Gider Vergileri Kanununun Yürürlükten Kaldırılmış Hükümleri

Mülga mevzuatNo: 6802

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

445








445


 


 


GİDER VERGİLERİ
KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN


KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ


 


 


         
Kanun
Numarası                
: 6802


         
Kabul
Tarihi                       
: 13/7/1956


         
Yayımlandığı R.Gazete        : Tarih :
23/7/1956 Sayı : 9362


         
Yayımlandığı
Düstur            :
Tertip : 3  Cilt : 37 Sayfa : 1982


 


 


            
1 – 15/2/1963 tarih ve 186 Sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 33)


            
Madde 33 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Banka ve sigorta muameleleri vergisinin nispeti % 15 tir. Kambiyo
muamelelerinde nispet matrahın on binde dört buçuğudur.


            
2 – 4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4, 29, 34, 35, 49,
54)


            
Madde 4 bent (a) ve (f) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) II nci tablonun 3,4,5 ve 6 ncı pozisyonlarında yazılı vasıta, alet, makine
ve cihazların kurulup işletilmesinde kullanılmak üzere ithal veya imal ve
istihsal dolayısiyle vergilendirilmiş bulunan esas ve yedek parçalardan,
memleketdahilinde kurulup işler veya kullanılır hale getirilen yukarda mezkür
vasıta,makine, alet ve cihazlar (Yanlız montaj ve tamir dolayısiyle),


            
f) II nci tablonun 8 inci pozisyonunda yazılı eşya,


            
Madde 29 bent (f) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
f) Bankaların ve sigorta şirketlerinin diğer banka ve sigorta şirketlerindeki
iştiraklerinden mütevellit karlar.


            
Madde 34 bent (b) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
b) Tranvay, tünel, troleybüs, otobüs ve yolcu taşımaya mahsus sair motorlu kara
nakil vasıtaları (Binek otomobilleri, motosiklet, motorlu bisiklet hariç),


            
Madde 35 bent (i) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
i) 300 ve daha aşağı rusüm tonalatosu hacmındaki makine ile müteharrik
gemilerde yapılan eşya taşımaları,


            
Madde 49 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Veresiye yapılan satışlara ait vergi, bedelin tahsil olunduğu ayı takibedenayın
on beşinci günü akşamına kadar ödenir. ancak bu müddet malın teslimini
takibeden ayın 15 inci gününden itibaren üç ayı geçemez.


            
Bu kanunun tatbikında veresiye addolunacak satışlar en az bir ay vade
ileyapılmış olanlardır. Veresiye satışların müessese tarafından tevsiki
şarttır.





446


 


            
Elektrik ve havagazı satışlarında bu madde hükmü uygulanmaz.


            
3 üncü maddenin (b) fıkrasında yazılı şekilde vakı olacak teslimlere mütallik
vergi bunlara ait beyannamenin verildiği ayı takibeden üçüncü ayın 15 inci günü
akşamına kadar ödenir.


            
Müddeti içinde ihracından vazgeçilen teslim edilmiş maddelerin vergisi vazgeçme
dilekçesinin vergi dairesine verildiği tarihten itibaren bir ay içinde ödenir.


            
Madde 54 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mükelleflerin beyan ettikleri matrahla tahakkuk veya tetkik yapanların veyahut
teftişe yetkili kılınanların buldukları matrah arasındaki vergi farkları
hakkında Gümrük Kanunu uyarınca Gümrük vergisi hakkındaki esaslara göre ceza
hükmedilir.


            
3 – 4/1/1961 tarih ve 213 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 64)


            
Madde 64 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Vergi Usul Kanunun gider vergileri hakkında da (Aksine hüküm
bulunmadıkçaithalde alınanlar hariç) uygulanmakla beraber Vergi Usul Kanununun:


            
a) Muamele vergisine ilişkin hükümleri bu kanunla dahili imalat ve istihsalatın
tesliminde alınacak istihsal vergisi ile banka, banker ve sigorta
hizmetlerinden alınacak vergiler,


            
b) Nakliyat resmine ilişkin hükümleri bu kanunla alınacak nakliyat vergisi,


            
c) Elektrik ve havagazı ile glikoz istihlak vergisine ait hükümleri bu kanunla
dahilde bunlardan alınacak istihsal vergisi,


            
d) Akar yakıtlardan dahilde alınan istihlak ve yol vergileri hakkındaki
hükümleri bu kanunla bu maddelerden alınacak istihsal vergisi,


            
e) İçkilerden alınan istihlak vergilerine ait hükümleri bu kanunla bunlardan alınacak
istihsal vergisi hakkında da aynen uygulanır.


            
f) Bu kanunda istihsal vergisine tabi tutulan maddelerin bitim işlerini
yapanlar, birinci sınıf tüccar olmasalar dahi, bu işlerin kaffesini kaydetmek
üzere Vergi Usul Kanununun 191 nci maddesinde yazılı bitim işleri defterini
tutmak mecburiyetindedirler.


            
4 – 25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4,16,49)


            
Madde 4 bent (a) – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) II nci tablonun 3,4,5 ve 6 ncı pozisyonlarında yazılı vasıta, alet, makine
ve cihazların kurulup işletilmesinde kullanılmak üzere temin olunan vergili
esas ve yedek parçalardan, memleket dahilinde kurulup işler veya kullanılır
hale getirilen yukarıda mezkür vasıta, alet, makine ve cihazlar (Yanlız montaj
ve tamir dolayısiyle ve müessesece bizzat imal edilen veya memleket dahilinde
imaledilmiş olanlardan temin olunan esas ve yedek parçalar ve malzemenin
maliyetiile işçilik toplamının, tamir ve montajı yapılan vasıta, alet, makine
ve cihazın maliyetinin % 30 undan fazla olmaması kaydiyle).


            
Bent (g) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
g) Vazo, duvar tabağı gibi çiniden mamul yerli tezyini eşya,


            
Bent (h) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
h) Her türlü fotoğraf ve sinema filimleri,





447


 


            
Madde 16 bent (e) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
e) Makara veya onun yerine geçen maddelere sarılı olarak teslim edilen dikiş ve
nakış ipliklerinde makara ve benzeri maddelerin mubayaa veya emsal satış
bedelleri.


            
Son fıkra – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
Vergi matrahının ücret olması halinde de aynı hükümler uygulanır.


            
Madde 49 fıkra dört – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
3 üncü maddenin (b) fıkrasında yazılı şekilde vakı olacak teslimlere ait vergi,
peşin satışlarda vergiye tabi olmayan mamullerin müşteriye satıldığı ayıtakip
eden ayın on beşinci günü akşamına kadar ödenir. Bu satışların 60 ıncı maddenin
birinci fıkrasında yazılı faturalarla tevsikı şarttır. Vergiye tabi olmayan
mamullerin veresiye satılmaları halinde, bu maddenin veresiye satışlaraait
hükümleri uygulanır.


            
5 – 15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4)


            
Madde 4 bent (m) alt bent (l) – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen
hükümdür.)


            
m) I – Halı ve kilim imalinde kullanılmak üzere teslim edilen iki buçuk metrik
numaraya kadar (2,5 dahil) strayhgarn iplikleri vergiden müstesnadır.


            
Bu istisna, kurumlar vergisine veya beyan esası üzerinden gelir vergisinetabi
olup halı veya kilim imal eden veya ilk maddesini vererek halı veya kilim imal
ettirenlere veya müstahsilin bulunduğu yerde ticari faaliyette bulunan,halı
veya kilim imalatçılarına satmak üzere müstahsilden iplik alan tüccara ve aynı
konularla iştigal eden kooperatiflere ve ceza ve islah evleri atelyelerine
yapılan teslimler hakkında uygulanır.


            
Bent (k) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
k) Dahilde istihsal olunan tortu yakıtlardan, A.S.T.M. standartlarına göre
“PenskyMartens kapalı kab usulü” ile iştial noktası 55 santigrat derecedenaşağı
olmıyan ve aynı zamanda A.S.T.M. standartlarına göre Seybolt
üniversalviskozitesi 37.8 santigrat derecede 150 saniyeden yüksek bulunanlar,


            
6 – 13/7/1967 tarih ve 903 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4)


            
Madde 4 bent (e) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
e) Kamu menfaatlerine yararlı derneklere makbuz karşılığında bedelsiz bağışve
yardım şeklinde verilen maddeler,


            
7 – 27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 14, 24, 38, 65)


            
Madde 14 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Verginin matrahı müstahsıl tarafından teslim edilen:


            
a) I inci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi tutulmuş akaryakıtlarla IIIüncü
tablodaki glikozun saf sıkletleri,


            
b) İçkilerin litre olarak miktarı,


            
c) Kibritin çöp adedi olarak miktarı,


            
d) Elektriğin kilovatsaat olarak miktarı,


            
e) Havagazının metreküp olarak miktarı,


            
f) Diğer maddelerin satış bedelidir.





448


 


            
Satış bedeli tabiri, teslim edilen maddeler karşılığında her ne adla
olursaolsun müşteriden alınan veya müşterinin borçlandığı para veya diğer
değerlerin toplamını ifade eder.


            
Satış bedeli bulunmayan teslimlerde Vergi Usul Kanununa göre hesaplanacakemsal
satış bedelleri vergiye matrah ittihaz olunur.


            
Madde 24 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İthal edilen:


            
a) I inci tabloda sıklet esasına göre vergiye tabi tutulan akaryakıtlarlaIII
üncü tablodaki glikozun saf sıkletleri (Akaryakıtların zarfları bu Kanunabağlı
IV işaretli ithal mamulleri tablosundaki pozisyonuna göre vergilenir.)


            
b) Kahvenin vergi matrahı bunun gayrisafi sıkleti,


            
c) İçkilerin vergi matrahı, litre olarak miktarları,


            
d) Kibritin vergi matrahı, çöp adedi olarak miktarı,


            
e) Elektrik vergi matrahı, kilovatsaat olarak miktarı,


            
f) Havagazının vergi matrahı, metreküp olarak miktarıdır.


            
Madde 38 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Nakliyat vergisinin nispetleri aşağıda gösterilmiştir:


            
I – Yolcu taşımalarında:


            
A) Şehir içi
taşımalarında                                                                                 
%      6


            
B) Şehir dışı taşımalarında:


            
a) Üçüncü mevki, güverte ve tek mevkili
taşıtlarda                                      
%    10


            
b) İkinci mevkide ve motörlü trende (Matrahın kira olması halinde de


            
    bu nispet
uygulanır.)                                                                                    
%    20


            
c) Birinci ve lüks mevkilerde                                                                            
%    25


            
II – Yük
taşımalarında                                                                                       
%    10


            
Şehiriçi taşımaları, belediye sınırları içinde yapılan taşımalarla
bunlarıntemadisi mahiyetinde olup bu şehirlere iktisaden bağlı bulunan meskün
mahaller arasındaki günlük irtibatı muhafaza maksadiyle ve tarifeye müsteniden
günün belli saatlerinde gidiş ve geliş olarak müteaddit seferleri ifade eder.
Bu seferlerin belediye sınırlarını aşanlarının hareket ve varış noktaları
Maliye ve Münakalat Vekaletleri tarafından birlikte tesbit ve ilan olunur.


            
Madde 65 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Şaraba
ait istihsal vergisi 4250 sayılı Kanunun 14 üncü maddesi ile bu maddenin
tatbikatına mütaallik talimatlar gereğince İnhisarlar İdaresi tarafından tarh,
tahakkuk ve tahsil olunarak usulü dairesinde Hazineye verilir.


            
8 – 29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:
4,14,24,33,34,35,36, 37,38,43,47)


            
Madde 4 bent (a ve g) – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) II nci tablonun 3,4,5 ve 6 ncı pozisyonlarında yazılı vasıta, alet, makine,
cihaz ve malzeme (Gramofon plakları hariç).


            
g) Vazo, duvar tabağı ve heykelcilik gibi seramikten mamul süs eşyası,


            
Madde 14 – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Verginin matrahı, teslim edilen:


            
a) 1 inci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi olan akar yakıtlarla, IIIüncü
tablodaki glikoz ve tuzun saf sıkletleri,


            
b) Tekel dışı içkilerin litre olarak miktarı,


            
c) Kibritin çöp adedi olarak miktarı,





449


 


            
d)
Elektriğin kilovatsaat olarak miktarı,


            
e) Havagazının metreküp olarak miktarı,


            
f) Kahvenin gayrisafi sıkleti,


            
g) Tekele tabi maddelerden tütün mamulleri ile ispirto ve ispirtolu içkilerve
çayın aylık satış bedelleri tutarı,


            
Aylık satış bedelleri tutarı tabiri, Tekel Genel Müdürlüğü tevzi ve
satışüniteleri tarafından bir ay içinde bayilere yapılan tekel maddeleri satış
bedellerinin toplamını ifade eder.


            
h) Diğer maddelerin satış bedelidir.


            
Satış bedeli tabiri, teslim edilen maddeler karşılığında, her ne adla olursa
olsun, müşteriden alınan veya müşterinin borçlandığı para veya diğer değerlerin
toplamını ifade eder.


            
i) Satış bedeli veya aylık satış bedeli tutarı bulunmayan teslimlerde VergiUsul
Kanununa göre hesaplanacak emsal bedeli vergiye matrah ittihaz olunur.


            
Madde 24 – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İthal edilen:


            
a) I inci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi tutulmuş olan akar yakıtlarla,
III üncü tablodaki glikoz ve tuzun saf sıkletleri (Akar yakıtların zarflarıbu
kanuna bağlı IV üncü tablodaki pozisyonuna göre vergilendirilir.),


            
b) Tekel dışı içkilerin litre olarak miktarı,


            
c) Kibritin çöp adedi olarak miktarı,


            
d) Elektriğin kilovatsaat olarak miktarı,


            
e) Havagazının metreküp olarak miktarı,


            
f) Kahvenin gayrisafi sıkletidir.


            
Madde 33 – (15/2/1963 tarih ve 186 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Banka ve sigorta muameleleri vergisinin nispeti % 20 dir. Kambiyo
muamelelerinde nispet matrahın onbinde dört buçuğudur.


            
Madde 34 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Türkiye sınırları içinde aşağıda yazılı umuma mahsus vasıtalarla yapılan
taşımalardan yük taşımaları ile belli bir tarifeye dayanılarak yapılan yolcu
taşımaları nakliyat vergisine tabidir.


            
a) Demiryolu üzerinde işliyen vasıtalar,


            
b) (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.) Tramvay, tünel,
troleybüs, otobüs ve yolcu taşımaya mahsus sair motorlu kara nakil vasıtaları
(Otomobil, kamyonet, motosiklet, motorlu bisiklet hariç),


            
c) Makine ile müteharrik gemiler,


            
d) Uçaklar.


            
Madde 35 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı yolcu ve yük taşımaları nakliyat vergisinden müstesnadır.


            
Madde 36 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Nakliyat vergisini 34 üncü maddede yazılı nakil vasıtalarını işletenler öder.


            
Fıkra iki – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen hükmüdür.)


            
Belli bir iş için kiralanan taşıtlarla kiralayana ait eşya ve şahısların
taşınmasında vergi mükellefi taşıt sahibidir.


            
Madde 37 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Nakliyat Vergisinin matrahı yolcu ve yük
taşımaları karşılığında nakden veya hesaben  alınan  ücrettir. 
(Yataklı  vagonlarla  vakı  seyahatlerde  ödenen 
yatak  ücretinin





450


 


Türkiye sınırları içine isabet eden kısmı
matraha dahil edilir.) Belli bir işiçin kiralanan nakil vasıtaları ile kiralıyana
ait eşya ve şahısların taşınmasında vergi matrahı nakil vasıtası sahibine
ödenen kira bedelidir.


            
Madde 38 fıkra bir – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Nakliyat vergisinin nispetleri aşağıda gösterilmiştir:


            
Madde 43 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
PTT hizmetleri vergisinin nispeti % 10 dur.


            
Madde 47 bent (c) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
c) Taşıma müesseseleri ile PTT Genel Müdürlüğü bir ay içinde nakden veya
hesaben aldıkları ücretlerin beyannamesini o ayın sonundan itibaren 45 gün
içindeverirler. Devlet Demiryolları, Devlet Havayolları ve Denizcilik Bankası
için bumüddet 75 gündür.


            
9 – 24/2/1972 tarih ve 1544 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 38)


            
Madde 38 bent (III) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunla eklenen
hükümdür.)


            
III – Petrol boru hatları ile yapılan yerli hampetrol taşımalarında varil
başına..... 3TL.


            
10 – 8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri:(Madde numaraları: III Kısım Ek 1, Ek
2, Ek 3, Ek 4,45,47 Altıncı Bölüm Ek 1)


            
Ek Madde 1 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu kanuna bağlı V sayılı tabloda yazılı olup, belediye sınırları içinde yapılan
her türlü bina inşaatı, (İlave ve tadiller dahil) inşaat ruhsatının alınmasında,
mezkür tabloda gösterilen nisbet ve hadlerde bina inşaat vergisine tabidir.


            
İlave ve tadiller de; bu kanunun yürürlüğe girmesinden önce inşa edilmiş olan
binaların yüzölçümleri ilave edilen kısımla birlikte istisna haddini aşarsa,
vergi yalnız ilave edilen kısmın yüzölçümü üzerinden hesaplanır.


            
Bu kanunun yürürlüğü tarihinden sonra inşa edilmiş olan binalarda tadil ve
ilaveler yapılması halinde, vergi, binanın önceki yüzölçümü ile ilave kısmın
yüzölçümü toplamı üzerinden hesaplanır.


            
Ancak, daha önce aynı konut ve işyeri birimleri için ödenmiş bulunan Bina
İnşaat Vergisi yeniden hesaplanan vergiden mahsubedilir.


            
Ek Madde 2 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Genel, katma, özel idare ve belediye bütçelerinden karşılanan her türlü bina
inşaatı ile hastane, prevantoryum, sanatoryum, parasız dispanserler,
fabrika,değirmen, imalathaneler ile Devlet Planlama Teşkilatı Teşvik ve
Uygulama Dairesince teşviki karara bağlanmış oteller, moteller ve kooperatifler
eliyle yapılan sanayi ve küçük sanat siteleri ve esnaf çarşıları ve Devlete
veya der- neklere devrolunmak üzere inşa edilen okullar, talebe yurtları ve 100
m2 yi aşmıyan konut birimleri ile nüfusu 20 binden az olan belediye sınırları
içindeki her türlü inşaat Bina İnşaat Vergisinden müstesnadır.


            
Deprem, su basması, yangın gibi tabii afetlerin vuku bulduğu bölgelerde,
buafetlerin vukuunu takibeden yıldan itibaren en geç 5 yıl içinde inşa
edilenbinalar, bu vergiye tabi değildir.





451


 


            
Mezkur bölgeler Maliye ve İmar ve İskan Bakanlıklarınca müştereken tespit
olunur.


            
Ek Madde 3 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina İnşaat Vergisini, inşaat, ilave veya tadilat için inşaat ruhsatı alanlar
öder.


            
Ek Madde 4 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina İnşaat Vergisinin matrahı, binaların her bir konut veya işyeri biriminin
ayrı ayrı inşaat sahalarının yüzölçümleridir.


            
Matrahın hesaplanmasında m2 kesirleri atılır.


            
Madde 45 fıkra iki – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunla eklenen
hükmüdür.)


            
Bina İnşaat Vergisi, mükelleflerin, ilgili belediyelerce tasdik edilmiş yazılı
beyanı üzerine tarh olunur.


            
Madde 47 bent (g) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
g) Bina İnşaat vergisi mükellefleri, inşaat vergisine ait muamelelerini inşaat
ruhsatının alınmasından önce ilgili vergi dairesine bir beyanname ile
bildirmeye mecburdurlar.


            
İnşaatın kısmen yapılması veya hiç yapılmaması halinde inşaat ruhsatı kısmen
veya tamamen iptal edilir veya kullanılırsa daha önce ödenmiş olan vergide
gerekli düzeltme ve iadeler yapılır.


            
Altıncı Bölüm Ek Madde 1 son fıkra – (29/7/1970 tarih ve
1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gerekli muamelelerin ifasını müteakip mezkür belgeler, muhtevası Maliye
Bakanlığınca tespit olunacak cetvellere dökülür ve bunlar muamelenin yapıldığı
tarihten itibaren en geç 15 gün içinde ilgili vergi dairesine gönderilir.


            
11 – 2/2/1981 tarih ve 2380 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri (Madde numaraları: 66)


            
Madde 66 – (13/7/1956 tarih ve 6802 Sayılı kanunun hükmüdür.)


            
Bu kanunla akaryakıtlardan alınacak istihsal vergisi gelir bütçesine
iratkaydolunur. Karşılığında her yıl bu vergiye ait tahminlerin % 40 ı
nispetindeKarayolları Genel Müdürlüğüne, % 22 si nispetinde il özel idarelerine
ve % 8 i nispetinde belediyelere verilmek üzere Maliye bütçesine ödenek konur.


            
(27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.) Bu kanunla
tekelmaddelerinden alınan İstihsal Vergisi gelir bütçesine irat kaydolunur.
Karşılığında her yıl bu vergiye ait tahminlerin % 2 si nispetinde belediyelere
verilmek üzere Maliye Bütçesine ödenek konur.


            
Yıl sonunda gelir sağlanan gelir, bütçeye konan ödeneklerden fazla veya eksik
olduğu takdirde ertesi yıl ödeneklerinin hesabında nazara alınır.


            
İl özel idareleriyle belediyelere ait ödenekler her ay sonunda müsavi taksitler
halinde ve bir evvelki yılın hasılat fazlası ise mütaakıp yılın birinci ayı
sonunda toptan Dahiliye Vekaleti emrine, ayrı ayrı iki hesaba kaydolunmaküzere,
İller Bankasına tevdi olunur. İller Bankasında Dahiliye Vekaleti emrindeher ay
toplanan bu paralar bankaca, en geç ertesi ayın 15 ine kadar illerin ve
belediyelerin son nüfus sayımındaki nüfus miktarına göre, illere ve 5237 sayılı
Kanunun 40 ve 42 nci maddeleri hükümleri mahfuz kalmak üzere belediyelere
dağıtılır.





452


 


            
12 – 17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:
7,14,17,24,27,28,33, 38)


            
Madde 7 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
6 ncı maddede yazılı şartlardan her hangi birine riayet edilmemesi halinde
evvelce tecil edilmiş olan vergi, malın istihsal veya imal yerinden imrarı
tarihini takibeden ayın on beşi ödeme süresi sayılarak Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü hakkındaki Kanun hükümlerine göre tahsil olunur.


            
Madde 14 bent (a) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) I inci tabloda siklet üzerinden vergiye tabi olan akaryakıtlarla III üncü
tablodaki tuzun saf sikletleri,


            
Madde 17 bent (b) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
b) Prim, beyiye, ikramiye, reklam bedeli, komisyon ve faiz gibi paralar,


            
Madde 24 bent (a) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) I inci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi tutulmuş olan akaryakıtlarla,
III üncü tablodaki tuzun saf sıkletleri (Akaryakıtların zarfları bu kanuna
bağlı IV üncü tablodaki pozisyonuna göre vergilendirilir.)


            
Madde 27 fıkra iki – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İstihsal vergisine tabi tutulmuş maddelerle imal edilen istihsal vergisine tabi
maddelerin her biri için bu maksatla uygulanacak ilk madde indirim nispetleri,
Maliye ve İktisat ve Ticaret Vekaletlerince müştereken tesbit ve ilan olunur.
Bu nispetler en geç iki yılda bir gözden geçirilir ve mamulün maliyet vesatış
bedellerine giren unsurların kıymetlerindeki azalış ve artışlar dolayısiy- le
bozulan nispetler yeniden tesbit ve ilan olunur. Ancak vücude getirdiği mamül
için uygulanan indirim nisbetinin fiili duruma uymadığını beyan eden
imalatçıların yazılı müracaatları, yukarıda zikrolunan müddete bakılmaksızın
nazara alınır ve tetkik neticesinde o nevi mamuller için bu beyanın doğruluğu
anlaşılırsa indirim nispeti değiştirilebilir.


            
Fıkra beş ve altı – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunla eklenen
hükümdür.)


            
II sayılı tablonun 3, 4, 5 ve 6 ncı pozisyonlarındaki mamuller ile I
sayılıtablonun 9/B, C, D, ve E pozisyonundaki camlar için ilk madde indirimi
uygulanmaz.


            
Ancak, dahilde alınan İstihsal Vergisine tabi tutulan maddeler İstihsal Vergisi
ödenmek suretiyle tedarik edilerek II sayılı tablonun 3, 4, 5 ve 6 ncı
pozisyonlarında ve I sayılı tablonun 9/B, C, D ve E pozisyonunda gösterilen
mamullerin imalinde ve bunların bünyesine girecek şekilde kullanıldığı
takdirde, ilkmadde indirimi esası uygulanır.(1)


            
Madde 28 fıkra iki ve üç – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bankerlerin yapmış oldukları banka muameleleri dolayısiyle bu suretle aldıkları
paralar da banka muameleleri vergine tabidir.


            
2279 sayılı Kanuna göre ikraz işleriyle uğraşanlarla banka muamele ve
hizmetlerinden bir veya birkaçı ile iştigal edenler bu Kanunun uygulanmasında
banker sayılırlar. Bir şahsın munhasıran altın alım ve satımı ile iştigali
banker sayılmasını icabettirmez.


            
Madde 33 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Banka ve sigorta muameleleri vergisinin nispeti % 25 tir. T.C. Merkez Bankası
ile bankalar arasındaki reeskont muameleleri için bu nispet % 20 dir. Kambiyo
muamelelerinde nispet matrahın onbinde beşidir.





453


 


            
Madde 38 bent (III) – (24/2/1972 tarih ve 1544 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
III – Petrol boru hatları ile yapılan yerli ham petrol taşımalarında varil
başına... (4,5 TL.)


            
13 – 4/6/1981 tarih ve 2471 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: III Kısım Ek
2,Ek 4)


            
Ek Madde 2 bent (h) – 18/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
h) Müştemilat dahil, inşaatı alanı (brüt) 100 M2 yi aşmayan konut birimleri ile
nüfusu 20 binden az olan belediye sınırları içindeki (Mücavir sahalar dahil)
yapılan her türlü inşaatlar,


            
Ek Madde 4 – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina İnşaat Vergisinin matrahı (Müştemilat dahil), binaların her bir konut veya
işyeri biriminin ayrı ayrı inşaat sahalarının yüzölçümleri toplamıdır.


            
Matrahın hesaplanmasında M2 kesirleri atılır.


            
14 – 21/1/1982 tarih ve 2586 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri:(Madde numaraları: 35)


            
Madde 35 bent (e) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
e) Türkiye sınırları içinde her hangi bir yerde aktarma yapılmadan
doğrudandoğruya yabancı memleketlere yapılacak eşya taşımaları,


            
15 – 25/10/1984 tarih ve 3065 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 1, 2, 3, 4, 5,
6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26,
27, 34, 35, 36, 37, 38, M 38, 39, 40, 41, 42, 43, (III Kısım. Ek 1, Ek 2, Ek 3,
Ek 4), (IV Bölüm Ek 1, Ek 2, Ek 3, Ek 4, Ek 5), 45, 47, 52, 53, 54, 55, 56, 57,
58, 59, 60, 61, 62, 63, 65, (VI Bölüm Ek 1,2)


            
Madde 1 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanuna bağlı I, II ve III numaralı tablolarda yazılı maddelerden Türkiye'de
istihsal ve imal olunanların müstahsil veya amilleri tarafından teslimiveya
kendi imalatlarında sarf edilmesi;bunlardan yabancı memleketlerde istihsal ve
imal edilenlerle IV üncü tabloda yazılı mamullerin Türkiye'ye ithali,
butablolarda gösterilen nispet ve hadlerde istihsal vergisine tabidir.


            
Madde 2 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanuna göre teslim, vergi mevzuuna giren maddelerin (Elektrik dahil)
mülkiyetinin diğer bir gerçek veya tüzel kişiyeintikalini ve malın bu kişiye
veya gösterdiği bir yere tevdi veya irsalini ifade eder.


            
Madde 3 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun tatbikında aşağıda yazılı haller teslim sayılır.


            
Vergiye tabi maddelerin müstahsil veya imalatçısı tarafından:


            
a) Vergiye tabi maddelerin imalinde ilk madde veya yardımcı madde olarak
kullanma dışında herhangi bir surette istimal veya istihlaki,


            
b) Vergiye tabi olmıyan mamulleri için ilk madde, yardımcı madde ve
ambalajmalzemesi olarak kullanılması,


            
c) Satılmak üzere komüsyonculara veya konsinyasyon suretiyle iş yapanlaraveya
filyal, şube ve satış mağazalarına gönderilmesi,





454


 


            
Bir şirket veya imal veya istihsal müessesesinin idaresi altında yahut ona tabi
olacak mezkür şirket veya müesseselere ait mamulatı satan şirketler, bu kanunun
tatbikında filyal şirket sayılırlar.


            
Sermayesinin en az yarısı veyahut şüreka ve hissedarlar heyeti umumiyesindeki
reylerin mutlak ekseriyeti doğrudan doğruya veya mutavassıt şahıslar
vasıtasiyle diğer bir şirketin veya imal veya istihsal müessesesinin elinde
bulunan veyahut şirket işleri hakkında karar ittihaz etmek salahiyetidoğrudan
doğruya veya mutavassıt şahıslar vasıtasiyle diğer bir şirket veya imal veya
istihsal müessesesine ait olan şirketler, o imal veya istihsal müesesesinin
veya şirketin idaresi altında veya ona tabi addolunur.


            
Mutavassıt şahıs tabiri, idare eden şirket veya imal veya istihsal
müessesesinin idare salahiyetini haiz uzuvlarını, müdür, memur ve
müstahdemlerinibunların usul ve furuunu, karı veya kocalarını ve idare eden
şirket veya imal veya istihsal müessesesinin filyallerini ifade eder.


            
d) Mamullerin, ilk maddesini kendi hesaplarına imalat yaptırmak üzere verenlere
veya bunların gösterecekleri şahıslara veya yerlere tevdi veya irsal olunması,
(imal ettikleri vergiye tabi maddelerin bitim işlerini başka müesseselere
yaptıran müstahsil ve imalatçılar bu maddelerin istihsal vergisini bu kanun
hükümleri dairesinde bu maddelerin kendileri tarafından tesliminde öderler.)


            
Madde 4 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Türkiye'de istihsal veya imal edilen aşağıda yazılı malzemelerin müstahsılları
tarafından teslimi istihsal vergisinden müstesnadır:


a)             
(29/7/1970
tarih ve 1318 sayılı Kanunda işleme tabi tutulmuştur.)


Vergiye tabi maddelere sarf:


b)             
Aynı
işletme dahilinde istihsal edilip bu kanunla vergiye tabi tutulan maddelerin
is-


tihsalinde sarf edilen maddeler
(Elektrik, havagazı ve akaryakıtlar hariç),


Araştırma ve deneme:


            
c) Araştırma ve deneme maksadiyle istihsal edilen maddeler (Muayyen bir bedelle
piyasaya arz edilmemek kaydı ile),


            
Öğretim ve eğitim:


            
d) Dışardan usta ve işçi alınmaksızın hapishanelerde, Darülaceze ve Yardım
Sevenler Cemiyeti, Kızılay ve Verem Savaş Derneği Sanatoryumlarında ve
Rehabilitasyon müesseselerinde ve sağır, dilsiz ve körlere ait derneklerin
atelyelerinde veya öğretim ve eğitim müesseselerinde yetiştirme maksadiyle imal
ve istihsaledilen maddeler,


            
Bent (e) – (13/7/1967 tarih ve 903 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
e) Kamu menfaatine yararlı derneklerle Bakanlar Kurulunca vergi
muafiyetitanınan vakıflara makbuz karşılığında bedelsiz bağış ve yardım
şeklinde verilen maddeler.


            
f) (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunda işleme tabi tutulmuştur.)


            
Bent (g) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
g) Teknik süsleme dışında tamamen elle süslemeye tabi tutulan ve sanat değeri
olan vazo, duvar tabağı ve heykelcilik gibi seramikten mamul süs eşyası.


            
h) (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunda işleme tabi tutulmuştur.)


            
Sağlık ve eğitim eşyası ve ithal ile ilgili istisnalar:


            
i) I – Tıbbi ve cerrahi kuşaklar  ve
bunların benzeri sağlık alet ve cihazları, röntgen   makine 
ve  cihazları   ve   bunların  
kurulup   işletilmesine  yarıyan  parçalar,





455


 


röntgen filimleri ve tababette kullanılan
sair alet ve makineler (İsmen zikredilmiyenlerin nevileri Sıhhat ve İçtimai
Muavenet ve Maliye Vekaletleri tarafından müştereken tesbit ve ilan olunur).


            
II – Munhasıran eğitim ve öğretimde kullanılan alet, makine ve cihazlar
(Nevileri ve şartları Maarif ve Maliye Vekaletlerince müştereken tesbit ve ilan
olunur).


            
III – 12 nci madde ile ithalleri vergiden istisna edilen ticaret eşyasının
memleket dahilinde imal ve istihsal edilen eşit ve benzerleri (Transit ve
geçici kabul usullerinden, geçici veya şarta bağlı muaflıklardan faydalananlar
hariç, ticaret anlaşmaları ile verilmiş taviz mahiyetindeki muafiyetlerden
faydalananlar dahil).


            
(i fıkrasının yukarda yazılı her üç bendinde mezkür istisna hükümleri, vergiden
istisnası bahis mevzuu olan madde II nci tabloda ismen yazılı bulunduğu
takdirde muafen teslim edilmek; diğer ahvalde bu maddelerin bünyesine giren
vergili ilk ve yardımcı maddeler - elektrik, havagazı ve akar yakıtlar hariç-
dolayısiyle evvelce ödenmiş istihsal vergisinin, Maliye Vekaletince tesbit
edilecek usul ve esas dairesinde hesabedilerek bu maddeleri imal edene iadesi
suretiyle uygulanır).


            
j) Gümrük Kanunu ve tarife cetveli veya diğer kanunlarla resmi dairelere ve
bunlara bağlı kurumlara, resmi ve hususi diğer kurumlara verilmiş olan
gümrükresmi muaflığından faydalanan eşyanın, memleket dahilinde imal olunan
eşit vebenzerlerinden Maliye ve İktisat ve Ticaret Vekaletlerince müştereken
tesbit veilan edilecek olanlar (Yalnız gümrük muaflığını haiz olan daire ve
kurumlara teslim edilmek ve bunlar tarafından kendi ihtiyaçlarında kullanılarak
üç yıl içinde başkalarına satılmamak veya devredilmemek şartı ile) (Bu
müddetten önce satış veya devir halinde satan veya devredenlerin satış veya
devir tarihindenitibaren bir ay içinde ilgili vergi dairesine başvurarak
gerekli istihsal vergisini ödemeleri mecburidir. Bu mecburiyete riayet
edilmemesi halinde vergi birkat zammı ile alınır. II nci tabloda yazılı
mamuller için bu vergi maddenin satış bedeli veya devir kıymeti üzerinden
hesapedilir. İade suretiyle uygulanan muafiyette ödenecek verginin hesabında
alım ve satım veya devir bedelleri arasındaki fark nazara alınır.) (i
fıkrasının sonunda parantez içindeki hüküm bu fıkranın tatbikında da aynen
uygulanır).


            
k) (15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanunda işleme tabi tutulmuştur.)


            
Bent (I) – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
1) Kauçuklu hurdalardan fiziki veya kimyevi ameliyelerle elde edilen rejenere
kauçuk.


            
Bent (m) alt bent (I) – (15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
“I. Halı veya kilim imalinde kullanılmak üzere teslim edilen ikibuçuk metrik
numaraya kadar (2,5 dahil) strayhgarn iplikleri vergiden müstesnadır.


            
Bu istisna, Kurumlar Vergisine veya beyan esası üzerinden Gelir Vergisinetabi olup
halı veya kilim imal eden veya ilk maddesini vererek halı veya kilim imal
ettirenlere veya halı veya kilim imalatçılarına satmak üzere müstahsilden iplik
alan tüccara veya aynı konularla iştigal eden kooperatiflere ve ceza veıslah
evleri atelyelerine yapılan teslimler hakkında uygulanır.”


           
Bent (m) alt bent (II) – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı
Kanunla eklenen hükümdür.)


            
II – Müstahsilden vergisiz halı veya kilim ipliği satın almak veya kendi imal
ettikleri iplikleri halı veya kilim imalinde kullanmak isteyen yukarıda I inci
bendde yazılı olanlar, bulundukları yerlerin ticaret odası, sanayi odasıveya
ticaret ve sanayi odasından özel bir muaflık belgesi alırlar ve bunu aynı yerin
vergi dairesine tasdik ve tescil ettirirler.





456


 


               
Muaflık belgesinin şekil ve muhteviyatı ile ne tarzda kullanılacağı Maliye
Bakanlığınca düzenlenir.


               
Vergiden müstesna iplik teslimleri muaflık belgesi sahiplerine yapılır. Bu nevi
teslimlerin satış faturalarında, alıcının kimliği ile muaflık belgesininnev'i,
yeri ve numarası ayrıca gösterilir ve imzası alınır.


               
Vergisiz halı veya kilim ipliği satın alanlar veya kendi imal ettikleri
iplikleri halı veya kilim imalinde kullananlar, muaflık belgesini aldıkları ticaret
odası, sanayi odası veya ticaret ve sanayi odasına, her takvim yılı sonunda, bu
iplikler hakkında hesap verirler.


               
Buna riayetsizlik halinde muaflık belgesi hükümsüz sayılır. Alınan bu
bilgicetvel halinde, müstahsil müessesenin bağlı bulunduğu vergi dairesine bir
ay zarfında gönderilir.


            
Vergisiz halı veya kilim ipliği teslim eden müstahsiller, istihsal vergisi
beyannamesinde veya teslim tarihi itibariyle beyanname verme süresi içinde
verecekleri ek bir beyannamede bu teslimlerinin miktar ve tutarı ile alıcının
kimliğini, adresini ve muaflık belgesinin nev'ini, yerini ve numarasını ayrıca
göstermek suretiyle bildirirler.


            
Muaflık belgesini haiz iplik tüccarları, istihsal vergisi beyanname süresi
içinde verecekleri bir beyannamede bir önceki ayda müstahsilden vergisiz
olaraksatın aldıkları halı veya kilim ipliklerini, bunlardan muafiyet belgesini
haiz olan ve olmayanlara satılanları, devreden iplikleri miktar ve alış
tutarlariyle, halı veya kilim imalatçılarına satılanlarda imalatçının
kimliğini, adresini, muaflık belgesinin yerini ve numarasını göstermek
suretiyle bildirirler.


            
(15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
Muaflık belgesini haiz iplik tüccarlarından, müstahsilin bağlı olduğu
vergidairesinin salahiyet hudutları dışında kalan yerlerde ticari faaliyette
bulunanlar, bu bilgileri ihtiva eden beyannamelerini bağlı oldukları vergi
dairesinevermekle beraber, bu beyannamenin bir örneğini müstahsilin bağlı
olduğu vergidairesine aynı süre içinde gönderirler.


            
Bent (m) alt bent (III) – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen
hükümdür.)         III – Yukarıda I
inci bend gereğince vergisiz olarak satın aldıkları iplikleri halı veya kilim
imalinde kullanmıyarak her ne suretle olursa olsun satanveya başka maksat için
kullanan halı veya kilim imalatçıları, bu iplikleri vevergisini, satış ve
kullanma tarihinden itibaren bir ay içinde vergi dairesine beyan etmeğe ve
vergisini ödemeye mecburdurlar.


            
Vergisiz olarak satın aldıkları iplikleri, imalatçı muaflık belgesini haiz
bulunmayanlara satan veya başka maksatlarla kullanan iplik tüccarları, bu
ipliklerin vergilerini II nci bendde zikredilen beyanname süresi içinde ödemeye
mecburdurlar.


            
Bu hallerde vergi, malın müstahsilden teslim alındığı tarihe göre kanuni ödeme
süresinin sona erdiği tarihten itibaren işliyecek gecikme zammı ile birlikte
tahsil olunur.





457


 


            
Bu hükümlere göre yapılması gerekli beyanlar hakkında Vergi Usul Kanunu ve
Gider Vergileri Kanununun beyannameye mütaallik hükümleri uygulanır.


            
Bent (m) alt bent (IV) – (15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanunla eklenen
hükümdür.)


            
IV – Bu istisna yukarıda yazılı I numaralı bendde sayılanlar dışında kalan halı
veya kilim imalatçıları hakkında da uygulanır.


            
Bu imalatçıların, imalatta bulundukları il veya ilçe vergi dairesi tarafından
muaflık belgeleri verilir ve kayıtları tesis olunur.


            
Ancak, bu nevi halı veya kilim imalcileri Vergi Usul Kanunu hükümlerineuygun
olarak, şekil ve muhtevası Maliye Bakanlığınca tesbit edilecek basit bir imalat
defteri tutmağa ve iplik alışları ile halı veya kilim satışlarını faturalarla
tevsik etmeye mecburdurlar.


            
Defter tutmayan veya alış ve satışlarını tevsik edemiyen halı veya kilim
imalatçıları, vergisiz olarak aldıkları ipliklere ait istihsal vergisini
ödemekle yükümlüdürler. Bunlar adına yapılacak tarhiyat hakkında Vergi Usul
Kanunu hükümleri tatbik olunur.


            
Bu bend gereğince vergisiz iplik teslim alanların muaflık belgeleri ve
faturaları hakkında yukarıda yazılı II numaralı bendin ikinci, üçüncü ve
beşinci fıkraları hükümleri uygulanır.


            
Bent (n) – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
n) I – Tekel Genel Müdürlüğünün teklifi üzerine Maliye ve Gümrük ve
TekelBakanlıklarınca tespit olunacak esaslara göre, tekel memur, hizmetli ve
işçilerine verilecek tekel maddeleri,


            
II – Er ve erbaşlar için imal edilip bunlara verilen sigaralar,


           
Bent (o) - (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
o) Nümune olarak veya propaganda ve reklam maksadiyle bedelsiz verilen her nevi
tekel maddeleri. (Bunların yıllık en çok miktarı ile sair hususlar, TekelGenel
Müdürlüğünün teklifi üzerine Maliye ve Gümrük ve Tekel Bakanlıklarınca tesbit
olunur.)


            
Madde 5 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı müstahsil ve imalatçılar münhasıran zikredilen işlerinden dolayı
vergiden muaftırlar:


            
Ev sanatları muaflığı:


            
a) Bir evde oturman aynı aile efradından terekkübeden, munhasıran oturdukları
evde çalışan, muharrik kuvvet, hariçten alınmış işçi, çırak kullanmıyan iplik,
ip ve urgan imalatçıları (İp ve urgan imalinde oturulan evden gayrı yerlerden
de faydalanılması caizdir. Bu muaflığın tatbikında aile efradı tabiri
imalatçının kendisi ile birlikte yaşıyan eşini, çocuk ve torunlarını, ana ve
babasını ve 18 yaşını bitirmemiş kardeşlerini ifade eder.)


            
İptidai boyahaneler muaflığı:


            
b) Muharrik kuvvet ve buhar kazanı kullanmıyan, çalıştırdığı işçi ve çırak
sayısı kendisi ile birlikte üçü geçmiyen, tüccara ve istihsal vergisine tabi
imalatçılara ait iplikleri boyamıyan boyahaneler,


            
(25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
Bu boyahanelerde, iplikler üzerinde aynı şartlarla kasarlama işleri yapılması
halinde de muaflık devam eder.





458


 


            
İpek imalathaneleri muaflığı:


            
c) Her türlü tabii ipekten iplik imal eden veya bunların bitim işleri ile
iştigal edenler.


            
Bent (d) – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
d) Munhasıran ve müstemirren hurda ve kırpıntı kağıtları ilk madde
olarakkullanmak suretiyle kağıt ve mukavva imal eden müessseler.


            
Madde 6 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İlk ve yardımcı maddeleri için istihsal vergisi ödenmemiş vergiye tabi
istihsalat ve imalatını munhasıran memleket haricine çıkaran müstahsıl veya
imalatçılar adına vergi tahakkuk ettirilmez.


            
Bu türlü imalat veya istihsalatını kısmen memleket haricine çıkaranlar içinmal
imal veya istihsal yerinden çıkmadan evvel vergi dairesine aşağıdaki (b)
işaretli bentte yazılı malümatı havi olarak verilecek beyanname üzerine
vergitarh ve tahakkut ettirilerek tecil olunur.


            
Tecil edilmiş olan vergi:


            
a) İhracat, imalatçı veya müstahsil tarafından bizzat veya ihracatçı yahut
komüsyoncu vasıtasiyle kendi namına yapılmak yahut memleket içinde bir ihracat
tüccarına satılarak onun tarafından doğrudan doğruya ihraçolunmak,


            
b) Vergi dairesine verilen beyanname ile ihracedilecek malın cinsi,
nevi,miktarı, satış bedeli, kabların aded ve nevi, ihracatı yapacak tüccar veya
komüsyoncunun adı, soyadı, ticari unvanı ve adresi, ihracatın müstahsıl veya
imalatçı namına mı yapılacağı, yoksa ihracedilmek kaydı ile memleket dahilinde
ihracat tüccarına mı satıldığı bildirilerek iki nüsha nakliye tezkeresi
alınmak,


            
c) Nakliye tezkeresi tarihinden itibaren altı ay içinde malın (b) bendinde
yazılı şekilde ihracedildiğini mübeyyin gümrük dairesinden alınacak vesika
vergi dairesine ibraz edilmek,


            
Kayıt ve şartı ile terkin olunur.


            
İptidai maddesi başkasına ait olmak üzere istihsal veya imal edilecek birinci
fıkrada yazılı maddeler, sahibi tarafından bizzat veya bilvasıta ihracedilir.
Yahut doğrudan doğruya ihracedilmek üzere memleket içinde bir ihracat
tüccarınasatılırsa müstahsıl veya imalatçı tarafından, mal istihsal veya imal
yerindençıkmadan evvel yukarıdaki (b) işaretli bentte yazılı şekilde vergi
dairesine beyanname verilmek ve bu beyannamede mal imal ettiren şahıs veya
müessesenin adı ile adresi ayrıca gösterilmek şartiyle bu mallar için tarh ve
tahakkuk ettirilecek vergi de tecil ve (c) bendinde yazılı hüküm yerine
getirildiği takdirde terkin olunur.


            
Madde 7 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Fıkra bir – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
6 ncı maddede yazılı şartlardan herhangi birine riayet edilmemesi
halinde(ihracat beyannamesinin süresinde verilmemesi hali hariç) evvelce tecil
edilmişolanvergi, malın istihsal veya imal yerinden çıktığı tarihi takip eden
ayınonbeşi ödeme süresi sayılarak Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanun hükümlerine göre; ihracat beyannamesinin süresinde verilmemesi halinde
ise vergi, Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre tarh ve tahakkuk ettirilerek
usulü daire- sinde tahsil olunur.


            
Zor   durum   dolayısiyle   ihraç  
beyannamesinde   gösterilen   malların  
kısmen   ihracedilmediği    anlaşıldığı  
takdirde   müddetinde   ihracedilen  mallara 
ait  vergi  6   ncı  mad-





459


 


dedeki esaslar dairesinde terkin,
ihracedilmiyen mallara ait vergi de gecikmezammına tabi tutulmadan usulü
dairesinde tahsil olunur.


            
Nakliye tezkeresinin alındığı ayı takibeden ay başından itibaren üç ay içinde
nakliye tezkeresinde yazılı malların kısmen veya tamamen ihracından
vazgeçildiği yazı ile vergi dairesine bildirilirse bu maddenin birinci fıkrası
hükmü uygulanmaz.


            
Bu mallar ihbar tarihine kadar nakliye tezkeresinde yazılı ihracat tüccarından
başka bir şahıs veya müesseseye memleket içinde satılmış ise satıldığı
ayınbeyannamesine, şayet ihracat tüccarı tarafından memleket içinde satılmış
ise ihbarın yapıldığı ayın beyannamesine ithal edilir.


            
İhbar tarihine kadar memleket içinde satılmayıp müstahsıl veya imalatçıyaiade
edilmiş olan mallar imalat defterinde icabeden kayıtlar yapılmak
suretiyleistihsal veya imali yapan işletmeye ithalat kaydolunarak vergisi
terkin edilir.


            
Madde 8 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Vergisi ödenmiş maddelerle imal olunan maddelerin ihracı halinde de 6 ve 7 nci
maddeler hükümleri uygulanır. Bu mamullerin bünyesine giren ilk maddeler
dolayısiyle ödenmiş olan istihsal vergisi 9 uncu madde hükmü dairesinde
mükellefeveya vergisi ödenmiş ilk maddeyi vererek vergiye tabi maddeler imal
ettirene iade olunur.


            
Madde 9 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mükellef tarafından bizzat istihsal edilen veya satın alınan vergiye
tabimaddelerle imal olunan ve bu kanunla vergiye tabi tutulmamış bulunan
mamullerinihracı halinde bunların bünyesine giren vergili maddeler dolayısiyle
evvelce ödenmiş olan istihsal vergisi, 6 ncı maddede yazılı ihraç beyannamesi
ve nakliye tezkeresine mütaallik kayıt ve şartlara riayet edilmek suretiyle
Maliye, İktisat ve Ticaret ve İşletmeler Vekaletleri ile Türkiye Ticaret ve
Sanayi Odaları veTicaret Borsaları Birliği tarafından tesbit edilecek usul
dairesinde hesap ve mükellefe iade olunur.


            
Vergisi ödenmiş iptidai madde vererek mükellefe vergiye tabi madde imal
ettirenler hakkında da, 6 ncı maddenin son fıkrasındaki şartlara uyulmak
kaydiylebu madde hükmü uygulanır ve ilk maddelere ait vergi bu imalatı
yaptıranlara iade olunur. 20 nci maddede yazılı yerlere mezkür maddede
belirtilen maksatla gönderilmiş olan maddelerin ihracı halinde de mecburiyetler
bu maddeleri imal veyaistihsal edenler tarafından yerine getirilmek kaydiyle bu
madde hükmü uygulanır.


            
Mamülün imal maliyetine giren elektrik ve hava gazı ve akaryakıtlar için ödenmiş
olan istihsal vergisi bu madde tatbikatında nazara alınmaz. Bu Kanunun 6-9 uncu
maddelerindeki hükümler Gümrük Kanununun 21 inci maddesinin 4 ncü fıkrası
gereğince ihracedilen ve geri gelen eşya hakkında  uygulanmaz.


            
Madde 10 – (13/7/l956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı yerlerde ve işlerde sarf edilen elektrik enerjisi vergiden
müstesnadır:


            
a) Devlet, belediye ve özel idarelere ait cadde, sokak, meydan, park ve bahçe
gibi umuma mahsus yerlerle, amme idarelerine, verem savaş derneklerine ait ve
vakıflara ait hastane (Sanatoryum, prevantoryum, dispanser dahil),
düşkünlerikoruma müesseseleri,


            
b) 1. Sadece kendi ihtiyaçları için enerji istihsal eden ve nüfusu on bine
kadar olan köy ve kasabalar,


            
2. (1) numaralı bentteki yerlerle birlikte nüfus toplamları on bini geçmiyen ve
müşterek cereyandan faydalanan köy ve kasabalar.





460


 


            
(Elektriğini bizzat istihsal eden imal ve istihsal yerlerinin sarfiyatı (1)ve
(2) numaralı bentlerde yazılı istisnadan faydalanmaz)


            
c) Vergiye tabi umumi cereyan bulunmıyan yerlerde I numaralı tablonun 11 inci
fıkrasının (b) bendinde gösterilen maksatlarla hususi ihtiyaç için istihsal
olunan elektrik,


            
d) Her türlü taşıtlarda hususi surette bunların kendi ihtiyaçları için istihsal
olunan elektrik,


            
e) Maden istihsal yerlerinde doğrudan doğruya istihsal, yıkama taşıma, yükleme
ve boşaltma ile ilgili işlerde sarf edilen elektrik,


            
f) Elektrik istihsal ve tevzi müesseselerinin doğrudan doğruya elektrikenerjisi
istihsali için sarf ettikleri elektrik,


            
g) Elektrik enerjisi ile maden tasfiye veya izabe eden müesseselerin munhasıran
bu maksatla sarf ve istihlak ettikleri elektrik.


            
Madde 11 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı yerlerde ve işlerde sarf edilen elektrik enerjisi vergiden
geçici olarak istisna edilmiştir:


            
a) İlk defa elektrik istihsal tesisatı yapılan şehir ve kasaba ve
köylerde,tesislerin işlemeye başlayarak enerji dağıtılmasından itibaren iki yıl
müddetleI nci tablonun 11 nci fıkrasının (b) bendinde gösterilen maksatlar için
sarf edilen elektrik;


            
b) Milletlerarası panayır ve sergilerde, bunların giriş cephelerinde, malteşhir
edilen ve satılan paviyonlarında, oyun, eğlence ve istirahat yerlerinde sarf
edilen elektrik (Panayır ve sergilerin açılışlarından on beş gün evvelinden
başlayıp, kapanmasından on beş gün sonraya kadar.)


            
Madde 12 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı maddelerin Türkiye'ye ithali istihsal vergisinden müstesnadır:


            
a) 4 üncü maddenin i fıkrasında yazılı maddeler,


            
b) Gümrük Kanunu, tarife cetveli ve sair kanunlarla (Gümrük resmi
tavizanlaşmaları ile kabul edilmiş olanlar dahil) Gümrük Resminden muaf tutulan
eşya (Bu Kanunun 6-9 uncu maddelerinde yazılı muafiyetten istifade ederek ihrac
olunan maddelerin Gümrük Kanununun 21 nci maddesinde derpiş edildiği şekilde
geri gelmesi halinde mezkür maddenin ihracı üzerine terkin veya iade olunan
istihsalvergisi gümrük idarelerine ödenmedikçe veya teminata bağlanmadıkça bu
maddeler tekrar ithal olunmaz.) (Gümrük Kanununun 21 nci maddesinin 4 üncü fıkrası
gereğince muvakkat olarak ihrac edildikten sonra geri gelen eşya Gümrük
Kanununa göre Gümrük Vergisinden muaf olsa dahi bu kanunla vergiye tabi
tutulmuş bir haliktisabettiği takdirde ihraçtan evvel dahilde istihsal
vergisine tabi tutulmuş ise hariçte gördüğü ameliye ile kazandığı değer farkı,
aksi takdirde yeni değeri üzerinden istihsal vergisine tabi tutulur ve her iki
halde de ithalden sonra da- hildeki teslimlerinde bu eşyadan başkaca istihsal
vergisi alınmaz.) (Bu kanunlavergiye tabi tutulan maddelerden imal edilmiş olup
bu fıkra hükmü gereğince ithal muafiyetinden faydalanan eşyanın ithalini bu
kanun hükümlerine göre istihsal vergisine tabi tutmaya Hükümet salahiyetlidir.)


            
Madde 13 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun mevzuuna giren maddelerden dahilde istihsal olunanların vergisini
bunların müstahsılları öder.





461


 


            
Şehir ve kasabaların elektrik enerjisini temin eden belediye ve müesseseler
başka bir merkezden alıp dağıttıkları veya kendi ihtiyaçlarında sarf ettikleri
elektrik enerjisi dolayısiyle müstahsıl sayılırlar. Bahis mevzuu merkezin bu
maksatla bunlara verdiği elektrik enerjisi vergiye tabi tutulmaz.


            
Fıkra üç – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
Tekele tabi maddelerden, imalatçı işletmelerce Tekel Genel Müdürlüğüne veyabu
genel müdürlüğün satış teşkilatına gönderilenlerde vergi mükellefi Tekel Genel
Müdürlüğüdür. Bahis konusu işletmelerin Tekel Genel Müdürlüğüne veya satış teşkilatına
bu şekilde gönderdikleri tekele tabi maddeler vergiye tabi tutulmaz.


            
Fıkra dört – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
II sayılı tablonun 3, 4, 5 ve 6 ncı pozisyonlarındaki mamüllerin montaj (Başkaları
hesabına yapılan montaj dahil) suretiyle imal edilmesi halinde, mükellef,
montajı yapandır.


            
Madde 14 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Verginin matrahı, teslim edilen:


            
a) (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.) I nci tabloda
sıklet üzerinden vergiye tabi olan akaryakıtların saf sıkleti,


            
b) Kibritin çöp adedi olarak miktarı,


            
c) Elektriğin Kilovatsaat olarak miktarı,


            
d) Havagazının metreküp olarak miktarı,


            
e) Kahvenin gayrisafi sikleti,


            
f) Tekele tabi maddelerden tütün mamulleri ile ispirto ve ispirtolu içkilerve
çayın aylık satış bedelleri tutarı,


            
Aylık satış bedelleri tutarı tabiri, Tekel Genel Müdürlüğü tevzi ve
satışüniteleri tarafından bir ay içinde bayilere yapılan tekel maddeleri satış
bedellerinin toplamını ifade eder.


            
g) Diğer maddelerin satış bedelidir.


            
Satış bedeli tabiri, teslim edilen maddeler karşılığında her ne adla olursaolsun
müşteriden alınan veya müşterinin borçlandığı para veya diğer değerlerin
toplamını ifade eder.


            
h) Satış bedeli veya aylık satış bedeli tutarı bulunmıyan teslimlerde VergiUsul
Kanununa göre hesaplanacak emsal bedeli vergiye matrah ittihaz olunur.


            
II sayılı tablonun 3, 4, 5 ve 6 ncı pozisyonlarındaki mamullerin
montajınınbaşkaları hesabına yapılması halinde matrah mamulün Vergi Usul
Kanununa göre bulunacak emsal  bedelidir.


            
Madde 15 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanununun hükmüdür.)


            
Bir müstahsılın vücuda getirdiği vergiye tabi bir maddeyi, vergiye tabi olmıyan
maddelerin imalatında sarf ve istihlak etmesi halinde sarf ve istihlak olunan
bu maddenin Vergi Usul Kanununa göre bulunacak emsal değeri verginin matrahını
teşkil eder.


            
Ölçü esasına göre vergiye tabi maddelerin bu suretle sarf ve istihlaki halinde
matrah, bunların 14 üncü maddede belirtilen sıklet ve miktarlarıdır.


            
Fıkra üç – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
Bu Kanunun 14 ve 15 inci maddelerine göre emsal satış bedelinin tayinindeVergi
Usul Kanununun 275 inci maddesinin 4 üncü fıkrası gereğince genel
idaregiderlerinden mamule düşen hissenin maliyete katılması mecburidir.





462


 


            
Madde 16 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı meblağlar kayıt ve faturalarla tevsik edilmek şartiyle
satışbedelinden indirilebilir:


            
a) Teslim edilen maddelerin istihsal vergisi (Mükelleflerin tanzim edecekleri
faturalarda miktarı ayrıca gösterilmek şartiyle)


            
b) Mütat satış mahallinden müşterinin tayin edeceği mahalle kadar
müşterihesabına yapılan taşıma, yükleme ve boşaltma giderleri,


            
c) Teslim edilen madde ile birlikte satılmayıp boşaltıldıktan sonra iadesi
mütat olan kab bedelleri karşılığında alınan depozitolar (Bu depozitolardan,
kabların gerçek bedelleri veya hesaben bulunacak maliyetlerine nazaran fazla
olup mükellef lehine kalan kısımlar matraha katılır.)


            
d) Peşin satışlarda müşteriye yapılan iskonto (Müteamel miktarda olması ve
satış bedelinin müessese defterlerine iskonto çıktıktan sonra kalan miktar
olarak geçirilmesi kaydı ile).


            
e) (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunun hükmüdür.) Her türlü cam ve
cameşyanın tesliminde sınai muhasebe tutan müstahsılların ödedikleri dekorasyon
ve süslemeye ait doğrudan doğruya işçilik ve malzeme giderleri ile sanatçı
ücretleri,


            
(Bu hüküm porselenden sofra ve mutfak takımlarının, tuvalet ve süs eşyalarının
tesliminde de uygulanır.


            
Dekorasyon ve süsleme kavramına giren işleri tayin ve tesbit etmeye Maliye,
Sanayi ve Milli Eğitim Bakanlıkları yetkilidir.)


            
f) (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunun hükmüdür.) Vergi matrahının
emsal satış bedeli veya ücret olması hallerinde de bu madde hükümleri
uygulanır.


            
Madde 17 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı unsurlar satış bedelinden indirilemez:


            
a) Matrahtan düşülmesine bu kanunla cevaz verilenler dışında kalan vergi ve
resimler,


            
b) (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.) Müstahsil nam ve
hesabına tahsil edilmiş olsun veya olmasın prim, beyiye, ikramiye, reklam
bedeli,komisyon, faiz gibi paralar,


c)             
Ambalaj
giderleri,


d) Mütat satış mahalline kadar yapılan
taşıma, yükleme ve boşaltma giderleri.


            
Madde 18 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
3 üncü maddenin son bendinin parantez içindeki hükmü mahfuz bulunmak kaydiy le
başkaları hesabına yapılan bitim işlerinde vergi matrahı bu işler karşılığında
alınan ücrettir.


            
Ücretin kısmen veya tamamen ayın olarak ödenmesi halinde, ayınlar Vergi Usul
Kanunu hükümleri dairesinde değerlenir.


            
Kısmen veya tamamen belli edilmemiş olan ücretler yerine emsal ücretleri esas
alınır. Emsal ücreti, matrahın ücret olacağı gözönünde bulundurularak Vergi
Usul Kanununun 251 inci maddesindeki esaslar dairesinde tayin olunur.


            
Madde 19 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Belli bir müşteriye yapılan satışlarda satış
bedelleri Vergi Usul Kanununun  251 inci maddesine göre hesaplanacak
ortalama fiyatlar veya maliyet esasına müstenit  emsal  bedellerine 
nazaran  bariz  bir şekilde düşük olduğu  ve bu düşüklük 
mükellef





463


 


tarafından muhik bir sebeple izah
edilemediği takdirde bu bedeller yerine emsalbedelleri matrah ittihaz olunur.


            
Madde 20 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mükellefler, satılmak üzere komisyonculara, konsinyasyon suretiyle iş yapanlara
veya kendi toptancı filyal, şube ve satış mağazalarına gönderdikleri malların
satış faturalarının kopyesini getirerek saklarlar.


            
Kesin satış kıymetleri ile evvelce vergiye matrah tutulmuş olan emval
satışbedelleri arasında fazlalık veya eksiklik olursa bu fark, üzerinde fiili
satışaait vergi de gösterilmiş bulunan fatura kopyesinin alındığı vergilendirme
dönemine ait beyannamede yazılı matraha eklenir veya ondan indirilir.


            
Bu beyannamede bu fazlalık veya eksikliğin evvelce hangi dönemin beyannamesinde
gösterilen mala ait olduğuna da işaret olunur. İndirilen miktarın fatura ve kayıtlar
ile tevsiki şarttır.


            
Mükellef işini bırakmış ise fazlaya ait vergi farkı ayrıca beyanname ile
bildirilir ve eksiğe ait vergi farkı kendisine geri verilir.


            
Madde 21 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Teslim olunan mallara ait vergiler, bu mallar, teslim tarihinden itibaren en
çok iki ay içinde mükelleflere iade edildiği takdirde, iadenin vakı olduğu ayın
beyannamesinde yazılı vergi miktarından indirilebilir.


            
Şu kadar ki; iade olunan malların fiilen müesseseye ithal edilmiş olması ve
beyannamede, giriş kaydedildiği tarih ile muamelenin sıra numarasının ve
evvelce hangi ayın beyannamesine geçirilmiş olduğunun gösterilmesi şarttır.


            
Mükellef işini bırakmış ise bu mala isabet eden vergi mükellefe ret ve
iadeolunur.


            
Madde 22 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunla vergiye tabi tutulmuş olan maddelerden ithal edilenlerin vergisini
bunları Türkiye'ye ithal edenler öder.


            
Madde 23 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İstihsal vergisi kıymet esasına göre alınan maddelerin ithalinde vergi matrahı
bunların gümrüklü değeridir.


            
Bu Kanuna göre gümrüklü değer aşağıda gösterilen unsurların toplanmasından
teşekkül eder:


            
a) İthal edilecek eşyanın gümrük vergisine esas olan kıymeti,


            
b) Gümrük vergisi ve bu vergi ile birlikte hesaplanan belediye payı,


            
c) Gümrük idaresine ödenen başkaca vergi ve resimler (İstihsal vergisi hariç)
ile mal gümrükten geçirilinceye kadar ödenen sair giderler (Mal bedeli
üzerinden alınan para primi veya fiyat farkı dahil).


            
Madde 24 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İthal edilen:


            
Bent (a) – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) I nci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi tutulmuş olan akaryakıtların saf
sıkleti (Akaryakıtların zarfları bu kanuna bağlı IV ncü tablodaki pozisyonuna
göre vergilendirilir.)





464


 


            
b)
Kibritin çöp adedi olarak miktarı,


            
c) Elektriğin kilovatsaat olarak miktarı,


            
d) Havagazının metreküp olarak miktarı,


            
e) Kahvenin gayrisafi sıkleti,


            
Madde 25 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gümrüklü değerin tesbitinde mal bedeli üzerinden alınan para primi veyafiyat
farkları ilgili mercilerin belgeleri ile, 23 üncü maddenin a, b ve c
bentlerinde yazılı diğer ödemeler de gümrük idaresinin belgeleri ile tevsik
olunur.


            
 Madde 26 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gümrük Kanunu hükümlerine göre sahipsiz sayılarak satılan maddelerin istihsal
vergisine bu eşyanın satış bedeli veya 24 üncü maddede gösterilen sıklet veya
miktarları matrah olur.


            
Madde 27 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunla vergiye tabi tutulan maddeler (Elektrik, havagazı
ve akaryakıtlar hariç) istihsal vergisi ödenmek suretiyle tedarik edilerek yine
bu Kanunla vergiye tabi tutulmuş madde-lerin imalinde ilk madde, yardımcı madde
veya ambalaj maddesi olarak kullanıldığı takdirde, vergi mükerrerliği önlenmek
üzere, vergiye tabi nihai mamulün satış veya emsal satış bedelinden, vergili
ilk madde veya maddelerin vergili satış bedeline tekabül eden bir indirim
yapıldıktan sonra nihai mamule ait istihsal vergisi hesabedilir.


            
Fıkra iki – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İstihsal Vergisine tabi tutulmuş maddelerle imal edilen İstihsal Vergisine tabi
maddelerin her biri için bu maksatla uygulanacak ilk madde indirim nispetleri
Maliye ve Sanayi ve Teknoloji Bakanlıklarınca müştereken tespit ve ilan olunur.
Bu nispetler en geç iki yılda bir gözden geçirilir ve mamulün maliyetve satış
bedellerine giren unsurların kıymetlerindeki azalış ve artışlar dolayısıyla
bozulan nispetler yeniden tespit ve ilan olunur. Ancak, vücuda getirdiği mamul
için uygulanan indirim nispetinin fiili duruma uymadığını beyan eden imalatçıların
yazılı müracaatları, yukarıda belirtilen müddete bakılmaksızın nazara alınır ve
tetkik neticesinde o nevi mamuller için bu beyanın doğruluğu anlaşılırsa,
indirim nispeti değiştirilebilir.


            
Her nispet ilanını takibeden aydan itibaren yapılan teslimler için uygulanır.


            
Fıkra dört – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
Vergi matrahı aylık satış bedeli tutarı olan tekele tabi maddelerin tesliminde
ilk madde indirimi uygulanmaz.


            
Fıkra beş – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
I sayılı tablonun 9/B ve C pozisyonundaki camlar ile II sayılı tablonun 4,5, 6,
8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 ve 15 nci pozisyonlarındaki mamuller için ilk madde
indirimi uygulanmaz.


            
Fıkra altı – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ancak, dahilde alınan İstihsal Vergisine tabi tutulan maddeler İstihsal Vergisi
ödenmek suretiyle tedarik edilerek II sayılı tablonun 4, 5 ve 6 ncı
pozisyonlarında ve I sayılı tablonun 9/B ve C pozisyonunda gösterilen
mamullerin imalinde ve bunların bünyesine girecek şekilde kullanıldığı
takdirde, ilk madde indirimi esası uygulanır.





465


 


            
Madde 34 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Türkiye sınırları içinde petrol boru hatları ile yapılan yerli hampetrol
taşımaları ve aşağıda yazılı umuma mahsus vasıtalarla yapılan taşımalardan yük
taşımaları ile belli bir tarifeye dayanılarak yapılan yolcu taşımaları Nakliyat
Vergisine tabidir.


            
a) Demiryolu üzerinde işleyen vasıtalar,


            
b) Tramvay, tünel, troleybüs, otobüs ve yolcu taşımaya mahsus sair motorlu kara
nakil vasıtaları (Otomobil, kamyonet, motosiklet, motorlu bisiklet hariç)


            
c) Makina ile müteharrik gemiler,


            
d) Uçaklar,


            
Madde 35 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Fıkra bir – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı yolcu ve yük taşımaları ile yerli hampetrol taşımaları Nakliyat
Vergisinden müstesnadır:


            
a) Ücretsiz taşımalar,


            
b) Okullar ve Üniversiteler öğrencileri,


            
c) Erler,


            
d) Gümrükçe transit muamelesine tabi tutulan eşyanın Türkiye sınırları içinde
yapılacak taşımaları,


            
Bent (e) – (21/1/1982 tarih ve 2586 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
e) Türkiye sınırları içinde herhangi bir yerde aktarma yapılmadan doğrudan
doğruya yabancı ülkelere yapılacak yük taşımaları,


            
f) Aynı bir liman içinde yapılan yük taşımaları ile şehir içi seferlerindeki
yük taşımaları ve gemilerden yolcu indirmek ve gemilere yolcu bindirmek
maksadiyle yapılan taşımalar (Araba vapurları ile vakı taşımalar bu fıkra hükmü
dışındadır).


            
g) Her türlü hububat, bakliyat ve bunların unları, kepek, bulgur, tuz, ekmek,
ot, saman, şeker pancarı, şeker, canlı hayvanlar, ispirto ve Devlet inhisarı
altındaki ispirtolu içkiler, tütün.


            
h) Yabancı memleketlere deniz ve hava yoliyle yapılan yolcu taşımaları.


            
Bent (i) – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
i) 300 ve daha aşağı rüsum tonilatosu hacmindeki makine ile müteharrik
gemilerle yapılan eşya ve 18 ve daha aşağı rüsum tonilatosu hacmindeki deniz
nakil vasıtalariyle yapılan yolcu taşımaları.


            
j) Tren, tranvay, tünel ve troleybüs haricinde kalan motorlu kara nakil
vasıtaları ile şehir içi seferi sayılmıyacak şekilde yapılan yolcu taşımaları.


            
Bent (k) ve (l) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
k) Bir petrol boru hattına iltisak halinde bulunan tali derecedeki boruhatları
ile iltisak noktasına kadar yapılan yerli hampetrol taşımaları.


            
l) Belediyelere rüsum ödiyerek yolcu taşıyan şehir içi özel kara nakil
vasıtaları.


            
Madde 36 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Nakliyat Vergisini 34 üncü maddede yazılı nakil vasıtalarını ve petrol boru
hatlarını işletenler öder. (Petrol boru hatlarını işletenler, Petrol Kanununa
göre belge sahibi taşıyıcılardır.)





466


 


            
Belge sahibi taşıyıcılar bu kanun gereğince ödiyecekleri Petrol Boru Hattı
Nakliyat Vergisini, 6326 sayılı Petrol Kanununun veya bu kanunun ek ve
tadillerinin ilgili hükümlerine göre tesbit edilecek petrol boru hattı ücret
tarifelerindeki taşıma ücretine ilave suretiyle petrolü taşıtandan tahsil
ederler.


            
Belli bir iş veya belli bir süre için kiralanan taşıtlarla kiralıyana aiteşya
ve şahısların taşınmasında vergi mükellefi taşıt sahibidir.


            
Madde 37 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Fıkra bir – (29/7/197O tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Nakliyat Vergisinin matrahı yolcu ve yük taşımaları karşılığında nakden veya
hesaben alınan ücret, petrol boru hatları ile yapılan taşımalarda taşınan yerli
hampetrolün varil olarak miktarıdır. (Yataklı vagonlarla vaki seyahatlerde
ödenen yatak ücretinin Türkiye sınırları içine isabet eden kısmı matraha dahil
edilir.) Belli bir iş veya belli bir süre için kiralanan nakil vasıtaları ile
kiralıyana ait eşya ve şahısların taşınmasında vergi matrahı nakil vasıtası
sahibine ödenen kira bedelidir.


            
Yolcu taşımalarında, yemek bedelleri, taşıma belgelerinde ayrıca gösterilmek
suretiyle vergi matrahından indirilebilir. Matrahtan gider ve vergi adı
altındabaşkaca bir indirme yapılamaz.


            
Taşımaları vergiye tabi vasıtalarda kullanılacak biletlerin şekil ve
münderecatlarını Münakalat ve Maliye Vekaletleri müştereken tayine yetkilidirler.


            
Hususi mevzuatta biletlerin şekil ve münderecatına dair hükümler mahfuzdur.


            
Madde 38 – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Fıkra bir – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Nakliyat Vergisinin nisbet ve hadleri aşağıda gösterilmiştir.


            
I – Yolcu taşımalarında:


            
A) Şehir içi
taşımalarında                                                                                    
%    6


            
B) Şehir dışı taşımalarında:


            
a) Üç mevkili taşımalarda:


            
aa) Üçüncü mevki, güverte ve tek mevkili
taşıtlarda                                      
%  10


            
bb) İkinci mevkide ve motorlu trende (Matrahın kira olması halinde


            
      de bu nispet
uygulanır.)                                                                               
%  20


            
cc) Birinci ve lüks
mevkilerde                                                                            
%  25


            
b) İki mevkili taşımalarda:


            
aa) İkinci mevkide (Matrahın kira olması halinde de bu nispetuygulanır.) 
%  15


            
bb) Birinci
mevkide                                                                                              
%  20


            
II – Yük
taşımalarında                                                                                         
%  10


            
Aşağıdaki taşımalar şehir içi taşıma sayılır:


            
a) Belediye sınırları içinde yapılan taşımalar şehir içi taşımadır.


            
b) Bir şehir ile bu şehre iktisaden bağlı olan meskün yerler bir bölge sayılır.


            
Bu bölge içinde aynı taşıtla tarifeye istinaden birden fazla gidiş veya geliş
olarak yapılan taşımalar da şehir içi taşımadır.


            
Bu bölgeler Maliye ve Ulaştırma Bakanlıklarınca birlikte tespit ve ilan olunur.


            
Bent (III) – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
III. Petrol boru hatları ile yapılan yerli hampetrol
taşımalarında varil başına 25 TL.





467


 


            
Fıkra iki – (21/1/1982 tarih ve 2586 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ancak, bu nispet ve hadleri sıfıra kadar indirmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir.


            
Mükerrer Madde 38 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Petrol boru hatları ile yapılan yerli hampetrol taşımalarından bu kanun
gereğince alınacak Nakliyat Vergisi hakkında, 6326 sayılı Petrol Kanununun
“Vergi sınırı” matlabını taşıyan, 6558 sayılı Kanunla değişik 111 inci maddesi
hükümleri uygulanmaz.


            
Madde 39 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Posta, telgraf ve telefon hizmetleri PTT hizmetleri vergisine tabidir.


            
Madde 40 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı hizmetler PTT hizmetleri vergisinden müstesnadır:


            
a) Yabancı memleketlerle olan telgraf ve telefon muhabereleri,


            
b) Koli ve havale hizmetleri.


            
Madde 41 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
PTT hizmetleri vergisini PTT İşletme Genel Müdürlüğü öder.


            
Madde 42 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
PTT hizmetleri vergisinin matrahı, posta, telgraf ve telefon hizmetleri
karşılığında muayyen tarifelere göre alınan ücrettir.


            
PTT hizmetleri vergisi matraha ayrıca katılmaz ve hizmetten istifade edenlere,
tarifedeki ücret haricinde aksettirilmez.


            
Matrahtan gider ve vergi adı ile başka her hangi bir indirim yapılamaz.


            
Madde 43 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
PTT Hizmetleri Vergisi aşağıdaki gösterilen nispetlerde alınır.


            
1. Posta
hizmetleri                 
(% 8)


            
2. Telgraf hizmetleri                              
(%10)


            
3. Telefon hizmetleri
                            
(%10)


 


ÜÇÜNCÜ
KISIM


29/7/1970
TARİH VE 1318 SAYILI KANUNUN 67 md.si İLE GETİRİLEN


EK
MADDELER


            
Ek Madde 1 – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanuna bağlı V sayılı tabloda yazılı olup belediye sınırları içinde
veyamücavir alanlarda yapılan her türlü bina inşaatı (ilave ve tadiller dahil)
inşaat veya tadilat ruhsatının alınmasında mezkür tabloda gösterilen nispet ve
hadlerde Bina İnşaat Vergisine tabidir.


            
Konut veya işyerlerinin kullanılış tarzlarının değiştirilmesi (Konutun işyerine
veya işyerinin konuta dönüştürülmesi) halinde tarife değişikliği nedeniyle
vergi farkı doğarsa, bu değişiklik tadilat sayılarak vergiye tabi tutulur.


            
İnşaata ruhsatsız başlanması halinde de vergi alacağı doğmuş sayılır.


            
İlave ve tadillerde, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce inşa edilmiş olan
binaların yüzölçümlerine, ilave yapılması halinde vergi, binanın toplam
yüzölçümüne göre tabi olduğu tarife esas alınarak ve yalnız ilave edilen kısmın
yüzölçümü üzerinden hesaplanır.





468


 


            
Bu Kanunun yürürlüğü tarihinden sonra inşa edilmiş olan binalarda, tadil ve
ilaveler yapılması halinde vergi, binanın önceki yüzölçümü ile ilave kısmının
yüzölçümü toplamı üzerinden hesaplanır.


            
Ancak; daha önce aynı konut ve işyeri birimleri için ödenmiş bulunan Binaİnşaat
Vergisi yeniden hesaplanan vergiden mahsup edilir.


            
Ek Madde 2 – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıdaki bina inşaatları Bina İnşaat Vergisinden müstesnadır.


            
a) İnşaat giderleri genel, katma, özel idareleri ve belediye bütçelerinden
karşılanan her türlü binalar,


            
b) Hastane, prevantoryum, sanatoryum, dispanser ve benzeri sağlık kuruluşları,


            
c) Her türlü fabrika, değirmen ve sınai nitelikteki imalathaneler,


            
d) Turizm ve Tanıtma Bakanlığı ile Devlet Planlama Teşkilatınca teşviki karara
bağlanmış otel, motel ve benzeri turistik tesisler,


            
e) Kooperatifler eliyle, anasözleşmelerine uygun olarak, yapılan sanayi ve
küçük sanat siteleri ile esnaf çarşıları,


            
f) Dini hizmetlerin ifasına mahsus ve umuma açık bulunan ibadethaneler,
bunların müştemilatı,


            
g) Karşılık gözetmeksizin Devlete devrolunmak şartiyle inşa edilen okullar ve
öğrenci yurtları,


            
Bent (h) – (4/6/1981 tarih ve 2471 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
h) İnşaat alanı (sığınak, merdiven sahanlığı, müşterek garaj, depo, kalorifer
ve kapıcı dairesi gibi ortak yerlerden gelen paylar ve kömürlükler hariç,özel
garaj ve özel depo gibi müştemilat dahil) 100 m2 yi aşmayan konut birimleri ile
nüfusu 20 binden az olan belediye sınırları içinde (mücavir sahalar dahil)
yapılan her türlü bina inşaatı,


            
i) Deprem, su basması, yangın gibi tabii afetler sebebiyle binaları yanan,
yıkılan veya kullanılmaz hale gelen kişiler tarafından, afetin vukubulduğu
tarihten itibaren en geç 5 yıl içinde, afetin vukubulduğu yerlerde veya kamu
kuruluşlarınca gösterilen yerlerde inşa edilen binalar,


            
k) Yangın, su basması, kaya düşmesi, çığ ve benzeri afetlerden zarar görmesi
muhtemel yerlerdeki binaların sahipleri tarafından, afete maruz kalacağının
yetkili kuruluşça tebliği tarihinden itibaren en geç 5 yıl içinde, kamu
kuruluşlarınca gösterilen yerlerde inşa edilen binalar.


            
Yukarıda (i) ve (k) fıkralarında belirtilen hallerde, kamu kuruluşlarıncailgili
kanunlarına göre hak sahiplerine teslim edilmek üzere inşa olunan binalar da bu
istisnadan faydalandırılır. Şu kadar ki bu bentlerde yer alan istisnadan
faydalanacak mükellefler İmar ve İskan Bakanlığından veya bu bakanlığınyetkili
kıldığı kuruluşlardan afete maruz kaldıklarına dair alacakları bir belgeyi
vergi dairesine ibraz etmeye mecburdurlar.


            
Bent (l) – (4/6/1981 tarih ve 2471 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)


            
(l) Bina İnşaat Vergisi ödenmek veya istisnadan yararlanmak suretiyle inşaat
ruhsatı alınmış olup da İmar Kanununun 10 ncu maddesi gereğince, ruhsatları
yenilenen binalar.





469


 


            
Ek Madde 3 – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina İnşaat Vergisini, inşaat, ilave veya tadilat için inşaat ruhsatı alanlar
öder.


            
İnşaata ruhsatsız başlanılmasında mükellef, inşaat ruhsatı almak mecburiyetinde
olanlardır.


            
Binanın kullanış tarzının değiştirilmesi halinde mükellef, binanın
sahipleridir.


            
Ek Madde 4 – (4/6/1981 tarih ve 2471 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina inşaat vergisinin matrahı, (müştemilat ve ortak yerlerden gelen hisselerin
tümü dahil) her bir konut veya işyeri biriminin ayrı ayrı inşaat sahasının
yüzölçümleridir.


            
Matrahın hesaplanmasında m2 kesirleri atılır.


DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM


            
Ek Madde 1 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu tarafından yayınlanan ilan ve reklamlar ilan
ve reklam hizmetleri vergisine tabidir.


            
Ek Madde 2 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İlan ve reklam hizmetleri vergisinin mükellefi, Türkiye Radyo ve Televizyon
Kurumudur.


            
Ek Madde 3 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İlan ve reklam hizmetleri vergisinin matrahı, ilan ve reklamkarşılığında her ne
ad ile olursa olsun alınan bedeldir.


            
Bu Kanunla alınan İlan ve Reklam Hizmetleri Vergisi matraha dahil edilmez.


            
Ek Madde 4 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İlan ve Reklam Hizmetleri Vergisinin nispeti % 15 tir.


            
Bu vergi, Gelir ve Kurumlar Vergisi matrahının hesabında gider olarak
indirilemez.


            
Ek Madde 5 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İlan ve Reklam Hizmetleri Verginin beyanı, tarhı ve ödenmesi 44-48 madde
hükümlerine göre yapılır.


            
Madde 45 fıkra iki – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina inşaat vergisi, mükelleflerin ilgili belediyece tasdik edilmiş yazılı
beyanı üzerine, belediyelerce inşaat ruhsatına tabi tutulmayan hallerde
mükellefin kendi beyanı üzerine tarh olunur.


            
Madde 47 bent (g) – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
g) Bina inşaat vergisi mükellefleri, inşaat vergisine ait muamelelerini, inşaat
ruhsatının alınmasından önce; belediyelerce inşaat ruhsatına tabi tutulmayan
hallerde ise inşaata başlamadan önce ilgili vergi dairesine bir beyannameile
bildirmeye mecburdurlar.


            
İnşaatın kısmen yapılması veya hiç yapılmaması halinde inşaat ruhsatı kısmen
veya tamamen iptal edilirse, daha önce ödenmiş olan vergide gerekli düzeltme ve
iadeler yapılır.


            
Madde 52 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gider vergilerine tabi maddeleri Türkiye'ye sokanlar, vergi matrahı
unsurlarını, giriş beyannamelerinde göstermek ve bu unsurların doğruluğunu
tevsik edecek belgeleri de bu beyannamelere eklemek mecburiyetindedirler.





470


 


            
Zati istihlak için yolcu beraberinde getirilen ve vergilendirilmesi
gerekenmaddeler hakkında Gümrük Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.


            
Madde 53 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gümrük tahakkuk memurları, aynı zamanda istihsal vergisini de tahakkuk ettirmek
için yukarki maddeye göre beyan edilmiş olan matrah unsurlarını ve bunlara
ilişkin belgeleri inceliyerek uygun görürlerse aynen kabul ederler. Eksik
gördükleri unsurları, kendileri tarafından belirtilen miktarlara çıkarırlar ve
vergi matrahına girmesi lazımgeldiği halde beyan edilmediği tesbit olunan
kıymet ve masrafları ise re'sen matraha katarlar.


            
Madde 54 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Fıkra bir – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mükelleflerin beyan ettikleri matrahla tahakkuk veya tetkik yapanların veyahut
teftişe yetkili kılınanların buldukları matrah arasındaki vergi farkları
hakkında Gümrük Kanunu uyarınca gümrük vergisi hakkındaki esaslar dairesinde
üçkat ceza hükmedilir.


            
Ancak, mükelleflerin kendi ambar veya antrepolarına konulmasından veya kendi
vasıtaları ile taşınmasından dolayı beyan edilmemiş olup da, tahakkuk memurları
tarafından vergi matrahına katılan unsurlar için yukarki fıkradaki ceza hükmü
uygulanmaz.


            
Madde 55 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Tarhedilen istihsal vergisi tarh sırasında hazır bulunan mal sahibine veya
kanuni temsilcisine veya gümrük komüsyoncusuna tebliğ edilir.


            
Bu tebliğ üzerine ithalde alınan vergiye mükellefçe muaflık, vergi nispetiveya
vergi unsurlarının çoğaltılması bakımlarından veya tahakkuka ilişkin başka
işlemler dolayısiyle tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde gümrük vergisine
karşı yapılan itirazlar gibi, Gümrük Kanununda yazılı itiraz mercilerine
müracaat edilebilir. Hakem ücreti itiraz süresi içinde yatırılmadığı takdirde
itiraz yapılmamış sayılır. Düzeltme hükümleri saklı kalmak üzere, eşya
gümrükten geçirilmiş bulunduğu veya ödevlinin beyanına göre tahakkuk yapıldığı
takdirde istihsal vergisine itiraz olunamaz.


            
İtiraz istekleri, bu Kanun hükümleri de gözönünde bulundurularak Gümrük
Kanunundaki mercilerce aynı kanundaki esaslar dairesinde incelenerek karara
bağlanır.


            
Madde 56 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İthalde alınan istihsal vergisi gümrük resmi ile birlikte ve aynı
zamandaödenir. Tahakkuk ettirilen vergiye itiraz edildiği takdirde vergi
farklarını teminata bağlıyarak, eşyasının teslimini isteyen mükellefin bu
isteği, gümrükvergisinde olduğu gibi kabul edilir.


            
İtiraz reddedildiği takdirde ihtilaflı matraha ilişkin vergi tahsil olunur.


            
Madde 57 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gümrük Kanunu ile sair kanunlar mucibince gümrük resmi teminata bağlanarak
muamele gören maddelere ait istihsal vergisi de aynı usule tabi tutulur.
Bukanunda aksine sarahat bulunmıyan ahvalde Gümrük Kanununun ambalajlar hakkındaki
esasları istihsal vergisine tabi veya bu vergiden muaf maddeler hakkındada
aynen caridir.





471


 


            
Gümrük Kanununun “Ödeme mükellefiyetinin başlangıcı” ve “vasfı ve tahsis yeri
değişen eşya” ya ait hükümleri istihsal vergisi hakkında da tatbik olunur.


            
Madde 58 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu kanuna göre alınması gereken istihsal vergisi ödenmeden veya eksik ödenerek
memlekete sokulan eşyanın hiç ödenmemiş veya noksan tahsil edilmişistihsal vergisi
ile fazla alındığı anlaşılan ithalata ait istihsal vergisihakkında da Gümrük
Kanunu hükümleri uygulanır.


            
Bu vergilerin tebliğ ve tahsil işlemleri Gümrük Kanunundaki esaslar dahilinde
cereyan eder.


            
Madde 59 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İthalde, istihsal vergisinden muaf olduğu halde, yanlışlıkla alındığı anlaşılan
istihsal vergileriyle, gümrük vergisi iade olunan maddelerin istihsal vergileri
de, mükelleflerine geri ve-  rilir.


            
Madde 60 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Dahili istihsal vergisine tabi mükellefler vergiye tabi maddeleri teslim
ettiklerinde, bu teslimler için (Kanunun 3 üncü maddesindeki hususi teslim
halleri hariç) fatura tanzim etmeye ve bu faturalarda istihsal vergisini ayrıca
göstermeye mecburdurlar.


            
61 inci maddede zikredilen hal dışında kalan hususi teslim halleri içinbir özel
teslim vesikası kullanılması mecburidir. Bunda vesikanın müteselsil sıra
numarası, mükellefin adı, soyadı, iş adresi, maddenin nevi ve miktarı,teslimin
tarihi ve mahiyeti ve nereye vakı olduğu, mükellefin veya yetkilinin imzası
bulunur.


            
İthal sırasında ödenen istihsal vergisi de gümrük makbuzlarında ayrıca
gösterilir.


            
Son fıkra – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükmüdür.)


            
60 ve 61 inci maddeler hükümleri, Tekele tabi maddeler bakımından Tekel İdaresi
hakkında uygulanmaz.


            
Madde 61 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İstihsal ettikleri vergiye tabi maddeleri kendi imallerinde sarfeden
mükellefler, fatura yerine geçmek üzere "Dahili sarf pusulası"
kullanırlar, bu belgede en az şu bilgiler bulunur:


            
a) Müteselsil sıra numarası,


            
b) Mükellefin adı ve soyadı (Unvanı), iş adresi,


            
c) Sarf edilen maddenin nev'i ve miktarı,


            
d) Sarf edilmek üzere ambardan alındığı veya imala verildiği tarih,


            
e) Sarfedilen maddeyi teslim ve tesellüm edenlerin imzaları,


            
f) Vergiye tabi maddenin sarfedildiği mamul.


            
Ambardan bir günde cüzi miktarlar veya ufak partiler halinde mütaaddit defalar,
çeşitli maddeler alınıp sarfedilmesi halinde, günlük bir sarf pusulası veya
cetveli kullanılması caizdir.


            
Vergi Usul Kanununun 194 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince sınai
muhasebe tutan müesseselerin kullanacakları fiş ve sair belgeler, yukarki
hükümlere uygun bulunmak şartiyle, sarf pusulası yerine geçer.





472


 


            
Bu maddeye göre sarf pusulasını, teslim eden sıfatiyle mükellef veyahut
muhasebeci veya ambar memuru gibi yetkili bir memur, tesellüm eden sıfatiyle de
imalat mühendisi, şefi, ustabaşı veyahut imalden sorumlu diğer biri imzaeder.


            
Madde 62 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İstihsal vergisi incelemelerinde istihsal miktarlarının doğruluğu, ilk madde ve
gerekirse elektrik sarfiyatına göre bulunacak randıman nispeti ilede tahkik
olunabilir.


            
Mükellefin kayıtlarına göre tesbit edilen randıman nispetleri normal randıman
nispetlerinden esaslı ayrılmalar gösterir ve fark mükellefçe, ilk maddenin
kalitesi, işçilik, teknik özellikler ve arızalar gibi haklı ve maddi sebeplerle
izah edilemezse, normal randımana göre bulunacak istihsal miktarı ile
mükelleflerin gösterdikleri istihsal miktarı arasındaki noksanlık emsaldeğeri
üzerinden vergilendirilir.


            
Madde 63 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
62 nci maddede yazılı randıman incelemelerine esas teşkil edecek normal
randıman nispetleri lüzum görülen sanayi kolları için sarfedilen ilk maddelerin
nevileri, tesisler ve istihsal makinelerinin özellikleri, işletmelerin teknik
organizasyonu gibi hususlar gözönünde tutularak, tip müesseselerde yapılacak
incelemelere müsteniden Maliye, İktisat ve Ticaret ve İşletmeler Vekaletleri
ile Türkiye Ticaret ve Sanayi Odaları ve Ticaret Borsaları Birliğince
müştereken tesbit ve ilan olunabilir.


            
Maliye, İktisat ve Ticaret ve İşletmeler Vekaletlerince görülecek lüzum veyahut
ilgililerin müracaatı üzerine normal randıman nispetleri gözden geçirilerek
yeni nispetler tesbit edilebilir.


            
Madde 65 – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Şarap müstahsıllarına ait İstihsal Vergisi Tekel İdaresi tarafından, mevzuatı
gereğince tarh ve tahakkuk ettirilip tahsil olunarak vergi dairesine ödenir. Bu
tarhiyata ait bilgiler Tekel Genel Müdürlüğünün 47 nci maddenin (f) fıkrası
gereğince vereceği aylık beyannamelerde ayrıca gösterilir.


VI
BÖLÜM


            
Ek Madde 1 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Belediye imar ve yapı kontrol memurları inşaat ve iskan ruhsatlarının
verilmesinden önce, ilgili vergi dairesince tanzim edilmiş Bina İnşaat
Vergisinin ödendiğini gösterir belgeleri talep etmeğe ve muhafazaya
mecburdurlar.


            
Tapu ve kadastro idareleri, ilgili muameleleri yapmadan önce, Bina
İnşaatVergisinin ödendiğini gösterir belgeleri talep etmeye ve muhafazaya
mecburdurlar.


            
Söz konusu belgelerin şekil ve muhtevasını Maliye Bakanlığı tayin eder.


            
Fıkra dört – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gerekli muamelelerin ifasını müteakip mezkür belgeler, muhtevası Maliye
Bakanlığınca tespit olunacak cetvellere dökülür ve bunlar muamelenin yapıldığı
ayı takip eden ay başından itibaren en geç 15 gün içinde ilgili vergi dairesine
gönderilir.


            
Ek Madde 2 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gerekli verginin tamamen ödenmesinden önce ruhsat veren belediye ve
muameleyapan tapu memurları verginin ödenmesinden mükellefler ile müteselsilen
sorumludurlar.


            
Belediye ve tapu memurları bu madde gereğince ödemeye mecbur oldukları vergiler
için mükelleflere rücu edebilirler.





472-1


 


            
16 – 3/6/1986 tarih ve 3297 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 28)


            
Madde 28 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Banka ve sigorta şirketlerinin her ne şekilde olursa olsun yapmış
olduklarıbütün muameleler dolayısıyle kendi lehlerine her ne nam ile olursa
olsun nakten veya hesaben aldıkları paralar banka ve sigorta muameleleri
vergisine tabidir.


            
Madde 29 bend (e) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
e) Bankaların, Bankerlerin ve sigorta şirketlerinin sermayelerinin tamamı
kendilerine ait veya iştirakleri bulunan sınai işletmelerin bu Kanunla
istihsalvergisine tabi bulunan mamul ve mahsullerinden sağladıkları karlar,


            
17 – 22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 29,33.)


            
Madde 29 bend (m) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Türkiye Halk Bankasınca Esnaf ve Sanatkarlar Kefalet Kooperatiflerinin kefaleti
altında esnaf ve sanatkarlara verilen krediler dolayısiyle alınan paralarla bu
kooperatiflerin ortaklarından masraf karşılığı adıyla aldıkları paralar,


            
Madde 33 fıkra iki – (4/12/1985 tarih ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bakanlar Kurulu, bu maddede belirtilen vergi nispetini bankalar arası mevduat
muameleleri ile diğer banka ve sigorta muameleleri için ayrı ayrı veyabirlikte
% 1’e kadar indirmeye ve yukarıdaki nispeti aşmayacak şekilde yeniden tespit
etmeye yetkilidir.


            
18 – 28/6/2001 tarihli ve 4697 sayılı Kanunla yürürlükten
kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 29)


            
Madde29
bend (i)- (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
i)
Hayat sigortaları ile ihracata ait nakliyat sigortalarında poliçe üzerinden
alınan paralar,


            
19 – 12/6/2002 tarihli ve 4761 sayılı Kanunla yürürlükten
kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 33)


            
Madde 33
               
fıkra iki- ( 22/7/1998 tarihli ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bakanlar Kurulu,bu maddede belirtilen vergi oranını bankalar arası mevduat
muameleleri, bankalar ile 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa göre kurulan
aracı kurumlar arasındaki borsa para piyasası muameleleri ve diğer banka ve
sigorta muameleleri için ayrı ayrı veya birlikte % 1'e kadar indirmeye ve
yukarıdaki oranı aşmayacak şekilde yeniden tespit etmeye yetkilidir.


            
20 – 25/12/2003 tarihli ve 5035 sayılı Kanunla yürürlükten
kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 47)


            
Madde
47 fıkra (d)- (13/7/1956 tarihli ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
d)
Takvim yılı sonunda hesabı cari muamelelerini beyanname verme müddeti içinde
kapatamıyan bankalar bu muamelelerini takvim yılı sonundan itibaren en geç üç
ay içinde ayrı bir beyanname ile bildirebilirler.





472-2


 


            
21 – 16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış
veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 39 ve 40)


            
Madde 39 – (25/12/2003 tarihli ve 5035 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Her nevi cep telefonu işletmecileri
tarafından verilen (ön ödemeli kart satışları dahil) tesis, devir, nakil ve
haberleşme hizmetleri % 25, radyo ve televizyon yayınlarının uydu platformu ve
kablo ortamından iletilmesine ilişkin hizmet verenlerin bu hizmetleri %15
oranında özel iletişim vergisine tâbidir. Bakanlar Kurulu, %25 oranını % 10'a
kadar indirmeye ve kanuni oranına kadar artırmaya, %15 oranını ise  %5'e
kadar indirmeye ve %25'e kadar artırmaya yetkilidir.


Cep telefonu aboneliğinin ilk tesisinde yirmi milyon lira ayrıca özel
iletişim vergisi alınır. Bu tutar her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213
sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında
artırılmak suretiyle uygulanır. Bu şekilde hesaplanan tutarın yüzde beşini
aşmayan kesiri dikkate alınmaz. Bakanlar Kurulu, bu şekilde tespit edilen
tutarı % 50'si oranında artırmaya veya yarısına kadar indirmeye yetkilidir.


Verginin mükellefi cep telefonu işletmecileri ile radyo ve televizyon
yayınlarının uydu ortamından iletilmesini sağlayan uydu platform işletmecileri
ve kablo ile iletilmesini sağlayan kablo platform işletmecileridir. Bu verginin
matrahı, katma değer vergisi matrahını oluşturan unsurlardan teşekkül eder. Bir
aya ait özel iletişim vergisi, izleyen ayın onbeşinci günü mesai saati sonuna
kadar beyan edilerek aynı süre içinde ödenir. Bu verginin beyan ve ödenmesine
ilişkin olarak 47 ve 48 inci madde hükümleri uygulanmaz.


Bu maddede hüküm bulunmayan hallerde 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu
hükümleri uygulanır. Her nevi cep telefonu işletmecileri tarafından imtiyaz
sözleşmeleri uyarınca Hazineye ödenecek payın hesaplanmasında özel iletişim
vergisi dikkate alınmaz. Her ay tahakkuk edecek özel iletişim vergisi, cep
telefonu abonelerine düzenlenecek faturalarda ayrıca gösterilir.


Bu vergi, katma değer vergisi matrahına dahil edilmez, gelir ve
kurumlar vergisi uygulamasında gider olarak kabul edilmez ve hiçbir vergiden
mahsup edilmez. Tahsil edilen vergi üzerinden 2.2.1981 tarihli ve 2380 sayılı
Kanun ile 27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanuna göre mahalli idarelere pay
verilmez.


Bu vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin
şekil, muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.


Madde 40 -
(25/12/2003 tarihli ve 5035 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Aşağıda sayılan müşterek bahis ve şans oyunları, belirtilen tutar veya
oranda şans oyunları vergisine tâbidir.


a) Spor-Toto, Skor-Toto, Süper-Toto, Spor-Loto, Gol 7 ve benzeri
oyunlarda her bir kolon için 20.000 lira.


b) Şans Topu, On Numara ve benzeri oyunlarda her bir kolon için 40.000
lira, Sayısal-Loto oyununda her bir kolon için 80.000 lira.


c) At yarışlarında oynanan her bir bilet için 80.000 liradan az olmamak
üzere bilet bedelinin % 10'u.


d) Her türlü diğer müşterek bahislerde katılma bedelinin % 10'u.


Bakanlar Kurulu bu tutarları on katına kadar artırmaya, sıfıra kadar
indirmeye yetkilidir.


Verginin mükellefi bunları tertipleyen kişi ve kuruluşlardır.


Şans oyunları vergisi, kolon ve bilet bedeliyle birlikte ödenir.
Müşterek bahis ve talih oyunlarını tertipleyenler tarafından bir ay içinde
tahsil edilen şans oyunları vergisi, ertesi ayın yirminci günü akşamına kadar
beyan edilerek ödenir. Bu verginin beyan ve ödenmesine ilişkin olarak 47 ve 48
inci madde hükümleri uygulanmaz.


Şans oyunları vergisi, gelir ve kurumlar vergisi uygulamasında gider
olarak kabul edilmez ve hiçbir vergiden mahsup edilmez. Tahsil edilen vergi
üzerinden 2.2.1981 tarihli ve 2380 sayılı Kanun ile 27.6.1984 tarihli ve 3030
sayılı Kanuna göre mahalli idarelere pay verilmez.


            
Bu vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin şekil,
muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.


 





472-3


 


 


            22 – 21/2/2007
tarihli ve 5582 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan
hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 29 .)


Madde 29 bent i) ( 28/6/2001  tarihli ve  4697 sayılı
Kanunun hükmüdür.) Emeklilik sözleşmeleri, hayat sigortaları (hayat
sigortalarında ferdi kaza, hastalık sonucu maluliyet ve tehlikeli hastalıklar
teminatlarının da ek teminat olarak verildiği sözleşmeler dahil) ve sağlık
sigortaları ile ihracata ait nakliyat sigortalarında sözleşme ve poliçe
üzerinden alınan paralar,      


            
Madde 29  bent u) (28/6/2001  tarihli ve  4697 sayılı
Kanunun hükmüdür.) Banka ve sigorta şirketleri ile emeklilik şirketlerinin
kuruluşlarında veya sermayelerini artırdıkları sırada çıkardıkları hisse
senetlerinin itibari değerlerinin üzerinde elden çıkarılması sonucu kendi lehlerine
kalan paralar.


            
22 – 14/3/2007 tarihli ve 5602 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış
veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 40 .)


Şans oyunları vergisi(2)(3)(4)


Madde 40- (Mülga:25/10/1984-3065/61 md.; Yeniden
düzenleme:25/12/2003-5035/45 md.)


Aşağıda sayılan müşterek bahis ve şans
oyunları, belirtilen tutar veya oranda şans oyunları vergisine tâbidir.


a) Spor-Toto, Skor-Toto, Süper-Toto,
Spor-Loto, Gol 7 ve benzeri oyunlarda her bir kolon için 20.000 lira (3 Yeni
Kuruş).


b) Şans Topu, On Numara ve benzeri
oyunlarda her bir kolon için 40.000 lira (6 Yeni Kuruş), Sayısal-Loto
oyununda her bir kolon için 80.000 lira (12 Yeni Kuruş).


c) At yarışlarında oynanan her bir bilet
için 80.000 liradan (8 Yeni Kuruştan)az olmamak üzere bilet bedelinin %
10'u.


d) Her türlü diğer müşterek bahislerde
katılma bedelinin % 10'u.


Bakanlar Kurulu bu tutarları on katına
kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye yetkilidir.


Verginin mükellefi bunları tertipleyen
kişi ve kuruluşlardır.


Şans oyunları vergisi, kolon ve bilet
bedeliyle birlikte ödenir. Müşterek bahis ve talih oyunlarını tertipleyenler
tarafından bir ay içinde tahsil edilen şans oyunları vergisi, ertesi ayın
yirminci günü akşamına kadar beyan edilerek ödenir. Bu verginin beyan ve
ödenmesine ilişkin olarak 47 ve 48 inci madde hükümleri uygulanmaz.


Şans oyunları vergisi, gelir ve kurumlar
vergisi uygulamasında gider olarak kabul edilmez ve hiçbir vergiden mahsup
edilmez. Tahsil edilen vergi üzerinden 2.2.1981 tarihli ve 2380 sayılı Kanun
ile 10.7.2004 tarihli ve 5216 sayılı Kanuna göre mahalli idarelere pay
verilmez. (1)


   Bu
vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin şekil,
muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.


––––––––––––––––––


 (1) Bu fıkralarda yer
alan “27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanuna” ibareleri, 30/12/2004 tarihli ve
5281 sayılı Kanunun 43 üncü maddesiyle  "10.7.2004 tarihli ve 5216
sayılı Kanuna” şeklinde değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.


 (2) Bu madde başlığı,
maddeyi yeniden düzenleyen 25/12/2003 tarihli ve 5035 sayılı Kanunun 45 inci
maddesiyle düzenlenmiş ve metne işlenmiştir.


 (3) Bu madde
16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunun 39 uncu maddesiyle “Madde40-Aşağıda
sayılan müşterek bahis ve şans oyunları, belirtilen tutar veya oranda şans
oyunları vergisine tâbidir.


a) Spor-Toto, Skor-Toto,
Süper-Toto, Spor-Loto, Gol 7 ve benzeri oyunlarda her bir kolon için 20.000
lira.


b) Milli Piyango İdaresi
Genel Müdürlüğü tarafından şans oyunlarıyla ilgili olarak her ne ad altında
olursa olsun tahsil edilen paralardan; İdare tarafından ödenen her türlü
ikramiye, işletici payı, bayi komisyonu, İdare payı ve Savunma Sanayii
Destekleme Fonu payı düşüldükten sonra kalan tutarın % 100'ü.


c) At yarışlarında oynanan
her bir bilet için 80.000 liradan az olmamak üzere bilet bedelinin % 10'u.


d) Her türlü diğer müşterek
bahislerde katılma bedelinin % 10'u.


Bakanlar Kurulu maktu
tutarları on katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye, nispî hadleri
kanunî oranın % 10' una kadar azaltmaya ve kanunî oranına kadar artırmaya
yetkilidir.


Verginin mükellefi (a), (c)
ve (d) bentlerinde belirtilen oyunlar için bunları tertipleyen kişi ve
kuruluşlar, (b) bendinde belirtilen oyunlarda Milli Piyango İdaresi Genel
Müdürlüğüdür.


(a), (c) ve (d) bentlerinde
belirtilen oyunlarda şans oyunları vergisi, kolon ve bilet bedeliyle birlikte
ödenir. Bu müşterek bahis ve talih oyunlarını tertipleyenler tarafından bir ay
içinde tahsil edilen şans oyunları vergisi, izleyen ayın yirminci günü akşamına
kadar beyan edilerek aynı süre içinde ödenir.


(b) bendinde belirtilen
oyunlarda vergilendirme dönemi takvim yılının birer aylık dönemleridir. Bu
vergiye ilişkin beyanname, vergilendirme dönemini izleyen ayın yirminci günü
akşamına kadar Milli Piyango İdaresi Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu vergi
dairesine verilir ve hesaplanan vergi aynı sürede ödenir.


Bu verginin beyan ve
ödenmesine ilişkin olarak 47 ve 48 inci madde hükümleri uygulanmaz.


Şans oyunları vergisi,
gelir ve kurumlar vergisi uygulamasında gider olarak kabul edilmez ve hiçbir
vergiden mahsup edilmez. Tahsil edilen vergi üzerinden 2.2.1981 tarihli ve 2380
sayılı Kanun ile 27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanuna göre mahalli idarelere
pay verilmez.


Bu vergiye ilişkin usul ve
esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin şekil, muhteva ve eklerini
belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.”şeklinde değiştirilmiştir. Ancak 5228
sayılı Kanunun yürürlüğünü düzenleyen 61 inci maddesinde bu değişikliğin “Mili
Piyango İdaresi Genel Müdürlüğünün şans oyunlarına ilişkin işletme hakkını
devrettiği işletici firmanın sözleşme ile belirlenen şans oyunlarını fiilen
oynatmaya başladığı tarihte” yürürlüğe gireceği belirtilmektedir.


(4)  Bu maddedeki 5035
sayılı Kanunla getirilen tutarlar aynen bırakılmış, 27/12/2004 tarihli ve
2004/8308 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararla 1/1/2005 tarihinden
geçerli olmak üzere belirlenen tutarlar metne parantez içinde siyah puntolarla
işlenmiştir.


 





472-4


 


            
24 – 28/3/2007 tarihli ve 5615 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış
veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası:31.)


            
Madde 31 fıkra dört
– (13/7/1956 tarihli ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.) Sigorta
şirketleri vergi dönemi içinde iptal ettikleri sigorta muamelelerine ait
meblağları o dönemin vergi matrahından indirebilirler.


            
25 – 4/6/2008 tarihli ve 5766 sayılı Kanunla yürürlükten
kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası:30.)


Madde
30 – (13/7/1956
tarihli ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Banka
ve sigorta muameleleri vergisini banka ve bankerlerle sigorta şirketleri öder.


26 – 18/2/2009 tarihli ve 5838 sayılı Kanunla
değiştirilen hükümlerin metinleri. (Madde Numarası: 39.)


            
Madde 39 fıkra bir bent c- (16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunun hükmüdür.)
(a) ve (b) bentleri kapsamına girmeyen
diğer telekomünikasyon hizmetleri % 15,


            
Madde 39 fıkra iki- (16/7/2004 tarihli ve
5228 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bakanlar Kurulu, % 25 oranını % 10'a,
% 15  oranlarını ise ayrı ayrı veya birlikte % 5'e kadar indirmeye ve bu
oranları kanunî oranlarına kadar artırmaya yetkilidir.


27 – 23/7/2010 tarihli ve 6009
sayılı Kanunla değiştirilen hükümlerin metinleri. (Madde Numarası: 28.)


            
Madde 28 – fıkra üç – (17/4/1981 tarihli ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.) 2279 sayılı Kanuna
göre ikraz işleriyle uğraşanlarla ikinci fıkrada belirtilen muamele ve
hizmetlerden herhangi birini devamlı olarak yapanlar bu Kanunun uygulanmasında
banker sayılırlar. Bir şahsın münhasıran altın alım ve satımı ile uğraşması
banker sayılmasını gerektirmez.


            28- 6/2/2014
tarihli ve 6518 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan
hükümlerin metinleri. (Madde numarası:39.)


Madde 39-  ikinci fıkra – (18/2/2009
tarihli ve 5838 sayılı Kanunun hükmüdür.) Birinci fıkranın (a), (b), (c) ve (d) bentlerinde yer alan hizmetlerin
birlikte veya birbiriyle bağlantılı olarak verilmesi halinde, her hizmet tabi
olduğu oran üzerinden vergilendirilir. Bakanlar Kurulu, % 25 ve % 15 oranlarını
ayrı ayrı veya birlikte % 5’e, % 5 oranını ise sıfıra kadar indirmeye ve bu
oranları kanuni oranlarına kadar artırmaya yetkilidir.


           
Madde 39- yedinci fıkra – (16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunun
hükmüdür.) Bu vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken
beyannamelerin şekil, muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı
yetkilidir.


29- 15/7/2016 tarihli ve 6728 sayılı Kanunla
yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde
numarası:29,31.)


Madde 29-birinci fıkra –t bendi-
(28/6/2001 tarihli ve 4697 sayılı Kanunun hükmüdür.) Emeklilik yatırım fonlarının, menkul kıymet yatırım
fonlarının ve menkul kıymet yatırım ortaklıklarının, sermaye piyasalarında
yaptıkları işlemler nedeniyle elde ettikleri paralar, (1)


Madde 31 – beşinci
fıkra- (28/3/2007 tarihli ve 5615 sayılı Kanunun hükmüdür.) Sigorta şirketleri,
iptal ettikleri sigorta muamelelerine ilişkin vergileri (yalnızca iptal
tarihinden sonraki döneme ait olan kısmı), iptalin gerçekleştiği dönemde
hesaplanan banka ve sigorta muameleleri vergisinden indirebilirler. Bu dönemde
indirilemeyen vergiler, sonraki dönem beyannamelerinde indirim konusu
yapılabilir.


 


 


–––––––––––––––––––


(1) 18/2/2009
tarihli ve 5838 sayılı Kanunun 32 nci maddesiyle; bu maddede yer alan “Emeklilik
yatırım fonlarının,” ibaresi “Emeklilik yatırım fonlarının, menkul kıymet
yatırım fonlarının ve menkul kıymet yatırım ortaklıklarının,” şeklinde
değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.





 


473


 


            
GİDER VERGİLERİ KANUNUNA BAĞLI İLK İSTİHSAL MADDELERİ


                               
TABLOLARINDA DEĞİŞİKLİK YAPAN KANUNLAR


            
(I) Numaralı İlk İstihsal Maddeleri Tablosunun Değişiklikleri


                                                                                                                         
Yayımlandığı


     
Değişiklik Yapan
Kanunun                                  
                            
Resmi Gazete’nin


 


       
Tarihi                  
Numarası                    
Maddesi                            
Tarihi            
Numarası


   
15/2/1963                    
187                                       
1                      
28/2/1963           
11343


     
4/1/1961                    
210                          
9, 10,
11,                                      



                                                                        
12, 15, 16                        
9/1/1961           
10702


   
25/6/1964                    
482                           
9, 10,
11                      
25/6/1964           
11746


   
15/7/1965                    
664                                   
3,
4                      
28/7/1965           
12060


   
28/3/1966                    
756                                       
3                        
6/4/1966           
12267


   
30/3/1967                    
851                                       
1                      
10/4/1967           
12569


   
27/3/1969                  
1137                        
22, 23, 24,


                                                                              
25, 26                      
31/3/1969           
13162


   
29/7/1970                 
1318                                     
72                      
10/8/1970           
13575


   
24/2/1972                  
1544                                       
2                        
2/3/1972           
14116


   
17/4/1981                  
2447                    
13, 14,
15,16                      
19/4/1981           
17315


 


 


 


*


* *


 


 


            
(II) Numaralı İlk İstihsal Maddeleri Tablosunun Değişiklikleri


 


                                                                                                                         
Yayımlandığı


     
Değişiklik Yapan
Kanunun                                      
                        
Resmi Gazete’nin


      
Tarihi                
Numarası                  
Maddesi                          
Tarihi           Numarası


     
4/1/1961                    
210                               
15,
16                        
9/1/1961           
10702


   
29/7/1970                  
1318                               
73,
74                      
10/8/1970           
13575


   
17/4/1981                  
2447                         
17, 18,
19                      
19/4/1981           
17315


   
21/1/1982                  
2586                                  
3,
4                      
26/1/1982           
17586





474


 


   GİDER VERGİLERİ KANUNUNA
BAĞLI İLK İSTİHSAL MADDELERİ


         
TABLOLARINDA DEĞİŞİKLİK YAPAN KANUNLAR


 


            
(III) Numaralı İlk İstihsal Maddeleri Tablosunun Değişiklikleri 


 


                                                                                                                         
Yayımlandığı


     
Değişiklik Yapan
Kanunun                                   
                           
Resmi Gazete’nin


      
Tarihi                
Numarası                  
Maddesi                          
Tarihi           Numarası


     
4/1/1961                    
210                               
13,
15                        
9/1/1961           
10702


   
27/3/1969                  
1137                                     
28                      
31/3/1969           
13162      


   
29/7/1970                  
1318                               
77,
78                      
10/8/1970           
13575


 


 


 


*


* *


 


 


 


            
(IV) Numaralı İlk İstihsal Maddeleri Tablosunun Değişiklikleri


 


                                                                                                                         
Yayımlandığı


     
Değişiklik Yapan
Kanunun                                  
                            
Resmi Gazete’nin


      
Tarihi                
Numarası                  
Maddesi                          
Tarihi           Numarası


     
4/1/1961                    
210                               
14,
15                        
9/1/1961           
10702


   
25/6/1964                    
482                                     
14                      
10/8/1970            13575


   
27/3/1969                  
1137                                     
31                      
31/3/1969           
13162





475


 


              
6802 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN


                          
YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE


 
Kanun                                                                                                                        
Yürürlüğe


    
No.                              
Farklı tarihte yürürlüğe giren maddeler                     
giriş tarihi


-------------             
------------------------------------------------------------             
-------------------


      
210                                                          
–                                                                
9/1/1961


      
186                                                          
–                                                              
20/2/1963


      
187                                                          
–                                                              
28/2/1963


      
482                                                          
–                                                                
6/7/1964


      
664                                                          
–                                                              
28/7/1965


      
756                                                          
–                                                                
6/4/1966


      
851                                                          
–                                                              
10/4/1967


      
903            4 ve 5
inci
maddeler                                                                                 
1/3/1968


                        
Diğer
Maddeler                                                                                      
24/7/1967


    
1137                                                          
–                                                              
31/3/1969


    
1267                                                          
–                                                              
11/6/1970


    
1318                                                          
–                                                              
10/8/1970


    
1544                                                          
–                                            
10/12/1971 tarihinden


                                                                                                           
geçerli olmak üzere 2/3/1972


    
2351                                                          
–                                                            
11/12/1980


    
2380                                                          
–                                                                
1/3/1981


    
2447                                                          
–                                                                
1/5/1981


    
2471                                                          
–                                           
11/12/1980 tarihinden


                                                                                                            
geçerli olmak üzere6/6/1981


    
2586            1 ve 2
nci
maddeler                                                                                  
1/2/1982


                        
3 ve 4 üncü
maddeler                                                              
1/5/1981 tarihinden


                                                                                                 
        geçerli olmak üzere 26/1/1982


                        
5 inci
maddesi                                                                     
11/12/1980 tarihinden


                                                                                      
                   geçerli
olmak üzere26/1/1982


    
3065            Bakanlar
Kurulu ile Maliye ve Gümrük Bakanlığına


                        
yetki veren hükümleri                                                                            
2/11/1984


                        
Diğer hükümleri
                                                                                      
1/1/1985





476


 


6802 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK
GETİREN MEVZUATIN


YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ
TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE


 
Kanun                                                                                                           
Yürürlüğe


    
No.                  
Farklı tarihte yürürlüğe giren maddeler                     
giriş tarihi


--------------   
-------------------------------------------------------------------     
----------------


3239Birinci
bölümünün araziye ait, asgari ölçüde birim değer tesbiti için


yeniden kurulan
TAKDİR KOMİS- YON'ları ve arazi ile ilgili diğer


hükümleri
veyoklamadan maksat ve yoklama me-


murlarına
ilişkin
hükümleri.                                                                                           
11/12/1985


                       
Arsalara ait asgari ölçüde birim değer tesbiti için yeniden kuru-


                       
lan Takdir Komisyonları ile
ilgilihükümleri.                                             
1/3/1986


                       
Beşinci bölümünün, 96. maddesiyle 492 sayılı kanu- nun 8


                      
sayılı tarifesine eklenen telsiz harçlarına aithükümleri


                     
(yıllık harçlara ait hükümleri hariç)


                                                                       
7/10/1983 tarihinden geçerli olmak üzere 11/12/1985


107, 115, 119, 126, 132, 133, 134, 135 ve geçici 2, 3 ve
4.


maddeleri.       
11/12/1985


Bakanlar
Kuruluna ve Maliye ve Gümrük Bakanlığına yetki veren hükümleri.


                       
1/1/1986 tari- hinden geçerli olmak üzere 11/12/1985


Diğer
hükümleri                                                                                                                 
1/1/1986


 

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?