislerinin hesapladığı toplam vergiyi tek beyannameyle beyan
ederler.


Konaklama
vergisi mükellefleri, bir vergilendirme döneminde vergiye tabi işlemleri
bulunmasa dahi bu dönemlerle ilgili olarak beyanname vermek zorundadır.


Kanunun
34 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, Konaklama Vergisi Beyannamesinin
şekil, içerik ve ekleri Gelir İdaresi Başkanlığınca belirlenir ve elektronik
ortamda mükelleflerin kullanımına sunulur. Gelir İdaresi Başkanlığı,
beyannamenin şekil, içerik ve eklerinde değişiklik yapmaya yetkilidir.


C. Tarh İşlemleri


1. Tarh Yeri


Konaklama
vergisi, mükellefin KDV yönünden bağlı bulunduğu vergi dairesince, KDV
mükellefiyeti bulunmayanlar bakımından ise konaklama tesisinin bulunduğu yer
vergi dairesince tarh olunur.


KDV
mükellefiyeti bulunmayıp bu Tebliğin (III) numaralı bölümü kapsamında birden
fazla konaklama tesisi için tek mükellefiyet tesis ettiren mükellefler
bakımından konaklama vergisi, beyannamenin verildiği yer vergi dairesince tarh
olunur.


2. Tarhiyatın Muhatabı


Konaklama
vergisi, bu verginin mükellefi olan gerçek veya tüzel kişiler adına tarh olunur.


Mükellefin
adi ortaklık olması durumunda, verginin ödenmesinden müteselsilen sorumlu olmak
üzere, ortaklardan herhangi biri tarhiyata muhatap tutulur.


Ç. Verginin Ödenmesi


Konaklama
vergisi, beyanname verme süresi içinde ödenir.


D. Düzeltme


Konaklama
vergisinin yersiz veya fazla hesaplanması durumunda gerek mükellef gerekse
alıcı/konaklayan nezdinde işlemin söz konusu vergi uygulanmadan önceki hale
döndürülmesi esastır. Bu bakımdan, fazla veya yersiz olarak hesaplanan vergi,
öncelikle mükellef tarafından alıcıya/konaklayana iade edilecek ve ilgili dönem
beyanları düzeltilecek olup, mükellefin söz konusu işlemleri yapmasına mukabil
fazla veya yersiz hesaplanan ve Hazineye ödenen verginin iadesi, 10/10/2013
tarihli ve 28791 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel
Tebliği (Sıra No:429)’nde öngörülen usul ve esaslar çerçevesinde Standart İade
Talep Dilekçesi ile nakden ya da bu dönemdeki veya gelecek dönemlerdeki vergi
borçlarına mahsuben talep edilebilecektir.


Yürürlük


Bu
Tebliğ 1/1/2023 tarihinde yürürlüğe girer.


Yürütme


Bu
Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.