Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü

TüzükNo: 5984Resmî Gazete: 19.04.1961 / 10786

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

GENEL KADINLAR
VE GENELEVLERİN TABİ OLACAKLARI


HÜKÜMLER VE FUHUŞ YÜZÜNDEN BULAŞAN
ZÜHREVİ


HASTALIKLARLA MÜCADELE TÜZÜĞÜ[1]


 


Bakanlar
Kurulu Kararının Tarihi       : 30.3.1961        No     : 5/984


Dayandığı
Kanunun Tarihi                    : 24.4.1930        No     : 1593


Yayımlandığı
Resmî Gazetenin Tarihi  : 19.4.1961        No     : 10786


Yayımlandığı
Düsturun Tertibi             : 4                      Cildi : 1        Sayfa  :
2444


 


BİRİNCİ
KISIM


Teşkilat


 


Komisyon
ve kurullar:


Madde
1 – Fuhuşu
murakabe etmek, fuhuş sebebiyle bulaşan zührevi hastalıkların yayılmasına ve bu
yüzden amme nizamının bozulmasına mani olmak üzere biri "Zührevi
Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonları" diğeri "Zührevi
Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonlarına Yardım Kurulları" olmak
üzere iki teşekkül kurulmuştur.


 


ZÜHREVİ HASTALIKLAR VE FUHUŞLA MÜCADELE KOMİSYONLARI


 


Teşkil şartları:


Madde 2 – Bir
yerde, zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu kurulabilmesi için
aşağıdaki şartların bulunması lazımdır:


a) Bu Tüzükteki sağlık kayıt ve şartlarının tamamiyle
uygulanmasına elverişli müesseselere malik olmak veya bu müesseselerin
teşkiline imkan bulunmak,


b)
Polis teşkilatı kurulmuş olmak,


c)
Belediye teşkilatı bulunmak.


 


Madde
3 – Bir
belediye sınırı içersinde birden fazla kazanın bulunması halinde, zührevi
hastalıklarla mücadele komisyonunun her kazada kurulması mecburi olmayıp
vilayet makamının uygun göreceği şekle göre bir veya birkaç komisyon teşkil
olunabilir.


 


Komisyonun vazifesi:


Madde
4 – Komisyonun
vazifesi:


a)
Fuhuş yüzünden bulaşan zührevi hastalıkların yayılmasını önlemek için gereken
tedbirleri almak,


b) Zührevi hastalıkların ve fuhuşun zararlarını ve
yayılmasını önlemeğe dair olan kanun ve tüzüklerin gereği gibi uygulanmasını
sağlamak,


c)
Teşkilatın hesaplarını denetlemek.


 


Komisyonun kısımları:


Madde
5 –
Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonları; idari, sağlık ve icra
işleriyle görevli olmak üzere üç kısma ayrılır.


 


İdare kısmı:


Madde
6 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Komisyonun
idare kısmı:


İllerde;
sağlık ve sosyal yardım müdürü veya görevlendireceği bir yardımcısı, en büyük
polis amiri veya görevlendireceği bir yetkili, ahlak zabıtasında görevli bir
memur, varsa deri ve tenasül hastalıkları dispanseri uzman tabip veya
tabiplerinden biri, yoksa il merkez hükümet tabibi, bunlarda yoksa belediye tabibi,
varsa il sosyal hizmet merkezinden bir sosyal hizmet uzmanı veya sosyal
yardımcıdan.


İlçelerde;
hükümet tabibi veya en kıdemli merkez sağlık ocağı tabibi bunlar yoksa belediye
tabibi, varsa zührevi hastalıklar muayene tabibi, en büyük polis amiri, varsa
ahlak zabıtasından görevli bir memurdan kurulur.


Komisyona,
illerde; sağlık ve sosyal yardım müdürü veya görevlendireceği yardımcısı,
ilçelerde; hükümet tabibi veya sağlık ocağı tabibi, bunların bulunmaması
halinde belediye tabibi başkanlık eder.


 


Sağlık
kısmı:


Madde
7 –
Komisyonun sağlık kısmı; genel kadınlarla, fuhuşu sanat ve geçim vasıtası yapan
23 üncü maddedeki kadınların sağlık muayenesi ve genel evlerin sağlık teftişi
ve hastalıkların tedavisi için yeteri kadar tabip, hasta bakıcı, lüzumu halinde
katip ve odacıdan ibarettir.


Muayene tabipleri çok olan
şehirlerde bir baştabiplik kurularak sağlık kısmının idaresi kendisine verilir.


Muayene
işi az olan yerlerde Hükümet veya belediye tabipleri bu işi sıra ile yaparlar.


Sağlık
kısmının görevlerinden; muayene, tedavi ve koruma işlerinin yürütülmesinden
muayene memuru tabipler, baştabipler, sağlık ve sosyal yardım müdürleri
müteselsilen sorumludurlar.


 


İcra kısmı:


Madde
8 –
Komisyonun icra kısmı; genel kadınlarla, fuhuşu sanat ve geçim vasıtası yapan
23 üncü maddedeki kadınların ve genel evlerin tesbit ve tescili, gizli
fahişelerle gizli fuhuş yapılan yerlerin meydana çıkarılması, muayenesine lüzum
görülen şahısların getirilmesi, kapanması gereken yerlerin kapatılması ve
zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonları tarafından alınan kararların
uygulanması ve yürütülmesi için mahallin en yüksek polis amirinin gözetim ve
sorumluluğu altında yeteri kadar ahlak zabıtası memuru veya sivil polisle,
katip ve dosya memurlarından ibarettir.


 


Komisyon toplantıları:


Madde
9 –
Komisyon en az haftada bir defa başkanın davetiyle toplanır. Kararlar
çoğunlukla verilir. Oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu tarafın oyuna
itibar olunur. Kararlar, vilayetlerde valinin, kazalarda kaymakamın onayı ile
tamam olur.


Kaymakam tarafından onaylanmayan kararlar üzerinde
komisyonca israr edildiği takdirde, mesele valiliğe bildirilir ve valiliğin
kararına uyulur.


Valiler
tarafından onaylanmıyan kararlar üzerinde komisyonca israr edildiği takdirde,
vali tarafından sebeplerinin beyanı ile keyfiyet Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığına bildirilir. Bakanlığın kararı yerine getirilir.


 


Komisyon kararları:


Madde
10 –
Komisyon kararları hususi bir deftere özet olarak yazılıp her toplantı sonunda
üyeler tarafından imzalanır. Kararlara vali veya kaymakam tarafından onaylandıktan
sonra komisyon üyeleri, kararların kendilerini ilgilendiren kısımlarını gelecek
toplantıya kadar yapmak ve yapamadıklarının sebeplerini bildirmek
mecburiyetindedirler.


 


Valinin vazifeleri:


Madde
11 – Valiler, vilayet merkezlerinde ve kazalarda zührevi hastalıklar
ve fuhuşla mücadele komisyonunun kurulmasını ve üyelerinden bazılarının
ayrılmaları halinde bu Tüzüğe göre tamamlanmasını sağlamak, komisyonun muntazam
toplantısını, üyelerin devamını ve işin intizam ile yürütülmesini denetlemekle
mükelleftirler.


Kaymakamlar
kazalarındaki komisyonların denetlenmesinde valilerin haiz oldukları yetkiye
sahiptirler.


 


ZÜHREVİ HASTALIKLAR VE FUHUŞLA MÜCADELE


KOMİSYONLARINA YARDIM KURULLARI


 


Teşkil şartları:


Madde 12 – İkinci
maddeye göre, zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonunun kurulmasına
imkan olmayan kaza merkezlerinde, en yakın komisyona bağlı olmak üzere, kaymakamın başkanlığında en büyük zabıta amirleri
ve varsa resmi veya hususi tabibten ve belediyece seçilen bir zattan mürekkep
(Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarına yardım kurulu) teşkil
olunur.


Bu
kurullar lüzumu halinde kaymakamın daveti üzerinde toplanır.


 


Vazifeleri:


Madde 13 –
Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarına yardım kurullarının
vazifeleri aşağıda gösterilmiştir:


a)
Bölgelerinde zührevi hastalıklara yakalanan kimseler olup olmadığını araştırmak
veya bu hastalıklara yakalandığı şüphesini verenleri tesbit eylemek,


b)
Genel kadın olarak tescili gerekecek veya sağlık tedbirlerine tabi tutulacak
kadın, bulunup bulunmadığını soruşturmak,


c)
Namuslu kimseleri fuhşa ve ahlaksızlığa tahrik ve teşvik edenleri tesbit etmek,


d)
Fuhuş için gizli yer sağlıyanları tesbit etmek,


e)
a, b bentlerindeki halleri en yakın zührevi hastalıklarla mücadele komisyonuna
bildirmek, c ve d bentlerindeki hallerde de resmi teşebbüsatta bulunmak.


 


Yönetmelik:


Madde
14 –
7 ve 8 inci maddelerde yazılı sağlık ve icra kısımlarının ve 12 nci maddede
yazılı zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarına yardım
kurullarının görevlerini ne şekilde yapacakları Sağlık ve Sosyal Yardım ve
İçişleri Bakanlıkları tarafından hazırlanacak bir yönetmelikte belirtilir.


 


İKİNCİ KISIM


Tarifler


 


Genel kadınlar:


Madde
15 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Başkalarının
cinsi zevkini menfaat karşılığı tatmin etmeyi sanat edinen ve bunun için
değişik erkeklerle münasebette bulunan kadınlara (Genel kadın) denilir.


 


Genel evler:


Madde
16 – Genel kadınların bir arada oturarak fuhuş yaptıkları
veya bu maksat için toplandıkları yerlere (Genel ev) ismi verilir.


 


Birleşme yerleri:


Madde
17 –
Fuhuş maksadiyle muhtelif kimselere kısa müddetler için açık bulundurulan
kapalı yerlere (Birleşme yerleri) denilir.


 


Tek başına fuhuş yapılan evler:


Madde
18 –
Fuhşu tek başına yapan kadınların ikametgah edinip içinde fuhuş yapmayı itiyat
ettikleri yerlere (Tek başına fuhuş yapılan ev ) denir.


 


Fuhuş yerleri:


Madde
19 –
Bu Tüzükte geçen (Fuhuş yerleri) tabiri; genel ev, birleşme yerleri ve tek
başına yapılan evleri kapsar.


 


ÜÇÜNCÜ KISIM


Genel kadınların tesbit, tescil, muayene ve tedavileri


 


Tesbit:


Madde 20 –
Mükerreren ve bir çok erkeklerle münasebette bulunması dolayısiyle bir kadının
fuhşu sanat edindiğinden şüphe edilir ve hakkında gizli ve etraflıca yapılan
inceleme ile elde edilen müspet delillerle kendisinin 15 inci maddede yazılı
genel kadınlar vasıflarını haiz olduğu meydana çıkarılırsa, evvela bu kadını
fuhşa sürükleyen sebepler komisyonca araştırılır ve kendisinin tekrar namuslu
bir hayata dönmesini sağlıyacak tedbirler düşünülür. Bu tedbirlerin faide
vermediği hallerde bu kadın hakkında 21 inci maddedeki şartlar varsa Genel
Kadınlar hakkındaki hükümler, bu şartlar yoksa 23 üncü maddede yazılı sağlık
tedbirlerine dair hükümler uygulanır.


Bir
kadın hakkında bu hükümlerin uygulanması Komisyon kararına bağlıdır.


 


Tescil şartları:


Madde
21 –
Komisyonca bir kadının genel kadın olarak tesciline karar verilebilmesi için,
aşağıdaki şartların bulunması lazımdır:


a)
Fuhşu kendisine sanat edinmek veya 20 nci madde gereğince hakkında komisyonca
karar verilmiş olmak,


b)
21 yaşını bitirmiş olmak,


c)
Yabancı tabiiyetinde bulunmamak,


d)
Tabiiyetsiz olmamak.


 


Tescil:


Madde 22 –
Genel kadın olarak tescili gerekeceği komisyon tarafından 20 nci maddeye göre
yapılan inceleme ile anlaşılan kadınların her biri için ekli örneğe göre (Sicil
kartonu) tertip edilip numaralanır ve bu kartona kadınların bir fotoğrafı
yapıştırılıp adları, soyadları, yaşları, doğdukları, ikamet ettiklerive fuhuş
yapacakları yerler kaydolunur.


Bu
kartonlar, komisyonca uygun görülen bir yerde saklanır.


Kadınların
nüfus hüviyet cüzdanları da makbuz karşılığında alınarak kartonaeklenir. Bu
suretle kaydedilen genel kadınların ellerine sicil kartonunun numarasını
gösteren, ekli örneğine uygun bir (Hüviyet muayene cüzdanı) verilir. Bu
cüzdanda, sahibinin kim olduğunu gösteren bilgilerden başka, sicil
kartonundakinin aynı olan bir fotoğrafı ve yılın her ayına mahsus birer sahife
üzerine haftada iki defa yapılacak muayenelerin kaydına mahsus haneleri
gösteren bir kısım bulunur. Bu cüzdanlar her yıl değiştirilir.


 


Sağlık tedbirleri uygulanacak
kadınlar:


Madde 23 – Fuhşu sanat ve geçim vasıtası edindikleri 20 nci maddeye
göre yapılan inceleme ile anlaşılan fuhuşla melüf 18 yaşını bitirmiş ve 21
yaşını bitirmemiş kadınların her biri için lüzumu halinde komisyonca ekli örneğe göre bir
(Gizli sağlık kartonu) tertip edilip numaralanır. Bu kartona kadınların
fotoğrafları yapıştırılıp adları, soyadları, yaşları, doğdukları ve ikamet
ettikleri yerler kaydolunur.


 


Korunacak küçükler:


Madde
24 –
Fuhşa sürüklenen veya bu tehlikeye maruz bırakılan: 18 yaşından küçük kimseler
hakkında 6972 sayılı Korunmaya Muhtaç Çocuklar hakkındaki kanun hükümlerine
göre gereken tedbirler alınır.


 


Muayane:


Madde
25 – (31.1.1973 - 7/5786 K.)


Bütün
genel kadınlar, izinli olsalar dahi, haftada iki defa,23 üncü maddede yazılı
kadınlarda, on günde bir defa kendilerini resmi tabibe muayene ettirmeye
mecburdurlar.


 


Resmi muayene:


Madde 26 –
Resmi muayeneyi kabul etmiş olan bütün genel kadınlar zührevi hastalıklar
tabibi tarafından bu gibi muayeneler için ayrılan mahalde muayene edilirler.
Muayene neticesi protokol defterine kayıt edileceği gibi kadınların hüviyet
muayene cüzdanlarına da işaret olunur.


23 üncü maddedeki kadınlar komisyonca verilecek gizli
listelere göre muayene edilirler. Bunlardan arzu edenlere, ekli örneğe göre
(Sağlık cüzdanı) verilebilir.


 


Hususi muayene:


Madde
27 – 31 - (Mülga 31.1.1973 - 7/5786)


 


Tedavi:


Madde
32 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Yapılan
muayene sonucunda Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 129 uncu maddesinde yazılı
hastalıklardan birine tutulmuş olduğu anlaşılan genel kadınlar, Kanunun bu
maddesine göre sanatlarını yapmaktan men edilerek haklarında aşağıda yazılı
işlem uygulanır:


a)
Cüzzam ve ilerlemiş verem hastaları, gereken işlemin yapılması için mahalli
sağlık ve sosyal yardım müdürlüğüne, hükümet veya sağlık ocağı tabipliğine
bildirilir.


b) Zührevi hastalıkların her türlü şekilleriyle, uyuz
empetigo ve entertrigo hastalıklarına yakalanmış olanlar, revir ve hastanede
tedavi altına alınır.


Her iki haldede, bu kadınların sanatlarını yapmaktan men
edildikleri zührevi hastalıklarla mücadele teşkilatının icra kısmına yazı ile
bildirilir.


Zührevi
bir hastalığa tutulduğu anlaşılan ve hastalığı etrafına bulaştıracağından şüphe
edilen 23 üncü maddede yazılı kadınlar hakkında da, bu maddenin (a) ve (b)
bentleri hükümlerine göre işlem yapılır.


 


Ayakta tedavi:


Madde
33 –
32 nci madde gereğince sanatlarını yapmaktan men edilen ve mezkür maddenin (b)
bendine göre hastaneye yatırılması gereken kadınlar, hastane yoksa veya yer bulunmazsa
resmi tabip tarafından ayakta tedavi edilirler.


Tedavi
esnasında, fuhuş yaptığı sabit olanların veya geçmişteki ve tedavi zamanındaki
durumuna göre böyle bir şey yapacağından şüphe edilenlerin behemehal uygun bir
mahalde tecridi gerekir.


 


Hastaneye sevk:


Madde
34 –
Bulaşıcı devrede firengi belirtileri gösteren genel veya 23 üncü maddede yazılı
kadınların, behemehal hastanede bulaşıcı devre geçinceye kadar yatırılarak
tedavisi gerekir. Bunun için icabında ve zaruret hallerinde zührevi hastalığa
yakalanmış olanlardan bulaşma tehlikesi en az olanlar çıkarılarak 33 üncü madde
gereğince ayakta tedavi altına alınır ve bu suretle bulaşıcı devre belirtileri
gösteren hastaya yer sağlanır. Belsoğukluğu, yumuşak şankr, ve tri-komonasıs
vajinaliz olanlar bulaşma tehlikesi geçinceye kadar tedavi olunurlar.


 


Sanatın tekrar yapılması:


Madde
35 –
32 nci maddenin (b) bendinde yazılı genel kadınlar iyi olduktan sonra
sanatlarını yapabilirler. Firengili olan genel kadınların sanatlarını
yapabilmeleri için en az bir tedavi devresi geçirmiş olmaları ve kanlarında serelojik
reaksiyonun menfi çıkması ve hiç bir klinik belirti görülmemesi lazımdır.


Laboratuvar
bulunmayan mahallerde kadınların serumu alınır ve en yakın resmi
laboratuvarlardan birine gönderilerek tahlil ettirilir.


 


Tedavi mükellefiyetleri:


Madde
36 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Genel
kadınlardan, kanlarında daima veya her türlü tedaviye rağmen, müspet serolojik
reaksiyon bulunanlar veya tedavi devresine nazaran dinlenme süresinin sonunda
veya tedavi esnasında tedaviye gelmemekte ısrar edenler ve 32 nci maddenin (a)
bendinde gösterilenler, fuhuş yapmaktan kesin olarak men olunurlar. Bunlardan
frengili kadınların kayıtları, hükümet veya sağlık ocağı tabipliklerine veya
varsa frengi mücadale teşkilatına devrolunarak tedavileris ağlanır.


Ancak,
frengi yönetmeliğinde yazılı bütün klasik tedavileri görmüş olmasına ve
herhangi klinik bir belirti göstermemesine rağmen Kolmer, V. D. R. L. ve
Kanreaksiyonları müspet gelmekte ısrar eden hallerde, reaksiyonun kesin surette
frengiye bağlı olup olmadığını anlamak için bu gibilerin kanlarında bir de T.
P. İ. reaksiyonu yaptırılır.


Hasta
hakkındaki son hüküm ve karar T. P. İ. reaksiyonuna göre verilir.


 


Madde 37 – 35
inci maddede yazılı frengili kadınlardan klinik belirtileri geçmiş olanların
muntazam ve mütaakıp tedavilerinin yapılması için bunların hastaneye veya
dispanserlerden birine devamı behemehal sağlanır.


 


Madde
38 – Muayene sonucunda hastalıklı çıkıp da kendilerini
hususi surette tedavi ettirmek isteyen
genel kadınlarla 23 üncü maddedeki kadınlardan tedaviye muntazaman geleceğine
ve iyileşinceye kadar fuhuş yapmıyacağına itimat edilenlerin, istekleri yerine
getirilir.


 


Madde
39 –
Hususi surette tedavi isteyen kadınlar, arzu ettiği tabibin ismini bildirdikten
sonra keyfiyet kadının hüviyet muayene cüzdanına (23 üncü maddede yazılı
kadınlar için varsa sağlık cüzdanına) işaret edilir ve resmi yazı ile tabibe
gönderilir. Hususi tabip buna yazı ile cevap vererek, gönderilen hastanın Tüzük
hükümlerine göre tedavisini üzerine aldığını bildirir. Bu yazı kadının
kartonunda saklanır.


Tedaviyi
üzerine alan tabibin 27 nci maddede yazılı ihtisas şartlarını haiz olması ve
imzasının sağlık makamları tarafından onaylanmış bulunması mecburidir.


 


Madde
40 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


39
uncu madde gereğince tedavilerini yapmayı kabul eden özel tabip, 24 saat içinde
bu tedaviyi üzerine aldığını resmi muayene tabibine bildirmekle yükümlüdür.
Özel tabibin deri ve zührevi hastalıklar uzmanı olması gereklidir.


Özel tabip, tedaviyi terkeden veya tedaviye düzenli
gelmeyenleri resmi muayene tabibine bildirmekle yükümlüdür.


Tedavi
altında bulunan kadınların çalışması yasaktır, tedavi sonunda, bunların resmi muayene tabibi tarafından muayeneleri yapılarak
iyileştikleri tespit olunduktan sonra çalışmalarına izin verilir.


 


Madde 41 – Bir
şehir veya kasabada bu Tüzüğün 27 ve 38 inci maddeleri hükümlerinin uygulanıp
uygulanmıyacağı, zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu tarafından
kararlaştırılır.


 


Hususi tabiblerin mükellefiyeti:


Madde 42 –
Hususi tabip tarafından tedavi edildiği esnada fuhuş yaptığı sabit olan
kadınlar hakkında 34 üncü madde gereğince işlem yapılarak bunların behemehal
tecridi sağlanır.


 


Madde 43 – Bu
Tüzükte yazılı mecburiyetlere uymayan veya aykırı hareketeden, hususi
tabiblerin, bir daha genel kadınlarla 23 üncü maddedeki kadınları muayene ve
tedavi etmelerine müsaade edilmez.


 


Genel
kadınlarla 23 üncü maddedeki kadınların uymağa mecbur olduğu hükümler:


Madde
44 – (Değişik : - 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Resmi
tabip tarafından muayeneye tabi tutulan veya resmi veya özel tabip tedavisi
altında bulunan bütün genel kadınlar, 23 üncü madde de yazılı kadınlar,
belirtilen gün ve saatlerde kendiliklerinden muayeneye gelmeye mecburdurlar.


Muayeneye
ve tedaviye günlerinde gelmeyen veya 38 inci madde hükümlerinden faydalanarak özel tedaviye tabi olup da
tedavilerini yaptırmadıkları bu tabip tarafından bildirilen kadınlar, zorla
getirilerek resmi tabip muayene ve tedavisine konulurlar. Bu tutumları tekerrür
eden kadınlar, mevcut genelevlerden birine bağlanırlar.


 


Madde
45 –
Genel kadınlar, zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonunun icra
kısmına bağlı memurlarına istek üzerine, hüviyet muayene cüzdanlarını
göstermeğe mecburdurlar. Memurlar bu cüzdanları icabında gözden geçirmek ve
sahibinin muntazaman muayeneye gidip gitmemiş olduğunu incelemekle
mükelleftirler.


Gününde
muayenelerini yaptırmamış olan genel kadınlarla hüviyet muayene cüzdanlarını
yanlarında taşımayanlar derhal tabibe muayeneye gönderilir ve o zamana kadar
tecrit ve sanatını yapmaktan men edilir. Bunlardan hasta çıkanlar hakkında bu
Tüzüğün mahsus maddeleri gereğince işlem yapılır.


 


DÖRDÜNCÜ KISIM


Genel evlerin açılma şartları ve mükellefiyetler


 


Sağlık şartları ve bölge:


Madde
46 –
Genel evlerin açılabilmesi için:


a)
Polis teşkilatı olmak,


b)
Hükümet veya belediye tabibi bulunmak,


c) Bu Tüzüğün sağlık kayıt ve şartlarına ait hükümlerini
uygulayacak vasıtalara malik olmak veya bu hükümlerin uygulanmasını mümkün
kılacak müesseselerin kurulmasını sağlamak,


şarttır.


 


Madde
47 –
Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu tarafından vilayet veya kaza
merkezlerinin hangi mahalle veya sokaklarında genel evler açılabileceği
ilgililerin müracaatı üzerine tesbit olunur. Bu mahaller, umumi caddelerden
görünecek yerlere veya bu gibi caddelere pek yakın olmayacaklardır. Tesbit
edilen bölgenin dışında genel ev açılamaz.


 


Madde 48 – Genel
evler; genel kadınların muayene ve tedavi edildiği müesseseler müstesna olmak
üzere, resmi daire ve müesseseler, ibadet ve eğitim yerleri, spor sahaları,
genel toplanma, eğlence ve bayram yerleri yakınında ve bu yerlerden
görülebilecek bir mesafede ve Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 178 inci maddesinde
yazılı yerler dahilinde veya yakınında olamaz.


 


Müracaat usulü ve inceleme:


Madde 49 –
Genel ev olmayan yerlerde böyle bir ev açmak için müracaat edildiği takdirde, o
yerde fuhuşla melüf kadınlar olup olmadığı incelenir. Bu gibi kadınların
bulunması halinde, bu Tüzükte yazılı kayıt ve şartlara uyulmak ve açılacak
genel evde sanatlarını yapacak olanlar o yerin fuhuşla melüf olan kadınlardan
ibaret bulunmak ve kendilerinin böyle bir evde sanatlarını yapmaları için
rızaları alınmış olmak şartiyle, müracaat sahibinin isteği bu Tüzük hükümlerine
göre muamele yapılmak suretiyle yerine getirilir.


 


Madde 50 –
Genel ev açmak isteyenler evvela bir dilekçe ile mahallin en büyük mülkiye
amirine müracaat edecekler ve bu dilekçede Tüzük hükümlerine tamamen
uyacaklarını, gerek bu hükümlere, gerekse zührevi hastalıklar ve fuhuşla
mücadele komisyonu tarafından alınacak karar ve tedbirlere aykırı hareket
etmiyeceklerini kabul ve taahhüt eyleyeceklerdir.


Dilekçe
sahibi ve varsa ortakları; adlariyle soyadlarını, doğdukları ve oturdukları
yeri ve yaşlarını belirterek dilekçeyi imza edeceklerdir.


 


Madde
51 –
50 nci maddede yazılı dilekçeye aşağıdaki belgeler eklenir ve dilekçede bu
belgelerin nelerden ibaret olduğu belirtilir. Belgeler de ayrıca dilekçeyi
verenler tarafından imzalanır.


a)
Binanın her katının planını gösteren bir kroki ve binanın bulunduğu mahalle ve
sokak ismiyle kapı numarasını ve malsahibinin kimliğini bildiren beyanname,


b) Dilekçeyi verenlerin 9 x 12 boyunda ve arkasında
imzaları bulunan ikişer fotoğrafları,


c) Hizmetçi, kapıcı ve benzeri müstahdemlerin adı ve
soyadı ile doğdukları ve oturdukları yer ve yaşları hakkında bilgi ve
arkalarında adlariyle soyadları yazılı ikişer fotoğrafları.


d)
Açılacak evde sanatlarını yapacak genel kadınların adı ve soyadı, doğdukları ve
oturdukları yer ve yaşları hakkındaki bilgileri ve ellerindeki hüviyet muayene
cüzdanlarının numarasını gösteren bir liste ve her birinin, arkasında ad ve
soyadları yazılı birer fotoğrafı,


e)
(Mülga: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


f)
Genel ev açmak isteyen evli kadınların kocalarının rıza ve muvafakatları
olduğuna dair noterlikce onaylı belge.


 


Madde
52 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Dilekçeyi alan makam, bunları ekleri ile birlikte Zührevi
Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonuna gönderir. Komisyonca görevlendirilecek
sağlık ve icra kısmı memurlarından müteşekkil bir heyet, dilekçede ismi geçen
kimseler hakkında gereken incelemeyi süratle yapıp genelev olacak binayı
gördükten sonra inceleme ve görgü sonuçlarını komisyona bir raporla bildirir.
Genelev olacak yerin ve bu evi açmak isteyenin ve burada sanatını yapacak
kadınların durumları Tüzük hükümlerine uygun ise, dilekçe sahibinin isteği
komisyonca kabul edildikten ve en büyük mülkiye amirince onaylandıktan sonra bu
yerin açılmasına polisçe müsaade olunur.


Bir şahıs, ancak, ikametgahının bulunduğu belediye hududu
içerisinde genelev açabilir.


Genelev
patronları ve yöneticileri, belediye hududu içindeki ikametgahlarını zabıtaya bildirmekle mülkellef olup, işlettikleri
genelevlerin bulunduğu belediye hududu dışına çıkmak istediklerinde durumu bir
vekil göstermek suretiyle mahallin en büyük polis amirine bildirirler.


Bir
şahıs, aynı belediye hududu içerisinde olmak ve her biri için ayrı ayrı sorumlu
yönetici göstermek şartıyla birden fazla genelev açabilir. Yöneticiler (patron
vekilleri), patronları hesabına işlettikleri genelevlerin bu Tüzük hükümlerine
göre çalıştırılmasından patronla birlikte sorumludurlar.


Yöneticilerin
(patron vekillerinin), genelev patronları için bu Tüzükte gösterilen vasıf ve
şartları haiz olmaları gereklidir.


 


Telefon


Madde
53 –
Telefon tesisatı bulunan yerlerdeki genel evlerde daima konuşmaya hazır şekilde
telefon bulundurulması mecburidir.


 


Genel ev açamıyacak olanlar:


Madde
54 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Aşağıda
yazılı şahısların genelev açmalarına müsaade edilmez:


a)
40 yaşını bitirmemiş olanlar,


b)
Mahcurlar,


c)
Ağır hapis veya altı aydan aşağı olmamak üzere hapis cezasına mahküm edilerek
cezasının tamamen infazından veya af yahut zaman aşımı ile düştüğü tarihten
itibaren beş yıl geçmemiş olanlar,


d)
Yabancı tabiiyette ve tabiiyetsiz olanlar.


 


Genel ev işletenlerin mükellefiyeti:


Madde
55 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Genelev
sahipleri yanlarında çalışanlardan her ne tarzda olursa olsun hasta olanları
hemen muayene tabibine bildirmekle yükümlüdürler.


Tabip, muayeneye gelemeyecek derecede hasta olanların
yanlarına giderek muayenesini yapar ve cüzzam, uyuz, empetigo, entertrigo,
ilerlemiş verem hastalıklarından başka bir hastalığı olup da bulunduğu yerde
tedavisi mümkün olmayanların veya etrafı için bulaşma tehlikesi gösterenlerin
hastanelerden birine kaldırılması için gereken teşebbüsleri yapar.


 


Madde
56 –
Genel ev sahipleri; yanlarında çalışanlardan her ne tarzda olursa olsun:


a)
Genel kadınlardan gününde muayeneye gitmiyenleri göndermeğe,


b)
Başka eve çıkan evinden ayrılan veya yeniden alınan genel kadınlarla
hizmetçilerin,


c)
Hasta olanlarla gününde muayeneye gitmeyen kadınların, Kimliklerini 24 saat
zarfında polise bildirmeğe mecburdurlar.


 


Madde
57 –
Genel ev sahiplerinin, her ne suretle olursa olsun hasta bir kadının ziyaretçi
ile cinsi münasebette bulunmasına müsaade etmeleri veya kadını zorlamaları,
yanlarında çalışan genel kadınlara fena muamele yapmaları yasaktır.


 


Madde
58 –
Genel ev sahipleri, evin müşterek salonu ile kadınlara tahsisedilen odaların,
yatakların ve diğer eşyaların temizliklerini sağlamakla mükelleftirler.


 


Madde
59 –
Genel ev sahipleri, yanlarında çalışan genel kadınların her biriiçin bir oda
ayırırlar. Evlerinde komisyonca, birleşmeye ayrılan ve ruhsat tezkerelerinde
yazılı bulunan oda sayısından fazla genel kadın bulundurulması komisyon
kararına bağlıdır.


 


Madde 60 – Genel
ev sahiplerinin bizzat veya yanlarında çalışan genel kadınlar veyahut
müstahdemler vasıtasiyle müşteri celbine çalışmaları yasaktır.


 


Madde
61 –
Genel evlere kendi rızasiyle giren ve orada fuhuş yapan bir kadının, diğer bir
genel eve geçmek veya islahıhal eylemek üzere oturduğu genelevi terketmek
istemesi halinde, her hangi bir vaad veya mecburiyet veya borçla bağlı bulunmuş
olsa dahi, arzusuna aykırı orada alıkonulduğu anlaşılırsa, kadının kimlik ve
sanatına ait belgeleriyle birlikte derhal çıkması sağlanır.


 


Madde
62 –
Genel ev sahiplerinin 21 yaşını bitirmemiş olan kadın veya Kızlarla, komisyonca
tescil edilmemiş kadınları her ne suretle olursa olsun evlerine kabul etmeleri
yasaktır.


 


BEŞİNCİ KISIM


Birleşme yerlerinin açılma şartları ve mükellefiyetler:


 


Sağlık şartları ve bölge:


Madde 63 – 46,
47 ve 48 nci maddeler hükümleri birleşme yerlerinin açılması hakkında da
uygulanır.


 


Müracaat usulü ve inceleme:


Madde
64 –
50, 51 (d bendi hariç) ve 52 nci maddelerde yazılı hükümler birleşme yerleri
içinde uygulanır.


 


Telefon:


Madde
65 –
53 ncü madde hükümleri birleşme yerleri hakkında da uygulanır.


 


Birleşme yerleri açamıyacak olanlar:


Madde 66 – 54
üncü madde hükümleri birleşme yerleri açacaklar hakkında da uygulanır.


 


Birleşme yerleri işletenlerin
mükellefiyeti:


Madde 67 – Sanatlarını birleşme yerlerinde
yapacaklarına dair komisyonca usülüne göre verilmiş hüviyet muayene cüzdanı
olmıyan kadınlar ile genel ev kadınları birleşme yerlerine kabul edilemez.


 


Madde
68 –
Birleşme yerleri ancak kısa müddetlerle görüşmek üzere gelecek çiftlere
mahsustur.


 


Madde
69 –
Birleşme yerlerine erkek ve kadının ayrı ayrı gitmesi ve birleş-meye mahsus
olan odalar dışında bu yerlerde birlikte oturmaları yasaktır.


 


ALTINCI KISIM


Tek başına fuhuş yapılan evlerin
açılma şartları ve mükellefiyetler


 


Sağlık şartları ve bölge:


Madde
70 –
46, 47 ve 48 inci maddeler hükümleri tek başına fuhuş yapılan evler hakkında da
uygulanır.


 


Müracaat usulü ve inceleme:


Madde
71 –
50, 51 (d ve f bentleri hariç) ve 52 nci maddeler hükümleri tek başına fuhuş
yapılan evler hakkında da uygulanır.


 


Tek başına fuhuş yapanların
mükellefiyeti:


Madde
72 –
18 inci maddede yazılı kadınlar; ikametgahlarını değiştirmek istedikleri zaman,
keyfiyeti ve geçecekleri evi nihayet bir hafta önce mahallinen büyük mülkiye
amirine yazı ile bildirmekle mükelleftirler.


 


Madde
73 – Tek başına fuhuş yapanların bizzat veya yanlarında
çalışan müstahdemler vasıtasiyle müşteri celbine çalışmaları yasaktır.


 


Madde
74 –
Tek başına fuhuş yapılan yerlere, kayıtlı müstahdemlerin dışında her ne suretle
olursa olsun başka kadın alınamaz.


 


YEDİNCİ KISIM


Fuhuş yerlerine ait müşterek hükümler


 


Korunma tedbirleri:


Madde
75 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Fuhuş yerlerinde alınması gerekli genel hijyen şartları
yanında bir korunma aracı olarak prezervatif bulundurulur. Bu prezervatifler,
ziyaretçilerden arzu edenlere bedeli mukabilinde verilir.


 


Yasaklar:


Madde
76 –
Fuhuş yerleri oda oda veya kısmen kiraya verilemez. Bu gibi yerlerde her nevi
sanat ve ticaretin yapılması yasaktır.


 


Madde
77 –
Fuhuş, yerlerine yaşı 18 den aşağı görülenlerle, resmi elbisesini taşıyan okul
öğrencilerinin kabulü yasaktır.


 


Madde
78 –
Fuhuş yerlerine saat 24.00 den sonra hiçbir ziyaretçi kabul edilmez.


 


İdari
hükümler:


Madde 79 –
Fuhuş yerlerine behemahal bir kapıdan girilir ve çıkılır. Diğer sokak, ev,
dükkan, kahve, gazino ve otel gibi yerlere ayrı kapı açtırılmaz.51 inci maddede
yazılı krokide, evin giriş kapısından başka mevcut olan kapıları da behemahal gösterilir
ve bu kapılar kapattırılır.


 


Madde
80 –
Fuhuş yerlerinin kapısında veya önünde reklam mahiyetini haiz renkli ışıkların
yakılması yasaktır. Ancak kapı önünün aydınlatılması için küçük ve renksiz bir
elektrik lambası veya diğer bir aydınlatma vasıtası kullanılmasına müsaade
olunur.


 


Madde 81 –
Fuhuş yerlerinin kapıları camsız ve daima kapalı olacak ve ancak ziyaretçiler
tarafından çalındıktan sonra açılacaktır.


Kapı
zili veya tokmağının yanında evin numarasını gösteren okunaklı bir levha
bulunacaktır. Evin bütün pencerelerine yolun seviyesinden itibaren iki metre
yüksekliğindeki hizaya kadar buzlu veya sair herhangi bir surette gayri şeffaf
kılınmış cam geçirilecek ve birinci katın bu yüksekliğe kadar olan pencere
kanatları mıhlanarak hiç bir suretle açılmasına müsaade edilmiyecektir. Diğer
katların pencereleri açılabilirse de kadınların pencere önünde açık saçık
oturarak kendilerini teşhir etmeler ve geçenlere söz atmaları yasaktır.


 


Madde
82 –
Habersiz ev değiştiren ve yeni taşındığı evi haber vermeyen kadınların
sanatlarını tek başına yapmalarına müsaade edilmez.


 


Polise haber verilecek haller:


Madde
83 –
Fuhuş yerlerinde ispirtolu içkilerle her çeşit uyuşturucu maddelerin
kullanılması, kumar oynanması, gürültü, eğlenceler yapılması yasak olup bundan
ev sahipleri sorumludur. Dışardan getirdikleri bu gibi maddeleri kullanmak
isteyen ziyaretçileri ev sahibi hemen polise haber verecektir.


 


Madde 84 –
Fuhuş yerlerinin sahipleri, yanlarına gelen, Hükümetçe aranmakta olduğunu
bildikleri, mahkümları ve şüpheli şahısları derhal polise bildireceklerdir.


 


Teftiş:


Madde 85 – Fuhuş yerleri, mahallin en büyük polis ve sağlık amirleri
veya yardımcıları tarafından ayrı ayrı veya birlikte veyahut bunların
görevlendirecekleri, bu Tüzüğün 7 ve 8 inci maddelerinde yazılı, sağlık ve icra
kısmı memurları tarafından birlikte teftiş olunurlar. Ancak, bu işle
görevlendirilen sağlık ve icra kısmı memurlarının teftiş edecekleri yeri ve
zamanını amirlerine bildirmeleri ve teftişe yetkili olduklarına dair bir
belgeyi yanlarında bulundurmaları ve teftiş neticesini 86 ncı maddede
gösterilen deftere kaydetmeleri ve imzalamaları lazımdır.


 


Madde
86 –
Fuhuş yerleri işletenler, bu yerlerde teftiş ve kontrolların neticesini kayda
mahsus, örneği ekli bir defter bulundurmağa mecburdurlar. Bu defter komisyonca
onaylanır.


 


Madde
87 –
Fuhuş yerleri 85 inci madde hükümlerine uyulmak şartiyle her zaman teftiş
edilebilir. Burada bulunan genel kadınların hüviyet muayene cüzdanları
incelenir. Cüzdanları olmıyanlar hakkında 20 nci madde gereğince işlem yapılır.


 


Madde 88 –
Teftiş sırasında kadınlarla beraber rastlanacak olan ve zührevi hastalıklardan
birine tutulmuş olduğundan şüphe ve endişe olunan erkeklerin de Umumi
Hıfzıssıhha Kanununun 106 ncı maddesi gereğince bu hastalıkları bulunmadığına
dair rapor göstermeleri veya kendilerini muayene ettirip zührevi hastalıkları
olmadığını ispat eylemeleri için adresleri alınır.


Belirli
ve açık adresleri olmıyanlarla kimliklerini ispat edemiyenler muayeneye sevk
olunur. Hasta olduğu anlaşılanlar hakkında adı geçen kanunun 107 ve 108 inci
maddelerine göre işlem yapılır.


 


İcra kısmı dışında kalan memurlar:


Madde 89 – Mahallin
zabıta memurları, 8 inci maddede yazılı kısım memurlarının bu Tüzük ile tayin
edilen görev ve yetkilerine giren işlerle meşgul olamazlar, fuhuş yerlerine
giremezler. Suç işlenmesi, istimdatta bulunulması, huzur ve sükünu bozan
hadiselerin çıkması, en büyük polis amirinin lüzum hasıl oldukça sırf icra
kısmı memurlarına yardım maksadiyle bazı memurlar görevlendirilmesi gibi haller
bundan müstesnadır.


 


Taşınma, işletmenin başkasına
geçmesi:


Madde
90 –
Fuhuş yerlerinin başka yere taşınması ve başkası tarafından işletilmesi ancak
müsaade ile olur. İlgililer bu husus için mahallin en büyük mülkiye amirine
müracaat ederler. Taşınma için verilen dilekçelere 51 inci maddenin (a) ve (e)
bentlerindeki beyanname ile taahhütname eklenir. Taşınılan yerle, işletilmesini
alan şahıs Tüzükte yazılı şartları haiz olmalıdır.


 


Kapatma:


Madde
91 –
Bu Tüzükte Fuhuş yerleri hakkında konulan kapatma cezasından maksat, Tüzükte
yazılı süre içinde bu yerlerin mühür altında kapalı bulundurulması ve evi
işletenlerin yine bu sürede her nerede olursa olsun sanatlarını yapmaktan men
edilmesidir.


 


Madde
92 –
Fuhuş yerlerinin kapatılması ve genel ev sahipleriyle genel kadınların bu Tüzük
hükümlerine aykırı düşen fiil ve hareketlerinden ötürü kovuşturma yapılması
veya bu Tüzükte yazılı cezaların uygulanması, zührevi hastalıklar ve fuhuşla
mücadele komisyonunun kararı ve mahallin en büyük mülkiye amirinin onayı ile
olur.


Bu
gibi hallerde düzenlenen tutanak mülkiye amirine sunulur. Mülkiye amiri, Polis
Vazife ve Salahiyet Kanununun 8 inci maddesindeki yetkisini kullandığı takdirde
komisyona bilgi verir. Kullanmadığı veya
hadise, sözü geçen madde hükümlerine temas etmediği takdirde evrakı komisyona
havale eder.


 


Madde
93 – (Değişik: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Bir
yılda iki defa kapatılan fuhuş yerleri bir daha açtırılmaz ve bu gibi yerleri
işletenler için yeniden fuhuş yeri açmak üzere izin verilmez. Yılın
hesaplanmasında, kapatma tarihi başlangıç kabul edilir.


 


Müstahdemler:


Madde
94 – Fuhuş yerlerinde çalışan müstahdemlerden erkekler 25,
kadınlar 35 yaşından aşağı olamazlar. Yaşı müsait olup da görünüşe göre
ziyaretçilerle cinsi münasebette bulunduğundan şüphe edilen ev hizmetçileri
haftada bir defa muayene olunur. Şüphenin gerçekleşmesi halinde haklarında
derhal genel kadınlara dair hükümler uygulanır.


 


İzinsiz fuhuş yapılan evler:


Madde
95 –
İzin alınmadan içinde gizli fuhuş yapıldığı iddia veya ihbar edilen veyahut her
ne şekilde olursa olsun muttali olunan evler hakkında ahlak zabıtası memurları
tarafından önce gizli inceleme yapılır. Bu gibi evlerde gizli fuhuş yapıldığı
delilleriyle tesbit edildiği takdirde, düzenlenecek tutanaklar gizli inceleme
raporları ile birlikte en büyük polis amiri tarafından komisyona sunulur. Bu
yerler hakkında komisyonca 104 üncü maddeye göre işlem yapılır.


 


SEKİZİNCİ KISIM


Otel, pansiyon, misafirhane, benzeri yerler


 


Madde
96 – (Değişik: 31.1.1973-7/5786 K.)


Otel,
motel, pansiyon, misafirhane, hamam, plaj, bar, pavyon, çalgılı kahve,
diskotek, içkili gazino, gece klübü, tavernave benzeri isimler altında işletme
ruhsatı alınan yerlerde, gerçek amaç ve anlamda uzak olarak genel kadınlara
sanat icra etmek imkanının verildiği veya bu gibi yerlerin bir genelev özellik
ve mahiyetinde kullanıldığı, 95 inci maddeye göre tespit olunursa, bu tesisler
ruhsatsız açılmış birleşme yerleri sayılarak sahipleri veya işletenler hakkında
komisyonca 104 üncü madde uyarınca işlem yapılır.


 


Madde 97 –
Otel, pansiyon ve misafirhaneler hariç, 96 ncı maddede yazılı sair yerlerde 21
yaşını bitirmemiş kadın ve kızlar çalıştırılamaz. Genel kadın olarak tescil
edilenlerin bu gibi yerlerde bilerek çalıştırılmaları yasaktır.


Polis Vazife ve Salahiyet Kanununun 12 nci maddesinde
yazılı yerlerde kız ve kadınların çalışabilmeleri, o yerin en büyük mülkiye
amirinin iznine bağlıdır.


 


Madde
98 –
96 ncı maddede yazılı yerlerde her ne nam altında olursa olsun çalışan kadın ve
kızların isimleri ve ikametgahları polisçe bir deftere kayıt olunur. Ve birer
fotoğrafı alınır. Bunların fuhuş yaptıkları soruşturma sonunda anlaşıldığı
takdirde haklarında genel ve 23 üncü maddedeki kadınlara dair olan hükümler
uygulanır.


 


Madde 99 – 96
ncı maddede yazılı müesseseleri işletenlerin, çalıştırdıkları kadınları,
müşterileri ile cinsi münasebette bulunmaya teşvik eylemleri veya bu hususu
sağlıyacak tedbirlere başvurmaları yasaktır.


 


DOKUZUNCU KISIM


Ceza hükümleri


 


Madde
100 – a) 58, 73, 80, 81, 86 ve 97 nci maddelerle 94 üncü
maddenin birinci fıkrası hükümlerine riayet etmeyenlerin genel evleri üç gün,
tekerrürü halinde onbeş gün,


b)
55 inci maddenin birinci fıkrası hükmüne aykırı hareket edenlerin genel evleri
on gün ve tekerrüründe bir ay,


c) 59, 60, 67, 68, 69, 72, 75, 76, 83 ve 99 uncu maddeler
hükümlerine riayet etmiyenlerin genel evleri on beş gün, tekerrüründe iki ay,


d)
56, 57, 61, 62, 77, 78 ve 84 üncü maddeler hükümlerine muhalefet edenlerin
genel evleri bir ay, tekerrüründe iki ay,


kapatılır.


 


Madde
101 – 74 üncü madde hükmüne aykırı hareket edenlerin evleri
üç gün, tekerrüründe 15 gün kapatılır. Bu yerlerde başka kadınların fuhuş
yaptıkları tesbit edildiği takdirde ev üç ayı geçmemek üzere kapatılır, tek
başına fuhuş yapan kadın hakkında da 20 nci maddeye göre işlem yapılır.


 


Madde 102 – 53 ve 65 inci maddelerde yazılı yerlerdeki telefonu her ne
sebebeple olursa olsun, konuşmaya hazır bulundurmayanların ve 54 üncü maddenin
(b), (c) ve (d) bendlerinde yazılı hallere sonradan düçar olanların genel evi ve
birleşme yeri kapatılır.


 


Madde
103 – Tek başına fuhuş yapılan evler için komisyonca
belirtilen bölgenin dışında kalan evlerin sahipleri; evlerini fuhşu sanat ve
geçim vasıtası yapmış olduğunu bildiği birisine kiraladığı zaman veya
kiraladıktan sonra bu durumu öğrenir ve komisyonu haberdar etmezse haklarında
Türk Ceza Kanununun 526 ncı maddesi gereğince kovuşturma yapılır. Böyle bir
yerde fuhuş yapan veya yaptıran malsahibi ise, üç ay süre ile kapatılır.


 


Madde
104 – Usulü dairesinde izin alınmadan içinde gizli fuhuş
yapıldığı delilleriyle tesbit edilen 95 ve 96 ncı maddelerde yazılı mahaller
komisyon kararıyle üç ayı geçmemek üzere kapatılır.


 


Madde
105 – 79 uncu madde hükmüne riayet etmeyenlerle sonradan
izinsiz kapı açanların evleri onbeş
gün süre ile kapatılır ve kapı kendilerine örttürülür.


 


Fuhuşa aracılık edenler:


Madde
106 – Fuhuş yerleri açmak için izin almadığı halde fuhuş maksadıyle
bir takım kimselere (tescil edilmiş genel kadınlardan dahi olsa) kadın getirmeğe
aracılık eden veya müsaadesi verilen ev dışında fuhuşa aracılık tarzında
faaliyette bulunan kimseler hakkında Ceza Kanunu hükümlerine göre kovuşturma
yapılır.


 


Madde
107 – Bu Tüzük hükümlerine aykırı fiil ve hareketler suç
teşkil ettiği takdirde müsebbipleri hakkında ayrıca cezai kovuşturma yapılır.


 


ONUNCU KISIM


Sosyal yardım


 


Komisyonun himayesi:


Madde
108 – Fuhuş hayatından vazgeçmek istediğine kanaat getiren
genel kadınları zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu himaye
edecektir. Bu gibi kadınların ellerinden alınmış olan nüfus hüviyet cüzdanları
geri verilir ve durumlarının bir süre gizlice göz altında bulundurulmasına
itina edilir.


 


Hayır derneklerinin himayesi:


Madde 109 –
Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonları, genel kadınları fena
hayatlarından vazgeçirebilmek veya yeniden fuhuş hayatına atılmış veya atılmak
üzere bulunan kadınları bu fena yoldan kurtarmak için alacakları tedbir ve yapacakları
teşebbüslerde, bu maksatlarla veya buna yakın gayelerle teşekkül etmiş olan
hayır derneklerinin çalışmalarından faydalanırlar. Komisyon, bu gibi
derneklerle temasa geçerek yılda bir defa olağanüstü toplantı
yapar ve bu dernekler başkan veya temsilcilerini davet ederek bunlarla beraber
fuhuşun zararlarını önliyecek, düşmüş kadınları fena hayatlarından kurtaracak
tedbirleri alır.


 


ONBİRİNCİKISIM


Zührevi muayene evleri -
Hastaneler


 


Zührevi muayene evleri:


Madde
110 – Genel kadınlarla 23 üncü maddede yazılı kadınların,
bu Tüzüğün 25 inci maddesine göre yapılacak muayeneleri için genel evlere
ayrılan sokakların yakınında veya komisyonca tensip olunacak sair mahallerde
ihtiyacı karşılayacak zührevi muayene evleri açılır. Bu evler, kadınların muayeneleri
ve icabında ayakta mümkün olan tedavileri için gereken fenni tesisatı havi
olacaktır.


 


Hastaneler:


Madde
111 – Bu Tüzüğün 25 inci maddesi gereğince muayeneye tabi
tutulan kadınlardan, Umumi Hıfzıssıhha
Kanununun 129 uncu maddesinde yazılı hastalıklara yakalanmış olanların tedavisi
için yeter büyüklükte hastane açılır. Buna imkan olmadığı veyahut bu gibi
kadınlar fazla miktarda bulunmadığı takdirde, mevcut hastanelerden bir veya
birkaç koğuş ayrılarak zührevi hastalıklara yakalanmış kadınlara tahsis olunur.


 


İlk yardım merkezleri:


Madde
112 – Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 20 nci maddesinin 12 nci
ve Belediye Kanununun 15 inci maddesinin 52 nci fıkraları gereğince kurulacak
ilk yardım merkezlerinin bir kısmı veya bir tanesi genel evlere civarca olan mahalde
açılır. Gece ve gündüz açık bulundurulacak olan bu merkezlerde; koruyucu
tedbirler ve tedaviler parasız yapılır.


 


Masraflara ait müşterek hükümler:


Madde 113 –
Zührevi muayene evleri, hastaneler ve ilk yardım merkezlerinin kurulma ve
işletme masrafları, Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 131 inci maddesi gereğince
belediyelere aittir. Eğer tedavi, 111 inci maddenin son fıkrası gereğince
mevcut diğer hastanelerin birinde yapılırsa, bu hastanelere, ayrılan yatak
adedi nisbetinde para yardımı yapılır.


Valiler, mali durumları müsait olmayan belediyelerin, bu
müesseseleri idareye yetecek masrafları ilgili makamlarla bölüşmeleri için
gereken teşebbüslerde bulunmakla mükelleftirler.


 


ONİKİNCİ KISIM


Mali hükümler


 


Alınacak ücret:


Madde
114 – Fuhuş sebebiyle bulaşan zührevi hastalıklarla
mücadele için yapılacak masraflara karşılık olmak üzere genel ev sahiplerinden
her ay muayyen bir ücret alınır.


 


Evlerin derecelendirilmesi:


Madde
115 – Genel evler; bulundukları semt, haiz oldukları konfor,
alınan vizite ücreti ve sanatı yapan kadın sayısı gözönünde tutulmak suretiyle,
zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonları tarafından
derecelendirilir.


114
üncü maddeye göre alınacak ücretin miktarı; birinci derecede 300 - 700, ikinci
derecede 200 - 300, üçüncü derecede de 100 - 200 liradır.


 


Azami ve asgari hadlerin tayini:


Madde
116 – Asgari ve azami hadlerin tayini; vilayet ve kaza
merkezlerinin nüfusuna, sosyal ve ekonomik durumuna göre komisyon karariyle
yapılır.


 


Ücretin tahsili:


Madde
117 – Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonunca
tayin edilen derecelere göre alınacak ücretler, belediye tahsildarları
tarafından her ay sonunda genel ev sahiplerinden belediye gelirlerinin
tahsilindeki usuller dairesinde makbuz karşılığında alınır.


Bu
suretle tahsil olunan paralar; zührevi hastalıklarla mücadele için,
bütçelerindeki ödeneğe eklenmek üzere belediyeler veznelerine yatırılır.


 


Alınacak ücretin sarf yeri:


Madde
118 – Genel ev sahiplerinden alınacak ücretler, mücadele
komisyonları tarafından tayin edilecek, zührevi hastalıklarla mücadele
hizmetleri dışında kullanılamaz.


 


Bütçe teklifi:


Madde 119 –
Belediyelerce; her yıl bütçesine zührevi hastalıklarla mücadele maksadiyle
konulacak tahsisat miktarı, bütçelerin hazırlanması sırasında komisyonlar
tarafından, o yıl içinde yapılacak hizmet, çalıştırılacak memurların aded ve
ücretleri gösterilmek suretiyle tesbit ve teklif olunur.


 


Aylık hesap cetvelleri:


Madde
120 – Belediyeler; her ay sonunda, o ay içinde toplanmış
olan ücretlerle, yapılan masrafı ve kalan miktarı bir cetvelde komisyonlara
bildirirler.


 


ONÜÇÜNCÜ KISIM


Müteferrik hükümler


 


Madde
121 – Komisyona gelen veya komisyonda görüşülen veyahut
karara bağlanan her şey son derece gizli tutulur. Fena yola düşmeğe mütemayil
genç kızların ve kadınların bu yoldan kurtarılmaları bu yoldan kurtulmaları
için lüzumuna göre hayır cemiyetlerini, zaruret halinde ana baba, veli veya
vasilerine verilecek bilgiler müstesna olmak üzere, hiç bir şahsa hususu
surette bilgiler verilmez. Gizli olan bu bilgileri başkalarına duyuranlar
hakkında, Devletin gizli kayıtlarını ifşa edenler hakkındaki, ceza uygulanır.


 


Madde
122 – 7 ve 8 nci maddelerde yazılı sağlık ve icra
memurları, bu Tüzük hükümlerinin şümulüne giren her çeşit olay ve işlemlere ve
bunların cereyan ettiği mahallere ve bunlarla ilgili şahısların bu olay ve
işlemler dolayısiyle öğrenilen hallerine ait bilgileri, komisyon ve kanuni
mercilerden başka mahallere bildiremezler. İlgililerin fotoğraflarının
çekilmesine müsaade edemezler.


 


Madde
123 – Bu tüzüğün yürürlüğe girdiği tarihten önce mevcut
olan genel evler, birleşme yerleri ve tek başına fuhuş yapan evler, durumlarını
üç ay zarfında bu Tüzükte derpiş edilen esaslara uydurmak zorundadırlar.


 


Madde 124 –
12/11/1933 tarihli ve 15264 sayılı Bakanlar Kurulu kararnamesiyle yürürlüğe
konulan (Fuhuşla ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadale
Nizamnamesi) ve tadilleri kaldırılmıştır.


 


Ek
Madde – (Ek: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Genelevlerde ve tek başına fuhuş
yapılan evlerde, Genel kadın olarak evli kadın çalıştırılamaz.


 


Ek
Geçici Madde – (Ek: 31.1.1973 - 7/5786 K.)


Bu
Tüzüğün yayımı tarihinden önce genelev işletme müsaadesi almış olan genelev
patronlarında, halen işletmekte oldukları genelev için 54 üncü maddenin(a)
bendindeki 40 yaş kaydı aranmaz.


 


Madde
125 – 24/4/1930 tarihli ve 1953 sayılı Umumi Hıfzıssıhha
Kanununun 128 nci maddesi gereğince hazırlanan bu tüzük, Resmi Gazete ile
yayımı tarihinde yürürlüğe girer.


 


Madde
126 – (Değişik 3.1.1973 - 7/5786 K.)


Bu
tüzük hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.



































 







30/3/1961 TARİH VE 5/984 SAYILI
BAKANLAR KURULU KARARI İLE YÜRÜRLÜĞE KONULAN TÜZÜĞE EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN
TÜZÜKLERİN YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTEREN ÇİZELGE






Ek ve Değişiklik Getiren Tüzüğün
Yürürlüğe Koyan Kararnamenin






Tarihi



Numarası



Farklı Tarihte Yürürlüğe Giren
Maddeler



Yürürlüğe

Giriş Tarihi






31/1/1973



7/5786



-



18/2/1973









 











[1]
31.1.1973 tarih ve 7/5786 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile değişik şeklidir.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?