3986 sayılı Ekonomik Denge İçin Yeni Vergiler İhdası ile 1.7.1964 Tarihli ve 488 Sayılı, 2.7.1964 Tarihli ve 492 Sayılı, 7.11.1984 Tarihli ve 3074 Sayılı, 25.10.1984 Tarihli ve 3065 Sayılı, 31.12.1960 Tarihli ve 193 Sayılı, 21.7.1953 Tarihli ve 6183 Sayılı, 2.2.1981 Tarihli ve 2380 Sayılı, 15.7.1963 Tarihli ve 277 Sayılı Kanunların Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun

EKONOMİK DENGE
İÇİN YENİ VERGİLER İHDASI İLE 1.7.1964 TARİHLİ VE 488 SAYILI, 2.7.1964 TARİHLİ
VE 492 SAYILI, 7.11.1984 TARİHLİ VE


3074 SAYILI 25.10.1984 ARİHLİ VE
3065 SAYILI, 31.12.1960 TARİHLİ VE


193 SAYILI, 21.7.1953 TARİHLİ VE
6183 SAYILI, 2.2.1981 TARİHLİ VE


2380 SAYILI, 15.7.1963 TARİHLİ VE
277 SAYILI KANUNLARIN


BAZI MADDELERİNDE DEĞİŞİKLİK
YAPILMASI


HAKKINDA KANUN


 


Kanun
Numarası                    : 3986


Kabul
Tarihi                           : 4/5/1994


Yayımlandığı
Resmî Gazete  : Tarih  : 7/5/1994          Sayı  : 21927


Yayımlandığı
Düstur              : Tertip : 5                      Cilt   : 33


 


I. BÖLÜM


Ekonomik Denge Vergisi


Verginin
Mükellefi


Madde
1 – Aşağıda
sayılan mükellefler ekonomik denge vergisine tabidirler:


a)
Kazanç ve iratlarını yıllık, münferit ve özel beyanname ile beyan eden gelir
veya kurumlar vergisi mükellefleri,


b)
Ticari ve mesleki kazançları götürü usulde tespit edilen gelir vergisi
mükellefleri,


c)
Gelir Vergisi Kanununun 3946 Sayılı Kanunla değişmeden önceki 94 üncü
maddesinin (A) fıkrasının 8 ve 15 numaralı bentlerinde yazılı matrahları
muhtasar beyanname ile beyan eden gelir ve kurumlar vergisi mükellefleri,


d)
Bu Kanunun yayımı tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi veya Bakanlar Kurulu
üyesi sıfatıyla ücret geliri elde edenler,


e)
Bu Kanunun yayımlandığı tarihte ücret geliri elde eden ve 1993 yılında elde ettikleri
ücretlerinin vergi matrahı toplamı 600 000 000 lirayı aşan ücretliler (yönetim
ve denetim Kurulları başkanı ve üyeleri ile tasfiye memurlarına bu sıfatları
dolayısıyla ödenen veya sağlanan para, ayın ve menfaatler dahil).


 


Verginin
Konusu, Matrahı ve Oranı


Madde
2 – Ekonomik
denge vergisi:


a)
Gelir veya kurumlar vergisine ilişkin olarak 1994 takvim yılında verilmesi
gereken yıllık, özel veya münferit beyannamelerdeki matrahlar üzerinden %10;


b)
Ticari ve mesleki kazançları götürü usulde tespit edilen gelir vergisi
mükelleflerinin 1994 takvim yılına ilişkin götürü matrahları üzerinden (daha
önce götürü usulde vergilendirilmekte iken, bu Kanunun yayımlandığı tarihte
gerçek usulde vergilendirilen ve 1994 yılında yıllık gelir vergisi beyannamesi
vermeyen mükelleflerin vergi matrahı, götürü usule tabi iken girdiği sınıf ve
derecenin 1994 yılındaki götürü matrahıdır.) %10;


c) Gelir Vergisi Kanununun 3946 sayılı Kanunla değişmeden
önceki 94 üncü maddesinin (A) fıkrasının 8 ve 15 numaralı bentlerine göre 1994
takvim yılında verilmesi gereken muhtasar beyannamelerde yer alan bu bentler
kapsamına giren matrahlar üzerinden %5;


d)
Bu Kanunun yayımı tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi veya Bakanlar Kurulu
üyesi olanların, 1993 takvim yılında bu sıfatları dolayısıyla aldıkları
ücretlerin gelir vergisi matrahı toplamı üzerinden %10;


e)
(İptal bent: Anayasa Mahkemesinin 6/7/1995 tarihli ve E: 1995/4, K:1995/28
sayılı kararı ile)


oranında
alınır.


 


İstisnalar


Madde
3 – Aşağıda
yazılı beyan edilen matrahlar üzerinden ekonomik denge vergisi alınmaz:


a)
Yıllık beyanname ile beyan edilen gelir vergisi matrahının ücret gelirine
isabet eden kısmı 600 000 000 liranın altında kalan ücret gelirleri,


b)
Gelir Vergisi Kanununun 3946 sayılı Kanunla değişmeden önceki 94 üncü
maddesinin (A) fıkrasının 8 numaralı bendinde yer alan matrahlardan gelir
vergisi tevkifat oranı 0 (sıfır) olarak uygulananlar.


 


Beyan
ve Ödeme


Madde
4 – Ekonomik
denge vergisi aşağıda belirtilen sürelerde beyan üzerine veya idarece tarh
edilerek ödenir.


a)
1994 yılında verilmesi gereken yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri
ile beyan edilmesi gereken matrahlar üzerinden hesaplanan ekonomik denge
vergisi; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, gelir veya kurumlar vergisi
beyannamelerinin verilme süresi başlamış veya geçmiş olanlarda, bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir ay içinde, kanuni beyanname verme
süresi başlamamış olanlarda ise beyanname verme süresi içinde ayrı bir
beyanname ile beyan edilir. Bu vergi kanuni beyanname verme süresi başlamış
veya geçmiş olanlarda ilki bu vergiye ilişkin beyanname verme süresi içinde, diğerleri
Temmuz, Eylül, Kasım ve Aralık aylarında; kanuni beyanname verme süresi
başlamamış olanlarda ise ilki beyannamenin verildiği ayda diğerleri bu ayı
takip eden ikinci, dördüncü, altıncı ve yedinci ayda olmak üzere beş eşit
taksitte ödenir.


b)
Gelir Vergisi Kanununun 3946 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 94 üncü
maddesinin (A) fıkrasının 8 ve 15 numaralı bentlerinde yazılı matrahlar
üzerinden hesaplanan ekonomik denge vergisi, bu Kanunun yayımı tarihinden
itibaren bir ay içinde verilecek bir beyanname ile beyan edilerek aynı süre
içinde ödenir.


c)
Münferit veya özel beyanname ile beyan edilen matrahlar üzerinden hesaplanan
ekonomik denge vergisi, bu beyannamelerin verilme süresi içinde beyan edilir ve
bu süre içinde ödenir.


d) Ticari veya mesleki kazançları götürü usulde tespit
edilen gelir vergisi mükelleflerinin götürü matrahları üzerinden hesaplanan
ekonomik denge vergisi, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde
idarece tarh edilir ve ilki tarh süresi, diğerleri Ağustos, Eylül, Ekim ve
Kasım ayları içinde olmak üzere beş eşit taksitte ödenir. (Bu Kanunun 2 nci
maddesinin (b) bendinin parantez içi hükmüne göre hesaplanan verginin tarh,
tahakkuk ve ödenmesi hakkında bu bent hükmü uygulanır.)


e)
Bu Kanunun yayımı tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi veya Bakanlar Kurulu
üyesi olanların, 1993 takvim yılında bu sıfatları dolayısıyla aldıkları
ücretlerin vergi matrahlarının toplamı üzerinden hesaplanan ekonomik denge
vergisi, bu Kanunun yayımı tarihinden sonra yapılan birinci ve ikinci ücret
ödemelerinden tevkif edilmek suretiyle iki eşit taksitte ödenir.


f)
(İptal bent: Anayasa Mahkemesinin 6/7/1995 tarihli ve E: 1995/4, K:1995/28
sayılı kararı ile)


g)
Gelir ve kurumlar vergisinde ikmalen, resen veya idarece tarhiyata konu olan
matrahlar üzerinden de bu vergi tarh edilir.


 


II. BÖLÜM


Net Aktif Vergisi


Verginin
Konusu, Mükellefi ve Sorumlusu


Madde
5 – Net
aktif vergisinin konusunu:


a)
Bilanço esasına göre defter tutmak mecburiyetinde bulunan gelir veya kurumlar
vergisi mükelleflerinin 1993 yılı hesap dönemi sonu itibariyle düzenledikleri
bilançolarında yer alan net aktifleri veya bunların 1993 yılı hesap dönemindeki
gayrisafi hasılatları,[1]


b)
İşletme hesabı esasına göre defter tutan gelir veya kurumlar vergisi
mükellefleri ile serbest meslek erbabının 1993 yılı hesap dönemi sonu
itibariyle çıkardıkları envanter ve amortisman kayıtlarında yer alan varlıklar
veya bunların 1993 yılı hesap dönemindeki gayrisafi hasılatları,[2]


teşkil
eder.


Dar
mükellefiyet esasına göre vergilendirilen gelir veya kurumlar vergisi
mükelleflerinin Türkiye'deki işletmelerine ait bilançolarında veya
envanterlerinde yer alan net aktifleri veya bunların gayri safi hasılatları da
bu vergiye tabi tutulur. Adi ortaklık, adi komandit şirket veya kollektif
şirketin net aktif vergisi, bu ortaklık ve şirketlerce ödenir. Bu vergi bir
defaya mahsus olarak alınır.


Net
aktiften maksat, Vergi Usul Kanununun 175 ve mükerrer 257 nci maddeleri
uyarınca tespit edilen muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına ve mali
tabloların çıkarılmasına ilişkin usul ve esaslara uygun olarak düzenlenmiş
bilançonun aktifinde yer alan işletme varlıklarıdır. Nazım hesaplarda
gösterilen tutarlar varlık addolunmaz. İşletme hesabı esasına göre defter tutanlar
ile serbest meslek erbabının dönem sonundaki emtia mevcudu ile amortismana tabi
iktisadi kıymetlerinin net değerleri bunların net aktiflerini oluşturur. Bu
kanunun IV üncü bölümünde yer alan hükümlere göre ek motorlu taşıtlar vergisine
tabi olan taşıtlar, net aktifin tespitinde dikkate alınmaz. Gayrisafi hasılat
ise, aynı mevzuata uygun olarak düzenlenmiş gelir tablosunda yer alan, satılan
mal ya da hizmetler karşılığında alınan ya da tahakkuk ettirilen tutarları
ifade eder.[3]


 


Verginin
Matrahı ve Oranı


Madde
6 – Net
aktif vergisi, bilanço esasına tabi olan mükelleflerin bilançolarının
aktifinde, diğer mükelleflerin envanterlerinde yer alan varlıkların net değeri
veya bunların dönem içindeki gayrisafi hasılatları
üzerinden hesaplanır. Varlıkların net değeri, Vergi Usul Kanununa göre
değerlenmiş varlıkların değerinden, sadece aynı Kanuna göre ayrılmış amortisman
ve karşılıkların indirilmesi sonucu bulunan değerdir. Varlıkların net değerinin
hesaplanmasında yeniden değerleme sonucu bulunan değer esas alınır.
Gayrisafi hasılat, toplam satış tutarlarından, sadece satış indirimleri
düşülmek suretiyle hesaplanır. Gelir Vergisi Kanununun 42 nci maddesi
kapsamında faaliyet gösterenlerin net aktif değerlerinin hesaplanmasında,
yıllara sari inşaat işleriyle ilgili olarak aktifleştirdikleri inşaat ve onarma
maliyetlerinden sadece 1993 yılı hesap dönemine ilişkin olanları dikkate
alınır.[4]


Net
aktif vergisinin oranı, net aktif değerleri üzerinden %1,5,gayrisafi hasılat
üzerinden serbest meslek erbabında %2,diğer mükelleflerde %05'tir. Bu oranların
yukarıdaki fıkrada belirtilen matrahlara uygulanması suretiyle bulunan
tutarlardan yüksek olanı bu verginin tarhına esas alınır.


Banka
ve sigorta muameleleri vergisinin mükellefi olanlar ile özel finans
kurumlarında ve dış ticaret sermaye şirketlerinde bu vergi, bunların sadece net
aktifleri üzerinden hesaplanır. Bu hesaplamada bankaların, sigorta
şirketlerinin ve özel finans kurumlarının net aktif değerlerinin 1/2'si esas
alınır.


 


Beyannamenin
Verilmesi, Verginin Tarhı ve Ödenmesi


Madde
7 – Mükellefler,
net aktif vergisini, gelir veya kurumlar vergisi mükellefi olarak bağlı
bulundukları vergi dairesine, adi ortaklıklar, adi komandit şirketler ve
kollektif şirketler ise katma değer vergisi bakımından bağlı bulunan vergi
dairesine, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içinde
verecekleri beyannamelerle tarh ve tahakkuk ettirirler. Verilecek beyannameye
1993 yılı hesap dönemi sonuna ilişkin bilançonun ve 1993 yılı hesap dönemi
gelir tablosu veya işletme hesabı özeti, serbest meslek kazanç özeti ve
envanter listesinin eklenmesi zorunludur. Net aktif değerinin 10 milyar lirayı
veya gayrisafi hasılat tutarının 30 milyar lirayı aşması halinde, bilanço ve
gelir tablosunun, mali tabloların çıkarılmasına ilişkin usul ve esaslara uygun
olarak düzenlendiği ve bu tablolara göre net aktif veya gayrisafi hasılat
tutarının doğru hesaplandığı konusunda, aktif toplamı 10-50 milyar lira veya
gayrisafi hasılat tutarı 30-150 milyar lira arasında olanları serbest
muhasebeci mali müşavirlere ve bu rakamları aşanları yeminli mali müşavirlere
olmak üzere, 3568 sayılı Kanuna göre yetki almış meslek mensuplarına rapor
düzenletmeye ve bu konuya ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı
yetkilidir.


Net
aktif vergisi, ilki beyanname verme süresi içinde, diğerleri ise 1994 yılının
Ağustos, Ekim, Aralık aylarında ve 1995 yılının Şubat ayında olmak üzere beş
eşit taksitte verginin tarhına yetkili vergi dairesine ödenir. Mükelleflerin,
net aktif değerleri veya gayrisafi hasılatları üzerinden ödeyecekleri bu vergi,
beyan edilen matrahları ne olursa olsun,10 milyon liradan az olamaz.


 


III. BÖLÜM


Ek Gayrimenkul Vergisi


Madde
8 – 29.7.1970
tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 1 ve 12 nci maddelerinde yazılı
binalar ve arsalar 1994 yılı Emlak Vergisi matrahları üzerinden bir defaya
mahsus olmak üzere ek gayrimenkul vergisine tabidir.


Sahip olunan konutlardan brüt alanı 150 m2'yi geçmeyen
ve mükellefçe seçilen bir tanesi bu vergiden müstesnadır. Emlak Vergisi
Kanununda yer alan daimi ve geçici muaflıklar ile istisnalar, vergi bakımından
da geçerlidir. Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bina ve arsa yönünden
emlak vergisi mükellefi olanlar, bu verginin de mükellefidirler. Bu vergi,
Emlak Vergisi Kanununda yazılı matrahlar ve nispetler üzerinden hesaplanır; emlak
vergisi için verilen beyanname bu vergi içinde verilmiş sayılır. Bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihe kadar emlak vergisi beyannamesini vermiş olanlar için
emlak vergisi beyanları üzerinden belediyelerce ek gayrimenkul vergileri
hesaplanır. Hesaplanan vergi tebliğ ve tahakkuk etmiş sayılır. Bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihten sonra emlak vergisi beyannamesinin verilmesi
halinde, beyannamede yer alan matrahlar üzerinden ayrıca emlak vergisi kadar ek
gayrimenkul vergisi tahakkuk ettirilir. Sahip olunan
konutlardan brüt alanı 150 m2'yi geçmeyen ve mükellefçe seçilen bir tanesi için
ek gayrimenkul vergisi hesaplanmaz. Bu verginin fuzulen hesaplanması halinde,
fazladan tahsil edilen ek gayrimenkul vergisi, 1994 yılı emlak vergisi veya ek
gayrimenkul vergisinin ikinci taksidinden mahsup edilir. Mahsup edilemeyen
kısım ileriki yılların emlak vergisinden mahsup edilir. İstisnaya tabi tutulan
konutun bu istisnadan yararlanan tek konut olmadığının iddia edilmesi halinde
bunun ispatı ilgili belediyelere aittir.


Beyan
üzerine, beyanname verme süresi içinde tarh ve tahakkuk ettirilen vergi, ilki
beyanname verme süresi içinde, diğeri emlak vergisi ikinci taksidinin ödeme
süresinde olmak üzere iki eşit taksitte ödenir.


 


IV. BÖLÜM


Ek Motorlu Taşıtlar Vergisi


Madde 9 – 18.2.1963
tarihli ve 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanununun 5 inci ve 6 ncı
maddelerinde yer alan (I), (II), (III) ve (IV) sayılı tarifelere göre vergiye
tabi olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte ilgili sicilde kayıt ve
tescilli bulunan taşıtlardan; yolcu ve yük taşımacılığında kullanılanlar hariç,
ticari işletmeye dahil olan ancak taşımacılık faaliyetinde kullanılmayanlar
dahil olmak üzere, değeri 500.000.000 lirayı geçenler değerlerinin % 4'ü
oranında, 1.000.000.000 lirayı geçenler ise değerlerinin % 8'i oranında bir
defaya mahsus olmak üzere, ek motorlu taşıtlar vergisine tabidir. 197 sayılı
Kanunun tarifler, mükellef, istisna ve muafiyetlere ilişkin hükümleri bu vergi
için de geçerlidir. Hesaplanan vergi, 1 Temmuz 1994 tarihinde taşıtların kayıt
ve tescilinin yapıldığı yerin vergi dairesince tahakkuk ve tebliğ edilmiş
sayılır ve 31 Temmuz 1994 tarihine kadar motorlu taşıtlar vergisi ikinci
taksidi ile birlikte ödenir.


Taşıtın
değeri, 31.12.1993 tarihi itibariyle, motorlu kara taşıtlarında 2.7.1964
tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 43 üncü maddesine göre belirlenen kasko
sigortasına esas değeri, motorlu kara taşıtı dışındaki taşıtlarda ise varsa
sigortasına esas değeri, sigortası bulunmayanlarda rayiç bedelidir. Motorlu
kara taşıtı dışındaki taşıtların sigortasına esas değeri veya rayiç bedeli,
taşıtların kayıt ve tescillerinin yapıldığı yerin vergi dairelerine bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir ay içerisinde bir beyanname ile beyan
edilir. Beyanname verilmemesi veya hariç bedelin noksan bildirildiğinin tespiti
halinde taşıtın değeri, takdir komisyonu tarafından takdir edilir.


 


V. BÖLÜM


Ortak Hükümler


Kanunların
Uygulama Alanı


Madde 10 – Bu
Kanunun uygulamasında aşağıdaki hususlar dikkate alınır.


 a)
Bu Kanuna göre tarl ve tahakkuk ettirilerek ödenen vergiler hakkında, bu
Kanunda hüküm bulunmayan hallerde; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu, 5422 sayılı
Kurumlar Vergisi Kanunu, 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunu, 1319
sayılı Emlak Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.


b) Dar mükellefiyette, mükellefin Türkiye'deki daimi
temsilcisi, birden fazla daimi temsilcisinin mevcut olması halinde mükellefin tayin
edeceği daimi temsilci, tarhiyat tarihine kadar herhangi bir tayin yapılmamışsa
daimi temsilcilerden herhangi birisi, daimi temsilcisinin bulunmaması halinde
işlemleri mükellef adına yapanlar, bu Kanunda yer alan vergilerle ilgili
ödevlerin yerine getirilmesinden sorumludur. Maliye Bakanlığı, vergi alacağının
emniyet altına alınması amacıyla dar mükellefiyette vergi sorumlusu tayin
etmeye yetkilidir.


c)
Bu Kanuna göre tarh ve tahakkuk ettirilerek ödenen vergiler, gelir ve kurumlar
vergisi uygulamasında gider yazılmaz. Bu vergiler, bu Kanunca aksine hüküm
olmadıkça, hiç bir vergiden mahsup edilemez ve mükellefe iade olunmaz. 5422
sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının 4
numaralı bendinde yer alan her nevi yatırım fonları ile yatırım ortaklıklarının
kazançları ve varlıkları hakkında bu Kanun ile getirilen vergiler tarh,
tahakkuk ettirilmez ve ödenmez.


d)
Bu Kanuna göre ödenecek vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken
beyannamelerin şekil, muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı
yetkilidir.


e)
Tarh dönemi geçtikten sonra, bu Kanunda yer alan vergilerle ilgili olarak
bulunan matrah farkları üzerinden de ikmalen ve resen tarhiyat yapılır.


f)
Bu Kanuna göre tahsil edilen vergiler üzerinden 2.2.1981 tarihli ve 2380 sayılı
Kanun ile 27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanuna göre mahalli idarelere pay
verilmez.


g)
2.2.1981 tarih ve 2380 sayılı Belediyelere ve İl Özel İdarelerine Genel Bütçe
Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanunun 1 inci maddesi ile genel
bütçe vergi gelirleri tahsilat toplamı üzerinden aynı Kanunun Geçici 3 üncü
maddesine atfen 1994 yılı Bütçe Kanununun 60 ıncı maddesinin (d) bendi
uyarınca, belediyeler için ayrılmakta olan %8.55 oranındaki pay, bu Kanunun
yayımlandığı tarihi izleyen aydan itibaren 31.12.1994 tarihine kadar %7.55
olarak uygulanır.


 


VI. BÖLÜM


Damga Vergisi Kanunu ile İlgili Değişiklik


Madde
11 – (1/7/1964 tarih ve 488 sayılı Kanunun mükerrer 30 uncu maddesine fıkra
eklenmesiyle ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


VII. BÖLÜM


Harçlar Kanunu ile İlgili Değişiklik


Madde
12 – (2.7.1964 tarih ve 492 sayılı Kanunun mükerrer 138 inci maddesine fıkra
eklenmesiyle ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


VIII. BÖLÜM


Akaryakıt Tüketim Vergisi Kanunu ile İlgili Değişiklik


Madde
13 – (7.11.1984 tarih ve 3074 sayılı Kanunun 4 ve 6 ıncı maddelerinin
değiştirilmesiyle ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


IX. BÖLÜM


Katma Değer Vergisi Kanunu ile ilgili Değişiklik


Madde
14 – (25.10.1984 tarih ve 3065 sayılı Kanunun 49 uncu maddesine bir fıkra
eklenmesiyle ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


X. BÖLÜM


Gelir Vergisi Kanunu ile İlgili Değişiklik


Madde
15 – (31.12.1960 tarih ve 193 sayılı Kanuna bir geçici madde eklenmesi ile
ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


XI. BÖLÜM


Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun ile İlgili
Değişiklik


Madde
16 – (21.7.1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun 70 inci maddesinin bir bendinin
değiştirilmesiyle ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


XII. BÖLÜM


Belediyelere ve il Özel İdarelerine Genel Bütçe Vergi
Gelirlerinden


Pay Verilmesi Hakkında Kanun ile İlgili Değişiklik


Madde
17 – (2.2.1981 tarih ve 2380 sayılı Kanuna ek madde eklenmesiyle ilgili olup,
yerine işlenmiştir.)


 


XIII ÜNCÜ BÖLÜM


5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile Diğer Kanunlarla Belediyelere
Verilen


Payların Belediye Vergi ve Resimleri Hükmünde Olduğuna Dair


Kanun ile İlgili Değişiklik


Madde
18 – (15/7/1963 tarih ve 277 sayılı Kanunun birinci maddesinin
değiştirilmesiyle ilgili olup, yerine işlenmiştir.)


 


Kaldırılan
Hükümler


Madde
19 – 12.4.1990 tarihli ve 3624 sayılı Kanunun 15 inci
maddesinin (i) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.


 


Geçici
Madde 1 – Büyükşehir belediyeleri, belediyeler, il özel
idareleri, bunlara ait tüzel kişilerin veya bunlara bağlı müstakil bütçeli ve
kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşların 1.4.1994 tarihine kadar birikmiş olan
Sosyal Sigortalar Kurumu prim borçları asılları ve ferileri ile 6183 sayılı
Kanun hükümlerine göre takip olunan amme borçları asılları 1.4.1994 tarihinden
itibaren herhangi bir zam, faiz uygulanmaksızın 2.2.1981 tarihli ve 2380
sayılı, 27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanunlar uyarınca kendilerine verilen
paylardan ilk taksit Kanunun yürürlüğe girdiği ayı takip eden aydan başlamak ve
eşit taksitlerle olmak üzere 36 ay süre ile ilgisine göre Maliye Bakanlığı veya
İller Bankası tarafından kesilerek belirlenecek hesaplara nakden veya hesaben
ödenir. Bu borçlara (Sosyal Sigortalar Kurumuna olanlar hariç) 1.4.1994
tarihine kadar uygulanan gecikme zammı, gecikme faizi ve vergi cezaları ile
diğer cezaların tahsilinden vazgeçilir.[5]


 


Yürürlük


Madde
20 – Bu Kanunun 13 üncü maddesi 1.5.1994 tarihinden geçerli
olmak üzere yayımı tarihinde, diğer maddeleri ise yayımı tarihinde yürürlüğe
girer.


 


Yürütme


Madde
21 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür











[1] Bu bendin, gelir vergisi mükellefleri için net aktif
vergisinin konusunu 1993 yılı hesap dönemindeki gayrisafi hasılatlarının teşkil
etmesine ilişkin bölümü, Anayasa Mahkemesinin 26/11/1997 tarih ve E.: 1997/54,
K.: 1997/67 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.







[2] a - Bu bendin Kurumlar vergisi mükellefleri için Net
Aktif Vergisinin konusunu 1993 yılı hesap dönemindeki gayri safi hasılatlarının
teşkil etmesine ilişkin bölümü, Anayasa Mahkemesinin 13/7/1995 tarih ve
E.1994/85,K.1995/32 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.


  b - Bu bendin Serbest meslek erbabı için Net Aktif Vergisinin
konusunu 1993 yılı hesap dönemindeki gayri safi hasılatlarının teşkil etmesine
ilişkin bölümü, Anayasa Mahkemesinin 18/7/1995 tarih ve E.:1995/7, K.: 1995/35
sayılı kararı ile iptal edilmiştir.







[3] Bu fıkranın son tümcesi Kurumlar vergisi mükellefleri
ile sınırlı olarak Anayasa Mahkemesinin 13/7/1995 tarih ve E.: 1994/85, K.:
1995/32 sayılı kararı ile Serbest meslek erbabı yükümlülerle sınırlı olarak Anayasa
Mahkemesinin 18/7/1995 tarih ve E.: 1995/7, K.: 1995/32 sayılı kararı ile iptal
edilmiş iken, tümcenin tamamı Anayasa Mahkemesinin 26/11/1997 tarih ve E.:
1997/54, K.: 1997/67 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.







[4] a -Bu fıkranın Kurumlar vergisi mükellefi olup da
bilanço esasına tabi mükelleflerin vergi matrahında gayri safi hasılatın esas
alınmasına ilişkin bölümü Anayasa Mahkemesinin 13/7/1995 tarih ve E.:94/85,
K.:95/32 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.


   b -Bu fıkranın Serbest meslek erbabının vergi matrahında 1993 yılı
hesap dönemindeki gayri safi hasılatlarının esas alınmasına ilişkin bölümü, Anayasa
Mahkemesinin 18/7/1995 tarih ve E.:1995/7, K.:1995/35 sayılı kararı ile iptal
edilmiştir.


   c -Bu fıkranın, gelir vergisi mükellefi olup da bilanço esasına tabi
mükelleflerin net aktif vergisi matrahının gayrisafi hasılat üzerinden
hesaplanmasına ilişkin bölümü, Anayasa Mahkemesinin 26/11/1997 tarih ve E.:
1997/54, K.: 1997/67 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.







[5] Bu maddede geçen "...belediyeler..."
sözcüğü; Anayasa Mahkemesinin 27/6/1995 tarih ve E.1994/90, K.1995/22 sayılı
kararıyla; "Sosyal Sigortalar Kurumu prim borçları asılları ve
ferileri..." sözcükleri yönünden iptal edilmiştir. (R.G.: 10.8.1995 -
22370)