3497 sayılı Kara Sınırlarının Korunması ve Güvenliği Hakkında Kanun

KARA SINIRLARININ
KORUNMASI VE GÜVENLİĞİ


HAKKINDA KANUN


 


Kanun
Numarası                    : 3497


Kabul
Tarihi                           : 10/11/1988


Yayımlandığı
Resmî Gazete   : Tarih  : 22/11/1988      Sayı  : 19997


Yayımlandığı
Düstur              : Tertip : 5                      Cilt   : 28             Sayfa :
165


 


Amaç
ve Kapsam


Madde
1 – Bu
Kanunun amacı; T.C. Devleti kara sınırlarının korunması ve güvenliğinin
sağlanması ile ilgili esas ve usulleri düzenlemektir. Bu Kanun, bu görevleri
yerine getirecek Kara Kuvvetleri Komutanlığı ve bu Komutanlık tarafından tefrik
edilen birliklerle bu birliklerin emrine verilen veya desteğine tahsis olunan
diğer birlikleri kapsar.


 


Görev,
Yetki ve Görev İlişkileri


Madde
2 – Kara
sınırlarını korumak ve güvenliğini sağlamak görevi Kara Kuvvetleri
Komutanlığına ait olup bu görev sınır birliklerince;


1.
Kendi sorumluluğunda olan bölgede sınırı korumak ve güvenliğini sağlamak,


2.
Gümrük hattındaki giriş ve çıkış kaçakçılığı ile kara sınırları boyunca tesis
edilen birinci derece askeri yasak bölge içerisinde suç teşkil eden eylemleri
önlemek, suçluları yakalamak, bu bölgede işlenen meşhut suç faillerini ikinci
derece askeri yasak bölgede de takip etmek ve yakalamak, failler hakkında
zorunlu yasal işlemleri yapmak, yakalanan kişi ve suç delillerini ilgisine göre
mahalli güvenlik kuvvetlerine teslim etmek,


3.
Kara sınırlarından iltica amacıyla giren muharip yabancı ordu mensupları
hakkında 11.8.1941 tarihli ve 4104 sayılı Muharip Yabancı Ordu Mensuplarından
Türkiye'ye İltica Edenler Hakkında Kanun hükümlerini uygulamak, diğer
mültecileri silah, muhimmat ve sair harp araç ve gereçlerinden arıtmak, bu
mülteciler ile beraberlerinde getirdikleri malzemeleri ilgili makamlara teslim
etmek,


Şeklinde
yerine getirilir.


Yukarıda
belirtilen görevler askeri hizmetten sayılır.


Sınır
birlikleri mensupları kendilerine bu Kanun ile verilen görevlerin yapılmasında;
diğer kanunların, silah kullanma yetkisi dahil, güvenlik kuvvetlerine tanıdığı
bütün hak ve yetkilere sahiptirler.


Sınır
birliklerinin bu maddede belirtilen görev ve yetkilerine girmeyen konularda,
diğer kanunlara göre görevli ve yetkili kılınmış makamların görev ve yetkileri
saklıdır.


Kara
Kuvvetleri Komutanlığı bu Kanunda öngörülen görevlerini gerektiğinde, ilgili bakanlıklar,
mülki ve adli makamlar ile güvenlik kuvvetleri ve ilgili kuruluşlarla karşılıklı
yardım ve işbirliği yapmak suretiyle yerine getirir.


 


Mali
Hükümler


Madde
3 – Sınır
birlikleri personeli, bu Kanunla verilen görevlerin ifası sırasında veya bu
görevlerinden dolayı ya da görevleri sona ermiş olsa bile, yaptıkları hizmet
nedeniyle derhal veya bu yüzden maruz kaldıkları yaralanma veya hastalık sonucu
ölmeleri veya engelli hâle gelmeleri veya
yaralanmaları halinde haklarında 3.11.1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdi
Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.[1]


Sınır
birliklerinde görevlerinin niteliği icabı kazandan beslenemeyen erbaş ve erlere
kanuni yiyecek ve istihkak maddelerinin aylık maliyeti kadar tayın bedeli
tutarı, Kara Kuvvetleri Komutanlığınca tespit edilerek Milli Savunma Bakanının
onayından sonra her ay peşin olarak ödenir.


1918
sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanunun müsadir ikramiyesiyle ilgili
60 ıncı maddesi hükümleri, bu Kanun kapsamındaki personel için de uygulanır.


 


Yönetmelik


Madde
4 – Bu
Kanunla belirtilen görevlerin yerine getirilmesi, bakanlıklar, mülki makamlar,
güvenlik kuvvetleri ve ilgili kuruluşlarla yapılacak işbirliği ve koordinasyon
esasları ve Kanunun uygulamasına ilişkin diğer hususlar Milli Savunma, İçişleri
ve Maliye ve Gümrük bakanlıklarınca birlikte çıkartılacak bir yönetmelikle
belirlenir.


 


Uygulanmayacak
Hükümler


Madde
5 – Bu
Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 16.7.1956 tarihli ve 6815 sayılı Sınır, Kıyı ve
Kara Sularımızın Muhafaza ve Emniyeti ve Kaçakçılığın Men ve Takibi İşlerinin
Dahiliye Vekaletine Devri Hakkında Kanun, 10.3.1983 tarihli ve 2803 sayılı
Jandarma Teşkilat, Görev ve yetkileri Kanunu ile diğer kanunların bu Kanuna
aykırı hükümleri uygulanmaz.


 


Geçici
Madde 1 – Doğu ve Güneydoğu sınırlarının korunması ve
güvenliğinin sağlanması görevi Kara Kuvvetleri Komutanlığınca fiilen devir
alınıncaya kadar 6815 sayılı Kanundan doğan görevlerin Jandarma Genel
Komutanlığınca yerine getirilmesine devam olunur.


 


Geçici
Madde 2 – Genelkurmay Başkanlığınca tespit edilecek esaslar
dahilinde;


1.
Jandarma sınır birliklerinin subay, astsubay ve uzman jandarma çavuş hariç olmak
üzere mevcut diğer personeli halen bulundukları hukuki ve mali statüleri ile
Kara Kuvvetleri Komutanlığına devredilir.


2.
Jandarma sınır birliklerinin araç, gereç, silah, mühimmat, melbusat, malzeme ve
demirbaş eşyalarından; Devlete ait veya kiralık bina veya tesisler ile diğer
gayrimenkullerden jandarma içgüvenlik birliklerinin ihtiyacı dışındakilerin
nasıl devredileceği hususu, Kara Kuvvetleri
Komutanlığı ile Jandarma Genel Komutanlığı arasında yapılacak protokolle
düzenlenir.





Geçici
Madde 3 – Jandarma sınır birliklerinin ihtiyaçlarının
karşılanması için yapılmış sözleşmeler ve taahhütler Kara Kuvvetleri
Komutanlığınca uygulanır.


2886
sayılı Devlet İhale Kanununa göre idareye tanınan yetkiler Kara Kuvvetleri Komutanlığınca
kullanılır.


Gerek
personelin devri gerekse sözleşme ve taahhütlerin yerine getirilmesinden
doğacak harcamaların karşılanması için gerekli ödenekler, İçişleri Bakanlığı
bütçesinden Milli Savunma Bakanlığı bütçesine Maliye ve Gümrük Bakanlığınca
aktarılır.


 


Yürürlük


Madde
6 – Bu
Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


 


Yürütme


Madde
7 – Bu
Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.


 


 


3497 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK
GETİREN


MEVZUATIN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR
LİSTE


 







Değiştiren
Kanunun Numarası



3497
Sayılı Kanunun Değişen veya İptal Edilen Maddeleri



Yürürlüğe
Giriş Tarihi






6462



3



3/5/2013









 











[1] 25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “sakat kalmaları” ibaresi “engelli hâle
gelmeleri” şeklinde değiştirilmiştir.