Karayolları Trafik Kanununun Yürürlükten Kaldırılmış Hükümleri

Mülga mevzuatNo: 2918

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

1247


 


KARAYOLLARI
TRAFİK KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN


KALDIRILMIŞ
HÜKÜMLERİ


 


         
Kanun Numarası          : 
2918


         
Kabul
Tarihi                
:  13/10/1983


         
Yayımlandığı R. Gazete         
:  Tarih:  18/10/1983  Sayı: 18195


         
Yayımlandığı Düstur    :  Tertip: 5   Cilt:
22   Sayfa : 687


         
1
– 16/10/1984 tarih ve 3058 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri:  (Madde numaraları: 137)


            
Madde 137 bent (c) – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
c) Diğer maddeleri de bu Kanunun yayımı tarihinden bir yıl sonra,


            
2 – 18/1/1985 tarih ve 245 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:
7,8,9,10,11,12,13,15,16,18, 20, 22, 24, 29, 35, 39, 41, 42, 114, 117,123,127)


            
Madde 7 son fıkra –(18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Karayolları Genel Müdürlüğü bu görev ve yetkileri Trafik Fen Heyeti birimi
vasıtası ile yerine getirir.


            
Madde 8 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ulaştırma, Tarım ve Orman, Sağlık ve Sosyal Yardım bakanlıklarının görev ve
yetkileri şunlardır:


            
a) Ulaştırma Bakanlığının ilgili birimleri, bu Kanun ile ilgili kanunlar ve
bunlara göre çıkarılmış yönetmeliklerle verilen görevleri yapar.


            
b) Tarım ve Orman Bakanlığının ilgili birimleri, yapım ve bakımından sorumlu
olduğu orman yollarında bu Kanun ve bu Kanuna göre çıkarılmış, yönetmelik
hükümlerine göre, trafik güvenliği yönünden düzenleme ve işaretlemeleri yaparak
gerekli önlemleri alır.


            
c) Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının ilgili birimleri, karayollarında ilk
yardım, yaralı taşınması ve acil yardım ve tedavi konularında gerekli önlemleri
alır ve yönetmeliklerle verilen diğer görevleri yapar.


            
Madde 9 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanuna göre Köy İşleri ve Kooperatifler Bakanlığı, Yol, Su, Elektrik İşleri
Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri şunlardır;


            
Yapım ve bakımından sorumlu bulunduğu karayollarında (köy yollarında):


            
a) Can ve mal güvenliği yönünden gerekli düzenleme ve işaretlemeleri yaparak
önlemler almak ve aldırmak,


            
b) İçişleri Bakanlığından uygun görüş almak suretiyle yönetmelikte belirlenen
hız sınırlarının üstünde veya altında hız sınırları belirlemek ve işaretlemek,





1248


 


            
c) Yol güvenliğini ilgilendiren konularda; kavşak, durak yeri, aydınlatma, yol
dışı park yerleri ve benzeri tesislerin projelerini incelemek ve gerekenleri
onaylamak,


            
d) Yetkili birimlerince veya trafik zabıtasınca tespit edilen trafik kaza
analizi sonucu altyapı ve yolun fiziki yapısı ile işaretlemeye dayalı kaza
sebepleri göz önünde bulundurularak gerekli önlemleri almaktır.


            
Bu kanunla ve bu Kanuna göre çıkarılmış olan yönetmeliklerde trafikle ilgili
verilen görevleri yapmaktır.


            
Madde 10 - (18/1O/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Belediyelerin trafikle ilgili görev ve yetkileri şunlardır:


            
Mahalli trafik zabıtası ile işbirliği yapılarak;


            
a) Şehiriçi karayolu yapısını, trafik düzen ve güvenliğini sağlayacak durumda
bulundurmak,


            
b) İl ve İlçe trafik komisyonlarının aldığı kararlara uygun olarak trafik
düzenlemeleri ile ilgili şehiriçi trafik akım programları yapmak, gerekli
görülen yol ve kavşakları düzenlemek, sinyalize etmek ve işaretlemek,


            
c) Açık ve kapalı park yerleri, alt ve üst geçitler yapmak, yaptırmak, açmak
veya açtırmak,  


            
d) Trafik düzen ve güvenliği ile ilgili her çeşit işaretlerin yapılmasını ve
yerlerine konulmasını, yer işaretlemelerinin çizilmesini ve devamlılığını
sağlamak,


            
e) Şehiriçi yollarda her türlü yapım, onarım ve altyapı tesisleri
çalışmalarında, trafik düzen ve güvenliğini sağlayacak önlemleri almak,
aldırmak ve denetlemek,


            
f) Çocuk trafik eğitim parkları yapmak ve yapılmasına izin vermek,


            
g) Yetkili birimlerince veya trafik zabıtasınca tespit edilen trafik kaza
analizi sonucu, altyapı ve yolun fiziki yapısı ile işaretlemeye dayalı kaza
sebepleri göz önünde bulundurularak, önerilen gerekli önlemleri almak,


            
h) Yaya ve taşıt yollarında yayalar ve araçların hareketlerini zorlaştıran her
türlü engeli ortadan kaldırmak,


            
i) Sürücü eğitim tesisleri yapmak veya yapılmasına izin vermek,


            
j) Şehir içi karayolu yapısında trafik için tehlike teşkil edecek muvakkat veya
sabit engelleri gündüz ve gece kolayca görülebilecek şekilde işaretlemektir.


            
İl merkezlerinde ve İçişleri Bakanlığının tespit edeceği belediye teşkilatı
bulunan diğer yerlerde belediye başkanlıklarınca trafik hizmet birimleri
kurulur ve yukarıdaki görevler bu birimler eliyle yürütülür.


            
Madde 11 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Trafik Danışma ve Eğitim Komisyonu kuruluş. görev ve yetkileri;


            
Trafik mevzuatı, eğitimi ve trafik ile ilgili diğer konuları inceleyerek görüş
bildirmek, önerilerde bulunmak ve istişari mahiyette kararlar almak üzere
İçişleri Bakanlığında, İçişleri Bakanlığı Müsteşarı veya Müsteşar Yardımcısının
başkanlığında Genelkurmay Başkanlığı, Adalet, Milli Savunma, Maliye, Milli
Eğitim, Bayındırlık, Ticaret, Sağlık ve Sosyal Yardım, Ulaştırma, Tarım ve
Orman, Çalışma, Sanayi ve Teknoloji, Kültür ve Turizm, İmar ve İskan Köy İşleri
ve Kooperatifler, Sosyal Güvenlik bakanlıkları ile Jandarma Genel Komutanlığı,
Emniyet Genel Müdürlüğü, Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu, Türkiye Trafik
Kazaları Yardım Vakfı ile Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonundan
birer üyenin ve Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenecek bir trafik kürsüsü
öğretim üyesinin katılması ile oluşan Trafik Danışma ve Eğitim Komisyonu"
kurulur.





1249


 


            
Bu komisyona gerektiğinde görüşleri alınmak üzere, gündemle ilgili diğer
bakanlık, üniversite, kurum ve kuruluş temsilcileri çağırılabilir.


            
Komisyon, yılda en az iki defa toplanır. İçişleri Bakanlığınca olağanüstü
olarak da her zaman toplantıya çağrılabilir.


            
Komisyonca alınan kararlar ilgili bakanlık ve kuruluşlara gönderilir. Bunların
uygulanmasının izlenmesi ve gerekli koordinasyon İçişleri Bakanlığınca sağlanır.
Bu kararlar ilgili bakanlıklarca da değerlendirilerek uygun görülenler hakkında
gereken işlemler yapılır.


            
Bu komisyonun sekretarya hizmetleri Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından
yürütülür.


            
Madde 12 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İl ve İlçe trafik komisyonlarının kuruluş, görev ve yetkileri:


            
a) Kuruluş:


            
Bu Kanun hükümlerinin uygulanmasında mahalli ihtiyaç ve şartlara göre; trafik
güvenliğini ve düzenini sağlamak amacı ile illerde valinin veya vali
yardımcısının başkanlığında; garnizon komutanlığı, il jandarma alay
komutanlığı, emniyet, trafik, karayolları, ulaştırma, il imar müdürlüğü
kuruluşlarının ve il belediyeleri ile  gerektiğinde mahalli şoförler ve
otomobilciler derneğinin birer teknik veya uzman temsilcisinden oluşan "İl
Trafik Komisyonu",


            
İlçelerde de, trafik güvenliği ve düzeniyle ilgili ön karar almak üzere
kaymakamın başkanlığında, belediye başkanı, ilçe jandarma birlik komutanı ile
emniyet amiri veya komiseri ve varsa ilçe trafik birim amirinden oluşan
"İlçe Trafik Komisyonu",


            
Kurulur.


            
İlçe Trafik Komisyonunun kararları, İl Trafik Komisyonunca incelenip vali
tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girer.


            
Komisyonlara, gerektiğinde kendi konularında görüşleri alınmak üzere oy hakkı
olmaksızın diğer kuruluş temsilcileri de çağrılabilir.


            
Komisyonlar, üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır.


            
Kararlar mevcudun çoğunluğu ile alınır. Oy eşitliği halinde, başkanın oy
kullandığı yöndeki görüş ile ilgili kararlar geçerlidir.


            
İl Trafik Komisyonu kararları valinin onayı ile yürürlüğe girer.


            
b) Görev ve yetkileri:


            
İl ve ilçe trafik komisyonlarının görev ve yetkileri şunlardır:


            
Belediye sınırları içinde:


            
1. Karayollarında gerekli hal ve yerlerde en çok ve en az hız limitine göre
yeniden hız sınırlarını belirlemek,


            
2. Karayollarının bir kısmının veya tamamının yoldan faydalananların bir
kısmına veya tamamen kapatılmasına, park edilecek yerler ile zaman ve süresinin
ve araçların geliş ve gidiş yollarının ve yollara konulacak trafik
işaretlerinin yerlerinin belirlenmesine karar vermek,


            
3. Karayolu taşımacılığına ilişkin mevzuat hükümleri saklı kalmak üzere,
belediyelerce trafik düzeni ve güvenliği yönünden zorunlu görülerek teklif
edilmesi halinde, ticari amaçla çalıştırılacak yolcu taşıtlarının
çalıştırılabileceği yerler ile güzergahlarını tespit etmek ve sayılarını
belirlemek,


            
4. Yapı ve tesislerle ilgili olarak 18 inci madde gereğince belediyelerden
gelen teklifleri, trafik güvenliği yönünden inceleyerek karar vermek,


            
5. Bu Kanunla ve bu Kanun gereğince çıkarılan yönetmeliklere göre görev verilen
diğer konularda karar vermek.





1250


 


            
Madde 13 fıkra dört –(18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çalışma mahallinde trafik akımı ve güvenliği açısından alınması gerekli
tedbirlere ait esaslar, İçişleri Bakanlığının görüşü alınarak Bayındırlık
Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte belirtilir.


            
Madde 15 fıkra iki – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İlgili kuruluşlarca tesis olunan trafik işaretlerinin uygunlukları ve yeterli
olup olmadıkları Emniyet ve Karayolları Genel Müdürlüklerince denetlenir.


            
Madde 16 fıkra iki – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Zorunlu hallerde bunların bulunabileceği yer, nitelik ve nicelikleri ile hangi
şartlarda bulunabileceği, hangilerinin izne bağlı olduğu ve bunlarla ilgili
diğer esaslar İçişleri Bakanlığının görüşü alınarak Bayındırlık Bakanlığınca
çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.


            
Madde 18 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Belediye sınırları içindeki karayolları kenarında yapılacak ve açılacak 17 nci
maddede sayılan yapı ve tesisler için belediyelerden izin alınması zorunludur.
Belediyeler imar ve bu konuyla ilgili mevzuat açısından gerekli incelemeleri
yaptıktan sonra, trafik güvenliği yönünden de il trafik komisyonlarından uygun
bir karar almadıkça yapım veya işletme izni veremezler.


            
İl trafik komisyonları da, yolun yapısı ve bağlantı yolları yönünden Devlet ve
il yolları ile ilgili hususlarda Karayolları Genel Müdürlüğünün uygun görüşünü
almak zorundadır.


            
İzinsiz yapılan bu gibi tesislerin yapımı va işletilmesi yetkililerce
durdurulacağı gibi, yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden işletme izni
verilmez ve bağlantı yolu, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun
yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşlarca ortadan kaldırılır.


            
Bu madde hükümlerine aykırı olarak izinsiz tesis yapanlar beşbin liradan onbin
liraya kadar hafif para cezası ve onbeş günden iki aya kadar hafif hapis cezası
ile cezalandırılırlar.


            
Bu
madde ve 17 nci maddedeki tesislere ait şartlar, izin ve denetim esasları
İçişleri ve Bayındırlık bakanlıklarınca müştereken çıkarılacak yönetmelikte
belirtilir.


            
Madde 20 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Tescil süreleri, satış ve devirler, noterlerin sorumluluğu ile ilgili esaslar
şunlardır:


            
a) Araç sahipleri,


            
1. Tescili zorunlu ve ilk tescili yapılacak olan araçların satın alma veya
gümrükten çekme tarihinden itibaren üç ay içinde tescili için; hurdaya
çıkarılma halinde çıkarılış tarihinden itibaren bir ay içinde tescilin
silinmesi için; yazılı olarak ilgili tescil kuruluşuna başvurmak,


            
2. Tescilin yapılması veya silinmesi için de yönetmelikte belirtilen
bilgi 


ve
belgeleri sağlamak,


            
Zorundadırlar.


            
b) Tescili zorunlu olup da ilk tescili yapılacak olan araçları satanlar ile
giriş işlemlerini yapan gümrük idareleri bu durumu onbeş gün içinde, araç
sahiplerinin beyan ettikleri tescil kuruluşuna bildirmekle yükümlüdürler.


            
c) Tescil belgesi aracın başkasına satış veya devrine, hurdaya çıkarılmasına
veya araçta, yönetmelikte belirtilen niteliklerin değişmesine kadar geçerli
sayılır.





1251


 


            
d) Tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri, araç sahibi adına
düzenlenmiş tescil belgesi esas alınarak, noterlerce yapılır ve bu satış
noterlerce tescil belgesine tarih konularak ve tasdik edilmek suretiyle
işlenir. Noterlerce yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir.


            
Ayrıca tescil edilmiş araçların satış ve devirleri noterlerce, sicillerine
işlenmek üzere en geç müteakip iş günü içinde ilgili tescil kuruluşuna
bildirilir.


            
e) Tescilli araç satın alanlar, gerekli bilgi ve belgeleri sağlayarak, ilgili
tescil bürosundan bir ay içinde adlarına tescil belgesi almak zorundadırlar.


            
Araç satın alıp, bu maddenin (a) bendinin (1) numaralı alt bendi ile (e) bendi
hükmüne uymayanlar, beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ve bir
aydan üç aya kadar hafif hapis cezası, (b) bendi hükmüne uymayan araç,
satıcıları ile (d) bendi hükmüne uymayan noterler onbin liradan yirmibeşbin
liraya kadar hafif para cazası ile cezalandırılırlar.


            
Ayrıca, satış ve devirlerde, belirlenen sürelerde alıcı adına tescili
yapılmadan trafiğe çıkarılan araçlar, tescil yapılıncaya kadar trafik
zabıtasınca trafikten menedilir.


            
Madde 22 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yönetmelikte gösterilen esaslara göre:


            
a) Askeri amaçlarla kullanılan Türk silahlı Kuvvetlerine ait bütün araçlar ile
çeşitli anlaşmalara göre askeri amaçla yurdumuzda bulunan kuruluşlara ait
araçların tescilleri Türk Silahlı Kuvvetlerince


            
b) İş makinası türünden ve raylı sistemle çalışan araçların tescilleri
kullanıldığı yerlere göre, ilgili kamu kuruluşlarınca,


            
c) Tarım kesiminde kullanılanlar hariç, il trafik komisyonlarından karar
alınmak şartı ile motorsuz taşıtlardan gerekli görülenlerin tescilleri
belediyelerce,


            
d) Yukarıdaki bentlerde sayılanlar dışında kalan bütün motorlu araçların
tescilleri trafik tescil kuruluşlarınca,


            
Yapılır, belge ve plakaları verilir.


            
Madde 24 fıkra bir – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Trafik belgesi verilebilmesi için araca ait tescil belgesi, karayoluna uygunluk
belgesi, mali sorumluluk sigorta belgesi, muayene belgesi ve araca ait vergi
belgesinin bulunması
zorunludur.                                         



            
Madde 29 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araçların yapım ve kullanma bakımından, karayolu yapısına ve trafik güvenliğine
uygun olması zorunludur.


            
Yapım safhasında araçların imal, tadil, montaj projelerinin tetkik ve tasdiki
ile imalat yeterlilik belgelerinin verilmesine Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı
görevli ve yetkilidir.


            
İthal edilen araçlar ve esasları yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak
imal, tadil ve monte edilen araçlara, Karayolları Genel Müdürlüğünce
"Karayolu Uygunluk Belgesi" verilir.


            
Araçların imal, tadil ve montajı hakkında teknik şartları gösteren yönetmelik
Bayındırlık ve Sanayi ve Teknoloji bakanlıklarınca müştereken çıkarılır.


            
Askeri araçlara ait karayolu uygunluk belgesi Türk Silahlı Kuvvetlerince, raylı
sistemle çalışan ve iş makinesi türünden araçlarınki ise ilgili kuruluşlarca
verilir.





1252


 


Madde 35 fıkra iki – (18/10/1983 tarih ve
2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araçların özel muayeneleri ile yeni tescil veya devir işlemleri için gerekli
muayeneler ve motor - şasi numaralarının tespitleri sadece Karayolları Genel
Müdürlüğünün muayene birimlerinde yapılır.


            
Madde 39 bent (c) fıkra iki – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Vize edilmemiş sürücü belgesi ile araç kullanmak yasaktır.


            
Madde 41 bent (a), (d) – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) Yaş şartı:


            
A1 sınıfı sürucü belgesi alacakların 17,


            
A2,B, C, F, G ve H sınıfı sürücü belgesi alacakların 18,


            
Yaşını bitirmiş;


            
D ve E sınıfı sürücü belgesi alacakların ise 22 yaşını bitirmiş ve en az iki
yıllık C sınıfı sürücü belgesine sahip olmaları,


            
d) Sınavlarda başarı şartları:


            
Yazılı veya test uygulamalı (K sınıf için sadece yazılı) sınavların
başarılması,


            
Madde 42 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sürücü belgesi alacakların sınavları, Emniyet Genel Müdürlüğünün ilgili
birimlerinde görevlendirilecek komisyonlarca yapılır ve kazananlara belgeleri
verilir.


            
Gerekli görülen hallerde sürücülerin sınavları ilçelerde, asker kişilerin
sınavları ise askeri birliklerin sınav merkezlerinde de yapılabilir.


            
Sınava girmek isteyenler başvurma formunu yetkili memurun önünde bizzat el
yazıları ile doldurarak imzalarlar. Bu belgedeki bilgiler, aksi ispatlanıncaya
kadar doğru sayılır.


            
Yanlış bilgi veya sahte belge verenler fiil daha ağır cezayı gerektirmediği
takdirde iki aydan altı aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.


            
Sürücülerin; sınavları; sağlık muayenelerinin nasıl ve nerede yapılacağı,
sürücü belgeleri, bu belgelerin verilmesi, geçerlilik süreleri, yenilenmeleri,
sınavlarda görevlendirilecek kişilerin veya oluşturulacak komisyonların
çalışmasına ve diğer hususlara ilişkin şartlar, usuller ve esaslar yönetmelikte
belirtilir. Hazırlanacak yönetmelikte sağlık şartlarına ve muayenelerine
ilişkin hususlar Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının görüşüne uygun olarak
düzenlenir.


            
Madde 114 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Trafik suçu işleyenler hakkındaki suç veya ceza tutanağı trafik zabıtası veya
yetkili ve görevli kişilerce düzenlenir.


            
Birkaç trafik suçunun bir arada işlenmesi halinde her suç için ayrı ceza
uygulanır.


            
Düzenlenen tutanağın bir örneği yerinde ilgiliye verilir. İkinci örnek Emniyet
Genel Müdürlüğü Bilgi İşlem Merkezine gönderilir.


            
Suç mahkemece bakılacak suçlardan ise üçüncü örnek beş iş günü içinde ilgili
mahkemeye gönderilir. Değilse tahsil için ilgili trafik kuruluşunca takibe
alınır. Para cezası kanunda belirtilen süreler sonunda da ödenmezse 6183 sayılı
Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre takip ve tahsil edilmek
üzere ilgili mal sandığına gönderilir.


            
Tutanağın bir nüshası da değerlendirmelere asas olmak üzere ilgili birimde
saklanır.





1253


 


            
Para cezaları, yetkili kılınmış olan  trafik zabıtası mensuplarına veya
trafik kuruluşlarında görevli sayman mutemetlerine ödenebileceği gibi cezayı
yazan ilgili trafik kuruluşuna posta ile de gönderilebilir.


            
Posta vasıtasıyla yapılan ödemelerde paranın postaya veriliş tarihi ödeme
tarihi sayılır.


            
Paranın yatırıldığı sayman mutemedi tutanağı düzenleyen ilgili trafik
kuruluşuna müteakip iş gününde bilgi vermek zorundadır.


            
Madde 117 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Para cezaları ödenmeden sürücü belgesi ve araçlarla ilgili işlemler yapılmaz.


            
Madde 123 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Motorlu taşıt sürücüsü yetiştirmek, trafikle ilgili öğretim ve eğitim yaptırmak
üzere gerçek ve tüzelkişilere İçişleri Bakanlığınca okul açma izni verilebilir.


            
Okul açması uygun görülenlerden yönetmelikte belirtilen şartlara sahip olan
gerçek ve tüzelkişilere okul açma belgesi verilir.


            
Sürücü okullarındaki öğretim ve eğitim konuları, süresi, kural ve uygulamalı
derslerin programı alınacak ücretin belirlenme şekli, okulun gözetim ve
denetimi, okul için gerekli bina, alan makine teçhizatı, öğretim ve eğitim
araçları, taşıt ve benzerleri ile eğitici personelin nicelik ve nitelikleri,
mali ve teknik güç ölçüleri, çalışma usulleri ve teminat miktarları Milli
Eğitim Bakanlığının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak
yönetmelikte belirtilir.


            
Bu madde hükümlerine ve yönetmelikteki şartlara uymayan okul sahiplerine,
İçişleri Bakanlığı tarafından, olayın özelliğine göre belirlenecek süre içinde
şartlara uymaları yazılı olarak bildirilir. Bu süre içinde şartların yerine
getirilmemesi halinde, okul sahipleri onbin liradan yirmibin liraya kadar hafif
para cezası, tekrarında ise yazılı uyarı yapılmaksızın yirmibin liradan otuzbin
liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar ve ayrıca okul on günden
az olmamak üzere süreli veya süresiz olarak kapatılabilir.


            
Belge alınmadan açılan okulların sahipleri otuzbin lira hafif para cezası ile
cezalandırılır. Ayrıca, belge alınmadan açılan okullar zabıtaca kapatılır.


            
Madde 127 – (18/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İşyerleri hakkında aşağıdaki şartlar uygulanır:


            
a) Araç bakım ve onarım işyerlerinin,


            
b) Karayolu dışı park yerleri, garaj, terminal, akaryakıt servisi istasyonları,
motorlu araç alım ve satımı yapılan işyerlerinin ve benzeri tesislerin.


            
Bayındırlık Bakanlığının koordinatörlüğünde İçişleri, Sağlık ve Sosyal Yardım,
Çalışma, Sanayi ve Teknoloji, Sosyal Güvenlik bakanlıklarınca ve diğer ilgili
bakanlıkların görüşleri alınarak hazırlanacak yönetmelikte gösterilen şartlara
uygun olarak işletilmesi zorunludur.


   
Bu işyerlerinde bulundurulacak araç, gereç ve donatım malzemesi, çalıştırılan
personelin nicelik ve nitelikleri, işletme esasları, çalışma süre ve usulleri
ile diğer esaslar ve şartlar yönetmelikte gösterilir.


            
Yönetmelikte belirtilen şartlara uymayan bu gibi tesislere ilgili kuruluşlarca
işletme izni verilemez.


            
Yönetmelikte gösterilen trafikle ilgili esaslara uymayan işyeri sahipleri
beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para cezası, tekrarında onbin liradan
yirmibin liraya kadar hafif para cezası, ikinci tekrarında yirmibin liradan
otuzbin liraya kadar hafif para cezası ile ilk seferinde üç gün, tekrarında ve
seferinde üç günden onbeş güne kadar işyerinin kapatılması cezası ile
cezalandırılırlar.





1254


 


            
Yönetmelikte gösterilen diğer esaslara uymayan işyeri sahipleri hakkında da
ilgili kuruluşlarca özel kanunlarında belirtilen işlem yapılır.


            
3 – 28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:  42,114)


            
Madde 42 – (18/1/1985 tarih ve 245 sayılı KHK hükmüdür.)


            
Sürücü belgesi alacak olanların başvurmaları, sınavları, sağlık muayeneleri,
belgelerinin verilmesi hakkında aşağıdaki esas ve şartlar uygulanır;


            
a) Sürücülerin sınavları


            
Sürücü belgesi alacakların sınavları, yönetmelikteki esaslara göre, sürücü
kurslarında Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı gözetiminde sınav
sorumluları tarafından yapılır ve başarı gösterenlere sertifikaları verilir.


            
Bu sertifika, 41 inci maddedeki diğer şartlar aranarak,  trafik tescil
şubelerince sınıfına uyan sürücü belgesi ile  değiştirilmedikçe
sahiplerine kara yolunda araç kullanma yetkisi
vermez.                                         



            
İçişleri Bakanlığınca gerekli ve zorunlu görülen hallerde sürücü sınavları
Emniyet Genel Müdürlüğünün ilgili birimlerinde görevlendirilecek sınav
sorumluları tarafından yapılabilir ve belgeleri verilir.


            
b) Müracaat


            
Sürücü belgesi almak isteyenler, müracaat formunu yetkili memurun önünde
imzalarlar. Bu belgede beyan edilen bilgiler aksi ispatlanıncaya kadar doğru
sayılır.


            
Müracaat formunun yetkili memura verilmesi sırasında, sürücü adayları; nüfus
cüzdanının aslı ile tahsil belgesini kamu kuruluşunda çalışanlar için bu
kuruluşlar tarafından verilmiş tahsil durumunu belirleyen tasdikli belgeyi yetkili
memura göstermek zorundadırlar.


            
Yanlış bilgi veya sahte belge verenler fiil daha ağır cezayı gerektirmediği
takdirde iki aydan altı aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.


            
c) Diğer eseslar


            
(1) Sürücü belgesi alacakların sağlık muayeneleri ilgili trafik kuruluşunda,
mahallin mülki amiri tarafından görevlendirilmiş tek tabip tarafından yapılır.


            
(2) Sürücü sınavlarının ve sağlık muayenelerinin tek tabip tarafından yapılma
esasları, sürücü belgeleri ile bu belgelerin verilmesi, geçerlilik süreleri ve
yenilenmelerine, Emniyet Genel Müdürlüğünce sınavlarda görevlendirilecek sınav
sorumlularının çalışmasına, görev ve yetkilerine ve diğer hususlara dair
şartlar, esas ve usuller yönetmelikte gösterilir.


            
Madde 114 – (18/1/1985 tarih ve 245 sayılı KHK hükmüdür.)


            
Bu Kanunda yazılı trafik suçlarını işleyenler hakkında yetki sınırları içinde
Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı personeli ile Karayolları
Genel Müdürlüğünün ilgili biriminin il ve ilçe kuruluşlarında görevli ve
yetkili kılınmış personelince suç veya para cezasına dair tutanak düzenlenir.


            
Bir kaç trafik suçunun bir arada işlenmesi halinde her suç için ayrı ceza
uygulanır.


            
Yargı yetkisine giren suçlarla ilgili tutanağın bir sureti ilgili mahkemeye,
para cezası tutanağının bir sureti ise ilgili mal sandığına, beş iş günü içinde
gönderilir.


            
Para cezaları, Maliye ve Gümrük Bakanlığının sayman mutemetlerine veya mal
sandıklarına ödenebileceği gibi, banka veya P.T.T. aracılığı ile de ödenebilir.



            
Para cezalarını tahsil eden banka, P.T.T. ve sayman mutemetleri Maliye ve
Gümrük Bakanlığınca tesbit edilen süre içinde tutanağın düzenlendiği yerin
ilgili mal sandığına bilgi vermek zorundadır.





1254-1


 


            
Banka ve P.T.T. ile yapılan ödemelerde paranın bankaya yatırıldığı veya postaya
verildiği tarih ödeme tarihi sayılır.


            
Birinci fıkraya göre tutanak düzenleyenler, sayman mutemedi olarak görevlendirilemez
ve hiç bir şekilde para cezası tahsil edemez.


            
Süresinde ödenmeyen para cezaları için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.


            
Bu maddenin uygulanmasına ait usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.


            
4 – 18/11/1986 tarih ve 3321 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:  65)


            
Madde 65 – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araçların yüklenmesinde yönetmelikte belirtilen ölçü ve esaslara aykırı olarak;


            
a) Taşıma sınırı üstünde yük ve yolcu alınması, taşıma sınırı aşılsın veya
aşılmasın dingil ağırlıklarını aşacak şekilde yüklenmesi,


            
b) Karayolu yapısı ve kapasitesi ile trafik güvenliği bakımından tehlikeli
olabilecek tarzda yükleme yapılması,


            
c) Tehlikeli ve zararlı maddelerin gerekli izin ve tedbirleri almadan
taşınması,


            
d) Ağırlık ve boyutları bakımından taşınması özel izne bağlı olan eşyanın izin
alınmadan yüklenmesi, taşınması ve taşıttırılması,


            
e) Gabari dışı yük yüklenmesi, yük üzerine veya araç dışına yolcu bildirilmesi,


            
f) Yükün, karayoluna değecek, düşecek, dökülecek, saçılacak, sızacak, akacak,
kayacak, gürültü çıkaracak şekilde yüklenmesi,


            
g) Yükün, her çeşit yolda ve yolun her eğiminde dengeyi bozacak, yoldaki
birşeye takılacak ve sivri çıkıntılar hasıl edecek şekilde yüklenmesi,


            
h) Sürücünün görüşüne engel olacak, aracın sürme güvenliğini bozacak ve tescil
plakaları, ayırım işaretleri, dur ve dönüş ışıkları ile yansıtıcıları örtecek
şekilde yüklenmesi,


            
i) Çeken ve çekilen araçlarla  ilgili şartlar ve tedbirler yerine
getirilmeden araçların çekilmesi,


            
Yasaktır.


            
Gerekli hallerde kamyon, kamyonet, römork ve yarı römorklarla yolcu veya yükle
birlikte yolcu taşınabilmesine ilişkin esaslar yönetmelikte belirtilir.


            
Bu maddenin (a) bendi hükmüne aykırı olarak trafik belgelerinde yazılı taşıma
sınırlarını yüzde ona (yüzde on dahil) kadar açacak şekilde yük taşıması
yaptıkları tespit edilen sürücüler ikibin lira para cezası, yüzde ondan fazla
aşacak şekilde yük taşıması yaptıkları tespit edilen sürücülere (c) ve (d) bentlerindeki
şartlara uymayan sürücüler ise beşbin liradan onbin liraya kadar hafif 


para
cezası ile onbeş günden kırk güne kadar hafif hapis cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Taşıma sınırının üstünde yolcu alan araç sürücüleri ile bu maddenin diğer
bentleri hükümlerine uymayanlar binbeşyüz lira para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Ayrıca, bütün sorumluluk ve giderler araç işletenine ait olmak üzere, fazla
yolcular en yakın yerleşim biriminde indirilir, yolcu taşıması dışında kalan
taşıtlar ile ayrıca yük taşımalarında kullanılan taşıtlardan taşıma sınırını
yüzde ondan fazla aşanlar ise, gerekli şartlar sağlanıncaya kadar trafikten
menedilir.


            
Uluslararası yük taşımacılığına ilişkin konularda ikili ve çok taraflı anlaşma
hükümleri saklıdır.





1254-2


 


            
5 – 25/6/1988 tarih ve 330 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 34,91,94,98,106,
116).


            
Madde 34 fıkra üç – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kununun hükmüdür.)


            
Muayene süresi dolmasa bile kazaya karışması sonucu yetkili zabıtaca muayenesi
gerekli görülenler ile üzerinde değişiklik yapılan veya sahip değiştiren
araçların ayrıca özel muayenesi zorunludur. Bu muayeneler öncelikle yapılır.


            
Madde 91 fıkra beş – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan veya 106 ncı maddeye göre Kamu
Araçları Garanti Fonundan yararlanma kaydı olmayan araçlar trafikten men
edilirler.


            
Madde 94 fıkra bir, iki, beş – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Zorunlu mali sorumluluk sigorta sözleşmesi örneği sigortacı tarafından ilgili
tescil kuruluşuna verilir.


            
Sigortalı aracın işleteninin değişmesi halinde, devreden kişi onbeş gün içinde
sigortacıya durumu bildirmek zorundadır. Sigortacı, işletenin değişmesi
halinde, durumu tescil yapan kuruluşa ihbar etmekle yükümlüdür. Bu durumda
sigortacının sorumluluğu bildirme tarihinden itibaren onbeş gün devam eder.


            
Sigorta sözleşmesinin feshi halinde sigortacı engeç yedi gün ve sözleşmenin
yenilenmemesi halinde sürenin bitiminden itibaren en geç üç gün içinde tescili
yapan kuruluşa bilgi vermek zorundadır. Aksi halde, sigortacının sorumluluğu bu
bildirim yapılıncaya kadar devam eder.


            
Madde 98 fıkra iki – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Birden çok aracın karıştığı bir trafik kazasında; zarar gören kişiler,
araçların sigortacılarından herhangi birine veya aracın yararlandığı Kamu
Araçları Garanti Fonuna başvurarak zararın giderilmesini isteyebilirler.
Giderleri ödeyen sigortacı veya Garanti Fonu, ödediği miktarın sorumluluk
oranlarına göre paylaşılmasını diğerlerinden talep edebilir.


            
Madde 106 – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Devlete ve kamu tüzelkişilerine ait araçlar:


            
Genel ve katma bütçeli kuruluşlara, il özel idareleri ve belediyelere ve kamu
iktisadi teşebbüslerine ve kamu kuruluşlarına ait motorlu araçların sebep
oldukları zararlardan dolayı, bu Kanunun işletenin hukuki sorumluluğuna ilişkin
hükümleri uygulanır. Bu kuruluşlar, üçüncü kişilere gelen zararı karşılamak
üzere zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmakla yükümlü değildirler.


            
Birinci fıkra kapsamındaki araçların sebep oldukları zararların karşılanması
amacıyla Maliye Bakanlığı tarafından bir "Kamu Araçları Garanti Fonu"
oluşturulur ve fona tahsis edilen tutar bloke edilir.


            
Kamu Araçları Garanti Fonunun miktarı, ilgili kuruluşların fona yapacakları
katkılar ile Fon tarafından yapılacak ödemeler, Ticaret Bakanlığının görüşü
alınarak Maliye Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte belirtilir.


            
Zarar görene "Kamu Araçları Garanti Fonu" ndan yapılacak ödemeler, bu
Kanunda öngörülen en az sigorta tutarlarının altında olamaz. 95 inci maddenin 2
nci fıkrası hükmü Fondan yapılacak ödemeler hakkında da uygulanır.





1254-3


 


Madde 116 fıkra bir – (13/10/1983 tarih ve
2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Trafiği tehlikeye düşürecek, engel olacak şekilde veya yasaklanmış yerlerde
park etmiş olan araçlara veya trafik kural ve yasaklarına aykırı davranışları
teknik cihazlarla belirlenmiş bulunan ve sürücüsü tespit edilemeyen araçlara
tescil plakalarına göre trafik zabıtasınca tutanak düzenlenir.


            
6 – 4/7/1988 tarih ve 336 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 105)


            
Madde 105 fıkra beş – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümleri, ortalama hızı saatte en az elli kilometrenin üstünde olan
veya ulaşılacak hıza göre değerlendirilme yapılması öngörülen motorlu araç veya
bisiklet sporu gösterilerinde uygulanır. Bu hükümler yarış güzergahının diğer
trafiğe kapatılması halinde de geçerlidir. Bakanlar Kurulu, bu madde
hükümlerinin, başka yarışlar bakımından da uygulanmasına karar verebilir.


            
7 - 3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları:
7,14,16,17,18,21,25, 26, 28, 31, 36, 39, 42, 48, 49, 51, 59, 65,
70,81,82,113,114,115,116,118,123)


            
Madde 7 bend (j) – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Tescile bağlı araçların muayenelerini yapmak veya yaptırmak ve bu Kanunun 13 ve
35 inci madde hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında suç tutanağı
düzenlemek,


            
Madde 14 son fıkra –(13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu maddenin 1 inci fıkrasının (a) bendi hükmüne uymayanlar ikibin lira para
cezası, (b) bendi hükmüne uymayanlar ise beşbin liradan onbin liraya kadar
hafif para cezası ve onbeş günden iki aya kadar hafif hapis cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 16 fıkra dört – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine aykırı hareket edenler ikibin liradan beşbin liraya kadar
hafif para cezası ve on günden bir aya kadar hafif hapis cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 17 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para
cezası ve onbeş günden iki aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 18 fıkra üç – (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine aykırı olarak izinsiz tesis yapanlar beşbin liradan onbin
liraya kadar hafif para cezası ve onbeş günden iki aya kadar hafif hapis cezası
ile cezalandırılır.


            
Madde 21 fıkra iki – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayan sürücüleri araç işletenleri ikibin liradan beşbin
liraya kadar hafif para cezası ile on günden kırk güne kadar hafif hapis
cezası, tekrarında beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para ve onbeş günden
iki aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.





1254-4


 


Madde 25 fıkra üç – (13/10/1983 tarih ve
2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Geçici trafik belgeleri ve geçici tescil plakalarını süresini geçirerek
kullananlar ikibin lira para cezası, amaç dışı veya başka taşıtta kullanan ve
kullandıranlar beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ve bir aydan
üç aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 26 fıkra dört ve beş – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bu maddenin ikinci fıkrası hükümlerine uymayan araçları kullanan sürücüler
binbeşyüz lira para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Birinci fıkra hükümlerine uymayan araç işletenleri ile sürücüler, beşbin
liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ve  trafik belgelerinin on
gün geri alınması cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 28 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu
madde hükmüne uymayanlar ikibin liradan beşbin liraya kadar hafif para cezası
ve on günden iki aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 31 fıkra iki ve üç – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
(a) bendinde sayılan gereçleri kullanılabilir durumda bulundurmayan veya
gerektiğinde kullanmayan sürücüler binbeşyüz lira, hiç bulundurmayanlar ikibin
lira para cezası,


            
(b) bendine göre araçlarında taksimetre veya takoğraf bulundurmayan,
kullanmayan ve kullanılabilir durumda bulundurmayan sürücü ve işletenler ikibin
liradan beşbin liraya kadar hafif para cezası ve on günden kırk güne kadar
hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.


            
(b) bendi hükmüne uygun durumda bulunmayan araçlar eksikleri giderilinceye
kadar trafik zabıtasınca ayrıca trafikten men edilir.


            
Madde 36 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sürücü belgesine sahip olmadan araç süren ve sürülmesine izin verenler, beşbin
liradan onbin liraya kadar hafif para ve onbeş günden iki aya kadar hafif hapis
cezası, tekrarında onbin liradan yirmibin liraya kadar hafif para ve iki aydan
altı aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 39 bent(c) ve son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
c) Sürücü belgelerinin geçerlilik süresi :


            
Sürücü belgelerinden (K) sınıfı sürücü aday belgesi altı ay geçerlidir. Diğer
sürücü belgelerinin yönetmelikte belirtilen süre ve esaslara göre vize edilmesi
veya İçişleri Bakanlığınca gerekli görüldüğünde değiştirilmesi zorunludur.


            
(a) ve (b) bentlerindeki hükümlere uymayan sürücüler ile bunlara araç
kullandıranlar ikibin liradan beşbin liraya kadar hafif para cezası ile on
günden kırk güne kadar hafif hapis cezası, tekrarında beşbin liradan onbin
liraya kadar hafif para cezası ile onbeş günden iki aya kadar hafif hapis
cezası ve sürücüler sürücü belgelerinin on günden bir aya kadar geri alınması
cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 42 bent (c) alt bent (1) ve (2) - (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
1. Sürücü belgesi alacakların sağlık muayeneleri ilgili trafik kuruluşunda,
mahallin mülki amiri tarafından görevlendirilmiş tek tabip tarafından yapılır.


            
2. Sürücü sınavlarının ve sağlık muayenelerinin tek tabip tarafından yapılma
esasları, sürücü belgeleri ile bu belgelerin verilmesi, geçerlilik süreleri ve
yenilenmelerine ve diğer hususlara dair şartlar, esas ve usuller yönetmelikte
gösterilir.





1254-5


 


            
Madde 48 fıkra dört – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bunlardan yönetmelikte belirtilen miktarın üzerinde alkollü içki kullandığı tespit
olunanlar; ikibin liradan beşbin liraya kadar hafif para cezası ve onbeş günden
iki aya kadar hafif hapis cezası, tekrarında beşbin liradan onbin liraya kadar
hafif para cezası ve bir aydan üç aya kadar hafif hapis cezası ile
cezalandırılırlar ve sürücü belgeleri bir aydan üç aya kadar geri alınır.


            
Madde 49 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne aykırı olarak taşıt kullanan ve işletenler ikibin liradan
beşbin liraya kadar hafif para cezası ve onbeş günden kırk güne kadar hafif
hapis cezası, tekrarı halinde beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para
cezası ve bir aydan iki aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 51 fıkra iki – (13/10/1983 tarih ve 1918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Hız ölçen teknik cihaz veya çeşitli usullerle yapılan tespit sonucu hız
sınırlarını;


            
Yüzde ondan yüzde kırka (kırk dahil) kadar aşan sürücüler ikibin lira para
cezası;


            
Yüzde kırktan fazla aşan sürücüler ise, her seferinde beşbin liradan onbin
liraya kadar hafif para cezası ile onbeş günden iki aya kadar hafif hapis
cezası ve bir aydan üç aya kadar sürücü belgelerinin geri alınması cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 59 fıkralar iki, üç, dört ve beş - (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Zorunlu hallerde gerekli önlemleri almadan duraklayan sürücüler binbeşyüz lira,


            
Zorunlu haller dışında duraklayan sürücüler ikibin lira,


            
Zorunlu hallerde gerekli önlemleri almadan park eden sürücüler üçbin liradan
beşbin liraya kadar hafif para cezası ile bir aydan üç aya kadar hafif hapis
cezası,


            
Zorunlu haller dışında park eden araç sürücüleri ise beşbin liradan onbin
liraya kadar hafif para cezası ve iki aydan altı aya kadar hafif hapis cezası
ile cezalandırılırlar.


            
Madde 65 fıkra ve üç ve beş - (18/11/1986 tarihli ve 3321 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Yukarıdaki bentlerden (a),(c),(f),(g),(h),(i) ve (j) bent hükümlerine
uymayanlar ikibinbeşyüz lira para cezası ile cezalandırılır. (b),(d) ve (e)
bentlerindeki şartlara uymayan sürücüler beşbin liradan yirmibin liraya kadar
hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Sürekli veya süreksiz olarak mamul veya hammadde yükü naklettiren kamu kurum ve
kuruluşları ve gerçek veya tüzelkişilere ait işletmeler yük nakli yaptırdıkları
araçların azami toplam ağırlıklarını dikkate alarak yükleme yaptırmakla
zorunludurlar. Buna aykırı hareket eden kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek
veya tüzelkişiler her araç için yirmibin liradan yüzbin liraya kadar para
cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 70 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para
cezası ile cezalandırılırlar.





1254-6


 


Madde 81 fıkra üç – (13/10/1983 tarihli ve
2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Anlaşma hali dışında maddi hasarlı, ölümlü veya yaralanmalı trafik kazalarında,
zabıtanın iznini almadan olay yerinden ayrılan veya (b) bendindeki hükümlere
uymayan sürücüler beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ve bir
aydan üç aya kadar hafif hapis cezası ile sürücü belgelerinin bir aydan üç aya
kadar geri alınması cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 82 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu maddenin (a) bendi hükmüne uymayanlar ikibin lira para cezası ile
cezalandırılır; (b) ve (c) bendi hükümlerine uymayanlar, ikibin liradan beşbin
liraya kadar hafif para ve on günden iki aya kadar hafif hapis cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 113 - (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Trafik mahkemeleri ve yetki verilen sulh ceza mahkemelerinde sadece sürücü
belgelerinin geçici olarak geri alınması cezasını gerektiren davalara
duruşmasız bakılabilir.


            
Madde 114 fıkra üç, dört, beş, altı, yedi ve sekiz – (28/3/1985 tarih ve 3176
sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yargı yetkisine giren suçlarla ilgili tutanağın bir sureti ilgili mahkemeye,
para cezası tutanağının bir sureti ise ilgili mal sandığına, yedi iş günü
içinde gönderilir.


            
Para cezaları, Maliye ve Gümrük Bakanlığının sayman mutemetlerine veya mal
sandıklarına ödenebileceği gibi, banka veya PTT aracılığı ile de ödenebilir.


            
Para cezalarını tahsil eden banka, PTT ve sayman mutemetleri Maliye ve Gümrük
Bakanlığınca tespit edilen süre içinde tutanağın düzenlediği yerin ilgili mal
sandığına bilgi vermek zorundadır.


            
Banka ve PTT ile yapılan ödemelerde paranın bankaya yatırıldığı veya postaya
verildiği tarih ödeme tarihi sayılır.


            
Birinci fıkraya göre tutanak düzenleyenler, sayman mutemedi olarak
görevlendirilemez ve hiçbir şekilde para cezası tahsil edemez.


            
Süresinde ödenmeyen para cezaları için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.


            
Madde 115 – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Para cezalarının tutanağın tebliği tarihinden itibaren onbeş gün içinde
ödenmesi gerekir, onbeş gün içinde ödenmeyen cezalar iki katına çıkar ve ödeme
süresi onbeş gün daha uzar.


            
Bu süre içinde de ödenmeyen cezalar üç katına çıkar. 116 ncı maddede öngörülen
itiraza ilişkin hüküm saklı kalmak üzere, para cezaları ile mahkemelerce
verilen ve sadece hafif para cezalarına ilişkin olan hükümler kesindir.


            
Madde 116 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Birinci fıkrada belirtilen fiiller mahkemece ceza tayinini gerektiriyorsa
tutanak ilgili mahkemeye tevdi edilir.


            
Madde 118 fıkra iki ve dört – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Trafik suçunun işlendiği tarihten geriye doğru bir yıl içinde işlenen trafik
suçlarına ait ceza puanları toplamı yönetmelikte belirtilen sayıyı aşan
sürücülerin sürücü belgeleri mahkeme kararı ile bir aydan altı aya kadar geri
alınır. Ayrıca yönetmelikte belirtilen esaslara göre trafik eğitimine tabi
tutulmasına da hükmolunabilir.


            
Bu madde ve diğer ilgili maddelerdeki hükümlere göre sürücü belgesi geri
alınanlardan geri alma süresi içinde araç kullandığı tespit edilenler, beşbin
liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ve onbeş günden iki aya kadar
hafif hapis cezası ve sürücü belgesinin bir ay daha geri alınması cezası ile
cezalandırılırlar.





1254-7


 


            
Madde 123 fıkra dört ve beş – (28/3/1985 tarihli ve 3176 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine ve yönetmelikteki şartlara uymayan kurs sahiplerine, Milli
Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından, olayın özelliğine göre
belirlenecek süre içinde şartlara uymaları yazılı olarak bildirilir. Bu süre
içinde şartların yerine getirilmemesi halinde kurs sahipleri onbin liradan
yirmibin liraya kadar hafif para cezası, tekrarında ise yazılı uyarı
yapılmaksızın yirmibin liradan otuzbin liraya kadar hafif para cezası ile
cezalandırılırlar ve ayrıca kurs on günden az olmamak üzere süreli ve süresiz olarak
kapatılabilir.


            
Belge alınmadan açılan kursların sahipleri otuzbin lira hafif para cezası ile
cezalandırılır. Ayrıca, belge alınmadan açılan kurslar zabıtaca kapatılır.


            
8 – 19/4/1989 tarih ve 3538 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 12,131)


            
Madde 12 fıkra bir – (28/3/1985 tarihli ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İl sınırları içinde mahalli ihtiyaç ve şartlara göre trafik düzeni ve güvenliği
bakımından yönetmelikte gösterilen konular ve esaslar çerçevesinde, illerde
vali veya yardımcısının başkanlığında emniyet, jandarma, belediye ve
karayolları kuruluşlarının uzman veya teknik temsilcilerinden oluşan "İl
trafik Komisyonu" ilçelerde de, kaymakamın başkanlığında aynı kuruluşların
üst düzey yöneticileri veya görevlendirdikleri uzman veya teknik
temsilcilerinin katıldığı "İlçe Trafik Komisyonu" kurulur.


            
Madde 131 – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Trafik şube veya bürolarında işleri icabı, iş sahiplerince verilmesi,
kullanılması lüzumlu basılı kağıtlarla plakaların cins ve nevileri İçişleri ve
Bayındırlık bakanlıklarınca tesbit edilir.


            
Bu basılı kağıtlar ile plakalar Türkiye Şoförler ve Otomobilciler
Federasyonunca bastırılır ve maliyetleri nazarı itibare alınmak suretiyle
İçişleri ve Bayındırlık bakanlıkları ile Türkiye Şoförler ve Otomobilciler
Federasyonunca birlikte tespit edilecek bedel mukabilinde il merkezlerinde veya
kuruluşu bulunan ilçelerde, adı geçen federasyonca İçişleri Bakanlığının tespit
edeceği esaslara göre verilir.


            
Bu basılı kağıtlar ve plakalarını satışının federasyona sağladığı net gelirin;
yüzde ellisi trafik hizmetlerini geliştirme fonuna, yüzde onu her yıl en geç
Şubat ayı sonuna kadar Türkiye Trafik Kazaları Yardım Vakfı emrine tediye
olunur. Gelirin kalanı Türkiye Şoförler ve Otamobilciler Federasyonuna aittir.


            
9 – 31/10/1990 tarih ve 3672 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 10)


            
Madde 10, ek fıkra – (25/6/1988 tarihli ve 330 sayılı KHK'nin hükmüdür.)


            
Bu Kanunla Emniyet Genel Müdürlüğünün trafik kuruluşlarına verilmiş olan
denetim, yönetim ve düzenleme görevleri de İçişleri Bakanlığınca gerekli
görülen yerleşim birimlerinde yönetmelikte tesbit edilen usul ve esaslara göre
belediyelere devredilebilir.(1)


            
10 – 27/8/1991 tarih ve 3759 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş
olan hükümlerin metinleri.(Madde numaraları: 6)


            
Madde 6 bent (a) birinci paragraf – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Trafik Zabıtasının asli görevi trafik hizmetlerini yürütmektir.


            
Madde 6 bent (b) – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
b) Genel Zabıta (Polis ve Jandarma):


——————————


(1)
   Bu fıkra; 330 sayılı KHK'yi değiştirerek kabul eden 3/10/1990
tarih ve 3672 sayılı Kanunda yeralmadığı için "Yürürlükteki Kanunlar
Külliyatı"'ndan çıkartılmıştır.





1254-8


 


            
Trafik zabıtasının bulunmadığı veya yeterli olmadığı yerlerde polis, polisin ve
trafik teşkilatının görev alanı dışında kalan yerlerde de Jandarma,
yönetmelikte belirtilen esas ve şartlara uygun olarak trafiği düzenlemeye ve
trafik suçlarına el koymaya görevli ve yetkilidir.


            
Gerekli görülen yerlerde ve hallerde, yönetmelikte belirtilen esas ve şartlara
uygun olarak, mülki idare amirinin isteği ve garnizon komutanının uygun görmesi
üzerine merkez komutanlıklarına geçici olarak trafiği düzenleme yetkisi
verilebilir.


            
11 – 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 3, 4, 5, 6, 7, 8,
12, 18, 20, 22, 26, 29, 39, 41, 42, 48, 50, 57, 64, 65, 73, 85, 86, 87, 88, 89,
91, 93, 104, 108, 118, 119, 123, 124, 125, 129.)


            
Madde 3, ibare “işmakineleri”, “sürücü” – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
İş makineleri: Paletli veya madeni tekerlekli traktör, biçer-döver ve yol inşa
makineleri ile benzeri tarım, sanayi, bayındırlık, milli savunma ile çeşitli
kuruluşların iş ve hizmetlerinde kullanılan ve karayolunda insan, hayvan ve yük
taşımasında kullanılmayan araçlardır.


            
Sürücü: Karayolunda bir aracı veya taşıtı süren, hayvan veya hayvan sürülerini
sevk ve idare eden kişidir.


            
Madde 4 ile ikinci kısım başlığı – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


 


                                                                 
İKİNCİ KISIM


                                           
Kuruluşlar, Komisyonlar, Görev ve Yetkileri


            
Görevli kuruluşlar:


            
Madde 4 – Bu Kanunla ve trafik hizmetleri konusunda diğer kanunlarla verilen
görevler; 


            
a) İçişleri Bakanlığınca,


            
b) Bu Kanunla yetkili kılınan diğer bakanlık,kuruluş ve belediyelerce, İçişleri
Bakanlığı ile işbirliği içinde,


            
Yürütülür.


            
Madde 5, bend (a) birinci paragraf, bend (b) altbend (3 ve 8) – (13/10/1983
tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunla Emniyet Genel Müdürlüğüne verilen görevler, bu Genel Müdürlüğün
merkez,bölge, il ve ilçe trafik zabıtası kuruluşlarınca yürütülür.


            
3. Bu Kanunla kendisine verilen görev ve yetki sınırı içinde karayolundan
faydalananların trafik eğitimini yapmak, yaptırmak,


            
8. Sürücülerin sınavlarını yapmak ve belgelerini vermek,


            
Madde 6, bend (a) birinci paragraf,bend (b) – (27/8/1991 tarih ve 3759 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Trafik zabıtasının asli görevi, polisin görev ve sorumluluk alanı ile bağlı
kalmaksızın, yurt sathında trafik hizmetlerini yürütmektir. Jandarmanın
kanunlardan doğan adli görev ve yetkileri saklıdır.


            
b) Polis:


            
Trafik zabıtasının bulunmadığı veya yeterli olmadığı yerlerde polis, görev ve
sorumluluk alanına bakılmaksızın yönetmelikte belirtilen esas ve şartlara uygun
olarak trafiği düzenleme, denetleme ve trafik suçlarına el koymaya görevli ve
yetkilidir.


            
Gerekli görülen yerlerde ve hallerde yönetmelikte belirtilen esas ve usullere
uygun olarak; valinin isteği ve İçişleri Bakanlığının onayı ile jandarmaya,
mülki idare amirinin isteği ve garnizon komutanının uygun görmesi üzerine
merkez komutanlıklarına geçici olarak trafiği düzenleme yetkisi verilebilir.





1254-9


 


Madde 7, bend (c) – (13/10/1983 tarih ve
2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
c) Bu kanunla kendisine verilen görev ve yetki sınırı içinde, karayolundan
faydalananların trafik eğitimini yapmak veya yaptırmak,


            
Madde 7, bend (j) – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
j) Tescile bağlı araçların muayenelerini yapmak veya yaptırmak ve bu Kanunun
13, 14, 16,17, 18, 35 ve 65 inci madde hükümlerine aykırı hareket edenler
hakkında suç veya ceza tutanağı düzenlemek,


            
Madde 8, fıkra bir, bend (a) altbend (2 ve 3) ile bend (b) – (28/3/1985 tarih
ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
2. Resmi kurslarda eğitilenlerin sınavlarını yapmak, özel kurslarda yapılan
sınavları gözlemek ve denetlemek, sınavlarda başarılı olanlara sertifika
verilmesini sağlamak,


            
3. 125 inci madde uyarınca ilköğretim ve orta dereceli okullarda trafik eğitimi
yaptırmak.             


            
b) Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı


            
Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının ilgili birimleri ile karayollarında
ilkyardım, acil yardım, yaralıların taşınması ve tedavileri konularında gerekli
tedbirleri almak ve bu Kanun ve diğer mevzuatla verilen hizmetleri yerine
getirmek,


            
Madde 12 – (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
(Değişik birinci fıkra : 19/4/1989-3538/1 md.) İl sınırları içinde
mahalli ihtiyaç ve şartlara göre trafik düzeni ve güvenliği bakımından
yönetmelikte gösterilen konular ve esaslar çerçevesinde, illerde vali veya vali
yardımcısının başkanlığında,emniyet,jandarma,belediye ve Türkiye ŞofÖrler ve
Otomobilciler Federasyonunun birer temsilcisi ile T.C. Karayolları Genel Müdürlüğünün
o ildeki kuruluşlarının uzman ve teknik bir temsilcisinden oluşan İl Trafik
Komisyonu, ilçelerde kaymakamın başkanlığında, aynı kuruluşların üst düzey
yöneticileri veya görevlendirecekleri uzman veya teknik temsilcilerinin
katıldığı İlçe Trafik Komisyonu kurulur.


            
Kuruluşu bulunan yerler hariç,ilçe Trafik Komisyonlarına karayolları
temsilcilerinin katılması zorunlu değildir.


            
Bu komisyonlara,görüşleri alınmak üzere oy hakkı olmaksızın diğer kuruluş
temsilcileri de çağrılabilir.


            
İlçe Trafik Komisyonu kararları, İl Trafik Komisyonunca incelenip vali
tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girer.


            
Komisyonlar birden fazla eksik üye ile toplanamaz. Kararlar oy çokluğu ile
alınır.Oy eşitliği halinde Başkanın oyunun bulunduğu taraf çoğunluk sayılır.


            
İl Trafik Komisyonu kararları valinin onayı ile yürürlüğe girer.


            
Madde 18, bend (b) – (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
b) Belediyelerin de trafik güvenliği bakımından bu tesisler hakkındaki
yönetmelikte belirlenen şartların yerine getirilmesini sağlamaları,


            
Madde 20, bend (d) - (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
d) Tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri, araç sahibi adına
düzenlenmiş tescil belgesi esas alınarak noterlerce yapılır.


            
Bu satış, noterlerce tescil belgesine tarih konularak ve tasdik edilmek
suretiyle işlenir. Ayrıca, tescil edilmiş araçların satış ve devir işlemleri
noterler tarafından sicile işlenmek üzere, İşlemin tekemmülünü müteakip engeç
yedi iş günü içinde ilgili tescil kuruluşuna bildirilir.


            
Noterlerce yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir.


            
Madde 22, fıkra bir bend (c),alt bend (2) – (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
2. Özel veya tüzelkişilere ait olanlardan; tarım kesiminde kullanılanlar Ziraat
Odalarınca, tarım kesiminde kullanılanların dışında kalan ve sanayi,bayındırlık
ve diğer kesimlerde kullanılanların tescilleri Ticaret Odaları veya Ticaret ve
Sanayi Odalarınca,





1254-10


 


            
Madde 26, fıkra iki ve üç – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araçların dışında bulundurulması zorunlu işaretlerden başka yazı işaret,
resim,şekil, sembol,ilan,flama,bayrak ve benzerlerinin
takılması,bulundurulması, yazılması,sesli ve ışıklı donanımların kulanılması
özel izne bağlıdır.


            
Ayırım işaretleri ile izin verilmesine ilişkin esaslarla bunların nicelik ve
nitelikleri yönetmelikte gösterilir.


            
 Madde 29 – (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araçların yapım ve kullanma bakımından karayolu yapısına ve trafik güvenliğine
uyması zorunludur.


            
Yapım safhasında araçların imal, tadil ve montaj projelerinin tetkik ve tasdiki
ile imalat yeterlik belgesinin teknik yönetmeliğe uygun olarak verilmesine
Sanayi ve Ticaret Bakanlığı yetkilidir.


            
İthal edilecek araçlara ithalden önce,"Karayolu Uygunluk Belgesi"
Sanayi ve Ticaret Bakanlığı veya bu Bakanlığın yetki vereceği kamu veya özel
kuruluşlar tarafından verilir.


            
Araçların imal,tadil ve montajı hakkındaki şartları gösteren yönetmelik,
Bayındırlık ve İskan Bakanlığının görüşü alınarak Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca
düzenlenir.


            
Askeri araçlara ait Karayolu Uygunluk Belgesi Türk Silahlı Kuvvetlerince
verilir.


            
Madde 39, fıkra bir, bend (a) alt bend (b) ve bend (c) – (13/10/1983 tarih ve
2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
6. E sınıfı sürücü belgesi ile B,C,D ve F,


            
(c) (Değişik: 3/11/1988 - 3493/38 md.) Sürücü belgelerinin geçerlilik süresi:


            
Sürücü belgelerinden (K) sınıfı sürücü aday belgesi altı ay geçerlidir. Diğer
sürücü belgelerinin İçişleri Bakanlığınca gerekli görüldüğünde değiştirilmesi
zorunludur.


            
Bu maddenin (c) bendi hükmüne aykırı olarak vize edilmemiş sürücü belgesi ile
araç kullananlar ikibin lira para cezası,


            
Madde 41, fıkra bir, bent (a) alt bend (2 ve 3) – (28/3/1985 tarih ve 3176
sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
2. B,C ve G sınıfı sürücü belgesi alacakların onsekiz,


            
3. D ve E sınıfı sürücü belgesi alacakların yirmiiki,


            
b) fıkra bir bend (b,c ve e) – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
b) Öğrenim şartları:


            
H sınıfı sürücü belgesi alacakların okur - yazar, diğerlerinin en az ilkokulu
bitirmiş bulunmaları,


            
c) Sağlık şartları:


            
Vücut yapısı ve ruh sağlığı bakımından yönetilmekte belirtilen şartlara sahip
olmaları,


            
e) Hükümlü olmama şartları:


            
Sürücü belgesi alacak olanların afla ortadan kaldırılmış olsa bile;


            
1. Türk Ceza Kanununun;403, 404,414,415,416/1-2,418/1,435,436 ve (50,51/2, 461/son
veya 462 nci maddelerinden biri ile beraber uygulanmadığı hallerde) 448-450
nci, veya ayrıca, 491,492,493,495-499,503,504,505,506,508,509 ve 510 uncu
maddelerindeki suçlardan hüküm giymemiş olmaları,


            
2. Aynı Kanunun 416/3,429,430,431,432 ve (50,51/2,461/son veya 462 nci
maddeleri ile beraber uygulanmış) 448-450,500,512,572/2 nci maddelerinde yazılı
suçlardan birden fazla hüküm giymemiş olmaları,





1254-11


 


            
Madde 42, fıkra bir, bend (a ve c) – (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
a) Sürücülerin sınavları


            
Sürücü belgesi alacakların sınavları, yönetmelikteki esaslara göre, sürücü
kurslarında Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı gözetiminde sınav
sorumluları tarafından yapılır ve başarı gösterenlere sertifikaları verilir.


            
Bu sertifika, 41 inci maddedeki diğer şartlar aranarak, Trafik tescil
şubelerince sınıfına uyan sürücü belgesi ile değiştirilmedikçe sahiplerine
karayolunda araç kullanma yetkisi vermez.


            
Sürücü kurslarının açılamaması ve İçişleri Bakanlığınca gerekli ve zorunlu
görülen hallerde sürücü sınavları Emniyet Genel Müdürlüğünün ilgili
birimlerinde görevlendirilecek sınav sorumluları tarafından yapılabilir ve
belgeleri verilir.


            
c) Diğer esaslar


            
1. (Değişik: 3/11/1988 - 3493/39 md.) Sürücü belgesi alacakların sağlık
muayeneleri, mahallin mülki amiri tarafından görevlendirilmiş tek takip
tarafından yapılabileceği gibi, kamu kurum ve kuruluşlarında veya resmi ve özel
sağlık kuruluşlarında veya özel kuruluşlarda görevli tek tabip tarafından da
yapılabilir. Ancak özel sağlık kuruluşlarında ve özel kuruluşlarda görevli
tabiplerce verilen sağlık raporlarının eksik veya gerçeğe uygun olmamasının
tespiti halinde, sorumlular hakkında Türk Ceza Kanununa göre işlem yapılmakla
birlikte, bu tabiplerin daha sonra verecekleri raporlar da geçersiz sayılır.


            
2. (Değişik: 3/11/1988 - 3493/39 md.) Sürücü sınavlarının ve sağlık
muayenelerinin yapılma esasları, sürücü belgeleri ile bu belgelerin
verilmesine, yenilenmesine ve diğer hususlara dair şartlar, esas ve usuller
yönetmelikte gösterilir.


            
Madde 48 fıkra dört –(3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bunlardan yönetmelikte belirtilen miktarın üzerinde alkollü içki kullandığı
tespit olunanlar ellibin lira para cezası ile cezanlandırılırlar.


            
Madde 50 fıkra bir – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Karayollarında yerleşim yerleri içinde ve dışında motorlu araçların cins ve
kullanma amaçlarına göre sürülebileceği en çok ve en az hız sınırları ve diğer
esaslar yönetmelikte belirlenir.


            
Madde 57 – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kavşaklarda aşağıdaki kurallar uygulanır.


            
a) Bir kavşağa yaklaşan sürücüler kavşaktaki şartlara uyacak şekilde dikkatli
bulunmak ve araçlarını ilk geçiş hakkı olan araçların geçmesine izin vermek
üzere durabileceği hızda sürmek zorundadır.


            
b) Trafik zabıtası veya trafik ışıklı işareti ile yönetilmeyen veya aksine bir
trafik işareti bulunmayan hallerde;


            
1.Tali yoldan gelen sürücüler anayoldaki sürücülere,


            
2. Bir mülkten karayoluna çıkan sürücüler karayolundaki sürücülere,


            
3. Yukarıdaki haller dışındaki kavşaklarda, soldaki sürücüler sağ
taraflarındaki karayolundan yaklaşan sürücülere,


            
4. Dönel kavşak dışındaki sürücüler,kavşak içindeki sürücülere,


            
İlk geçiş hakkını vermek zorundadır.


            
c) Işıklı trafik işaretleri izin verse bile trafik akımı; kendisini kavşak
içinde durmaya zorlayacak veya diğer doğrultudaki trafiğin geçişine engel
olacak ise, sürücülerin kavşağa girmeleri yasaktır.


            
d) Trafik zabıtası, yetkili kişi veya trafik ışıklı işareti ile yönetilen
kavşaklarda, sürücüler kavşağı en kısa zamanda geçmek zorundadır.Sürücülerin
gereksiz olarak yavaşlamaları, durmaları, taşıttan inmeleri, taşıt veya
araçların motorlarını durdurmaları yasaktır.





1254-12


 


            
e) Aksine bir trafik işareti olmadıkça, bütün kavşaklarda araçlar ray üzerinde
hareket eden taşıtlara ilk geçiş hakkını vermak zorundadır.


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler yirmibin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 64 fıkra bir bent (a) alt bent (1 ve 2) –(13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
1. Geceleri veya görüşü azaltacak şekilde sisli, karlı,yağmurlu havalarda ve
yeteri kadar aydınlatılmamış tünellerle, benzeri hal ve yerlerde uzağı gösteren
ışıkların yakılması,


            
2. Yukarıda sayılan hal ve yerlerdeki karşılaşmalarda, aydınlatmanın yeterli
olduğu kesimlerde, öndeki aracı takip sırasında veya bir aracı geçerken yan
yana gelinmesine kadar yakını gösteren ışıkların yakılması,


            
Madde 65 fıkra beş – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sürekli veya süreksiz olarak mamul veya ham madde yükü naklettiren kamu kurum
ve kuruluşları ve gerçek ve tüzel kişilere ait işletmeler, yük nakli
yaptırdıkları araçların azami toplam ağırlıklarını dikkate alarak yükleme
yaptırmakla zorunludurlar. Buna aykırı hareket eden kamu kurum ve kuruluşları
ile gerçek veya tüzelkişiler her araç için ellibin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 73 fıkra bir – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Karayolunda araçların kamunun rahat ve huzurunu bozacak veya kişilere zarar
verecek şekilde saygısızca sürülmesi, araçlardan bir şey atılması veya
dökülmesi yasaktır.


            
Madde 85 fıkra bir,üç ve dört – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir
şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın işleteni bu zarardan
sorumlu olur.


            
İşleten,hakimin takdirine göre, kendi aracının katıldığı bir kazadan sonra
yapılan yardım çalışmalarından dolayı yardım edenin maruz kaldığı zararlardan
da sorumlu tutulabilir. Ancak, bu durumda işletenin sorumlu kılınabilmesi için
kazadan kendisinin sorumlu olması veya yardımın doğrudan doğruya kendisine veya
araçda bulunanlara yapılması gerekir.


            
İşleten, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı
kişilerin kusurundan, kendi kusuru gibi sorumludur.


            
Madde 86 – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İşletenin sorumluluktan  kurtulması veya sorumluluğun azaltılması :


            
İşleten, kendisinin veya eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilerin kusuru
bulunmaksızın ve araçtaki bir bozukluk kazayı etkilemiş olmaksızın, kazanın bir
mücbir sebepten veya zarar görenin veya bir üçüncü kişinin ağır kusurundan
ileri geldiğini ispat ederse sorumluluktan kurtulur.


            
Sorumluluktan kurtulamayan işleten, kazanın oluşunda zarar görenin kusurunun
bulunduğunu ispat ederse,hakim, durum ve şartlara göre tazminat miktarını
indirebilir.


            
Madde 87 – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yaralanan veya ölen kişi,hatır için karşılıksız taşınmakta ise veya motorlu araç,
yaralanan veya ölen kişiye hatır için karşılıksız verilmiş bulunuyorsa,
işletenin sorumluluğu ve motorlu aracın maliki ile işleteni arasındaki ilişkide
araca gelen zararlardan dolayı sorumluluk, genel hükümlere tabidir.


            
Zarar görenin beraberinde bulunan bagaj ve benzeri eşya dışında araçta taşınan
eşyanın uğradığı zararlardan dolayı işletenin sorumluluğu da genel hükümlere
tabidir.


            
Madde 88 fıkra iki – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Birden  fazla  kişinin 
sorumlu  olduğu  durumlarda,  bunlar  arasındaki 
ilişki  bakımından  zarar,  olayın  bütün 
şartları  değerlendirilerek paylaştırılır. Özel durum-





1254-13


 


lar
ve özellikle araçların işletme tehlikeleri, zararın iç ilişkide başka türlü paylaştırılmasını
haklı göstermedikçe,işletenler, kusurları oranında zarara katlanırlar.


            
Madde 89 – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İşletenler arasında zararın tazmini:


            
Birden çok motorlu aracın katıldığı bir kazada işletenlerden biri bedensel bir
zarara uğrarsa, özel durumlar ve özellikle işletme tehlikeleri başka türlü
paylaştırmayı haklı göstermedikçe, kazaya katılan araçların işletenleri
kendilerine düşen kusur oranında, zararı gidermekle yükümlüdürler.


            
İşletenlerden birine ait bir şeyin zarara uğraması halinde, zarar gören, ancak
zarar veren işletenin veya eylemlerinden sorumlu tutulduğu kimsenin kusuru veya
geçici olarak temyiz gücünü kaybetmesi veya zarar verene ait araçtaki bir bozukluk
yüzünden zararın vuku bulduğunu ispat etmesi halinde,zarar veren işleten
tazminatla yükümlü tutulur.


            
Tazminatla yükümlü olan işletenler, zarar gören işletene karşı müteselsilen
sorumludurlar.       


            
Madde 91 – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İşletenlerin,bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan
sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası
yaptırmaları zorunludur.


            
Zorunlu mali sorumluluk sigortasına ilişkin primler peşin olarak ödenir.


            
Turistlere ait taşıtlarla,milletlerarası çok taraflı veya karşılıklı anlaşmalar
kapsamına giren yabancı plakalı taşıtların Türkiye'de geçerli milletlerarası
anlaşmalarla kabul edilmiş sigortaları yoksa, bunlar için zorunlu mali
sorumluluk sigortası Türkiye sınırlarına girişleri sırasında
yapılır.          


            
Bu madde hükmüne uymayanlar onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.


            
(Değişik:25/6/1988- KHK - 330/4 md.; Aynen Kabul:31/10/1990-3672/3 md.)
Zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan araçlar trafikten men edilirler.


            
Madde 93 – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Zorunlu mali sorumluluk sigortasının en az tutarları,araçların cinsine göre
Ticaret Bakanlığınca gerektikçe tespit edilir ve yayınlanır.


            
Madde 104 fıkra iki – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yukarıda yazılı teşebbüs sahipleri kendilerine bırakılan motorlu araçların tümünü
kapsamak üzere esasları Ticaret Bakanlığınca tespit edilecek bir zorunlu mali
sorumluluk sigortası yaptırmaya mecburdurlar.


            
Madde 108 – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanuna göre,zorunlu mali sorumluluk sigortasına tabi motorlu araçların sebep
olacakları zararların, aşağıdaki durumlarda işletenin sorumluluğuna ilişkin
kurallar uyarınca ve zorunlu sigorta tazminatı sınırları içinde karşılanması
amacıyla,Ticaret Bakanlığı tarafından bir Garanti Fonu oluşturulur.


            
Garanti Fonuna aşağıdaki durumlarda başvurulur:


            
a) Kazayı yapan motorlu aracın tespit edilememesi durumunda kişiye gelen
zararlar için,    
                      


            
b) Zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırılmaksızın trafiğe çıkarılan motorlu
aracın kişiye verdiği zararlar için;


            
c) Kazanın vukubulduğu sırada, zorunlu mali sorumluluk sigortasını yapan
sigortacının iflası halinde, kişiye ve herhangi bir şeye gelen zararlar için;


            
d) 107 nci maddenin son fıkrasında öngörülen durumlar için,


            
Kazaya sebep olan aracın işleteninin sonradan bulunması halinde garanti
fonu,işletene ve sigortacısına rücu edebilir,diğer durumlarda da garanti
fonunun sorumlulara başvurma ve sigortacının iflas masasına katılma hakları
saklıdır.





1254-14


 


            
Fonun gelirleri; her yıl sigorta şirketlerince zorunlu mali sorumluluk
sigortası için tahsil edilen safi primlerin % 1'i ile sigorta yaptıranların
safi primin % 2'si oranında sigorta şirketine ayrıca ödeyecekleri katılma
paylarından oluşur.


            
Sigorta şirketleri; kendilerine ait katılma paylarını her yıl Şubat ayı sonuna
kadar, sigorta yaptıranlardan tahsil ettikleri katılma paylarını ise ertesi
ayın sonuna kadar fon hesabına yatırırlar.                                     



            
Sözü edilen katılma paylarını zamanında veya tam olarak fon hesabına yatırmayan
sigorta şirketleri yatırmadıkları meblağ üzerinden her ay için garanti fonuna
yüzde on gecikme faizi öderler ve ayrıca ikiyüz bin liradan bir milyon liraya
kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Bu fonun kuruluşuna, işleyişine,fondan yapılacak ödemelere ve diğer hususlara
ilişkin esaslar,Ticaret Bakanlığı koordinatörlüğünde,İçişleri,Maliye,
Bayındırlık ve Ulaştırma bakanlıklarınca müştereken hazırlanacak bir
yönetmelikte gösterilir.


            
Madde 118, fıkra iki – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Trafik suçunun işlendiği tarihten geriye doğru bir yıl içinde işlenen trafik
suçlarına ait ceza puanları toplamı yönetmelikte belirtilen sayıyı aştığı,
Bilgi İşlem Merkezince tespit edilen sürücülerin sürücü belgeleri yönetmelikte
belirtilen esas ve usullere göre iki ay süre ile geri alınır. Ayrıca
yönetmelikte belirtilen esaslara göre trafik eğitimine de tabi tutulabilirler.


            
Madde 119, fıkra bir – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sürücü belgeleri, belge alındıktan sonra bu Kanunun 41 inci maddesinin (e)
bendinin bir numaralı alt bendindeki suçlardan biri ile mahkumiyet veya iki
numaralı alt bendinde yazılı suçlardan birinden mükerrer olarak veya birden
fazlasıyla aynı anda veya değişik tarihlerde mahkumiyet halinde süresiz geri
alınır.


            
Madde 123, fıkra üç – (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ancak hakiki ve hükmi şahıslar tarafından kurs açılmayan illerde bu kurslar
devlet tarafından açılabilir.


            
Madde 123, fıkra dört – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine ve Yönetmelikteki şartlara uymayan kurs sahiplerine Milli
Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından, olayın özelliğine göre
belirlenecek süre içinde şartlara uymaları yazılı olarak bildirilir. Bu süre
içinde şartların yerine getirilmemesi halinde kurs sahipleri beşyüz bin liradan
iki milyon liraya kadar hafif para cezası, tekrarında ise yazılı uyarı
yapılmaksızın birmilyon liradan üçmilyon liraya kadar hafif para cezası ile
cezalandırılırlar ve ayrıca kurs onbeş günden az olmamak üzere süreli veya
süresiz olarak olarak kapatılabilir.


            
Madde 124, fıkra iki –(13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çocuk trafik eğitim parklarının yapılma, açılma, eğitim ve denetim ve çalışma
esasları ile diğer hususlar Milli Eğitim ve Bayındırlık bakanlıklarının
görüşleri alınarak İçişleri Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte gösterilir.


            
Madde 125, fıkra bir –(13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Milli Eğitim Bakanlığınca ilköğretim ve orta dereceli okulların ders
programlarına eğitim amacı ile yeteri kadar zorunlu trafik dersleri konulur.


            
Madde 129, fıkra bir, bent (b), alt bent (5) – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun 114 üncü maddesine göre tahsil edilen para cezalarının %10'undan,





1254-15


 


            
12 – 21/5/1997 tarih ve 4262 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: )


            
Madde 6 fıkra bir bend (b) - (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Genel Zabıta:


            
Trafik zabıtasının bulunmadığı veya yeterli olmadığı yerlerde polis; polisin ve
trafik teşkilatının görev alanı dışında kalan yerlerde de jandarmada trafik eğitimi
almış subay veya astsubaylar yönetmelikte belirtilen esas ve usullere uygun
olarak vali onayı ile trafiği düzenlemeye ve trafik suçlarına el koymaya
görevli ve yetkilidir.


            
Madde 13 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar, fiil başka bir suç oluştursa bile ayrıca onbin
lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 14 son fıkra – (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayanlara ellibin lira para cezası verilir. (1)


            
Madde 16 fıkra dört – (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine aykırı hareket edenler ellibin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 17 son fıkra – (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar yüzbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 18 fıkra üç – (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine aykırı olarak izinsiz yapı yapanlar yüzbin lira para
cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 20 fıkra bir bent (d) - (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri, aracın motorlu taşıtlar
vergisi ile tescil plakasına yazılmış trafik para cezası borcu bulunmadığına
dair belgenin ibrazı halinde araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi esas
alınarak noterlerce ya da trafik şubeleri ve bürolarında yetkili memurlarca
yapılır.


            
Bu satış, noterler ve trafik şubeleri ve bürolarında yetkili memurlarca tescil
belgesine tarih konularak ve tasdik edilmek suretiyle işlenir. Ayrıca, tescil
edilmiş araçların satış ve devir işlemleri noterler tarafından siciline
işlenmek üzere işlemin tamamlanmasını müteakip en geç 15 iş günü içinde ilgili
tescil kuruluşu ile Vergi Dairesi Müdürlüğüne bildirilir. Trafik şubeleri ve
bürolarının vergi dairesi müdürlüklerine satış işlemlerini bildirmesi üzerine,
intikal eden araçların vergi kayıtları, satış sözleşmesinin düzenlendiği tarih
itibariyla, 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunu hükümleri uyarınca
önceki malikin vergi mükellefiyetine son verilir. Ayrıca, yeni malik adına
vergi mükellefiyeti tesis edilir.


            
Tescil sürelerini geçirdiği tespit edilen araçlar trafikten men edilir. Aracın
trafikten men edildiği yer tescil kuruluşunda, aracın alıcı adına tescil
işlemleri yaptırılır. Bu süre içinde araçta veya taşınan yükte meydana gelecek
zararlar, yeni araç sahibine aittir.


            
fıkra iki – (28/3/1985 tarihli ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araç satın alıp, bu maddenin (a) bendinin (1) numaralı alt bendi ile (e) bendi
hükmüne uymayanlar, beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ve bir
aydan üç aya kadar hafif hapis cezası,(d) bendi hükmüne uymayan noterler onbin
liradan yirmibeşbin liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


——————————


(1)
   Bu maddedeki para cezası 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun
47 nci maddesinin ikinci fıkrası ile yürürlükten kaldırılmış olup, 1.1.1997
tarihinden itibaren uygulanacak para cezası için Ek 3 üncü maddeye bakınız.





1254-16


 


Madde 21 fıkra iki – (3/11/1988 tarihli ve
3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayan sürücüler ellibin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 23 fıkra iki – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayanlar onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 25 fıkra üç – (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar ellibin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
fıkra dört – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ayrıca, trafik zabıtasınca bu geçici belge ve plakalar iptal edilerek, araçlar
trafikten men edilir.


            
Madde 26 fıkra dört – (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu maddenin birinci ve ikinci fıkraları hükümlerine uymayan araçları kullanan
sürücüler onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar. Sürücü aynı zamanda
araç sahibi değilse ayrıca tescil plakasına da aynı miktar için ceza tutanağı
düzenlenir.(1)


            
Madde 28 son fıkra – (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayanlar onbin lira para cezası ile cezalandırılır.(1)


            
Madde 30 fıkra bir bent (a) ve (b) – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
a) Servis freni lastikleri, dış ışık donanımından yakını ve uzağı gösteren
ışıklar ile park, fren ve dönüş ışıkları noksan, bozuk veya teknik şartlara
aykırı olan araçları kullanan sürücüler onbeşbin lira para cezası.(1)


            
b) Diğer eksiklik ve bozuklukları bulunan araçlarla, görüşü engelleyecek veya
bir kaza halinde içindekiler için tehlikeli olabilecek süs, aksesuar, eşya ve
çıkıntıları olan araçları kullananlarla karayolunu kullananlar için tehlike
yaratacak şekilde olan veya görüşü engelleyecek ve çevredekileri rahatsız
edecek derecede duman veya gürültü çıkaran araçları kullanan sürücüler onbeşbin
lira para cezası ile cezalandırılırlar.(2)


            
Madde 31 fıkra iki – (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
(a) bendinde sayılan gereçleri bulundurmayan, kullanmayan veya kullanabilir


durumda
bulundurmayan sürücüler onbin lira; (b) bendine göre araçlarında taksimetre,
takoğraf bulundurmayan, kullanmayan veya kullanabilir durumda bulundurmayan
sürücüler yüzbin lira para cezası ile cezalandırılırlar. Sürücü aynı zamanda
araç sahibi değilse ayrıca tescil plakasına da aynı miktar için ceza tutanağı
düzenlenir. Ayrıca trafik zabıtasınca, (b) bendi hükmüne uygun durumda
bulunmayan araçlar, eksikleri giderilinceye kadar trafikten men edilir.(1)


            
Madde 32 fıkra iki – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayanlar onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 34 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Muayene süresi geçirilen veya sahip değiştirme hali hariç, özel muayene
yaptırılması zorunlu olduğu halde yaptırılmamış araçları kullanan sürücüler
onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 35 fıkra beş ve altı – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


         
Karayolları  Genel  Müdürlüğünce  işletme  belgesi 
ile  yetki  verildiği  halde,  yönetmelikte 
belirtilen  işletme  şartlarına  uymayan  ve muayeneleri
gerektiği şekilde


——————————


(1)
   Bu maddedeki para cezası 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun
47 nci maddesinin ikinci fıkrası ile yürürlükten kaldırılmış olup, 1.1.1997
tarihinden itibaren uygulanacak para cezası için Ek 3 üncü maddeye bakınız.


(2)
   30 uncu maddenin (a) bendine, 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı
Kanunun 13 üncü maddesi ile "Servis Freni" ibaresinden sonra gelmek
üzere "lastikleri" ibaresi eklenmiş ve metne işlenmiştir.





1254-17


 


yapmayan
muayene istasyonu işletenleri, beşbin liradan onbin liraya kadar hafif para
cezası ile işletme belgelerinin yedi gün geri alınması, tekrarında onbin
liradan yirmibin liraya kadar hafif para cezası ile işletme belgelerinin onbeş
gün geri alınması, ikinci tekrarında ise yirmibin liradan otuzbin liraya kadar
hafif para cezası ve işletme belgelerinin süresiz iptali cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
İşletme belgesi geçici olarak geri alındığı halde geri alma süresi içinde
muayene yapan muayene istasyonu işletenleri onbin liradan yirmibin liraya kadar
hafif para cezası ile cezalandırılırlar ve işletme belgeleri süresiz iptal
edilir.(1)


            
Madde 36 fıkra üç – (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Geçerli sürücü belgesi olmadan trafiğe çıkanlara ilk tespitte (1) ay, tekrarı
halinde (3) ay hapis cezası verilir. 18 yaşından küçükler için bu ceza, ilk
tespitte (1) ay, tekrarı halinde (3) ay çocuk ıslahevlerinde ıslah edilmek
suretiyle yerine getirilir.Bu kişilerin kazaya neden olması halinde bu
cezaların uygulanması diğer cezaların uygulanmasına engel teşkil etmez. (1)


            
Fıkra dört – (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sürücü belgesine sahip olmadan araç sürenler ellibin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.Sürücü aynı zamanda araç sahibi değilse ayrıca tescil
plakasına da aynı miktar için ceza tutanağı düzenlenir. (1)


            
Madde 37 fıkra iki – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Durumları bu madde hükmüne uymayanlara araç kullandıran ve hayvanları tevdi
edenler onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 39 son fıkra –(3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
(a) ve (b) bentlerindeki hükümlere uymayan sürücüler ile bunlara araç kullandıranlar
otuzbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 42 fıkra bir,bent a birinci fıkra – (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Sürücü belgesi alacakların sınavları, yönetmelikteki esaslara göre Milli Eğitim
Bakanlığınca sınav sorumlusu olabileceğine dair belge verilen yüksekokul mezunu
ve asgari "B" sınıfı sürücü belgesi bulunan sınav sorumluları
tarafından yapılır. Oluşturulacak sınav komisyonuna trafik zabıtasından da bir
kişi üye olarak katılır. Sınav sonucunda başarı gösteren sürücülere
sertifikaları verilir. Bu sertifikalar, 41 inci maddedeki diğer şartlar
aranarak sertifikanın alındığı yer trafik kuruluşunca sınıfına uygun sürücü
belgeleri ile değiştirilmedikçe sahiplerine karayolunda araç kullanma yetkisi
vermez.


            
Madde 42 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yanlış bilgi veya sahte belge verenler fiil daha ağır cezayı gerektirmediği
takdirde iki aydan altı aya kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde
44 son fıkra -– (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 46 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbeşbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 47 fıkra iki – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Trafik zabıtası ve diğer yetkililerin dur işaretine, ışıklı trafik
işaretlerinden kırmızı renkli olanına ve sesli işaretlere uymayan sürücüler
otuzbin, diğer trafik işaretlerine uymayan sürücüler otuzbin lira para cezası
ile cezalandırılırlar.(1)


——————————


(1)
   Bu maddedeki para cezası 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun
47 nci maddesinin ikinci fıkrası ile yürürlükten kaldırılmış olup, 1.1.1997
tarihinden itibaren uygulanacak para cezası için Ek 3 üncü maddeye bakınız.





1254-18


 


Madde 48 fıkra dört – (17/10/1996 tarihli
ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sürücü ve yolcular, toplu taşım araçlarında sigara içemez. Bu araçlarda sigara
içilmesi ve içirilmesi halinde, bu Kanunun Ek 3 üncü maddesi a/1 numaralı 
alt bendi hükümleri uygulanır. (1)


            
Madde 48 fıkra beş – (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yönetmelik ile belirtilen miktarların üzerinde alkollü araç kullandığı tespit
edilen sürücülerin, birinci defada (3) ay, ikinci defada da (1) yıl süreyle sürücü
belgeleri ellerinden alınır. Üçüncü defa tekerrürü halinde, bu sürücüler, (1)
ay hapsolunurlar; psiko-teknik değerlendirme ve psikiyatri uzmanı muayenesi
sonrası (5) yıl geçtikten sonra uygun olanlara sürücü belgesi iade edilir.
Uygun olmayanlara ise sürücü belgesi verilmez. Psiko-teknik değerlendirme ve
psikiyatri uzmanı muayenesinin yapılmasına dair esas ve usuller yönetmelikte
gösterilir. Alkollü olarak ölümlü ya da yaralamalı trafik kazasına neden
olunması halinde ağır kusurun varlığı kabul edilir. (1)


            
Madde 48 fıkra altı – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Uyuşturucu veya keyif verici maddeleri alarak araç kullananlar ise beşbin
liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ve iki aydan altı aya kadar hafif
hapis cezası ile cezalandırılırlar ve sürücü belgeleri süresiz olarak geri
alınır. (1)


            
Madde 49 fıkra üç – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne aykırı olarak taşıt kullananlar ellibin lira para cezası ile
cezalandırılırlar. Sürücü aynı zamanda araç sahibi değilse ayrıca tescil
plakasına da aynı miktar için ceza tutanağı düzenlenir.(1)


            
Madde 51 fıkra iki – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Hız ölçen teknik cihaz veya çeşitli usullerle yapılan tespit sonucu hız
sınırlarının; yüzde ondan yüzde elliye (elli dahil) kadar aşan sürücüler
yirmibin lira, yüzde elliden fazla aşan sürücüler otuzbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Madde 51 fıkra beş – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu cihazları imal veya ithal edenler, fiil başka bir suç oluştursa bile ayrıca
üçbin liradan yirmibeşbin liraya kadar hafif para cezası ve üç aydan altı aya
kadar hafif hapis cezası ile araçlarında bulunduran işletenler ise üçbin
liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ve onbeş günden iki aya kadar
hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar ve bu cihazların müsaderesine de
hükmolunur.(1)


            
Madde 52 son fıkra – 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbeşbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 53 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbeşbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 54 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler otuzbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)  



            
Madde 55 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbeşbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 56 son fıkra – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbeşbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 57 son fıkra - (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Geçiş hakkını vermek zorundadırlar.(1)


——————————


(1)
   Bu fıkralardaki cezalar 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun 47
nci maddesinin ikinci fıkrası ile yürürlükten kaldırılmış olup, 1.1.1997
tarihinden itibaren uygulanacak cezalar için Ek 3 üncü maddeye bakınız.





1254-19


 


Madde 58 son fıkra – (13/10/1983 tarihli
ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayan sürücüler ve yolcular onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 59 son fıkra –(3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Zorunlu hallerde gerekli önlemleri almadan; duraklayan sürücüler onbin lira,
zorunlu haller dışında duraklayan sürücüler onbeşbin lira, zorunlu hallerde
gerekli önlemleri almadan parkeden sürücüler onbeşbin lira, zorunlu haller
dışında parkeden araç sürücüleri ise otuzbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 60 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 61 fıkra iki – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 62 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbin lira cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 63 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 64 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 65 fıkra üç – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yukarıdaki bentlerden (a),(c),(f),(g),(h),(i) ve (j) bent hükümlerine
uymayanlar onbin lira, (b),(d) ve(e) bentlerindeki şartlara uymayanlar otuzbin
lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Fıkra beş – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sürekli ve süreksiz olarak yük naklettiren kamu kurum ve kuruluşları ve gerçek
ve tüzelkişilere ait işletmeler, yük nakli yaptırdıkları araçların azami toplam
ağırlıklarını dikkate alarak yükleme yapmak zorundadırlar. Bu hükme aykırı
hareket edenler hakkında her araç için bu Kanunun Ek 3 üncü maddesinin a/5
numaralı alt bendi hükmü uygulanacağı gibi araçlar trafikten men edilir.


            
Madde 66 son fıkra – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 67 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 68 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan yayalar onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 69 fıkra iki – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Başıboş hayvan bırakma yasağına riayet etmeyerek trafik kazasına sebebiyet
verenler (3) ay hapsolunurlar.


            
Fıkra dört – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.
(1)


            
Madde 70 son fıkra – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar yirmibin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


——————————


(1)
   Bu maddelerdeki para cezası 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı
Kanunun 47 nci maddesinin ikinci fıkrası ile yürürlükten kaldırılmış olup,
1.1.1997 tarihinden itibaren uygulanacak cezalar için Ek 3 üncü maddeye
bakınız.





1254-20


 


            
Madde 71 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Zorunluluk olmadığı halde ve gereksiz geçiş üstünlüğü hakkını kullanan
sürücüler yirmibin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 72 fıkra iki – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 73 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 74 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
u madde hükmüne uymayan sürücüler onbeşbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 75 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 76 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 77 son fıkra – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu maddenin (b) ve (c) bentlerine uymayan sürücüler onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 78 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayanlar onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 79 son fıkra - (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayanlar onbin lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 81 fıkra üç - (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Anlaşma hali dışında maddi hasarlı, ölümlü veya yaralanmalı trafik kazalarında,
zabıtanın iznini almadan zaruret dışında olay yerinden ayrılan veya (b)
bendindeki hükümlere uymayan sürücüler yüzbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Fıkra dört – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu maddenin diğer hükümlerine uymayanlar yirmibin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 82 son fıkra – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayanlar onbin lira para cezası ile
cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 91 son fıkra – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayanlara bu Kanunun Ek 3 üncü maddesi a/1 alt bendi
hükümleri uygulanır.


            
Madde 94 son fıkra – (31/10/1990 tarih ve 3672 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayanlar onbin lira para cezası ile cezalandırılır. (1)


            
Madde 98 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayan sigortacılar, ikiyüzbin liradan bir milyon liraya
kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar. (1)


            
Madde 99 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayan sigortacılar ikiyüzbin liradan birmilyon liraya kadar
hafif para cezası ile cezalandırılırlar. (1)


            
Madde 101 son fıkra – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükmüne uymayan sigorta şirketleri ikiyüzbin liradan bir milyon liraya
kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


——————————


(1)
   Bu fıkralardaki para cezaları 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı
Kanunun 47 nci maddesinin ikinci fıkrası ile yürürlükten kaldırılmış olup,
1.1.1997 tarihinden itibaren uygulanacak cezalar için Ek 3 üncü maddeye
bakınız.





1254-21


 


Madde 104 fıkra beş – (13/10/1983 tarih ve
2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan teşebbüs sahipleri ikiyüzbin liradan bir milyon
liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 108 fıkra yedi son cümle – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Ayrıca, sözkonusu yükümlülüğü yerine getirmeyen şirketler hakkında bu Kanunun
Ek 3 üncü maddesinin b/7 numaralı alt bendi hükümleri de uygulanır.


            
Madde 118 son fıkra – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde ve diğer ilgili maddelerdeki hükümlere göre sürücü belgeleri geri
alınanlardan geri alma süresi içinde araç kullandığı tespit edilenler, yüzbin
lira para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


            
Madde 123 fıkra dört – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine ve yönetmelikteki şartlara uymadıkları mülki idare
amirlerince görevlendirilen yetkililer veya Milli Eğitim Bakanlığı yetkilileri
tarafından tespit edilen kursların sahiplerine olayın özelliğine göre belirlenecek
süre içinde şartlara uymaları yazılı olarak bildirilir. Bu süre içinde
şartların yerine getirilmemesi halinde kurs sahipleri bu Kanunun Ek 3 üncü
maddesi b/6 alt bendi hükmüne göre cezalandırılırlar. Ayrıca kurs 15 günden az
olmamak üzere mülki amirlerce geçici olarak kapatılır. Bu süre 625 sayılı Özel
Öğretim Kurumları Kanunu hükümleri uyarınca gerekli işlemler
sonuçlandırılıncaya kadar uzatılır.


            
Fıkra beş – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Belge alınmadan açılan kursların sahipleri birmilyon lira hafif para cezası ile
cezalandırılır. Ayrıca, belge alınmadan açılan kurslar zabıtaca kapatılır. (1)


            
Ek Madde 1 fıkra altı – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler hakkında bu Kanunun Ek 3 üncü maddesinin
a/4 numaralı alt bendi hükmü uygulanır. Sürücü aynı zamanda araç sahibi değilse
tescil plakasına da aynı miktar için trafik ceza tutanağı düzenlenir. Ayrıca bu
araçlar ilk tespitte 7 gün, ikinci tespitte 15 gün, üçüncü tespitte 30 gün
süreyle trafikten men edilir.


            
Ek Madde 2 – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araçlarını motorlu araç tescil ve trafik belgesinde gösterilen maksadın dışında
kullananlar ile sürülmesine izin veren araç sahipleri hakkında bu Kanunun Ek 3
üncü maddesinin a/4 numaralı alt bendi hükmü uygulanır.


            
Ayrıca araç 15 gün süre ile trafikten men edilir.


            
Ek Madde 3 – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Trafik suçlarına ilişkin cezalar:


            
2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun aşağıda belirtilen maddelerinde yer
alan fiilleri işleyenler hakkında karşılarında gösterilen tutar kadar para
cezası veya hafif hapis cezası uygulanır.


            
Her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan mutlak ceza
tutarları, o yıl için Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca tespit ve ilan
olunan yeniden değerleme oranında artırılır.


            
Bu suretle hesaplanacak ceza tutarlarında, 100 000 lira kesirleri dikkate
alınmaz.


            
a) Para Cezaları:


            
1. Aynı Kanunun 23,26/1,26/2,30/1-a,31/1-a,32,34,37,47/1-d,48/4,49/3
(sürücüye), 52/1-a,b,c,d,53/1-a,b,c,d,55,56/1-a,b,c,d,e,57/1-a,b,c,58,59,60,61,62,64/1-a,/1,1-a/3,64/1-b,65/1-a,


———————————


(1)
Bu maddelerdeki para cezası 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun 47 nci
maddesinin ikinci fıkrası ile yürürlükten kaldırılmış olup, 1.1.1997 tarihinden
itibaren uygulanacak cezalar için Ek 3 üncü maddeye bakınız.





1254-22


 


67,68/1-a,68/1-b,68/1-c,69/1,71,72,73,77/1-c,78,79,91
ve 94 üncü maddelerindeki idari para cezaları 1 800 000 TL,


            
2. Aynı Kanunun 20/1-a/1,20/1-e,25,28,30/1-b,39/1-a,39/4-b,44/1,46/1,46/2,
47/1-a,b,c,49/3 (araç sahibine), 51/2 (% 10'dan % 50'ye kadar % 50
dahil),54/1-a,54/5-b,64/1-a/2,65/1-c,f,g,h,ı,j,66,74,75,76,77/1-b,81/1-a,c,d,e,82/1-a,b,c,
maddelerindeki idari para cezaları 3 600 000 TL,


            
3. Aynı Kanunun 13,14,31/1-b,36,48/5,49/3 (işleten veya teşebbüs sahibine),
51/2 (% 50'den fazla), 63,65/1-b,d,e, 70,81/1-b, 81/3 maddelerindeki idari para
cezaları 7 200 000 TL,


            
4. Aynı Kanunun 21, 118/7 ve bu Kanunun Ek 1 ve Ek 2 nci maddelerine aykırı
hareket edenlere 14 400 000 TL. idari para cezası,


            
5. Aynı Kanunun 16,17 ve 18 inci maddeleri ile 65/5 maddesindeki idari para
cezaları 72 000 000 TL.,


            
Olarak uygulanır.


            
b) Yargı yetkisine giren hafif para cezaları ile hafif hapis cezaları:


            
1. 20/1-d maddesindeki hafif para cezası 28 800 000 TL.,


            
2. 35/5 maddesindeki hafif para cezası 28 800 000 TL., aynı fiilin birinci
tekrarında 36 000 000 TL., ikinci tekrarında 43 200 000 TL. hafif para cezası,


            
3. 35/6 maddesindeki hafif para cezası 108 000 000 TL.,


            
4. 48/7   maddesindeki  hafif  hapis  cezası  6
ay, hafif  para cezası 28 800 000 TL.,


            
5. 51/5-1 maddesindeki hafif hapis cezası altı ay, hafif para cezası 18 000 000
TL.,


               
6. 42/b, 51/5-2, 69/2 maddelerindeki hafif hapis cezası iki ay, bu maddelerdeki
ve 123/4 maddesindeki hafif para cezası 18 000 000 TL.,


            
7. 98, 99, 101, 104 ve 108 inci  maddelerindeki  hafif 
para  cezaları 108 000 000 TL.,


            
Olarak uygulanır.


            
8. 31/b maddesinde sözü edilen cihazları bulundurmayanlar veya bozuk imal
edenler veya bozulmasına vasıta olanlar ve bu cihazları bilerek kullananlar,
123/5 inci maddesine aykırı hareket edenler 3 aydan 6 aya kadar hafif hapis ve
108 000 000 TL. tutarında hafif para cezası,


            
9. Bu Kanundaki hükümlere göre sürücü belgeleri geçici süre ile geri
alınanlardan bu süre içerisinde araç kullandığı tespit edilenler ve sürücü
belgeleri iptal edildiği halde araç kullandığı tespit edilenler ile değiştirme
süresi içinde sürücü belgelerini değiştirmeden araç kullananlar 7 günden 30
güne kadar hafif hapis ve 18 000 000 TL. tutarında hafif para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Yukarıda belirtilen hafif para cezaları tecil edilemez.


            
10. Birden ziyade verilen hafif para cezaları için Türk Ceza Kanununun 79 uncu
maddesi hükümleri uygulanır.


            
13 - 2/4/1998 tarih ve 4358 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 20)


            
Madde 20, fıkra bir bend 2 – (28/3/1985 tarih ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
2. Tescilin yapılması veya silinmesi içinde yönetmelikte belirtilen bilgi ve
belgeleri sağlamak,





1254-23


 


14 – 23/2/2000 tarih ve 4538 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numaraları: 41)


            
Madde 41, fıkra bir, bend (a), alt bend (3) – (17/10/1996 tarih ve 4199
sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
3.
C, D ve E sınıfı sürücü belgesi alacakların yirmiiki (Üniversitelerin sürücü
eğitimi veren Yüksekokullarından mezun olanlarda bu şart aranmaz.),


            
15 – 8/3/2000 tarih ve 4550 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 31, 112)


            
Madde 31 – (31/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araçlarda :


            
a)
Özelliklerine ve cinslerine göre, yönetmelikte nitelik ve nicelikleri
belirtilen gereçlerin,


            
b)
Kamyon, çekici ve otobüslerde ayrıca takograf, taksi otomobillerinde ise
taksimetre,


            
Bulundurulması ve kullanılır durumda olması zorunludur.


            
(Değişik : 21/5/1997 - 4262/4 md.) Birinci fıkranın (a) bendinde sayılan
gereçleri bulundurmayan, kullanmayan veya kullanılabilir durumda bulundurmayan
sürücüler 1 800 000 lira; (b) bendine göre araçlarında taksimetre, takoğraf
bulundurmayan, kullanmayan veya kullanılabilir durumda bulundurmayan sürücüler
7 200 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar. Sürücü, aynı zamanda araç
sahibi değilse ayrıca, tescil plakasına da aynı miktar için ceza tutanağı
düzenlenir.Ayrıca trafik zabıtasınca, (b) bendi hükmüne uygun durumda
bulunmayan araçlar, eksiklikleri giderilinceye kadar trafikten men edilir. Aynı
bentte belirtilen cihazları bozuk imal edenler veya bozulmasına vasıta olanlar
üç aydan altı aya kadar hafif hapis cezası ile 108.000.000 lira hafif para
cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 112, fıkra bir – (31/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanundaki; hafif para cezasını veya bununla birlikte hafif hapis cezasını,
belgelerin geri alınması ve iptali cezasını veya işyerlerinin kapatılması
cezasını gerektiren suçlarla ilgili davalara trafik mahkemelerinde, bunların
bulunmadığı yerlerde yetki verilen sulh ceza mahkemelerinde bakılır.


            
 16– 21/2/2001 tarih ve  4629  sayılı Kanun ile
yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde
numaraları; 26, 91, 129, 131)


            
Madde
26 fıkra üç – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ticari
araçlarda bulundurulmasına izin verilen reklamlar için bu kurumlarca alınan
reklam bedelinin % 25’i Trafik Hizmetlerini Geliştirme Fonu hesabına aktarılır.
Bu madde uyarınca belirtilen fona aktarılan tutarların tamamı münhasıran trafik
hizmetlerinde kullanılır.


            
Madde 91 fıkra üç – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Sigorta
yaptıranların, sigorta şirketlerine ödeyecekleri sigorta priminin tutarı
üzerinden % 5’i oranındaki miktar, sigorta şirketi tarafından tahsil edildiği
ayı takip eden ayın en geç 20’sine kadar Trafik Hizmetleri Geliştirme Fonu
hesabına yatırılır. Bu madde uyarınca belirtilen fona aktarılan tutarların
tamamı münhasıran trafik hizmetlerinde kullanılır.





1254-24


 


            
Madde 129 – (31/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Emniyet
Genel Müdürlüğü bünyesinde:


            
a) Bilgi İşlem Merkezinin geliştirilip yaygınlaştırılması ve kapalı devre
televizyon üniteleri kurulup işletilmesi ve çağdaş teknolojinin yerine
getirilmesine,


            
Trafik hizmetlerini geliştirmek, etkinlik kazandırmak amacı ile her çeşit araç
ve gerecin yaptırılması, satın alınması, kiralanması, bakım ve onarımının sağlanmasına,


            
Trafikle ilgili görevler verilen mahalli idarelerin, bu konulardaki
projelerinin finanse edilmesine,


            
Okullar ve kurslar açmak dahil trafik personelinin ve halkın eğitim
faaliyetlerinin geliştirilmesine,


            
(Ek : 17/10/1996 - 4199/42 md.) Sürücülerin ödüllendirilmesine,


            
Katkıda bulunmak amacı ile “Trafik Hizmetleri Geliştirme Fonu” kurulur.


            
b) Bu Fonun gelirleri:


            
1. Her yıl bu fon için bütçeye konulacak ödeneklerden,


            
2. 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanununun 17 nci maddesindeki “Trafik
Fonu” için ayrılan % 19 oranındaki payın tamamından,


            
3. Bu Kanunun 131 inci maddesine göre Türkiye Şoförler ve Otomobilciler
Federasyonunun basılı kağıt ve plakalardan sağladığı net gelirin % 50’sinden,


            
4. Bu Fon hesabının bankalarda tutulmasından elde edilen faizlerden,


            
5. (Ek : 3/11/1988 - 3493/52 md.; Değişik: 17/10/1996 - 4199/42 md.)  Bu
Kanunun 114 üncü maddesine göre tahsil edilen para cezalarının % 50’sinden,


            
6. (Ek: 3/11/1988 - 3493/52 md.) Ad ve/veya soyad veya tescil edilmiş
ticari unvan ihtiva eden plaka satışlarından elde edilen gelirlerden,


            
7. (Ek: 17/10/1996 - 4199/42 md.) Bu Kanunun 91 inci maddesine göre
tahsil edilen % 5 mali sorumluluk sigortası payından,


            
8. (Ek: 17/10/1996 -4199/42 md.) 86/10553 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı
gereğince ticari plaka satışlarından elde edilen % 90’lık paydan,


            
9. (Ek: 17/10/1996 - 4199/42 md.) Bu Kanunun 35 inci maddesine göre
tahsil edilen % 10 muayene ücreti payından,


            
10. (Ek: 17/10/1996 - 4199/42 md.) Diğer yardımı ve bağışlardan. (1)


            
Oluşur.


            
(Ek: 17/10/1996 - 4199/42 md.) Fon gelirlerinin tamamı münhasıran trafik
hizmetlerinde kullanılır.


            
Bu maddenin 1 inci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendinde sayılan
gelirler ile ilgili işlemler, 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanununun 17
nci maddesindeki usullere göre yapılır. (3) numaralı alt bendinde gösterilen
pay, her yıl en geç Şubat ayı sonuna kadar Emniyet Genel Müdürlüğü emrine fon
hesabına kaydedilmek üzere Ziraat Bankasına tediye olunur.


            
Bu Fonun işleyişine ilişkin esaslar İçişleri ve Maliye Bakanlığınca müştereken
çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.


            
Madde 131 fıkra üç – (19/4/1983 tarih ve 3538 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Basılı
kağıtlar ve plakaların satışının federasyona sağladığı net gelirin, yüzde
altmışı her yıl en geç Şubat ayı sonuna kadar Trafik Hizmetleri Geliştirme
Fonuna tevdi olunur. Gelirin kalanı Türkiye Şoförler ve Otomobilciler
Federasyonuna aittir.


 


 


 


——————————


1)
Bu bendin numarası, 17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun 42 nci maddesiyle
(10) olarak teselsül ettirilmiştir





1254-25


 


            
17 - 8/1/2003 tarih ve 4785 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 48,51 ve Ek 12)


            
Madde 48 fıkra iki – (13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Uyuşturucu veya keyif verici maddelerin cinsleri ile alkollü içkilerin etki
dereceleri ve kandaki miktarları, tespit usulleri ve muayene şartları
hazırlanacak yönetmelikte Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının görüşüne uygun
olarak düzenlenir.


            
Madde 48 fıkra beş ve altı – (21/5/1997 tarih ve 4262 sayılı Kanunun
hükümleridir.)


            
Yönetmelik ile belirtilen miktarların üzerinde alkollü araç kullandığı tespit
edilen sürücülerin, birinci defada üç ay, ikinci defada bir yıl süreyle sürücü
belgeleri ellerinden alınır. Her iki seferinde ayrıca, 7 200 000 lira para
cezası uygulanır. Üçüncü defasında ise beş yıl süre ile sürücü belgeleri
ellerinden alınır ve bir aydan iki aya kadar hafif hapis cezası ile birlikte 7
200 000 lira hafif para cezası uygulanır. Psiko-teknik değerlendirme ve
psikiyatri uzmanı muayenesi sonrası uygun görülenlere, geri alma süresi sonunda
sürücü belgeleri iade edilir. Psiko-teknik değerlendirme ve psikiyatri uzmanı
muayenesinin yapılmasına dair esas ve usuller yönetmelikte gösterilir.


            
Uyuşturucu
veya keyif verici maddeleri alarak araç kullananlara, eylemi başka bir suç
oluştursa bile ayrıca, altı ay hafif hapis cezası ile birlikte 28 800 000 lira
hafif para cezası uygulanır ve sürücü belgeleri süresiz olarak geri alınır.


            
Madde  51 fıkra iki ve beş – (21/5/1997 tarih ve 4262 sayılı Kanunun
hükümleridir.)


            
Hız ölçen teknik cihaz veya çeşitli usullerle yapılan tespit sonucu hız
sınırlarını; yüzde ondan yüzde elliye (elli dahil) kadar aşan sürücüler 3 600
000 lira, yüzde elliden fazla aşan sürücüler 7 200 000 lira para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Bu cihazları imal veya ithal edenler, fiil başka bir suç oluştursa bile ayrıca
18 000 000 lira hafif para cezası ve altı ay hafif hapis cezası ile araçlarında
bulunduran işletenler ise 18 000 000 lira hafif para cezası ve iki aydan üç aya
kadar hafif hapis cezası ile cezalandırılırlar ve bu cihazların müsaderesine de
hükmolunur.


            
Madde  51 fıkra üç – (17/10/1996 tarih ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Hız
kuralını ihlal sebebiyle ceza yazılan sürücülerden, suçun işlendiği tarihten
geriye doğru (1) yıl içerisinde aynı kuralı (5) defa ihlal ettiği tespit
edilenlerin sürücü belgeleri (1) yıl süreyle geri alınır. Süresi sonunda
psiko-teknik değerlendirmeden ve psikiyatri uzmanının muayenesinden geçirilerek
sürücü belgesi almasına mani hali olmadığı anlaşılanların belgeleri iade
edilir.


            
Ek Madde  12 – (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Otoyollarda, konaklama yerleri hariç olmak üzere, yapılacak ve açılacak yapı ve
tesislerde, alkollü içki satılmasına izin verilmez.


            
18 - 14/7/2004 tarihli ve 5217 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 91)


            
Madde 91 fıkra üç-
(21/2/2001 tarihli ve 4629 sayılı Kanunun hükmüdür.) Sigorta
yaptıranların, sigorta şirketlerine ödeyecekleri sigorta priminin tutarı
üzerinden %5'i oranındaki miktar, sigorta şirketi tarafından tahsil edildiği
ayı takip eden ayın en geç 20'sine kadar İçişleri Bakanlığı Merkez Saymanlığı
hesabına yatırılır. Yatırılan bu miktarlar, münhasıran trafik hizmetlerinde
kullanılmak üzere, Maliye Bakanlığınca bütçeye özel gelir ve Emniyet Genel
Müdürlüğü bütçesine özel ödenek kaydedilir. Özel ödenek kaydedilen tutarlardan
harcanmayan miktarlar, ertesi yıl bütçesine devren gelir ve ödenek yazılır.





1254-26


 


            
19 – 16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları:35, 115 )


            
Madde 35 - (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araçların
muayeneleri, Karayolları Genel Müdürlüğüne ait muayene istasyonlarında veya bu
kuruluş tarafından işletme belgesi ile yetki verilen gerçek veya tüzelkişilere
ait muayene istasyonlarında yeterli makine ve gereçlerle ve yetkili kılınan
görevlilerce yapılır.


            
(Ek: 17/10/1996 - 4199/15 md.) Muayene istasyonlarınca alınacak ücret
İçişleri, Bayındırlık ve İskan, Sanayi ve Ticaret Bakanlıkları ile Türkiye
Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu temsilcilerince her yıl tespit ve ilan
olunur. Muayene ücretinin % 10'u tahsil edildiği ayı takip eden ayın 20'sine
kadar Trafik Hizmetleri Geliştirme Fonu hesabına aktarılır. Bu madde uyarınca
belirtilen fona aktarılan tutarların tamamı münhasıran trafik hizmetlerinde
kullanılır. (1)


            
(Mülga fıkra : 18/1/1985- KHK 245/16 md.)


            
Askeri araçlarla, raylı sistemle çalışan veya iş makinesi türünden araçların
muayeneleri yönetmelikte belirlenen esaslara göre tescilini yapan kuruluşlarca
yapılır.


            
Muayene istasyonlarında bulunacak makine, araç, gereç ile personelin
nitelikleri, işletme, çalışma ve denetleme usulleri ve işletme belgesi ile
yetki verilen muayene istasyonlarında alınacak ücretin tespiti ile diğer
şartlar ve esaslar Bayındırlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte
gösterilir.


            
(Değişik : 21/5/1997 - 4262/4 md.) Karayolları Genel Müdürlüğünce
işletme belgesi ile yetki verildiği halde, yönetmelikte belirtilen işletme
şartlarına uymayan ve muayeneleri gerektiği şekilde yapmayan muayene istasyonu
işletenleri, 28 800 000 lira hafif para cezası ile işletme belgelerinin yedi
gün geri alınması, tekrarında 36 000 000 lira hafif para cezası ile işletme
belgelerinin onbeş gün geri alınması, ikinci tekrarında ise, 43 200 000 lira
hafif para cezası ile işletme belgelerinin süresiz iptali cezası ile
cezalandırılırlar.


            
(Değişik : 21/5/1997 - 4262/4 md.) İşletme belgesi geçici olarak geri
alındığı halde geri alma süresi içinde muayene yapan muayene istasyonu
işletenleri 108 000 000 lira hafif para cezası ile cezalandırılırlar ve işletme
belgeleri süresiz iptal edilir.


            
İşletme belgesi geçici olarak geri alındığı halde geri alma süresi içinde
muayene yapan muayene istasyonu işletenleri onbin liradan yirmibin liraya kadar
hafif para cezası ile cezalandırılırlar ve işletme belgeleri süresiz iptal
edilir.


            
Madde 115 fıkra bir – ( 3/11/1988  tarihli ve 3493 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Tahsilat derhal yapılmadığı takdirde,para cezalarının tutanağın tebliği
tarihinden itibaren 10 gün içinde ödenmesi gerekir. 10 gün içinde ödenmeyen
cezalar iki katına çıkar ve ödeme süresi 10 gün daha uzar, bu süre içinde de
ödenmeyen cezalar üç katına çıkar.


 


 


 


 


 


 


 


——————————


 


 


––––––––––––––––––––––


(1)  Bu
maddenin ikinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri 21/2/2001 tarih ve 4629
sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle 1/1/2002 tarihinden geçerli olmak üzere
yürürlükten kaldırılmıştır.





1254-27


 


            
20 – 3/5/2006 tarihli ve 5495 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 7, 8, 65, 114, Ek
Madde 1 )


            
Madde 7 fıkra bir bent i)- (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun
hükmüdür.) Araçların
ağırlık kontrollerini yapmak veya yaptırmak ve aykırı görülen hususlar hakkında
suç veya ceza tutanağı düzenlemek,


            
Madde 8 fıkra bir bent c)- (28/3/1985 tarihli ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Ulaştırma
Bakanlığı


               
Ulaştırma Bakanlığının ilgili birimleri bu Kanun ve diğer mevzuatla verilen
hizmetleri yapmak, bu Kanun açısından karayolu taşımasına ilişkin gerekli koordinasyonu
sağlamak. tescile bağlı araçların muayenelerini yapmak veya yaptırmak,
muayene istasyonlarını denetlemek, 35 inci madde hükümlerine aykırı hareket
edenler hakkında suç ve ceza tutanağı düzenlemek.


            
Madde 65 fıkra üç- (21/5/1997 tarihli ve 4262 sayılı Kanunun hükmüdür.) Birinci fıkranın
(a) bendi hükümlerine uymayanlar 1 800 000 lira, (c), (f), (g), (h),(i) ve (j)
bentleri hükümlerine uymayanlar 3 600 000 lira, (b), (d) ve (e) bentlerindeki
hükümlere uymayanlar 7 200 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Madde 114 fıkra bir- (28/3/1985 tarihli ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunda yazılı Trafik suçlarını işleyenler hakkında yetki sınırları içinde
Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı personeli ile Karayolları
Genel Müdürlüğünün ilgili biriminin il ve ilçe kuruluşlarında görevli ve
yetkili kılınmış personelince suç veya para cezasına dair tutanak düzenlenir.


            
Ticari taşıt kullanma belgesi:


            
Ek Madde 1 – (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ticari amaçla çalışan taksi, dolmuş, minibüs ve otobüs gibi taşıtlarla yolcu
taşımacılığı; kamyon, kamyonet, triportör ve benzeri taşıtlarla yük
taşımacılığı yapmak isteyen sürücülerin "Ticari Taşıt Kullanma
Belgesi"ne sahip olmaları zorunludur.


            
Ancak, bu Kanunun yayımı tarihinden sonra B, C, D ve E sınıfı belgelerinden
herhangi birisine sahip olanlardan toplu taşım aracı kullanacakların Ticari
Taşıt Kullanma Belgesi almak için yapacakları müracaatlarda en az ortaokul veya
sekiz yıllık temel eğitim mezunu olmaları şartı aranır.


            
Bu belgeye sahip olmayan sürücüler ticari amaçla yolcu ve yük taşımacılığı
yapamaz.


            
Ticari taşıt kullanma belgesi alacak sürücülerin eğitimi ve belge almaya hak
kazananlara belge verilme işlemleri Türkiye Şoförler ve Otomobilciler
Federasyonuna bağlı meslek odaları tarafından yapılır ve bu işlemler o ilde
bulunan en üst esnaf birliği kuruluşu tarafından denetlenir. Eğitime tabi
tutulan sürücülerin eğitim aldıkları tarih ve isim listeleri mahallin trafik
tescil şube veya bürolarına gönderilir.


            
Ticari taşıt kullanma belgesi uygulamasına ilişkin diğer esas ve usuller
Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonunun görüşü alınmak suretiyle
İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte belirtilir.


            
(Değişik: 21/5/1997 - 4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler
14 400 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar. Sürücü aynı zamanda araç
sahibi değilse tescil plakasına da 14 400 000 lira için ceza tutanağı
düzenlenir. Ayrıca, bu araçlar ilk tespitte yedi gün, ikinci tespitte onbeş
gün, üçüncü tespitte otuz gün süreyle trafikten men edilir.


               
Ayrıca bu madde hükümlerine ve yönetmelikte belirtilen esas ve usullere aykırı
olarak belge düzenleyenler ve verenler Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre
cezalandırılırlar.





1254-28


 


21  - 30/6/2006 tarihli ve 5537
sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 41)


            
Madde 41 bent c)- (17/10/1996  tarihli ve  4199 sayılı
Kanunun hükmüdür.) Sağlık şartları:


            
Sürücü belgesi alacakların, resmi ve özel sağlık kuruluşlarında İç
Hastalıkları, Ortopedi, Göz, Kulak-Burun-Boğaz ve Psikiyatri uzmanları bulunan
Sağlık Kurulunca, yönetmelikte belirtilen esaslara göre "Sürücü Olur"
raporu almaları gerekir. Ortapedist bulunmadığı taktirde Genel Cerrahtan,
Psikiyatri Uzmanı bulunmadığı durumlarda Nörolog veya Psikologdan görüş
alınarak Sağlık Kurulu kararını verir. Sağlık Kurulu raporuna bir defaya mahsus
olmak üzere itiraz halinde, Sağlık Bakanlığı nihai karar için sürücü adayını
bir başka Devlet Hastanesi Sağlık Kuruluna sevkedebilir. Ancak Sağlık
Kuruluşunda veya Özel Kuruluşlarda görevli tabiplerce verilen sağlık
raporlarının eksik veya gerçeğe uygun olmamasının tespiti halinde, sorumlular
hakkında Türk Ceza Kanununa göre işlem yapılmakla birlikte, bu tabiplerin daha
sonra verecekleri raporlar da geçersiz sayılır.


            
22 - 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 107, 108 ve Ek Madde
8.)


            
Madde 107 fıkra üç- Çalınmış veya gasbedilmiş motorlu araç bir olaya
sebep olmuş ise, işleten de sorumlu değilse kişiye gelen zararlar, 108 inci
madde uyarınca Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı tarafından karşılanır. (1)


            
Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı (2)


            
Madde 108 – (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanuna göre,zorunlu mali sorumluluk sigortasına tabi motorlu araçların sebep
olacakları zararların, aşağıdaki durumlarda işletenin sorumluluğuna 
ilişkin kurallar uyarınca geçerli teminat tutarları dahilinde karşılanması
amacıyla, Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği nezdinde bir Karayolu
Trafik Garanti Sigortası Hesabı oluşturulur.


            
Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabına aşağıdaki durumlarda başvurulur:


            
a) Kazayı yapan motorlu aracın tespit edilmemesi durumunda kişiye gelen
bedensel zararlar için,


            
b) Kazanın meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat tutarları dahilinde
zorunlu mali sorumluluk sigortasını yaptırmamış olan işletenlerin neden olduğu
bedensel zararlar için,


            
c) Zorunlu mali sorumluluk sigortasını yapan sigortacının malî bünye zafiyeti
nedeniyle sürekli olarak bütün branşlarda ruhsatlarının iptal edilmesi ya da
iflası halinde sigortacının ödemekle yükümlü olduğu maddi ve bedensel zararlar
için(2)


            
d) 8 inci maddenin (b) bendi ile 107 nci maddenin son fıkrasında öngörülen
durumlar için.


            
Kazaya sebep olan aracın işleteninin sonradan bulunması halinde Karayolu Trafik
Garanti Sigortası Hesabı, işletene ve sigortacısına rücu edebilir; diğer durumlarda
da Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabının sorumlulara başvurma ve
sigortacının iflas masasına katılma hakları saklıdır.


            
Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabının gelirleri, zorunlu mali sorumluluk
sigortası için tahsil edilen toplam primlerin yüzde biri oranında sigorta
şirketlerince ödenecek katılma payları ile sigorta yaptıranlardan safi
primlerin yüzde ikisi oranında tahsil edilecek katılma paylarından oluşur.
Bakanlar Kurulu bu oranları binde beşe kadar indirmeye veya tekrar kanuni
sınırlarına kadar yükseltmeye yetkilidir.


            
Sigorta aracıları, sigorta yaptıranlardan yukarıdaki fıkra hükmü gereğince
tahsil ettikleri katılma paylarını, tahsilatı takip eden ayın 15'ine kadar
ilgili sigorta şirketlerine intikal ettirirler.


__________________


(1)   
Bu maddede geçen ve takip eden madde başlığı olan “Garanti Fonu” ibaresi
21/2/2001 tarih ve 4629 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle “Karayolu Trafik
Garanti Sigortası Hesabı” olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.


(2)  
Bu bentte geçen "malî bünye zafiyeti nedeniyle sürekli olarak bütün
branşlarda ruhsatlarının iptal edilmesi ya da" ibaresi 17/6/2003 tarihli
ve 4896 sayılı Kanunun 1 inci maddesi ile eklenmiştir.





1254-29


 


 


            
Sigorta şirketleri; kendileri tarafından ödenmesi gereken bir takvim yılına
ilişkin katılma paylarını takip eden yılın Şubat ayı sonuna kadar; sigorta
yaptıranlardan tahsil edilen katılma paylarını ise ertesi ayın sonuna kadar
Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabına yatırırlar.


            
Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabına zamanında ve tam olarak yatırılmayan
katılma payları ve gecikme zamları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü
Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil olunur.


            
(Değişik son cümle: 21/5/1997 - 4262/4 md.) Ayrıca, söz konusu
yükümlülüğü yerine getirmeyen şirketler 108 000 000 lira hafif para cezası ile
cezalandırılırlar.


            
Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabının gelir ve giderleri ile işlemleri,
Hazine Müsteşarlığınca her yıl denetlenir.


            
Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabının kuruluşuna, işleyişine, Karayolu
Trafik Garanti Sigortası Hesabı varlıklarının nemalandırılmasına, Karayolu
Trafik Garanti Sigortası Hesabından yapılacak ödemelere ve diğer hususlara
ilişkin esaslar Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliğinin görüşü
alınarak, Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlık tarafından
hazırlanacak bir yönetmelikle düzenlenir.


            
Ek Madde 8  fıkra bir iki ve üç– (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Türkiye Sigorta ve Reasürans şirketleri Birliği nezdinde, zorunlu mali
sorumluluk sigortası yaptıranlar ile sigorta yaptırılan araçlara ait bilgilerin
tutulacağı bir bilgi merkezi oluşturulur.


            
Sigorta şirketlerince gönderilecek bu bilgilerin kapsamı ile gönderme
sürelerine, bu bilgilerden sigorta şirketleri ile sigorta eksperlerinin
yararlanmasına ve derlenecek istatistiklerin yayımlanmasına ilişkin usul ve
esaslar, Hazine Müsteşarlığının uygun görüşü alınarak Türkiye Sigorta ve
Reasürans Şirketleri Birliğince belirlenir.


 


               
Birlik, elde ettiği bilgileri, trafikten men edilecek araçların tespitinde
kullanmak üzere İçişleri Bakanlığının emrine hazır tutar veya gerekli gördüğü
birimlerine iletir.


            
23 – 4/6/2008 tarihli ve 5766 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 20 )


Madde 20 bent d - (21/5/1997
tarihli ve 4262 sayılı Kanunun hükmüdür.) Tescil edilmiş araçların her
çeşit satış ve devirleri, aracın motorlu taşıtlar vergisi borcu bulunmadığına
dair belgenin ibrazı halinde araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi esas
alınarak noterlerce yapılır.


            
Bu satış, noterlerce tescil belgesine tarih konularak ve tasdik edilmek
suretiyle işlenir. Ayrıca, tescil edilmiş araçların satış ve devir işlemleri
noterler tarafından siciline işlenmek üzere işlemin tamamlanmasını müteakip en
geç onbeş iş günü içinde ilgili tescil kuruluşu ile vergi dairesi müdürlüğüne
bildirilir. Noterlerin vergi dairesi müdürlüklerine satış işlemlerini
bildirmesi üzerine intikal eden araçların vergi kayıtları, satış sözleşmesinin
düzenlendiği tarih itibariyle, 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunu
hükümleri uyarınca önceki malikin vergi mükellefiyetine son verilir. Ayrıca,
yeni malik adına vergi mükellefiyeti tesis edilir.


            
Tescil sürelerini geçirdiği tespit edilen araçlar trafikten men edilir. Aracın
trafikten men edildiği yer tescil kuruluşunda, aracın alıcı adına tescil
işlemleri yaptırılır. Bu süre içinde araçta veya taşınan yükte meydana gelecek
zararlar, yeni araç sahibine aittir.


            
Noterce yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir.





1254-30


 


            
Madde 20 bent e - (21/5/1997 tarihli ve 4262 sayılı Kanunun
hükmüdür.) Tescilli araçları satın veya devir alanlar, gerekli bilgi ve
belgeleri sağlayarak ilgili tescil kuruluşundan bir ay içinde adlarına tescil
belgesi almak zorundadırlar.


            
(Değişik : 21/5/1997 - 4262/4 md.) Araç satın alıp, bu maddenin birinci
fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendi ile (e) bendi hükümlerine
uymayanlara 3 600 000 lira para cezası, (d) bendi hükmüne uymayan noterlere ise
28 800 000 lira hafif para cezası verilir.


               
Ayrıca satış ve devirlerde, belirlenen sürelerde alıcı adına tescili yapılmadan
trafiğe çıkarılan araçlar, tescil yapılıncaya kadar trafik zabıtasınca
trafikten men edilir.


            
24 – 30/7/2008 tarihli ve 5795 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 42 )


            
Madde 42 fıkra bir bent (a) üçüncü paragraf-(17/10/1996 tarihli 4199 sayılı
Kanunun hükmüdür.) İş makinelerinin (forklift, loder, greyder, dozer, vinç
v.b.) sürücülerinin eğitimleri ve eğitimde başarılı olanların sertifikaları
Milli Eğitim Bakanlığı, Karayolları Genel Müdürlüğü veya Makine Mühendisleri
Odalarınca, tarım sektöründe kullanılan iş makinelerinin (biçerdöver v.b.)
eğitimleri ve eğitimde başarılı olanların sertifikaları ise Milli Eğitim Bakanlığı
ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca verilir. Kursların eğitim ve staj süreleri
Milli Eğitim Bakanlılığınca saptanır.


            
25 – 16/6/2009 tarihli ve 5904 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 116.)


            
Madde 116 fıkra üç – (31/10/1990 tarihli ve 3672 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bu şekilde
uygulanan cezalar için araç sahipleri cezanın tebliği tarihinden itibaren yedi
gün içinde yetkili mahkemeye itiraz edebilirler.


            
Madde 116 fıkra dört - (31/10/1990 tarihli ve 3672 sayılı Kanunun
hükmüdür.)
İtiraz
ödemeyi ve ödeme ile ilgili süreyi durdurur.


            
Madde 116 fıkra beş - (31/10/1990 tarihli ve 3672 sayılı Kanunun
hükmüdür.)
İtiraz
üzerine verilen kararlar kesindir.


26– 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numarası:5, 13, 15, 16, 50, 65.)


            
Madde 5 – fıkra bir – bent b – alt bent 9 -  (13/10/1983 tarihli
ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.) Ülke çapında taşıtların ve sürücülerin
sicillerini tutmak, teknik ve hukuki değişikliklerini işlemek, istatistiki
bilgileri toplamak ve değerlendirmek,


            
Madde 8 – fıkra bir – bent c – birinci paragraf - (3/5/2006  tarihli ve
5495 sayılı Kanunun hükmüdür.) Ulaştırma Bakanlığının ilgili birimleri bu
Kanun ve diğer mevzuatla verilen hizmetleri yapmak, bu Kanun açısından karayolu
taşımasına ilişkin gerekli koordinasyonu sağlamak, tescile bağlı araçların
muayenelerini yapmak veya yaptırmak, muayene istasyonlarını denetlemek, 35 inci
madde hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında tutanak düzenleyerek idarî
para cezası vermek, bu maddede belirlenen idarî tedbirleri almak, araçların
ağırlık ve boyut kontrollerini yapmak veya yaptırmak ve denetlemek, aykırı
görülen hususlarla ilgili olarak sorumlular hakkında idarî para cezasına dair
tutanak düzenlemek.





1254-31


 


            
Madde 13 – fıkra bir – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.) Karayolunun yapım
ve bakımı ile görevli ve sorumlu bütün kuruluşlar karayolu yapısını, trafik
güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmakla yükümlüdürler.


Madde 15 – fıkra bir – (13/10/1983 tarihli
ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.) Trafiği düzenlemede kullanılan işaret
levhaları, ışıklı ve sesli işaretler, yer işaretlemeleri ile benzeri trafik
işaretleri, karayolunun yapım ve bakımı ile görevli kuruluşlarca, temin ve
tesis edilerek sürekliliği ve işlerliği sağlanır.


Madde 16 – fıkra son - (13/10/1983 tarihli
ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.) Ayrıca bunlar, bütün sorumluluk ve
giderler mal sahibine ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı ile ilgili
kuruluşca kaldırılır.


            
Madde 50 – fıkra bir - (17/10/1996  tarihli ve 4199 sayılı Kanunun
hükmüdür.) 
Şehirlerarası Karayollarında 90 km/s otoyollarda 120 km/s hızı geçmemek üzere
motorlu araçların cins ve kullanma amaçlarına göre sürülebileceği en çok ve en
az hız sınırları yönetmelikle belirlenir.


            
Madde 65 – (18/11/1986 tarihli ve 3321 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Araçların yüklenmesinde yönetmelikte belirtilen ölçü ve esaslara aykırı olarak:


            
a) Taşıma sınırı üstünde yolcu alınması,


            
b) Taşıma sınırı üstünde yük alınması veya taşıma sınırı aşılsın veya aşılmasın
dingil ağırlıklarını aşacak şekilde yüklenmesi,


            
c) Karayolu yapısı ve kapasitesi ile trafik güvenliği bakımından tehlikeli
olabilecek tarzda yükleme yapılması,


            
d) Tehlikeli ve zararlı maddelerin gerekli izin ve tedbirler alınmadan
taşınması,


            
e) Ağırlık ve boyutları bakımından taşınması özel izne bağlı olan eşyanın izin
alınmadan yüklenmesi, taşınması ve taşıttırılması,


            
f) Gabari dışı yük yüklenmesi, yük üzerine veya araç dışına yolcu bindirilmesi,


            
g) Yükün, karayoluna değecek,düşecek, dökülecek, saçılacak, sızacak, akacak,
kayacak, gürültü çıkaracak  şekilde yüklenmesi,


            
h) Yükün, her çeşit yolda ve yolun her eğiminde dengeyi bozacak, yoldaki bir
şeye takılacak ve sivri çıkıntılar hasıl edecek şekilde yüklenmesi,


            
i) Sürücünün görüşüne engel olacak, aracın sürme güvenliğini bozacak ve tescil
plakaları,ayırım işaretleri, dur ve dönüş ışıkları ile yansıtıcıları örtecek
şekilde yüklenmesi,


            
j) Çeken ve çekilen araçlarla ilgili şartlar ve tedbirler yerine getirilmeden
araçların çekilmesi,


            
Yasaktır.





1254-32


 


            Gerekli
hallerde kamyon, kamyonet, römork ve yarı römorklarla yolcu veya yükle birlikte
yolcu taşınabilmesine ilişkin esaslar yönetmelikte belirtilir.


            
(Değişik üçüncü fıkra: 3/5/2006 – 5495/2 md.) Birinci fıkranın (a) bendi
hükümlerine uymayanlar 50 Türk Lirası, (c), (g), (h), (i) ve (j) bentleri
hükümlerine uymayanlar 100 Türk Lirası, (d) ve (e) bentlerindeki hükümlere
uymayanlar 200 Türk Lirası, (b) ve (f) bentlerine uymayan işletenler 1.000 Türk
Lirası, (b) ve (f) bentlerine aykırı yük gönderenler 2.000 Türk Lirası idarî
para cezası ile cezalandırılırlar.


            
Ayrıca bütün sorumluluk ve giderler araç işletenine ait olmak üzere, fazla yolcular
en yakın yerleşim biriminde indirilir. Bu maddenin (b), (d) ve (e)
bentlerindeki şartlara uymayan yük taşımasında kullanılan taşıtlar, gerekli
şartlar sağlanıncaya kadar trafikten menedilir.


            
(Değişik: 21/5/1997 - 4262/4 md.) Sürekli ve süreksiz olarak yük
naklettiren kamu kurum ve kuruluşları ve gerçek ve tüzel kişilere ait
işletmeler, yük nakli yaptırdıkları araçların azami toplam ağırlıklarını
dikkate alarak yükleme yapmak zorundadırlar. Bu hükme aykırı hareket edenler
hakkında her araç için 72 000 000 lira para cezası uygulanacağı gibi araçlar
trafikten men edilir. Ancak, maden ocaklarından çıkarılan tartılamayan dökme ve
blok yüklerin ve zirai ürünlerin stok mahalline ve kısa mesafeli taşınmalarında
araçların istiap hadlerini yüzde onbeş oranında aşabilmeleri mümkündür.


            
Ancak, ağırlık kontrolü ile tartı toleransları yönetmelikte belirlenir.


            
Uluslararası yük taşımacılığına ilişkin konularda ikili ve çok taraflı anlaşma
hükümleri saklıdır.


27– 19/1/2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numarası:110.)


            
Yetkili mahkeme:


            
Madde 110 – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Motorlu
araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının
merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer
mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vukubulduğu yer
mahkemesinde de açılabilir.


28– 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numarası: 8,20,22,91,98.)


            
Madde 8 – birinci fıkra – b bendi – son üç paragraf - (17/10/1996
tarihli ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.) Üniversitelere bağlı hastaneler
ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşları, acil olarak
kendilerine getirilen trafik kazası geçirmiş kişilere, Sağlık Bakanlığı
tarifesini uygulamak suretiyle, vermiş oldukları hizmetlerin bedelinin tamamını
yükümlü sigorta şirketlerinden tahsil ederler.


            
Sağlık
Bakanlığı bu görevlerin yerine getirilmesi ile ilgili olarak; verilen
hizmetlerin bedellerini yükümlü sigorta şirketlerinden tahsil etmek için Maliye
Bakanlığının görüşünü alarak döner sermaye saymanlığı kurar. Bu amaçla döner
sermaye saymanlığı tarafından tahsil edilen gelirin tamamı, bu Kanun ile Sağlık
Bakanlığına verilen görevlerin yerine getirilmesinde kullanılır.





1254-33


 


            
Sağlık Bakanlığı tarafından yapılan harcamaların tamamı Sağlık Bakanlığı Döner
Sermaye İşletmesine 8 işgünü içinde yükümlü sigorta şirketlerince ödenir.
Sağlık Bakanlığı Trafik Hizmetleri Döner
Sermaye İşletmesinin verdiği hizmetler için uygulayacağı fiyat tarifesi, Karayolu
Trafik Güvenliği Kurulunun da uygun görüşü alınarak Sağlık Bakanlığınca
belirlenir. Sigorta şirketleri, zorunlu mali surumluluk sigortası geçerli
teminat limitleri ve şartları dahilinde ödemekle yükümlü bulundukları tutarı
aşan kısmı için Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabına başvurur. Buna
ilişkin usul ve esaslar Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Hazine
Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle
düzenlenir. (1)


Madde 20 – birinci fıkra – a bendi – 1
numaralı alt bent-
(28/3/1985 tarihli ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.) 1. Tescili zorunlu
ve ilk tescili yapılacak olan araçların satın alma veya gümrükten çekme
tarihinden itibaren üç ay içinde tescili için; hurdaya çıkarılma halinde
çıkarılış tarihinden itibaren 1 ay içinde tescilin silinmesi için; yazılı
olarak ilgili tescil kuruluşuna başvurmak,


            
Madde 22 – birinci fıkra –e bendi – (28/3/1985  tarihli ve 3176
sayılı Kanunun hükmüdür.) e) Yukarıdaki bentlerde sayılanlar dışında kalan
bütün motorlu araçların tescilleri trafik tescil kuruluşlarınca,


            
Madde 91 – dördüncü fıkra - (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun
hükmüdür.) Sigorta
şirketleri, şekli ve içeriği İçişleri Bakanlığının uygun görüşü ve Hazine
Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlığın onayı ile belirlenip Türkiye Sigorta
ve Reasürans Şirketleri Birliğince bastırılacak trafik sigortası pulunu, poliçe
ve zeyilname ile birlikte işletenlere vermek zorundadırlar. İşletenler, zorunlu
mali sorumluluk sigortasının yaptırıldığını göstermek amacıyla bu pulu
araçlarının ön camına yapıştırmaya mecburdurlar.


            
Madde 91 – altıncı fıkra - (17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun
hükmüdür.)Turistlere
ait taşıtlarla, milletlerarası çok taraflı veya karşılıklı anlaşmalar kapsamına
giren yabancı plakalı taşıtların Türkiye'de geçerli milletlerarası anlaşmalarla
kabul edilmiş sigortaları yoksa, bunlar için zorunlu mali sorumluluk sigortası
Türkiye sınırlarına girişleri sırasında yapılır.


            
Tedavi giderlerinin ödenmesi:


            
Madde 98 – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Motorlu
araçların sebep oldukları kazalarda yaralanan kimselerin ilk yardım, muayene ve
kontrol veya bu yaralanmadan ötürü ayakta, klinikte, hastane ve diğer
yerlerdeki tedavi giderleri ile tedavinin gerektirdiği diğer giderleri aracın
zorunlu mali sorumluluk sigortasını yapan sigortacı başvurma tarihinden
itibaren sekiz iş günü içinde ve zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları
kapsamında öder.


            
(Değişik: 25/6/1988 - KHK - 330/6 md.; Aynen kabul: 31/10/1990 - 3672/5 md.)
Birden çok aracın karıştığı bir trafik kazasında zarar gören kişiler, araçların
sigortacılarından herhangi birine veya 108 inci maddede belirtilen durumlarda
Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabına başvurarak zararın giderilmesini
isteyebilirler. Giderleri ödeyen sigortacı veya Karayolu Trafik Garanti
Sigortası Hesabı, ödediği miktarın sorumluluk oranlarına göre paylaşılmasını
talep edebilir.


––––––––––––


(1)
Bu fıkrada geçen “Garanti Fonu” ibaresi 21/2/2001 tarih ve 4629 sayılı Kanunun
6 ncı maddesiyle “Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı” olarak
değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.





1254-34


 


             Zarara
sebep olan aracın bilinmemesi veya geçerli bir zorunlu mali sorumluluk
sigortasının bulunmaması veya sigortacının iflas etmesi veya çalınan aracın
işleteninin sorumlu tutulamaması hallerinde, birinci fıkrada belirtilen
giderler, 108 inci maddede öngörülen Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı
tarafından ödenir. (1)


             (Değişik:
21/5/1997 - 4262/4 md.) Bu madde hükmüne uymayan sigortacılar, 108 000 000
lira hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


29– 4/7/2012 tarihli ve 6353 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numarası: 41.)


             Madde 41- birinci
fıkra – b bendi - (17/10/1996  tarihli ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.) b)
Öğrenim şartları:


             F, G ve H sınıfı sürücü
belgesi alacakların ilkokulu, A1, A2, B, C, D ve E sınıfı sürücülerin en az
ortaokulu veya 8 yıllık temel eğitimi bitirmiş bulunmaları,


             30- Anayasa
Mahkemesi’’nin 29/11/2012 tarihli ve E.: 2012/106, K.: 2012/190 sayılı Kararı
ile iptal edilen hükmün metni. (Madde numarası 36.)


            
Madde 36- üçüncü fıkra – dördüncü cümle- (21/5/1997 tarihli ve 4262
sayılı Kanunun hükmüdür.) Sürücü aynı zamanda araç sahibi değilse, ayrıca
tescil plakasına da aynı miktar için ceza tutanağı düzenlenir.


31– 12/7/2013 tarihli ve 6495 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numaraları:3, 8, 38, 39, 40, 41, 42, 45, 112, 114, 115, 119, 120, Ek
Madde 13 .)


             Madde 3 - “Otomobil”, “Kamyonet”, “Otobüs”, “Minibüs” ,“Motosiklet”,
“Bisiklet” ve “Motorlu bisiklet” tanımları:


            
Otomobil : (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.) Yapısı
itibariyle, sürücüsünden başka en çok yedi oturma yeri olan ve insan taşımak
için imal edilmiş bulunan motorlu taşıttır.


            
Minibüs : (16/10/1984 tarihli ve 3058 sayılı Kanunun hükmüdür.) Yapısı
itibariyle sürücüsünden başka sekiz ila ondört oturma yeri olan ve insan
taşımak için imal edilmiş bulunan motorlu taşıttır.


            
Kamyonet : (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.) İzin
verilebilen azami yüklü ağırlığı 3.500 Kg'ı geçmeyen ve yük taşımak için imal
edilmiş motorlu taşıttır.


            
Otobüs : (16/10/1984 tarihli ve 3058 sayılı Kanunun hükmüdür.) Yapısı
itibariyle sürücüsünden başka en az onbeş oturma yeri olan ve insan taşımak
için imal edilmiş bulunan motorlu taşıttır.


            
Troleybüsler de bu sınıfa dahildir.


            
Motosiklet : (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.) İki
veya üç tekerlekli sepetli veya sepetsiz motorlu araçlardır. Bunlardan
karoserisi yük taşıyabilecek şekilde sandıklı veya özel biçimde yapılmış olan
ve yolcu taşımalarında kullanılmayan üç tekerlekli motosilkletlere yük
motosikleti (triportör) denir.


            
Bisiklet : (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.) En çok
üç tekerleği olan ve üzerinde bulunan insanın adale gücü ile pedal veya el ile
tekerleği döndürülmek suretiyle hareket eden ve yolcu taşımalarında
kullanılmayan motorsuz taşıtlardır.


___________________


(1)  Bu maddede geçen “Garanti Fonu” ibaresi 21/2/2001
tarih ve 4629 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle “Karayolu Trafik Garanti
Sigortası Hesabı” olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.


 





1254-35


 


            
Motorlu bisiklet : (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.) Silindir
hacmi 50 santimetre küpü geçmeyen, içten patlamalı motorla donatılmış ve imal
hızı saatte 50 Km'den az olan bisiklettir.


            
Milli
Eğitim Gençlik ve Spor, Sağlık ve Sosyal Yardım ve Ulaştırma Bakanlıklarının
görev ve yetkileri şunlardır:


            
Madde 8 – (Değişik: 18/1/1985 - KHK 245/1 md.; Aynen kabul: 28/3/1985-3176/1
md.)


            
Bu Kanun açısından Milli Eğitim Gençlik ve Spor, Sağlık ve Sosyal Yardım ve
Ulaştırma bakanlıklarının görev ve yetkileri şunlardır :


            
a) Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı


            
1. Motorlu araç sürücülerinin yetiştirilmesi için 123 üncü madde gereğince
sürücü kursları açmak, özel sürücü kursu açılmasına izin vermek, bunları her
safhada denetlemek,


            
2. (Değişik: 17/10/1996 - 4199/6 md.) Resmi ve özel kurslarda
eğitilenlerin sınavlarını yapmak, başarılı olanlara sertifika verilmesini
sağlamak,


            
3. (Değişik: 17/10/1996 - 4199/6 md.) Okul öncesi, okul içi ve okuldışı
trafik eğitimini düzenleyen trafik genel eğitim planı hazırlamak ve ilgili
kuruluşlarla işbirliği yaparak uygulamak.


            
b) (Değişik: 17/10/1996 - 4199/6 md.) Sağlık Bakanlığı:


            
1. Karayollarında meydana gelen trafik kazaları ile ilgili ilk ve acil yardım
hizmetlerini planlamak ve uygulamak,


            
2. Trafik kazalarında yaralananların en kısa zamanda sağlık hizmetlerinden
istifadelerini temin etmek üzere, İçişleri Bakanlığının uygun görüşü de
alınarak karayolları üzerinde ilk yardım istasyonları kurmak, bu istasyonlara
gerekli personeli, araç ve gereci sağlamak,


            
3. Her ilde trafik kazaları için eğitilmiş sağlık personeli ile birlikte yeteri
kadar ilk ve acil yardım ambulansı bulundurmak,


            
4. Bu Kanunla ve mevzuatla verilen trafikle ilgili diğer görevleri yapmak.


            (Mülga son üç
paragraf: 13/2/2011-6111/54 md.)


          
c) (Değişik:
3/5/2006 – 5495/1 md.) Ulaştırma Bakanlığı


            (Değişik
birinci paragraf: 25/6/2010-6001/34 md.) Ulaştırma Bakanlığının ilgili
birimleri, bu Kanun ve diğer mevzuatla verilen hizmetleri yapmak, bu Kanun
açısından karayolu taşımasına ilişkin gerekli koordinasyonu sağlamak, tescile
bağlı araçların muayenelerini yapmak veya yaptırmak, muayene istasyonlarını
denetlemek, 35 inci madde hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında tutanak
düzenleyerek idarî para cezası vermek, bu maddede belirlenen idarî tedbirleri
almak, trafik zabıtasının görev ve yetkileri saklı kalmak üzere, araçların
ağırlık ve boyut kontrollerini yapmak veya yaptırmak ve denetlemek, aykırı
görülen hususlarla ilgili olarak sorumlular hakkında idarî para cezasına dair
tutanak düzenlemek.


            
Araçların ağırlık ve boyut kontrollerini yapmak üzere yetkilendirilenler,
Ulaştırma Bakanlığınca denetlenir ve aykırı hareketi tespit edilen işletme
sahipleri 1.000 Türk Lirası idarî para cezası ile cezalandırılır. Yetkilendirme
konusu işletme şartlarında giderilebilecek eksiklik olması halinde, işletme
sahibine, bu eksiklikleri gidermesi için azamî onbeş gün süre verilir. Bu süre
zarfında eksikliklerin giderilmemesi halinde, izin belgesi iptal edilir.





1254-36


 


            Araçların
ağırlık ve boyut kontrollerinin yapılması veya yaptırılması ile ilgili olarak
Karayolları Genel Müdürlüğünce verilen hizmet sürdürülürken kullanılan ve Genel
Müdürlüğün diğer hizmetleri ile ilişkili olmayan bina, arazi, arsa gibi
taşınmazlar Maliye Bakanlığınca Ulaştırma Bakanlığına tahsis; bu görev
yürütülürken yararlanılan tesisat ve teçhizat Ulaştırma Bakanlığına devredilir.
Araçların ağırlık ve boyut kontrollerini yapmak üzere Ulaştırma Bakanlığınca
yetkilendirilme yapılması halinde tahsis edilen taşınmazlar ile devredilen
tesisat ve teçhizatın kullanılması hususunda, Maliye Bakanlığının görüşü
alınarak, Ulaştırma Bakanlığı ile yetkilendirilenler arasında özel hukuk
hükümleri gereğince sözleşme yapılabilir.


             Sürücü belgesi
sınıfları:


             Madde 38 – (13/10/1983 tarihli
ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Sürücü belgeleri,kullanılacak
araçların cinslerine ve gruplarına göre aşağıdaki sınıflara ayrılmıştır.


"A1"    Sınıfı Sürücü Belgesi,


             Motorlu bisiklet
kullanacaklara,


"A2"    Sınıfı Sürücü Belgesi,


             Motosiklet
kullanacaklara,


"B"       Sınıfı Sürücü Belgesi,


             Otomobil, minibüs veya kamyonet
kullanacaklara,


"C"       Sınıfı Sürücü Belgesi,


             Kamyon kullanacaklara,


"D"      Sınıfı Sürücü Belgesi,


             Çekici kullanacaklara,


"E"       Sınıfı Sürücü Belgesi,


             Otobüs kullanacaklara,


"F"       Sınıfı Sürücü Belgesi,


             Lastik tekerlekli traktör
kullanacaklara,


"G"      Sınıfı Sürücü Belgesi,


             İş makinesi türünden motorlu
araçları kullanacaklara,


H"        Sınıfı Sürücü Belgesi,


             Özel tertibatlı olarak, imal, tadil
veya teçhiz edilmiş motosiklet veya otomobil türünden araçları kullanacak hasta
veya engellilere,(1)


"K"       Sınıfı Sürücü Aday
Belgesi,


             Yönetmelikte belirtilen şartlar ve
esaslara göre, sürmeyi öğrenmek isteyen sürücü adaylarına,


             Verilen sürücü belgeleridir.


             Uluslararası Sürücü Belgesi,


             İki veya çok taraflı anlaşmalar
uyarınca, sınıflarına göre araç kullananlara belli süre ile verilen belgedir.


             Sürücü belgelerine ait esaslar :


             Madde 39 – (13/10/1983 tarihli
ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Sürücü belgelerine ait
esaslar şunlardır;


             a) Araçları kullanma yetkisi:


             1.
A 1, F, G ve H sürücü belgeleri ile yalnız kendi sınıflarındaki araçlar,


__________________


(1)
25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle bu fıkrada yer alan
“sakatlara” ibaresi “engellilere” olarak değiştirilmiştir.





1254-37


 


             2.
A 2 sınıfı sürücü belgesi ile A 1,


             3. B sınıfı sürücü belgesi ile F,


             4.
C sınıfı sürücü belgesi ile B ve F,


             5. D sınıfı sürücü belgesi ile C,
B, ve F,


             6. (Değişik: 17/10/1996 -
4199/17 md.) E sınıfı sürücü belgesi ile B, C ve F, Sınıfı sürücü belgeleri
ile kullanılan araçlar da sürülebilir.


             (Ek : 17/10/1996 - 4199/17
md.) E sınıfı sürücü belgesi sahipleri D sınıfı sürücü belgesi ile sürülen
araçları kullanabilmeleri için sörmorklu veya yarı römorklu araçlarla
uygulamalı sınava tabi tutulurlar.


             Sürücü belgesi sahiplerinin
sürücü belgesinin sınıfına göre sürmeye yetkili oldukları araçlar dışındaki
araçları sürmeleri yasaktır.


             b) Römork takarak taşıt kullanma:


             B, C ve E  sınıfı sürücü belgesi
sahipleri, araçlarına en çok yüklü ağırlığı 750
Kg.'a kadar olan (750 Kg. dahil) hafif römork takarak da kullanabilirler.


             Yüklü ağırlığı 750
Kg.'ı geçen römorkları taşıtlarına takarak kullanmak isterlerse ayrı bir
sınavdan geçirilirler ve römorklu taşıt kullanabilecekleri belgelerine işlenir.


             c) (Değişik: 17/10/1996 -
4199/17 md.) Sürücü belgelerinin geçerlilik süresi:


             Sürücü belgelerinden (K) sınıfı
sürücü aday belgesi altı ay geçerlidir. Diğer sürücü belgelerinin İçişleri
Bakanlığınca, trafik güvenliği nedeniyle, gerekli görüldüğünde değiştirilmesi
zorunludur. Ödenmemiş trafik para cezaları kanuni faiziyle birlikte tahsil
edilmedikçe değiştirme işlemi yapılmaz. Geçerli bir mazeret olmaksızın altı ay
içinde sürücü belgelerini değiştirmeyen sürücüler araç kullanmaktan men edilir.
Değiştirme işlemleri İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte
belirlenecek esas ve usulleri göre yapılır.


             (İkinci fıkra mülga:
18/1/1985-KHK 245/16 md; Aynen Kabul:28/3/1985 - 3176/16 md.)


             (G) sınıfı sürücü
belgesi alacak olanlarda aranacak özel şartlar ile uluslararası sürücü
belgelerinin veriliş şartları yönetmelikte gösterilir.


             (Mülga fıkra :
17/10/1996 - 4199/47 md.)


             (Değişik: 21/5/1997 -
4262/4 md.)
Bu madde hükümlerine aykırı hareket eden sürücüler ile bunlara araç
kullandıranlar bu Kanunun 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre
cezalandırılırlar.


             Dış ülkelerden alınmış
olan sürücü belgeleri:


             Madde 40 – (13/10/1983 tarihli
ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Dış ülkelerden alınmış
olan sürücü belgelerinin değiştirilmesi ve bu belgelerle ülkemizde araç
kullanma esasları aşağıda gösterilmiştir:


             a) Yönetmelikte
belirtilen süre içinde Türk vatandaşlarının ve ilgili kanunlar ile ikili veya
çok taraflı anlaşma hükümleri saklı kalmak kaydıyla istekleri halinde
yabancıların dış ülkelerden aldıkları sürücü belgeleri sınav şartı aranmaksızın
karşılığı veya dengi olan sürücü belgesi ile değiştirilir.


             b) Türk vatandaşları ve
ilgili kanunlar ile ikili ve çok taraflı anlaşma hükümleri saklı kalmak üzere
yabancılar, dış ülkelerden aldıkları cinsi için geçerli sürücü belgeleri ile
yabancı ve Türk plakalı araçları ülkemizde kullanabilirler.





1254-38


 


             Türk vatandaşlarının ve
yabancıların; dış ülkelerden aldıkları sürücü belgelerinin değiştirilmesine ve
bu belgeler ile ülkemizde araç kullanmalarına ilişkin esaslar yönetmelikte
gösterilir.


             Sürücü adaylarında
aranacak şartlar:


             Madde 41 – (13/10/1983 tarihli
ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Sürücü belgesi
alacaklarda aşağıdaki şartlar aranır.


             a) (Değişik:
18/1/1985 - KHK 245/11 md.; Aynen kabul: 28/3/1985 - 3176/11 md.)


             Yaş şartı :


             1. A1, A2, F ve H
sınıfı sürücü belgesi alacakların onyedi,


             2. (Değişik :
17/10/1996 - 4199/18 md.) B ve G sınıfı sürücü belgesi  alacakların
onsekiz,


             3. (Değişik :
23/2/2000 - 4535/1 md.) C, D ve E sınıfı sürücü belgesi alacakların
yirmiiki, (Üniversitelerin sürücü eğitimi veren yüksekokulları ve Türk Silâhlı
Kuvvetlerinin askerî ihtisas görevleri için subay ve astsubay sınıf okullarında
ve uzman jandarma okullarında açılan sürücü eğitimi kurslarından mezun
olanlarda bu şart aranmaz.),


             yaşını bitirmiş
olmaları


b) (Değişik:
4/7/2012-6353/14 md.)  Öğrenim şartları:


Öğrenim durumu itibarıyla en
az ilkokul düzeyinde eğitim almış olmaları,


             c)  (Değişik:
30/6/2006 – 5537/1 md.) Sağlık şartları:


             Sağlık şartları
bakımından kimlere hangi tür sürücü belgesi verilebileceği hususu yönetmelikle
düzenlenir. Sürücü belgesi alacakların ilgili yönetmelikte belirtilen hekimden
sürücü olur raporu almaları zorunludur. Bu maddede sözü edilen yönetmelik
İçişleri ve Sağlık bakanlıklarınca müştereken hazırlanarak yürürlüğe konulur.


             d) (Değişik: 18/1/1985 -
KHK 245/11 md.; Aynen kabul: 28/3/1985 - 3176/11md.)


             Eğitim ve sınav şartı:


             Sürücü kursuna katılmış ve
yapılan sınavları da başararak sertifaka almış olmaları.


             e) (Değişik: 17/10/1996 -
4199/18 md.) Hükümlü olmama şartları:


             Türk Ceza Kanununun 403, 404 üncü
maddeleri ile 572/2-3 maddelerinden ikiden fazla ve 1918 sayılı Kaçakçılığın
Men ve Takibine Dair Kanunun 28 ve 29 uncu maddeleri, 6136 sayılı Ateşli
Silahlar ve Bıçaklar Hakkında Kanunun 12 nci maddesinin 3 üncü ve takip eden
fıkralarındaki suçlardan hüküm giymemiş olmaları,


             f) Aynı sınıf sürücü belgesinin
bulunmaması veya belgelerin geri alınmamış olma şartı :


             Önceden verilmiş aynı sınıf bir
başka sürücü belgesinin bulunmaması, sürücü belgelerinin süresiz geri alınmamış
olması veya geçici olarak geri alınmış ise sürenin dolmuş bulunması,


             Zorunludur.


             Sürücülerin sınavları ve sürücü
belgelerinin verilmesi esasları:


             Madde 42 – (Değişik:
18/1/1985-KHK 245/12 md.; Değiştirilerek kabul: 28/3/1985 -3176/12 md.)


             Sürücü belgesi alacak olanların
başvurmaları, sınavları,sağlık muayeneleri, belgelerin verilmesi hakkında
aşağıdaki esas ve şartlar uygulanır


             a) (Değişik :
17/10/1996-4199/19 md.) Sürücülerin sınavları:





1254-39


 


             (Değişik birinci fıkra:
21/5/1997 - 4262/3 md.) Sürücü belgesi alacakların sınavları,
yönetmelikteki esaslara göre Milli Eğitim Bakanlığınca sınav sorumlusu
olabileceğine dair belge verilen yüksekokul mezunu ve asgari "B"
sınıfı sürücü belgesi bulunan sınav sorumluları tarafından yapılır.
Oluşturulacak sınav komisyonuna gerekli görüldüğünde vali onayı ile yukarıdaki
üyelik şartlarını taşıyan bir kamu görevlisi de üye olarak katılabilir. Sınav
sonucunda başarı gösteren sürücülere sertifikaları verilir. Bu sertifikalar, 41
inci maddedeki diğer şartlar aranarak sertifikanın alındığı yer trafik
kuruluşunca sınıfına uygun sürücü belgeleri ile değiştirilmedikçe sahiplerine
karayolunda araç kullanma yetkisi vermez.


             Emniyet teşkilatının moturlu araç
sürücüsü ihtiyacını karşılamak üzere belirli eğitim programları çerçevesinde
yönetmelikte belirtilen esas ve şartlara uygun olarak, illerde emniyet
müdürünün teklifi valinin onayı, merkez birimleri için ilgili daire
başkanlığının teklifi Emniyet Genel Müdür Yardımcısının onayı ile emniyet
teşkilatı mensuplarına sürücü belgesi verilir. Bu sınavlar Emniyet Genel
Müdürlüğünün merkez ve taşra birimlerinde görevlendirilecek sınav sorumluları
tarafından yapılır.


             (Değişik üçüncü paragraf: 30/7/2008
– 5795/4 md.) G
sınıfı sürücü belgesi kapsamındaki iş makinelerinin sürücülerinin ve
operatörlerinin eğitimleri ve eğitimde başarılı olanların sınav başarı
belgeleri Milli Eğitim Bakanlığınca veya Milli Eğitim Bakanlığınca
yetkilendirilen kurumlarca verilir. Bu kurumların işleyişine ilişkin usul ve
esaslar ile uygulanacak öğretim programları Milli Eğitim Bakanlığınca
belirlenir.


             b) Müracaat


             Sürücü belgesi almak isteyenler,
müracaat formunu yetkili memurun önünde imzalarlar. Bu belgede beyan edilen
bilgiler aksi ispatlanıncaya kadar doğru sayılır.


             Müracaat formunun yetkili memura
verilmesi sırasında, sürücü adayları; nüfus cüzdanı aslı ile tahsil belgesini
kamu kuruluşunda çalışanlar için bu kuruluşlar tarafından verilmiş tahsil
durumunu belirliyen tasdikli belgeyi yetkili memura göstermek zorundadırlar.


             (Değişik: 21/5/1997 - 4262/4
md.) Yanlış bilgi veya sahte belge verenler, fiil daha ağır bir cezayı
gerektirmediği takdirde iki aydan üç aya kadar hafif hapis ve 18 000 000 lira
hafif para cezası ile cezalandırılırlar.


c) (Mülga: 17/10/1996 - 4199/47 md.)


Sağlık şartlarında sonradan meydana gelen
değişiklikler ile sahte olan, hile ile alınan veya şartlarına uygun olmadan
verilen sürücü belgeleri:


            
Madde 45 – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Yönetmelikte belirlenen usul ve esaslara
göre trafik zabıtasınca sürücülerin :


            
a) Sağlık durumlarında sürücülüğe engel bedensel bir değişikliğin görülmesi ve
tespiti halinde sağlık kuruluşlarında muayenesi istenir ve yönetmelikte
belirtilen sağlık şartlarını kaybettiği sağlık kurulu raporu ile
belgelendirilenlerin sürücü belgeleri geri alınır. Bunlardan kaybettiği sağlık
şartlarını yeniden kazandıklarını sağlık kurulu raporu ile belgelendirenlere
sürücü belgeleri geri verilir.


            
b) Sahte olduğu,hile ile alındığı veya şartlarına uygun olmadan verildiği
tespit edilen sürücü belgeleri adli işlem yapılmak üzere geri alınır.


 


 


 


 





1254-40


 


            
Bu Kanundaki suçlarla ilgili davalara bakacak mahkemeler ve yetkileri:


            
Madde 112 – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             (Değişik
birinci fıkra : 8/3/2000 - 4550/2 md.) Sürücü belgelerinin geçici olarak geri
alınması hariç olmak üzere bu Kanundaki; hafif para cezasını veya bununla
birlikte hafif hapis cezasını, belgelerin geri alınması ve iptali veya
işyerlerinin kapatılması cezasını gerektiren suçlarla ilgili davalara trafik
mahkemelerinde, bunların bulunmadığı yerlerde yetki verilen sulh ceza
mahkemelerinde bakılır.


            
Bu Kanunda yazılı suçları işleyenler hakkındaki duruşmalar, 3005 sayılı Meşhut
Suçların Muhakeme Usulü Hakkında Kanunun 1 inci maddesinin (A) bendindeki yer
ve aynı Kanunun 4 üncü maddesindeki zaman kayıtlarına bakılmaksızın sözü edilen
kanun hükümlerine göre yapılır.


            
Trafik suçlarına ait kesinleşen karar örnekleri, sürücülerin sicillerine
işlenmek üzere mahkemelerce ilgili trafik şubelerine gönderilir.


            
Bu Kanuna göre görülen davalar, diğer kanunlara göre görülen davalarla
birleştirilemez.


            
Bu Kanunun uygulanmasında, suçun tekrarından söz edilen maddelerinin dışında
tekerrür hükümleri uygulanmaz.


            
Bu Kanuna göre verilen hükümlere diğer kanunlara göre; diğer kanunlara göre
verilen hükümler bu Kanuna göre işlenen suçlarda tekerrüre esas olmaz.


            
Bu Kanunda yer alan "Suçun Tekrarından" maksat, daha önce verilmiş
hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıl içinde aynı suçun tekrar
işlenmesidir.


            
Askeri araçları süren kişiler ile asker kişilerin bu Kanunda yazılı suçlarla
ilgili davalarına da bu mahkemelerde bakılır.


            
Askeri görev ve hizmetlerin yürütülmesi sırasında askeri araç sürücülerinin
asker kişilere karşı işledikleri trafik kazaları ile ilgili suçlarda 353 sayılı
Kanun hükümleri saklıdır.


            
Bu Kanunun; hafif para cezası veya hafif para cezası ile birlikte hafif hapis
cezası yanında veya tek başına belgelerin geri alınması, iptali veya
işyerlerinin kapatılması cezası öngörülmüş olan maddelerindeki suçlarda, Türk
Ceza Kanununun 119 uncu maddesindeki "Kanun maddesinde ayrıca bir meslek
veya sanatın tatili cezasının bulunması bu madde hükmünün uygulanmasına engel
olmaz" hükmü uygulanmaz.


            
Madde 114 – dördüncü fıkra - (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı
Kanunun hükmüdür.) Para
cezaları yetkili memurlarca derhal tahsil edilir. Bu tahsilat makbuz
karşılığında yapılır. Bu makbuzlar damga vergisinden muaftır.


          
 Madde 114 – beşinci fıkra -(3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun
hükmüdür.)  Para
cezaları derhal tahsil olunamadığı takdirde "ceza tutanağı" tanzim
edilir ve bir sureti Maliye Bakanlığınca belirlenecek birime veya kuruma 7
iş günü  içinde gönderilir. (1)


         
  Madde 114 – altıncı fıkra - (3/11/1988 tarihli ve 3493
sayılı Kanunun hükmüdür.) Birinci fıkraya göre yetkili kılınmış personel, sayman
mutemeti olarak görevlendirilmeden, makbuz karşılığı para cezası tahsil eder.


––––––––––––––––


(1)
Bu fıkrada yer alan “ilgili mal sandığına” ibaresi,16/7/2004 tarihli ve 5228
sayılı Kanunun 59 uncu maddesiyle “Maliye Bakanlığınca belirlenecek birime veya
kuruma” olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.





1254-41


 


Madde 115 – üçüncü fıkra - (3/11/1988
tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)  Bu para cezaları, Maliye ve
Gümrük Bakanlığının Sayman mutemetlerine, mal sandıklarına veya 114 üncü
maddesinin birinci fıkrasına göre yetkili kılınmış personele ödenebileceği
gibi, banka veya PTT aracılığı ile de ödenebilir.


             Madde
115 – dördüncü fıkra - (3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)  
(...)(1) mahkemelerce verilen ve sadece hafif para cezalarına ait
olan hükümler kesindir.


            
Madde 119 – birinci fıkra -(17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun
hükmüdür.) Sürücü belgeleri, belge alındıktan sonra bu Kanunun 41 inci
maddesinin (e) bendinde yazılı suçlardan biri ile mahkumiyet halinde süresiz
geri alınır.


Zamanaşımı:


            
Madde 120 – (13/10/1983
tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Hafif para cezaları dışındaki para
cezalarında zamanaşımı süresi beş yıldır.


            
Ek
Madde 13 – (8/3/2000 tarihli ve 4550 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Bu Kanunda yazılı
suçlardan (…)(2) 51 inci maddenin üçüncü fıkrasında geçen “bir yıl
içinde hız sınırını 5 defa ihlal etmek”, 118 inci maddenin ikinci ve üçüncü
fıkralarında yazılı “100 ceza puanını doldurmak” suçlarından birinin tespiti
halinde, sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınması işlemlerine bu Kanunun
6 ncı maddesinde sayılan trafik görevlileri yetkilidir.(2)


32– 6/2/2014 tarihli ve 6518 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numarası: 4.)


             Madde 4 – birinci fıkra – a bendi
– birinci paragraf -(17/10/1996 tarihli ve 4199 sayılı Kanunun hükmüdür.) Karayolu Güvenliği Yüksek
Kurulu;


             Karayolu Güvenliği Yüksek Kurulu
Başbakanın  başkanlığında, Adalet, İçişleri, Maliye, Milli Eğitim, Bayındırlık
ve İskan, Sağlık, Ulaştırma, Orman Bakanları ve Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün
Bağlı Olduğu Bakan ile Jandarma Genel Komutanı, Başbakanlık Devlet Planlama
Teşkilatı Müsteşarı, Emniyet Genel Müdürü ve Karayolları Genel Müdüründen
oluşur.


   33- 20/2/2014 tarihli
ve 6525 sayılı Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numarası: 71.)


             Madde 71 – birinci
fıkra – e bendi - (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kanunun hükmüdür.)  Alarm sırasında
sivil savunma hizmetlerinde görevli bulunan araçlar,


34- 14/4/2016 tarihli ve 6704
sayılı
Kanun
ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.
(Madde numarası: 90, 97.)


Madde 90 – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


Maddi tazminatın biçimi ve kapsamı ile manevi
tazminat konularında Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümleri
uygulanır.


_____________


(1)
Anayasa Mahkemesi’nin 12/12/2007 tarihli ve E.:2003/105, K.:2007/98 sayılı
Kararıyla;  bu maddenin dördüncü fıkrasında yer alan “116 ncı maddede
öngörülen itiraza ilişkin hüküm saklı kalmak üzere, para cezaları ile …” ibaresi iptal edilmiştir.


(2)
6487 sayılı Kanunun 20 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “48 inci maddede
gösterilen “alkollü araç kullanmak” suçunu birinci ve ikinci defasında
işlemek,” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır. 


 





1254-42


 


Madde 97 – (13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


 Zarar gören, zorunlu mali sorumluluk sigortasında öngörülen
sınırlar içinde doğrudan doğruya sigortacıya karşı talepte bulunabilecegi gibi
dava da açabilir.


35- 3/10/2016
tarihli ve 676 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 23.)


Madde 23 – (13/10/1983 tarihli ve 2918
sayılı Kanunun hükmüdür.)


Araçlar, tescil belgesi, trafik belgesi ve
tescil plakaları araç üzerinde ve uygun durumda bulundurulmadan trafiğe
çıkarılamaz.


(Değişik: 21/5/1997 - 4262/4 md.) Bu madde hükmüne
uymayanlar 1 800 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.


36- 2/1/2017
tarihli ve 680 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 115.)


Madde 115- sekinci fıkra-(12/7/2013
tarihli ve 6495 sayılı Kanunun hükmüdür.) Yabancı
plakalı araçların plakalarına düzenlenen, ancak tebliğ edilmemiş olan trafik
idari para cezalarına ilişkin tutanakların tebliği ve tahsiline ilişkin usul ve
esaslar Maliye ve İçişleri bakanlıklarınca müştereken belirlenir.


Madde 24 –
(28/3/1985 tarihli ve 3176 sayılı Kanunun hükmüdür.) Trafik belgesi
verilebilmesi için araca ait tescil belgesi ve mali sorumluluk sigorta
belgesinin ibrazı zorunludur.


   Tescil belgesi,
trafik belgesi ve tescil plakalarının verilmesi şartları, geçerlilikleri,
süreleri, nicelik ve nitelikleri ile diğer esaslar yönetmelikte gösterilir.


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





1255


 


13/10/1983
TARİH VE 2918 SAYILI


                             
KANUN HÜKÜMLERİNDEKİ PARA CEZALARININ


                                  
EVVELKİ MİKTARLARINI GÖSTERİR LİSTE


 


            
1) 3/11/1988 tarihli ve 3493 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki ceza
miktarları:


                                                                                            
CEZA MİKTARI


     
Madde       
Fıkra       
Bend         (13/10/1983 tarih Ve 2918
Sayılı Kanunun Hükmüdür)


—————
———–— ———— ————————————————————––————


         
13             
son            —                                             
ikibin lira


         
23             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
30               
1               
a                                              
ikibin lira


         
30                
l               
b                                              
binbeşyüz lira


         
32               
2             
—                                             
ikibin lira


         
34             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
37             
son           
—                                             
binbeşyüz lira      


         
44             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
46             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
47             
son           
—                                             
ikibin, binbeşyüz lira


         
52             
son           
—                                             
ikibin lira


         
53             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
54             
son           
—                                             
ikibin lira


         
55             
son           
—                                             
ikibin lira


         
56             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
57             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
58             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
60             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
61               
2             
—                                             
binbeşyüz lira


         
62             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
63             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
64             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
66             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
67             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
68             
son           
—                                             
beşyüz lira


         
69             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
71             
son           
—                                             
ikibin lira


         
72               
2             
—                                             
binbeşyüz lira


         
73             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
74             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
75             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
76             
son           
—                                             
ikibin lira


         
77             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
78             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
79             
son            
–                                              
ikibin lira


         
81             
son           
—                                             
ikibin lira


         
91               
4             
—                                             
ikibin lira


         
94             
son           
—                                             
binbeşyüz lira


         
98             
son           
—                                
onbin liradan otuzbin liraya kadar


         
99             
son           
—                                
onbin liradan otuzbin liraya kadar


        
101            
son           
—                                
onbin liradan otuzbin liraya kadar


        
l04             
son           
—                                
onbin liradan otuzbin liraya kadar


        
108              
6             
—                                
onbin liradan otuzbin liraya kadar


 


 

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?