2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu

1339












 


HUSUSİ
HASTANELER KANUNU


 


Kanun
Numarası                              : 2219


Kabul
Tarihi                                     : 24/5/1933


Yayımlandığı
Resmî Gazete            : Tarih: 5/6/1933 Sayı: 2419


Yayımlandığı
Düstur                       : Tertip: 3   Cilt: 14   Sayfa: 275


 


BİRİNCİ FASIL


Hususi hastanelerin tarifleri ve
açılma şartları


 


Madde
1 – Devletin
resmi hastanelerinden ve hususi idarelerle belediye hastanelerinden başka
yatırılarak hasta tedavi etmek veya yeni hastalık geçirmişlerin zayıfları
yeniden eski kuvvetlerini buluncaya kadar sıhhi şartlar içinde beslenmek ve doğum
yardımlarında bulunmak için açılan ve açılacak olan sağlık yurtları
"hususi hastaneler" den sayılır. Bunların açılma, kullanma, kapanma
şartları bu kanunun hükümlerine bağlıdır.


           


Madde
2 – Kendi mevzuatına göre hususi şirketler ve müteahhitler ve
fabrikalar ve ticaret, ziraat, sanat ve nafıa işlerinde çok işçi çalıştıran
şahıslar, amele birlikleri ve bu gibi diğer şahıslar ve teşekküller tarafından
kendi işçilerinin ve işlerinde kullandıkları adamlarının hastalıklarını tedavi
ve sağlıklarını korumak için açılacak hastane, revir ve diğer
sağlık yurtları bu kanunun hükümlerine bağlı olmayıp bunların açılma ve kapanma
şartları kendi mevzuatına göre yapılır. Bunların açılmalarında, bağlı oldukları teşekküller tarafından, bir beyanname
ile Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletine bildirilir.[1]


           


Madde
3 – Hususi
hastaneler Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin müsaadesile açılır. Bu
müsaadenin verilmesi için şahıslara ait hastanelerin mesul müdürleri ve diğer
hastanelerin de bağlı oldukları teşekküllerin salahiyetlileri tarafından
Valiliğe bir istida verilir. Bu istidada açılmak istenilen hastanelerin yeri,
hastane yapılarının vasıfları ve ne gibi hastaları kabul ve ne kadar paralı
veya parasız hasta tedavi edileceği, konulacak yatak sayısı, hastane işlerini
çevirecek mesul müdürün ismi, hastanenin kurulması ve çalıştırılması için
konacak karşılık paranın ne kadar olduğu açıkça yazılarak aşağıdaki vesikalar
da bu istidaya bağlanır:


1
– Hastane yapılacak bina ve müştemilatının vaziyeti, mevkii, dört yanı, su
yollarının, lağımlarının tertiplerini gösterir iki tane harita;


2
– Hastane yapılacak bina ve müştemilatının iç bölmelerini ve tesisatını
gösterir her kat için ayrı ayrı iki tane plan;


3
– Hastane içinde yapılacak bütün tertipleri ve teçhizleri gösteren etraflı iki
rapor;


4 – Açılmak istenilen
hastanenin kurulması ve çalıştırılması için lazım gelen sermayenin
mevcudiyetini ve ne kadar olduğunu gösterir vesikalar.


           


Madde 4 – Üçüncü maddeye göre verilen istida
üzerine hastane yapısı ve başka şartları Sıhhat ve İçtimai Muavenet Müdürü ile
Devlet idarelerinde çalışan bir mühendis tarafından tetkik olunarak eksikleri
varsa tamamlattırıldıktan sonra valinin de düşündükleriyle beraber bu kağıtlar
dosyası Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletine gönderilir. Vekaletçe de lüzum
görülecek tetkikler yapıldıktan sonra şartlara uygun görülürse açılma ruhsat
kağıdı verilir. Bu hastaneler, açılma ruhsat kağıdı verildikten sonra altı ay
içinde açılmazsa ruhsat kağıdının hükmü kalmaz.


           


Madde 5 – Yeniden yapılacak hastane ve
müştemilatı planları tetkik olunmak üzere evvela Sıhhat ve İçtimai Muavenet
Vekilliğine gönderilir.


İnşatın hitamından altı
ay sonra hastane açılmazsa dördüncü madde hükmü tatbik olunur.


           


Madde 6 – Hususi hastanelerin başkalarına
devrinde eski sahiplerinin ilişkileri kesildikten sonra bu kanunun üçüncü ve
dördüncü maddeleri hükümleri yaptırılır.


Devir alacak kimse bu
mükellefiyetleri ifa edinceye kadar hastanenin eski sahibinin mesuliyeti devam
eder.


           


Madde 7 – Hakiki veya hükmü şahıslar tarafından
hastane açılmak üzere teberrü veya vakfolunan para ve malların idaresi vakfeden
tarafından Evkaf İdaresi, Vilayet hususi idareleri ve belediyeler gibi Devlet
teşkilatına verildi ise bu hastaneler tayin edilen bu idareler tarafından, eğer
vakfeden tarafından mütevelli gösterilmemiş ise Vilayet hususi idareleri
tarafından tesis ve idare olunur. Bu hastanelerin kurulma ve çalıştırılmaları
umumi hastaneler gibidir. Tesis ve idareleri Devlet teşkilatından başkasına
verilmiş olan vakıf hastaneler bu kanun hükümlerine bağlı olup idare işleri
vilayetlerin murakabesi altındadır,


           


Madde 8 – Bu kanun ile gösterilen vasıf ve
şartlarda olmayarak hekimler ve diğer şahıslar tarafından hasta yatırılmak için
hususi yerler açılması veya hekimlerin muayenehane veya oturdukları yerlerin
bir parçasına hasta yatırarak tedavisine tahsis etmeleri yasaktır.


                                              


İKİNCİ
FASIL


Hususi
hastanelerin teşkilatı


           


Madde 9 – Hususi hastanenin mes'ul bir müdürü
bulunur. Bu müdürün Türkiye'de sanatını yapmağa izinli Türk hekim olması ve
ikisi hastanelerde olmak üzere en aşağı beş yıl Türkiye'de hekimlik etmiş
veyahut Devlet meslek memurluklarında çalışmış bulunması, herhangi bir suçtan
dolayı ağır hapse veya şeref ve haysiyeti bozan suçlar yüzünden hapse mahküm
olmaması lazımdır.


1219 numaralı kanunda
gösterilen (Ali Haysiyet Divanı) kararile muvakkaten sanatının icrası yasak
edilen hekimler bu yasağın sürdüğü zaman içinde hastanelerde mesul müdür
olamaz.


           


Madde 10 – Hakiki şahıslardan gayriye ait olan
hastanelerde mali hususatı temin ve idare tarzlarını murakabe etmek üzere mensup
oldukları teşekküller tarafından olunan idare heyetleri bulunur.


           


Madde 11 – Munhasıran emrazı akliye malüllerinin
muhafaza ve tedavisine veya çocuk hastalara veyahut doğum yardımlarına mahsus
hususi hastanelerin müdürü mesulleri bunların her birine ait tababet
şubelerinde, verem sanatoryumlarının müdürü mesulleri de emrazı dahiliyede
birinci sınıf mütehassıs tabip olurlar.


           


Madde 12 – Hususi hastaneler, almağa mezun
oldukları hastalar için bu hastaların istedikleri hekimleri davete ve tedavinin
bu hekimler tarafından yapılmasını kabule mecburdurlar. Eğer hastalar hariçten
hekim getirmek arzu ve talep etmezlerse hastaneler bu vazifeyi birinci sınıf
muvazzaf mütehassıs tabiplerine tevdi ederler. Bu mütehassıslar bakılması
kendilerine tevdi edilen hastaların tedavisinden mesuldürler. Birinci sınıf
mütehassıs mesul müdürler, kendi ihtisas şubeleri mütehassıslığını da üstlerine
alarak yapabilirler.


           


Madde 13 – Yirmi yataklıya kadar olan hususi
hastahaneler hasta bakıcılardan ve diğer işler için kullanılan adamlardan başka
bir hasta bakıcı hemşire (doğum evleri için ebe) kullanmağa mecburdurlar. Yatak
sayısı yirmiden fazla olanlarda en az ne kadar hemşire çalıştırılacağı bir
yönetmelik ile tayin olunur.[2]


           


Madde 14 – Hakiki şahıslarla şirketlerden başkalarına
ait olan veya sırf hayır için açılan hususi hastahaneler dışarıdan gelen
hastaları parasız muayene ve tedavi etmek ve parasız ilaç vermek üzere
hastahaneye bağlı poliklinik ve diplomalı eczacı idaresinde eczahane
açabilirler.


           


Madde 15 – 14 üncü madde hükmüne girmemiş hususi
hastahanelerden otuz yataklıya kadar olanlar (her vakit hazır bulundurulması
mecburi olanlardan başka)ilaçları şehir eczahanesinden alabilirler. Elli
yataklıya kadar olanların ilaçlarını nasıl alacakları, hastahanenin yerinin
şehre uzaklığına göre, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletince tayin olunur.
Bütün hususi hastanelerden yatak sayısı elliden fazla, olanlar bir eczahane ile
lüzumu kadar eczacı bulundurmak mecburiyetindedirler. Hususi hastanelerden
bedelle dışarıya ilaç verilmesi yasaktır.


           


Madde 16 – Her hususi hastanede yatak sayısına
uygun şekilde seririyat laboratuvarı ve arıtma etüvü, verem sanatoryumlarında
her türlü teşhis yapılacak kuvvette bir röntgen cihazı, cerrahi ve doğum
ameliyelerini yapan hastanelerde muntazam ameliyathaneler bulunur. Bu tesisat
bulunmayan hastaneler hasta alamazlar. Verem sanatoryumları, doğum evleri ve
bulaşıcı hastalıklar kabul edenlerden başka hususi hastanelerde, yatak sayısı
yirmi beşten noksan olduğu ve yakınında şehre ait temizleme istasyonu bulunduğu
halde, arıtma etüvleri bulundurmak mecburi değildir.


           


Madde 17 – Hususi hastane binalarının tahsis
edilecekleri işlere göre ne gibi vasıf ve şartlarda olmaları lazımgeldiği bir
yönetmelik ile tayin edilir.[3]


           


Madde 18 – Doğum evlerinden başka hususi
hastanelerde hastalar için yatak sayısı en aşağı ondan az olamaz. Ruhsat
kağıtlarından yazılı yatak sayısının artırılması ve azaltılması ve hastanenin
başka bir yere taşınması Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin müsaadesile
olur.


           


Madde 19 – Mesul müdürlüğü de deruhde etmiş
hususi hastane sahibi ölürse hastane kapatılarak ruhsatı geri alınır. Fakat
varisleri hastaneyi işletmek isterlerse hastane kapatılmıyarak mahalli
Hükümetin malümat ve muvafakatile derhal bir tabip vekil seçilir ve bir ay
içinde matlup evsafı haiz yeni mes'ul müdür tayin olunur. Diğer hususi
hastanelerin mes'ul müdürlerinin ölümünde veya mes'ul müdürlükten büsbütün
ayrılmalarında da hastane yine kapatılmaz; mahalli Hükümetin muvafakat ve
malümatı ile derhal bir vekil tabip seçilmesi şartiyle bir ay içinde yeni
mes'ul müdürü tayin edilir.


           


Madde 20 – Müdürü mesullerin mazeretleri
zuhurunda yerlerine aynı evsafta bir hekim bırakmak ve mahalli Hükümet tabibine
malümat vermek şartiyle bir haftaya kadar hastaneden infikakleri caizdir. Bir
haftadan fazla infikak için Sıhhat ve İçtimai Muavenet müdürlerinden izin
alırlar. Bu iznin müddeti üç ayı geçemez.


           


Madde 21 – Hususi hastanelerin yapacakları
hizmetlere göre nevileri ve her birinin idare şekilleri ve muhakkak bulunması
lazımgelen sıhhi ve tıbbi eşya, alet ve ilaçların cinsleri ve en aşağı
bulunması şart olan miktarları, hastane yapılarının sıhhi şart ve vasıfları ve
iç taksimleri, fenni kayıtların tanzim ve muhafazası, hekimlerin ve
müstamdemlerin kadrosu, hastaların Kabul ve muayeneleri ve cerrahi ameliyeden
evvel müşahede kağıdına kaydı icap eden hususlar, bu kanunun neşrinden sonra,
Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletince tanzim edilecek bir yönetmelik ile tayin
olunur.[4]


           


Madde 22 – Bu kanunun neşri zamanında mevcut
hususi hastanelerin mes'ul müdürleri ve sahipleri 21 inci maddede yazılan
nizamnamenin neşrinden sonra altı ay içinde kendi hastanelerinin her türlü
hususlarını kanun ve nizamname hükümlerine göre tamamlamağa borçludurlar.


                                              


ÜÇÜNCÜ
FASIL


Hususi
hastanelerin vazifeleri


                                              


Madde 23 – Hususi hastanelerin müdürleri
hastanelerin her türlü mali ve idari işlerinden mes'ul ve hastaların fenni
şekilde tedavi ve istirahatlerini temine mecburdurlar.


           


Madde 24 – Hususi hastanelere ruhsat
kağıtlarında nevi bildirilen hastalar kabul ve tedavi olunurlar. Bulaşıcı ve
salgın hastalıklardan ait olduğu vekaletçe tayin olunanlar ancak hususi
taksimat ve teşkilatı olan hususi hastanelere alınırlar.


           


Madde 25 – Hususi hastanede yatan hastalar tıbbi
müşavere veya tedavi için dışardan istedikleri hekimleri çağırabilirler. Bu
hekimlerin hastaya cerrahi ameliyat yapabilmeleri tababet ve şuabatı
sanatlarının icrası tarzına dair kanunun 23 üncü maddesi hükmüne bağlıdır.


           


Madde 26 – Hususi hastanelerde para ile yatan
hastalardan sınıflarına göre alınacak gündelik ücrette; ikamet, iaşe ve hastalığın
icaplarına göre yapılması lazımgelen bütün bakım ve hastanede yapılan basit
laboratuvar muayeneleri ve 12 nci maddede yazılı hastanenin muvazzaf mütehassıs
hekimleri ücretleri dahildir. Ancak cerrahi ameliyeler ile hastanın istemesile
dışarıdan çağrılacak hekimin muayene ve tedavi paralariyle ilaç ve
pansumanlarına sarfolunan malzeme ve röntgen muayenelerinin paraları hastalar
tarafından ayrıca ödenir.


Fakat verem
sanatoryumlarında röntgen muayenesi için hiç bir ücret alınmaz.


           


Madde 27 – Hususi hastanelerde mütehassıslar
tarafından kullanılan ve mahsus kanunlarındaki vasıflarda bulunan röntgen ve
sesiriyat laboratuvarlarında hastanede yatmıyanlara ait muayeneler yapılabilir.


           


Madde 28 – Hususi hastanelerde yatan hastalardan
sınıflarına göre alınacak gündelik ücret Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletince
uygun görülecek miktardan fazla olamaz.


           


Madde 29 – Karın,  göğüs  ve  beyin 
ameliyeleriyle  diğer  mühim  ameliyelerin  icrasından  evvel  yapılması 
lazımgelen  seriri  tetkikatla  laboratuvar  muayenelerine  ve  bunların 
müşahade  kağıtlarında  tamamen  tesbitine  ve  ameliyattan  evvel  hastanın 
mevcutsa  bünyevi  ve  arızi  manialarının  tadil  ve  izalesine  ve  bir  an 
evvel  ameliyat  yapılması   icap  eden   vak'alarda  seriri  tetkiklerin  ve 
laboratuvar  muayenelerinin  tehiri sebeplerine  ve  saireye  ait  hükümler 
21  inci  maddede  yazılı  yönetmelik  ile  tayin  olunur.[5]


           


Madde 30 – Hastalık icabı veya başka sebeplerden
dolayı mes'ul müdürün veya tedavi eden tabibin talebile hususi hastanelerden
diğer hastanelere kaldırılan hastaların isimleri ve kaldırma sebepleri hasta
kaldırıldıktan sonra yirmi dört saat içinde mes'ul müdür tarafından Hükümet
tababetine yazı ile bildirilir.


           


Madde 31 – Hususi hastanelere ruhsat
kağıtlarında yazılan parasız yatak sayısı kadar her zaman parasız hasta kabul
ve bu hastalar kabul edildikleri sınıflara göre yurttaki paralı hastalar gibi
ihtimamla tedavi olunur. Parasız kabul olunan hastalar kendi arzulariyle
dışarıdan davet olunacak tabiplere ait ücretlerden başka bir para veya başka
bir şey vermiyecekleri gibi kendilerinin veya veli ve vasilerinin yazılı
muvafakatleri olmaksızın paralı kısma kaldırılamazlar.


           


Madde 32 – Hususi hastaneler ihtisas daireleri
içinde bulunan ve resmi makamlar tarafından para ile tedavi edilmek üzere
gönderilen hastaları alır ve tedavi ederler. Ani bir arıza veya kaza
neticesinde müstacelen tedaviye muhtaç olan şahısların hususi hastanelere
müracaat veya nakillerinde hastanece derhal acele tedavilerini yapmak
mecburidir. Bunlardan fakir olanların yatırılarak tedavileri lazımsa hastanenin
parasız kısmına alınır. Parasız yatakları olmıyan hastaneler bu fakir hastaları
nakilleri kabil hale gelinceye kadar yatırarak tedavi ederler. Bu suretle
yatırılan fakir hastalara ait gündelik tedavi ve ilaç paraları o yerin
belediyesince ödenir.


           


Madde 33 – Hususi hastanelerin fenni ve idari
muameleleri ve her türlü sıhhi şartları Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin
murakabesi altında olup, lüzum görüldükçe Sıhhat ve İçtimai Muavenet
müfettişleri ve müdürleri, kazalarda Hükümet tabipleri tarafından teftiş ve
hastanenin her türlü vesikaları tetkik olunur.


Teftiş neticesinde
görülen noksanlar, mevzuata aykırı haller ve hastaneler mesaisinin cereyan
suretleri müessesenin teftiş defterine teftişi yapan tarafından kayıt ve imza
ve ayrıca yazılacak teftiş raporu da Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletine
gönderilir.[6]


                                              


DÖRDÜNCÜ
FASIL


Cezai
hükümler


           


Madde 34 – 33 üncü maddede yazılı teftiş
neticesinde meydana çıkarak müesseselerin teftiş defterine kayıt ve rapor ile
Vekalete bildirilen ve bu kanun ile ayrıca ceza tayin edilmemiş olan fenni
kayıtlarda, malzeme, alat, eşyada ve binaların sıhhi şartlarında ve hastane
hizmetlerindeki noksanlar ile fenni ve idari diğer eksikliklerin tayin edilecek
zamanlar zarfında tamamlanması Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından
müessese mes'ul müdürüne yazı ile ihtar olunur.


           


Madde 35 – (Mülga:
2/1/2014-6514/34 md.)


           


Madde 36 – Usulen meydana çıkacak aşağıda yazılı
noksanlar ikmal edilinceye kadar hususi hastanelerin bir kısmına veya tamamına
vilayetler tarafından yeniden hasta kabulü yasak edilir.


1 – 22 nci madde
hükümleri yapılmazsa;


2 – 13 üncü maddede
yazılan hastabakıcı hemşireler bulunmazsa;


3 – Mes'ul müdürün ölümü
veya kati olarak hastaneden infikakinden sonra bir ay zarfında yerine başkası
tayin olunmazsa veya mes'ul müdür izinsiz olarak arzusile bir haftadan fazla
hastaneyi terkederse;


4 – Hastane binalarının
sıhhi ve fenni şartlarında ehemmiyetli derecede noksanlık olur ise veya
hastaların tedavi ve istirahatlerine müessir olacak derecede sıhhi ve fenni
hizmetlerde noksanlık görülürse;


5 – 16 ncı madde ahkamı
tamamile icra edilmez ise;          


           


Madde 37 – 35 inci maddede yazılan sebepler ile
hastaneye veya bir kısmına hasta kabulü yazı ile tebliğ suretiyle yasak
edildiği halde hasta kabulüne devam eden hususi hastanelerin ruhsat kağıtları
Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından geri alınır.


           


Madde 38 – Aşağıdaki hallerde şahıslar
tarafından açılmış olan hususi hastanelerin ruhsat kağıtları geri alınır. Ve
vakıf hastaneler ile diğer hususi hastanelerin mes'ul müdürleri tebdil edilir:


1 – İki defa yapılan
ihtara rağmen mes'ul müdür hastane vazifelerini ihmalde devam ederse;


2 – Mes'ul müdür (9) uncu
maddede yazılı suçlardan dolayı hapse mahküm olur veya müessese dahilinde
hastanelerin veya hastanenin nezahet ve şerefini bozan yasak işler yapılmasına
göz yumar veya bu işleri kendisi işlerse;


3 – Mes'ul müdür sıhhi
sebepler haricinde bir senede iki kere izinsiz olarak birer haftadan veya bir
defada on beş günden fazla hastaneyi terkederse.


 


Madde 39 – 38 inci maddenin birinci ve ikinci
fıkraları mucibince hastanesinin ruhsat kağıdı geri alınan veya müdürlükten
çıkarılan bir mes'ul müdür başka bir hususi hastanede mes'ul müdür ve Devlet
hastaneleriyle hususi idare ve belediye hastanelerinde baştabip veya müdür
olamaz.


 


Madde 40 – Ruhsat kağıtları geri alınan hususi
hastanelere Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin iş'arı üzerine yeniden hasta
kabulü yasak ve mevcut hastalar tesbit edilir. Bu hastaların hastane tarafından
tedavilerinin ikmal veya diğer hastanelere nakillerinden sonra hastane
kapatılır. Ruhsat kağıtlarının geri alınması ve hasta kabulünün yasak edilmesi
tebliğ ve mevcut hastaların miktarı tesbit olunduktan sonra yine hasta kabulüne
devam eden mes'ul müdürlere bin Türk Lirası idarî
para cezası verilir.[7]


           


Madde 41 – Harice ilaç satan yahut mezun olduğu
sayıdan fazla yatıran hususi hastanelerin mes'ul müdürlerine
ikibin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Yalnız 32 nci maddede
tasrih olunan ani bir arıza veya kaza neticesinde hastahanelere müracaat eden
veya naklolunan hastalar ile müstacelen tıbbi ve cerrahi müdahaleye muhtaç olan
hastaların kabulü bu hükümden müstesnadır.7


           


Madde 42 – (Değişik:
23/1/2008-5728/73 md.)


Yatan
hastalardan 26 ve 27 nci maddelere aykırı olarak fazla ücret alan hususi
hastanelerin işletenlerine onbin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca,
fazla tahsil edilen ücret geri alınarak ilgililere iade edilir.


           


Madde 43 – (Değişik:
23/1/2008-5728/74 md.)


29 uncu
maddede yazılan cerrahi ameliyeleri aynı maddede yazılı tetkik ve tedavileri
yapılmadan icra eden tabiplere, fiilleri suç oluşturmadığı takdirde, beşbin
Türk Lirası idarî para cezası verilir. Eğer bu suretle cerrahi ameliye yapılan
hasta vefat eder ve vefatın ameliyattan evvel yapılması lazım ve mümkün olan
şartların ifa edilmemesinden ileri geldiği meydana çıkarsa cerrahi ameliyeyi
icra eden tabip hakkında Türk Ceza Kanununun ilgili maddeleri tatbik olunur. 29
uncu maddenin son fıkrasında yazılı zaruri sebeple ameliyattan evvel ifa
edilmeyen şartlardan ve bunların neticelerinden dolayı cezaya hükmolunmaz.


           


Madde 44 – (Değişik:
23/1/2008-5728/75 md.)


Tedavisini
üstüne aldığı hastaları, yerine vekil bırakmadan izinsiz olarak kendi
arzularıyla terkederek bu hastaların tedavisiz kalmalarına sebep olan, 11 inci
maddede yazılan mütehassıs tabiplere ikibin Türk Lirası idarî para cezası
verilir. Eğer bu suretle tedavisiz bırakılmak neticesi olarak hasta kişinin
hastalığının ağırlaşması veya ölmesi halinde mes’ul mütehassıs tabip hakkında
Türk Ceza Kanununun ilgili maddeleri tatbik olunur.


           


Madde 45 – (Mülga:
2/1/2014-6514/35 md.)


           


Madde 46 – (Mülga:
23/1/2008-5728/578 md.)


           


Madde 47 – 26 Şubat 1313 tarihli Nizamname
hükümleri kaldırılmıştır.


           


Madde 48 – Bu kanun neşri tarihinden muteberdir.


           


Madde 49 – Bu kanunun hükümlerini icraya Adliye,
Sıhhat ve İçtimai Muavenet ve Dahiliye Vekilleri memurdur.


 


 


2219 
SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN


MEVZUATIN
VEYA ANAYASA MAHKEMESİ TARAFINDAN İPTAL


EDİLEN
HÜKÜMLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ


GÖSTERİR
LİSTE


 


 







Değiştiren Kanunun/KHK’nin/ İptal Eden Anayasa
Mahkemesi Kararının Numarası



 

2219 Sayılı Kanunun Değişen veya İptal Edilen
Maddeleri



 

Yürürlüğe Giriş

Tarihi






4854



–



6/5/2003






5728



35, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46



8/2/2008






6514



35, 45



18/1/2014






KHK/700



2, 13, 17, 21, 29, 33



24/6/2018 tarihinde birlikte yapılan Türkiye Büyük
Millet Meclisi ve Cumhurbaşkanlığı seçimleri sonucunda Cumhurbaşkanının
andiçerek göreve başladığı tarihte (9/7/2018)









                              


                                                                                   



 


 


                                                                                  


 


 


 

















[1]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 11 inci maddesiyle, bu maddede yer
alan “kanunlarına ve nizamname ve şartnamelerine” ve “kanun ve nizamname ve
talimatnamelerine” ibareleri “mevzuatına” şeklinde değiştirilmiştir.







[2]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 11 inci maddesiyle, bu maddede yer
alan “nizamname” ibaresi “yönetmelik” şeklinde değiştirilmiştir.







[3]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 11 inci maddesiyle, bu maddede yer
alan “nizamname” ibaresi “yönetmelik” şeklinde değiştirilmiştir.







[4]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 11 inci maddesiyle, bu maddede yer
alan “nizamname” ibaresi “yönetmelik” şeklinde değiştirilmiştir.







[5]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 11 inci maddesiyle, bu maddede yer
alan “nizamname” ibaresi “yönetmelik” şeklinde değiştirilmiştir.







[6]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 11 inci maddesiyle, bu maddede yer
alan “kanuna ve nizamnameye” ibaresi “mevzuata” şeklinde değiştirilmiştir.


 







[7]
24/4/2003 tarihli ve 4854 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle; 40 ıncı maddede
yer alan "on beş günden üç aya kadar hafif hapis cezasile" ibaresi,
"seksenyedimilyon lira idarî para cezasıyla"; 41 inci maddede yer
alan "yüz liradan iki yüz liraya kadar hafif para cezası" ibaresi,
"yüzyetmişdörtmilyon lira idarî para cezası"; 42 nci maddesinde yer
alan "iki yüz liradan beş yüz liraya kadar ağır para cezası" ibaresi,
"üçyüzkırkyedimilyon lira idarî para cezası" olarak 6/5/2003
tarihinden geçerli olmak üzere değiştirilmiştir. Daha sonra 23/1/2008 tarihli
ve 5728 sayılı Kanunun 71 inci maddesiyle; 40 ıncı maddede yer alan “müdürler seksenyedimilyon lira idarî para cezasıyla
cezalandırılır.” ibaresi “müdürlere bin Türk Lirası idarî para cezası
verilir.”şeklinde, aynı Kanunun 72 nci maddesiyle; 41 inci maddede yer alan
“müdürlerinden yüzyetmişdörtmilyon lira idarî para cezası alınır.” ibaresi,
“müdürlerine ikibin Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklinde
değiştirilmiştir.