Harcırah Kanunu Genel Tebliği (seri No: 41)

HARCIRAH
KANUNU GENEL TEBLİĞİ

(SERİ
NO: 41)

 

Amaç

MADDE 1 –
(1) Bu Tebliğ,  10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanununun 3 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde yer alan memuriyet mahalli
tanımına ilişkin olarak uygulamada ortaya çıkan tereddütleri gidermek ve
uygulama birliğini sağlamak amacıyla, 27/11/2014 tarihli ve 29188 sayılı
Resmî Gazete’de yayımlanan Harcırah Kanunu Genel Tebliği (Seri No: 39)’nde
yapılan açıklamalara ilave olarak hazırlanmıştır.

Dayanak

MADDE 2 –
(1) Bu Tebliğ, 13/12/1983 tarihli ve 178 sayılı Maliye Bakanlığının
Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 10 uncu
maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Büyükşehir
belediyesi olmayan illerde memuriyet mahalli

MADDE 3 –
(1) Büyükşehir belediyesi olmayan illerde aşağıda belirtilen mahaller,
memuriyet mahalli olarak kabul edilir:

a) Memur ve
hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu şehir ve
kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller,

b) (a) bendinde
belirtilen mahallerin dışında kalmakla birlikte, yerleşim özellikleri
bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye
hizmetlerinin götürüldüğü yerler,

c) Kurumlarınca
sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler.

Büyükşehir
belediyesinin olduğu illerde memuriyet mahalli

MADDE 4 –
(1) İl mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla;

a) Memur ve
hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu yerleşim
birimlerinin bağlı olduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve aynı
zamanda yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

b) Söz konusu ilçe
belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri
bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

memuriyet mahalli
olarak kabul edilir.

(2) Kurumlarınca
sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler memuriyet mahalli
olarak kabul edilir.

Kurumlarınca
sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler

MADDE 5 –
(1) Ulaşımı düzenli olarak kurumlarınca sağlanan servis araçları veya bu
mahiyetteki taşıt araçları ile her gün gidiş ve dönüş olmak üzere ulaşım
sağlanan yerler, memuriyet mahalli kapsamında değerlendirilir.

(2) Ulaşımı
düzenli olarak sağlanmayıp arızi olarak kurumlara ait taşıt araçları ile
gidilip gelinebilen yerler ise memuriyet mahalli dışı olarak
değerlendirilir.

Yürürlük

MADDE 6 –
(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 7 –
(1) Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.