3100 sayılı Katma Değer Vergisi Mükelleflerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti Hakkında Kanun

KATMA
DEĞER VERGİSİ MÜKELLEFLERİNİN ÖDEME KAYDEDİCİ


CİHAZLARI
KULLANMALARI MECBURİYETİ


HAKKINDA KANUN[1]


 


Kanun
Numarası                    : 3100


Kabul
Tarihi                           : 6/12/1984


Yayımlandığı
Resmî Gazete  : Tarih  : 15/12/1984      Sayı  : 18606


Yayımlandığı
Düstur              : Tertip : 5                      Cilt   : 24             Sayfa  :
130


 


Kapsam


Madde
1 – Satışı
yapılan malları aynen veya işlendikten sonra satışını yapanlar dışındaki
kimselere satan veya aynı kimselere hizmet veren birinci ve ikinci sınıf
tüccarlar, bu Kanuna göre ödeme kaydedici cihaz kullanmak mecburiyetindedirler.


2.
Ödeme kaydedici cihazlar kullanılarak verilen satış fişleri ve rulolar yukarıda
sayılan mükelleflerin fatura vermek mecburiyetinde olmadıkları satışların ve
yaptıkları işlerin belgelendirilmesinde kullanılır ve fatura yerine geçer.


3. Ödeme kaydedici cihazların kullanılması mecburiyeti,
Maliye ve Gümrük Bakanlığınca tespit edilen faaliyetlerle uğraşanlar hakkında
uygulanmaz.


4.
Genel ve Katma Bütçeli İdarelere, İl Özel İdarelerine, belediyeler ve köyler
ile bunların teşkil ettikleri birliklere, üniversitelere, dernek ve vakıflara,
her türlü mesleki kuruluşlara ait veya tabi olan veyahut bunlar tarafından
kurulan veya işletilen müesseseler ile döner sermayeli kuruluşlara veya bunlara
ait veya tabi müesseselere ödeme kaydedici cihazlar kullanılma mecburiyeti
getirmeye Maliye ve Gümrük Bakanlığı yetkilidir.


 


Ödeme kaydedici cihazlar


Madde
2 – 1.
Ödeme kaydedici cihazlar, bu Kanunla ve Maliye ve Gümrük Bakanlığınca
belirlenen şartları taşıyan elektronik yazar kasalar, yazıcı tertibatı bulunan
elektronik teraziler veya elektronik terminaller gibi cihazlardır.


2. Ödeme kaydedici cihazların; her alış veriş için
satışla ilgili bilgileri taşıyan bir satış fişi ve günlük kapanış fişi vermesi,
satış fişinde yazılı olan bilgilerin aynen kaydedildiği ayrı bir şerit
tertibatı olması, fiş ve günlük toplamlar için en az iki ayrı sayıcısının
bulunması, mekanik, elektronik veya manyetik müdahalelere karşı korunmuş harici
bir enerjiye ihtiyaç göstermeyen sadece pozitif işlem kabul eden toplam
tahsilat ve vergi tutarlarını kaydeden bir mali hafızasının olması, mali hafıza
ile bağlantısının açılması halinde çalışmaması, yetkili kimseler dışında cihaza
müdahaleye imkan vermeyecek tarzda hayati bölümlerin muhafazasının tek bir vida
ile kapatılmasına ve üzerinin özel bir mühürle mühürlenmesine uygun yapıda
olması ve makine içerisine tespit edilmiş mali hafızaya da kaydedilen bir sicil
numarasının bulunması gerekir.


3. Maliye ve Gümrük Bakanlığı belirleyeceği esaslar
dahilinde, gerekli şartları taşımayan cihazlar kullanılarak veya elle
doldurularak satış fişi düzenlenmesine izin verebilir.


 


Satış fişleri


Madde
3 – Ödeme
kaydedici cihazlar kullanılmak suretiyle verilen satış fişlerinde; satış fişini
veren kişi veya kuruluşun adı ve soyadı veya ünvanının, adresinin, bağlı
bulunduğu vergi dairesi ve hesap numarasının, satılan malların cinsi ve
bedellerinin, vergili olup olmadıklarının ve bunlara ait toplamların,
müteselsil fiş numarasının, işlem tarihinin, cihazın onaylandığını gösterir
sembolün ve cihaz sicil numarasının gösterilmesi gerekir.


 


Satış ve onarım


Madde
4 – 1.
Maliye ve Gümrük Bakanlığı tarafından onaylanan ödeme kaydedici cihazların,
üretici veya ithalatçı kuruluşlar tarafından verilen ve cihaz sicil numarasını
taşıyan bir ruhsatnamesi bulunur. Söz konusu ruhsatnamelerde yer alacak diğer
hususları tayin ve tespite Maliye ve Gümrük Bakanlığı yetkilidir. Üretici,
İthalatçı veya satıcı firmalar satılan cihazların sicil numaralarını ve kimlere
satıldıklarını her ay Maliye ve Gümrük Bakanlığına ve bağlı bulundukları vergi
dairelerine bildirmek mecburiyetindedir.


2. Arızalanan ödeme kaydedici cihazların tamiri, bunları
üreten veya ithal eden kişi veya kuruluşların yetkili servis elemanlarınca
yapılabilir. Cihazların mühürü yetkili elemanlar tarafından açılabilir ve tamir
işlemini takiben yine aynı elemanlar tarafından mühürlenir. Üretici veya
ithalatçı kişi veya kuruluşların kuracakları bakım ve onarım servislerinin
arızalanan cihazları kendilerine başvuru tarihinden itibaren en kısa sürede
çalışır hale getirmeleri şarttır. Yapılan tamir işleri başlama ve bitiş tarih
ve saatlerini de gösterir şekilde ayrıntılarıyla cihazın ruhsatnamesine
kaydedilir.


Üretici
veya ithalatçı kişi veya kuruluşların kuracakları bakım ve onarım
teşkilatlarının uyacakları şartlar ve esaslar Maliye ve Gümrük Bakanlığınca
tespit edilir ve denetlenir.


3. Yetkili mercilere gerekli kayıt ve tasdik işlemi
yaptırılmadan veya ruhsatsız olarak ödeme kaydedici cihazlar, satılamaz,
kiralanamaz, devredilemez veya diğer yollarla kullandırılamaz.


 


Onay


Madde
5 – 1.
Ödeme kaydedici cihaz modellerinin bu Kanun ve Maliye ve Gümrük Bakanlığınca
belirlenen şartlara uygunluğu, kuruluş şekli aşağıda belirlenen Komisyonun
görüşü alınarak Maliye ve Gümrük Bakanlığınca onaylanır.


2.
Komisyon, Maliye ve Gümrük Bakanlığı Müsteşarının başkanlığında Gelirler Genel
Müdürü ile Gelirler Genel Müdürlüğünün iki, Sanayi ve Ticaret Bakanlığının bir,
Yüksek Öğretim Kurumu tarafından belirlenecek üniversitelerin bir, Türkiye
Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumunun bir, Türkiye Ticaret Sanayi Deniz
Ticaret Odaları ve Ticaret Borsaları Birliğinin bir, Türkiye Esnaf ve
Sanatkarları Konfederasyonunun bir temsilcisinden kurulur.


3.
Ödeme kaydedici cihaz modellerinin onayı üç yıl için geçerli olup, eşit süreler
itibariyle uzatılabilir. Uzatma reddedildiği takdirde, onaylanan modele uygun
faaliyette bulunan cihazlar için onay hükümleri geçerli sayılır.


4. Ödeme kaydedici cihazların kullanımı sırasında
başlangıçta verilen garantiye uygun düşmeyen kusurlar ortaya çıktığı, onaylanan
modele uygun olmayan cihazların üretildiği veya ithal edildiği ve satış sonrası
bakım ve onarım konusunda öngörülen şartlara uyulmadığı takdirde modelin onayı
iptal edilir. Onayın iptali tedbirin alındığı tarihten itibaren hüküm icra
eder.


 


Ödeme kaydedici cihazları kullanma
mükellefiyetinin başlaması


Madde
6 – Ödeme kaydedici cihazların kullanılması mecburiyeti bir önceki dönem
satışları veya gayri safi iş hasılatı;


–
120.000.000,- TL. aşan mükellefler için 1/7/1985 tarihinden itibaren,


–
60.000.000,- TL. aşan mükellefler için 1/1/1986 tarihinden itibaren,


–
30.000.000,- TL. aşan mükellefler için 1/1/1987 tarihinden itibaren,


–
15.000.000,- TL. aşan mükellefler için 1/1/1988 tarihinden itibaren,


–
15.000.000,- TL. altında kalanlar için 1/1/1989 tarihinden itibaren
başlayacaktır.


Maliye ve Gümrük Bakanlığı, bu maddedeki tutarları iki
katına kadar artırmaya yetkilidir.


 


İndirim ve dahili tevkifat


Madde
7 – (Değişik: 26/10/1988 - 3482/1 md.)


1. (Değişik:
16/7/2004-5228/13 md.) Mükellefler kullanmak üzere satın aldıkları ödeme
kaydedici cihazlar için %100’e kadar amortisman oranı seçebilirler, amortisman
ayırma imkanı bulunmayanlar ise alış bedellerinin tamamını vergiye tabi
kazançlarının tespitinde indirim konusu yaparlar.[2]


2.
(Mülga : 3/12/1988 - 3505/34 md.)


3.
Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esaslar, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca
belirlenir.


 


Cezalar


Madde 8 – (Mülga :
4/12/1985 - 3239/137 md.)


 


Ceza ve sorumluluk


Mükerrer
Madde 8 – (Ek : 26/10/1988 - 3482/2 md.)


1. (Değişik : 24/6/1994 - 4008/38 md.) Onaylanan
modele uygun üretim veya ithalat yapmayan, cihazları satışa sunmadan önce
Maliye Bakanlığı'nın özel mühürü ile mühürlettirmeyen, servis teşkilatını (satış, bakım-onarım)kurmayan,
satışını yaptığı her cihazın yedek parça da dahil olmak üzere en az on yıllık
bakım ve onarımını sağlayamayan üretici veya ithalatçı kuruluşlar ile süresi
içerisinde ödeme kaydedici cihazları almayan, cihazları bozan, bozuk cihazları
kullanan veya başkalarının kullanmasına izin veren mükellefler adına Vergi Usul
Kanununun 353 üncü maddesinin 8 numaralı bendinde yazılı özel usulsüzlük cezası
kesilir.[3]


Üretici
veya ithalatçı kuruluşlar, Maliye Bakanlığı'nın özel mühürü ile mühürlenen her
500 cihaz için en az bir eleman bulunduracak şekilde yurt sathına yayılmış
bakım ve onarım teşkilatlarını kurmak zorundadırlar.


2.
Maliye ve Gümrük Bakanlığınca belirlenip açıklanan usul ve esaslara uymayan,
üretici veya ithalatçı kuruluşlar, bunların satış, bakım-onarım servislerinde
görevli elemanları ile ödeme kaydedici cihazları kullanma mecburiyeti bulunan
mükellefler hakkında; her bir tespit için ayrı ayrı olmak üzere, Vergi Usul
Kanununa bağlı "Usulsüzlük Cezalarına Ait Cetvel"de yer alan birinci
derece usulsüzlük cezalarının beş katı uygulanır.


3.
Bu Kanunun uygulanması ile ilgili olarak Maliye ve Gümrük Bakanlığından onay
alan üretici veya ithalatçı kuruluşlar, kurmuş oldukları satış ve bakım-onarım
servisleri ile birlikte müteselsilen sorumludurlar.


4. Satışını yaptıkları cihazları, (daha önce satılan ve
halen mükelleflerce kullanılanlar da dahil) Maliye ve Gümrük Bakanlığınca uygun
görülen şekilde düzenlemeyen veya arızalandığı halde çalışır hale getirmeyen
üretici veya ithalatçı kuruluşlar, düzenlemedikleri veya çalışır hale
getirmedikleri cihazların rayiç veya emsal bedelini ilgili mükellefe ödemek
zorundadırlar.


5. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar
Maliye ve Gümrük Bakanlığınca belirlenir.


 


Diğer hükümler


Madde
9 – 1.
Üretici veya ithalatçı kişi veya kuruluşlar tarafından kurulan servislerde
bakım ve onarım işlerini yapacak teknik görevlilerin Maliye ve Gümrük Bakanlığı
tarafından sicilleri tutulur, kendilerine tanıtıcı bir yetki belgesi ve özel
mühür verilir. Kaydedici cihazların bakım ve onarımı sadece kendilerine yetki
belgesi verilen kimseler tarafından yapılabilir. Verilen yetkiyi kötüye
kullananların yetki belgeleri iptal edilir. Ayrıca bunlar adına Vergi Usul
Kanununun 353 üncü maddesinin 8 numaralı bendinde yazılı cezanın iki katı
tutarında özel usulsüzlük cezası kesilir.[4]


2.
Bakım ve onarım işlerini yapacak teknik görevliler Maliye ve Gümrük
Bakanlığının yoklama ve incelemeye yetkili elemanları tarafından istenilen her
türlü yardım ve kolaylığı göstermek mecburiyetindedirler.


3.
(Ek : 26/1O/1988 - 3482/3 md.) Kullanılan ödeme kaydedici cihazlar,
ilgilinin Gelir veya Kurumlar Vergisi mükellefiyeti sona ermedikçe
haczedilemez.


4.
(Ek : 26/10/1988 - 3482/3 md.) Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde
Vergi Usul Kanunu ve Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri
uygulanır.


5.
(Mülga : 20/6/2001 - 4684/16 md.)[5]


 


Yetki


Madde
10 – (Değişik 28/8/1991 - 3762/4 md.)


Maliye
ve Gümrük Bakanlığı;


a) Ödeme kaydedici cihazların kullanılmalarıyla ilgili
olarak, bu Kanunla belli edilen hususlar dışında uyulması gereken usul ve
esasları belirlemeye ve bunlarda değişiklik yapmaya,


b) Talih oyunları işletmelerinde kullanılanlar da dahil
olmak üzere para, marka ve jeton gibi araçlarla oynanan her türlü oyun
makinaları ile akaryakıt sayaçları, parkmetre, otomatik satış makinaları ve
benzeri cihazlarda hafıza tertibatı bulunma mecburiyeti getirmeye, bu
tertibatın teknik ve fonksiyonel özellikleri ile uygulama usul ve esaslarını
belirlemeye,


Yetkilidir.


 


Geçici
Madde 1 – (Ek : 28/8/1991 - 3762/5 md.)


Maliye ve Gümrük Bakanlığı; bu Kanunun yayımı tarihine
kadar 3100 sayılı Kanun uyarınca 1991 yılı içinde ödeme kaydedici cihaz
kullanma mecburiyeti başladığı halde, bu mecburiyeti yerine getiremeyen
mükellefler ile daha sonraki tarihlerde mecburiyetleri başlayacak olanlar için,
bu mecburiyetlerinin başlama tarihini bir önceki yıl satış tutarları veya gayri
safi iş hasılatına göre 1992 yılının sonuna kadar uzatmaya ve bu süre içine
kademeli olarak yaymaya yetkilidir.


İsteğe
bağlı olarak ödeme kaydedici cihaz olan mükelleflerin bu cihazları kullanma
mecburiyetleri cihazları aldıkları tarihten itibaren 30 gün içinde başlar.


 


Yürürlük


Madde
11 – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


 


Yürütme


Madde
12 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.


 


 


6/12/1984
TARİHLİ VE 3100 SAYILI ANA KANUNA


İŞLENEMEYEN
HÜKÜMLER


1) 26/10/1988 tarihli ve 3482 sayılı
Kanunun Geçici 2 nci Maddesi:


Geçici
Madde 2. – Maliye ve Gümrük Bakanlığı 3100 sayılı
Kanunun 6 ncı maddesine göre ödeme kaydedici cihaz kullanma mecburiyetinde olan
mükelleflerin, bu mecburiyetlerinin başlama tarihlerini, mükelleflerin satış
tutarları veya gayrisafi iş hasılatına göre üç yıla kadar uzatmaya ve yıl içine
kademeli olarak yaymaya yetkilidir.





3100 SAYILI KANUNA EK VE
DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN


YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE


 







Kanun No.



Farklı Tarihte
Yürürlüğe Giren Maddeler



Yürürlüğe Giriş
Tarihi






3482



4



1/1/1988






5



1/1/1989






Diğer maddeleri



5/11/1988






3505



1) 2, 5, 6, 8, 9, 11, 13, 14, 15, 19,
21, 22, 23, 26, 28, 29, 32, 33, 34 ve geçici 2 nci maddeleri



(1/1/1989
tarihinden geçerli olmak üzere) 10/12/1988






2) Bakanlar
Kuruluna ve Maliye ve Gümrük Bakanlığına yetki veren hükümleri ile diğer
maddeleri



10/12/1988






3762



10, Geçici Madde
1



7/9/1991






4008



a) 2, 4, 9, 10, 11, 13, 14, 15,
16, 20, 21, 22, 24 ve 25 inci maddesi ile Gelir Vergisi Kanununun 41 inci
maddesine eklenen 7 numaralı bent ve 27 nci maddesi ile Kurumlar Vergisi
Kanununun 15 nci maddesine eklenen 12 numaralı bent



1.1.1995






b) 8 inci maddesi,25 inci maddesi ile
Gelir Vergisi Kanununun 41 inci maddesine eklenen 8 numaralı bent ve 27 nci
maddesi ile Kurumlar Vergisi Kanununun 15 inci maddesine eklenen 13 numaralı
bent



1.1.1996






c) 35 inci maddesi



yayımını izleyen
aybaşında,






d) Diğer hükümleri



6/7/1994






4369



a) 81 inci maddesinin j fıkrası



1/1/1999






5228



7



31/7/2004






5281



7



1/1/2005
tarihinden geçerli olmak üzere 31/12/2004









 











[1] Bu Kanunda yer
alan ödeme kaydedici cihazlarla ilgili olarak 25/12/2015 tarihli ve 29573
sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Maliye Bakanlığının (Gelir İdaresi
Başkanlığı) Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:426)‘nde Değişiklik
Yapılmasına Dair Tebliğe (Sıra No: 466) bakınız.







[2] 30/12/2004
tarihli ve 5281 sayılı Kanunun 43 üncü maddesiyle, bu fıkrada yer alan
"%100'e kadar amortisman oranı seçebilirler." ibaresi, “%100'e kadar
amortisman oranı seçebilirler, amortisman ayırma imkânı bulunmayanlar ise alış
bedellerinin tamamını vergiye tâbi kazançlarının tespitinde indirim konusu
yaparlar." olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.







[3] Bu maddenin
birinci fıkrasında yer alan "...mükellefler, kaçakçılığa teşebbüs etmiş
sayılırlar. Bu mükellefler hakkında Vergi Usul Kanunu'nun 360 ıncı maddesinde
yer alan ceza uygulanır." ibaresi 22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanunun
81. maddesiyle "...mükellefler adına Vergi Usul Kanununun 353 üncü
maddesinin 8 numaralı bendinde yazılı özel usulsüzlük cezası kesilir."
şeklinde değiştirilmiştir.







[4] Bu maddenin bir
numaralı fıkrasının son cümlesinde yer alan "Ayrıca, bunlar hakkında Vergi
Usul Kanununun 338 ve 347 nci maddeleri hükümleri uygulanır." ibaresi
22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanunun 81. maddesiyle metne işlendiği şekilde
değiştirilmiştir.







[5]
Bu mülga hükmü 1/1/2002 tarihinden itibaren yürürlüğe girecektir.