İskan Muafiyetleri Nizamnamesi

İSKÂN
MUAFİYETLERİ NİZAMNAMESİ


 


Bakanlar
Kurulu Kararının Tarihi       : 27.12.1934      No     : 2/1777


Dayandığı
Kanunun Tarihi                    : 14.6.1934        No     : 2510


Yayımlandığı
Resmî Gazetenin Tarihi  : 5.1.1935          No     : 2898


Yayımlandığı
Düsturun Tertibi             : 3                      Cildi : 16      Sayfa  :
367


 


I


Muhacir pasaportu ve vizesi


 


Madde
1 – Türkiye
konsolosları, Dahiliye Vekaletinin kabulüne muvafakat ettiği muhacirlere bulundukları mahal Hükümetince
pasaport verildiği takdirde bu pasaportları pulsuz ve harcsız vize edecekleri
gibi mahalli Hükümeti pasaport vermeğe muvafakat etmediği halde Türkiye
konsolosları bu gibilere harcsız ve pulsuz muhacir vesikası ve eşya ve
hayvanları için de aynı suretle harcsız ve pulsuz vesika verirler.


 


Madde 2 – Konsoloslar,
muhacir vizesi veya vesikası vermek için Dahiliye vekaletinden gösterilen
şartlardan başka şartlar aramazlar.


 


Madde
3 – Türkiye'de
Hükümetten hiç bir iskan yardımı istememek şartiyle gelmek istiyen ve bu yolda
yazılı senet veren ve vaktü hali de yardıma muhtaç olmadığını gösteren Türk
ırkına mensup kimselere Dahiliye Vekaletinden muvafakat cevabı almadan da Türk
konsolosları muhacir vesikası veya vizesi verebilirler.


Bu
suretle gelen muhacirler yalnız İskan Kanunu muafiyetlerinden istifade ederler.
Hükümetten iskan yardımı istiyemezler.


 


Madde
4 – Türk
soyundan olmayıpta Türk kültürüne bağlı bulunanlar, Hükümetten yardım
istememeyi taahhüt de etse ve vaktü halleri yerinde de olsa Dahiliye
Vekaletinden muvafakat cevabı alınmadıkça ve yurt tutacağı yer gösterilmedikçe
konsoloslukca kendilerine muhacir vesikası verilemez ve pasaportları vize
edilemez.


 


Madde
5 – Hükümetten
tam iskan veya yalnız toprak ve ev yeri almak üzere iskan yardımı istiyen
Türklere ve Türk kültürüne bağlı olanlara, Dahiliye Vekaletinin muvafakat
cevabı olmadıkça ve iskan yerleri gösterilmedikçe muhacir vesikası ve vizesi ve
eşya ve hayvan vesikası verilemez.


 


Madde
6 – Dahiliye
Vekaletinden kabulleri hakkında muvafakat cevabı verilip iskan yerleri
gösterilen muhacirlere ister tek, ister toplu olsunlar, konsoloslarca muhacir
vesikası veya vizesi verilince hareketleri günü derhal Dahiliye Vekaletine ve
muhacirlerin çıkacakları ilk iskele veya istasyonun bulunduğu mahal
kaymakamlığına ve iskan yeri kaymakamlığına bildirilecektir.


 


Madde
7 – Türkiye
konsolosları, gerek ayrı, gerek toplu gelmek istiyen muhacirlere en çok
kolaylık gösterecekleri gibi bunlar hakkında bulunlukları mahallin hükümetince
de en çok kolaylık gösterilmesi için teşebbüslerde bulunacaklar ve vapurlara ve
trenlere bindirmekte ve yer buldurmakta ve eşya ve hayvanlarını yerleştirmekte
ve fazla eşyalarını sattırmakta büyük kolaylıklar teminine çalışacaklar ve
muhacirlerin Türkiyede müstahsil vaziyetine girebilmeleri için kendi ziraat ve
sanatlarına lazım olan alat ve edevat ve hayvanatı elden çıkarmayıp birlikte
getirmeğe teşvik ve bunun çarelerini temin için uğraşacaklardır.


 


II


Muhacir ve mültecilerin muafiyetlerden istifadeleri


 


Madde
8 – Muhacirler
sınırlardan girdikleri veya nakliye vasıtalarından ilk çıktıkları yerdeki büyük
mülkiye memuruna, bir hafta içinde müracaat ederek bir tabiiyet beyannamesi
imzalayıp muhacir kağıdı almağa mecburdurlar.


Muhacir
kağıdı alan her muhacir, İskan Kanununda muhacirler hakkında yazılı bütün
muafiyet ve haklardan istifade ederler.


 


Madde 9 – Türk
kültürüne bağlı olmıyanlara, anarşistlere, casuslara, göçebe çingenelere,
memleket dışına çıkarılmış olanlara muhacir kağıdı verilemez.


 


Madde
10 – Muhacir kağıdı verilen muhacirler, sıhhi muayeneye
tabi tutulurlar. Sıhhi muayene meccanı olup o yerin Hükümet doktoru veya Sıhhat
Vekaletinin göstereceği doktor tarafından ve muhacir doktoru olan yerde bu
doktor tarafından yapılır.


Muhacirler,
sıhhi muayene görmedikçe -serbest iskan isteseler dahi - bir yere sevk
olunamazlar.


Muayene neticesinde bulaşık hasta oldukları anlaşılanlar,
Hükümet veya idarei hususiye veya belediye hastahanelerine gönderilip oralarda
meccanen tedavi olunurlar.


Tedaviden
sonra iskan yerlerine gönderilirler.


 


Madde 11 – Muhacir
kağıdı alan muhacirler, bir yıl içinde kendilerini nüfus kütüklerine yazdırmak
için müracaata mecburdurlar. Bir yıl içinde kendini nüfusa yazdırmıyan
muhacirlerden muhacir kağıtları geri alınır ve bunlar askerlik muafiyetinden
istifade edemezler.


 


Madde
12 – Mülteciler ancak tabiiyet beyannamesi imzalıyarak
muhacir kağıdı almakla muhacir sıfatını kazanırlar. Muhacir kağıdı almayan
mülteciler, İskan Kanununun muhacirler hakkındaki muafiyet ve haklarından
istifade edemezler.


 


Madde 13 – 9
uncu maddede yazılı mani sebepler bulunmıyan mülteciler, Türkiye'ye geldikleri
tarihten itibaren iki yıl içinde tabiiyet beyannamesi imzalayıp muhacir kağıdı
almak hakkına
maliktirler. Bu beyannameyi Türkiye'ye geldikleri tarihten itibaren bir yıl
içinde imzalayıp muhacir kağıdı
alarak kendilerini nüfus kütüğüne yazdıranlar, hem askerlik muafiyetinden,
hem de muhacirliğin diğer hak ve muafiyetlerinden istifade ederler. Bu
muameleyi bir yıl geçtikten sonra yaptıranlar askerlik muafiyetinden istifade
edemeyip yalnız muhacirliğin diğer hak ve muafiyetlerinden istifade ederler.
İki yıl geçtikten sonra müracaat edenler hiç bir hak ve muafiyetten istifade
edemezler ve Türk vatandaşlığına ancak Türk Vatandaşlığı Kanunu hükümleri
dairesinde girebilirler.


Bu
gibiler hakkında muhacir kağıdı alıncaya veya Türk vatandaşlığına girinceye
kadar ecnebi muamelesi yapılır.


 


Madde 14 – Muntazam
pasaportla ve ecnebi sıfatiyle Türkiyeye gelmiş olupta Türkiye'de yerleşmek
arzusunu gösteren Türk ırkından olan veya Türk kültürüne bağlı bulunan
kimseler, 9 uncu maddede yazılı mani hallerden biri yoksa ve Dahiliye
Vekaletince muvafık görülüyorsa tabiiyet beyannamesi imzalıyarak muhacir kağıdı
alabilirler ve muhacir hak ve muafiyetlerinden istifade ederler.


 


Madde
15 – Muhacirlerden ve mültecilerden alınacak imzalı
tabiiyet beyannameleri, bir hafta içinde Dahiliye Vekaletine gönderilir.
Vekalet bunların üzerine tabiiyete alınma muamelelerini takip ve ikmal ettirir
ve ikmalinde muhacirleri bir emirname ile yerleştikleri yer nüfus kütüklerine
yazdırır.


Nüfus
kütüklerine yazılan muhacirlerden muhacir kağıdı geri alınarak kendilerine
pulsuz nüfus cüzdanı verilir.


 


Madde
16 – Türkiye'nin terkettiği topraklarda sakin olupta hakkı
hıyarını Türkiye lehine kullanarak Türk tabiiyetini muhafaza eden veya terk
edilen topraklar halkından olup başka bir ecnebi memlekette tevattun etmekle
beraber Türk tabiiyetini taşıyan, Türk ırk ve Türk kültürüne bağlı olanlar,
Türkiye'de yurt tutmak maksadiyle geldiklerinde muhacir olarak kabul olunurlar.
Bunlar da muhacirlere ait her türlü hak ve muafiyetlerden istifade ederler.
Bunların tabiiyet beyannamesi imzalamalarına lüzum olmayıp yalnız diğer
muhacirler gibi muhacir kağıdı almağa mecburdurlar.


 


Madde
17 – Hükümetten iskan veya iskan yardımı istiyen
muhacirler, Hükümetin gösterdiği yere gitmeğe ve Hükümetin gösterdiği yerlerde
oturmağa ve verdiği toprakları almağa mecburdur. Bu mecburiyeti yapmıyanlar
iskan hakkından istifade edemezler.


 


Madde
18 – Hükümetten iskan veya iskan yardım talebi, ancak
Türkiye'ye girdiği tarihten başlamak üzere iki yıl içinde yapılabilir.


İki
yıl geçtikten sonra vukubulan talepler dinlenemez.


 


Madde
19 – İskan talebi, tabiiyet beyannamesi verirken bu
beyannameye yazmakla veya yerleşilen yerde vali veya kaymakama ağızla veya yazı
ile müracaat edilerek muhacir defterine iskan talebini yazdırmakla yapılır. Bu
müracaatı muhacir kağıdına veya hüviyet cüzdanına kaydedilir.


 


Madde
20 – İskan talebi vuku bulunca bu talebin vukuundan
itibaren üç ay içinde iskan işinin bitirilmiş olması mecburidir. Bu iskana,
imkan yoksa mümkün olmadığı on gün içinde talebi edene ve Vekalete bildirilecektir.


 


Madde 21 – Tabiiyet
beyannamesini imzalayıp muhacir kağıdı aldıktan sonra ecnebi tabiiyeti
iddiasında bulunanlardan muhacir kağıdı geri alınır ve kendileri memleketten
çıkarılır.


Tabiiyete
alınma muamelesi ikmal edilmiş olursa o vakit usulen tabiiyetten çıkarılırlar.


 


III


Gümrük muafiyetlerinin tatbik suretleri


 


Madde
22 – Muhacir ve mültecilerin kanunun 31 ve 32 nci maddeleri
mucibince gümrük muafiyetinden istifade edebilmeleri için muhacir kağıdından
maada mahallin vali veya kaymakamlığınca bir de (Gümrük muafiyet kağıdı)
tanzimi mecburidir.


Muafiyet
kağıdı gümrük dairesine gelmiş olan muhacir ve mültecinin kanunun 31 inci
maddesine dahil eşyası ve hayvanları başka bir muameleye tabi tutulmaksızın
gümrükçe derhal serbest bırakılır.


Ancak
31 inci maddede gösterilen miktarları tecavüz eden eşya ve hayvanlar ile 32 nci
madde hükümlerine dahil eşya ve hayvanlar için ayrıca bir de ithalat
beyannamesi vererek muamelelerini ikmal ettirmek ve gümrük resmini ödemek icap
eder.


 


Madde
23 – Gümrük daireleri muafiyet kağıdı kendisine gelmiş olan
muhacirlerin ve mültecilerin eşya ve hayvanlarını süratle ve diğerlerine
tercihan çıkarmağa ve azami kolaylık göstermeğe mecburdurlar.


 


Madde
24 – Muafiyete dahil eşyaları ve hayvanları tayin ve takdir
etmek vazife ve mesuliyeti (Muafiyet kağıdı) veren makamlara aittir.


 


Madde 25 –
(Gümrük muafiyet kağıdı) verebilmek için muhacirin ve mültecinin evvela muhacir
kağıdı veya nüfus kağıdı almış bulunması ve aşağıdaki memur veya heyetlerden
alınmış bir veya bir kaç vesika göstermesi lazımdır:


A
– Hariçten muhacir sevkine memur zat veya heyetlerden;


B
– Mahalli Türk konsolosluklarından;


C
– Hareket ettikleri mahallerde, A ve B fıkralarında yazılı memurlar bulunmadığı
takdirde mahalli islam cemaatinden;


Ç
– Türk veya müslüman olan muhtar ve ihtiyar heyetlerinden.


Bu dört yerin birinden veya bir kaçından alınmış bir veya
bir kaç eşya ve hayvan vesikası gösteremiyen veya gösterdiği vesikaların
sıhhatinden veya muhteviyatından şüphe edilen muhacir ve mültecilerden 26 ncı
maddede yazılı (eşya ve hayvan beyannamesi) alınır.


İşbu
vesikalar eşya ve hayvanların cinsini, nevini ve miktarını göstermekle beraber
vesika sahibinin malı bulunduğunu ve ticaret eşyası ve ötedenberi satagelmekte
olduğu ticaret mallardan olduğunu ve mevcut nakit ve satılan menkul ve
gayrimenkul mallar mukabili ise Türkiye'de meşgul olacağı sanat ve meslek
şubesi için tedarik edilmiş eşya bulunduğunu sarahatle göstermelidir.


 


Madde
26 – Eşyaları ve hayvanları için geçen maddede gösterilen
vesikalardan birini ibraz etmiyen veya vesikalarından şüphe edilen muhacir ve
mültecilerden alınacak (eşya ve hayvan beyannamesi) aşağıdaki malümatı ve
imzaları ihtiva edecektir:


A
– Getirilen eşya ve hayvanların cinsi, nev'i ve miktarı,


B
– Eşya ve hayvanların kime ait olduğu sarahati,


C
– Eşya tüccar malı ise ötedenberi satagelmekte bulunduğu eşyalardan aldığını ve
nakit veya satılan menkul ve gayrimenkul mal bedeli mukabili ise bu cihetin
tasrihi,


Ç
– Gelen bir fert ise yalnız bunun tarafından, bir aile ise aile reisi ile
beraber aile fertlerinden reşit olanları tarafından imzalanacaktır.


D
– Gelenler birkaç aile ise, her birinin beyannamesi aile reisi ve aile fertlerinden
reşit olanları ile beraber diğer aile reisleri tarafından imzalanacaktır.
Gelenler beşten fazla aile ise, yalnız beş aile reisine imzalattırılmakla
iktifa olunacaktır .


E
– Beyannameye imza koyanların hüviyetleri açıkça olarak yazılacaktır.


 


Madde 27 – Getirilen
eşya ve hayvanlar bir cemaate, bir köye, bir mahalleye ait müşterek eşya ve
hayvanlardan ise, vesika gösterilmiş olsun olmasın ayrıca 26 ncı maddedeki
(eşya ve hayvan beyannamesi) alınacak ve beyannamenin altına bu eşya ve
hayvanların veya bedellerinin yine cemaatin, köyün veya mahallenin müşterek
ihtiyaçlarına kullanılacağına dair bir de şerh yazılarak o cemaat, o köy veya
mahalleden beraber gelmiş bulunan bütün aile reislerine ve bunların miktarı
yirmiden fazla ise, ileri gelenlerinden yalnız yirmisine imzalattırılacaktır.
Bu müşterek eşya, gümrükçe bu beyannameye imza koyanlara teslim olunur.


 


Madde 28 – (Gümrük
muafiyet kağıdı) veren makam gösterilen vesikalara ve alınan eşya ve
hayvan beyannamesine rağmen şüphelendiği eşya ve hayvanlar hakkında gerek
muafiyet kağıdını vermeden ve gerek
verdikten sonra tahkikat yaptırır, lüzumlu görürse muafiyet kağıdını verdikten
sonra konsolosluklar vasıtasiyle de tahkikata devam eder.


 


Madde 29 – Muafiyetleri
miktara tabi olan eşyanın ve hayvanların muhalli rayice göre toptan kıymetleri,
(Gümrük muafiyet kağıdı) nda onu tanzim eden makam tarafından gösterilecek ve
gümrüksüz geçecek miktarlarla gümrük resmi verilerek geçecek miktarlar ayrı,
ayrı işaret edilecektir.


 


Madde 30 – Gümrük
muafiyet kağıtlarına esas olan muhacir ve mültecilerin gösterdikleri vesikalar
ve alınan eşya ve hayvan beyannamesi ve varsa tahkikat evrakı (Gümrük muafiyet
kağıdı) ile birlikte - veren makam tarafından - gümrük dairesine gönderilir.
Gümrük dairesi bu evrakı, evrakı müsbite olarak saklar.


 


Madde 31 – Gümrük
daireleri (Gümrük muafiyet kağıdı) üzerine gümrüksüz ve gümrüklü olarak
gümrükten çıkarılan eşyanın bir listesini üç gün içinde (Gümrük muafiyet
kağıdını) veren makama yollar. O makam da muhacir ve mültecilerin iskan
edileceği veya serbest yurt tutacağı kaymakamlığa bu listeyi ve bir cemaate
veya köye veya mahalleye ait müşterek eşya ve hayvanlar hakkındaki beyannamenin
de bir suretini yollar. Bu listeyi son alan kaymakamlık, gümrükten geçirilmiş
bulunan eşyanın muhacirin ve mültecinin kendisine ait olup olmadığını ve
cemaate ait eşyaların müşterek eşya olarak kullanılmadığını tahkik ettirir.


Tahkikat
neticesinde kanunun hükümlerine aykırı ithalat yapıldığı anlaşılırsa 32 nci
maddenin hükmünü tatbik ettirir ve bu neticeyi ithal muamelesini yapmış bulunan
gümrük dairesine de bildirir.


 


Madde 32 – Tahkikat
neticesinde muaf veya mümtaz olarak ithal edilmiş bulunan malın o muhacir veya
mültecinin malı olmadığı veya ötedenberi satageldiği ticaret eşyasından
bulunmadığı veya kendisine ait olmıyan bir para ile satın alarak getirdiği
sabit olursa yahut Türk tabiiyetine girmekten vazgeçerse veyahut Türk
tabiiyetine alınmazsa kanunun 34 üncü maddesi mucibince gümrük resimleri usulen
tahsil olunur. Bunun için muhacir ve mültecilerin yerleştiği mahallin vali veya
kaymakamı tarafından bu resmin tahsili için mahallin malmüdürlüğüne emir
verilir. Malmüdürlüğü usulen bu resmi İskan Kanunu hükümlerine göre tahsil
eder.


Maliye dairesi, tahsilatı hem emri veren Mülkiye makamına
ve hem eşyayı ithal eden gümrük dairesine bildirmeğe mecburdur; ancak tahkikat
neticesi İskan Kanunu hükümlerinden istifade edilip gerek muaf olarak ve gerek
gümrüğü verilerek geçirilen eşyanın ve hayvanların muhacir ve mültecilerden
gayrı birisine ait olduğunu gösterirse bu eşya ve hayvanların gümrüğü bu
muhacir ve mülteciden tahsil olunmak üzere yukardaki muamele yapılmakla beraber
asıl eşya ve hayvanlar ve sahipleri haklarında (1918) numaralı kaçakçılık
kanunu hükümleri tatbik olunmak üzere tahkikat evrakı ile beraber vali veya
kaymakam tarafından o mıntaka ihtisas mahkemesine sevk olunur.


 


Madde
33 – Gümrük daireleri İskan Kanunu hükümlerine göre muaf
eşya geçiren muhacir ve mültecilere mahsus bir defter tutarlar. Kanuna aykırı
mal geçirildiği kaymakam tarafından vukubulan işarları da bu deftere yazarlar
ve bunu o mahallin malmüdürlüğü ile muhabere ederek gümrük resmi tamamen tahsil
edilinceye kadar takip ederler.


 


Madde
34 – Temiz olan memleketlerden gelen muhacir ve
mültecilerin getirdiklerli hayvanların menşe, ve sağlık şehadetnamesi
bulunmadığı takdirde bunlar hakkında 1234 numaralı Hayvan Sağlık Zabıtası
Kanunun 6 ncı maddesi dairesinde muamele ifa olunur.


 


Madde
35 – Muhacir bir aile, zat, ev meşgale ve meslek eşyalarını
ve hayvanlarını beraberinde de getirebilir, ayrı olarak da, kısım kısım da
getirtebilir. Ancak ticaret eşyasının ve fabrika mevaddı iptidaiyesinin ve
masnuatının ve hayvan sürülerinin ve muafiyeti miktara bağlı eşyanın birden
getirilmesi mecburidir.


 


Madde
36 – Muhacirlere ait zat ve ev eşyalarının müfredat
listesini gümrüğe vermek ihtiyaridir. Ancak bunlardan hiç kullanılmamış
müceddetlerinin listelere veya muafiyet vesikalarına yazılması icap eder.


 


IV


Naklolunan yerlilerin ve göçebelerin muafiyetten
istifadeleri


 


Madde 37 – Hükümetçe
naklolunan yerlilerin ve iskan edilen göçebelerin kanunen kabul olunan
muafiyetlerden istifade edebilmeleri yeni nakil ve iskan olundukları yerin
nüfus kütüklerine yazılmış ve Hükümetçe yerleştirilen veya gösterilen yerde
yurt tutmuş bulunmalarına bağlıdır.


 


Madde
38 – İçerde bir mıntakadan diğer bir mıntakaya veya bir
mıntaka içinde bir yerden diğer yere Hükümetçe yapılan nakillerde,
nakledilenlerin derhal nüfus kayıtlarını yeni yer nüfus kütüklerine ve keza
askerlik muamelelerinin yeni yer askerlik şubelerine nakletmek mecburidir. Bu
kayıt nakli, Dahiliye Vekaletinin eski ve yeni yer mülkiye makamlarına
şahısların nakli hakkında vereceği emir üzerine şahısların nakilleriyle
birlikte yapılır. Dahiliye Vekaletinin musaddak emir sureti nüfus dairelerinde
evrakı müspite olarak saklanır.


 


Madde
39 – Bir yerde iskan edilen göçebeler, başka bir yerde
nüfusa yazılı iseler, bunların nüfus ve askerlik kayıtları o yerden re'sen
celbedilerek yeni yer nüfus kütüklerine ve askerlik şubelerine kaydolunur ve
eski yerdeki kayıtları silinir. Dahiliye Vekaletinin iskan emri sureti evrakı
müspite olarak nüfus dairesinde hıfzolunur. Bir yerde nüfusa yazılı değilseler,
iskan edildikleri yerin nüfus kütüklerine yeniden kaydolunur.


 


Madde 40 – İçerde
Hükümetçe yapılan nakillerde askerlik muafiyeti yalnız I numaralı mıntakalardan
II numaralı mıntakalara veya II numaralı mıntakalardan I numaralı mıntakalara
ve keza III numaralı mıntakalardan I ve II numaralı mıntakalara nakledilenlere
munhasır olup bir iskan mıntakası içinde bir yerden diğer yere naklolunanlar bu
muafiyetten istifade edemezler.


 


Madde 41 – Vergi
ve resim ve tapu muafiyeti Hükümetçe iskan edilen bütün göçebelere ve I
numaralı mıntakalarda Hükümetçe iskan edilen yerlilere ve I ve III numaralı
mıntakalardan II numaralı mıntakalara Hükümetçe naklolunanlara şamildir. II
numaralı mıntakalarda bir yerden başka yere Hükümetçe naklolunan yerliler, bu
muafiyetlerden istifade edemezler.


 


V


Meccanen veya asgari tarife ile nakiller


 


Madde 42 – Valiliklerden
veya kaymakamlıklardan verilen tasdikli muhacir ve eşya ve hayvan vesikaları veya defterleri istasyon memurlarına
ve devlet vapurları acentalarına gösterilince bu vesika ve
defterlerin ihtiva ettiği eşhas ve eşya ve hayvanlar Devlet Demiryollarında ve vapurlarında meccanen naklolunur.


Bu
vesikalarda ve defterlerde muhacirlerin ve eşya ve hayvanlarının binecekleri
ilk ve inecekleri son istasyon veya liman gösterilecektir. Parakende nakliyat
müracaat üzerine ilk vasıta ile yapılır. Toplu nakliyatın karada üç gün ve
denizde bir hafta önceden vali ve kaymakamlarca alakadarlara miktarlariyle
birlikte haber verilmesi ve haberden itibaren bu müddet içinde yapılması
mecburidir.


 


Madde
43 – İçerde Dahiliye Vekaletinin emri veya İcra Vekilleri
Heyetinin karariyle bir yerden başka yere naklolunacak kimseler (yerli veya
göçebe) ve eşya ve hayvanları da valiliklerce veya kaymakamlıklarca verilecek
vesika veya defterlerle muhacirler gibi Devlet Demiryollarında ve vapurlarında
meccanen naklolunurlar. Ancak bu vesika veya defterlerde Dahiliye Vekaletinin
nakil emirnamesinin tarih ve numarasının yazılı bulunması meşruttur.


 


Madde
44 – İmtiyazlı nakliye şirketleri aynı vesika ve
defterlerle naklolunacak muhacirler ve mülteciler ve naklolunanlar ve eşya ve
hayvanları hakkında asgari tarifelerini ve asgari tarifesi olmıyanlar asker
nakliyatına mahsus tarifelerini tatbik etmeğe mecburdurlar.


Aynı vesika ve defterlerle imtiyazlı tahmil ve tahliye
şirketleri, muhacirleri ve mültecileri ve naklolunanları ve eşya ve
hayvanlarını asgari tarifeleriyle tahmil ve tahliye ederler.


 


Madde 45 – Meccanen
veya asgari tarife ile nakil, bir defaya mahsustur; ancak Dahiliye Vekaletinin
tensip ve emirleriyle iskan yerleri değiştirilen muhacir ve mülteciler,
göçebeler ve naklolunanlar ve eşya ve hayvanları yeni iskan yerlerine kadar
meccanen veya asgari tarife ile naklonurlar. Bunların vesika ve defterlerinde
de Dahiliye Vekaletinin emirnamesi tarih ve numarası yazılmak mecburidir.


 


Madde 46 – Devlet
kara ve deniz nakliye vasıtaları veya imtiyazlı nakliye şirketleri, vali veya kaymakamlardan verilmiş tasdiklı defter veya vesika
gösteren muhacirleri, mültecileri ve Hükümetçe nakledilen
yerlileri ve göçebeleri ve bunların eşyalarını ve hayvanlarını bekletmeksizin
ilk vasıta ile defter veya vesikalarda yazılı istasyon veya limanlara
göndermeğe, imtiyazlı tahmil ve tahliye şirketleri de süratle ve tercihan
bunları irkap veya tahliye etmeğe mecburdurlar.


 


VI


Türlü hükümler


 


Madde 47 – Bir
aile, efradından bir veya bir kaçını eski yerinde bırakıp bir kısmını beraber
getirmek veya yalnız gelmek veya sonradan diğerlerini getirtmek yoliyle muhacir
olabilirler, bu takdirde gelen fert veya fertler tabiiyet beyannamesi verirler
ve kalan fertleri de bu beyannamenin arkasında gösterirler. Yalnız gelen fert
veya fertler için muhacir kağıdı verilir.


Bu
suretle gelen aile bütün fertleri mevcut şekilde iskan olunur; bütün fertlerin
gayrimenkul iskan istihkakları verilir. Ancak yalnız mevcut bulunan fertlerin
hisseleri tapuya bağlanır; diğerlerinin hisseleri geldikçe tapuya tescil
edilir. Üç yıl içinde gelmiyen fertlerin hisseleri Hükümetçe geri alınır.


 


Madde
48 –
Muhacirlerin ve mültecilerin verecekleri veya kendilerine verilecek beyanname,
vesika ve sair evrak her türlü damga ve pul resminden muaftır.


 


Madde
49 – 2510 numaralı kanun hükümleri dairesinde hazırlanmış
ve Şürayı Devletçe görülmüş olan işbu Nizamnamenin hükümleri neşri tarihinden
muteberdir.


 


Madde
50 – Bu Nizamnamenin hükümlerini icraya İcra Vekilleri
Heyeti memurdur.