Emlak Vergisi Kanununun Yürürlükten Kaldırılmış Hükümleri

1079








1079


 


 


EMLAK
VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN


KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ


 


         
Kanun
Numarası            
: 1319


         
Kabul
Tarihi                  
: 29/7/1970


         
Yayımlandığı R. Gazete  : Tarih: 11/8/1970 Sayı: 13576


         
Yayımlandığı Düstur       : Tertip: 5 Cilt: 20
Sayfa: 26621


 


            
– 20/7/1971 tarih ve 1446 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 38,41, Geçici 2)


            
Madde 38 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Emlak vergisi
hasılatından il özel idareleri ile belediyelere aşağıdaki esas ve ölçülere göre
pay verilir.


            
1. Belediye sınırları içindeki, arazi ve binalardan alınan emlak vergisi
hasılatının % 30 u özel idarelere, % 50 si belediyelere,


            
2. Belediye sınırları dışındaki, arazi ve binalardan alınan emlak vergisi
hasılatının % 70 i özel idarelere.


            
Ödenir.


            
Ancak, yukarıdaki 1 inci ve 2 nci fıkralara göre il özel idarelerine ayrılan
payın % 3'ü kesilerek köy idareleri sermaye payı olarak İller Bankasına
verilir.


            
Madde 41 paragraf bir – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı
kanunlarla diğer kanunlardaki bu kanuna uymıyan hükümler kaldırılmıştır:


            
Geçici Madde 2 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar olan devre ile ilgili tarh, tahakkuk
ve tahsil muamelelerinin, Bina ve Arazi Vergisi Kanunu ile Vergi Usul Kanunu ve
bunların ek ve tadilleri hükümleri gereğince özel idareler tarafından
yapılmasına devam olunur.


            
2 – 17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:
4,5,7,8,9,12,15,16,17,18,19,22,23,24,25,26,27,


30,31,32,33)


            
Madde 4 bent (a),bent (b) nin ilk paragrafı, bent (c) ve bent (f) –
(29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) Katma bütçeli idarelere, il özel idarelerine, belediyelere, köy tüzel
kişiliğine, kanunla kurulan üniversitelere ve Devlete ait binalar;


            
b) İl özel idarelerine, belediyelere ve köyler ve köyler ile bunların teşkil
ettikleri birlikler veya bunlara bağlı müesseselere ait;


            
c) Köylere ve köy birliklerine ait tarım işletme binaları (Soğuk hava depoları,
içmeler ve kaplıcalar) ile bunlar tarafından köylünün umumi ve müşterek
ihtiyaçlarını karşılamak maksadiyle işletilen hamam, çamaşırhane ve değirmenler
ve köy odaları;





1080


 


            
f) Kazanç gayesi olmamak şartiyle işletilen hastane, dispanser, sağlık merkezi,
sanatoryum, prevantoryum, öğrenci yurtları ile korunmaya muhtaç çocukları
koruma birlikleri tarafından vücuda getirilen yurtlar, düşkünler evi,
yetimhaneler, revirler ve kreşler;


            
Madde 5 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı binalar geçici olarak bina vergisinden muaftır:


            
a) Vergi değeri 50 bin liraya kadar (50 bin dahil) olmak şartiyle yeniden inşa
edilen binalar, bina apartman ise daireler, mesken olarak kullanılmak kaydiyle
ve inşalarının sona erdiği yılı takibeden bütçe yılından itibaren 10 yıl,


            
Vergi değeri 100 bin liraya kadar olan binalarda yukardaki muaflık hükmü, değerin
50 bin lirası için aynı süre ile uygulanır.


            
Vergi değeri 150 bin liraya kadar olan binalarda ise yukardaki muaflık hükmü,
değerin 25 bin lirası için aynı süre ile uygulanır.


            
Bu binaların, bina apartman ise dairelerin, mesken olarak kullanılması
şartiyle, satın alma veya sair suretle iktisap olunması halinde de yukardaki
hükümbakiye müddet için tatbik edilir. İlave inşaatlarda, bu kısım için yukarda
yazılı muafiyet aynı şart ve süre ile uygulanır. Binanın, bina apartman ise dairenin,
kısmen veya tamamen meskenden başka maksatlara tahsisi halinde bu bina veya
daireye tanınmış bulunan muaflık, tahsisin yapıldığı yılı takip eden bütçe
yılından itibaren düşer.


            
b) Turizm Endüstrisini Teşvik Kanunu hükümleri dairesinde turizm
müessesesibelgesi almış olan Gelir veya Kurumlar Vergisi mükelleflerinin adı
geçen kanunda yazılı maksatlara tahsis ettikleri ve işletmelerine dahil
binaları, inşalarınınsona erdiği veya mevcut binaların bu maksada tahsisi
halinde turizm müessesesi belgesinin alındığı yılı takip eden bütçe yılından
itibaren 5 yıl;


            
c) Deprem, su basması, yangın gibi tabii afetlerin vuku bulduğu bölgelerde bu
afetlerin vukuunu takibeden yıldan itibaren engeç beş yıl içinde inşa edilen
binalar inşa tarihlerinden, kamu kuruluşlarınca ilgili kanunlarına göre inşa
olunup hak sahiplerine teslim edilen binalar devir tarihlerinden itibaren 10
yıl süre ile geçici muafiyetten faydalandırılır. (Bu halde, bu maddenin (a)
fıkrasıhükmü uygulanmaz.)


            
Mezkür bölgeler Maliye ve İmar ve İskan Bakanlıklarınca müştereken tespit
olunur.


            
d) Fuar, sergi ve panayırlarda inşa edilen binalar (Bu yerlerin açık
bulunmadığı zamanlarda başka maksatlarla kullanılan binalar hariç).


            
Yukarda "a","b","c" ve "d" fıkralarında
yazılı muafiyetlerden istifade için mükelleflerin mezkür fıkralarda yazılı
hallerin vukuundan itibaren 2 ay içerisinde keyfiyeti ilgili vergi dairesine
bildirmeleri veya beyannamelerine bu maksatla bir bildirim eklemeleri şarttır.


            
Süresinde bildirimde bulunulmazsa muafiyet, bildirimin yapıldığı yılı takibeden
bütçe yılından muteber olur. Bu takdirde bildirimin yapıldığı bütçe yılının
sonuna kadar geçen yıllara ait muafiyet hakkı düşer. (Köylerdeki inşaat için
bildirimde bulunulmaz.)


            
Madde 7 fıkra üç ve dört–(29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bir ilçe hudutları içindeki bir mükellefe ait binaların vergi değerleri aynı
matrahta birleştirilir.





1081


 


            
Aile reisi, kendisiyle birlikte yaşıyan eş ve velayet altındaki çocuklara ait
binaların vergi değerlerini aynı matrah içinde beyan etmeye mecburdur.


            
Madde 8 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina Vergisi
aşağıda yazılı nispetlerde alınır:


            
50 bin liraya kadar olan matrahlarda binde 7


            
100 bin liraya kadar olan matrahlarda binde 8


            
150 bin liraya kadar olan matrahlarda binde 9


            
150 bin liradan yüksek olan matrahlarda binde 10.


            
Madde 9 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
A) Mükellefiyetin
başlaması:


            
Bina vergisi mükellefiyeti,


            
a) Bu kanun hükümlerine göre mükelleflerin beyana davet edildikleri yılı,


            
b) Yeniden inşa olunan binalar için inşaatın bittiği yılı,


            
c) Yeniden inşa olunup inşaatın bitiminden önce kısmen kullanılan binaların
kullanılan her kısmı için kullanma yılını,


            
d) Muafiyetin sukut ettiği yılı,


            
Takibeden bütçe yılından itibaren başlar.


            
B) Mükellefiyetin bitmesi:


            
Yanan, yıkılan ve vergiye tabi iken devamlı muaflık şartlarını kazanan
binalardan dolayı mükellefiyet, bu olayların vukuu tarihini takibeden taksitten
itibaren sona erer.


            
Oturulması ve kullanılması kanunlara dayanılarak yasak edilen binaların
vergileri, bu hallerin devam ettiği sürece alınmaz.


            
Madde 12 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Türkiye sınırları
içinde bulunan arazi ve arsalar bu kanun hükümlerine göre Arazi Vergisine
tabidir.


            
Belediye sınırları içinde belediyece parsellenmiş arazi arsa sayılır.


            
Hangi arazinin, parsellenmemiş olmasına rağmen bu kanuna göre arsa sayılacağı
İmar ve İskan Bakanlığının mütalaası alındıktan sonra Maliye Bakanlığınca
hazırlanacak bir yönetmelikle belirtilir.


            
Aksine hüküm olmadıkça bu kanunun diğer maddelerinde yer alan arazi tabiri
arsaları da kapsar.


            
Madde 15 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı arazi, Arazi Vergisinden geçici olarak muaftır:


            
1. Özel kanunlarına göre, Devlet ormanları dışında insan emeğiyle yeniden orman
haline getirilmek üzere ağaçlandırılan arazi 50 yıl;


            
2. Teknik, ekonomik ve ekolojik bakımlardan gerekli şartları haiz olan arazide;


            
a) Yeniden fidanla dikim veya deliceye aşılanmış zeytinlik 15 yıl;


            
b) Yeniden sakıza aşılanmış Antep fıstıklığı 15 yıl;


            
c) Yeniden fidanla dikim Antep fıstıklığı 20 yıl;


            
d) Yeniden aşılanmış kestanelik 20 yıl;


            
e) Yeniden aşılanmış harnupluk (Keçiboynuzu) 10yıl;


            
f) Yeniden fidanla veya aşılamak suretiyle yetiştirilen her nevi meyvelikler 10
yıl;


            
g) Yeniden emekle yetiştirilmiş çay ve narenciye bahçeleri 10 yıl;





1082


 


            
h) Yeniden emekle yetiştirilmiş fındıklıklar 15 yıl;


            
i) Yeniden yetiştirilen bağ ve güllükler 6 yıl;


            
j) Yeniden yetiştirilen kavaklıklar 10 yıl;


            
k) Muhitin hususiyetine göre sahipli arazide yeniden yetiştirilecek fıstık
çamlıkları ve palamut meşelikleri 25 yıl;


            
3. Toprak ve topoğrafik özellikleri ve erozyon gibi sınırlayıcı faktörler
sebebiyle kültür bitkilerinin yetişmelerini engelliyen araziden; bataklık,
turbiyer, çorak, makilik, çalılık, taşlık ve sair haller dolayısiyle üzerinde
tarım yapılamıyan sahaların, ıslah tedbirleriyle yeniden tarıma elverişli hale
getirilmesinde 10 yıl;


            
Geçici olarak muaflıktan istifade için arazinin bu maddede yazılı cihetlere
tahsis edilmiş olduğunun ilgili Vergi Dairesine bütçe yılı içinde bildirilmesi
şarttır. Muafiyetler, arazinin tayin olunan cihetlere tahsis edildiği yılı
takibeden bütçe yılından başlar. Bütçe yılı içinde bildirim yapılmazsa muafiyet
bildirimin yapıldığı yılı takibeden bütçe yılından muteber olur. Bu takdirde
bildirimin yapıldığı bütçe yılının sonuna kadar geçen yıllara ait muafiyet
hakkı düşer.


            
Muafiyetleri sona eren arazi, muafiyetin bitimini takiben bütçe yılından
itibaren vergiye tabi tutulur.


            
Muafiyet konusu arazinin bu maddede gösterilen cihetlere tahsis edilmiş olup
olmadığının şartlarını Maliye, Orman ve Tarım Bakanlıkları ile Türkiye Ziraat
Odaları Birliği müştereken tespit eder.


            
Madde 16 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mükelleflerin bir vergi dairesi bölgesindeki arazisinin (Arsalar hariç) toplam
vergi değeri 50 000 liraya kadar olanlarının tamamı 5O 000 liradan fazla
olanlarının 50 000 lirası arazi vergisinden müstesnadır.


            
Bu hükmün tatbikatında aile reisi ile birlikte yaşıyan eş ve velayet altındaki
çocuklara ait arazi değerleri toplu olarak nazara alınır.


            
Bu maddede yazılı istisna hisseli arazide mükelleflerin hisse miktarları ayrı
ayrı nazara alınmak suretiyle uygulanır.


            
Madde 17 fıkra iki ve üç –(29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bir ilçe hudutları içindeki bir mükellefe ait arazinin vergi değerleri aynı
matrahta birleştirilir.


            
Aile reisi, kendisiyle birlikte yaşıyan eş ve velayet altındaki çocuklara ait
arazinin vergi değerlerini aynı matrah içinde beyan etmeye mecburdur.


            
Madde 18 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi vergisi aşağıda yazılı nispetlerde alınır.


            
İlk gelen 50 000 lira için binde 2


            
Sonra gelen 75 000 lira için binde 3


            
Sonra gelen 100 000 lira için binde 4


            
Sonra gelen 100 000 lira için binde 6


            
Sonra gelen 100 000 lira için binde 8


            
425 bin liradan fazla matrahlar için binde 10


            
Arsalar için vergi nispeti binde 15 tir.


            
Madde 19 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi Vergisi mükellefiyeti,


            
a) Bu kanun hükümlerine göre mükelleflerin beyan yılı,


            
b) Bu kanunda yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde bu
değişikliğin vuku bulduğu yılı,





1083


 


            
Takibeden bütçe yılından itibaren başlar.


            
Vergiye tabi iken devamlı muaflık şartlarını kazanan araziden dolayı
mükellefiyet, bu olayın vuku bulduğu tarihi takibeden taksitten itibaren düşer.


            
Hükümet tarafından tasarrufu yasak edilen arazinin vergisi, mükelleflerce
keyfiyetin vergi dairesine bildirilmesi veya vergi dairesince re'sen
tespitedilmesi üzerine bu olayların vukua geldiği tarihlerden sonra gelen
taksitlerden itibaren aranmaz.


            
Madde 22 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Özel Kanunlarla tanınmış bina ve arazi vergileriyle ilgili muaflık ve istisna
hükümleri saklıdır.


            
Madde 23 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Emlak Vergisi beyannameleri:


            
a) Bina ve arsalar için beş yılda, arazi için ise, on yılda bir defa olmak
üzere, Mart, Nisan, Mayıs aylarında;


            
b) Yeni inşaat için inşaatın hitam bulduğu veya inşaatın sona ermesinden evvel
kısmen kullanılmaya başlanmışsa her kısmın kullanılmasına başlandığı tarihi
takibeden üç ay içinde;


            
c) Bu kanunun 33 üncü maddesinde yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerin
doğması halinde değişikliğin vuku bulduğu ayı takibeden üç ay içinde;


            
İlgili vergi dairesine verilir.


            
Yukarıdaki fıkralarda yazılı süreleri bir misline kadar uzatmaya Maliye
Bakanlığı yetkilidir.


            
Madde 24 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Vergi dairesine verilecek Emlak Vergisi beyannamesinin şekli ve muhtevası
Maliye Bakanlığınca tespit ve tanzim olunur.


            
Beyannamede asgari aşağıdaki bilgiler gösterilir:


            
a) Bina ve arazinin yeri,


            
b) İnşaatın nev'i, inşa tarihi ve mükellefiyete giriş yılı,


            
c) Binanın kullanılış tarzı ve binada asansör, kalorifer ve klima tesisatı
bulunup bulunmadığı,


            
d) Bina veya apartman dairesinin inşaat sahası ve müştemilatı,


            
e) Kiraya verilmesi halinde, aylık kira bedeli,


            
f) Arazinin büyüklüğü (Metrekare, dönüm),


            
g) Arazinin yetiştirme kuvveti, sulaklık derecesi ile yapılan tarımın nev'i,


            
h) Bina ve arazinin vergi değeri (Apartman halindeki binalarda, birden fazla
konut veya işyeri birimi için beyanda bulunan mükellef, aynı beyannamede her
konut veya işyeri biriminin vergi değerini ayrı ayrı bildirir.)


            
i) Hesaplanan vergi miktarı.


            
Madde 25 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Köylerde bulunan bina ve arazinin vergilendirilmesiyle ilgili beyanlar şifahi
veya yazılı olarak ilgili muhtarlıklara yapılır. Şifahi veya yazılı olarak
yapılan beyanlar, şekli ve muhtevası Maliye Bakanlığınca tespit olunacak bina
ve arazi kıymet beyanı defterlerine geçirildikten sonra mahsus hanesi mükellefe
imza ettirilir.


            
Mükellefler dilerlerse bina ve arazi kıymet beyanı defterine kaydettirmek
istemedikleri bina ve arazisini, beyan süresi içerisinde doğrudan doğruya
ilgili vergi dairesine yazılı veya sözlü olarak beyan edebilirler.





1084


 


            
Birinci ek sürenin hitamından itibaren 15 gün içinde mezkür defter müspit
evrakla birlikte muhtarlar tarafından imza mukabilinde ilgili dairesine teslim
olunur.


            
Madde 26 fıkra bir – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Muhtar ve ihtiyar kurulu, mükelleflerin beyanları ilgili defterlerde tespit
ettikten sonra ayrıca kendileri de bu beyanların doğruluğunu tasdik ederler.


            
Madde 27 fıkra bir – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina ve arsalar
için 5 yılda ve arazi için 10 yılda bir defa verilen beyannameyle ilgili süre
içinde beyanname verilmemesi halinde, bu sürenin sonundan başlayarak bir ay
beklenir. Beyanname bu süre içinde verilirse vergi ziyaı olmamış sayılır.


            
Madde 30 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Emlak Vergisi birinci taksiti Mart, Nisan ve Mayıs aylarında ikinci taksiti
Kasım ayı içinde olmak üzere iki eşit taksitte ödenir.


            
Köylere ait bina ve arazinin vergisi Kasım ayı içinde ödenir.


            
Maliye Bakanlığı ödeme aylarını bölgelerin özelliklerine göre iller itibariyle
değiştirebilir.


            
İçinde bulunulan bütçe yılının taksitleri ile önceki bütçe yıllarına ait bina
ve arazi vergileri ödenmedikçe veya tarhiyat ihtilaflı ise yapılan tarhiyat
miktarı kadar nakit veya Hazine tahvili (Tasarruf bonosu hariç) veya banka
teminat mektubu emaneten yatırılmadıkça bina ve arazinin (Bina apartman ise
dairelerin) başkalarına devir ve ferağı yapılamaz ve üzerinde ayni bir hak
tesis ve ref edilemez.


                      
Madde 31 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Vergi dairesi, gerektiği takdirde Maliye Bakanlığınca tespit olunacak inceleme
esaslarına istinaden ve aynı Bakanlıkça tayin edilecek inceleme yetkisine sahip
memurlar marifetiyle mükelleflerin beyan ettikleri matrahlar yerine geçecek
vergi değerlerini yeniden takdir eder.


            
Vergi değerlerinin takdirinde şehir ve köylerin tabii, iktisadi ve bölgesel
şartlarına göre nazara alınacak normlar ile uyulacak usul ve esaslar ve
mükelleflerden bu konuda istenecek bilgiler tüzükte belirtilir.


            
Mükellefler tarafından ilk tarhiyata esas olmak üzere beyan edilen miktarile
birinci fıkrada adı geçen memurlar marifetiyle vergi dairesi tarafından takdir
edilen rayiç bedel arasındaki fark üzerinden kusur cezalı olarak ikmalen vergi
tarh olunur. Ancak, takdir farkının rayiç bedelin yüzde ellisine tekabül eden
kısmı için ceza uygulanmaz.


            
Madde 32 son fıkra – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İtirazın yapıldığı
tarihten itibaren 15 gün içinde beyanname verilirse, beyan üzerinden yeniden
tarh ve tahakkuk yapılır. Beyanname verilmediği takdirde, itiraz, daha önce
idarece hesaplanan vergilerin tahsilini durdurmaz.


            
Madde 33 fıkra bir bent (2) – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
2. Bir binanın yanması, yıkılması suretiyle veya sair sebeplerle tamamen veya
kısmen harabolması veya binada mevcut sabit istihsal, asansör veya kalorifer
tesislerinin kısmen veya tamamen kaldırılması;


            
Son fıkra – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yukarıdaki değişiklikler, bunların vuku bulduğu yılı takibeden bütçe yılından
itibaren nazara alınır.





1085


 


            
3 – 25/8/1977 tarih ve 2104 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 41)


            
Madde 41 bent (4) – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
4. Özel kanunların Bina ve Arazi vergilerine ilişkin muaflık istisna tanıyan
hükümleri (31/5/1963 tarihli ve 244 sayılı Kanun gereğince yapılan
milletlerarası andlaşmalarla tanınan muaflık ve istisna hükümleri saklıdır.)


            
4 – 8/12/1980 tarih ve 2350 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4,6,8,23,26,27,30,
32,34,35,36,40)


            
Madde 4 fıkra (m) – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
m) Genel eğitime ve kamu menfaatlerine yararlı dernekler ile Bakanlar Kurulunca
vergi muafiyeti tanınan vakıflara ait binalar (Derneklerde kazanç temini gayesi
bulunmamak ve vakıflarda vakıf senedindeki cihete tahsis edilmek şartiyle),


            
Madde 6 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Köylerdeki binaların vergi değerlerinin 60 000 lirası, bu vergiden müstesnadır.



            
Madde 8 – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina vergisinin nispeti binde 6 dır.


            
Sahibi tarafından bizzat mesken olarak kullanılan binalarda, bina apartman ise
apartman dairesinde, vergi nispeti binde 4 dür. Ancak, Türkiye sınırları içinde
birden fazla meskeni bulunanların yalnız birine bu nispet uygulanır.


            
Türkiye sınırları içinde bir meskeni olup da ücret kazancına taallük eden işi
dolayısiyle bu meskenin bulunduğu ilçe sınırları (Aynı il belediyesi içindeki
ilçeler hariç) dışında çalışmaya mecbur olanların bu meskenleri için vergi
nispeti binde 4 tür.


            
Şu kadar ki, yeniden inşa edilen binaların vergisi, arsanın vergisinden az
olamaz.


            
Madde 23 bent (a) – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Emlak Vergisi ile ilgili olarak;


            
a) Bina, arsa ve araziler için 5 yılda bir defa olmak üzere verilecek
beyannameler, Maliye Bakanlığınca mükelleflerin genel beyana davet edildikleri
tarihi takibeden bütçe yılının Mart, Nisan ve Mayıs aylarında,


            
Madde 26 fıkra iki – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu kanunda yazılı işler karşılığında; Maliye Bakanlığınca tespit edilen esaslar
dahilinde ve yılda fert başına 150 lirayı geçmemek üzere köy muhtarlarına ve
ihtiyar kurulu üyelerine ücret verilebilir.


            
Madde 27 fıkra iki – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ek süre içinde beyannamesini vermedikleri tespit edilenler, tebliğ edilmek
şartiyle bir ay içinde beyanname vermeye davet edilirler.


            
Madde 30 fıkra yedi – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kanunla ve diğer mevzuatla yapılan kısıtlamaların neler olduğu, tevsiki ve
kısıtlama koyan kamu organlarının görevleri ve sorumlulukları Maliye
Bakanlığına Milli Eğitim, İmar ve İskan ve İçişleri Bakanlıklarının mütalaaları
alınarak hazırlanacak bir yönetmelikle tanzim olunur.





1086


 


Madde 32 fıkra bir – (29/7/1970
tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ek sürelere rağmen beyanname verilmez ise, vergi, 31 inci madde geregince
görevlendirilmiş memurlar marifetiyle takdir edilen vergi değerleri üzerinden
idarece tarh edilir.


            
Madde 34 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Beyannamelerin;


            
a) Birinci ek süre içinde verilmiş olması halinde 100 TL.


            
b) İkinci ek süre ile ilgili tebliğ yapılmadan önce verilmiş bulunması halinde
250 TL.


            
c) İkinci ek süre ilgili tebliğ yapıldıktan sonra verilmesi halinde 500 TL.


            
Özel usulsüzlük cezaları kesilir.


            
Her halde bu usulsüzlük cezaları ödenmesi gereken verginin yüzde 25 ini
geçemez.


            
Yukardaki özel usulsüzlük cezaları köyler için yüzde 50 nispetinde uygulanır.


            
Madde 35 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu kanunun tatbikatında Vergi Usul Kanununun kaçakçılık cezası ile ilgili
hükümleri uygulanmaz.


            
Madde 36 (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Köy muhtarının veya ihtiyar kurulu üyelerinin yeteneklerinin kafi gelmemesi
halinde muhtarlıklara Maliye Bakanlığının tespit edeceği esaslar dahilinde
personel bakımından yardımda bulunulur.


            
Madde 40 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Beyan dışı kalan bina ve arazinin vergilerinde zamanaşımı, bu bina ve arazinin
beyan edilmediğine idarece muttali olunduğu tarihi takibeden yılın başından
itibaren başlar.


            
5 – 16/10/1981 tarih ve 2536 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4, 14)


            
Madde 4 paragraf bir – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı binalar, kiraya verilmemek şartiyle Bina Vergisinden daimi
olarak muaftır. (Aşağıdaki (a) ve (b) fıkraları için kiraya verilmeme şartı
aranmaz.)


            
Madde 14 paragraf bir – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıda yazılı arazi kiraya verilmemek şartiyle Arazi Vergisinden daimi olarak
muaftır. (Aşağıdaki (a) ve (b) fıkralarındaki arazi için kiraya verilmeme şartı
aranmaz.)


            
6 – 11/12/1981 tarih ve 2562 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:


            
Geçici Madde 5 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Maliye Bakanı bu kanun ve diğer vergi kanunları hükümlerinin uygulanmasında
Gelirler Genel Müdürlüğüne bağlı olarak il ve ilçelerde servisleri kontrol
altında bulundurmak ve vergi tetkik ve yoklamalarını yaptırmak üzere
defterdarlık kontrol memurlarını geçici surette görevlendirebilir.





1087


 


            
Bu şekilde görevlendirilenlere Maliye Bakanlığınca hazırlanacak esaslar
dahilinde vazife gördükleri sürece belediye hudutları dışında vazife gören
defterdarlık kontrol memurları için tespit olunan en az yevmiye miktarı ödenir.


            
7 – 21/1/1982 tarih ve2587 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 6,8,10,16,18,20,35)



            
Madde 6 – (8/12/1980 tarih ve 2350 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Köylerde mesken olarak kullanılan binaların vergi değerlerinin 300 000 lirası
bu vergiden müstesnadır.


            
Ancak, bu istisna muayyen zamanlarda dinlenme amacıyla kullanılan ve daimi
ikametgah vasfı bulunmayan meskenler için uygulanmaz.


            
Madde 8– (8/12/1980 tarih ve 2350 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina vergisinin nispeti binde 6'dır.


            
Mesken olarak kullanılan binalarda (Bina apartman ise apartman dairesinde)
vergi nispeti binde 4'tür. Türkiye sınırları içinde birden fazla meskeni
bulunanların meskenlerinden yalnız birine bu nispet uygulanır.


            
Madde 10 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina vergisi, mükelleflerinin yazılı beyanı üzerine tarh ve tahakkuk ettirilir.



            
Geçici ve daimi muafiyetten faydalanacak olanların da beyanname vermeleri
mecburidir.


            
(Ek:17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bir vergi
dairesifaaliyet bölgesi içindeki bir mükellefe ait binalar aynı beyannamede
birleştirilerek beyan olunur.


            
Madde 16 – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mükelleflerin (Zirai kazancın dışında kazanç veya iradı olan gelir vergisi
mükellefleri hariç) Türkiye'deki arazisinin (Arsalar hariç) toplam vergi değeri
100 000 liraya kadar olanlarının 50 000 lirası arazi vergisinden müstesnadır.


            
Bu hükmün tatbikatında mükellef ile eş ve velayet altındaki çocuklara ait arazi
değerleri toplu olarak nazara alınır.


            
Bu maddede yazılı istisna, hisseli arazide mükelleflerin hisse miktarları ayrı
ayrı nazara alınmak suretiyle uygulanır.


            
Madde 18 – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi Vergisinin nispeti binde 3 tür.


            
Arsalar için vergi nispeti; son nüfus sayımına göre bağlı olduğu ilçenin
belediye nüfusu 25 000 e kadar olan yerlerde binde 5, 25 001–100 000 (dahil) e
kadar olan yerlerde binde 8 ve 100 001 ve daha yukarı olan yerlerde binde 10
dur.


            
Bağlı olduğu ilçenin ayrı belediyesi olmaması halinde, ilçe merkezinin içinde
bulunduğu belediyenin nüfusu nazara alınır.


            
Madde 20 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi Vergisi, mükelleflerin yazılı beyanı üzerine tarh ve tahakkuk ettirilir.


            
Geçici ve daimi muafiyetten faydalanacak olanların da beyanname vermeleri
mecburidir.


            
(20/7/1971 tarih ve 1446 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)  Ancak Devlete ait arazi için
beyanname verilmez.


            
(17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.) Bir vergi dairesi faaliyet bölgesi
içindeki bir mükellefle ait arazi bir beyannamede, arsalar ise ayrı bir
beyannamede birleştirilerek beyan olunur.





1088


 


            
Madde 35 – (8/12/1980 tarih ve 2350 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun tatbikatında Vergi Usul Kanununun ağır kusur ve kaçakçılık cezaları
ile ilgili hükümleri uygulanmaz.


            
8 – 30/5/1985 tarih ve 3208 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 6,16,20,23,39)


            
Madde 6 fıkra bir (21/1/1982 tarih ve 2587 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Köylerde mesken olarak kullanılan binaların vergi değerlerinin 500 000 lirası
bu vergiden müstesnadır.


            
Madde 16 fıkra bir – (21/1/1982 tarih ve 2587 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mükelleflerin Türkiye'deki arazisinin, arsalar hariç olmak üzere vergi değeri
500 000 liraya kadar olanlarının 250 000 lirası arazi vergisinden müstesnadır.


            
Madde 20 fıkra iki – (21/1/1982 tarih ve 2587 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Şu kadar ki, mükelleflerin arsalarla ilgili olarak beyan edecekleri değerler,
213 sayılı Vergi Usul Kanununun asgari ölçüde birim değer tespitine ilişkin
hükümlerine göre takdir komisyonlarınca mahalle muhtarlıkları itibariyle takdir
olunan birim değerlere göre hesaplanan miktardan düşük olamaz. Düşük beyanda
bulunulması halinde, mükellefin beyanı vergi dairesince birim değere göre
hesapla– nan miktara yükseltilerek tahakkuka esas alınır ve mükellefe
bildirilir. Vergi dairesince hesaplanan miktar ile mükellefin beyanı arasındaki
farka kusur cezası uygulanır.


            
Madde 23 fıkra üç – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
(a) fıkrasında yazılı beyanname verme süresini Ağustos ayı sonuna kadar
uzatmaya Maliye Bakanlığı yetkilidir.


            
Madde 39 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Emlak vergisinin hesaplanmasında 100 kuruşa kadar olan vergi kesirleri atılır.


            
9 – 4/12/1985 tarih ve 3239 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:
4,6,8,11,16,18,20,21,25,30,31,32,36,37)


            
Madde 4 bent (j) – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
j) Umuma tahsis edildiği Maliye Bakanlığınca kabul edilen rıhtım, iskele,
dalgakıran ve bunların mütemmimleriyle, demiryolları ve köprü, rampa ve tünel,
yeraltı ve yerüstü geçitleri, peron, alimantasyon tesisleri, iskele ve istasyon
binaları ile yolcu salonları, cer ve malzeme depoları gibi demiryolu
mütemmimleri (Diğer depolar, antrepolar, müstakil lojman ve müstakil idarehane
binaları mütemmim sayılmaz);


            
Madde 6 fıkra bir – (30/5/1985 tarih ve 3208 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Köylerde mesken olarak kullanılan binaların vergi değerlerinin 2 000 000 lirası
bu vergiden müstesnadır.


            
Fıkra iki – (21/1/1982 tarih ve 2587 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ancak, bu istisna muayyen zamanlarda dinlenme amacıyla kullanılan ve daimi
ikametgah vasfı bulunmayan meskenler için uygulanmaz.





1089


 


            
Madde 8 fıkra bir – (21/1/1982 tarih ve 2587 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina Vergisinin
nispeti binde 3'tür. Meskenlerde bu nispet binde 2 olarak uygulanır.


            
Madde 11 fıkra bir – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina vergisi,
ilgili vergi dairesi tarafından mükellefin beyanı üzerine yıllık olarak tarh ve
tahakkuk ettirilir.


            
Madde 16 fıkra bir – (30/5/1985 tarih ve 3208 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Mükelleflerin bir ilçe sınırları içinde bulunan arazisinin (arsalar hariç)
toplam vergi değerinin 1 000 000 lirası arazi vergisinden müstesnadır.


            
Madde 18 fıkra iki – (21/1/1982 tarih ve 2587 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arsalar için vergi nispeti binde 5'dir.


            
Madde 20 fıkra iki ve üç –(30/5/1985 tarih ve 3208 sayılı Kanunun hükmüdür.)



            
Şu kadar ki;
mükelleflerin arsalarla ilgili olarak beyan edecekleri değerler, 213 sayılı
Vergi Usul Kanununun asgari ölçüde birim değer tespitine ilişkin hükümlerine
göre takdir komisyonlarınca her mahalle ve arsa sayılacak parsellenmemiş
arazide her köy için cadde, sokak veya değer bakımından farklı bölgeler
itibariyle takdir olunan birim değerlere göre hesaplanan miktardan düşük
olamaz. Düşük beyanda bulunulması halinde, mükellefin beyanı vergi dairesince
birim değere göre hesaplanan miktara yükseltilerek tahakkuka esas alınır ve
mükellefe bildirilir. Vergi dairesince hesaplanan miktar ile mükellefin beyanı
arasındaki farka kusur cezası uygulanır.


            
İkinci fıkra hükmü, turistik bölgelerdeki cadde, sokak veya değer bakımından
farklı bölgelerde Maliye ve Gümrük Bakanlığınca tespit edilecek pafta, ada veya
parseller için yapılacak takdirler hakkında da tatbik edilir.


            
Madde 21 fıkra bir – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi Vergisi
ilgili vergi dairesi tarafından yıllık olarak tarh ve tahakkuk ettirilir.


            
Madde 25 – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Köylerde bulunan
bina ve arazinin vergilendirilmesine ilişkin beyanlar sözlü veya yazılı olarak
ilgili muhtarlıklara yapılır. Sözlü veya yazılı olarak yapılan beyanlar, şekli
ve muhtevası Maliye Bakanlığınca tespit olunacak bina ve arazi kıymet beyanı
defterlerine geçirildikten sonra özel yeri mükellefe imza ettirilir. Beyan
esnasında köyde bulunmıyanların köy muhtarına gönderecekleri yazılı ve imzalı
beyanların bu defterlere eklenmesi ile yetinilir.


            
İl ve ilçe belediye sınırları içinde bulunan bina ve arazisi dolayısiyle
beyanname vermek mecburiyetinde olanlar yukarıki fıkra hükmünden
faydalanamazlar. Ancak, beyannameye dahil bina ve araziden köy sınırları içinde
bulunanlar hakkında ayrıca ilgili muhtarlıklara da yazılı bilgi verilir.


            
İl ve ilçe merkezi olmayan beldelerde, köy muhtarlıklarına ait yetkiler,
belediye başkanlarınca kullanılır. Bu beldeler ile köylerdeki vergi
mükellefleri dilerlerse bina ve arazi kıymet beyanı defterine kaydettirmek
istemedikleri bina ve arazisini, beyan süresi içerisinde doğrudan doğruya
ilgili vergi dairesine yazılı olarak beyan edebilirler.


            
Birinci ek sürenin bitiminden başlıyarak 15 gün içinde sözü geçen defter, varsa
müsbit evrakla birlikte muhtarlar veya belediye başkanları tarafından imza
karşılığında ilgili vergi dairesine teslim olunur.





1090


 


       
Madde 30 fıkra iki ve sekiz – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Köylerde ilgili
muhtarlıklara beyan edilerekbina ve arazi kıymet beyanı defterine geçirilen bina
ve arazinin vergisi Kasım ayı içinde ödenir.


            
İçinde bulunulan bütçe yılının taksitleri ile önceki bütçe yıllarına ait Bina
ve Arazi vergileri ödenmedikçe veya tarhiyat ihtilaflı ise yapılan tarhiyat
miktarı kadar nakit veya Hazine tahvili (Tasarruf bonosu hariç) veya banka
teminat mektubu emaneten yatırılmadıkça bina ve arazinin (Bina apartman ise
dairelerin) başkalarına devir ve ferağı yapılamaz ve üzerinde ayni bir hak
tesis ve ref'edilemez.


            
Madde 31 fıkra bir, üç ve dört – (17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Vergi dairesi,
gerektiği takdirde, Maliye Bakanlığınca tespit olunacak esaslara istinaden ve
aynı Bakanlıkça yetkili kılınacak memurlar marifetiyle, mükelleflerin beyan
ettikleri matrahlar yerine geçecek vergi değerlerini yeniden takdir eder.


            
Mükellefler tarafından ilk tarhiyata esas olmak üzere beyan edilen miktarile
takdir edilen rayiç bedel arasında fark bulunduğu takdirde; hesaplanan fazla
vergi terkin ve mükellefe reddolunur veya noksan vergi, kusur cezalı olarak
ikmalen tarholunur.


            
Ancak farkın beyan edilen bedelin yüzde ellisine tekabül eden kısmı için ceza
uygulanmaz.


            
Madde 32 fıkra bir – (8/12/1980 tarih ve 2350 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ek süreye rağmen beyanname verilmez ise, vergi 31'nci madde gereğince
görevlendirilmiş memurlar marifetiyle takdir edilen vergi değerleri üzerinden
idarece tarh edilir.


            
(29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.) Mükellefin idarece yapılan
bu tarhiyata itiraz etmesi halinde kendisi yeniden beyana davet olmuş sayılır.


            
(17/7/1972 tarih ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.) İtirazın yapıldığı
tarihten itibaren 15 gün içinde beyanname verilirse beyan olunan değer
üzerinden hesaplanan vergi tahsil olunur. Bu takdirde itiraz, beyan edilen
değer ile takdir edilmiş matrah farkına ve bu farka isabet eden vergiye inhisar
eder. Beyanname verilmediği takdirde, itiraz, daha önce idarece hesaplanan
vergilerin tahsilini durdurmaz.


            
Fıkra dört ve beş – (21/1/1982 tarih ve 2587 sayılı Kanunla eklenen
hükümdür.)


            
Beyannamelerini ek süreden sonra, ancak idarece tarh işlemine başlamadan önce,
vermiş olanlar adına, bu beyannamelerinde gösterilen değer üzerinden gerekli
tarhiyat yapılır ve beyan edilen bu miktar ile yapılan değerleme sonunda
takdiredilen vergi değeri arasında fark bulunduğu takdirde; hesaplanan fazla
vergi terkin ve mükellefe reddolunur veya noksan vergi ikmal edilir.


            
Beyannamesini ek süreye rağmen vermeyen mükellefler adına ağır kusur cezası
kesilir.


            
Madde 36 – (8/12/1980 tarih ve 2350 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Maliye Bakanlığı,
gerekli gördüğü takdirde, tespit edeceği esaslar dahilinde, köy kıymet beyan
defterlerinin doldurulması sırasında köy muhtarlığı ve belediye başkanlıklarına
personel bakımından yardımda bulunabilir.


            
Madde 37 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu kanunun
hükümleri mahfuz kalmak şartiyle Vergi Usul Kanununun bu kanuna aykırı olmıyan
hükümleri bu kanun hakkında da uygulanır.


            
31 inci maddede adı geçen memurlar, bu kanunun tatbikatında Vergi Usul Kanununa
göre yeni vergi inceleme yetkisini haizdir.





1090-1


 


            
10 – 22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 8, mük.
8,11,18,21,29, 32,35,39)


            
Madde 8 – (4/12/1985 tarih ve 3239 Sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Madde 8 – (Değişik birinci fıkra: 4/12/1985 – 3239/101 md.) Bina Vergisinin nispeti binde 5
tir. Meskenlerde bu nispet binde 4 olarak uygulanır. (1)


            
(Değişik: 21/1/1982–2587/3 md.) Şu kadar ki, yeniden inşa edilen bina
veya binaların vergisi, arsasının (veya arsa payının) vergisinden az olamaz.


            
Mükerrer Madde 8 – (4/12/1985 tarih ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Türkiye sınırları
içinde tek meskeni olup, bu meskenlerinde bizzat oturanlardan gelirleri
münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları aylıklardan
ibaret bulunanların bu meskenlerine ait vergi oranlarını yarısına kadar
indirmeye Bakanlar Kuruyu yetkilidir. (1)


            
Bu hüküm, yukarıda belirtilenlerin bizzat oturmaları şartıyla tek meskene hisse
ile sahip olmaları halinde,hisselerine ait kısım hakkında da uygulanır. Muayyen
zamanlarda dinlenme amacıyla kullanılan meskenler hakkında bu hükümuygulanmaz.


            
Madde 11, fıkra iki – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yapılan bu tarh ve tahakkuku takibeden yıllarda, Bina Vergisi her Bütçe yılının
birinci (Dahil) ayından itibaren o yıl için tahakkuk etmiş sayılır.


            
Madde 18 – (21/1/1982 tarih ve 2587 sayılı Kanun ile 4/12/1985 tarih ve 3239
sayılı Kanunların hükmüdür.)


            
(Değişik birinci fıkra 21/1/1982–2587/6 md.) Arazi Vergisinin
nispetibinde 3 tür.


            
(Değişik: 4/12/1985 – 3239/106 md.) Arsalar için vergi nispeti binde
6'dır.


            
Madde 21 fıkra – iki (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yapılan bu tarh ve
tahakkuku takibeden yıllarda Arazi Vergisi her bütçeyılının birinci (Dahil)
ayından itibaren o yıl için tahakkuk etmiş sayılır.


            
Madde 29, fıkra üç ve dört – (29/7/1970 tarih ve 1319 Sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi ve bina ile ilgili normal alım bedelinin tayininde bu kanunun 31
incimaddesine göre hazırlanacak tüzükte belirtilecek normlar nazara alınır.


            
Tarım arazisinin vergi değerinin tespitinde ise arazisinin (Arsalar hariç)
verim gücü de nazara alınır. Verim gücünün hangi hallerde nazara alınacağı
Tüzükte belirtilir.


            
Madde 35 – (21/7/1982 tarih ve 2587 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun tatbikatında Vergi Usul Kanununun Kaçakçılık cezaları ile ilgili
hükümleri uygulanmaz.


Madde
39 – (30/5/1985 tarih ve 3208 sayılı Kanunun hükmüdür. )


            
Emlak Vergisinin
hesaplanmasında on liraya kadar olan vergi kesirleri atılır.


            
11 – 11/8/1999 tarih ve 4444 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 29)


            
Madde 29 – (29/7/1970 tarih ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Vergi değeri, Emlak Vergisinin mevzuuna giren bina ve arazinin rayiç bedelidir.



            
Rayiç bedel, bina ve arazinin beyan tarihindeki normal alım satım bedelidir.


            
(Değişik: 22/7/1998 – 4369/69 md.) Genel beyan dönemi veya vergi
değerinitadil eden sebeplerin mevcudiyeti halinde, mükellefiyetin başlangıç
yılını takip eden yıllarda emlak vergisi matrahı, her yıl, bir önceki yıl
matrahının Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca aynı yıl için tespit edilen
yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle bulunur. Ek süreye rağmen
beyanname verilmemesi halinde, 32 nci maddeye göre belirlenen matrahlar
hakkında da, ilgili bulunduğuyılı takip eden yıllarda aynı işlem yapılır. Bu
fıkranın uygulanması ile ilgili usulleri belirlemeye Maliye Bakanlığı
yetkilidir.


       



 


 


 


——————————


(1)   
Türkiye sınırları içinde tek meskeni olup, bu meskenlerinde bizzat oturanlardan
gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları
aylıklardan ibaret bulunanların bu meskenlerine ait binde 4 olan bina vergisi
oranı 1998 yılı için 19/3/1998 tarih ve 23291 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan
6/3/1998 tarih ve 98/10752 sayılı Kararname ile % 50 oranında azaltılarak binde
2'ye indirilmiştir. Önceki yıllara uygulanan oranlar için Kanunun sonundaki
"KARARNAMELER İLE YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER CETVELİ"ne bakınız.





1090-2


 


            
(Mülga: 22/7/1998 – 4369/69 md.)


            
12 – 8/1/2002 tarih ve 4736 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 8, 18 ve mükerrer
madde 38)


            
Madde 8 fıkra bir- (29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bina vergisinin oranı binde ikidir. Meskenlerde bu oran binde bir olarak
uygulanır. Bakanlar Kurulu bu oranları, yarısına kadar indirmeye veya üç katına
kadar artırmaya yetkilidir.


            
Madde 18- ( 22/7/1998 tarihli ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi vergisinin oranı binde birdir. Arsalarda bu oran binde üç olarak
uygulanır. Bakanlar Kurulu bu oranları, yarısına kadar indirmeye veya üç katına
kadar artırmaya yetkilidir.


            
Mükerrer Madde 38- (4/12/1985 tarihli ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Belediyeler tarafından tahsil edilen Emlak Vergisinin % 15'i il özel idareleri
payı, 27/6/1984 gün ve 3030 sayılı Kanunun uygulandığı şehirlerde il özel
idareleri payı ayrıldıktan sonra kalan miktarın % 20'si büyük şehir belediyesi
payı olarak ayrılır.


            
İl özel idareleri ve büyük şehir belediyesi payı olarak ayrılan miktarlar
tahsil edildiği ayı takip eden ayın son günü akşamına kadar ilgili il özel idareleri
ile büyük şehir belediyelerine ödenir.


            
13 – 3/4/2002 tarih ve 4751 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 9, 11, 19,21,23 ve
29)


            
Madde 9 fıkra bir – (17/7/1972 tarihli ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina vergisi
mükellefiyeti;


            
a) Bu kanun hükümlerine göre mükelleflerin genel beyana davet edildikleri
tarihi,


            
b) Bu kanunun 33 üncü maddesinin 1 - 7 numaralı fıkralarında yazılı vergi
değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde bu değişikliklerin vukubulduğu,
aynı maddenin 8 numaralı fıkrasında yazılı halde ise mükelleflerin beyana davet
edildiği tarihi,


            
c) Muafiyetin sukut ettiği tarihi,


            
Takibeden bütçe yılından itibaren başlar.


            
Madde 10- ( 21/1/1982 tarihli ve 2587 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bina
Vergisi, mükelleflerin yazılı beyanı üzerine tarh ve tahakkuk ettirilir.


            
Şu kadar ki, mükelleflerin beyan edecekleri değerler Maliye ve Bayındırlık
bakanlıklarınca müştereken tespit ve ilan edilecek bina metrekare normal inşaat
maliyet bedelleriyle bu Kanunun 20 nci maddesine göre bulunacak arsa veya arsa
payı değeri esas alınarak, 31 nci madde uyarınca hazırlanmış bulunan tüzük
hükümlerinden yararlanılmak suretiyle hesaplanacak maliyet bedelinden düşük
olamaz. Düşük beyanda bulunulması halinde, mükellefin beyanı vergi dairesince
maliyet bedeline yükseltilerek tahakkuka esas alınır ve mükellefe bildirilir.(1)



            
Geçici ve daimi muafiyetten faydalanacak olanların da beyanname vermeleri
mecburidir.


            
Bir vergi dairesi faaliyet bölgesi içindeki bir mükellefe ait binalar aynı
beyannamede birleştirilerek beyan olunur.


            
Madde 11  fıkra bir– (4/12/1985 tarihli ve 3239 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Bina Vergisi
ilgili belediye tarafından mükellefin beyanı üzerine yıllık olarak tarh ve
tahakkuk ettirilir. Şu kadar ki, bir il veye ilçe hududu içerisinde birden
fazla belediye olması halinde belediye ve mücavir alan sınırları dışında
bulunan binalara ait Bina Vergisini tarha yetkili olacak belediye ilgili
valiler tarafından


belirlenir.


            
Madde 11  fıkra iki (22/7/1998 tarihli ve 4369 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Genel beyan dönemi veya vergi değerini tadileden sebeplerin doğması halinde
mükellefiyetin başlangıç yılını takip eden yıllarda, bu Kanunun 29 uncu
maddesinin üçüncü fıkrasına göre tespit edilen matrah üzerinden hesaplanan bina
vergisi, her takvim yılının başından itibaren o yıl için tahakkuk etmiş
sayılır.


            
Madde 19 fıkra bir (19/7/1972 tarihli ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi Vergisi mükellefiyeti;


            
a) Bu kanun hükümlerine göre mükelleflerin genel beyana davet edildikleri
tarihi,


 


1) “Vergi dairesince hesaplanan miktar ile
mükellefin beyanı arasındaki farka kusur cezası uygulanır.” cümlesi, 22/7/1998
tarih ve 4369 sayılı Kanunun 82 nci maddesi ile metinden çıkarılmıştır.





1090-3


 


            
b) Bu kanunun 33 üncü maddesinin 1 - 7 numaralı fıkralarında yazılı vergi
değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde bu değişikliklerin vukubulduğu,
aynı maddenin 8 numaralı fıkrasında yazılı halde ise mükelleflerin beyana davet
edildiği tarihi,


            
c) Muafiyetin sukut ettiği tarihi,


            
Takibeden bütçe yılından itibaren başlar.


            
Madde 20-(21/1/1982 tarihli ve 2587 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi Vergisi, mükelleflerin yazılı beyanı üzerine tarh ve tahakkuk ettirilir.


            
(Değişik : 4/12/1985 - 3239/107 md.) Şu kadar ki; mükelleflerin arsalar
ve arazi ile ilgili olarak beyan edecekleri değerler, 213 sayılı Vergi Usul
Kanununun asgari ölçüde birim değer tespitine ilişkin hükümlerine göre takdir
komisyonlarınca her mahalle ve arsa sayılacak parsellenmemiş arazide her köy
için cadde, sokak veya değer bakımından farklı bölgeler, arazide her il veya
ilçe için arazinin cinsi (Kıraç, taban ve sulak) itibariyle takdir olunan birim
değerlere göre hesaplanan miktardan düşük olamaz. Düşük beyanda bulunulması
halinde, mükellefin beyanı vergi dairesince birim değere göre hesaplanan
miktara yükseltilerek tahakkuka esas alınır ve mükellefe bildirilir. (1)


            
(Değişik : 4/12/1985-3239/107 md.) İkinci fıkra hükmü, turistik
bölgelerdeki cadde, sokak veya değer bakımından farklı bölgelerde ilgili
valilerce tespit edilecek pafta, ada veya parseller için yapılacak takdirler
hakkında da tatbik edilir.


            
Geçici ve daimi muafiyetten faydalanacak olanların da beyanname vermeleri mecburidir.


            
Ancak Devlete ait arazi için beyanname verilmez.


            
Bir vergi dairesi faaliyet bölgesi içindeki bir mükellefe ait arazi bir
beyannamede, arsalar ise ayrı bir beyannamede birleştirilerek beyan olunur.


            
Madde 21 – (4/12/1985 tarihli ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Arazi Vergisi
ilgili belediye tarafından mükellefin beyanı üzerine yıllık olarak tarh ve
tahakkuk ettirilir. Şu kadar ki, bir il meyva ilçe hududu içerisinde birden
fazla belediye olması halinde belediye ve mücavir alan sınırları dışında
bulunan araziye ait Arazi Vergisini tarha yetkili olacak belediye ilgili
valiler tarafından belirlenir.


            
(Değişik : 22/7/1998 - 4369/68 md.) Genel beyan dönemi veya vergi
değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde mükellefiyetin başlangıç yılını
takip eden yıllarda, bu Kanunun 29 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre tespit
edilen matrah üzerinden hesaplanan arazi vergisi, her takvim yılının başından
itibaren o yıl için tahakkuk etmiş sayılır.


            
Beyanname verme süresi:


            
Madde 23 – (17/7/1972 tarihli ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Emlak vergisi ile
ilgili olarak;


            
a) (Değişik :
8/12/1980 - 2350/4 md.) Bina, arsa ve araziler için 4 yılda bir defa (Bu
süre Bakanlar Kurulu Kararı ile 1 yıla kadar indirilebilir) olmak üzere
verilecek beyannameler, Maliye Bakanlığınca mükelleflerin genel beyana davet
edildikleri tarihi takibeden bütçe yılının Mart, Nisan ve Mayıs aylarında,


            
b) Yeni inşa edilen binalara ait beyannameler, inşaatın sona erdiği veya
inşaatın sona ermesinden evvel kısmen kullanılmaya başlanmış ise her kısmın
kullanılmasına başlandığı bütçe yılı içerisinde,


            
c) Bu kanunun 33 üncü maddesinde (8 numaralı fıkra hariç) yazılı vergi değerini
tadil eden sebeplerin doğması halinde beyannameler, değişikliğin vukubulduğu
bütçe yılı içerisinde.


            
d) Bu kanunun 33 üncü maddesinin 8 numaralı fıkrasında yazılı vergi değerini
tadil eden sebeplerin doğması halinde beyannameler, Maliye Bakanlığınca
yapılacak beyana davet tarihini takibeden bütçe yılının Mart, Nisan ve Mayıs
aylarında,


            
Emlakin bulunduğu yerdeki ilgili vergi dairesine verilir.


            
(b), (c) ve (d) fıkraları gereğince beyanname verenler de Maliye Bakanlığınca
yapılacak genel beyana davet tarihini takibeden bütçe yılının Mart, Nisan ve
Mayıs aylarında yeniden beyanda bulunmaya mecburdurlar.


 


–––––––––––––


1) “Vergi dairesince hesaplanan miktar ile
mükellefin beyanı arasındaki farka kusur cezası uygulanır.” cümlesi, 22/7/1998
tarih ve 4369 sayılı Kanunun 82 nci maddesi ile metinden çıkarılmıştır.





1090-4


 


            
(Değişik: 30/5/1985 - 3208/4 md.) (a) fıkrasında yazılı beyanname verme
süresini Ağustos ayı sonuna kadar uzatmaya ve genel beyan dolayısıyla vergi
dairelerine verilecek emlak vergisi beyannamelerini iki ay önceden kabul etmeye
Maliye ve Gümrük Bakanlığı yetkilidir.


            
(b) ve (c) fıkralarında yazılı haller bütçe yılının son üç ay içinde
vukubulduğu takdirde beyanname, olayın vukubulduğu tarihten itibaren üç ay
içinde verilir.


            
Maliye Bakanlığı genel beyanların yapılacağı süre içerisinde mükelleflerin
beyanname verme tarihlerini tespit etmek hususunda vergi dairelerine yetki
verebilir.


            
Madde 24 – (17/7/1972 tarihli ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)             



            
Vergi dairesine verilecek Emlak Vergisi beyannamelerinin şekli ve muhtevası
Maliye Bakanlığınca tertip ve tanzim olunur.


            
Beyannamede mükellefin adı, soyadı (Tüzel kişilerde unvanı), adresi,
mükellefiyete giriş sebebi ve yılı ile birlikte asgari aşağıdaki bilgiler
gösterilir:


            
a) Bina Vergisi bayannamesinde; binanın yeri, inşaatın nev'i, inşa tarihi,
arsanın büyüklüğü (Metrekare), kullanış tarzı, getirebileceği yıllık gayrisafi
kirası ve rayiç bedeli (Vergi değeri) (Bir çatı altında, bulunup da kullanış
tarzı veya kapıları ayrı olan konut veya işyeri birimlerinin vergi değerleri
ayrı ayrı gösterilir.)


            
b) Araziye ait beyannamede; arazinin yeri, cinsi, büyüklüğü (Dönüm, metrekare),
yapılan tarımın nev'i, getirebileceği yıllık gayrisafi hasılat tutarı ve rayiç
bedeli (Vergi değeri),


            
c) Arsalara ait beyannamede; arsanın yeri, büyüklüğü (Metrekare) ve rayiç
bedeli (Vergi değeri.)


            
Madde 25 –
(4/12/1985 tarihli ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)             



            
Belediye ve mücavir alan sınırları içinde bulunan bina ve arazi ile Emlak
Vergisinden muaf olmayan bina ve arazi hariç olmak üzere, köylerde bulunan bina
ve araziye ilişkin beyanlar sözlü veya yazılı olarak ilgili muhtarlıklara
yapılır. Sözlü veya yazılı olarak yapılan beyanlar, şekli ve muhtevası Maliye
ve Gümrük Bakanlığınca tespit olunacak bina ve arazi kıymet beyanı defterlerine
geçirildikten sonra özel yeri mükellefi imza ettirilir. Beyan esnasında köyde
bulunmayanların köy muhtarına gönderecekleri yazılı ve imzalı beyanların bu
defterlere eklenmesiyle yetinilir.


            
Birinci fıkra kapsamına giren yerlerde bulunup;


            
a) Ek süre sonuna kadar beyan edilmeyen,


            
b) Bu Kanunun 33 üncü maddesinde (8 numaralı fıkra hariç) yazılı haller
sebebiyle beyanı gereken,


            
Bina ve arazinin beyanının beyanname ile yapılması mecburidir.


            
İl ve ilçe merkezi olmayan beldelerde, köy muhtarlıklarına ait yetkiler
belediye başkanlıklarınca kullanılır.


            
Sözü geçen defter, varsa müsbit evrakla birlikte ek sürenin bitiminden itibaren
15 gün içinde muhtarlar tarafından ilgili belediyelere imza karşılığında teslim
olunur.


            
Bina ve arazi kıymet beyanı defterlerine yazdırılmak suretiyle beyan edilecek
bina ve arazi hakkında bu Kanunun 10 ve 20 nci maddelerinin son fıkraları
hükümleri uygulanmaz.


            
Madde 26 – (17/7/1972 tarihli ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)             



            
Muhtar ve ihtiyar kurulu, mükelleflerin beyanlarını ilgili defterlerde tespit
ettikten sonra kendileri de bu beyanların doğruluğunu (Kira bedelleri ve vergi
değerleri hariç) tasdik ederler ve ayrıca bina ve arazi kıymet beyanı defterine
kaydettirilmiyen bina ve araziyi, mükelleflerin ismi ve biliniyorsa adresi ile
birlikte vergi dairesine bildirirler.


(Değişik : 8/12/1980 - 2350/5 md.) Bu Kanunda yazılı işler
karşılığında; Maliye Bakanlığınca tespit edilen esaslar dahilinde ve yılda fert
başına 750 lirayı geçmemek üzere köy muhtarlarına ve ihtiyar kurulu üyelerine
ücret verilebilir.
1090-5


 


            
Madde 27 – (17/7/1972 tarihli ve 1610 sayılı Kanunun hükmüdür.)             



            
Emlak Vergisi beyannamelerinin süresi içinde verilmemesi halinde, bu sürenin
sonunda başlıyarak iki ay beklenir. Beyanname bu süre içinde verilirse, vergi
zıyaı olmamış sayılır.


            
(İkinci fıkra Mülga : 8/12/1980 - 2350/6 md.)


            
Madde 28 – (29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İştirak halinde
mülkiyette mükellefler müşterek imzalı bir beyanname verebilecekleri gibi
münferiden de beyanda bulunabilirler.


            
Müşterek mülkiyet halinde ise beyanname münferiden verilir.


            
Müşterek ve iştirak halinde mülkiyetin konusunu teşkil eden gayrimenkul için
kesinleşen vergi değeri bütün mükellefler bakımından geçerli olur ve gerekli
düzeltme yapılır.


            
İştirak halinde mülkiyette, münferiden beyanname verildiği takdirde beyan
edilen vergi değerleri üzerinden hissedarların adedine göre ayrı ayrı tarh ve
tahakkuk yapılır.


            
Madde 29 – (11/8/1999 tarihli ve 4444 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Vergi değeri, emlak vergisinin mevzuuna giren bina ve arazinin rayiç bedelidir.


            
Rayiç bedel, bina ve arazinin beyan tarihindeki normal alım satım bedelidir.


            
Genel beyan dönemi veya vergi değerini tadil eden sebeplerin mevcudiyeti
halinde mükellefiyetin başlanğıç yılını takip eden yıllarda emlak vergisi
matrahı, her yıl bir önceki yıl matrahının Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca
aynı yıl için tespit edilen yeniden değerleme oranının yarısı nispetinde
artırılmak suretiyle bulunur.


            
Bakanlar Kurulu, üçüncü fıkrada belirtilen artış oranını sıfıra kadar indirmeye
veya yeniden değerleme oranına kadar artırmaya yetkilidir. Bakanlar Kurulu bu
yetkisini, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 95 inci maddesi uyarınca
belirlenen belediye grupları itibariyle farklı oranlar tespit etmek suretiyle
de kullanabilir. (1)


               
Ek süreye rağmen beyanname verilmemesi halinde,
32 nci maddeye göre belirlenen matrahlar hakkında da, ilgili bulunduğu yılı
takip eden yıllarda aynı işlem yapılır. Bu maddenin uygulanması ile ilgili
usulleri belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.


            
Beyanname verilmemesi veya düşük beyanda bulunulması halinde yapılacak işlem


            
Madde 32 – (22/7/1998 tarihli ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ek süreye rağmen beyanname verilmemesi halinde; vergi bu Kanun hükümlerine göre
idarece tarh edilir. Şu kadar ki, gayrimenkulün maddi delillere göre tespit
edilen değerinin beyan edilmesi gereken asgari değerden fazla olması halinde,
bu değer üzerinden ikmalen vergi tarh olunur. Beyannamesini ek süreye rağmen
vermeyen mükellefler adına vergi ziyaı cezası kesilir.


            
Mükellefin beyanının maddi delillere göre tespit edilen rayiç bedelden düşük
olması halinde, rayiç bedelle tarhiyata esas değer arasındaki fark üzerinden
ceza uygulanmaksızın ikmalen vergi tarh olunur.


 


            
Madde 36 – (4/12/1985 tarihli ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İçişleri Bakanlığı
gerekli gördüğü takdirde, tespit edeceği esaslar dahilinde köy kıymet beyanı
defterlerinin doldurulması sırasında köy muhtarlarına yardımda bulunabilir.


            
14 – 3/4/2003 tarih ve 4837 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: Mükerrer 38)


            
Mükerrer Madde 38 fıkra dört son cümle– (8/1/2002 tarihli ve 4736 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Bu yükümlülüğe uymayanlar adına, zamanında ödenmeyen payların % 10’u tutarında
ceza kesilir ve bu ceza 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanun hükümleri uyarınca müşterek ve müteselsilen sorumluluk esasına göre
tahsil edilir.


 


——————————


(1) 
30/11/2000 tarihli ve 2000/1694 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ve Maliye
Bakanlığının 21/12/2000 tarihli ve 24267 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 31
numaralı tebliği ile 2001 yılı bina, arsa, ve arazi vergisi matrahlarının
hesabında uygulanacak artış oranı %30 olarak tespit edilmiştir.    






1090-6


 


             15 – 30/7/2003
tarih ve 4962 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan
hükümlerin metinleri. (Madde numarası:8)


             Madde 8 fıkra iki–
(22/7/1998 tarihli ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.


             Bakanlar Kurulu, Türkiye
sınırları içinde tek meskeni olup, gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal
güvenlik kurumlarından aldıkları aylıklardan ibaret bulunanların veya bunlardan
kendileri üzerine kayıtlı meskeni olmayanların anılan kurumlardan aylık almayan
ve herhangi bir geliri de bulunmayan eşlerinin aynı nitelikteki meskenlerine
ait vergi oranlarını sıfıra kadar indirmeye yetkilidir. Bu hüküm, yukarıda
belirtilenlerin tek meskene hisse ile sahip olmaları halinde hisselerine ait
kısım ile şehitlerin dul ve yetimlerine ve gazilere ait tek meskenleri hakkında
da uygulanır. Muayyen zamanlarda dinlenme amacıyla kullanılan meskenler
hakkında bu hüküm uygulanmaz.


             16 – 7/12/2004 tarihli ve
5272 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: Mükerrer Madde 38)


             Mükerrer Madde 38 –
(8/1/2002 tarihli ve 4736 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             3030 sayılı Kanunun
uygulandığı büyük şehir belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde
belediyelerce tahsil edilen emlak vergisi tutarının yarısı büyük şehir
belediyesi payı, bu pay ayrıldıktan sonra kalan tutarın % 15’i il özel idareler
payı olarak ayrılır. İl özel idareler payının hesaplanmasına esas olan tutardan
il özel idareler payının düşülmesinden sonra kalan kısmın % 20's’büyük şehir
belediyesi payına ayrıca ilave edilir.


             Birinci fıkra kapsamı dışında
kalan belediyeler tarafından tahsil edilen emlak vergisinin % 15’i il özel
idareler payı olarak ayrılır.


             Yukarıdaki hükümlere göre, il
özel idareleri ve büyük şehir belediyeleri payı olarak ayrılan miktarlar tahsil
edildiği ayı takip eden ayın yedinci günü akşamına kadar il özel idareleri ve
büyük şehir belediyelerine bir bildirim ile beyan edilerek aynı süre içinde
ödenir. Tahsil ettikleri vergiyi yukarıda belirtilen süre içinde il özel
idarelerine ve büyük şehir belediyelerine yatırmayan belediyelerden, yatarmaya
mecbur oldukları paylar 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanun hükümlerine göre gecikme zammı tatbik edilerek tahsil edilir.


             Belediye başkanları,
belediyelerden tahsil ettikleri vergilerden il özel idarelerine ve büyük şehir
belediyelerine ödemeleri gereken payları, zamanında ve tam olarak ödenmesini
sağlamakla yükümlüdür. (Mülga son cümle: 3/4/2003-4837/4 md.)


             17 – 3/7/2005 tarihli ve 5393
sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 38)


             Madde 38 – (20/7/1971 tarihli
ve 1446 sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Bir Vergi Dairesi
faaliyet bölgesi içindeki Emlak Vergisi hasılatından o bölgede bulunan Belediyelere
ve İl Özel İdaresine aşağıdaki esas ve ölçülere göre pay verilir,


             Vergi hasılatının:


             1. % 45 i Belediyelere,


             2. % 35 i İl Özel İdaresine,


             ödenir.


             Ancak, İl özel İdaresine
ayrılan payın % 3 ü kesilerek Köy İdareleri sermaye payı olarak İller Bankasına
verilir.


             Vergi Dairesi faaliyet
bölgesinde birden fazla Belediye bulunması halinde Belediyelere ait pay son
nüfus sayımındaki nüfus miktarlarına göre belediyelere dağıtılır.


             Vergi hasılatından verilecek
paylar, her ayın sonu itibariyle hesaplanıp müteakip ayın sonuna kadar adı
geçen idarelere ödenir.


             18 – 16/6/2009 tarihli ve
5904 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin
metinleri. (Madde numarası: 29)


             Madde 29 – fıkra dört - (7/3/2002 tarihli ve 4746
sayılı Kanunun hükmüdür.)Vergi
değerinin hesabında on milyon liraya kadar olan kesirler dikkate alınmaz.


             19 – 18/6/2017
tarihli ve 7033 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş
olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 5.)


             Madde
5 – f fıkrası - (18/5/1987 tarihli ve 3365 sayılı Kanunun hükmüdür.)
f) Organize sanayi bölgeleri,
serbest bölgeler
ile sanayi ve küçük sanat sitelerindeki binalar, inşalarının sona erdiği tarihi
takip eden bütçe yılından itibaren 5 yıl süre ile geçici muafiyetten
faydalandırılır.(1)


–––––––––––––––––


 (1) 9/2/2017 tarihli ve 6772 sayılı Kanunun
10 uncu maddesiyle, bu fıkraya “Organize sanayi bölgeleri” ibaresinden sonra
gelmek üzere “, serbest bölgeler” ibaresi eklenmiştir.