Hayvanların Korunması Hakkında Uygulama Yönetmeliği

HAYVANLARIN
KORUNMASI HAKKINDA


UYGULAMA
YÖNETMELİĞİ


 


BİRİNCİ
BÖLÜM


Başlangıç
Hükümleri


Amaç


MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı;


a) Ev hayvanlarını
sahiplenme şartlarını, sahiplenilen hayvanların insanlara ve çevreye
verecekleri zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri, ev hayvanı satış
yerlerinin görev ve sorumlulukları ile ev hayvanı satan kişilere verilecek
eğitime ilişkin esasları,


b) Sahipsiz hayvanların
toplanması, rehabilitasyonu, hayvan bakımevlerinde barındırılması,
sahiplendirilmesi ve sahiplenilmesi ile bu hayvanların insan, hayvan ve çevre
sağlığına verebileceği olumsuz etkileri önlemeye yönelik alınacak tedbirleri,


c) İl Şube Müdürlüğü, yerel
yönetim, özel hayvan yaşamevi, sorumlu veteriner hekim ve hayvan sahibinin
görev ve sorumluluklarını,


ç) Hayvanların her türlü
ticarî amaçlı gösteri, reklam ve benzeri film ile fotoğraf çekimlerinde
kullanılmasına ilişkin usul ve esasları,


d) Kanunî istisnalar ile
tıbbî ve bilimsel gerekçeler doğrultusunda hayvanların ötanazisi ile ilgili
usul ve esasları,


e) İl hayvanları koruma
kurullarının çalışma usul ve esaslarını,


f) 24/6/2004 tarihli ve
5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu hükümlerinin uygulanmasının denetlenmesi
ve denetim elemanlarının niteliklerine ilişkin usul ve esasları,


g) Hayvanların korunması ve
sahipsiz hayvan popülasyon kontrolüne yönelik faaliyetlerin desteklenmesi
amacıyla Bakanlık bütçesine konulan ödeneğin kullanımına ilişkin usul ve
esasları,


ğ) 5199 sayılı Kanunda
belirtilen, idarî para cezalarının uygulanmasına dair usul ve esasları,


h) Bakanlıkça belirlenen
tehlike arz eden hayvanlar ile ilgili uygulamalara dair usul ve esasları,


belirlemektir.


Kapsam


MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, 1 inci maddede belirtilen amaçlar
doğrultusunda yapılacak düzenlemeleri ve alınacak önlemleri kapsar.


(2) Bu Yönetmelik, 5199
sayılı Kanunun 28/A maddesinde yer alan suç kapsamındaki fiiller ile ilgili
uygulamaları kapsamaz.


Dayanak


MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 24/6/2004 tarihli ve 5199 sayılı
Hayvanları Koruma Kanununun 5 inci, 6 ncı, 10 uncu, 13 üncü, 15 inci, 17 nci ve
19 uncu maddelerine, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri,
Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 7 nci, 9 uncu ve 11 inci maddelerine ve
28/8/2003 tarihli ve 2003/6168 sayılı Bakanlar Kurulunun Kararı ile onaylanan
Ev Hayvanlarının Korunmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 12 nci maddesine
dayanılarak hazırlanmıştır.


Tanımlar


MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte yer alan;


a) Ağızlık: Hayvanın diğer
canlılara zarar vermemesi için ağzına takılan koruyucuyu,


b) Aşılama: Vücudun
bağışıklık sistemini uyararak hastalıklara karşı özel antikor üretilmesi ve
hastalığı yapan etkenle karşılaşıldığında antikorlar sayesinde hastalık
oluşumunu önleyen işlemi,


c) Bakanlık: Tarım ve Orman
Bakanlığını,


ç) Büyük ırk köpek: Cidago
yüksekliği kırk santimetre ve üzerinde olan köpekleri,


d) Denetim elemanı: 5199
sayılı Kanunda belirtilen denetimleri ve bu Kanun çerçevesinde kabahat teşkil
eden fiilleri işleyenler hakkında işlem yapmakla Bakanlık merkez ve taşra
teşkilatı ve/veya mahallin en büyük mülkî amirince görevlendirilen resmi
veteriner hekimi veya diğer kamu görevlilerini,


e) Dezenfeksiyon: Hastalık
yapıcı mikroorganizmaların fizikî, kimyevî yöntemler ve ultraviyole ile yok
edilmesi işlemini,


f) Dijital kimliklendirme:
Hayvanların mikroçip veya benzeri sayısal veri içeren tanımlama araçları ile
kayıt altına alınmasını,


g) Doğal yaşam alanı:
Hayvan bakımevine getirilen hayvanların rehabilitasyon işlemlerinin
tamamlanmasının ardından hayvan refahı ilkeleri gözetilerek barındırıldığı
yerel yönetimlerce kurulan tesisi,


ğ) Etoloji: Bir hayvan
türünün doğuştan gelen, kendine özgü davranışlarını inceleyen bilim dalını,


h) Etolojik özellikler:
Hayvanların sosyal, beslenme, refah ve davranış modellerinin mekanizmalarına
ilişkin fizyolojik temelleri kapsayan özelliklerini,


ı) Ev hayvanı: Gerçek veya
tüzel kişiler tarafından evde, işyerlerinde ya da arazisinde özel ilgi ve refakat
amacıyla sahiplenilerek muhafaza edilen bakımı ve sorumluluğu sahiplerince
üstlenilen her türlü hayvanı,


i) Evcil hayvan: İnsan
tarafından kültüre alınmış ve eğitilmiş hayvanları,


j) Genel Müdürlük: Doğa
Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünü,


k) Güçten düşmüş hayvan:
Bulaşıcı ve salgın hayvan hastalıkları haricinde yaşlanma, sakatlanma,
yaralanma ve hastalanma gibi çeşitli nedenlerle fizikî olarak iş yapabilme
yeteneğini kaybetmiş binek ve yük hayvanlarını,


l) Hayvan bakımevi:
Bakanlıktan izin alınmak suretiyle kurulan, hayvanların sahiplendirilinceye
kadar barındırıldığı ve rehabilite edildiği tesisi,


m) Hayvan bakımevi
sorumlusu: Hayvan bakımevlerinde yasal düzenlemelerle belirlenmiş hizmetleri ve
sorumlulukları yerine getirecek olan hayvan bakımevi yöneticisini,


n) Hayvan hastanesi: Bütün
hayvanların hastalıklarının teşhis ve tedavilerinin ayakta veya yatarak
yapıldığı yeri,


o) İl hayvanları koruma
kurulu: İl sınırları içinde hayvanların korunmasından ve sahipsiz hayvanlardan
kaynaklı sorunların tespiti ve çözümlerine yönelik çalışmaları yürütmek üzere
oluşturulan ve insan, hayvan ve çevre sağlığına ilişkin önlemleri belirlemekle
görevli kurulu,


ö) İl Şube Müdürlüğü: Doğa
Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünün görevleri kapsamına giren iş ve
işlemleri yürütmekle görevli Tarım ve Orman Bakanlığı Bölge Müdürlüğüne bağlı
İl Şube Müdürlüğünü,


p) İşaretleme: Hayvanların
tanınmasını sağlamak amacıyla, bu hayvanların yaşamı ve davranışları üzerine
olumsuz etkisi olmayan, dayanıklı malzemeden yapılan; sahipsiz hayvanlara
mikroçip veya benzeri dijital kimlik ile kulak küpesinin, sahipli hayvanlara
ise mikroçip veya benzeri dijital kimliğin uygulanması işlemini,


r) Karantina: Bulaşıcı bir
hastalığı bulunan ya da bulaşıcı hastalık şüphesi taşıyan hayvanların veteriner
hekim kararına istinaden zorunlu olarak geçici süreyle tecrit edilmesini,


s) Kısırlaştırma: Bir
hayvanın üreme kabiliyetinin veteriner hekim tarafından kalıcı olarak
sonlandırılmasını,


ş) Kurul sekretaryası:
Tarım ve Orman Bakanlığı Bölge Müdürlüğüne bağlı ilgili İl Şube Müdürlüğünü,


t) Küçük ırk köpek: Cidago
yüksekliği kırk santimetrenin altında olan köpekleri,


u) Mahallî idare birliği:
Birden fazla mahallî idarenin, yürütmekle görevli oldukları hizmetlerden
bazılarını birlikte görmek üzere 26/5/2005 tarihli ve 5355 sayılı Mahalli İdare
Birlikleri Kanununa istinaden kendi aralarında kurdukları kamu tüzel kişisini,


ü) Mikroçip: Uluslararası
standartlara göre üretilmiş ve deri altına özel bir cihazla uygulanan salt
okunur pasif radyofrekans tanımlama malzemesini,


v) Müşahede: Bakımevine
getirilen hayvanların herhangi bir hastalık taşıyıp taşımadıklarının tespit
edilmesi maksadıyla ön sağlık muayenelerinin yapılarak gözlem altına
alınmasını,


y) Özel hayvan yaşamevi:
Bakanlıktan izin alınmak suretiyle gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerince
kurulan ve sahiplenilen hayvanların barındırıldığı tesisleri,


z) Pasaport: 26/2/2018
tarihli ve 30344 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kedi, Köpek ve Gelinciklerin
Kimliklendirilmesi ve Kayıt Altına Alınmasına Dair Yönetmelik kapsamında
sahiplendirilen hayvanlar için oluşturulan belgeyi,


aa) Popülasyon: Belirli bir
bölgede yaşayan aynı türe ait bireylerin oluşturduğu topluluğu,


bb) Rehabilitasyon:
Sahipsiz hayvanların tedavi ve parazit mücadelesinin yapılmasını, aşılanmasını,
kısırlaştırılmasını ve dijital kimliklendirme yöntemleri ile işaretlenmesini,


cc) Resmî veteriner hekim:
Bu Yönetmelik kapsamında verilen görevleri Bakanlık adına yapan Bakanlık
personeli veteriner hekimi,


çç) Sahipli hayvan: Bir
kişi, kurum, kuruluş ya da tüzel kişilik tarafından sahiplenilen; bakımı,
aşıları, periyodik sağlık kontrolleri yapılan ve Bakanlık veri tabanına
kaydedilen ev hayvanlarını,


dd) Sahiplenilebilecek
hayvan: İnsan ve hayvanların hayatı ile sağlığı için tehlike teşkil etmeyen,
olumsuz davranışları bulunmayan ve sahiplenilmesi yasak olan hayvanlar dışında
kalan, rehabilitasyon süreci tamamlanmış hayvanları,


ee) Sahiplenilmesi yasak
hayvan: Bakanlıkça belirlenen tehlike arz eden hayvanları,


ff) Sahipsiz hayvan:
Sahipli hayvanlar dışında kalan evcil hayvanları,


gg) Sorumlu veteriner
hekim: Hayvan bakımevlerinde mevzuatta belirlenmiş hizmetleri ve sorumlulukları
yerine getiren veteriner hekimi,


ğğ) Tehlike arz eden
hayvan: Bakanlıkça belirlenen tehlike arz eden köpek ırkları ve melezlerini,


hh) Tür: Birbirleriyle
çiftleşebilen ve üreme yeteneğine sahip verimli döller verebilen popülasyonu,


ıı) Veteriner hekim:
9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk
Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere
Dair Kanun uyarınca mesleğini icra eden ve bu Kanunun 5 inci maddesinde
belirtilen görev ve yetkileri kullanan kişiyi,


ii) Yerel yönetim: İl özel
idareleri, büyükşehir ve büyükşehir ilçe belediyeleri, il belediyeleri, diğer
ilçe ve belde belediyelerini,


jj) Zoonoz hastalık: İnsan
ve hayvanların birbirlerine bulaştırabildikleri hastalıkları,


ifade eder.


İKİNCİ BÖLÜM


Görev ve
Sorumluluklar


İl Şube Müdürlüğünün
görev ve sorumlulukları


MADDE 5- (1) İl Şube Müdürlüğünün görev ve sorumlulukları şunlardır:


a) Hayvanların korunması,
refahının sağlanması ile ilgili kurum ve kuruluşların il düzeyindeki
faaliyetlerinin koordinasyonunu sağlamak.


b) İl hayvanları koruma
kurulunun çalışmalarına katılmak ve kurulun sekretaryasını yürütmek.


c) Hayvan sevgisi ve
korunması ile ilgili eğitici faaliyetleri ilgili kurum veya kuruluşlar ile
koordineli olarak düzenlemek.


ç) Bu Yönetmeliğin
uygulanmasını sağlamak için gerekli denetimleri yapmak ve denetim sonucunda bu
Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlara 5199 sayılı Kanunun ilgili
maddelerinde belirlenen hükümleri uygulamak.


d) Denetim elemanlarınca,
bu Yönetmelik kapsamında el konulan hayvanların yerel yönetimler aracılığıyla
hayvan bakımevine gönderilmesini koordine etmek.


e) Bu Yönetmelik
hükümlerine göre, hayvan bakımevi kurmak isteyen yerel yönetimler ile özel
hayvan yaşamevi kurmak isteyen gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerinin
müracaatlarını değerlendirmek; hayvan bakımevi, özel hayvan yaşamevi ve doğal
yaşam alanı kurulacak arazileri incelemek ve uygun olması halinde yer seçimi
uygunluk belgesi düzenlemek.


f) Bu Yönetmelikte
belirtilen şartları haiz hayvan bakımevleri, doğal yaşam alanları ve özel
hayvan yaşamevleri için çalışma izin belgesini düzenlemek.


g) Uygulanan idarî
yaptırımlara dair bilgileri, idarî yaptırımın uygulandığı tarihi müteakip en
geç otuz gün içerisinde Bakanlıkça oluşturulan veri tabanına girmek.


ğ) 5199 sayılı Kanunun 24
üncü maddesi hükmünce hayvan bulundurması yasaklanan gerçek veya tüzel
kişilerin bilgilerini, Bakanlıkça oluşturulan veri tabanında hayvan sahiplenme
kısıtlaması konulmak üzere ilgili il veya ilçe tarım ve orman müdürlüklerine
bildirmek.


İl hayvanları koruma
kurulunun görev ve sorumlulukları


MADDE 6- (1) İl hayvanları koruma kurulunun görev ve sorumlulukları
şunlardır:


a) Hayvanların korunması,
sorunların tespiti ve çözümlerini karara bağlamak üzere, av ve yaban
hayvanlarının ve yaşama alanlarının korunması ve avcılığın düzenlenmesi
hususlarında alınmış olan, Merkez Av Komisyonu Kararları göz önünde
bulundurularak; hayvanların korunması ve kullanılmasında, onların yasal
temsilciliği niteliği ile 5199 sayılı Kanunun 16 ncı maddesinde belirtilen
görevleri yerine getirmek.


b) İl sınırları içinde
insan, hayvan ve çevre sağlığına ilişkin gerekli önlemlerin alınması ve
sahipsiz hayvanların toplanması, rehabilitasyonu, barındırılması ve
sahiplendirilmesi ile ilgili faaliyetleri, yerel yönetimler ve tarım ve orman
il müdürlükleri ile eşgüdüm sağlayarak yaptırmak.


c) İlde kurulacak hayvan
bakımevleri ve hayvan hastanelerini desteklemek, geliştirmek, denetlemek ve
gerekli önlemleri almak.


ç) Hayvan bakımevlerinin,
ilgili mevzuat hükümlerince belirlenen kriterlere uyumlu hale getirilmesi için
kararlar almak ve uygulanmasını sağlamak.


d) Hayvanların korunması
ile ilgili olarak çeşitli kişi, kurum ve kuruluşların il düzeyindeki
faaliyetlerini izlemek, yönlendirmek ve bu konuda gerekli eşgüdümü sağlamak.


e) Hayvan sevgisi,
korunması ve sahiplenilmesi ile ilgili eğitici faaliyetleri, yerel yönetimler
ile koordineli olarak düzenlemek.


f) İl sınırları içinde,
hayvanların korunmasına ilişkin sorunları belirleyerek, koruma sorunlarının
çözüm tekliflerini içeren beş yıllık ve on yıllık plan ve projeler yapmak,
yıllık hedef raporları hazırlayıp Bakanlığın uygun görüşüne sunmak ve insan,
hayvan ve çevre sağlığına ilişkin her türlü önlemi almak.


g) Hayvan bakımevlerinin,
doğal yaşam alanlarının ve özel hayvan yaşamevlerinin gerektiğinde çalışma
izinlerini iptal etmek ve bu tesislerdeki hayvanların uygun bir tesise
aktarılmasını sağlamak.


ğ) Kişilerin hayvan
bakımevlerinden sahiplenebileceği hayvan sayısını belirlemek.


h) Gerek görülmesi
durumunda bu Yönetmelik kapsamında denetime yetkili mercilerin görev dağılımını
belirlemek.


ı) Hayvan bakımevlerinin ve
doğal yaşam alanlarının ildeki sahipsiz hayvan sayısına kıyasla yeterliliğini
değerlendirmek.


Yerel yönetimlerin görev
ve sorumlulukları


MADDE 7- (1) Yerel yönetimlerin görev ve sorumlulukları şunlardır:


a) Sahipsiz veya güçten
düşmüş hayvanları 5199 saylı Kanun hükümlerince toplatmak suretiyle çalışma
izni alarak kurmuş oldukları hayvan bakımevlerine getirmek.


b) Hayvan bakımevine gelen
hayvanları Bakanlıkça oluşturulan veri tabanına kaydederek müşahede altına
almak, hayvanların rehabilitasyonlarının yapılmasını müteakip hayvanları
bakımevinde barındırmak veya sahiplendirmek.


c) 5199 sayılı Kanunun 13
üncü maddesini uygulamak.


ç) Sahipsiz köpeklere
ilişkin yürütülen iş ve işlemlerde popülasyonun sorun yarattığına belediye
meclisinde karar verilmesi halinde Ev Hayvanlarının Korunmasına Dair Avrupa
Sözleşmesinin 12 nci maddesini uygulamak.


d) Hayvan bakımevinde
bulunan hayvanlardan sahiplendirilmeye uygun olanların sahiplendirilmesi için
kampanyalar düzenlemek, yerel yönetim ilân panoları ile yerel yönetimin
internet ortamı ve diğer tüm yayın organlarında duyuru yapmak.


e) Sahipsiz hayvanların
beslenmesi amacıyla, bölgesinde bulunan resmi kurum yemekhanesi, otel, konut,
lokanta, işyeri, fabrika ve benzeri yerlerin sahiplerinin uygun görmesi halinde
işletmelerinde, konutlarında ve mutfaklarında oluşan hayvan beslemeye elverişli
besin maddelerini toplamak.


f) Hayvan bakımevlerinden
sahipsiz kedi ve köpek sahiplenmek isteyen gerçek veya tüzel kişiler için
Sahipsiz Hayvan Edinme Formunun doldurulması ve formun, sorumlu veteriner hekim
tarafından onaylanması suretiyle Bakanlık sistemine kaydedilmesi ve hayvan pasaportunun
oluşturulmasını sağlamak.


g) Hayvan bakımevinden
köpek sahiplenmek isteyenlerden 23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti
Kanunu kapsamındaki yönetim planını ve bu doğrultuda bağımsız bölümde köpek
bulundurabileceğine dair yöneticiden temin edilen izin belgesini istemek.


ğ) İl hayvanları koruma
kurulu kararlarına uymak.


h) Hayvan bakımevlerinde
oluşan atık ve artıkların çevre ve toplum sağlığına zarar vermesini önlemek.


ı) Hayvan bakımevlerinde
hayvan üretimini engellemek.


i) Ev hayvanları ile hayvan
bakımevlerinde ölen hayvanları 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu ve
ilgili mevzuat çerçevesinde bertaraf etmek veya usulüne uygun olarak kireç ile
gömmek.


j) Kedi ve köpek
sahiplerinin ölümü ya da hayvanına bakamayacağını bildirdiği durumlarda; kedi
ve köpekleri hayvan bakımevlerine kabul etmek, Bakanlık veri sisteminden
sahiplilik statüsünü düşürüp sahipsiz hayvan statüsüne almak, sahiplendirmeye
uygun olanları yerel yönetimlere ait hayvan bakımevlerinde bakmak ve
sahiplendirilmeye uygun olanları sahiplendirmek.


k) Ev hayvanı satan işletme
sahiplerine verilecek eğitimi düzenlemek.


l) Denetim elemanlarınca el
konulan hayvanları hayvan bakımevine götürmek ya da bakımevi bulunmaması
halinde bakımevi bulunan en yakın yerel yönetime ait hayvan bakımevine götürmek
veya el konularak hayvan bakımevlerine getirilen hayvanları kabul etmek.


m) Hayvan bakımevinde
veteriner hekim çalıştırmak.


n) 5199 sayılı Kanun
kapsamında hayvan bakımevi kurma zorunluluğu olmayan yerel yönetimlerce
getirilen sahipsiz hayvanları hayvan bakımevine kabul etmek ve
sahiplendirilinceye kadar bakmak.


o) Sorumluluğunda bulunan
hayvan bakımevlerinde ve doğal yaşam alanlarında hayvanların birbirlerine veya
insanlara zarar vermesini engelleyecek yapısal ve idarî tedbirleri almak.


ö) Altı aylıktan küçük
hayvanları kısırlaştırılmadan sahiplendirmesi durumunda hayvanların
kısırlaştırılması için tarih belirlemek ve gerekli takibi yapmak, hayvanı
kısırlaştırmak, belirlenen süre zarfında kısırlaştırma için getirilmeyen
hayvanları denetim elemanlarına bildirmek.


p) Hayvan bakımevinin ve
doğal yaşam alanlarının kapasitelerinin ildeki sahipsiz köpek sayısına kıyasla
yeterli olduğuna il hayvanları koruma kurulunca karar verilinceye kadar 5199
sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında ayırmak
zorunda oldukları mali kaynağın asgari %50’sini hayvan bakımevi ile doğal yaşam
alanı yapımına veya mevcutlarının kapasitesini arttırmaya harcamak.


(2) Hayvan bakımevi kurma
zorunluluğu olmayan belediyeler ile il özel idareleri, sorumluluk alanındaki bu
hayvanları yerel yönetimlere ait en yakın hayvan bakımevine götürür. Hayvan
bakımevi kurma zorunluluğu olmayan belediyeler ile il özel idareleri, hayvan
bakımevi bulunan belediyelere, yapılacak protokollere istinaden ayni veya nakdi
destekte bulunabilir.


(3) Yerel yönetimler, uygun
görmesi veya ihtiyaç duyması halinde özel hayvan yaşamevleriyle işbirliği
protokolü yapabilir.


(4) Yerel yönetimin uygun
görmesi veya ihtiyaç duyması halinde doğal yaşam alanlarındaki hayvanların
bakımı ve beslenmesi konusunda sivil toplum kuruluşlarıyla veya kamu
kurum/kuruluşlarıyla işbirliği protokolü yapabilir.


(5) Hayvan bakımevlerine
getirilerek rehabilite edilen kediler hayvan bakımevi ve doğal yaşam
alanlarının kapasitesi dahilinde bakılabilir veya yerel yönetimlerin kendi
sınırları içerisinde uygun gördükleri alanlara bırakılabilir.


(6) 5199 sayılı Kanun ve bu
Yönetmelik ile yerel yönetimlere verilen görev ve sorumluluklar, 5355 sayılı
Kanuna istinaden kurulmuş veya kurulacak birlikler tarafından yerine
getirilebilir.


Özel hayvan
yaşamevlerinin görev ve sorumlulukları


MADDE 8- (1) Özel hayvan yaşamevlerinin görev ve sorumlulukları
şunlardır:


a) Kuracakları hayvan
yaşamevleri için İl Şube Müdürlüğünden izin almak.


b) Sahiplenilebilecek
hayvanları çalışma izninde yer alan özel hayvan yaşamevi adına yerel
yönetimlerden sahiplenerek teslim almak.


c) Özel hayvan yaşamevinde
oluşan atık ve artıkların çevre ve toplum sağlığına zarar vermesini önleyecek
tedbirlerin alınmasını sağlamak.


ç) Özel hayvan yaşamevinde
hayvanların ölmesi halinde il veya ilçe tarım ve orman müdürlüklerine
bildirmek.


d) Hayvanların birbirlerine
veya insanlara zarar vermesini engelleyecek yapısal ve idarî tedbirleri almak.


(2) Özel hayvan
yaşamevlerinde rehabilite edilmemiş, sahiplenilmemiş veya çalışma izninde
belirtilen kapasitesindeki sayıdan daha fazla sayıda hayvan bulundurulamaz.


(3) Özel hayvan
yaşamevlerinin yerel yönetimlerle işbirliği protokolü yapması halinde ilgili
yerel yönetimce veterinerlik hizmetleri sağlanabilir.


Sorumlu veteriner
hekimin görev ve sorumlulukları


MADDE 9- (1) Sorumlu veteriner hekimin görev ve sorumlulukları
şunlardır:


a) Bağlı bulunduğu kurum,
kuruluş ve tüzel kişilerle birlikte çalıştığı hayvan bakımevinin mevzuata uygun
bir şekilde faaliyet göstermesini ve hayvanların uygun şartlarda bakılmasını
sağlamak, hayvanları rehabilite etmek, alet ve malzemelerin temizlik ve
dezenfeksiyonunu yaptırmak, atık ve artıkların çevre ve toplum sağlığına zarar
vermesini önleyecek tedbirleri almak.


b) 7 nci maddenin birinci
fıkrasının (c) ve (ç) bentlerinde belirtilen görevleri yapmak.


c) Görev yaptığı hayvan
bakımevinde, 5996 sayılı Kanuna tâbi ihbarı mecburî hastalık çıktığında durumu
en kısa sürede resmî makamlara haber vermek ve ilgililerce alınacak yasal
tedbirleri uygulamak.


ç) Bağlı bulunduğu bölgenin
veteriner hekimleri odası tarafından hazırlanarak onaylanmış ve çalışmasına
izin verildiğine dair belge ile çalışma saatlerini gösterir belgeyi hayvan
bakımevinde görülebilir bir yere asmak.


d) Hayvan bakımevinde
çalışan personeli hayvan refahı ve sağlığı, hayvanların bakımı, beslenmesi,
yakalanması ve toplanması, hayvanlara yaklaşım ile hayvan davranışları, zoonoz,
temizlik ve dezenfeksiyon, iş güvenliği ve ilk yardım konularında eğitmek ve
eğitimleri kayıt altına almak.


e) Sahiplendirilmeye uygun
hayvanların sahiplenilmesi için resmi işlemleri yürütmek.


f) Sahipsiz hayvanlara
ilişkin tüm faaliyetleri Bakanlık veri tabanına girmek.


Hayvan sahiplerinin
görev ve sorumlulukları


MADDE 10- (1) Hayvan sahiplerinin görev ve sorumlulukları şunlardır:


a) Kedi ve köpeklerini,
Kedi, Köpek ve Gelinciklerin Kimliklendirilmesi ve Kayıt Altına Alınmasına Dair
Yönetmelik hükümlerine göre dijital kimliklendirme yöntemleriyle kayıt altına
aldırmak.


b) İl hayvanları koruma
kurulu tarafından alınan kararlara uymak.


c) Hayvanının türüne uygun
etolojik ihtiyaçlarını karşılamak; gerekli aşıları ile tedavilerini veteriner
hekime yaptırmak ve sağlığına dikkat etmek.


ç) Kontrolsüz üremeyi
önlemek amacıyla, sahiplendikleri kedi ve köpekleri kısırlaştırmak, hayvanını
yavrulatmak istemesi halinde doğacak yavruları kayıt altına aldırmak suretiyle
sahiplenmek veya sahiplendirmek.


d) Kedi ve köpeklerinin
ölmesi halinde il veya ilçe tarım ve orman müdürlüklerine bildirmek.


e) Ev hayvanlarının
gerektiğinde bağlanması sırasında; kullanılan alet ve ekipmanların hayvana
zarar vermeyecek şekilde olmasına dikkat etmek, alet ve ekipmanların hayvanlara
yeterli hareket özgürlüğü vermesini sağlamak.


f) Halka açık yerlerde
sahipli köpeklerini tasma ile kontrol altında dolaştırmak, hayvanın pasaportunu
yanında bulundurmak ve hayvanının dışkılarını temizlemek.


g) Hayvan sahipleri, sahip
oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek
zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlü olup; zamanında ve
yeterli seviyede tedbir alınmamasından kaynaklanan zararları tazmin etmek zorundadırlar.


ğ) Kamusal alanlar ile
halkın yoğun olarak kullandığı çocuk oyun ve park alanları, alışveriş
merkezleri, plajlar ve gıda işletmeleri ile hayvanlarıyla birlikte yaşadıkları
meskenlerde ilgili mevzuat hükümlerine ve kurallara uymak.


h) Hayvan bakımevinden
köpek sahiplenmesi halinde bulunduğu binada köpek bakılabileceğine ilişkin Kat
Mülkiyeti Kanunu kapsamındaki yönetim planını ve bu doğrultuda bağımsız bölümde
köpek bulundurabileceğine dair yöneticiden temin edilen izin belgesini hayvan
sahipleneceği yerel yönetime teslim etmek.


ı) Hayvan bakımevlerinden
kısırlaştırılmadan sahiplendikleri altı aydan küçük hayvanları taahhüt
ettikleri tarihte kısırlaştırmak.


(2) Ev hayvanı sahipleri ev
hayvanlarının her türlü bakım ve beslenmesinden sorumlu olup ev hayvanlarını
terk edemezler. Yeniden sahiplendirme yapabilir ya da hayvan bakımevlerine
teslim edebilirler.


(3) Bakanlıkça belirlenen
tehlike arz eden hayvanlar sahiplenilemez.


Ev hayvanı satış
yerlerinin görev ve sorumlulukları


MADDE 11- (1) Ev hayvanı satış yerlerinin görev ve sorumlulukları
şunlardır:


a) Ev hayvanı satış
yerlerinde sahipli olanlar haricinde kedi ve köpek bulundurmamak.


b) Bakanlıkça izin verilen
ev hayvanı üretim yerlerindeki hayvanların basılı veya dijital görsellerini
kullanarak, üretim yerlerinden teslim alınması kaydıyla satışına aracılık
yapmak.


c) Ev hayvanı satın alacak
kişilerden ikametgâh adresine ait binada köpek bakılabileceğine ilişkin Kat
Mülkiyeti Kanunu kapsamındaki yönetim planını ve bu doğrultuda bağımsız bölümde
köpek bulundurabileceğine dair yöneticiden temin edilen izin belgesini talep
etmek, satış işlemini meskende köpek beslenmesi uygun olduğu hallerde
gerçekleştirmek.


ç) Kedi ve köpek satışına
ilişkin bilgileri satış işleminden itibaren beş iş günü içerisinde il veya ilçe
tarım ve orman müdürlüğüne bildirmek.


d) Ev hayvanlarının
satışına ilişkin işlemlerde 8/10/2011 tarihli ve 28078 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Ev Hayvanlarının Üretim, Satış, Barınma ve Eğitim Yerleri Hakkında
Yönetmelik hükümlerine uymak.


(2) Denetim elemanlarınca
ev hayvanı satış yerlerinde satış ve sergileme amaçlı kedi ve köpek
bulundurulduğunun tespit edilmesi halinde 5199 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi
kapsamında bu hayvanlara el konulur.


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM


Ev Hayvanı
Satan Kişilere Verilecek Eğitim


Ev hayvanı satışı
yapanlara verilecek eğitim ile ilgili esaslar


MADDE 12- (1) Ev hayvanı satan kişiler, bu hayvanların bakımı ve
korunması ile ilgili yerel yönetimler tarafından düzenlenen eğitim programına
katılarak sertifika almakla yükümlüdürler.


(2) Ev hayvanı satan
kişiler eğitim sertifikası aldıktan sonra, Ev Hayvanlarının Üretim, Satış,
Barınma ve Eğitim Yerleri Hakkında Yönetmelik hükümleri kapsamında ruhsat
alarak işyerlerini açarlar. Ruhsatın bir örneği, ev hayvanları satış yerlerinin
açılışını müteakip il veya ilçe tarım ve orman müdürlüğü tarafından İl Şube
Müdürlüğüne gönderilir.


(3) Ev hayvanı satışı
yapılan iş yerlerinde işyeri sahipleri, satışını yapacakları kedi ve köpek gibi
mikroçip takılması uygun hayvanları Kedi, Köpek ve Gelinciklerin
Kimliklendirilmesi ve Kayıt Altına Alınmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre
kayıt altına aldırırlar.


(4) Ev hayvanı satışı yapan
kişilerin, hayvanları satın alan kişileri, hayvan bakımı konusunda
bilgilendirmeleri zorunludur.


Eğitim kurslarında
eğitici olarak görev alacak personel


MADDE 13- (1) Ev hayvanı satan kişileri eğitmek üzere açılan
kurslarda, eğitici olarak görev alabilecekler şunlardır:


a) Üniversitelerin ilgili
öğretim elemanları.


b) İl Şube Müdürlüğünden
ilgili personel.


c) Gerektiği hallerde Genel
Müdürlükten ilgili uzman personel.


ç) İl veya ilçe tarım ve
orman müdürlüğünden ilgili personel.


d) Belediyelerden ilgili
personel.


e) İlgili veteriner
hekimleri odasınca görevlendirilecek veteriner hekim.


Ev hayvanı satan
kişilere verilecek eğitim programı


MADDE 14- (1) Ev hayvanı satan kişilere verilecek eğitim programı aşağıdaki
konulardan oluşur:


a) Ev Hayvanlarının
Korunmasına Dair Avrupa Sözleşmesi.


b) CITES Sözleşmesi.


c) 5199 sayılı Kanun ve bu
Yönetmelik.


ç) Ev Hayvanlarının Üretim,
Satış, Barınma ve Eğitim Yerleri Hakkında Yönetmelik.


d) Hayvan etolojisi.


e) Hayvan davranışı.


f) Hayvan bakımı ve
beslenmesi.


g) Kedi, Köpek ve
Gelinciklerin Kimliklendirilmesi ve Kayıt Altına Alınmasına Dair Yönetmelik.


ğ) Zoonotik hastalıkların
önlenmesi.


DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM


Sahipsiz
veya Güçten Düşmüş Hayvanların Toplatılması ve Bakılması ile


Hayvan
Bakımevlerinin Çalışma Usul ve Esasları


Sahipsiz veya güçten
düşmüş hayvanların toplatılması


MADDE 15- (1) Sahipsiz veya güçten düşmüş hayvanlar aşağıdaki
esaslara göre toplatılır:


a) Yerel yönetimlerde
sahipsiz veya güçten düşmüş hayvanların toplatılması için ihtiyacı karşılayacak
bir toplama ekibi kurulur.


b) Yerel yönetimler
tarafından, hayvan toplama ekiplerinin kurulması, bu kişilerin ehil kişilerden
oluşması ve dönemsel olarak sorumlu veteriner hekimce eğitime tabi tutulmaları
sağlanır.


c) Eziyet edilmeden
toplanılacak veya toplattırılacak sahipsiz hayvanlar, hayvan bakımevlerine
nakledilir. Toplanan hayvanların nakil esnasında herhangi bir zarar görmemesi
için gerekli önlemler alınır.


ç) Yerel yönetimler,
gönüllü kuruluşlar ile işbirliği yaparak bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak
sahipsiz hayvanları toplayabilir.


d) Sahipsiz hayvanlara
yönelik yakalama işlemleri, kafes, ağ veya yakalama sopasıyla yapılabilir.
Uyuşturucu tüfek veya üfleme aparatı uygulamaları ile yakalama veteriner hekim
koordinasyonu altında yapılır.


Toplanılan sahipsiz ve
güçten düşmüş hayvanların bakılması


MADDE 16- (1) Toplanılan sahipsiz ve güçten düşmüş hayvanlar
aşağıdaki esaslara göre hayvan bakımevlerinde bakılır:


a) Toplama ve hayvan
bakımevlerine nakil esnasında alınan gerekli önlemlere rağmen ölen sahipsiz
hayvanlar derhal diğerlerinden ayrılır ve yerel yönetimce belirlenmiş yerde
açılmış derin çukurlara kireç ile gömülerek üzeri toprak ile kapatılır veya
Çevre Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesince bertaraf edilir.


b) Hayvan bakımevlerine
getirilen hayvanların mikroçip kontrolleri yapılır ve sahipli olduğu tespit
edilenler yirmi dört saat içerisinde ilgili il veya ilçe tarım ve orman
müdürlüğüne bildirilir.


c) Sahipsiz hayvanlar
Bakanlıkça oluşturulan veri tabanına kaydedilir ve sağlık açısından ön
muayeneden geçirilerek müşahede yerlerine üremelerini önleyecek şekilde
yerleştirilir.


ç) Ön sağlık muayenesinde
gebelikleri tespit edilen hayvanlar kısırlaştırılmadan kaydedilerek ayrı
bölümlere alınır. Hayvan sağlığına zarar vermeyecek ve cenin oluşumunu
tamamlamamış şekildeki gebelikler sonlandırılır.


d) Sahiplendirilmeye uygun
olan hayvanlar rehabilite edildikten ve gerekli tıbbî müdahaleleri yapıldıktan
sonra sahiplenme talebinde bulunan ve 5199 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte
öngörülen şartları taşıyan kişilere sahiplendirilir. Hayvan bakımevleri
sahiplendirme için bağış veya ücret talep edemez.


Hayvan bakımevi, özel
hayvan yaşamevleri ve doğal yaşam alanlarının kurulacağı arazinin seçimi


MADDE 17- (1) Hayvan bakımevi, özel hayvan yaşamevi ve doğal yaşam
alanı kurulacak arazinin seçiminde dikkat edilecek hususlar şunlardır:


a) Bölgedeki afet riski ve
iklim koşulları göz önünde bulundurulur.


b) Akarsu, göl, deniz ve
sulak alanlardan, mezbaha, mandıra ve insan gıdası imâl eden iş yerlerine kuş
uçuşu asgari 500 metre uzaklığa kurulabilir.


c) Ses ve kötü kokunun
yayılmasını önlemek amacıyla yerleşim yeri dışında, ancak ulaşım kolaylığı olan
yerler seçilir.


ç) Yol, su ve elektrik gibi
altyapı imkânları uygun bulunan yerler seçilir.


d) Bu tesisler atık
bertarafının sağlandığı düzenli depolama tesislerine asgari kuş uçuşu 1
kilometre uzaklığa kurulabilir.


e) Seçilen arazi ile ilgili
il tarım ve orman müdürlüğü ile il çevre, şehircilik ve iklim değişikliği müdürlüğünün
uygun görüşü alınır.


Hayvan bakımevinde
bulunması gerekli asgarî birimler


MADDE 18- (1) Hayvan bakımevinde hayvan sayısı ile orantılı olarak,
aşağıda belirtilen birimler hayvan sayısı ile orantılı olarak kurulur:


a) Birbirleriyle doğrudan
bağlantılı olmayacak birimler şunlardır:


1) Her hayvan için etolojik
ihtiyaçlarına göre yeterli büyüklükte kapalı ve açık bölmeler.


2) Karantina bölümü.


3) Ameliyat sonrası bakım
bölümü.


4) Yavrulu anne bölümü.


5) Hayvan müşahede bölümü.


6) Hayvanların yiyeceklerinin
hazırlandığı mutfak bölümü.


b) Hayvanların bulunduğu
birimden ayrı olacak birimler şunlardır:


1) Muayene odası.


2) Ameliyat odası.


3) İşçi odası.


4) Duş, depo, tuvalet.


5) Veteriner hekim odası.


6) İdare odası.


7) Tıbbi atık bölümü.


8) Hayvan atığı bölümü.


c) Doğal yaşam alanları.


(2) Doğal yaşam alanları,
hayvan bakımevlerinde bulunması gereken zorunlu birim olmayıp yerel
yönetimlerce gerekli görülmesi halinde kurulabilir. Doğal yaşam alanları
çalışma izni bulunan hayvan bakımevine tabi olmak şartıyla hayvan bakımevine
bitişik veya ayrı yerde, bir veya birden fazla sayıda olmak üzere kurulabilir.


(3) Özel hayvan
yaşamevlerinde asgari olarak;


a) Her hayvan için etolojik
ihtiyaçlarına göre yeterli büyüklükte kapalı ve açık bölmeler,


b) Hayvanların
yiyeceklerinin hazırlandığı mutfak bölümü,


c) İşçi odası,


ç) Duş, depo, tuvalet,


d) İdare odası,


e) Tıbbi atık alanı,


bulunur.


Hayvan bakımevinde aranacak
şartlar


MADDE 19- (1) Hayvan bakımevinde aranacak şartlar şunlardır:


a) Hayvan bakımevinin
kurulması için ilgili mevzuat hükümlerine göre izin alınması.


b) Hayvanların bilhassa
operasyon öncesi ve sonrasında bakımlarının yapılacağı hayvan müşahede bölümlerinin
kolay temizlenebilir malzemeden yapılması.


c) Müşahede bölümlerinin
bölgenin hakim rüzgarlarına zıt yönde yapılarak hastalık etkenlerinin rüzgarla
bakımevlerine taşınmasının engellenmesi.


ç) Hayvan bakımevinde
bulunan hayvanların bulunduğu birimlerin güneş alacak şekilde düzenlenmesi.


d) İdare odası, işçi
odaları, duş ve tuvaletler, veteriner hekim odası, muayene odası ve ameliyat
odasının personel sağlığı açısından hayvanların bulunduğu yerden uzakta ayrı
bir bölüm halinde yapılması.


e) Hayvanların bulunduğu
birimlerde temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemeden yapılmış
yemliklerin ve sulukların seçilmesi ve bunların her hayvan değişiminden önce
mutlaka dezenfekte edilmesi.


f) Hayvan bakımevinin
yıkanması ve temizliği için yeterli miktarda su bulunması ve zeminin temiz
tutulması, birimler içindeki altlıkların her gün temizlenmesi ve en az beş
günde bir kez dezenfekte edilmesi.


g) Hayvanların bulunduğu
birimlerdeki kapıların, dışarıdan ve içeriden açılıp kapanabilecek şekilde kilit
sistemli yapılması, içeride hayvan sayısı ile orantılı olarak kolay yıkanabilen
ve dezenfekte edilebilen öncelikle plâstik malzemeden, temin edilememesi
halinde ahşap malzemeden veya diğer malzemelerden ve yekpare olarak yapılmış
altlıkların bulunması.


ğ) Hayvan bakımevinde
kimyasal dezenfektan ve benzeri maddelerle yapılan temizliğin hayvanlara zarar
vermeyecek ve kalıntı bırakmayacak şekilde yapılması.


h) Hayvan bakımevinin
patojen mikroorganizmalara karşı ayda en az bir kez dezenfekte edilmesi.


ı) Kafeslere konulan
altlıkların her hayvan değişiminden önce dezenfekte edilmesi.


i) Hayvan bakımevinin
zemininde ve tabanında idrarın birikmesine meydan vermeyecek bir eğimin
bulunması.


j) Karantina odasının her
şüpheli hayvan için ayrı bölmeler şeklinde yapılması, zeminin temizlik ve
dezenfeksiyona uygun malzemelerle kaplanması, kapısının kilitli ve üzerinde
gözetleme bölümünün bulunması ve mekanik olarak havalandırılmasının sağlanması.


k) Muayene ve ameliyat
odalarının hayvanın muayene ve ameliyatının yapılabilmesine olanak verecek
şekilde düzenlenmesi, ayrıca gerekli alet ve ekipmanın bulundurulması.


l) Büyük hayvanlara günde
en az bir öğün, yavrulara ise günde en az iki öğün yiyecek verilmesi,
yiyeceklerin günlük hazırlanması, günlük olarak tüketilmeyen yiyeceklerin uygun
saklama koşullarında saklanması, hayvanların yemek artıklarıyla beslendiği
hayvan bakımevlerinde yiyeceklerin günlük olarak tüketilmesi ve gün boyunca
yiyeceklerin hayvanların önünde bekletilmemesi.


m) Hayvan bakımevinde
çalışan tüm personelin hayvanlardan geçen hastalıklara karşı aşılanması, hayvan
bakımı, eğitimi ve hastalıkları konusunda veteriner hekim tarafından
bilgilendirilmesi.


n) Bakıcı personelin özel
giysi, plâstik eldiven ve çizme giymesi.


o) Şehir şebekesine bağlı
su veya bu amaca yönelik yeterli kapasitede su deposunun bulunması.


ö) Su, şebeke suyu dışında
başka bir kaynaktan temin ediliyorsa, suyun dezenfeksiyonu için gerekli
tedbirlerin alınması, suyun bakteriyolojik ve kimyasal analizlerinin
yaptırılması, sonuçlarının saklanması ve analiz değerlerine göre suyun
kullanılması.


p) Hayvan bakımevinde;
karantina odası, hasta bakım odası, yavrulu anne odası, hayvan müşahede odası
ile ameliyat odasında uygun ısıtma ve aydınlatma sisteminin bulunması.


r) Hayvanların sürekli
sıcakta ve soğukta kalmalarını önleyici tedbirlerin alınması.


s) Tellerle bölünen açık
alanlarda tel delik aralıklarının hayvanların yaralanmalarını önleyecek şekilde
yapılması.


ş) Hayvan bakımevinin
peyzajının yapılarak ağaçlandırılmasının sağlanması.


t) Hayvan bakımevinde 5996
sayılı Kanuna tâbi, ihbarı mecburî bir hastalık çıkması halinde, hayvan
bakımevi sorumlusu ya da sorumlu veteriner hekim tarafından durumun en kısa
sürede resmî makamlara haber verilerek yetkililerce alınacak yasal tedbirlerin
uygulanması ve uygulattırılması.


u) Hayvan bakımevinde
bulunan hayvanların sorumluluklarını üstlendiklerini taahhüt etmeleri halinde,
isteklilere sahiplendirilmesi ve bu işlemlerin kayıt altına alınması.


ü) 37 nci maddeye göre el konulan
hayvanların bakımevlerinde gerekli kontrol ve müdahaleleri yapılarak
sahiplendirilinceye kadar bakımının yapılması.


v) Hayvan bakımevinde
hayvan üretiminin yapılmaması.


y) Hayvan bakımevini
ziyarete gelen kişilerin kafeslerde bulunan hayvanlara doğrudan temasının ve
ulaşmasının önlenmesi için gerekli tedbirlerin alınması.


z) Bölmelere aynı mizaç ile
fiziksel açıdan yapıları ve güçleri benzer hayvanların bir arada konulması ve
hayvanların birbirlerine zarar vermesinin önüne geçilmesi.


aa) Hayvan bakımevinde
oluşacak tıbbî atıkların, 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri
çerçevesinde yönetiminin sağlanması.


bb) Hayvanların bakımevi
dışına çıkmasını engelleyici tedbirlerin alınması.


cc) Temizlik sularının
uzaklaştırılabilmesi için yeterli eğime sahip olan toplama kanal sisteminin
kurulması ve foseptiğin belediye tarafından çekilmesinin sağlanması.


çç) Hayvan bakımevinden
kaynaklanan atıkların türüne göre 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat
kapsamında yönetiminin sağlanması.


dd) Hayvan sayısıyla orantılı
açık veya korunaklı kapalı alanların kurulması, bu alanlarda altı aylığa kadar
yavrular ve küçük ırk köpekler için hayvan başına 8 m2, büyük ırk köpekler için
hayvan başına 10 m2 asgari alan sağlanması.


ee) Hayvanların
birbirlerine veya insanlara zarar vermesini engelleyecek yapısal ve idarî
tedbirlerin alınması.


Doğal yaşam alanlarında
aranacak şartlar


MADDE 20- (1) Doğal yaşam alanlarında;


a) Doğal yaşam alanının
kurulması için ilgili mevzuat hükümlerine göre izin alınması,


b) Çevresinin sabit yapılarla
sınırlandırılmış ve hayvanların serbestçe giriş çıkışının engellenmiş nitelikte
olması,


c) Hayvan sayısıyla
orantılı kulübe veya korunaklı kapalı alanların yer aldığı bölmelerin
kurulması, bu bölmelerde altı aylığa kadar yavrular ve küçük ırk köpekler için
hayvan başına 8 m2, büyük ırk köpekler için hayvan başına 10 m2 asgari alan
sağlanması,


ç) Hayvanların bulunduğu
birimlerde temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemeden yapılmış
yemliklerin ve sulukların seçilmesi,


d) Patojen
mikroorganizmalara karşı ayda en az bir kez dezenfekte edilmesi,


e) Büyük hayvanlara günde
en az bir öğün, yavrulara ise günde en az iki öğün yiyecek verilmesi,
yiyeceklerin günlük hazırlanması, günlük olarak tüketilmeyen yiyeceklerin uygun
saklama koşullarında saklanması, hayvanların yemek artıklarıyla beslendiği
hayvan bakımevlerinde yiyeceklerin günlük olarak tüketilmesi ve gün boyunca
yiyeceklerin hayvanların önünde bekletilmemesi,


f) Çalışan tüm personelin
hayvanlardan geçen hastalıklara karşı aşılanması, hayvan bakımı, eğitimi ve
hastalıkları konusunda veteriner hekim tarafından bilgilendirilmesi,


g) Şehir şebekesine bağlı
su veya bu amaca yönelik yeterli kapasitede su deposunun bulunması,


ğ) Su, şebeke suyu dışında
başka bir kaynaktan temin ediliyorsa, suyun dezenfeksiyonu için gerekli
tedbirlerin alınması, suyun bakteriyolojik ve kimyasal analizlerinin
yaptırılması, sonuçlarının saklanması ve analiz değerlerine göre suyun
kullanılması,


h) Hayvanların sürekli
sıcakta veya soğukta kalmalarını önleyici tedbirlerin alınması,


ı) Tellerle bölünen açık
alanlarda tel delik aralıklarının hayvanların yaralanmalarını önleyecek şekilde
yapılması,


i) 5996 sayılı Kanuna tâbi,
ihbarı mecburî bir hastalık çıkması halinde durumun resmî makamlara en kısa
sürede haber verilerek yetkililerce alınacak yasal tedbirlerin uygulanması ve
uygulattırılması,


j) Hayvan üretiminin
yapılmaması,


k) Ziyarete gelen kişilerin
hayvanlara doğrudan temasının ve ulaşmasının önlenmesi için gerekli tedbirlerin
alınması,


l) Oluşacak tıbbî
atıkların, 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesince
yönetiminin sağlanması,


m) Doğal yaşam alanlarından
kaynaklanan atıkların türüne göre 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat
kapsamında yönetiminin sağlanması,


n) Hayvanların birbirlerine
veya insanlara zarar vermesini engelleyecek yapısal ve idarî tedbirlerin
alınması,


zorunludur.


Özel hayvan
yaşamevlerinde aranacak şartlar


MADDE 21- (1) Özel hayvan yaşamevlerinde;


a) Özel hayvan
yaşamevlerinin kurulmasına ilişkin ilgili mevzuat hükümlerine göre izin
alınması,


b) Hayvanların bulunduğu
birimlerin güneş alacak şekilde düzenlenmesi,


c) İdare odası, işçi
odaları, duş ve tuvaletlerin personel sağlığı açısından hayvanların bulunduğu
yerden uzakta ayrı bir bölüm halinde yapılması,


ç) Hayvanların bulunduğu
birimlerde temizlenebilir ve dezenfekte edilebilir malzemeden yapılmış yemliklerin
ve sulukların seçilmesi ve her hayvan değişiminden önce mutlaka dezenfekte
edilmesi,


d) Birimlerin yıkanması ve
temizliği için yeterli miktarda su bulunması ve zeminin temiz tutulması,
birimler içindeki altlıkların her gün temizlenmesi ve en az beş günde bir kez
dezenfekte edilmesi,


e) Hayvanların bulunduğu
birimlerdeki kapılar, dışarıdan ve içeriden açılıp kapanabilecek şekilde kilit
sistemli yapılması, içeride hayvan sayısı ile orantılı olarak kolay yıkanabilen
ve dezenfekte edilebilen öncelikle plâstik malzemeden, temin edilemiyorsa ahşap
malzemeden veya diğer malzemelerden ve yekpare olarak yapılmış altlıkların
bulunması,


f) Kimyasal dezenfektan ve
benzeri maddelerle yapılan temizliğin hayvanlara zarar vermeyecek ve kalıntı
bırakmayacak şekilde yapılması,


g) Patojen
mikroorganizmalara karşı ayda en az bir kez dezenfekte edilmesi,


ğ) Kafeslere konulan
altlıkların her hayvan değişiminden önce dezenfekte edilmesi,


h) Zemininde ve tabanında
idrarın birikmesine meydan vermeyecek bir eğimin bulunması,


ı) Büyük hayvanlara günde
en az bir öğün, yavrulara ise günde en az iki öğün yiyecek verilmesi,
yiyeceklerin günlük hazırlanması, günlük olarak tüketilmeyen yiyeceklerin uygun
saklama koşullarında saklanması, hayvanların yemek artıklarıyla beslendiği özel
hayvan yaşamevlerinde yiyeceklerin günlük olarak tüketilmesi ve gün boyunca
yiyeceklerin hayvanların önünde bekletilmemesi,


i) Çalışan tüm personelin
hayvanlardan geçen hastalıklara karşı aşılanması, hayvan bakımı, eğitimi ve
hastalıkları konusunda veteriner hekim tarafından bilgilendirilmesi,


j) Bakıcı personelin özel
giysi, plâstik eldiven ve çizme giymesi,


k) Şehir şebekesine bağlı
su veya bu amaca yönelik yeterli kapasitede su deposunun bulunması,


l) Su, şebeke suyu dışında
başka bir kaynaktan temin ediliyorsa, suyun dezenfeksiyonu için gerekli
tedbirlerin alınması, suyun bakteriyolojik ve kimyasal analizlerinin
yaptırılması, sonuçlarının saklanması ve analiz değerlerine göre suyun
kullanılması,


m) Hayvanların sürekli
sıcakta veya soğukta kalmalarını önleyici tedbirlerin alınması,


n) Tellerle bölünen açık
alanlarda tel delik aralıklarının hayvanların yaralanmalarını önleyecek şekilde
yapılması,


o) 5996 sayılı Kanuna tâbi,
ihbarı mecburî bir hastalık çıkması halinde, özel hayvan yaşamevi sorumlusu
tarafından durumun resmî makamlara en kısa sürede haber verilerek yetkililerce
alınacak yasal tedbirlerin uygulanması ve uygulattırılması,


ö) Hayvan üretiminin
yapılmaması,


p) Ziyarete gelen kişilerin
hayvanlara doğrudan temasının ve ulaşmasının önlenmesi için gerekli tedbirlerin
alınması,


r) Oluşacak tıbbî
atıkların, 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesince
yönetiminin sağlanması,


s) Hayvanların özel hayvan
yaşamevi dışına çıkmasını engelleyici tedbirlerin alınması,


ş) Temizlik sularının
uzaklaştırılabilmesi için yeterli eğime sahip olan toplama kanal sisteminin
kurulması ve foseptiğin belediye tarafından çekilmesinin sağlanması,


t) Özel hayvan
yaşamevlerinden kaynaklanan atıkların türüne göre 2872 sayılı Kanun ve ilgili
mevzuat kapsamında yönetiminin sağlanması,


u) Yapısal alanlarda hayvan
sayısıyla orantılı açık veya korunaklı kapalı alanların kurulması, bu alanlarda
altı aylığa kadar yavrular ve küçük ırk köpekler için hayvan başına 8 m2, büyük
ırk köpekler için hayvan başına 10 m2 asgari alan sağlanması,


ü) Serbest bir arada
bakılan yerlerde hayvan sayısıyla orantılı kulübe veya korunaklı kapalı
alanların yer aldığı bölmelerin kurulması, bu bölmelerde altı aylığa kadar
yavrular ve küçük ırk köpekler için hayvan başına 8 m2, büyük ırk köpekler için
hayvan başına 10 m2 asgari alan sağlanması,


v) Hayvanların birbirlerine
veya insanlara zarar vermesini engelleyecek yapısal ve idarî tedbirlerin
alınması,


zorunludur.


BEŞİNCİ
BÖLÜM


Hayvanların
Ticari Amaçla Film, Benzeri Çekim ve Reklâmlarda Kullanılması


İzin ve denetim


MADDE 22- (1) Hayvanların ticarî amaçlı film, fotoğraf, reklam ve
benzeri çekimler ile yarışma ve gösterilerde yer alacakları tüm faaliyetler, İl
Şube Müdürlüğünün iznine ve denetimine tâbidir.


(2) Hayvanların acı,
ıstırap ya da zarar görecek şekilde, fotoğraf ve film çekimi, gösteri, reklam
ve benzeri işler için kullanılması yasaktır.


(3) Film, reklam ve benzeri
çekimlerde hayvanların yer aldığı senaryolar, hayvanlara kötü muameleyi içeren
veya özendiren mesajlar yer almayacak şekilde hazırlanır. Hazırlanan
senaryoların İl Şube Müdürlüğünce uygun görülerek izin verilmesi halinde çekimler
gerçekleştirilir.


(4) Bakanlıkça belirlenen
tehlike arz eden hayvanların reklâmının yapılması, sergilenmesi, film,
fotoğraf, reklam ve benzeri çekimler ile yarışma ve gösterilerde yer almaları
yasaktır.


Hayvan sahiplerince
alınacak önlemler


MADDE 23- (1) Her türlü ticarî amaçlı gösteri, reklâm ve benzeri film
ve fotoğraf çekiminde kullanılacak hayvanların, sağlık kontrollerinin yapılmış
ve aşı programının pasaportlarına işlenmiş olması gerekir.


(2) Hayvan sahipleri, film
ve benzeri çekimlerde kullanılacak hayvanların, çevreye ve insanlara
verecekleri zararı önlemek için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.


Çekim ve benzeri
faaliyetlerde uyulması gereken hususlar


MADDE 24- (1) Çekim ve benzeri faaliyetlerde aşağıdaki hususlara
uyulur:


a) Hayvanlar, şiddet içeren
reklâm ve filmlerde kullanılamaz.


b) Hayvanlar, etolojik
özelliklerine aykırı davranışlara zorlanamaz.


c) Reklâm ve film ve
fotoğraf çekimi sırasında hayvanın görevini yapması için sağlığına zararlı
yiyecekler verilemez.


ç) Sağlık nedenleri ile
gerekli olmadıkça, bir hayvana zor kullanarak yem yedirilemez, acı, ıstırap ya
da zarar veren yiyecekler ile alkollü içki, sigara, uyuşturucu ve bunun gibi
bağımlılık yapan yiyecek veya içecekler ile doping etkisi yapan kimyasal
maddeler verilemez.


d) Hayvanların fotoğraf,
film çekimi ve reklâm için kullanılması esnasında, yorulduğu ve strese girdiği
görülürse çalışmaya ara verilir.


e) Reklâm, film ve fotoğraf
çekimi sırasında hayvanların sakatlanmasına, yaralanmasına ve ölümüne sebep
olabilecek yöntemler kullanılamaz.


(2) Çekim ve benzeri
faaliyetler için kullanılacak hayvanlarla ilgili olarak kişi/kurum/kuruluşlar;
hayvanlar için gerekli anatomik, fizyolojik, psikolojik ve davranış
karakterleri ile ilgili önlemleri alır ve onların temel barınma ihtiyaçlarını
sağlayacak asgarî alanları tahsis eder.


(3) Reklâm, film ve
fotoğraf çekimi gibi faaliyetlerin yapılması sırasında sahipli hayvanlar
sahiplerinin, sahipsiz hayvanlar ise veteriner hekimin gözetiminde
bulundurulur.


ALTINCI
BÖLÜM


Hayvanların
Ötanazisi ile İlgili Usul ve Esaslar


Ötanazi yöntemi


MADDE 25- (1) 5199 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinde belirtilen
ötanazi işlemleri en az acı veren ilaçlarla, veteriner hekim tarafından uygun
görülen bir yöntemle ve anestezi dozu verilmek suretiyle gerçekleştirilir.


Yasaklanan ötanazi
yöntemleri


MADDE 26- (1) Bu Yönetmelik kapsamında yapılacak ötanazi ile ilgili
yasaklanan yöntemler şunlardır:


a) 25 inci maddedeki
etkileri sağlasa bile dozu ve uygulaması kontrol edilemeyen herhangi bir
zehirli madde veya ilaç kullanımı yöntemi.


b) Ani şuur kaybı meydana
getirmeden yapılan elektrikli öldürme yöntemi.


c) Veteriner hekim
tarafından gerekli görülmedikçe ateşli silahlarla öldürme yöntemi.


ç) Derin anestezi
kullanılmasına rağmen ölümün gerçekleşmemesi durumunda hayvanın boğulmasına
veya nefessiz kalmasına neden olacak yöntemler.


Ölen hayvanların
bertarafı


MADDE 27- (1) Ötanazi işleminden sorumlu kişi, hayvanın kesin olarak
öldüğünden emin olduktan sonra hayvanın ölüsünü usulüne uygun olarak bertaraf
etmekle yükümlüdür.


(2) Ölen veya ötanazi
uygulanan hayvanlar 5996 sayılı Kanun veya 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat
çerçevesinde bertaraf edilir.


YEDİNCİ
BÖLÜM


İl
Hayvanları Koruma Kurullarının Çalışma Usul ve Esasları


İl hayvanları koruma
kurulunun oluşturulması


MADDE 28- (1) İnsan, hayvan ve çevre sağlığına ilişkin olarak
hayvanların korunmasından ve sahipsiz hayvanlardan kaynaklı sorunlar ile
çözümlerine yönelik olarak her ilde valinin başkanlığında il hayvanları koruma
kurulu oluşturulur.


(2) İl hayvanları koruma
kurulu aşağıda belirtilen üyelerden oluşur:


a) Vali.


b) Büyükşehir belediyesi
olan illerde büyükşehir belediye başkanları, büyükşehir ilçe belediye
başkanları, büyükşehir olmayan illerde belediye başkanları.


c) Doğa koruma ve milli
parklar il şube müdürü.


ç) Tarım ve orman il
müdürü.


d) Çevre, şehircilik ve
iklim değişikliği il müdürü.


e) İl sağlık müdürü.


f) İl millî eğitim müdürü.


g) İl müftüsü.


ğ) Belediyelerin veteriner
işleri müdürü.


h) Veteriner fakülteleri
olan yerlerde fakülte temsilcisi.


ı) Münhasıran hayvanları
koruma ile ilgili faaliyet gösteren gönüllü kuruluşlardan valilik tarafından
seçilecek en çok iki temsilci.


i) İl veya bölge veteriner
hekimler odasından bir temsilci.


j) İl baro temsilcisi veya
ildeki barolardan birer temsilci.


(3) Kurul başkanı gerekli
gördüğü durumlarda diğer kurum ve kuruluşlardan yetkili isteyebilir. İllerde
ikinci fıkrada sayılanlar arasında temsilciliği bulunmayan kuruluş var ise, il
hayvan koruma kurulları diğer üyelerden oluşur. Kurul, çalışmalarının sonucunu,
önemli strateji, uygulama ve görüşleri Bakanlığa bildirir. Kurul, başkan
tarafından toplantıya çağrılır.


(4) İl hayvanları koruma
kurulu sekretaryasını, İl Şube Müdürlüğü yürütür.


Toplantı usulü


MADDE 29- (1) Kurul üç ayda bir başkanın çağrısı üzerine, üyelerin en
az üçte iki çoğunluğuyla toplanır. Gerektiğinde olağanüstü toplantılar
yapılabilir.


Toplantı gündemi


MADDE 30- (1) Kurulun toplantı gündemi, kurul sekreteryası tarafından
hazırlanır ve başkan tarafından onaylanır. Kurul üyeleri, sonraki toplantının
gündemiyle ilgili önerilerde bulunabilirler. Gündemin son şekli kurul başkanı
tarafından belirlenir ve kurul üyelerine, toplantı gününden en az üç gün önce
bildirilir.


(2) Gündemde yer alan konular
hakkında, başkanlıkça gerekli görülmesi halinde, ilde bulunan üniversitelerin
ilgili bölüm öğretim üyeleri, ilgili diğer kurum ve kuruluşların temsilcileri
toplantıya davet edilerek gündemdeki konu ile ilgili görüşleri alınır veya
yazılı görüş bildirmesi istenir ve alınan görüşler değerlendirilmek üzere kurul
üyelerine gönderilir.


Kurul kararları


MADDE 31- (1) Karar numaraları ardışık ve her karara bir numara
vermek suretiyle düzenlenir. Yıl değişse de mükerrer karar numarası verilemez.
Kararlar, kurul başkanı ve üyelerce imzalanır.


(2) Kararların tek bir
sayfadan fazla olması halinde, kurul başkanı ve üyelerce son sayfa imzalanır,
diğer sayfalar ise paraflanır.


(3) Kararlar toplantıya
katılanların oy çokluğuyla alınır. Oyların eşitliği halinde kurul başkanının
kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanmış sayılır. Üyeler çekimser oy
kullanamazlar. Kurul üyelerince, alınan karara şerh düşülmesi halinde bu durum
kararda belirtilerek, şerh gerekçeleri kararın ekinde yer almak üzere
sekreteryaya teslim edilir.


(4) Kurul kararlarına
ilişkin kabul edilen proje, program, harita, plan, rapor ve benzeri belgelerin
bir takımı başkan ve üyelerce imzalanarak dosyasında saklanır.


(5) Kurul kararları;


a) Yıllar itibarıyla ve
desimal sisteme göre saklanır.


b) Mevzuata aykırı olamaz.


c) On gün içerisinde Bakanlığa
gönderilir.


İlân


MADDE 32- (1) Alınan kurul kararları toplantı tarihinden itibaren bir
hafta içerisinde, valilik ilân panosunda en az beş işgünü süreyle ilân edilir.


SEKİZİNCİ
BÖLÜM


Denetim ve
İdarî Para Cezalarının Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar


Denetime tabi kurum,
kuruluş, işletmeler, gerçek ve tüzel kişiler


MADDE 33- (1) Bu Yönetmelik kapsamında denetime tabi olan kurum,
kuruluş, işletmeler, gerçek ve tüzel kişiler şunlardır:


a) Ev hayvanı satışını
yapan işletmeler.


b) Hayvan bakımevleri.


c) Hayvan konuk evleri,
hayvanların bakıldığı pansiyon ve oteller.


ç) Hastaneler, klinik ve
poliklinikler.


d) Ev hayvanı üretim
tesisleri.


e) Hayvan eğitim yerleri.


f) Kurban satış ve kesim
yerleri.


g) Özel hayvan yaşamevleri.


ğ) Hayvan sahipleri.


Denetime tâbi kurum,
kuruluş, işletmeler, gerçek ve tüzel kişilerin yükümlülükleri


MADDE 34- (1) 33 üncü madde kapsamında denetime tâbi olanların
yükümlükleri şunlardır:


a) Denetim sırasında,
denetim elemanına gerekli kolaylığı sağlamak.


b) Denetim elemanının,
denetim işlemini güvenli bir şekilde yapmasını ve denetim sırasında gerekli
görülen her türlü personel, ulaştırma gibi imkânları sağlamak.


c) Denetim sırasında istenilen
bilgi ve belgeleri eksiksiz olarak vermek.


ç) Denetim sırasında
istenilen bilgi ve belgelerin sunulamaması halinde, denetim tarihinden itibaren
on beş gün içinde gerekli bilgi ve belgeleri İl Şube Müdürlüğüne sunmak.


Denetime yetkili birim


MADDE 35- (1) 5199 sayılı Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine uyulup
uyulmadığını denetleme yetkisi Bakanlığa aittir. Bakanlık bu yetkisini
gerektiğinde mahallin en büyük mülkî amirine devredebilir. Bakanlığın yetkisini
devretmesi halinde, mahallin en büyük mülkî amiri il bünyesinde veya mevcut
değilse başka illerden veya kurumlardan hayvanların korunması konusunda uzman
personeli de denetim ile görevlendirebilir. Bakanlık, merkez teşkilatı ilgili
birim personelini de denetim ile görevlendirebilir.


Denetleme formu


MADDE 36- (1) 33 üncü madde kapsamında denetime tâbi olan yerler için
Ek-1 ve Ek-2’de yer alan Denetleme Tutanağı veya Sahipli Hayvan Denetim Formu
düzenlenir. Tutanağın veya formun bir örneği ilgiliye verilir, aslı ise
denetime ve idarî para cezası vermeye yetkili makam veya merci tarafından
muhafaza edilir.


(2) 5199 sayılı Kanunun 28
inci maddesi gereğince yapılan denetimlerde tutanak tutulur. Tutanağın bir
örneği ilgiliye verilir; aslı ise denetime ve idarî para cezası vermeye yetkili
makam veya merci tarafından muhafaza edilir.


El koyma


MADDE 37- (1) Denetim sonunda; 5199 sayılı Kanuna aykırı hareket eden
veya bulundurduğu hayvanların bakımını ciddi şekilde ihmal ettiği ya da onlara
ağrı, acı veya zarar verdiği denetim elemanlarınca tespit edilen kişilerin hayvanlarına,
denetime ve idarî para cezası vermeye yetkili makam veya merci tarafından el
konulur. Denetime ve idarî para cezası vermeye yetkili makam veya merci, yerel
yönetimlerle işbirliği yaparak söz konusu hayvanlardan uygun olanların yeniden
sahiplendirilmesini ya da hayvan bakımevlerinde bakılmalarını sağlar.


(2) Birinci fıkra
hükümlerince Bakanlıkça el konulan kedi, köpek ve hayvan bakımevlerinde
yaşaması uygun olan hayvanlar, bakımevi bulunan en yakın yerel yönetim
tarafından hayvan bakımevine götürülür. Bu işleme konu hayvanlardan sahipli
olanların Bakanlık veri sisteminden sahiplilik statüsü düşürülerek sahipsiz
hayvan statüsüne alınır, sahiplendirilmeye uygun olanlar yerel yönetimlerce
sahiplendirilir.


(3) Sahiplendiği kedi ve
köpeğini terk ettiği gerekçesiyle idarî yaptırım uygulananlar, bir takvim yılı
içerisinde birden fazla kedi veya köpeğini kaybedenler veya aynı kedi veya
köpeğini bir takvim yılı içerisinde birden fazla kez kaybedenler üç yıl süreyle
hayvan bakımevlerinden hayvan sahiplenemez.


İdarî yaptırım kararı
tutanağının düzenlenmesi


MADDE 38- (1) Denetim elemanları tarafından yapılan denetim
sonucunda, 5199 sayılı Kanunda kabahat sayılan fiillerin tespiti halinde
Ek-3’te yer alan İdarî Yaptırım Kararı Tutanağı, üç nüsha halinde düzenlenerek,
Bakanlıkça veya yetki devri halinde mahallin en büyük mülkî amiri tarafından
onaylanır. Tutanak tam ve eksiksiz doldurularak, tutanağı düzenleyenlerin her
biri tarafından imzalanır.


(2) Tutanağın bir nüshası
denetime yetkili merci tarafından muhafaza edilir. Bir nüshası idarî para
cezasının süresinde ödenmemesi ve kesinleşmesi üzerine takibe yetkili vergi
dairesine gönderilir, bir nüshası ise 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat
Kanunu hükümleri uyarınca ilgiliye iadeli taahhütlü olarak tebliğ edilir.


(3) 5199 sayılı Kanun
kapsamında verilen idarî para cezaları tebliğ tarihinden itibaren 1 aylık ödeme
süresi içinde vergi dairelerine, cezayı veren birimin muhasebe birimine, mal
müdürlüklerine ve defterdarlık muhasebe müdürlüklerine, 1 aylık süresinden
sonra ise vergi dairelerine ödenir.


DOKUZUNCU
BÖLÜM


Desteklenecek
Kurum ve Kuruluş ile Faaliyetlere İlişkin Usul ve Esaslar


Mali destek veya teşvik
sağlanacak kurum ve kuruluşlar


MADDE 39- (1) 5199 sayılı Kanun hükümleri gereğince Bakanlık
bütçesine konan ödenekten bu Yönetmelik kapsamında yapılacak iş ve işlemlere
ilişkin desteklemelerden yerel yönetimler ve mahalli idare birlikleri
yararlanır.


(2) 40 ıncı madde
kapsamında belirlenen desteklenecek faaliyetlere verilecek mali destek,
Bakanlık Makamı onayıyla verilir.


Mali destek veya teşvik
sağlanacak faaliyetler ve destek başvuruları


MADDE 40- (1) Bakanlıkça 5199 sayılı Kanun kapsamında insan, hayvan
ve çevre sağlığının korunması amacıyla desteklenebilecek faaliyetler şunlardır:


a) Hayvan bakımevleri,
hastaneler ve ameliyathaneler kurulması, kurulmuş ve kurulacak olan hayvan
bakımevlerinde kullanılacak alet ve ekipmanlar.


b) Hayvan bakımevinin
dezenfeksiyonunda kullanılacak olan her türlü alet ve ekipmanlar.


c) Hayvan bakımevine getirilen
hayvanların tıbbî müdahaleleri için gerekli olan ilaçlar ve malzemeler.


ç) Hayvan bakımevlerine
getirilecek olan hayvanların yakalanması sırasında kullanılacak olan
malzemeler.


d) Sahipsiz hayvanların
kısırlaştırılması ve işaretlenmesi.


e) Sahipsiz hayvanların
hayvan bakımevlerinde bakılması.


f) Sahipsiz hayvanların
sahiplendirilmesi faaliyetlerinin yürütülmesi.


(2) Birinci fıkranın (a),
(b), (c) ve (ç) bentlerinde yer alan faaliyetler ile ilgili alet, ekipman, ilaç
ve malzemelere dair mali destek talebinde bulunacak yerel yönetimler veya
mahalli idare birlikleri mal alımına dair ihale sözleşmesi ile birlikte İl Şube
Müdürlüğüne müracaat eder.


(3) İl Şube Müdürlüğünce
ilgili belgeler incelenmek üzere Bölge Müdürlüğüne gönderilir.


(4) Bölge Müdürlüğünce
incelenen tüm evraklar uygun bulunması halinde, değerlendirilmek üzere Genel
Müdürlüğe gönderilir.


(5) Genel Müdürlükçe
değerlendirilen talebin uygun bulunması halinde, Bakanlıkça bütçe imkanları göz
önünde bulundurularak mal alımına dair ihale sözleşme bedelinin Bakanlıkça
belirlenen oran kadarı yerel yönetime veya mahalli idare birliğine tahsis
edilir.


(6) Birinci fıkranın (a)
bendi kapsamında hayvan bakımevi yapımı ile ilgili mali destek talebinde
bulunacak yerel yönetimler ve mahalli idare birlikleri tarafından aşağıda
belirtilen belgeler ile birlikte İl Şube Müdürlüğüne müracaat edilir:


a) Hayvan bakımevi yapımı
ile ilgili yerel yönetimin veya mahalli idare birliğinin yetkili birimince
alınacak karar.


b) Hayvan bakımevi yapımı
ile ilgili İl Hayvanları Koruma Kurulu Kararı.


c) Hayvan bakımevi
yapılacak arazinin tapusu ya da ilgili yerel yönetime veya mahalli idare
birliğine tahsisini gösteren belge.


ç) Ek-8’de bir örneği
verilen Taahhütname.


d) Hayvan bakımevi yapımı
ile ilgili ihale sözleşmesi.


e) 18 inci madde kapsamında
hazırlanan hayvan bakımevi projesi.


(7) İl Şube Müdürlüğünce,
hayvan bakımevi yapılması planlanan arazi ile ilgili, 17 nci madde kapsamında
yerinde inceleme yapılarak uygun bulunması halinde yer seçimi uygunluk belgesi
düzenlenir.


(8) İl Şube Müdürlüğünce altıncı
ve yedinci fıkrada belirtilen belgeler incelenmek üzere Bölge Müdürlüğüne
gönderilir.


(9) Bölge Müdürlüğünce
incelenen tüm evraklar uygun bulunması halinde, değerlendirilmek üzere Genel
Müdürlüğe gönderilir.


(10) Genel Müdürlükçe
değerlendirilen talebin uygun bulunması halinde, Bakanlıkça hayvan bakımevi
yapımına ilişkin bütçe imkanları göz önünde bulundurularak ihale sözleşme
bedelinin Bakanlıkça belirlenen oran kadarı yerel yönetimce verilecek
taahhütname ile yerel yönetim veya mahalli idare birliği ve Bakanlık arasında
yapılacak Ek-9’da yer alan protokol çerçevesinde yerel yönetime veya mahalli
idare birliğine tahsis edilir.


(11) Yerel yönetimin veya
mahalli idare birliğinin, nakdi yardımı amacına uygun olarak kullanmadığı ve
ihale sözleşmesinde belirtilen süre içerisinde hayvan bakımevi inşaatını
tamamlamadığı durumlarda protokol feshedilerek mali destek, yerel yönetimin
veya mahalli idare birliğinin hesabına aktarıldığı tarihten itibaren
hesaplanacak yasal faiziyle birlikte genel hükümler çerçevesinde yerel
yönetimden veya mahalli idare birliğinden tahsil edilir.


(12) Yerel yönetimlerce
veya mahalli idare birliklerince kısırlaştırılan, mikroçip ve kulak küpesi
takılan, Bakanlık veri tabanına hayvanların kulak küpeleri okunacak şekilde
fotoğraflarıyla birlikte kaydedilen sahipsiz köpekler için Bakanlık bütçe
imkanları dahilinde mali destek sağlanır.


(13) Kısırlaştırma ve kayıt
altına alma işlemleri için sağlanacak mali destek miktarı Bakanlıkça her yıl
belirlenerek on ikinci fıkrada belirtilen şartları sağlayan her hayvan için
ilgili yerel yönetime veya mahalli idare birliğine aktarılır.


(14) Bakanlık veri tabanına
kaydedilen hayvanlar ile ilgili bilgiler aylık periyotlar halinde İl Şube
Müdürlüklerince kontrol edilecek olup, küpesi takılmayan, kulak küpesi numarası
okunmayan, fotoğraf bulunmayan ve mükerrer hayvan kayıtları dikkate alınmaz.


(15) İl Şube
Müdürlüklerince kontrolü yapılan kayıtlara dair bilgiler aylık periyotlar
halinde Bölge Müdürlüğüne gönderilir.


(16) Bölge Müdürlüğünce
kontrol edilen kayıtlara dair bilgilerin uygun bulunması halinde, söz konusu
bilgiler mali destek aktarılması maksadıyla aylık periyotlar halinde Genel
Müdürlüğe gönderilir.


ONUNCU BÖLÜM


Çeşitli ve
Son Hükümler


Tehlike arz eden hayvanlar


MADDE 41- (1) Tehlike arz eden hayvanlar Bakanlıkça belirlenir. Bu
hayvanları üretmek, sahiplenmek, sahiplendirmek, barındırmak, beslemek, takas
etmek, sergilemek, hediye etmek ve bunların ülkeye girişini, satışını ve
reklamını yapmak yasaktır.


(2) 5199 sayılı Kanunun
geçici 3 üncü maddesi kapsamında süresi içerisinde kısırlaştırılarak
sahiplendirilmiş olanlar dışında Bakanlıkça belirlenmiş tehlike arz eden
hayvanlara el konulur ve hayvan bakımevine götürülerek ötanazi yapılır.


(3) Bakanlıkça belirlenen
tehlike arz eden hayvanlardan kısırlaştırılan ve kayıt altına alınanlar kayıt
belgesiz, ağızlıksız ve tasmasız olarak dolaştırılamaz, halkın yoğun olarak
bulunduğu yerler ile çocuk oyun alanları ve parklarına sokulamaz. Bu fıkra
hükümlerine aykırı hareket edenlere, 5199 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesi
kapsamında idarî para cezası verilir. Bu fıkrada belirtilen yasaklara
aykırılığın tekrarı halinde, idarî para cezası verilir ve hayvanlara el konulur
ve hayvan bakımevine götürülerek ötanazi yapılır.


(4) 5199 sayılı Kanunun
geçici 3 üncü maddesi kapsamında süresi içerisinde kısırlaştırılarak tehlike
arz eden hayvan sahiplenmiş olanlar, hayvanlarını en yakın yerel yönetime ait
hayvan bakımevine bırakabilirler. Yerel yönetimler bu madde uyarınca teslim edilen
hayvanları kabul etmek zorundadır. Bu hayvanlara ötanazi uygulanır.


(5) Tehlike arz eden
hayvanlar özel hayvan yaşamevlerine ve doğal yaşam alanlarına teslim
edilemezler.


Mobil kısırlaştırma
üniteleri


MADDE 42- (1) Yerel yönetimlere veya kamuya ait mobil kısırlaştırma
üniteleri kısırlaştırma işlemi sonrasında doğal yaşam alanlarında bakılmak
üzere köpekleri ve hayvan bakımevleri veya doğal yaşam alanlarında bakılmak
veya uygun ortamlara geri bırakılmak üzere kedileri kısırlaştırabilir.


(2) Mobil kısırlaştırma
ünitelerinin çalışma izinleri Bakanlığın belirleyeceği şartlar doğrultusunda
her yıl yenilenir.


(3) Yerel yönetimlere veya
kamuya ait mobil kısırlaştırma üniteleri yalnızca çalışma izni aldıkları il
sınırları dahilinde çalışabilir.


Faaliyette olan hayvan
bakımevleri ve mobil kısırlaştırma ünitelerine çalışma izni verilmesi


GEÇİCİ MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte yapımı devam
eden veya tamamlanmış olan yerel yönetimlere ait hayvan bakımevleri hakkında,
17 nci madde hükümleri uygulanmaz ve hayvanların barındırılacağı alanların
büyüklükleri ile ilgili şartlardan muaf tutularak bu Yönetmeliğin yürürlüğe
girdiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde çalışma izni verilir.


(2) Bu Yönetmeliğin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde özel mobil kısırlaştırma
ünitelerinin faaliyetleri sona erdirilir.


Yürürlükten kaldırılan
yönetmelik


MADDE 43- (1) 12/5/2006 tarihli ve 26166 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Hayvanların Korunmasına Dair Uygulama Yönetmeliği yürürlükten
kaldırılmıştır.


Yürürlük


MADDE 44- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


Yürütme


MADDE 45- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Orman Bakanı
yürütür.


 


Ekleri için tıklayınız