5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun

KanunNo: 5275

Bu mevzuatla ilgili sorunuz mu var? AvAi yapay zekâ asistanı madde madde açıklar, ilgili içtihatları bulur.

Ücretsiz deneyin

Tam metin

CEZA
VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI


HAKKINDA
KANUN


 


Kanun
Numarası                   
: 5275


Kabul
Tarihi                          
: 13/12/2004


Yayımlandığı
Resmî Gazete   : Tarih  :
29/12/2004      Sayı  : 25685


Yayımlandığı
Düstur             
: Tertip :
5                     
Cilt   : 44


 


BİRİNCİ
KİTAP


Amaç
ve Temel İlkeler,


Hapis
Cezası ve Güvenlik Tedbirleri


 


BİRİNCİ
KISIM


Amaç
ve Temel İlkeler


 


BİRİNCİ
BÖLÜM


Kanunun
Amacı


Amaç


Madde 1- (1) Bu Kanunun amacı, ceza ve güvenlik tedbirlerinin
infazına ilişkin usûl ve esasları düzenlemektir.


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Temel
İlkeler


İnfazda temel ilke


Madde 2- (1) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin
kurallar hükümlülerin ırk, dil, din, mezhep, milliyet, renk, cinsiyet, doğum,
felsefî inanç, millî veya sosyal köken ve siyasî veya diğer fikir yahut
düşünceleri ile ekonomik güçleri ve diğer toplumsal konumları yönünden ayırım
yapılmaksızın ve hiçbir kimseye ayrıcalık tanınmaksızın uygulanır.


(2) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazında zalimane, insanlık dışı,
aşağılayıcı ve onur kırıcı davranışlarda bulunulamaz.


 


İnfazda temel amaç


Madde 3- (1) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı ile ulaşılmak
istenilen temel amaç, öncelikle genel ve özel önlemeyi sağlamak, bu maksatla
hükümlünün yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu
suça karşı korumak, hükümlünün; yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken
ve kanunlara, nizamlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir
yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmaktır.


 


İnfazın koşulu


Madde 4- (1) Mahkûmiyet hükümleri kesinleşmedikçe infaz olunamaz.


 


İnfazın dayanakları ve kimin tarafından izleneceği


Madde 5- (1) Mahkeme, kesinleşen ve yerine getirilmesini
onayladığı cezaya ilişkin hükmü Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Bu hükme
göre cezanın infazı Cumhuriyet savcısı tarafından izlenir ve denetlenir.


 


İKİNCİ
KISIM


Hapis
Cezaları ve Güvenlik Tedbirleri


 


BİRİNCİ
BÖLÜM


Hapis
Cezaları ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazında Gözetilecek İlkeler


Hapis cezalarının infazında gözetilecek ilkeler[1]


Madde 6- (1) Hapis cezalarının infaz rejimi, aşağıda gösterilen
temel ilkelere dayalı olarak düzenlenir:


a) Hükümlüler ceza infaz kurumlarında güvenli bir biçimde ve kaçmalarını
önleyecek tedbirler alınarak düzen, güvenlik ve disiplin çerçevesinde
tutulurlar.


b) Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin düzenli bir yaşam sürdürmeleri
sağlanır. Hürriyeti bağlayıcı cezanın zorunlu kıldığı hürriyetten yoksunluk,
insan onuruna saygının korunmasını sağlayan maddî ve manevî koşullar altında
çektirilir. Hükümlülerin, Anayasada yer alan diğer hakları, infazın temel
amaçları saklı kalmak üzere, bu Kanunda öngörülen kurallar uyarınca
kısıtlanabilir.


c) Cezanın infazında hükümlünün iyileştirilmesi hususunda mümkün olan
araç ve olanaklar kullanılır. Hükümlünün kanun (…)1 ve yönetmeliklerle tanınmış
haklarının dokunulmazlığını sağlamak üzere cezanın infazında ve iyileştirme
çabalarında kanunîlik ve hukuka uygunluk ilkeleri esas alınır.


d) İyileştirmeye gereksinimleri olmadığı saptanan hükümlülere ilişkin
infaz rejiminde, bu hükümlülerin kişilikleriyle orantılı bireyselleştirilmiş
programlara yer verilmesine özen gösterilir ve bu hususlar yönetmeliklerde
düzenlenir.


e) Cezanın infazında adalet esaslarına uygun hareket edilir. Bu maksatla
ceza infaz kurumları kanun (…)1
ve yönetmeliklerin verdiği yetkilere dayanarak nitelikli elemanlarca
denetlenir.


f) Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin yaşam hakları ile beden ve ruh
bütünlüklerini korumak üzere her türlü koruyucu tedbirin alınması zorunludur.


g) Hükümlünün infazın amacına uygun olarak kanun (…)1 ve yönetmeliklerin belirttiği
hükümlere uyması zorunludur.


h) Kanunlarda gösterilen tutum, davranış ve eylemler ile kurum düzenini
ihlâl edenler hakkında Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır.
Cezalara, Kanunda belirtilen merciler, sürelerine uygun olarak hükmederler.
Cezalara karşı savunma ve itirazlar da Kanunun gösterdiği mercilere yapılır.


 


İyileştirmede başarı ölçütü


Madde 7- (1) Hapis cezalarının infazında hükümlülerin
iyileştirilmeleri amacını güden programların başarısı, elde ettikleri yeni
tutum ve becerilerle orantılı olarak ölçülür. Bunun için iyileştirme çabalarına
yönelik olarak hükümlünün istekli bulunması teşvik edilir.


(2) Hapis cezasının, kendisinde var olan zararlı etki yapıcı niteliğini
mümkün olduğu ölçüde azaltacak biçimde düzenlenecek programlar, usûller,
araçlar ve zihniyet doğrultusunda yerine getirilmesi esasına uyulur.
İyileştirme araçları hükümlünün sağlığını ve kişiliğine olan saygısını
korumasını sağlayacak usûl ve esaslara göre uygulanır.


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Ceza
İnfaz Kurumlarının Türleri


Kapalı ceza infaz kurumları


Madde 8- (1) Kapalı ceza infaz kurumları, iç ve dış güvenlik
görevlileri bulunan, firara karşı teknik, mekanik, elektronik veya fizikî
engellerle donatılmış, oda ve koridor kapıları kapalı tutulan, ancak mevzuatın
belirttiği hâllerde aynı oda dışındaki hükümlüler arasında ve dış çevre ile
temasın olanaklı bulunduğu, yeterli düzeyde güvenlik sağlanmış ve hükümlünün
gereksinimine göre bireysel, grup hâlinde veya toplu olarak iyileştirme
yöntemlerinin uygulanabileceği tesislerdir.


 


Yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumları


Madde 9- (1) Yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumları, iç ve
dış güvenlik görevlilerine sahip, firara karşı teknik, mekanik, elektronik ve
fizikî engellerle donatılmış, oda ve koridor kapıları sürekli kapalı tutulan,
ancak mevzuatın belirttiği hâllerde aynı oda dışındaki hükümlüler arasında ve
dış çevre ile temasların geçerli olduğu sıkı güvenlik rejimine tâbi
hükümlülerin bir veya üç kişilik odalarda barındırıldıkları tesislerdir. Bu
kurumlarda bireysel veya grup hâlinde iyileştirme yöntemleri uygulanır.


(2) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar ile süresine
bakılmaksızın, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek veya bu örgütün
faaliyeti çerçevesinde, Türk Ceza Kanununda yer alan;


a) İnsanlığa karşı suçlardan (madde 77, 78),


b) Kasten öldürme suçlarından (madde
81, 82),


c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan (madde 188),


d) Devletin güvenliğine karşı suçlardan (madde 302, 303, 304, 307, 308),


e) Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlardan (madde 309,
310, 311, 312, 313, 314, 315),


Mahkûm olanların cezaları, bu kurumlarda infaz edilir.


(3) Eylem ve tutumları nedeniyle
tehlikeli hâlde bulunan ve özel gözetim ve denetim altında bulundurulmaları
gerekli olduğu saptananlar ile bulundukları kurumlarda düzen ve disiplini
bozanlar veya iyileştirme tedbir, araç ve usûllerine ısrarla karşı koyanlar bu
kurumlara gönderilirler.


(4) Birinci fıkrada tanımı yapılan kurumların ihtiyacı karşılama
bakımından yetersiz olması hâlinde, diğer kapalı ceza infaz kurumlarının yüksek
güvenlikli bölümleri kullanılır.


(5) (Değişik: 25/5/2005-5351/1 md.) Müebbet hapis cezasına
hükümlülerden, 107 nci maddede belirtilen koşullu salıverilme süresinin üçte
ikisini, süreli hapis cezasına hükümlülerden toplam cezalarının üçte birini,
üçüncü fıkrada belirtilen hükümlülerden geriye kalan toplam cezalarının üçte
birini bu kurumlarda geçirerek iyi hâl gösterenlerin, tutum ve kişiliklerine
uygun diğer ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine karar verilebilir.


 


Kadın kapalı ceza infaz kurumları


Madde 10- (1) Kadın kapalı ceza infaz kurumları, kadın hükümlülerin
hapis cezalarının infaz edildiği Kanunun 8 ve 9 uncu maddelerine göre kurulmuş
kurumlardır. Bu kurumlarda iç güvenlik görevlileri kadınlardan oluşturulur.


(2) Bu maksatla kurulmuş kurumların ihtiyacı karşılama bakımından
yetersiz olması hâlinde, kadın hükümlülerin hapis cezaları diğer kurumların,
erkek hükümlülerin kaldığı bölümlerle bağlantısı olmayan bölümlerinde infaz
edilir.


 


Çocuk kapalı ceza infaz kurumları


Madde 11- (1) Çocuk tutukluların ya da çocuk eğitimevlerinden
disiplin veya diğer nedenlerle kapalı ceza infaz kurumlarına nakillerine karar
verilen çocukların barındırıldıkları ve firara karşı engelleri olan iç ve dış
güvenlik görevlileri bulunan, eğitim ve öğretime dayalı kurumlardır.


(2) Oniki-onsekiz yaş grubu çocuklar, cinsiyetleri ve fizikî gelişim
durumları göz önüne alınarak bu kurumların ayrı ayrı bölümlerinde
barındırılırlar.


(3) Bu hükümlüler, kendilerine özgü kurumun bulunmadığı hâllerde kapalı
ceza infaz kurumlarının çocuklara ayrılan bölümlerine yerleştirilirler.
Kurumlarda ayrı bölümlerin bulunmaması hâlinde, kız çocukları kadın kapalı ceza
infaz kurumlarının bir bölümünde veya diğer kapalı ceza infaz kurumlarının
kendilerine ayrılan bölümlerinde barındırılırlar.


(4) Bu kurumlarda çocuklara eğitim ve öğretim verilmesi ilkesine
tam olarak uyulur.


 


Gençlik kapalı ceza infaz kurumları


Madde 12- (1) Gençlik kapalı ceza infaz kurumları, cezanın
infazına başlandığı tarihte onsekiz yaşını bitirmiş olup da yirmibir yaşını
doldurmamış genç hükümlülerin cezalarını çektikleri, eğitim ve öğretim esasına
dayalı, firara karşı engelleri olan, iç ve dış güvenlik görevlileri bulunan
kurumlardır.


(2) Bu hükümlüler için ayrı bir kurum kurulamadığı takdirde, yukarıdaki
fıkra kapsamındaki hükümlüler, diğer kapalı ceza infaz kurumlarının gençlere
ayrılan bölümlerinde bu maddedeki esaslara göre barındırılırlar.


(3) 9 uncu madde kapsamındaki
gençlerin cezaları, gençlik kapalı ceza infaz kurumlarının güvenlikli
bölümlerinde yerine getirilir.


 


Gözlem ve sınıflandırma merkezleri


Madde 13- (1) Hükümlülerin durumlarına uygun kurumlara ayrımı, 23
üncü maddede belirtilen gözlem ve sınıflandırma merkezlerince yapılır.


(2) Gözlem ve sınıflandırma merkezlerinin kuruluş, görev, çalışma esas ve
usûlleri yönetmelikte gösterilir.


 


Açık ceza infaz kurumları


Madde 14- (1) Açık ceza infaz kurumları, hükümlülerin
iyileştirilmelerinde, çalıştırılmaları ve meslek edindirilmelerine öncelik
verilen, firara karşı engelleri ve dış güvenlik görevlisi bulunmayan, güvenlik
bakımından kurum görevlilerinin gözetim ve denetimi ile yetinilen kurumlardır.
Açık ceza infaz kurumları ihtiyaca göre ayrıca;


a) Kadın açık ceza infaz kurumları,


b) Gençlik açık ceza infaz kurumları,


Şeklinde kurulabilir.


(2) (Değişik:14/4/2020-7242/18 md.) Aşağıdaki hâllerde hükümlüler
hakkında verilen cezalar doğrudan açık ceza infaz kurumlarında yerine
getirilir:


a) Terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları
ile örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar ve cinsel dokunulmazlığa karşı
işlenen suçlardan mahkûm olanlar ile ikinci defa mükerrir olanlar ve koşullu
salıverilme kararının geri alınması nedeniyle cezası aynen infaz edilenler
hariç olmak üzere, kasıtlı suçlardan toplam üç yıl veya daha az hapis cezasına
mahkûm olanlar.


b) Taksirli suçlardan toplam beş yıl
veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm olanlar.


c) Adlî para cezası infaz sürecinde hapis cezasına çevrilenler.


d) 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu gereğince tazyik
hapsine tabi tutulanlar.


(3) (Değişik:14/4/2020-7242/18 md.) Hükümlülerin kapalı ceza infaz
kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına 89 uncu madde uyarınca
yapılan değerlendirme sonucunda karar verilir.


(4) (Değişik:14/4/2020-7242/18 md.) Toplam on yıl ve daha fazla
hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya
örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten
öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya
uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanların kapalı ceza infaz kurumundan
açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına ilişkin idare ve gözlem kurulu
kararları, infaz hâkiminin onayından sonra uygulanır.


(5) (Ek:14/4/2020-7242/18 md.) Doğrudan açık ceza infaz kurumuna
alınanlar dahil olmak üzere bu kurumlarda bulunan hükümlülerden;


a) Firar edenler veya başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama
kararı verilenler idare ve gözlem kurulu kararıyla,


b) Kınamadan başka bir disiplin cezası alıp, bu cezası kesinleşmiş
olanlar veya asayiş ve düzenin sağlanması amacıyla disiplin cezası
kesinleşmemiş olsa bile eylemi kurum düzeni ya da kişi güvenliği bakımından
tehlike oluşturanlar idare ve gözlem kurulu kararıyla,


c) Açık ceza infaz kurumu şartlarına
veya çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar idare ve gözlem
kurulunun kararı ve infaz hâkiminin onayıyla,


kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilirler.


(6) (Ek:14/4/2020-7242/18 md.) Hükümlülerin,
suç ve ceza türlerine göre, açık ceza infaz kurumlarına ayrılıp
ayrılmamalarına, açık ceza infaz kurumlarında geçirecekleri sürelere, kapalı
ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine, doğrudan açık ceza infaz kurumlarına
alınmalarına, doğrudan açık ceza infaz kurumlarına alınanların kapalı ceza
infaz kurumlarına gönderilmelerine ve diğer hususlara ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikte gösterilir.


 


Çocuk eğitimevleri


Madde 15- (1) Çocuk eğitimevleri; çocuk hükümlüler hakkında
verilen cezaların, hükümlülerin eğitilmeleri, meslek edinmeleri ve yeniden
toplumla bütünleştirilmeleri amaçları güdülerek yerine getirildiği tesislerdir.
Bu kurumlarda firara karşı engel bulundurulmaz; kurum güvenliği iç güvenlik
görevlilerinin gözetim ve sorumluluğunda sağlanır.


(2) Kurum içinde veya dışında herhangi bir eğitim ve öğretim programına
devam eden ve onsekiz yaşını dolduran çocukların, eğitim ve öğretimlerini
tamamlayabilmeleri bakımından yirmibir yaşını bitirinceye kadar bu tesislerde
kalmalarına izin verilebilir.


(3) Haklarında tutuklama kararı bulunanlar ile 11 inci madde kapsamına
girenler hariç olmak üzere, bu tesislerde bulunan çocuk hükümlüler kapalı ceza
infaz kurumlarına gönderilmezler.


 


ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM


Cezanın
İnfazının Ertelenmesi


Hapis cezasının infazının hastalık nedeni ile ertelenmesi


Madde 16- (1) Akıl hastalığına tutulan hükümlünün
cezasının infazı geriye bırakılır ve hükümlü, iyileşinceye kadar Türk Ceza
Kanununun 57 nci maddesinde belirtilen sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına
alınır. Sağlık kurumunda geçen süreler cezaevinde geçmiş sayılır.


(2) Diğer hastalıklarda cezanın infazına, resmî sağlık kuruluşlarının
mahkûmlara ayrılan bölümlerinde devam olunur. Ancak bu durumda bile hapis
cezasının infazı, mahkûmun hayatı için kesin bir tehlike teşkil ediyorsa
mahkûmun cezasının infazı iyileşinceye kadar geri bırakılır.


(3) Yukarıdaki fıkralarda belirtilen geri bırakma kararı, Adlî Tıp
Kurumunca düzenlenen ya da Adalet Bakanlığınca belirlenen tam teşekküllü
hastanelerin sağlık kurullarınca düzenlenip Adlî Tıp Kurumunca onaylanan rapor
üzerine, infazın yapıldığı yer Cumhuriyet Başsavcılığınca verilir. Geri bırakma
kararı, mahkûmun tâbi olacağı yükümlülükler belirtilmek suretiyle kendisine ve
yasal temsilcisine tebliğ edilir. Mahkûmun geri bırakma süresi içinde
bulunacağı yer, kendisi veya yasal temsilcisi tarafından ilgili Cumhuriyet
Başsavcılığına bildirilir. Mahkûmun sağlık durumu, geri bırakma kararını veren
Cumhuriyet Başsavcılığınca veya onun istemi üzerine, bulunduğu veya tedavisinin
yapıldığı yer Cumhuriyet Başsavcılığınca, sağlık raporunda belirtilen sürelere,
bir süre bulunmadığı takdirde birer yıllık dönemlere göre bu fıkrada yazılı
usule uygun olarak incelettirilir. İnceleme sonuçlarına göre geri bırakma
kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığınca, geri bırakmanın devam edip
etmeyeceğine karar verilir. Geri bırakma kararını veren Cumhuriyet
Başsavcılığının istemi üzerine, mahkûmun izlenmesine yönelik tedbirler,
bildirimin yapıldığı yerde bulunan kolluk makam ve memurlarınca yerine
getirilir. Bu fıkrada yazılı yükümlülüklere aykırı hareket edilmesi hâlinde
geri bırakma kararı, kararı veren Cumhuriyet Başsavcılığınca kaldırılır. Bu karara
karşı infaz hâkimliğine başvurulabilir.[2]


(4) Hapis cezasının infazı, gebe olan veya doğurduğu tarihten itibaren
bir yıl altı ay geçmemiş bulunan kadınlar hakkında geri bırakılır. Çocuk ölmüş
veya anasından başka birine verilmiş olursa, doğumdan itibaren iki ay geçince
ceza infaz olunur.[3]



(5) (Ek: 24/1/2013-6411/3 md.) Kapalı ceza infaz kurumuna
girdikten sonra gebe kalanlardan koşullu salıverilmesine altı yıldan fazla süre
kalanlar ile eylem ve tutumları nedeniyle tehlikeli sayılanlar hakkında dördüncü
fıkra hükümleri uygulanmaz. Bu kişilerin cezasının dördüncü fıkrada öngörülen
kısmı, ceza infaz kurumlarında kendileri için düzenlenen uygun yerlerde infaz
olunur.


(6) (Ek: 24/1/2013-6411/3 md.) Maruz kaldığı ağır bir hastalık
veya engellilik nedeniyle ceza infaz kurumu koşullarında hayatını yalnız idame
ettiremeyen ve toplum güvenliği bakımından ağır ve somut tehlike
oluşturmayacağı değerlendirilen mahkûmun cezasının infazı üçüncü fıkrada
belirlenen usule göre iyileşinceye kadar geri bırakılabilir.[4][5]



 


Çocuğunun hastalığı nedeniyle
kadın hükümlünün cezasının infazının ertelenmesi


Madde 16/A-
(Ek: 28/3/2023-7445/23 md.)


(1) İnfazına
başlanmış olsa bile, toplam on yıl veya daha az süreli hapis cezasına mahkûm
olan veya adli para cezası infaz sürecinde hapis cezasına çevrilen kadın
hükümlünün, engelliliği nedeniyle bakıma muhtaç olan veya ağır bir hastalığa
maruz kalan on sekiz yaşını doldurmamış çocuğunun bulunması ve toplum güvenliği
bakımından ağır ve somut tehlike oluşturmayacağının değerlendirilmesi hâlinde,
cezasının infazı Cumhuriyet Başsavcılığınca bir yıla kadar ertelenebilir. Erteleme süresi her defasında altı ayı geçmemek üzere en
çok dört kez uzatılabilir. Erteleme süresi içinde zamanaşımı işlemez. Çocuğun
engellilik nedeniyle bakıma muhtaç olma veya ağır hastalık hâli, 16 ncı maddenin üçüncü fıkrasına göre belirlenir.
Erteleme süresi içinde; hükümlünün ertelemenin amacına veya yükümlülüklere
aykırı davrandığının denetimli serbestlik müdürlüğü veya kolluk birimlerince
tespit edilmesi, hükümlü hakkında kasten işlenen bir suçtan dolayı kamu davası
açılması veya çocuğun iyileşmesi hâlinde, erteleme kararı kaldırılarak ceza
derhâl infaz olunur. Hükümlü, Cumhuriyet savcısı tarafından erteleme süresi
içinde;


a) Belirli bir yerleşim bölgesini
terk etmemek,


b) Belirlenen yerlere, belirtilen
süreler içinde düzenli olarak başvurmak,


c) Ekonomik durumu göz önünde
bulundurularak belirlenen güvence miktarını yatırmak,


yükümlülüklerinden en az birine tâbi tutulur. Hükümlü hakkında ayrıca
Cumhuriyet savcısı tarafından yurt dışına çıkamama yükümlülüğü konulur.


 


Hükümlünün istemiyle infazın ertelenmesi


Madde 17 – (Değişik: 24/1/2013-6411/4 md.)


(1) Kasten işlenen suçlarda üç yıl, taksirle işlenen suçlarda ise beş yıl
veya daha az süreli hapis cezalarının infazı, çağrı üzerine gelen hükümlünün
istemi üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığınca ertelenebilir.


(2) Erteleme, her defasında bir yılı geçmemek üzere en fazla iki kez
uygulanabilir.


(3) Erteleme süresi içinde, hükümlü hakkında kasten işlenen bir suçtan
dolayı kamu davası açılması hâlinde, erteleme kararı kaldırılarak ceza derhal
infaz olunur.


(4) Birinci fıkrada belirtilen hapis cezalarının infazına başlanmış olsa
bile, hükümlünün yükseköğrenimini bitirebilmesi, ana, baba, eş veya
çocuklarının ölümü veya bu kişilerin sürekli hastalık veya malullükleri
nedeniyle ailenin ticari faaliyetlerinin yürütülebilmesinin veya tarım
topraklarının işlenebilmesinin imkânsız hâle gelmesi veya hükümlünün eş veya
çocuklarının sürekli hastalık veya malullükleri nedeniyle bakıma muhtaç olmaları
ya da hükümlünün hastalığının sürekli bir tedaviyi gerektirmesi gibi zorunlu ve
çok ivedi hâllerde, Cumhuriyet Başsavcılığınca bir yılı geçmeyen sürelerle
hapis cezasının infazına ara verilebilir. Ancak bu ara verme iki defadan fazla
olamaz.[6]



(5) Erteleme isteminin kabulü, güvence
gösterilmesine veya diğer bir şarta bağlanabilir.


(6) Bu madde hükümleri;


a) Terör suçları, örgüt faaliyetleri
çerçevesinde işlenen suçlar ve cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlardan
mahkûm olanlar,


b) Mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilenler,


c) Disiplin veya tazyik hapsine mahkûm olanlar,


hakkında uygulanmaz.


 


Mahkemece infazın ertelenmesi veya durdurulması


Madde 17/A- (Ek:17/10/2019-7188/32 md.)


(1) Birlikte işlenmiş olup da 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanununun 280 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 306 ncı maddesinin
uygulanma olanağının bulunduğu hâllerde, hükmü veren ilk derece mahkemesinden
infazın ertelenmesine veya durdurulmasına ilişkin karar verilmesi istenebilir.
Karar verilmeden önce Cumhuriyet savcısı ve hükümlünün görüşlerini yazılı
olarak bildirmesi istenebilir. Karar, duruşma açılmaksızın verilir ve bu karara
karşı itiraz yoluna gidilebilir. Erteleme veya durdurma talebinin kabulü,
güvence gösterilmesine veya diğer bir şarta bağlanabilir.


 


Akıl hastalığı dışında ruhsal rahatsızlığı olan hükümlülerin
cezalarının infazı


Madde 18- (1) Hapsedilme ve diğer nedenlerden kaynaklanan akıl
hastalığı dışında ruhsal rahatsızlıkları bulunup da ruh ve sinir hastalıkları hastanelerinde
tutulmaları gerekli görülmeyerek infaz kurumlarına geri gönderilenlerin
cezaları, belirlenen infaz kurumlarının mahsus bölümlerinde infaz edilir.


(2) Birinci fıkrada belirtilenlerin cezalarının infazı için belirlenen
infaz kurumlarının ihtiyaç duyduğu uzman ve diğer tıp görevlileri, Sağlık
Bakanlığınca karşılanır.


 


Yakalama emri


Madde 19- (1) Hükümlü, hapis cezası veya güvenlik tedbirinin
infazı için gönderilen çağrı kâğıdının tebliği üzerine on gün içinde gelmez,
kaçar ya da kaçacağına dair şüphe uyandırırsa, Cumhuriyet savcısı yakalama emri
çıkarır.


(2) (Değişik: 24/1/2013-6411/5 md.) Kasten işlenen suçlarda üç
yıl, taksirle işlenen suçlarda ise beş yıldan fazla hapis cezasının infazı için
doğrudan yakalama emri çıkarılır.


(3) (Ek: 24/1/2013-6411/5 md.) Adlî para cezasından çevrilen
hapsin infazında hükümlüye öncelikle çağrı kâğıdı gönderilir.


(4) (Ek:14/4/2020-7242/21 md.)
Hakkında yakalama emri çıkarılan hükümlünün yakalanabilmesi amacıyla
gerektiğinde konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama
yapılabilmesi bakımından Ceza Muhakemesi Kanununun 119 uncu maddesi hükümleri
uygulanır. Hâkim tarafından verilecek arama kararları sulh ceza hâkimi
tarafından verilir.


 


DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM


Hükümlülerin
Ceza İnfaz Kurumlarına Kabul İşlemleri


Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılacak işlemler


Madde 20- (1) Hapis cezasını içeren kesinleşmiş mahkûmiyet
kararları, mahkemece, hangi hükümlü ve hangi cezanın infazına ilişkin olduğu
açıkça belirtilmek suretiyle Cumhuriyet Başsavcılığına verilir.


(2) Cumhuriyet Başsavcılığınca infaz defterine kaydedilen ilâmdaki
cezanın süresi gözetilerek hükümlü hakkında çağrı kâğıdı veya yakalama emri
çıkarılır.


(3) Çağrı kâğıdı, hükümde gösterilen
adrese tebliğ edilir. Hükümlü, adres değişikliklerini mahkemeye veya Cumhuriyet
Başsavcılığına bildirmekle yükümlüdür. Aksi hâlde hükümde gösterilen adreste
yapılan tebligat geçerlidir.


(4) Hükümlüye, Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ceza infaz kurumuna
alındığı ve salıverileceği tarih ile ceza süresini ve cezanın hangi hükme
ilişkin bulunduğunu belirten bir belge verilir.


 


Kuruma alınma ve kayıt işlemleri


Madde 21- (1) Haklarında kesinleşmiş hapis cezasını içeren
mahkûmiyet ve ödenmeyen adlî para cezalarının hapse çevrilmesine ilişkin karar
bulunanlar, Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emriyle ceza infaz kurumuna
gönderilirler. Üstleri ve eşyaları arandıktan sonra kabul odalarına konulur ve
hekim muayenesinden sonra kuruma yerleştirme işlemleri yapılır.


(2) Ceza infaz kurumuna alınan hükümlülerin adı ve soyadı, işledikleri
suç, cezalarının türü ve süresi, mahkûmiyet ilâmının tarih ve numarası ve
infaza başlandığı gün "hükümlü defteri"ne kayıt olunur. Bu defterdeki
sıra numarası, hükümlünün numarasını oluşturur.


(3) Tanıya yönelik olarak hükümlülerin parmak ve avuç içi izleri alınır,
fotoğrafları çekilir, kan grupları, vücutlarının dış özellikleri ve ölçüleri
belirlenir. Kayıt altına alınan söz konusu bilgiler hükümlünün kişisel
dosyasında veya elektronik ortamda saklanır. Bu bilgiler, Kanunun zorunlu
kıldığı hâller dışında hiçbir kurum ve kişiye verilemez.


 


Hükümlüler ile yakınları ve ilgililerin bilgilendirilmesi


Madde 22- (1) Hükümlülere, kuruma alındıklarında uygulanacak
iyileştirme çalışmaları, disiplin suçları ve cezaları, bilgi edinme ve şikâyet
yolları, hak ve sorumlulukları gibi konular ile kurumdaki yaşam biçimine uyum
sağlamaları için gereken bilgiler, kurum yöneticileri tarafından sözlü olarak
anlatılır ve yazılı olarak tebliğ olunur. İnfaz sonrası koruma ve yardım
konusunda ayrıca bilgi verilir. Türkçe bilmeyen yabancı uyruklu hükümlülere
kendi dilinde, mümkün olmadığında İngilizce, Fransızca veya Almanca olarak
bildirilir. Duyma ve konuşma engellilere işaret diliyle anlatılır. Görme
engellilere ise kendi alfabeleri ile yazılmış kitapçık verilir.


(2) Hükümlülerin ceza infaz kurumlarına alınmalarında, başka kuruma
nakillerinde ve hastaneye yatırılmalarında, istekleri üzerine ailelerine veya
gösterdikleri kişilere; hükümlü yabancı ise, yazılı olarak karşı çıkmaması
hâlinde, uyruğu olduğu devletin diplomatik temsilcilik veya konsolosluğuna
durum bildirilir.


(3) Askerlik çağına giren, hâlen silâh altında bulunan kişilerin ceza
infaz kurumlarına alınmalarında, başka kuruma nakillerinde veya kurumda iken
askerlik çağına girmeleri veya salıverilmeleri hâlinde durum, kayıtlı
bulundukları askerlik şubesine bildirilir.


(4) Hükümlülerin ölümü hâlinde de yukarıdaki hükümler uygulanır ve ayrıca
durum ailelerine derhâl bildirilir.


 


BEŞİNCİ
BÖLÜM


Hükümlülerin
Sınıflandırılması ve Cezaların İnfazı


Hükümlülerin gözlem ve sınıflandırılması


Madde 23- (1) Hükümlülerin gözlem ve sınıflandırılması
aşağıdaki esaslara göre yapılır:


a) Hükümlülerin
kişisel özellikleri, bedensel, aklî ve sağlık durumları, suç işlemeden önceki
yaşamları, sosyal çevre ve ilişkileri, sanat ve meslek faaliyetleri, ahlâkî
eğilimleri, suça bakış açıları, hükümlülük süreleri ve suç türleri
belirlenerek, durumlarına uygun infaz kurumlarına ayrılmaları ve bunlara göre
saptanacak infaz ve iyileştirme rejimi; gözlem, inceleme ve değerlendirme
yöntemiyle çalışan gözlem ve sınıflandırma merkezlerinde veya kapalı ceza infaz
kurumlarının bu hizmete ayrılan bölümlerinde yapılır. Hükümlüler, işledikleri
suç tiplerine, gösterdikleri eğilimlere, tutum ve davranışları nedeniyle sıkı
gözetim ve denetim altında bulundurulmaları gerekip gerekmediğine göre yüksek
güvenlikli ceza infaz kurumlarına veya normal güvenlikli ceza infaz kurumlarına
veya açık ceza infaz kurumlarına gönderilirler.


b) Bu merkezlerde; mümkün olduğunca kriminoloji, penoloji, davranış
bilimleri, adalet psikolojisi veya ceza hukuku alanında bilgi ve deneyime sahip
yöneticiler, psikiyatri uzmanı, hekim, adlî tıp uzmanı, psikolog, pedagog,
çocuk gelişimcisi, sosyal çalışmacı, psikolojik danışman, rehberlik uzmanı ve
öğretmen gibi uzman görevliler ile diğer kurum görevlileri bulundurulur.


c) Kadın, çocuk ve genç hükümlüler ile ilgili gözlem ve sınıflandırma,
gerekli görülen yer veya bölgelerdeki ayrı gözlem ve sınıflandırma
merkezlerinde veya bunların noksanlığı hâlinde kadın, çocuk ve kadın ve erkek gençlik
kapalı ceza infaz kurumlarının bu hizmete ayrılan bölümlerinde yerine
getirilir.


d) Hükümlülerin gözlemleri, gözlem kurulunca kuruma kabul tarihinden
başlayarak tek kişilik odalarda yapılır. Ancak kurumun tek kişilik odası
bulunmaması veya kısıtlı sayıda olması durumunda tahsis edilmiş özel
bölümlerinde de yapılabilir.


e) Ağırlaştırılmış müebbet hapis ve
müebbet hapis cezalarına veya iki yıldan fazla süreli hapis cezasına mahkûm
olanlar, haklarında uygulanacak rejimi ve gönderilmeleri gereken infaz kurumunu
ve bu maksatla kişisel ve sosyal özelliklerini belirlemek için Kanunda
gösterilen esaslar uyarınca gözleme tâbi tutulurlar. Gözlem süresi altmış günü
geçemez.


f) Hükümlü; kişiliğine, sair hâllerine, suçun işlenmesindeki özelliklere
göre gerektiğinde gözleme tâbi tutulmayabilir.


g) Gözlem sonunda, gözlem merkezi hükümlüye ait dosyayı görüşü ile
birlikte Adalet Bakanlığına gönderir. Gözlem sonucuna göre hükümlünün
gönderileceği infaz kurumu Bakanlıkça belirlenir. (Ek cümle:
25/5/2005-5351/2 md.) Ancak, yapılan
gözlem ve sınıflandırma sonunda idare ve gözlem kurulunca aynı ceza
infaz kurumunda veya o yer Cumhuriyet Başsavcılığına bağlı diğer ceza infaz
kurumlarında kalması uygun bulunan
hükümlülerin dosyaları Bakanlığa gönderilmez ve cezalarının infazına,
bulundukları veya Cumhuriyet Başsavcılığınca gönderilecekleri bağlı ceza infaz
kurumlarında devam olunur.


(2) (Mülga: 2/7/2018-KHK/700/160
md.)


(3) Kısa süreli hapis cezaları, Kanunda gösterilen esaslara göre infaz
olunur. (Mülga ikinci cümle: 25/5/2005-5351/2 md.)


 


Hükümlülerin gruplandırılması


Madde 24- (1) Hükümlüler;


a) İlk defa suç işleyenler,
mükerrirler, itiyadî suçlular veya suç işlemeyi meslek edinenler,


b) Aklî ve bedensel durumları nedeniyle veya yaşları itibarıyla özel bir
infaz rejimine tâbi tutulması gerekenler,


c) Tehlike hâli taşıyanlar,


d) Terör suçluları,


e) Suç örgütlerine veya çıkar amaçlı suç örgütlerine mensup olan
suçlular,


gibi gruplara ayrılırlar.


(2) Hükümlüler ayrıca yaşları, hükümlülük süreleri ve suç türleri
itibarıyla da gruplandırılırlar.


 


Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının infazı


Madde 25- (1) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının infazı
rejimine ait esaslar aşağıda gösterilmiştir:


a) Hükümlü, tek kişilik odada barındırılır.


b) Hükümlüye, günde bir saat açık havaya çıkma ve spor yapma hakkı
tanınır.


c) Risk ve güvenlik gerekleri ile iyileştirme ve eğitim çalışmalarında
gösterdiği gayret ve iyi hâle göre; hükümlünün, açık havaya çıkma ve spor yapma
süresi uzatılabileceği gibi kendisi ile aynı ünitede kalan hükümlülerle temasta
bulunmasına sınırlı olarak izin verilebilir.


d) Hükümlü, yaşadığı yerin olanak verdiği ve idare kurulunun uygun
göreceği bir sanat veya meslek etkinliğini yürütebilir.


e) Hükümlü, kurum idare kurulunun
uygun gördüğü hâllerde ve onbeş günde bir kez olmak üzere (f) bendinde
gösterilen kişilere, süresi on dakikayı geçmemek üzere telefon edebilir.


f) Hükümlüyü; eşi, altsoy ve üstsoyu,
kardeşleri ve vasisi, belirlenen gün, saat ve koşullar içerisinde onbeş günlük
aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere ziyaret edebilirler.


g) Hükümlü hiçbir suretle ceza infaz kurumu dışında çalıştırılamaz ve
kendisine izin verilmez.


h) Hükümlü, kurum iç yönetmeliğinde belirtilenlerin dışında herhangi bir
spor ve iyileştirme faaliyetine katılamaz.


ı) Hükümlünün cezasının infazına, hiçbir surette ara verilemez. Hükümlü
hakkında uygulanacak tüm sağlık tedbirleri, tıbbî tetkik ve zorunluluklar hariç
ceza infaz kurumlarında, mümkün olmadığı takdirde tam teşekküllü Devlet ya da
üniversite hastanelerinin tek kişilik ve yüksek güvenlikli mahkûm koğuşlarında
uygulanır.


 


ALTINCI
BÖLÜM


Hükümlünün
Yükümlülükleri


Cezayı çekme, güvenlik ve iyileştirme programına uyma


Madde 26- (1) Hükümlü, hapis cezasının yerine getirilmesine
katlanma ve bu amaçla düzenlenen infaz rejimine uygun tutum ve davranışlar
içinde bulunmakla yükümlüdür.


(2) Hükümlü, ceza infaz kurumunun
güvenlik ve iyileştirme programlarına tam bir uyum göstermekle yükümlüdür. Her
ne amaçla olursa olsun, bilerek kendi yaşamlarını ve bedensel bütünlüklerini
tehlikeye düşürecek eylemlere girişmeleri, cezanın yerine getirilmesine
katlanma yükümlülüğünün ihlâli sayılır.


 


Sağlığın korunması kurallarına uyma


Madde 27- (1) Hükümlü, sağlığının korunması ve salgın
hastalıkların önlenmesi için gerekli ve alınmış tedbirlere uymak, kişi sağlığı
için tehlike doğuran durumları gecikmeksizin kurum yönetimine bildirmek, kendi
ve içinde yaşadığı ortamın temizliğine uygun davranışlar göstermek zorundadır.


(2) Hükümlü, hem kendi, hem de diğer hükümlülerin sağlığını tehlikeye
düşürebilecek eylemlerden kaçınmakla yükümlüdür.


 


Bina ve eşyanın korunması


Madde 28- (1) Hükümlü, barındırıldığı odayı, kurum binasını,
yönetimce kendisine bırakılan şeyleri düzenli bir biçimde kullanmak ve bunlarla
diğer kişilere ait eşyayı özenle korumakla yükümlüdür.


 


Hükümlülerin çalıştırılması


Madde 29- (1) Kurum hekimi tarafından ruhsal ve bedensel olarak
sağlıklı olduğu belirlenen meslek sahibi olmayan hükümlüler ile meslek sahibi
olan istekliler, kurum imkânları ölçüsünde belirlenen ücret karşılığında atölye
veya işyurtlarında çalıştırılabilirler.


(2) Çalıştırmanın amacı, hükümlülerin
salıverilmelerinden sonra yaşamlarını sürdürecek meslek ve sanatları
öğrenmelerini sağlamak, çalışma ve üretme isteklerini geliştirmek veya
güçlendirmektir. Çalıştırmada hükümlünün yeteneği, becerisi, eğilimi, zihinsel
ve bedensel durumları göz önünde bulundurulur.


(3) Çocuk hükümlülerin çalıştırılması yalnızca meslek eğitimine yönelik
olur. Öğretim kurumlarına veya örgün eğitime devam eden çocuk ile genç
hükümlüler, öğretim yılı içinde atölye ve işyerlerinde çalıştırılmazlar.


(4) Bunların çalıştırılmalarında 5.6.1986 tarihli ve 3308 sayılı Meslekî
Eğitim Kanununun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.


 


Kurum dışında çalıştırma[7]


Madde 30- (1) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı
ceza infaz kurumlarında bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak
kazanmış hükümlüler, salıverilmelerinden sonra yaşamlarını sürdürecek meslek ve
sanatları öğrenmelerini sağlamak, çalışma ve üretme isteklerini geliştirmek
veya güçlendirmek, yeniden topluma kazandırmak ve iyileştirilmelerini temin
etmek amacıyla kurum dışındaki iş alanlarında çalıştırılabilirler.


(2) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ceza infaz kurumu görevlileri
gözetiminde, kapalı ceza infaz kurumunda bulunanlar ise iç ve dış güvenlik
görevlilerince alınacak tedbirler altında çalıştırılırlar.


(3) Çocuk eğitimevlerinde bulunan hükümlülerin, kurum dışında
çalıştırılmaları sırasında kurum görevlilerinin gözetimi ve muhafazası aranmaz.


(4) İş alanlarına sahip kuruluşların hükümlü çalıştırmaları teşvik
olunur.


(5) (Ek:14/4/2020-7242/22 md.)[8]
Açık ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden istekli olanlar, ceza
infaz kurumu görevlilerinin denetiminde, kamu kurum ve kuruluşlarının iş
alanlarında, geceleyin bu kurum ve kuruluşlar tarafından barındırılmak
suretiyle çalıştırılabilirler. Bu şekilde çalıştırılan süre, azami süre
sınırına bakılmaksızın 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri
uygulanmak suretiyle infaz edilecek süreye ilave edilir.  (Ek
cümle:1/7/2022-7417/45 md.) Bu hükümlülerin gündeliği, işyurtları
bünyesinde çalıştırılan usta hükümlülere ödenen gündelikten az olamaz.


(6) Hükümlülerin kurum dışında çalışma esasları ile beşinci fıkra
kapsamında çalıştırılacak hükümlülere uygulanmayacak kısıtlayıcı hükümler
Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte gösterilir.[9]



(7)  (Ek:1/7/2022-7417/45 md.) Bu madde kapsamında
çalıştırılan hükümlüler hakkında, 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal
Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 5 inci maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendinde belirtilen hükümler uygulanır. Bu durumda prim ödeme
yükümlülüğü, hükümlünün çalıştırıldığı kurum ve kuruluşlar tarafından yerine
getirilir.


Kurum hizmetinde çalıştırma


Madde 31- (1) (Değişik: 25/5/2005 - 5351/3 md.) İyi halli
hükümlüler, idare ve gözlem kurulu kararı ile kurum yönetimi tarafından
durumlarına uygun kurum içi hizmetlerde çalıştırılabilir. Çocuk hükümlüler,
kendi yaşam alanları veya eğitsel amaçlar dışında çalıştırılamazlar.


(2) Hükümlü, yöneticilerin ve görevlilerin kişisel işlerinde
çalıştırılamaz.


 


Ücret ve sosyal haklar


Madde 32- (1) Çalışan hükümlülere ürettiklerinden elde edilen
gelirden, çalışmaları karşılığı ücret ödenir ve bu hükümlüler sosyal haklardan
yararlandırılırlar.


(2) Sosyal güvenlik kurumlarına tâbi
olanlar ile bunların hak sahiplerine yapılan her türlü yardım ve giderler,
kendi mevzuatları çerçevesinde ilgili sosyal güvenlik kurumunca karşılanır.


 


YEDİNCİ
BÖLÜM


Ceza
İnfaz Kurumlarında Düzen ve Güvenlik


Kurumların iç güvenliği


Madde 33- (1) Kurumların iç güvenliği, Adalet Bakanlığına bağlı
infaz ve koruma görevlileri tarafından sağlanır. İç güvenlik görevlileri,
gerektiğinde dış güvenlik görevlileri ile işbirliği yapar.


(2) Açık kurumlar ile çocuk
eğitimevlerindeki idare ile infaz ve koruma görevlileri; firarların önlenmesi,
asayiş ve disiplinin sağlanması için gözetim ve denetimle yükümlüdürler.


(3) (Ek:
24/11/2016-6763/37 md.)Yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumları ile
diğer kapalı ceza infaz kurumlarının yüksek güvenlikli bölümlerinde kalan
tutuklu ve hükümlülerle ilgili olarak ceza infaz kurumlarında düzenlenen
tutanaklara, ilgili görevlinin açık kimliği yerine sadece sicil numarası
yazılır. Bu kapsamdaki kurum görevlilerinin ifadesine başvurulması hâlinde çıkarılan
davetiye veya çağrı kâğıdı görevlinin iş yeri adresine tebliğ edilir. Bu
kişilere ait ifade ve duruşma tutanaklarında adres olarak sadece iş yeri adresi
gösterilir.


 


Kapıların açılmaması ve temasın önlenmesi


Madde 34- (1) Kapalı ceza infaz kurumlarında oda ve koridor
kapıları kapalı tutulur. Kapılar aşağıdaki hâllerde açılır:


a) Kurum hekimine, revir, hamam ve berbere gitme, başka odaya nakil.


b) Hastane ve duruşmaya gönderme ve başka kuruma nakil.


c) Tahliye, ziyaret, arama, sayım,
denetim, eğitim, öğretim, spor ve iyileştirme çalışmaları, kurumda çalıştırma.


d) Kurullara çağrılma.


e) Ölüm, deprem veya yangın gibi olağanüstü hâller.


f) Cezaevi idaresince gerekli görülen hâller.


(2) Hükümlüler, yukarıda sayılan hâller dışında, diğer odalardaki hükümlüler
ve kurum görevlileri ile temasta bulunamazlar.


 


Oda ve eklentilerinde bulundurulabilecek kişisel eşyalar


Madde 35- (1) Kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan
hükümlülerin oda ve eklentilerinde bulundurabilecekleri veya
bulunduramayacakları kişisel eşya, gıda, tıbbî malzeme ve diğer ihtiyaç
maddeleri yönetmelikle düzenlenir.


 


Arama


Madde 36- (1) Kurumlarda, odalar ve eklentilerinde, hükümlülerin
üst ve eşyasında habersiz olarak her zaman arama yapılabilir. Her ay bir kez
mutlaka arama yapılır.


(2) Aramalar, gerektiğinde dış güvenlik görevlileri veya kolluk
kuvvetleriyle veya diğer kamu görevlilerince ortaklaşa gerçekleştirilebilir.


 


SEKİZİNCİ
BÖLÜM


Disiplin
Ceza ve Tedbirleri, Ödüllendirme


Disiplin cezalarının niteliği ve uygulama koşulları


Madde 37- (1) Hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşamın
sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, (…)[10] yönetmelikler ile
idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları,
kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre
Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır. (Ek cümle:14/4/2020-7242/23
md.) Hükümlünün duruşma, sağlık, eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici
olarak kurum dışında bulunduğu yerler de bu fıkranın uygulanması bakımından
kurum olarak kabul edilir.


(2) Suç oluşturan eylemlerden dolayı açılan kamu davası, disiplin
soruşturması yapılmasını ve cezanın uygulanmasını engellemez.


 


Disiplin cezaları ve tedbirleri


Madde 38- (1) Çocuklar haricindeki hükümlüler hakkında
uygulanabilecek disiplin cezaları ağırlık derecesine göre şunlardır:


a) Kınama.


b) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma.


c) Ücret karşılığı çalışılan işten yoksun bırakma.


d) Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama.


e) Ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma.


f) Hücreye koyma.


(2) Toplu, bedensel, zalimane, insanlık dışı veya küçültücü cezalar
disiplin cezası olarak uygulanamaz.


 


Kınama


Madde 39- (1) Kınama cezası, hükümlüye eyleminin kötü
niteliğinin ve uygunsuzluğunun açıklanması ve tekrarı durumunda doğuracağı
sonuçlara dikkatinin çekilmesidir.


(2) Kınama cezasını gerektiren eylemler şunlardır:


a) Mektuplarda tehdit, hakaret ve sövme gibi çirkin ifadeler kullanmak.


b) Hükümlü ve tutuklulara karşı edep ve nezakete aykırı şekilde konuşmak
veya davranışlarda bulunmak.


c) İdareden habersiz mektup göndermek.


d) Görevlilere hediye vermek veya buna kalkışmak.


e) Görevlilere herhangi bir taahhütte bulunmak.


f) İdarece belirtilen miktardan fazla para bulundurmak.


g) Hükümlü kimliğini yanında bulundurmamak.


h) Yatma plânına uymamak.


ı) Ceza infaz kurumlarının duvarlarına
yazı yazmak, resim yapmak veya afiş yapıştırmak.


j) İdarece verilen eşya ve benzeri şeyleri kötü kullanmak.


k) Kişisel temizliğe veya çevre temizliğine dikkat etmemek.


l) İdarece alınan sağlık önlemlerine uymamak.


m) Kurumda gereksiz gürültü yapmak.


 


Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma


Madde 40- (1) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma
cezası, hükümlünün bir aydan üç aya kadar süreyle kurumun kültürel ve spor etkinliklerine
katılmaktan yoksun bırakılmasıdır.


(2) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezasını gerektiren eylemler
şunlardır:


a) İdarenin izni olmaksızın yasak yerlere girmek.


b) Eğitim yerini terk etmek.


c) Eğitimi savsaklamak.


d) Olumsuz davranışa yönelik gruplaşmaya neden olmak veya bu amaca
yönelik gruba katılmak.


e) Kurum görevlilerine karşı uygunsuz söz sarf etmek veya davranışta
bulunmak.


f) Çıkar sağlamak amacıyla hükümlülere veya kurum görevlilerine eşya
vermek veya satmak.


g) Açlık grevi yapmak.


 


Ücret karşılığı çalışılan işten yoksun bırakma


Madde 41- (1) Ücret karşılığı çalışılan işten yoksun bırakma
cezası, hükümlünün kurum yönetiminde ücret karşılığı çalıştığı işten bir aydan
üç aya kadar yoksun bırakılmasıdır.


(2) Ücret karşılığı çalışılan işten
yoksun bırakma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:


a) İş elbisesini giymemek.


b) İş yerini izinsiz terk etmek.


c) İş yerindeki çalışma yönergelerine uymamak.


d) İşte gerekli özeni göstermemek veya işin gereği olan özeni
göstermemek.


e) Başkalarının ciddiyetle çalışmalarını engellemek.


f) İşte kullanılan aletleri ve gereçleri kasten bozmak.


g) İş yerini veya çalışanları dikkatsiz ve tedbirsiz davranışlarıyla
tehlikeye düşürmek veya bunlara ağır zarar vermek.


h) İşi kasten kötü yapmak veya gerektiği hâlde çalışmamak.


 


Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama


Madde 42- (1) Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma
veya kısıtlama cezası, hükümlünün bir aydan üç aya kadar mektup, faks ve
telgraf almak ve yollamaktan, televizyon izlemekten, radyo dinlemekten, telefon
etmekten ve diğer iletişim araçlarından yararlanmaktan tamamen veya kısmen
yoksun bırakılmasıdır.


(2) Bu cezayı gerektiren eylemler şunlardır:


a) Protesto amacıyla idarece verilen yemeği topluca almama eylemine
katılmak.


b) Kurum işyurdu yönetim kurulunca uygun görülen işte çalışmamak.


c) Herhangi bir şeyi protesto amacıyla veya idareye karşı toplu olarak
sessiz direnişte bulunmak.


d) Odalarda, eklentilerinde ve diğer alanlarda ilâç ve gıda maddesi stoku
yapmak.


e) Gereksiz olarak marş söylemek veya slogan atmak.


f) (Ek:14/4/2020-7242/24 md.) Kurum idaresine bildirilen telefon
numarası aracılığıyla ya da teknik müdahale ile başka bir hatta yönlendirme
yapmak suretiyle görüşme hakkı olmayan kişilerle görüşmek.


(3) Hükümlüye gelen mektup, faks ve
telgraflar, disiplin cezasının infazından sonra kendisine verilir. Aynı türden
olsa bile sonraki disiplin cezasının infazına bu işlem yapılmadan başlanamaz.


(4) Anne, baba, eş, çocuk ve
kardeşlerin ölüm veya ağır hastalıkları ile doğal afet hâllerinde yapılması
gereken haberleşmeler ve avukat ile ilişkilerde bu madde hükmü uygulanmaz.


 


Ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma


Madde 43- (1) Ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası,
hükümlünün bir aydan üç aya kadar ziyaretçi görüşüne çıkarılmamasıdır.


(2) Ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezasını gerektiren eylemler
şunlardır:


a) Sayım yapılmasına karşı çıkmak.


b) Aramaya karşı çıkmak.


c) Sevke, nakle veya bunlarla ilgili olarak alınacak tedbirlere karşı çıkmak.


d) Kurumda korku, kaygı veya panik yaratabilecek biçimde söz söylemek
veya davranışta bulunmak.


e) Hükümlülerin haberleşmelerini, ziyaretçileriyle görüşmelerini,
iyileştirme ve eğitim programları çerçevesinde eğitim ve spor, meslek
kazandırma ve işyurdu çalışmaları ile diğer sosyal ve kültürel faaliyetlere
katılmalarını, kurum hekimince muayene ve tedavi edilmelerini, avukat tayin
etmelerini, mahkemelere veya Cumhuriyet Başsavcılıklarına gitmelerini, kurum
görevlileri ile görüşmelerini, salıverilenlerin kurum dışına çıkmalarını her ne
suretle olursa olsun engellemek, hükümlü ve tutukluları bu fiillere teşvik
etmek, bu yolda talimat vermek, mevzuatın hükümlü ve tutuklulara tanıdığı sair
her türlü görüşme ve temas olanaklarını engellemek.


f) Kumar ve benzeri oyunlar oynamak veya oynatmak.


g) (Ek:
20/11/2017-KHK-696/101 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7079/95 md.) (İptal bent: Anayasa
Mahkemesinin 27/12/2023 tarihli ve E: 2018/96, K: 2023/222 sayılı Kararı ile)


 (3) Resmî ve yetkili merciler ile avukatlar ve yasal temsilcilerle
görüşmelerde bu madde hükmü uygulanmaz.


 


Hücreye koyma


Madde 44- (1) Hücreye koyma cezası, hükümlünün eylemlerinin
nitelik ve ağırlığına göre bir günden yirmi güne kadar, açık havaya çıkma hakkı
saklı kalmak üzere, geceli ve gündüzlü bir hücrede tek başına tutulması ve her
türlü temastan yoksun bırakılmasıdır.


(2) Bir günden on güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler
şunlardır:


a) Kurum tesislerine, araç ve gereçlerine zarar vermek.


b) Tünel kazmaya teşebbüs etmek.


c) Firara teşebbüs etmek.


d) Hükümlü ve tutukluları idareye karşı kışkırtmak veya isyana kalkışmak.


e) Hükümlü ve tutukluları daha az cezayı gerektiren şekilde kasten
yaralamak.


f) Hükümlü ve tutuklular üzerinde baskı kurarak çıkar sağlamak, özel
işleriyle başka işlerde kullanmak, bunlara kalkışmak veya bu amaçları
gerçekleştirmek için oluşturulan gruplara katılmak veya bunlarla dayanışma
içinde olmak.


g) Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna
uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi
ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak.


h) Sayım ve aramalar ile 43 üncü maddenin (e) bendinde belirtilen
faaliyetlere şiddet kullanarak engel olmak veya buna kalkışmak.


ı) Kurum görevlileri ile dış güvenlik görevlilerine rüşvet teklif etmek
veya vermeye kalkışmak.


j) Kurum görevlilerine hakaret veya tehditte bulunmak.


k) Kuruma, kurum görevlilerine veya hükümlü ve tutuklulara ait şeyleri
çalmak veya bunlara kasten zarar vermek.


l) İzin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek.


m) Hükümlü ve tutukluların beslenmelerini engellemek, açlık grevine ve
ölüm orucuna teşvik veya ikna etmek, bu yolda talimat vermek.


n) (Ek:14/4/2020-7242/25 md.) Kuruma alkol sokmak, kurumda alkol
bulundurmak veya kullanmak.


(3) Onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren
eylemler şunlardır:


a) İsyan çıkartmak.


b) Kuruma ağır zarar vermek.


c) Kasten yangın çıkarmak.


d) Adam öldürmek veya öldürmeye kalkışmak.


e) Hükümlü ve tutukluları kasten veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış
yaralamak ile görevlileri her türlü kasten yaralamak.


f) Cinsel saldırıda veya çocuklara karşı cinsel istismarda bulunmak, bu
suçlara kalkışmak veya cinsel tacizde bulunmak.


g) Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici,
yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici
gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz
ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak.


h) Görevlileri veya hükümlü ve tutukluları rehin almak.


ı) Firar etmek veya tünel kazmak.


j) Hükümlü ve tutuklular üzerinde baskı kurarak çıkar sağlamak, özel
işleriyle başka işlerde kullanmak, bunlara kalkışmak veya bu amaçları
gerçekleştirmek için nüfuz kullanarak grup oluşturmak.


k) Suç örgütlerine ait her türlü yayın, bez afiş, pankart, resim, sembol,
işaret ve benzeri eşyayı kurumların herhangi bir yerine asmak veya teşhir
etmek.


l) Suç örgütlerinin eğitim ve propaganda faaliyetlerini yapmak veya
yaptırmak.


m) Kurum görevlileri ile dış güvenlik görevlilerine rüşvet vermek.


(4) Hücre, yaşamsal gereksinmeleri karşılayacak biçimde düzenlenir.


(5) Hücreye konulan hükümlünün, resmî ve yetkili merciler ve avukat ile
görüşmesine engel olunmaz.


 


Çocuk hükümlüler hakkında uygulanabilecek disiplin tedbirleri


Madde 45- (1) Çocuk hükümlüler hakkında uygulanabilecek disiplin
tedbirleri, çocuğun disiplin cezası gerektiren eyleminin gerçekleşme riskinin
bulunması hâlinde bu riski ortadan kaldırmak veya soruşturma sürerken
giderilmesi güç ve imkânsız zararların doğmasını önlemek amacıyla uygulanan ve
ceza niteliği taşımayan koruma ve önleme amaçlı tedbirlerdir.


(2) Çocuklar hakkında uygulanabilecek disiplin tedbirleri şunlardır:


a) Teşvik esaslı ayrıcalıkları ertelemek.


b) Kaldığı odayı ve yatakhaneyi değiştirmek.


c) Bulunduğu kurumun başka bir kısmına nakletmek.


d) Meslek eğitiminin bütünlüğünü ve sürekliliğini bozmayacak şekilde
çalıştığı işyerini veya atölyeyi değiştirmek.


e) Belli yerlere girmesini yasaklamak.


f) Bazı eşyaları bulundurmasını veya kullanmasını yasaklamak.


 


Çocuk hükümlüler hakkında uygulanabilecek disiplin cezaları


Madde 46- (1) Uyarma: Çocuğa eyleminin niteliğinin kötü ve
uygunsuz olduğunun açıklanması ve tekrarı durumunda doğuracağı sonuçlara
dikkatinin çekilmesidir. Uyarma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:


a) Yatakhane, atölye, etüt salonu, kütüphane ve buna benzer yerlerde
sigara içmek.


b) Aynı alanı veya etkinliği paylaştığı arkadaşlarının rahatsız olmasına
neden olacak biçimde gürültü yapmak veya davranışlarda bulunmak.


c) Yattığı odayı ve yatma yerlerini izinsiz değiştirmek.


d) Yatma ve kalkma zamanına uymamak.


e) Sayımı geciktirmek veya geç çıkmak.


f) İzin alması gereken durumlarda diğer odalara izinsiz gitmek.


g) Yemek yeri varken odalarda yemek yemek, yiyecek bulundurmak.


h) Kurum görevlilerine, kurumu ziyaret eden kişilere, kurum dışında
katıldığı faaliyetlerin görevlilerine ve arkadaşlarına kaba veya saygısız
davranmak.


ı) Kişisel durumu, adresi ve buna benzer konularda kurum görevlilerini
yanlış bilgilendirmek, yalan söylemek.


j) Kılık ve kıyafetine, kişisel temizliğine dikkat etmemek.


k) Katıldığı etkinlikler ve derslerle ilgili olarak bulundurması gereken
araç ve gereçleri yanında bulundurmamak.


l) Kurum içinde katılması gereken faaliyetlere katılmamak, geç katılmak
veya katıldıktan sonra izinsiz ayrılmak.


m) Siyasî partilere, bu partilere bağlı yan kuruluşlara ait amblem,
rozet, yazı, slogan, bildiri, ilân, broşür ve buna benzer eşyaları bulundurmak,
asmak, teşhir etmek ya da üzerinde taşımak.


(2) Kınama: Çocuğun, daha önce uyarı cezası verilmesine sebep olan
davranışı ikinci kez tekrarlaması hâlinde, davranışının sonuçlarına ikinci kez
dikkatinin çekilmesidir.


(3) Onarma, tazmin etme ve eski hâle getirme: Disiplin cezası gerektiren
eylemin sonuçlarının, istekli olması koşulu ile çocuk tarafından onarma, tazmin
etme veya eski hâle getirme suretiyle giderilmesidir. Bu disiplin cezasını
gerektiren eylemler şunlardır:[11]


a) Başkasına ait eşyayı izinsiz almak, kullanmak.


b) İdarece alınan sağlık önlemlerine uymamak.


c) Çevre temizliğine dikkat etmemek, kurumu ve çevresini kirletmek.


d) Kişisel temizliğini veya kendi
yaşam alanının temizliğini yapmamakta ısrar etmek.


e) Kurum içindeki iş ve eğitim yerini izinsiz terk etmek.


f) Kuruma ait eşyayı usulüne uygun olmayan şekilde almak veya kullanmak.


g) İşini kasten kötü yapmak veya çalışması gerekirken çalışmamak.


h) İyileştirme ve eğitim faaliyetlerinde kendisine verilen ödev ve
görevleri yapmamak.


ı) Resmî kurumlardan, kurum kitaplığından, atölye ve derslik gibi
yerlerden aldığı kitap, araç ve gereçleri zamanında geri vermemek, eksik vermek
ve bunlara zarar vermek.


j) Dikkatsizlikle kurumun bina,
eklenti ve donanımları ile kuruma ait taşınır ve taşınmaz malları veya
başkasına ait herhangi bir eşyayı yakmak, kırmak veya hasara uğratmak.


k) Üzerinde bulundurulmasına izin verilmeyen veya bulundurabileceğinden
fazla eşya veya para bulundurmak.


l) Yasaklanmış her tür yayını kuruma veya kuruma bağlı yerlere sokmak
veya yanında bulundurmak.


m) Kurum eşyasına, kendisinin veya arkadaşlarının araç ve gereçlerine
ahlâk dışı, ideolojik veya siyasî amaç taşıyan resim, amblem ve benzerlerini
yapmak, yazılar yazmak ve asmak.


(4) Harcamalarına sınır koyma: Çocuğun daha önce onarma, tazmin etme ve
eski hâle getirme cezası verilmiş olan davranışı ikinci kez tekrarlaması
hâlinde çalışması karşılığında aldığı ücret ve ailesinden gelen paranın
haftalık harcama limitinin üçte birinin otuz gün süre ile kesilmesidir.


(5) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma: Çocuğun otuz güne kadar sosyal,
kültürel ve sportif faaliyetlere katılmaktan yoksun bırakılmasıdır. Bu disiplin
cezasını gerektiren eylemler şunlardır:


a) Kumar oynamak.


b) Kavga etmek.


c) Dikkatsiz davranışı sonucu
başkalarının güvenliğini veya sağlığını tehlikeye düşürmek.


d) Katıldığı kurum dışı faaliyetlerden zamanında dönmemek ve uyması
gereken koşullara uymamak.


e) Kullanması için kendisine verilen bir şeyi satmak veya başkasına
vermek.


f) Kurum veya dış güvenlik görevlilerine rüşvet vermek.


g) Suç örgütlerine ait her türlü yayın, bez afiş, pankart, resim, sembol,
işaret ve benzeri eşyayı kurumun herhangi bir yerine asmak veya teşhir etmek ya
da bulundurmak.[12]



h) Katıldığı faaliyetlerin akışını ve
düzenini engelleyici ve bozucu nitelikte kastî davranışlarda bulunmak,
faaliyeti yürüten kişinin uyarısına rağmen bu davranışlarına devam etmek.


ı) Arkadaşlarının verilen görevleri yapmasına engel olmak.


j) (Ek:14/4/2020-7242/26 md.) Başkasına ait eşyaya kasten zarar
vermek.


(6) Teşvik esaslı ayrıcalıkları geri alma: Çocuğun, daha önce bazı
faaliyetlere katılmaktan alıkoyma cezası verilmiş olan davranışı ikinci kez
tekrarlaması hâlinde, teşvik esaslı ayrıcalıkların otuz gün süre ile geri
alınmasıdır.


(7) İznin ertelenmesi veya ziyaretlerin kapalı şekilde yaptırılması:
Disiplin cezasını gerektiren eylemin niteliğine ve ağırlık derecesine göre
çocuğun izninin altmış güne kadar ertelenmesi veya kapalı ceza infaz
kurumlarında açık ziyaretlerin altmış güne kadar kapalı şekilde
yaptırılmasıdır. Bu disiplin cezasını gerektiren eylemler şunlardır:[13]



a) Diğer çocuklar üzerinde nüfuz kurmak ve husumet hislerini tahrike
çalışmak, imtiyaz ve menfaat hırsları yaratmak.


b) Her türlü bağımlılık yapıcı maddeyi kuruma getirmek, kullanmak,
bulundurmak, satmak, kullanmış olarak kuruma gelmek.


c) Başkalarına ait para ve eşyayı almak için zor kullanmak, haraç almak.


d) Taarruz ve firara yarayacak ve gerektiğinde bu işler için
kullanılabilecek madde ve aletleri yapmak, saklamak, bulundurmak.


e) İdareye ait olup kendisine
verilmemiş bulunan yatak, battaniye, karyola ve dolap gibi eşyayı zapt etmek
veya satmak ya da maddi menfaat karşılığı diğer çocuklara kullandırmak.13


f) Kurum görevlilerine hakaret etmek, karşı gelmek.


g) Başkalarının güvenliğini veya sağlığını tehlikeye sokan davranışlarda
bulunmak.


h) Mazeretsiz olarak izinden dönmesi gereken zamandan geç dönmek ve
uyması gereken koşullara uymamak.


ı) Kuruma yasak eşya sokmak, başkasına vermek veya satmak.


j) Okul, işyeri gibi gitmesi gereken bir yere gitmemek, katılması gereken
faaliyetlere katılmamak.


k) Hakaret veya iftira etmek, alçaltıcı söz söylemek veya davranışta
bulunmak, başkalarını bu tür davranışlara kışkırtmak.


l) Suç örgütlerinin propaganda ve eğitim faaliyetlerini yapmak veya
yaptırmak.


m) Kurum dışına izinsiz çıkmak.


n) Kurumca verilen kimlik kartında veya kendisine verilen her tür belgede
tahrifat yapmak, sahte belge düzenlemek, kullanmak.


o) İyileştirme ve eğitim faaliyetlerinin yapılmasına engel olmak,
katılanları faaliyetleri terk etmeye zorlamak veya kışkırtmak.


p) Kasten başkasını yaralamak.


r) (Ek:14/4/2020-7242/26 md.) Kurumda güvenlik amacıyla
oluşturulan teknik, mekanik veya elektronik cihaz ya da sistemleri kasten
etkisiz veya çalışamaz hâle getirmek yahut amacı dışında kullanmak.


(8) Kapalı ceza infaz kurumuna iade: Çocuğun, eyleminin nitelik ve
ağırlığına göre çocuk kapalı ceza infaz kurumlarına, bulunmadığı hâllerde
kapalı ceza infaz kurumlarının çocuklara ayrılan bölümlerine altı ay, bu
fıkrada sayılan disiplin eylemlerinin ikinci veya daha fazla tekrarı hâlinde
ise bir yıl süre ile iadesidir. Çocuk, bu fıkra dışında işlenen disiplin
suçları ve disiplin cezalarından dolayı çocuk kapalı infaz kurumuna iade
edilemez. Kapalı ceza infaz kurumuna iadeyi gerektiren eylemler şunlardır:[14]



a) Kurum içinde veya dışında başkasını neticesi sebebiyle ağırlaşmış
şekilde yaralamak ya da yaralayıcı, öldürücü her türlü âlet, silâh ve patlayıcı
madde kullanmak suretiyle herhangi bir kimseyi yaralamaya teşebbüs etmek,
yaralamak.14


b) Bir kimseyi rızası hilafına alıkoymak.


c) Şiddet ve tehdit ile kurum görevlilerinin görevini engellemek.


d) Firara teşebbüs etmek veya firar etmek.


e) Kasten kurumun bina, eklenti ve donanımları ile taşınır ve taşınmaz
mallarını yakmak veya yakmaya teşebbüs etmek, ağır hasar vermek.


f) Hükümlü ve tutukluları idareye karşı kışkırtmak, isyan çıkartmak veya
isyana teşebbüs etmek.


g) Adam öldürmek veya öldürmeye teşebbüs etmek.


h) Cinsel saldırı, çocukların cinsel istismarı ve cinsel tacizde bulunmak
veya bunlara teşebbüs ve bu tür davranışlara kışkırtmak.


ı) Görevlilere, diğer çocuklara işkence yapmak veya yaptırmak.


(9) Odaya kapatma cezası: Sekizinci
fıkrada belirtilen kapalı infaz kurumunda bulunan çocuğun, aynı fıkrada
belirtilen eylemlerde bulunması hâlinde, beş güne kadar açık havaya çıkma hakkı
saklı kalmak üzere, gece ve gündüz tek başına bir odada tutulmasıdır. Bu ceza,
çocuğun kurum görevlilerine istediği zaman ulaşmasına engel olunmayacak şekilde
uygulanır. Çocuk, cezanın infazı öncesinde, sırasında ve sonrasında doktor
kontrolünden geçirilir. Cezanın infazı sırasında çocuğun; ailesi, avukatı ve
yasal temsilcisiyle görüşmesine izin verilir.


 


Disiplin soruşturması


Madde 47- (1) (Değişik: 25/5/2005-5351/4 md.) Uyarma,
kınama ve bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezaları kurumun en üst amiri
tarafından verilir ve uygulanır.


(2) Hükümlülerin diğer disiplin cezalarını gerektiren eylemlerinin
öğrenilmesinden itibaren derhâl ve en geç beş gün içinde kurum en üst amirince
atanan bir görevli tarafından soruşturmaya başlanır.[15]



(3) (Değişik:14/4/2020-7242/27 md.)
Soruşturma en geç onbeş gün içinde tamamlanır. Firar hâlinde bu süre hükümlünün
yakalandığının öğrenildiği tarihte başlar. Düzenlenen rapor ve ekleri disiplin
kuruluna sunulur. Soruşturma süresi eylemin ve soruşturmanın niteliğine göre
infaz hâkiminin yazılı onayı ile yedi güne kadar uzatılabilir.


(4) Savunma alınmadan disiplin cezası verilemez. Haklarında disiplin
soruşturması yapılanlara, yüklenen eylemin niteliği ve sonuçları ile üç gün
içinde savunmalarını vermeleri, aksi hâlde bu haklarından vazgeçmiş
sayılacakları yazılı olarak bildirilir. Savunma yazılı olarak sunulabileceği
gibi sözlü olarak da yapılabilir. Sözlü savunma tutanakla saptanır. Türkçe
bilmeyenlerle, sağır ve dilsizlerin savunmaları tercüman aracılığıyla alınır.


(5) Disiplin cezaları disiplin kurulunca evrak üzerinden görüşülerek en
geç üç gün içinde karara bağlanır. Disiplin kurulu, yasada yazılı disiplin
cezası uygulanmasına veya disiplin cezası verilmesine yer olmadığına karar
verebilir. Disiplin kurulu kararları gerekçeli olarak yazılır ve kararda
şikâyet mercii ve süresi açıkça gösterilir.


(6) Disiplin kurulu kararı, haklarında soruşturma yapılanlara yönetim
tarafından derhâl tebliğ edilir.


(7) Kurumun iç düzenini ve hükümlülerin yaşam ve beden bütünlüklerinin
ciddî tehlike altında bulunması nedeniyle derhâl tedbir alınması zorunlu olan
hâllerde, kurumun en üst amiri 49 uncu maddede belirtilen tedbirleri almakla
beraber soruşturmayı başlatır. Bu hâlde infaz hâkimine bilgi verilir.


(8) (Ek:14/4/2020-7242/27 md.) Disiplin soruşturması hükümlünün
barındırıldığı ceza infaz kurumu disiplin kurulu tarafından yapılır. Hükümlünün
ceza infaz kurumu dışındaki eylemleri nedeniyle yapılacak disiplin
soruşturması, hükümlünün eylem öncesi en son barındırıldığı ceza infaz kurumu
disiplin kurulu tarafından yapılır.


 


Disiplin cezasını gerektiren eylemlerin tekrarı, disiplin cezalarının
infazı ve kaldırılması


Madde 48- (1) (İptal: Anayasa Mahkemesinin 3/10/2013
tarihli ve E.:2013/28, K.:2013/106 sayılı Kararı ile.)


(2) Bir eylemden dolayı verilen
disiplin cezası kesinleştikten sonra bu cezanın infazı tamamlanıp kaldırılması
için dördüncü fıkrada belirtilen süreler geçinceye kadar yeniden disiplin
cezasını gerektiren bir eylemde bulunan hükümlü hakkında, her defasında bir üst
ceza uygulanır.[16]


(3) Disiplin cezalarının infazı;


a) Hücreye koyma ve odaya kapatma cezasının infazına, infaz hâkiminin
onayı ile başlanır. Hücreye koyma ve odaya kapatma cezasına ilişkin diğer
hükümler saklı kalmak üzere, kesinleşen disiplin cezalarının infazına derhâl
başlanır. Birden fazla disiplin cezası verilmiş olması hâlinde, bu cezalar
kesinleşme tarihleri sırasına göre ayrı ayrı infaz edilir. Bir cezanın infazı
tamamlanmadan diğerinin infazına başlanmaz.[17]



b) Disiplin cezalarının tamamı infaz edilip kaldırılmadıkça koşullu
salıverilme işlemi yapılmaz, ancak bu süre hakederek salıverme tarihini
geçemez.


c) Hücreye koyma cezasına ilişkin disiplin cezalarının infazından önce ve
infazı sırasında hükümlü, hekim tarafından muayene edilir. İlgilinin bu cezaya
katlanamayacağı anlaşılırsa cezanın infazı sonraya bırakılır veya hekiminin
belirleyeceği aralıklarla infaz edilir. Koşullu salıverilme tarihine kadar
hükümlünün iyileşemeyeceğinin tam teşekküllü Devlet veya üniversite hastanesi
sağlık kurulu raporu ile saptanması hâlinde hücreye koyma cezası infaz edilmez;
yerine 44 üncü maddenin ikinci fıkrasının uygulandığı hâllerde iki ay, üçüncü
fıkrasının uygulandığı hâllerde dört ay süreyle ziyaretçi kabulünden yoksun
bırakma cezası uygulanır. Raporlar infaz dosyasına konulur.17


(4) İnfaz edildiği tarihten itibaren disiplin cezasının kaldırılmasında
ve iyi hâlin kazanılmasında aşağıda belirtilen süreler esas alınır;


a) Kınama cezası onbeş gün,


b) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası bir ay,


c) Ücret karşılığı çalışılan işten yoksun bırakma cezası üç ay,


d) Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama
cezası üç ay,


e) Ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası üç ay,


f) Hücreye koyma cezası 44 üncü maddenin ikinci fıkrasındaki hâllerde
altı ay, üçüncü fıkrasındaki hâllerde bir yıl,


g) Hücre cezasına karşılık ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası,
(f) bendinde belirtilen süre,


Sonunda disiplin cezası almamak ve iyi hâlli olmak koşuluyla (a) ve (b)
bentlerinde belirtilen cezalar kurum en üst amiri tarafından, diğer bentlerde
belirtilen cezalar, kurumun en üst amirinin önerisi ve disiplin kurulu
kararıyla kaldırılır.


(5) Çocuk hükümlüler hakkında verilen disiplin cezaları;


a) Uyarma ve kınama cezaları kararla birlikte,


b) Onarma, tazmin etme ve eski hâle getirme cezası yedi gün sonunda,


c) Harcamalarına sınır koyma cezası otuz gün sonunda,


d) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası otuz gün sonunda,


e) Teşvik esaslı ayrıcalıkları geri alma cezası otuz gün sonunda,


f) İznin ertelenmesi cezası altmış gün sonunda,


g) Kapalı ceza infaz kurumuna iade cezası altmış gün sonunda,


h) Odaya kapatma cezası doksan gün sonunda,


Kendiliğinden kalkmış sayılır. (a) bendi hariç, bu fıkradaki diğer
süreler karar tarihinden, firar hâlinde infaz tarihinden itibaren başlar.


(6) Çocuğun bulunduğu kurumun disiplin kurulu, kurum kurallarına uyma,
iyileştirme programında ilerleme veya verilen ceza ile amaçlanan sonucun
gerçekleşmesi durumunda, çocuk hakkında verilen disiplin cezasını süre koşulu
aranmaksızın her zaman kaldırabilir.[18]



 


Yönetim tarafından alınabilecek tedbirler


Madde 49- (1) Yönetim, disiplin soruşturması yapılan hükümlünün
odasını, iş ve çalışma yerini değiştirebilir, hükümlüyü kurumun başka kesimine
nakledebilir veya diğer hükümlülerden ayırabilir.


(2) Kurumun düzeninin ve kişilerin güvenliklerinin ciddî tehlikeyle karşı
karşıya kalması hâlinde, asayiş ve düzeni sağlamak için Kanunda açıkça
belirtilmeyen diğer tedbirler de alınır. Tedbirlerin uygulanması, disiplin
cezasının verilmesine engel olmaz.


 


Zorlayıcı araçların kullanılması


Madde 50- (1) Hiçbir hâlde zincir ve demire vurmak tedbir olarak
uygulanmaz. Kelepçe ve bedensel hareketleri kısıtlayıcı araçlar;


a) Yetkili makamın önüne getirildiğinde çıkarılmak kaydıyla, sevk ve
nakil sırasında kaçmayı önlemek için,


b) Hekimin talimat ve gözetiminde olmak üzere tıbbî nedenlerle,


c) Diğer kontrol usûllerinin
yetersizliği hâlinde hükümlünün kendisine veya başkalarına zarar vermesine veya
eşyayı tahrip etmesine engel olmak için kurum en üst amirinin emriyle,


Kullanılabilir.


(2) Çocuk hükümlüler için birinci fıkranın (a) bendi hükmü uygulanmaz.


 


Ödüllendirme


Madde 51 – (Değişik: 24/1/2013-6411/6 md.)


(1) Hükümlüler, kurum içindeki veya dışındaki genel durumları, eğitim ve
iyileştirme faaliyetlerine etkin katılımları, kurum düzenine karşı tutumları ve
kendilerine verilen işlerdeki gayretleri dikkate alınarak teşvik esaslı
ödüllerden yararlandırılabilirler.


(2) Bu madde hükümleri, çocuk hükümlüler için de geçerlidir.


(3) Hükümlülere verilebilecek ödüller şunlardır:


a) Kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan evli hükümlüler, en geç üç ayda
bir kez olmak üzere, üç saatten yirmidört saate kadar eşleri ile kurum veya
eklentilerinde ceza infaz kurumu personelinin yakın nezareti olmaksızın mahrem
şekilde görüştürülebilir.


b) Çocuk hükümlülere, en geç (…)[19]
ayda bir kez olmak üzere, üç saatten yirmidört saate kadar ana ve babasıyla
veya vasisiyle ya da ana veya babasıyla birlikte kardeşiyle kurum ya da
eklentilerinde ceza infaz kurumu personelinin yakın nezareti olmaksızın aile
görüşmesi yaptırılabilir.19


c) Haftalık ziyaret süresi iki saate kadar uzatılabilir.


d) Kapalı ziyaret yerine açık ziyaret yaptırılabilir.


e) Üst üste kullanılmayan en fazla üç
haftalık ziyaret süresi toplu olarak kullandırılabilir.


f) Haftalık telefonla görüşme süresi veya sayısı iki katına kadar
artırılabilir.


g) Sosyal, kültürel veya sportif etkinliklerden öncelikli veya daha uzun
süreli yararlanmaları sağlanabilir.


h) Haftalık harcama miktarı yarı oranında artırılabilir.


ı) Tek kişilik odalarda televizyon bulundurma imkânı verilebilir.


j) Hediye verilebilir.


k) Takdir belgesi veya tavsiye mektubu verilebilir.


l) (Ek:14/4/2020-7242/29 md.) Çocuk
hükümlüler için kurum bünyesinde gerçekleştirilen tören veya anma günü ya da
doğum günlerinde çocukların ailelerinin de etkinliklere katılması sağlanabilir.


m) (Ek:14/4/2020-7242/29 md.)
Çocuk hükümlünün yanında kalacağı bir yakınının olmaması nedeniyle
kullanamadığı özel izinler yerine kurum idaresinin uygun gördüğü gün kadar
eğitimevinin bulunduğu il sınırları içinde gündüzleri iznini geçirmesi ve gece
eğitimevinde kalması imkânı verilebilir.


n) (Ek:14/4/2020-7242/29 md.) Çocuk eğitimevinde kalan hükümlünün
hafta sonunda bir gün, kurum idaresinin uygun gördüğü süre kadar, kurum dışına
çıkmasına izin verilebilir.


o) (Ek:14/4/2020-7242/29 md.) Çocuk eğitimevinde kalan hükümlü,
kamu kurum ve kuruluşlarının gençlik kampı veya gençlik merkezi gibi imkânlarından
yararlandırılabilir.


(4) Ödüllendirme sisteminin usul ve esasları ile bu ödüllerden
yararlanmanın kapsam ve şartları, suç türleri dikkate alınarak yönetmelikle
belirlenir.


 


Şikâyet ve itiraz


Madde 52- (1) Disiplin cezalarına ve tedbirlerine karşı şikâyet ve
itiraz durumunda 16.5.2001 tarihli ve 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu
hükümleri uygulanır.


(2) Diğer mevzuattan kaynaklanan dilekçe ve şikâyet hakkı saklıdır.


 


DOKUZUNCU
BÖLÜM


Hükümlülerin
Nakilleri


Nakiller


Madde 53- (1) Hükümlüler, kendi istekleri veya toplu sevk,
disiplin, asayiş ve güvenlik, hastalık, eğitim, öğretim, suç ve yargılama yeri
nedenleriyle başka bir kuruma nakledilebilirler.


(2) Hükümlü nakilden önce aranır ve kurum hekimine, yoksa diğer bir resmî
hekime muayene ettirilir; muayene sonucu yola çıkarılamayacağı anlaşılanlar,
kurumun en üst amirince derhâl resmî bir sağlık kuruluşuna sevk edilir.
Mazeretinin, biri hastalığın uzmanı olmak üzere en az iki uzman hekimin
imzaladığı ve hastane başhekiminin onayladığı resmî rapor ile belgelenmesi
hâlinde nakil, mazeret ortadan kalkıncaya kadar geri bırakılır ve durum Adalet
Bakanlığına bildirilir.


 


Kendi istekleri ile nakil


Madde 54- (1) Hükümlülerin kendi istekleri ile bulundukları
kurumdan başka kurumlara nakledilebilmeleri için;


a) Gitmek istedikleri kurumlardan durumlarına uygun en az üç yeri
belirten bir dilekçe vermeleri,


b) Nakil giderlerini peşin olarak ödemeyi kabul etmeleri,


c) (Değişik:14/4/2020-7242/30 md.) Ceza infaz kurumlarında
bulunulması gereken sürenin üç aydan fazla olması,


d) İyi hâl göstermeleri, disiplin cezası almamış veya kaldırılmış olması,


e) İstekte bulunulan kurumda yer, kapsama gücü ve sınıfının uygun
bulunması ve tutukevi olmaması,


f) Mahkûmiyet sürelerine uygun hükümlülerin barındırıldığı bir kurum
olması,


g) Daha önce disiplin nedeniyle ayrılmak zorunda kaldıkları kurum
olmaması,


Gerekir. (Ek cümle : 24/1/2013-6411/7 md.) Çocuk hükümlüler ile
maddi durumunun yetersiz olduğunu belgelendiren hükümlüler bakımından bu
fıkranın (b) bendi uygulanmaz.[20]



(2) Bu hükümlüler nakledildikleri
kurumlarda, eğitim öğretim veya hastalık nedeniyle nakil hariç, bir yıl kalmak
zorundadırlar. Çocuklar bakımından bu süre altı ay olarak uygulanır.


 


Disiplin nedeniyle nakil


Madde 55- (1) Hükümlü, hücreye koyma cezasını gerektiren
eylemlerde bulunması hâlinde kurum yönetimince hakkında disiplin işlemi yapılır
ve kurum en üst amirinin istemi üzerine Bakanlıkça başka kurumlara
nakledilebilir. Disiplin cezaları yeni kurumlarda çektirilir.


(2) Bu hükümlüler nakledildikleri kurumlarda, mahkeme kararı, kurum
güvenliği, can güvenliği veya hastalık sebepleriyle nakil hariç, altı ay kalmak
zorundadırlar.


 


Zorunlu nedenlerle nakil


Madde 56- (1) Kurumların elverişsiz ve yetersiz kalması, kapsama
gücünün aşılması, kullanılamaz hâle gelmesi, asayiş, güvenlik, doğal afet,
yangın ve büyük onarım gibi zorunlu nedenlerle başka kurumlara nakledilmeleri
gerekli görülen hükümlüler, yargı çevresi dışında Adalet Bakanlığınca
belirlenen ve konumlarına uygun olan diğer kurumlara nakledilebilirler.


 


Hastalık nedeniyle nakil


Madde 57- (1) Hastaneye sevki zorunlu görülen hükümlü, bulunduğu
yere en yakın tam teşekküllü Devlet veya üniversite hastanesinin hükümlü
koğuşuna yatırılır.


(2) Bu hastanelere gönderilen hükümlülerin başka yerlerdeki hastanelere
sevki, sağlık kurulu raporuyla, acil ve yaşamsal tehlikesi bulunması hâlinde,
varsa biri hastalığın uzmanı olmak üzere iki uzman hekim tarafından verilip,
başhekim tarafından onaylanan ve hastalığın sebebi, tedavinin hangi sebeple
bulunduğu hastanede gerçekleştirilemediği, hastaya nerede ve ne tür bir tedavi
gerektiğini açıkça belirten bir raporla mümkündür. Bu durumda da en yakın ve
hükümlü koğuşu bulunan Devlet veya üniversite hastaneleri tercih edilir.


(3) Hükümlünün bu hastanelerde kontrol
ve tedavisinin devam edip etmeyeceğinin sağlık kurulu raporuyla
belgelendirilmesi gerekir; aksi hâlde hükümlü ait olduğu kuruma iade edilir.


(4) Hükümlü, acil hâller dışında özel sağlık kuruluşlarında tedavi
edilemez. Acil hâllerin varlığı hâlinde Adalet Bakanlığına bilgi verilir.


(5) Hükümlü, sağlık nedenleriyle bulunduğu kurumda kalmasının uygun
olmadığı, kurum hekiminin önerisi ve en üst amirinin isteği üzerine alınacak
sağlık kurulu raporuyla belirlendiği takdirde, başka kurumlara nakledilebilir.


 


Nakillerde alınacak tedbirler


Madde 58- (1) Hükümlülerin kuruma veya başka bir yere
götürülüp getirilmesi sırasında, halkla bir araya gelmelerine ve başkaları
tarafından görülmelerine engel olacak tedbirler alınır.


(2) Hükümlü, havalandırma ve ışık durumu yetersiz araçlarla, eziyet
verici veya onur kırıcı şekilde nakledilemez. Nakil sırasında alınacak
tedbirler, hükümlünün firarını önleyici ve yukarıdaki fıkrada yazılı engelleri
gerçekleştirici sınırları aşamaz, birbirleriyle ve görevlilerle herhangi bir
tartışmaya girmelerini engelleyici boyutları geçemez.


(3) (Değişik: 24/1/2013-6411/8 md.)
Çocuk eğitimevlerine nakiller kurum görevlisinin nezaretinde yapılır. Açık ceza
infaz kurumlarına nakiller ise kurum görevlisi olmaksızın yapılır. Bu hâlde
hükümlünün, aynı il sınırları içinde bulunan ceza infaz kurumları arasındaki
nakillerde aynı gün içinde; farklı illerde bulunan ceza infaz kurumları
arasındaki nakillerde ise kurum amirinin kırksekiz saati geçmeyecek şekilde
belirleyeceği süre içinde, nakledildiği açık ceza infaz kurumuna giriş yapması
gerekir. Belirlenen sürelerde açık ceza infaz kurumuna giriş yapmayan
hükümlüler hakkında 97 nci madde hükümleri uygulanır.


(4) Görevli nezaretinde yapılan nakiller sırasında hükümlünün iaşe ve
bedensel ihtiyaçları giderilir.[21]



 


ÜÇÜNCÜ
KISIM


Ceza
İnfaz Kurumunda Hükümlünün Hakları, Güvenceleri ve Kısıtlamalar


 


BİRİNCİ
BÖLÜM


Savunma
Haklarının Kullanılması, Kültür ve


Sanat
Etkinliklerine Katılma, İfade Özgürlüğü


Avukat ve noterle görüşme hakkı


MADDE 59.- (1) Hükümlü, avukatlık mesleğinin icrası çerçevesinde
avukatları ile vekâletnamesi olmaksızın en çok üç kez görüşme hakkına sahiptir.


(2) Avukat ve noter ile görüşme, meslek kimliklerinin ibrazı üzerine,
tatil günleri dışında ve çalışma saatleri içinde, bu iş için ayrılan görüşme
yerlerinde, konuşulanların duyulamayacağı, ancak güvenlik nedeniyle
görülebileceği bir biçimde yapılır.


(3) Avukatlar, vekâletnameleri olsa da aynı anda birden fazla hükümlü ile
görüşme yapamazlar.


(4) (Değişik: 3/10/2016-KHK-676/6
md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/6 md.) Görüşme sırasında; hükümlünün
avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar
ve aralarındaki konuşmaya ilişkin olarak kendilerinin tuttukları kayıtlar
incelenemez; hükümlünün avukatı ile yaptığı görüşme dinlenemez ve kayda
alınamaz.[22]


(5) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/6 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/6 md.) Türk
Ceza Kanununun 220 nci maddesinde ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü,
Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümlerinde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991
tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan mahkûm
olanların avukatları ile görüşmelerinde, toplumun ve ceza infaz kurumunun
güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğüne, terör örgütü veya diğer suç örgütlerinin
yönlendirildiğine, bu örgütlere emir ve tâlimat verildiğine veya yorumları ile
gizli, açık ya da şifreli mesajlar iletildiğine ilişkin bilgi, bulgu veya belge
elde edilmesi hâlinde, Cumhuriyet başsavcılığının istemi ve infaz hâkiminin
kararıyla, üç ay süreyle; görüşmeler teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak
kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla
görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına veya avukatın
hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki
konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir veya görüşmelerin gün ve
saatleri sınırlandırılabilir.[23]



(6) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/6 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/6 md.) İnfaz
hakimliği hükümlünün; kurallara uyumunu, toplum veya ceza infaz kurumu
bakımından arz ettiği tehlikeyi ve rehabilitasyon çalışmalarındaki gelişimini
değerlendirerek, kararda belirttiği süreyi üç aydan fazla olmamak üzere
müteaddit defa uzatabileceği gibi kısaltılmasına veya sonlandırılmasına da
karar verebilir.


(7) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/6 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/6 md.) Beşinci
fıkra kapsamına giren hükümlünün yaptığı görüşmenin, aynı fıkrada belirtilen
amaca yönelik yapıldığının anlaşılması hâlinde, görüşmeye derhal son verilerek,
bu husus gerekçesiyle birlikte tutanağa bağlanır. Görüşme başlamadan önce
taraflar bu hususta uyarılır.


(8) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/6 md.;
Aynen kabul: 1/2/2018-7070/6 md.) Hükümlü hakkında, yedinci fıkra uyarınca
tutanak tutulması hâlinde, Cumhuriyet başsavcılığının istemiyle hükümlünün
avukatlarıyla görüşmesi infaz hâkimince altı ay süreyle yasaklanabilir.
Yasaklama kararı, hükümlüye ve yeni bir avukat görevlendirilmesi için derhal
ilgili baro başkanlığına bildirilir. Cumhuriyet başsavcılığı baro tarafından
bildirilen avukatın değiştirilmesini baro başkanlığından isteyebilir. Bu fıkra
hükmüne göre görevlendirilen avukata, 23/3/2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 13 üncü
maddesine göre ücret ödenir.


(9) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/6 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/6 md.) İnfaz
hâkimi tarafından bu madde uyarınca verilen kararlara karşı 4675 sayılı Kanuna
göre itiraz edilebilir.


(10) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/6 md.;
Aynen kabul: 1/2/2018-7070/6 md.) Bu madde hükümleri 9 uncu maddenin üçüncü
fıkrasına göre yüksek güvenlikli ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler ile
beşinci fıkradaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya
sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler hakkında da uygulanır.[24]


(11) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/6 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/6 md.) Tutuklular
hakkında bu madde hükümlerine göre karar vermeye soruşturma aşamasında sulh
ceza hâkimi, kovuşturma aşamasında mahkeme yetkilidir.


(12) (Ek ibare: 25/5/2005-5351/5 md.) Türkiye Cumhuriyetinin taraf olduğu uluslararası sözleşmelere ve
karşılıklılık esasına uygun olmak koşuluyla, Yabancı ülkelerde haklarında
soruşturma veya kovuşturma yapılmakta olan, yabancı ülke veya uluslararası
yargı mercilerinde dava açmak isteyen, leh veya aleyhine açılmış davası olan
Türk vatandaşı veya yabancı uyruklu hükümlülerle yabancı uyruklu avukatları, bu
soruşturma ve kovuşturma, açılacak veya açılmış davalarla sınırlı olmak ve
vekâletname sunmak koşuluyla görüşebilirler. Vekâletnamesi olmayan yabancı
uyruklu avukatlar, hükümlü ile Türkiye barolarına kayıtlı bir avukatla birlikte
görüşme yapabilirler.[25]



 


Kültür ve sanat etkinliklerine katılma, ifade özgürlüğü


Madde 60- (1) Ceza infaz kurumlarında, olanaklar elverdiğince,
kültürün ve sanatın çeşitli dallarını temsil eden programlar hazırlanır ve
hükümlülerin bunlara katılmaları hususundaki usûller düzenlenir.


(2) Bu programların temel hedefi, hükümlülerin ifade yeteneklerini
geliştirmelerini ve bilgilerini artırmalarını sağlamaktır.


(3) Kurumun kültür ve sanat programları, Adalet Bakanlığınca belirlenen
esaslara göre kurum en üst amiri tarafından düzenlenir. Bu maksatla Devletin
kültür ve sanat işleriyle görevli kuruluşları gerekli yardımları yaparlar.


(4) Hükümlülerin ifade özgürlüğü
çerçevesinde gerçekleştirebilecekleri yayın etkinlikleri, kurumda çalışma
esaslarını düzenleyen hükümlere ve bu husustaki koşullara bağlıdır.


 


Kütüphaneden yararlanma


Madde 61- (1) Ceza infaz kurumlarında, kurumun büyüklüğüne göre,
kütüphane veya kitaplık oluşturulur. Kütüphanelerde veya kitaplıklarda verilen derslere
kaynaklık edecek kitapların yanı sıra olanaklar ölçüsünde hükümlülerin boş
zamanlarını değerlendirmelerini, okuma alışkanlığı edinmelerini ve kültür
bakımından ufuklarını geliştirmelerini sağlayacak kitaplar da bulundurulur.


(2) Hükümlüye kurum kütüphanesinden
yararlanma imkânı verilir. (Ek cümle:14/4/2020-7242/31 md.) Ayrıca,
hükümlüler kamu kurum ve kuruluşlarına bağlı kütüphanelerde bulunan ve 62 nci
maddedeki şartları taşıyan yayınlardan yararlandırılabilir.


(3) Bu hizmet, gezici kitaplıklarla da yerine getirilebilir.


 


Süreli veya süresiz yayınlardan yararlanma hakkı


Madde 62- (1) Hükümlü, mahkemelerce yasaklanmamış olması koşuluyla
süreli ve süresiz yayınlardan bedelini ödeyerek yararlanma hakkına sahiptir.


(2) Resmî kurumlar, üniversiteler, kamu kurumu niteliğindeki meslek
kuruluşları ile mahkemelerce yasaklanmamış olması koşuluyla Cumhurbaşkanınca
vergi muafiyeti tanınan vakıflar ve kamu yararına çalışan dernekler tarafından
çıkartılan gazete, kitap ve basılı yayınlar, hükümlülere ücretsiz olarak ve
serbestçe verilir. Eğitim ve öğretimine devam eden hükümlülerin ders kitapları
denetime tâbi tutulamaz.[26]



(3) (Değişik:14/4/2020-7242/32 md.)
Kurum disiplinini, düzenini veya güvenliğini bozan ya da tehlikeye düşüren,
hükümlülerin iyileştirilmesi amacına ulaşmayı zorlaştıran yahut müstehcen
haber, yazı, fotoğraf ve yorumları kapsayan hiçbir yayın hükümlüye verilmez.


(4) (Ek:14/4/2020-7242/32 md.) Basın İlân Kurumu aracılığıyla
resmî ilan ve reklam yayınlama hakkı bulunmayan gazeteler, ceza infaz kurumuna
kabul edilmez. Ancak ilan ve reklamın geçici süreyle kesilmesi hâli, bu hükmün
dışındadır. Yabancı dilde yayımlanmış gazete ve dergilerin ceza infaz kurumuna
kabul edilmesinde Adalet Bakanlığı yetkilidir.


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Günlük
Yaşamda Haklar ve Yükümlülükler


Hükümlünün barındırılması ve
yatırılması


Madde 63- (1) Tehlikeli hâli bulunan hükümlü ancak bir veya üç
kişilik odalarda, diğer hükümlüler ise kurumun fizikî yapısı, kapasite durumu
ve güvenlik gerekleri göz önüne alınarak cezaevi yönetimi tarafından
belirlenecek sayıda mahkûmun kalabileceği odalarda barındırılırlar.


(2) Her hükümlüye yöresel iklime uygun nitelikte tek tip yatak ve yeterli
sayıda yatak takımı verilir.


(3) Kadınların erkeklerle, hükümlülerin tutuklularla, çocukların
yetişkinlerle, örgüt veya çıkar amaçlı örgüt suçluları ile terör suçlularının
Kanunda sayılan hâller dışında bir araya gelmelerine ve bağlantı kurmalarına
izin verilmez.


(4) Oda ve kısımlarda iklim koşulları göz önüne alınarak yeterli yer,
ışık, ısınma, havalandırma ve hijyen sağlanır.


 


Hükümlünün giydirilmesi


Madde 64- (1) Muhtaç hükümlülere talepleri hâlinde, idare
tarafından iklime ve sağlığa uygun giysiler verilir.


(2) Hükümlülerin giysileri, iç ve dış güvenlik görevlilerinin giymekte
olduğu üniformalara benzer şekil ve renkte olamaz.


 


Hükümlünün bakıma muhtaç çocuklarının barındırılması


Madde 65- (1) Anaları hükümlü olup da dışarıda korumasına
bırakılacak kimsesi bulunmayan sıfır-altı yaş grubundaki çocuklar, analarının
yanında kalabilirler. Bu çocuklar gündüzleri ceza infaz kurumu bünyesindeki
veya Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu veya diğer kurum ve kuruluşlara
ait kreş ve gündüz bakımevlerinde barındırılırlar.


(2) Analarının yanında kalan çocuklara, yaş ve durumlarına ve
ihtiyaçlarına göre yiyecek ve içecek verilir.


(3) Üç yaşını doldurmuş çocuklar, hâkim kararıyla çocuk yuvalarına veya
yetiştirme yurtlarına yerleştirilebilirler. Bu çocukların belirlenecek bir
program ve usule göre zaman zaman analarıyla temasları sağlanır.


 


Hükümlünün telefon ile haberleşme hakkı


Madde 66- (1) Kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlüler,
Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte belirlenen esas ve usullere göre
idarenin kontrolündeki ücretli telefonlar ile görüşme yapabilirler. Telefon
görüşmesi idarece dinlenir ve kayıt altına alınır. Bu hak, tehlikeli hâlde
bulunan ve örgüt mensubu hükümlüler bakımından kısıtlanabilir.[27]



(2) Açık ceza infaz kurumları ile
çocuk eğitimevlerinde hükümlüler, ücretli telefonlarla serbestçe görüşme
yapabilirler.


(3) Açık ve kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlüler altsoy, üstsoy,
eş ve kardeşlerinin ölüm, ağır hastalık, salgın hastalık veya doğal afet
hâllerinde, kuruma ait telefon ve faks cihazından derhâl yararlandırılırlar.
Görüşmeler, tutanak ile belgelenir ve tutanaklar özel bir dosyada saklanır.[28]



(4) Hükümlüler açık ve kapalı ceza infaz kurumlarında, çocuk
eğitimevlerinde araç telefonu, telsiz telefon veya cep telefonu ve benzeri
iletişim araçlarını bulunduramaz ve kullanamazlar.


 


Hükümlünün radyo, televizyon
yayınları ile internet olanaklarından yararlanma hakkı


Madde 67- (1) Hükümlü, ceza infaz kurumlarında merkezî yayın
sistemi bulunduğu takdirde bu sisteme bağlı olarak radyo ve televizyon
yayınlarını izleme hakkına sahiptir.


(2) Merkezî yayın sistemi bulunmayan
kurumlarda, yararlı olmayan yayınların izlenmesini ve dinlenmesini engelleyecek
önlemler alınmak suretiyle bağımsız anten kullanılarak televizyon ve radyo
izlenmesine ve dinlenmesine izin verilir. Bu cihazlar, bedeli kendisi
tarafından ödenmek koşuluyla hükümlü adına kurumca satın alınır. Her ne biçimde
olursa olsun dışardan gelenler tarafından getirilen radyo, televizyon ve
bilgisayarlar kuruma alınmaz.


(3) Kapalı ve açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerinde ancak,
eğitim ve iyileştirme programları çerçevesinde kurum yönetimince belirlenen
yerlerde görsel ve işitsel eğitim araç ve gereçlerinin kullanımına izin
verilebilir. Eğitim ve iyileştirme programları gerekli kıldığı takdirde denetim
altında internetten yararlanılabilir. Hükümlü, odasında bilgisayar bulunduramaz.
Ancak, Adalet Bakanlığının uygun görmesi hâlinde eğitim ve kültürel amaçlı
olarak bilgisayarın ceza infaz kurumuna alınmasına izin verilebilir.


(4) Bu haklar, tehlikeli hâlde bulunan veya örgüt mensubu hükümlüler
bakımından kısıtlanabilir.


 


Hükümlünün mektup, faks ve telgrafları alma ve gönderme hakkı


Madde 68- (1) Hükümlü, bu maddede belirlenen kısıtlamalar dışında,
kendisine gönderilen mektup, faks ve telgrafları alma ve ücretleri kendisince
karşılanmak koşuluyla, gönderme hakkına sahiptir. (Ek cümle:17/6/2021-7328/7
md.) Hükümlü, usul ve esasları Adalet Bakanlığınca belirlenmek suretiyle,
gerekli teknik altyapının bulunduğu kurumlarda elektronik yöntemlerle de mektup
alıp gönderebilir.


(2) Hükümlü tarafından gönderilen ve kendisine gelen mektup, faks ve
telgraflar; mektup okuma komisyonu bulunan kurumlarda bu komisyon, olmayanlarda
kurumun en üst amirince denetlenir.


(3) Kurumun asayiş ve güvenliğini
tehlikeye düşüren, görevlileri hedef gösteren, terör ve çıkar amaçlı suç örgütü
veya diğer suç örgütleri mensuplarının haberleşmelerine neden olan, kişi veya
kuruluşları paniğe yöneltecek yalan ve yanlış bilgileri, tehdit ve hakareti
içeren mektup, faks ve telgraflar hükümlüye verilmez. Hükümlü tarafından
yazılmış ise gönderilmez.


(4) Hükümlü tarafından resmî makamlara veya savunması için avukatına
gönderilen mektup, faks ve telgraflar denetime tâbi değildir. (Ek
cümle:17/6/2021-7328/7 md.) Bu iletiler,
alıcısı dışındaki kişilerin erişimini engelleyici tüm tedbirler alınarak
hükümlünün talebine göre posta yoluyla veya elektronik ortamda alıcısına
ulaştırılabilir.


(5) (Ek:17/6/2021-7328/7 md.)
Kamu düzeninin korunması ile kişi, toplum ve kurum güvenliğinin sağlanması veya
suç işlenmesinin önlenmesi amacıyla terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya
örgüte üye olmak suçları ile örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlardan
mahkûm olan veya tehlikeli hâlde bulunan ya da dışarı ile iletişiminin kurum
güvenliği açısından tehlikeli olabileceği değerlendirilen hükümlülere gelen
veya bu hükümlüler tarafından gönderilen mektup, faks ve telgraflar dijital
olarak kaydedilebilir veya fiziki olarak saklanabilir. Bunlar, amacı dışında
kullanılamaz, kanunda açıkça belirtilen hâller dışında hiçbir kişi veya kurumla
paylaşılamaz, herhangi bir soruşturma veya kovuşturmaya konu edilmemiş ise en
geç bir yıl sonunda silinir veya imha edilir. Silme veya imha işlemi Cumhuriyet
savcısı tarafından denetlenir. Bu fıkra hükmü dördüncü fıkra bakımından
uygulanmaz.


 


Hükümlüye dışarıdan gönderilen hediyeyi kabul etme hakkı[29]


Madde 69- (Değişik:14/4/2020-7242/34 md.)


(1) Kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlü, iki ayda bir kez, ayrıca
dinî bayram, yılbaşı veya kendi doğum günlerinde dışarıdan gönderilen ve kurum
güvenliği için tehlikeli olmayan bir hediyeyi kabul etme hakkına sahiptir.
Çocuk ve altmış beş yaşını tamamlamış hükümlüler ile beraberinde çocuğu bulunan
kadın hükümlüler, idare ve gözlem kurulu tarafından alınacak karar
doğrultusunda belirtilen zaman dilimi dışında da hediye kabul edebilir. Bunun
esas ve usulleri yönetmelikle belirlenir.


 


Din ve vicdan özgürlüğü


Madde 70- (1) Hükümlü, ceza infaz kurumunda, mensup bulunduğu
dinin ibadetlerini, düzeni bozmayacak ve çalışmayı engellemeyecek biçimde
serbestçe yerine getirebilir ve ibadette kullanılan eşyayı, dinî yaşamı bakımından
zorunlu olan kitap ve eserleri temin ve bulunduğu yerlerde muhafaza edebilir.


(2) Hükümlünün, mensup bulunduğu dinin görevlilerince ziyaret edilmesine
ve onlarla iletişim kurmasına, kurum güvenliğini tehlikeye düşürmemek koşuluyla
izin verilir.


 


Hükümlünün muayene ve tedavi istekleri


Madde 71- (1) Hükümlü, beden ve ruh sağlığının korunması,
hastalıklarının tanısı için muayene ve tedavi olanaklarından, tıbbî araçlardan
yararlanma hakkına sahiptir. Bunun için hükümlü öncelikle kurum revirinde, mümkün
olmaması hâlinde Devlet veya üniversite hastanelerinin mahkûm koğuşlarında
tedavi ettirilir.


(2) (Ek: 28/3/2023-7445/24
md.) Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde yer alan
kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak
ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan hükümlü olanların tedavi
ve rehabilitasyon programlarına katılması zorunludur. Bu suçtan hükümlü olanlar
için tedavi ve rehabilitasyon programlarının uygulanacağı müstakil ceza infaz
kurumları açılabileceği gibi mevcut ceza infaz kurumlarının bir bölümü de bu
amaç için düzenlenebilir. Tedavi ve rehabilitasyon birimleri ile programlarının
asgari standartları Sağlık Bakanlığının uygun görüşü alınarak Adalet
Bakanlığınca belirlenir. Tedavi ve rehabilitasyon programlarının başarılı
olabilmesi amacıyla hükümlünün izin, ziyaret ve görüşme hakları uzman görüşü
doğrultusunda geçici olarak kısıtlanabilir. Başka bir suçtan hükümlü olup
uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlısı olduğu tespit edilen hükümlüler
hakkında da bu fıkra hükmü uygulanır.


 


Hükümlünün beslenmesi


Madde 72- (1) Hükümlüye Adalet ve Sağlık bakanlıklarınca birlikte
belirlenecek kalori esasına göre, sağlıklı ve güçlü kalması için nitelik ve
nicelik olarak besleyici, sağlık koşullarına uygun, makul çeşitlilikte, yaş,
sağlık, çalıştığı işin özelliği, dinî ve kültürel gerekleri göz önünde
tutularak besin verilir ve içme suyu sağlanır.


(2) Hükümlü, kendisine verilen günlük besin ve ihtiyaç maddeleri
dışındaki ihtiyaçlarını kurum kantininden sağlayabilir. Kantini bulunmayan
kurumlarda, bu maddeler, idarenin izin ve kontrolü altında dışardan
sağlanabilir.


(3) Hasta hükümlüye, kurum hekiminin belirleyeceği besinler verilir.


(4) Kurumda annesiyle birlikte kalan çocuklara ve süt emziren annelere
durumlarına uygun gıda verilir.


 


DÖRDÜNCÜ
KISIM


İyileştirme


 


BİRİNCİ
BÖLÜM


Bireyselleştirme


İyileştirme programlarının belirlenmesi


Madde 73- (1) Hükümlünün geçmişi, suçluluk nedenleri, suç sicili,
fizik yeteneği ve ruhsal yapısı, kişisel doğası, arz edebileceği tehlike
hâlleri, hapis cezasının süresi, salıverildikten sonraki beklentisi dikkate
alınarak, toplumun hukuka uygun hareket eden ve üretken bir üyesi olarak
yaşamını sürdürmesini sağlayacak ve bireysel ihtiyaçlarına uygun bir biçimde
iyileştirme programları uygulanır. Bu programların hazırlanması ve uygulanması
amacıyla ceza infaz kurumlarında eğitim ve psiko-sosyal hizmet servisleri
oluşturulur.


(2) Hükümlü, amaca uygun iyileştirme gereklerinin gerçekleştirilebileceği
kurumlara veya bölümlere yerleştirilir.


 


Hükümlülerin sayısı ve uygulanacak güvenlik tedbirleri


Madde 74- (1) Hükümlülerin yerleştirildikleri kurum veya
bölümlerde bireyselleştirmeyi mümkün kılacak sayıda bulundurulmalarına özen
gösterilir.


(2) İyileştirme programları uygulanan grupların özelliklerine göre
değişik güvenlik tedbirlerine yer verilir.


(3) Tehlikeli hâlde oldukları saptanan hükümlüler, bireyselleştirilmeleri
için yapılacak çalışmalarda on kişiyi aşacak biçimde gruplandırılamaz.


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Eğitim


Eğitim programları


Madde 75- (1) Ceza infaz kurumlarında bulunduğu süre içinde
hükümlüye, kişiliğini geliştirecek, eğitimini güçlendirecek, yeni beceriler
elde etmesini, suç işleme eğilimini yok etmeyi sağlayacak ve salıverilme
sonrasına hazırlayacak programlar uygulanır.


(2) Hükümlünün yaş, ceza süresi ve
yeteneklerine öncelik verilerek ekonomik ve kültür durumuna uygun biçimde
düzenlenen eğitim programları; temel eğitim, orta ve yüksek öğretim, meslek
eğitimi, din eğitimi, beden eğitimi, kütüphane ve psiko-sosyal hizmet konularını
kapsar.


 


Öğretimden yararlanma


Madde 76- (Değişik:14/11/2024-7532/18 md.)


(1) Açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerinde bulunan
hükümlülerin tüm öğretim türlerinden; diğer ceza infaz kurumlarında bulunan
hükümlülerin ise kurum içinde verilebilen yaygın, dışarıdan ve açık öğretim
programlarından yararlanmaları sağlanır.


(2) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, kurum içinde açılan
örgün öğretim programlarına kurum disiplin, düzen ve güvenliğini tehlikeye
düşürmeyecek şekilde, kurumsal kapasite ve imkânların uygunluğu ölçüsünde devam
edebilir. Yaş, eğitim düzeyi, engellilik durumu, sosyal ve ekonomik durum ile
benzeri ölçütlere göre ihtiyacı olan hükümlülere öncelik verilir.


(3) Kayıtlı olduğu eğitim kurumlarının ilgili mevzuatına göre gerekli
şartları taşıyan ve kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin sınavları,
kişi ve kurum güvenliği ile kurum disiplin ve düzeninin bozulmasını önleyici
tedbirler alınarak aşağıda belirtilen usule göre ceza infaz kurumu içinde
yapılır:


a) Kayıtlı oldukları ortaöğretim, ön lisans, lisans ve benzeri öğretim
programları kapsamındaki sınavlar ile mesleki yeterlilik gibi yazılı veya sözlü
sınavlar, ilgili kurum ile koordinasyon sağlanarak öncelikle çevrim içi, bunun
mümkün olmaması hâlinde ise ilgili eğitim kurumu görevlisinin gözetiminde yüz
yüze yapılır.


b) Hükümlüler, merkezî sınavlar ile açık öğretim kurumları sınavlarına,
sınav merkezi olarak belirlenen ceza infaz kurumlarında katılır.


(4) Kurum ve kuruluşlar ile üniversiteler, sınavlara ilişkin olarak
üçüncü fıkrada belirtilen konularda gerekli düzenlemeleri yapmak ve tedbirleri
almakla yükümlüdür.


(5) Açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerinde bulunan
hükümlülerin öğretimden yararlanması veya sınavlara katılması, hükümlünün;
başarısız olması, devamsızlık göstermesi, eğitim ve sınav alanlarında bu
Kanunda yazılı disiplin cezasını gerektiren eylemlerden birini gerçekleştirmesi
veya öğretim programının ceza infaz kurumunun işleyişine yer ve zaman
itibarıyla uygun olmaması hâlleri dışında engellenemez.


(6) Bu maddenin uygulanmasına ve sınavlara ilişkin usul ve esaslar Milli
Eğitim Bakanlığı ve Yükseköğretim Kurulunun görüşü alınarak Adalet Bakanlığınca
çıkarılan yönetmelikle belirlenir.


 


Dernekler, vakıflar, gönüllü kuruluşlar ve kamu kurum ve kuruluşları
ile ilişkiler


Madde 77- (1) Hükümlülerin iyileştirilme çabalarında başarıya
ulaşılması için dernekler, vakıflar ve gönüllü kişi ve kuruluşlar ile işbirliği
yapılabilir. Kamu kurum ve kuruluşları bu maksatla olanakları ölçüsünde,
gerekli yardımları yapmakla yükümlüdürler.


 


ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM


Sağlığın
Korunması ve Tıbbî Müdahâleler


Hükümlünün muayene ve tedavisi


Madde 78- (1) Kurumun sağlık koşullarının düzenlenmesi, hükümlünün
acil veya olağan muayene ve tedavisi kurumun hekimi tarafından yapılır. Genel
veya hastalık nedeniyle yapılan tüm muayene ve tedavi sonuçları, sağlık izleme
kartına işlenir ve dosyasında saklanır.


(2) Sağlık Bakanlığı ve Çalışma ve
Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile üniversitelerin sağlık kuruluşları, hükümlülerin
tedavileri bakımından gerekli yardımları yapmakla görevlidirler.


(3) Rızası olsa bile hiçbir hükümlü üzerinde tıbbî deney
yapılamaz.


 


Sağlık denetimi


Madde 79- (1) Kurum hekimi, kurumu ayda en az bir kez denetleyerek
genel ve özel önlem alınması gereken hastalıklar ile kurumda sağlık koşulları
yönünden alınması gereken önerileri içeren bir rapor düzenler ve kurum yönetimine
verir.


 


Hastaneye sevk


Madde 80- (1) Hükümlünün sağlık nedeniyle hastaneye
sevkine gerek duyulduğunda durum, kurum hekimi tarafından derhâl bir raporla
ceza infaz kurumu yönetimine bildirilir.


 


İnfazı engelleyecek hastalık hâli


Madde 81- (1) Kurum hekimi veya görevli hekim tarafından yapılan
muayene ve incelemeler sonucunda hükümlünün cezasını yerine getirmesine engel
olabilecek hastalığı saptanırsa durum, kurum yönetimine bildirilir.


 


Hükümlünün kendisine verilen yiyecek ve içecekleri reddetmesi


Madde 82- (1) Hükümlüler, hangi nedenle olursa olsun,
kendilerine verilen yiyecek ve içecekleri sürekli olarak reddettikleri
takdirde; bu hareketlerinin kötü sonuçları ile bırakacağı bedensel ve ruhsal
hasarlar konusunda ceza infaz kurumu hekimince bilgilendirilirler. Psiko-sosyal
hizmet birimince de bu hareketlerinden vazgeçmeleri yolunda çalışmalar yapılır
ve sonuç alınamaması hâlinde, beslenmelerine kurum hekimince belirlenen rejime
göre uygun ortamda başlanır.


(2) Beslenmeyi reddederek açlık grevi veya ölüm orucunda bulunan
hükümlülerden, birinci fıkra gereğince alınan tedbirlere ve yapılan çalışmalara
rağmen hayatî tehlikeye girdiği veya bilincinin bozulduğu hekim tarafından
belirlenenler hakkında, isteklerine bakılmaksızın kurumda, olanak bulunmadığı
takdirde derhâl hastaneye kaldırılmak suretiyle muayene ve teşhise yönelik
tıbbî araştırma, tedavi ve beslenme gibi tedbirler, sağlık ve hayatları için
tehlike oluşturmamak şartıyla uygulanır.


(3) Yukarıda belirtilen hâller dışında, bir sağlık sorunu olup da muayene
ve tedaviyi reddeden hükümlülerin sağlık veya hayatlarının ciddî tehlike içinde
olması veya ceza infaz kurumunda bulunanların sağlık veya hayatları için
tehlike oluşturan bir durumun varlığı hâlinde de ikinci fıkra hükümleri
uygulanır.


(4) Bu maddede öngörülen tedbirler, kurum hekiminin tavsiye ve yönetimi
altında uygulanır. Ancak, kurum hekiminin zamanında müdahale edememesi veya
gecikmesi hükümlü için hayatî tehlike doğurabilecek ise, bu tedbirlere ikinci
fıkrada belirtilen şartlar aranmaksızın başvurulur.


(5) Bu madde uyarınca hükümlülerin sağlıklarının korunması ve
tedavilerine yönelik zorlayıcı tedbirler, onur kırıcı nitelikte olmamak
şartıyla uygulanır.


 


DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM


Dışarıyla
İlişkiler


Hükümlüyü ziyaret


Madde 83- (1) Hükümlü, belgelendirilmesi koşuluyla eşi, üçüncü
dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile vasisi veya kayyımı tarafından
haftada bir kez ve ayrıca kuruma kabullerinde, zorunlu hâller dışında bir daha
değiştirilmemek üzere, ad ve adreslerini bildirdiği en fazla üç kişi tarafından,
yarım saatten az ve bir buçuk saatten fazla olmamak üzere çalışma saatleri
içinde ziyaret edilebilir. (Ek cümle: 24/1/2013-6411/9 md.) Çocuk
hükümlüler için ziyaret süresi bir saatten az, üç saatten fazla olmamak üzere
belirlenir.[30]



(2) Birinci fıkrada belirtilenler
dışındaki kimselerin ziyaretine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yazılı
olarak izin verilebilir.


(3) Görüşler, koşul ve süreleri Adalet Bakanlığınca hazırlanan
yönetmelikle kapalı ve açık olmak üzere iki biçimde yaptırılır.


(4) (Ek:17/6/2021-7328/8 md.) Önceden bilgilendirilmek suretiyle,
kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan ve terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek
veya örgüte üye olmak suçları ile örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlardan
mahkûm olan veya tehlikeli hâlde bulunan ya da dışarı ile iletişiminin kurum
güvenliği açısından tehlikeli olabileceği değerlendirilen hükümlülerin birinci
ve ikinci fıkra kapsamındaki kişilerle yapacakları görüşmeler, kamu düzeninin
korunması ile kişi, toplum ve kurum güvenliğinin sağlanması veya suç
işlenmesinin önlenmesi amacıyla kurum yönetimi tarafından dinlenebilir ve
elektronik cihazlar da dâhil olmak üzere kaydedilebilir. Bu fıkra uyarınca
tutulan kayıtlar, amacı dışında kullanılamaz ve kanunda açıkça belirtilen
hâller dışında hiçbir kişi veya kurumla paylaşılamaz. Bu kayıtlar herhangi bir
soruşturma ve kovuşturmaya konu edilmemiş ise en geç bir yıl sonunda silinir.
Silme işlemi Cumhuriyet savcısı tarafından denetlenir.


 


Yabancı hükümlüleri ziyaret


Madde 84- (1) Yabancı hükümlülerin, vatandaşı olduğu devletin
diplomatik temsilciliği veya konsolosluğunun ziyaret istemleri, mevzuatta
belirlenen esas ve usûllere uygun olarak geciktirilmeden yerine getirilir.


(2) Diplomatik temsilciliği veya konsolosluğu bulunmayan devletler
vatandaşlığındaki hükümlüler ile mülteci veya vatansız olan hükümlülerin,
yararlarını koruyan devletin diplomatik temsilciliği veya bu gibi kimseleri
koruma görevini üstlenmiş ulusal veya uluslararası kuruluşlarla
görüştürülmelerinde yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır.


(3) 83 üncü madde hükümleri saklıdır.


 


Adalet Bakanlığının ziyaret izni verme yetkisi[31]


Madde 85- (1) (Değişik: 8/8/2011-KHK-650/28 md.;İptal: Anayasa
Mahkemesinin 18/7/2012 tarihli ve E.: 2011/113 K.: 2012/108 sayılı Kararı ile.;
Yeniden düzenleme: 27/6/2013-6494/26 md.) Kurum, kurul ve kuruluşlar, heyet
hâlinde veya bireysel olarak ceza infaz kurumlarını ziyaret edebilmek ve
hükümlülerle görüşebilmek için Adalet Bakanlığından izin almak zorundadırlar.
Bilimsel araştırma yapanlarla görsel ve yazılı basın mensupları hakkında da bu
hüküm uygulanır. Adalet Bakanlığı talepte bulunan kişilerin hükümlüleri ziyaret
etmelerine de izin verebilir.


(2) Hükümlü, denetim amacıyla Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası
sözleşmelerle yetkisi kabul edilen kurum ve kuruluşların temsilcileri
tarafından gerekçesi belirtilmek suretiyle ve Adalet Bakanlığının izniyle
ziyaret edilebilir.


(3) Bu ziyaret ve görüşmelerde güvenliği tehlikeye düşürmeyecek tedbirler
kurum yönetimince alınır. Ziyaret ve görüşmeler yasal zorunluluk olmadıkça
kurum görevlilerinin gözetiminde yapılır.


(4) Güvenlik bakımından bir araya getirilemeyecek hükümlülerle toplu
görüşme yapılamaz. Önceden izin verilmiş olsa bile doğal afet, yangın ve
ayaklanma gibi olağanüstü durumlarda ziyaret ve görüşmeler ertelenebilir.


 


Ziyaret ve görüşlerde uyulacak esaslar


Madde 86- (1) Kapalı ve açık ceza infaz kurumlarına ziyaret veya
görüşe gelen resmî heyet ve özel kişiler, kurum güvenliğini tehlikeye sokacak
davranışlarda bulunamaz, kurum güvenliği için alınan ve uygulanan yasal ve
idarî tedbirlerin değiştirilmesini isteyemezler.


(2) Kurumun düzen ve güvenliğini, hükümlülerin sağlığını bozabilecek
nitelikteki eşya ve maddeler ile her türlü iletişim araçları ve taşıma izin
belgesi olsa da silâhlar kuruma sokulamaz. Ziyaret ve görüşlerde hükümlülere
para, kıymetli evrak ve eşya verilemez.


(3) Kurum görevlileri ve dış güvenlik görevlileri dahil olmak üzere,
sıfat ve görevi ne olursa olsun, ceza infaz kurumlarına girenler duyarlı
kapıdan geçmek zorundadır. Bu kişilerin üstleri metal dedektörle aranır;
eşyaları x-ray cihazından veya benzeri güvenlik sistemlerinden geçirilir,
ayrıca şüphe hâlinde elle aranır. Bu cihazların bulunmadığı yerlerde arama ve
kontrol elle yapılır. Ancak milletvekilleri, mülkî amirler, hâkim, Cumhuriyet
savcıları ve bu sınıftan sayılanlar, avukatlar, noterler, ceza infaz kurumları
ve tutukevleri kontrolörleri, izleme kurulu başkan ve üyeleri, uluslararası
sözleşmelerle yetkileri tanınmış kişi ve kuruluşların temsilcileri, ceza infaz
kurumu ve tutukevi koruma birlik komutanı ile kurum müdürünün üstleri ağır
cezayı gerektiren suçüstü hâlleri dışında elle aranamaz. Duyarlı kapı cihazının
ikazının sürmesi hâlinde bu kişiler ancak, elle aramayı kabul ettikleri
takdirde kuruma girebilirler. Ziyaret yerleri de ziyaret öncesi ve bitiminde
aranır.


(4) Ceza infaz kurumlarına giren avukatlarca savunmaya ilişkin olduğu yazılı
olarak beyan edilen belge ve dosyalar incelemeye tâbi tutulmaz.


(5) Konusu suç teşkil etmemekle birlikte ceza infaz kurumlarına sokulması
yasak olan her türlü eşya, çıkışta sahibine verilmek üzere idare tarafından
muhafaza altına alınır.


(6) Hükümlüler, odalarından çıkış ve dönüşlerinde ayrı yerlerde ve farklı
memurlarca üst ve eşya aramasına tâbi tutulurlar.


(7) Aramalarda insan onuruna saygı esastır.


(8) Ziyaret ve görüşlerde kurallara uymayan heyet ve kişilerin ziyaret ve
görüşmeleri sürdürmelerine derhâl son verilir. Suç oluşturan davranışlar,
ilgili idarî ve adlî makamlara bildirilir. Görüşme hakkına sahip özel kişilerin
kurum güvenliğinin korunması amacıyla alınan tedbirlere aykırı davranışları ve
istekleri nedeniyle görüşme hakları, kurumun en üst amirince bir aydan bir yıla
kadar kısıtlanabilir. Mevzuatın avukatlar bakımından getirdiği hükümler
saklıdır.


 


BEŞİNCİ
BÖLÜM


Beden
Eğitimi ve Boş Zaman Etkinlikleri


Beden eğitimi


Madde 87- (1) Hükümlünün toplumsal, ruhsal ve bedensel
gelişmelerini sağlamak amacıyla fizik ve ruhsal sağlık durumlarının elverdiği
ölçüde spor, beden eğitimi ve eğlendirici etkinliklere katılmasına müsaade
olunur ve olanaklar ölçüsünde yer ve araç sağlanır.


(2) Açık havada çalışmayan veya kapalı ceza infaz
kurumlarında bulunan hükümlüye, hava koşulları elverdiği ölçüde, günde en az
bir saat açık havada gezinmek olanağı verilir. Bu süre içerisinde bireysel spor
da yapılabilir. Kurum dışındaki etkinliklere açık ceza infaz kurumları ile
çocuk eğitimevlerinde bulunan hükümlüler katılabilirler.


 


Kütüphane ve kurslardan yararlanma


Madde 88- (1) Hükümlü, çalışma saatleri dışında ve belirlenecek
düzene göre idarece tertiplenen kurslara katılabilir ve kütüphaneden
yararlanabilir. Bu konudaki programlar uzmanların önerileri ve hükümlünün
istekleri dikkate alınarak kurum yönetimince belirlenir.


 


ALTINCI
BÖLÜM


Salıverilme
İçin Hazırlama


Hükümlülerin değerlendirilmesi ve iyi hâlin belirlenmesi


Madde 89- (Başlığı ile Birlikte Değişik:14/4/2020-7242/36 md.)


(1) Hükümlüler, ceza infaz kurumlarında bulundukları tüm aşamalarda, ceza
infaz kurumlarının düzen ve güvenliği amacıyla konulmuş kurallara uyup
uymadığı, haklarını iyi niyetle kullanıp kullanmadığı, yükümlülüklerini
eksiksiz yerine getirip getirmediği, uygulanan iyileştirme programlarına göre
toplumla bütünleşmeye hazır olup olmadığı, tekrar suç işleme ve mağdura veya
başkalarına zarar verme riskinin düşük olup olmadığı hususlarında idare ve
gözlem kurulu tarafından iyi hâlin belirlenmesine esas olmak üzere en geç altı
ayda bir değerlendirmeye tabi tutulur.


(2) Birinci fıkra uyarınca yapılacak değerlendirmede, infazın tüm
aşamalarında hükümlülerin katıldığı iyileştirme ve eğitim-öğretim programları
ile spor ve sosyal faaliyetler, kültür ve sanat programları, aldığı
sertifikalar, kitap okuma alışkanlığı, diğer hükümlü ve tutuklular ile ceza
infaz kurumu görevlileri ve dışarıyla olan ilişkileri, işlediği suçtan dolayı
duyduğu pişmanlığı, ceza infaz kurumu kuralları ile kurum bünyesindeki çalışma
kurallarına uyumu ve aldığı disiplin cezaları dikkate alınır.


(3) Toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör
suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti
kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı
işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından
mahkûm olanlar hakkında yapılacak açık ceza infaz kurumuna ayırmaya, denetimli
serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu salıverilmeye
ilişkin değerlendirmelerde idare ve gözlem kuruluna Cumhuriyet başsavcısı veya
belirleyeceği bir Cumhuriyet savcısı başkanlık eder. Ayrıca, idare ve gözlem
kuruluna Cumhuriyet başsavcısı tarafından belirlenen bir izleme kurulu üyesi
ile Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı il veya
ilçe müdürlükleri tarafından belirlenen birer uzman kişi katılır.


(4) İdare ve gözlem kuruluna Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı
ve Sağlık Bakanlığı ile izleme kurulundan katılan üyelere katıldıkları her bir
toplantı günü için memur maaş katsayısının (500) rakamı ile çarpılması sonucu
bulunacak miktarda huzur hakkı ödenir.


(5) Kanunlarda iyi hâlliliğin arandığı durumlarda, hükümlülerin tutum ve
davranışlarının değerlendirilmesi bakımından bu madde hükümleri uygulanır.


(6) Açık ceza infaz kurumuna ayırmaya,
denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ve koşullu
salıverilmeye ilişkin olarak tutum ve davranışları olumsuz değerlendirilen
hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye tabi tutulma süreleri bir yılı geçemez.


(7) İdare ve gözlem kurulu tarafından yapılacak değerlendirmelere esas
olacak ilkeler ve kurulun bu maddeye ilişkin çalışma usul ve esasları ile tutum
ve davranışları olumsuz değerlendirilen hükümlülerin yeniden değerlendirilmeye
tabi tutulma süreleri yönetmelikle düzenlenir.


 


Salıverilme öncesi için önlem ve ilişkiler


Madde 90- (1) Hükümlünün salıverildikten sonraki geleceğini
düzenlemeyi düşünmesini sağlayıcı tedbirler alınır ve toplumla uyumu ile
ailesinin çıkarları için bu konularda hizmet veren resmî ve özel kuruluş veya
kişilerle ilişki kurması doğrultusunda katkı ve yardımda bulunulur.


 


Hükümlüye iş bulmada yardım[32]


Madde 91- (1) Hükümlü, salıverildiğinde iş bulması veya kendi
işini kurması yönünde özendirilir. Bu konuda gönüllü kişi ve kuruluşlar ile resmî
kurumlarla işbirliği yapılır. Bu husustaki ayrıntılar Cumhurbaşkanınca
çıkarılan yönetmelikte gösterilir.


 


YEDİNCİ
BÖLÜM


İzinler


Kapalı ceza infaz kurumu dışına çıkma hâlleri


Madde 92- (1) Hükümlü; izin, hastaneye, Cumhuriyet Başsavcılığına
veya duruşmaya sevk, eğitim, öğretim, işyurdu, cezanın ertelenmesi,
salıverilme, nakil, deprem, sel gibi doğal afet ve yangın hâlleri dışında ve
yetkili makamca verilmiş yazılı bir emir olmadıkça kapalı kurumun dışına
çıkarılamaz. (Ek cümle: 15/8/2016-KHK-674/16 md.; Aynen kabul:
10/11/2016-6758/16 md.) (İptal cümle: Anayasa Mahkemesi’nin 22/9/2021 tarihli
ve E.: 2017/17, K.: 2021/59 sayılı Kararı ile.)


(2) (Ek: 25/5/2005-5351/6 md.) Terör ve örgüt faaliyeti
çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili olarak alınan bilgilerin doğruluğunun
araştırılması bakımından zorunlu görülen hâllerde, hükümlü veya tutuklular,
rızaları alınmak koşuluyla, ilgili makamın ve Cumhuriyet Başsavcılığının talebi
üzerine sulh ceza hâkimi kararı ile geçici sürelerle ceza infaz kurumundan
alınabilirler. Bu süreler, hükümlü veya tutuklu dinlendikten sonra işin
niteliğine göre, her defasında dört günü ve hiçbir surette onbeş günü geçmemek
üzere hâkim tarafından tayin olunur ve hükümlülük ve tutuklulukta geçmiş
sayılır. Ceza infaz kurumundan ayrılış ve dönüşlerinde hükümlü veya tutuklunun
sağlık durumu doktor raporu ile tespit edilir. Yer gösterme sırasında yapılan
işlemlere ilişkin belgelerin bir örneği ilgilinin dosyasında muhafaza edilmek
üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir.[33]



 


İzinler


Madde 93- (1) Yüksek güvenlikli ceza infaz kurumlarında bulunanlar
dışındaki hükümlülere mazeret izni, özel izin veya iş arama izni verilebilir.
İzinde geçen süreler hükümlülükte geçmiş sayılır.


(2) İzinlerin kullandırılması ile
ilgili ayrıntılar Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte gösterilir.32


 


Mazeret izni


Madde 94- (1) Hükümlülük süresinin onda birini iyi hâlle geçirmiş
olanlara hükümlünün isteği ile;[34]



a) Ana, baba, eş, kardeş veya çocuğunun ölümü nedeniyle ceza infaz kurumu
en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile,


b) Yukarıdaki bentte sayılan yakınlarından birisinin yaşamsal tehlike
oluşturacak önemli ve ağır hastalık hâllerinin veya deprem, su baskını, yangın
gibi felâketler nedeniyle zarara uğradıklarının belgelendirilmesi koşuluyla
kurum en üst amirinin görüşü, Cumhuriyet Başsavcılığının önerisi ve Adalet
Bakanlığının onayı ile,


Yol dışında on güne kadar mazeret izni verilebilir.


(2) (Değişik: 27/4/2012-6301/1 md.) Bu Kanunun 25 inci maddesi kapsamına
girenler hariç, yüksek güvenlikli ceza infaz kurumunda bulunanlar da dâhil
olmak üzere, güvenlik bakımından sakınca oluşturmaması koşuluyla tehlikeli
olmayan hükümlünün, dış güvenlik görevlisinin refakatinde bulunmak şartıyla,
talebi ve Cumhuriyet Başsavcısının onayıyla;


a) İkinci derece dahil kan veya kayın hısımlarından birinin ya da eşinin
ölümü nedeniyle cenazesine katılması için yol süresi dışında iki güne kadar,


b) Sağlık Kurulu raporu ile belgelendirilmesi şartıyla ana, baba, eş,
kardeş, çocuk ile eşin anne veya babasından birinin yaşamsal tehlike
oluşturacak önemli ve ağır hastalık hâllerinin bulunması nedeniyle bunlardan
her biri için (…)[35]
toplam iki defaya mahsus olmak üzere hasta ziyareti amacıyla yol süresi dışında
bir güne kadar,[36]



izin verilebilir. (Değişik ikinci cümle: 24/1/2013-6411/ 10 md.)
Hükümlünün, izin süresi içinde gece konaklaması gerektiği takdirde, kendi evi
veya (a) bendinde belirtilen bir yakınının evinde, güvenli görülen başka bir
yerde ya da gidilen yerde bulunan kapalı ceza infaz kurumunda kalmasına,
güvenlik hususu değerlendirilmek ve gerekli güvenlik tedbirleri alınmak
suretiyle, gidilen yerin valisi tarafından karar verilir. Yurt dışına çıkmasını
gerektirmesi durumunda hükümlüye, bu madde gereğince izin verilemez.


 


Özel izin


Madde 95- (1) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlarla kapalı
ceza infaz kurumunda olup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazananlara,
aileleriyle bağlarını sürdürmelerini veya güçlendirmelerini ve dış dünyaya
uyumlarını sağlamak amacıyla kurum en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet
Başsavcılığının onayı ile üç ayda bir, yol hariç yedi güne kadar izin
verilebilir. (Ek cümle:14/4/2020-7242/39 md.) Hastalık veya doğal afet
gibi zorunlu hâllerde bu izinler birleştirilerek kullandırılabilir.[37][38]



 


İş arama izni


Madde 96- (1) Ceza infaz kurumlarında hükümlülük sürelerinin en az
altı ayını kesintisiz geçirmiş ve koşullu salıverilmelerine bir ay kalmış
hükümlülere olağan yaşantılarına döndüklerinde uyum sorunu ile karşılaşmamaları
ve iş bulma olanakları sağlanmak üzere kurum en üst amirinin önerisi ve
Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile çalışma günleri içinde sekiz saate kadar
izin verilebilir.


 


İzinden dönmeme, geç dönme


Madde 97- (1) İzinden dönmeyen veya iki günden fazla bir
süre geçtikten sonra dönen hükümlüler hakkında Türk Ceza Kanununun 292 nci ve
izleyen maddelerinde yazılı hükümler uygulanır. (Ek cümle:14/4/2020-7242/40
md.) Salgın hastalık, doğal afet, savaş veya seferberlik durumunda bu
sebeplerden dolayı izinden dönemeyen veya geç dönen hükümlülere ceza verilmez.


(2) İzin süresini iki gün veya daha az bir süre geçiren hükümlüler
hakkında disiplin işlemi yapılır. (Mülga cümle:14/4/2020-7242/40 md.) (...)


(3) (Ek:14/4/2020-7242/40 md.) İzinden dönmeyen veya iki günden
fazla bir süre geçtikten sonra dönen hükümlüler ile firar eden hükümlülere bir
daha özel izin verilmez.


 


SEKİZİNCİ
BÖLÜM


İnfazla
İlgili Kararlar


Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya
çektirilecek cezanın hesabında duraksama


Madde 98- (Değişik:14/4/2020-7242/41 md.)


(1) a) Mahkûmiyet hükmünün yorumunda duraksama olursa veya sonradan
yürürlüğe giren kanun hükmünün Türk Ceza Kanununun 7 nci maddesi kapsamında
değerlendirilmesi gerekirse, hükmü veren mahkemeden,


b) Çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa ya da cezanın kısmen
veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülürse, infaz
hâkimliğinden,


duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi
için karar istenir.


(2) Birinci fıkra uyarınca yapılan
başvurular cezanın infazını ertelemez. Ancak, mahkeme veya infaz hâkimliği
olayın özelliğine göre infazın ertelenmesine veya durdurulmasına karar
verebilir.


 


Birden fazla hükümdeki cezaların toplanması


Madde 99- (1) Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden
bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka
başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107 nci maddenin uygulanabilmesi
yönünden infaz hâkimliğinden bir toplama kararı istenir. (Ek
cümle:14/4/2020-7242/42 md.) Adli para cezasından çevrilen ve ceza infaz
kurumunda infaz edilme aşamasına gelen hapis cezaları da toplama kararına dahil
edilir.[39]



 


Hastanede geçen sürenin cezadan indirilmesi


Madde 100- (1) Cezanın infazına başlandıktan sonra hastalık
nedeniyle hükümlünün ceza infaz kurumundan hastaneye kaldırılması hâlinde
burada geçirdiği süre, cezadan indirilir.


(2) Ancak, cezanın infazını durdurmak için hükümlü, hastalığına kasten
neden olmuşsa bu hükümden yararlanamaz. Bu hâlde Cumhuriyet savcısı infaz
hâkimliğinden bir karar verilmesini ister.[40]



 


İnfaz sırasında verilecek kararların mercii ve usulü


Madde 101- (1) Cezanın infazı sırasında, 98 ilâ 100 üncü maddeler
gereğince mahkemeden veya infaz hâkimliğinden alınması gereken kararlar duruşma
yapılmaksızın verilir. Karar verilmeden önce Cumhuriyet savcısı ve hükümlünün
görüşlerini yazılı olarak bildirmeleri istenebilir.[41]



(2) (Değişik:14/4/2020-7242/44 md.)
99 uncu madde gereğince cezaların toplanması gerektiğinde bu hususta hüküm
verme yetkisi, en fazla cezaya hükmetmiş bulunan mahkemenin bulunduğu yer infaz
hâkimliğine, bu durumda birden çok infaz hâkimliği yetkili ise son hükmü vermiş
olan mahkemenin bulunduğu yer infaz hâkimliğine aittir. En fazla cezanın;


a) Yargıtay tarafından ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilmesi hâlinde
Ankara infaz hâkimliğince,


b) Bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesi sıfatıyla
verilmesi hâlinde bölge adliye mahkemesinin bulunduğu il infaz hâkimliğince,


c) Bölge adliye mahkemesi tarafından duruşma açmak suretiyle verilmesi
hâlinde ise hükmü kaldırılan ilk derece mahkemesinin bulunduğu yer infaz
hâkimliğince,


bu hususta karar verilir.


(3) (Değişik:20/7/2017-7035/24 md.) Bu madde uyarınca verilen
kararlara karşı itiraz yoluna gidilebilir.


 


BEŞİNCİ
KISIM


Salıverilme
Öncesi ve Sonrası Hükümlüye ve Eski Hükümlüye Yardım


 


BİRİNCİ
BÖLÜM


İnfaz
Kurumuna Dış Yardımlar ve Hükümlüler Arası Yardımlaşmalar


İnfaz kurumuna dış yardımlar


Madde 102- (1) Hükümlülerin ceza infaz kurumlarından
salıverilmelerinden önce veya salıverilmelerinden sonra kişisel zorluklarını
aşmalarını, iyileştirilmelerini ve dışarıdaki yaşama uyumlarını sağlamak
amacıyla ilgili bakanlıklar, kamu kurum ve kuruluşları ile kamu tüzel kişileri
görev alanlarına giren konularda gerekli desteği ve hizmeti vermekle
yükümlüdürler.


(2) Bu konuda gönüllü kişi, kurum ve kuruluşlardan yardım alınabilir.


(3) Bu yükümlülük ve yardımların yöntem ve esasları Cumhurbaşkanınca
çıkarılan yönetmelikte belirlenir.[42]



 


Hükümlüler arası yardımlaşma


Madde 103- (1) Meslek ve sanatlarında becerili olan hükümlüler,
çalışma yeteneğine sahip ve istekli diğer hükümlülere, yönetimle işbirliği
yaparak ceza infaz kurumunda ve salıverilmelerinden sonraki yaşamlarında iş,
meslek veya sanat öğrenmelerini sağlamak amacıyla katkıda bulunabilirler.


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Denetimli
Serbestlik ve Yardım Merkezi ile Koruma Kurulları


Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri ile koruma kurulları


Madde 104- (1) Cezaları ertelenen, salıverilen veya haklarında
hapis cezası dışında herhangi bir tedbire hükmedilen hükümlülerin toplum içinde
izlenmesi, iyileştirilmesi, psiko-sosyal problemlerinin çözülmesi, salıverme
sonrası korunması ve yargılanan kişiler hakkında sosyal araştırma raporlarının
düzenlenmesi ve mağdurun korunması gibi görevleri yerine getirmek üzere
denetimli serbestlik ve yardım merkezleri kurulur.


(2) Salıverilme sonrasında hükümlülere iş sağlanması için koruma
kurulları kurulur.


(3) Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri ile koruma kurullarının
kuruluşu, çalışma yöntem ve esasları, ilgili kanununda düzenlenir.





İKİNCİ
KİTAP


Diğer
Cezalar, Tedbirler, Koşullu Salıverilme ve Tutukluluk


 


BİRİNCİ
KISIM


Diğer
Cezalar


 


BİRİNCİ
BÖLÜM


Kamuya
Yararlı Bir İşte Çalıştırma ve Adlî Para Cezalarının İnfazı


 


Kamuya yararlı bir işte çalıştırma


Madde 105- (1) Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının
(f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden
kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak iki saat
çalışması karşılığı bir gün olmak üzere bir kamu kurumunun veya kamu yararına
hizmet veren bir özel kuruluşun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır. (Ek
cümle:14/4/2020-7242/45 md.) Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en
fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.[43]



(2) (Değişik:14/4/2020-7242/45 md.) Denetimli serbestlik
müdürlükleri, bölgelerinde bulunan bu tür kurumlardan hükümlüleri ne suretle
çalıştırabileceklerine dair bilgi alırlar ve hizmetler listesini oluştururlar.


(3) (Mülga:14/4/2020-7242/45 md.)


(4) ( Mülga: 5/4/2012-6291/3 md.)


(5) (Mülga: 5/4/2012-6291/3 md.)


 


Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı[44]


Madde 105/A – (Ek: 5/4/2012-6291/1 md.)


(1) (Değişik:14/4/2020-7242/46 md.)
Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını
sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz
kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl
veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının
koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri
uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan
değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan
Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar
verilebilir. (Ek cümle:4/6/2025-7550/13 md.) Hükümlünün bu infaz usulünden yararlanabilmesi
için beş günden az olmamak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar ceza infaz
kurumunda geçirmesi gereken sürenin en az onda birini ceza infaz kurumunda
geçirmiş olması gerekir.


(2) (Değişik:14/4/2020-7242/46 md.) Açık ceza infaz kurumuna
ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza
infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri
gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci
fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler.


(3) Yukarıdaki fıkralarda düzenlenen infaz usulünden;[45]



a) Sıfır-altı yaş grubunda çocuğu bulunan ve koşullu salıverilmesine iki
yıl veya daha az süre kalan kadın hükümlüler,


b) Maruz kaldıkları ağır bir hastalık,
engellilik veya kocama nedeniyle hayatlarını yalnız idame ettiremeyen ve
koşullu salıverilmesine üç yıl veya daha az süre kalan hükümlüler,


diğer şartları da taşımaları hâlinde yararlanabilirler. Ağır hastalık,
engellilik veya kocama hâli, Adlî Tıp Kurumundan alınan veya Adalet
Bakanlığınca belirlenen tam teşekküllü hastanelerin sağlık kurullarınca
düzenlenip Adlî Tıp Kurumunca onaylanan bir raporla belgelendirilmelidir.


(4) (Değişik: 18/6/2014-6545/80 md.) Adli para cezasının
ödenmemesi nedeniyle, cezası hapse çevrilen hükümlüler yukarıdaki fıkralardaki
infaz usulünden yararlanamazlar.


(5) Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına
karar verilen hükümlünün, koşullu salıverilme tarihine kadar;


a) Kamuya yararlı bir işte ücretsiz olarak çalıştırılması,


b) Bir konut veya bölgede denetim ve gözetim altında bulundurulması,


c) Belirlenen yer veya bölgelere gitmemesi,


d) Belirlenen programlara katılması,


yükümlülüklerinden bir veya birden fazlasına tabi tutulmasına, denetimli
serbestlik müdürlüğünce karar verilir. Hükümlünün risk ve ihtiyaçları dikkate
alınarak yükümlülükleri değiştirilebilir. (Ek cümle: 28/3/2023-7445/25 md.) Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde yer alan kullanmak
için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya
da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan hükümlü olanlar ayrıca
tedavi ve rehabilitasyon programlarına katılma yükümlülüğüne tabi tutulur.


(6) Hükümlünün;[46]



a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği
denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi,


b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün
hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin
bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına
uymamakta ısrar etmesi,


c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi,


hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu
salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna
gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi
tarafından karar verilir.


(7) (Yeniden Düzenleme:14/4/2020-7242/46
md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan
sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla
hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması
hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi
tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar
verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı,
davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının
infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi
tarafından karar verilir.


(8) Denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin
bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeyenler ile (…)[47]
ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın
Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk
Ceza Kanununun 292 nci ve 293 üncü maddelerinde yazılı hükümler uygulanır.


(9) Yükümlülüklerin gereklerine ve
denetim planına uygun davranan hükümlünün koşullu salıverilmesi hakkında
denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından hazırlanan gerekçeli rapor, 107 nci
ve 108 inci maddeler uyarınca işlem yapılmak üzere ilgili mahkemeye gönderilir.


(10) Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezaların infazına ilişkin
esas ve usuller yönetmelikle düzenlenir.


 


Adlî para cezasının infazı


Madde 106- (1) Adlî para cezası, Türk Ceza Kanununun 52 nci
maddesinin birinci fıkrasında belirtilen usule göre tayin olunacak bir miktar
paranın Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.


(2) Adlî para cezasını içeren ilâm Cumhuriyet Başsavcılığına verilir.
Cumhuriyet savcısı otuz gün içinde adlî para cezasının ödenmesi için hükümlüye
20 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir ödeme emri tebliğ eder.


(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/81 md.) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme
emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet
savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına
çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya
yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az
iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik
müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli
serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde,
çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza
infaz kurumunda yerine getirilir.


(4) (Değişik: 26/2/2008-5739/5 md.) Çocuklar hakkında hükmedilen
adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde
onbirinci fıkra hükmü uygulanır.


(5) Adlî para cezasının hapse çevrileceği mahkeme ilâmında yazılı olmasa
bile üçüncü fıkra hükmü Cumhuriyet Başsavcılığınca uygulanır.


(6) Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre
içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri
kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir. İlk
taksidin süresinde ödenmemesi hâlinde, verilen ikinci takside ilişkin izin
hükümsüz kalır.


(7) Adlî para cezası yerine çektirilen hapis süresi üç yılı geçemez.
Birden fazla hükümle adlî para cezalarına mahkûmiyet hâlinde bu süre beş yılı
geçemez.


(8) (Değişik: 18/6/2014-6545/81 md.) Hükümlü, hapis yattığı veya
kamuya yararlı işte çalıştığı günlerin dışındaki günlere karşılık gelen parayı
öderse hapisten çıkartılır veya kamuya yararlı işte çalıştırılma sona erer.


(9) (Değişik: 26/2/2008-5739/5 md.) 16 ncı madde hükümleri saklı
kalmak üzere, adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun
infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz. Hapse çevrilmiş olmasına
rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır.[48]



(10) (Mülga: 26/2/2008-5739/5 md.)


(11) İnfaz edilen hapsin veya kamuya yararlı işte çalışmanın süresi, adlî
para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının
tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna
verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.[49]



 


İKİNCİ
BÖLÜM


Koşullu
Salıverilme, Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve


Denetimli
Serbestlik Tedbiri


Koşullu salıverilme[50]


Madde 107- (1) Koşullu salıverilmeden yararlanabilmek için
mahkûmun kurumdaki infaz süresini iyi hâlli olarak geçirmesi gerekir.


(2) Ağırlaştırılmış müebbet hapis
cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm
edilmiş olanlar yirmidört yılını, diğer süreli hapis cezalarına mahkûm edilmiş
olanlar cezalarının yarısını infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu
salıverilmeden yararlanabilirler. (Ek cümleler:14/4/2020-7242/48 md.)
Ancak, Türk Ceza Kanununun;[51]


a) Kasten öldürme suçlarından (madde 81, 82 ve 83) süreli hapis cezasına
mahkûm olanlar,


b) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan (madde 87, fıkra iki,
bent d) süreli hapis cezasına mahkûm olanlar,


c) İşkence suçundan (madde 94 ve 95) ve eziyet suçundan (madde 96) süreli
hapis cezasına mahkûm olanlar,


d) Cinsel saldırı (madde 102, ikinci fıkra hariç), reşit olmayanla cinsel
ilişki (madde 104, ikinci ve üçüncü fıkra hariç) ve cinsel taciz (madde 105)
suçlarından süreli hapis cezasına mahkûm olanlar,


e) Cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlardan (madde 102, 103, 104 ve
105) hapis cezasına mahkûm olan çocuklar,


f) Özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlardan (madde 132, 133,
134, 135, 136, 137 ve 138) süreli hapis cezasına mahkûm olanlar,


g) Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan (madde 188)
hapis cezasına mahkûm olan çocuklar,


h) Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçlarından (madde 326 ilâ
339) süreli hapis cezasına mahkûm olanlar,


cezalarının üçte ikisini infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu
salıverilmeden yararlanabilirler. Ayrıca, suç işlemek için örgüt kurmak veya
yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlar ile Terörle
Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan mahkûm olan çocuklar ile 1/1/1983
tarihli ve 2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat
Teşkilatı Kanunu kapsamına giren suçlardan mahkûm olanlar hakkında koşullu
salıverilme oranı üçte iki olarak uygulanır.


(3) Koşullu salıverilme için infaz kurumunda geçirilmesi gereken süre;


a) Birden fazla ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına veya
ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile müebbet hapis cezasına mahkûmiyet
hâlinde otuzaltı,


b) Birden fazla müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde otuz,


c) Bir ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına
mahkûmiyet hâlinde en fazla otuzaltı,


d) Bir müebbet hapis cezası ile süreli
hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla otuz,


e) Birden fazla süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla
yirmisekiz,


Yıldır.


(4) Suç işlemek için örgüt kurmak veya
yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet
hâlinde; ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuzaltı
yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, süreli hapis
cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının üçte ikisini infaz kurumunda çektikleri
takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler. (Ek
cümle:14/4/2020-7242/48 md.) Koşullu salıverilme oranı üçte ikiden fazla
olan suçlar bakımından ise tabi oldukları koşullu salıverilme oranı uygulanır.
Ancak, bu süreler;[52]


a) Birden fazla ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına veya
ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile müebbet hapis cezasına mahkûmiyet
hâlinde kırk,


b) Birden fazla müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde otuzdört,


c) Bir ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına
mahkûmiyet hâlinde en fazla kırk,


d) Bir müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde
en fazla otuzdört,


e) Birden fazla süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla
otuziki,


Yıldır. (Ek cümle:22/7/2010 - 6008/9 md.) Bu fıkra hükümleri
çocuklar hakkında uygulanmaz.


(5) Koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onbeş
yaşını dolduruncaya kadar infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak
dikkate alınır.[53]



(6) Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi,
yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken süre kadardır.
Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez.[54]


(7) Hükümlü, denetim süresinde, infaz kurumunda öğrendiği meslek veya
sanatı icra etmek üzere, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya
sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında, ücret karşılığında
çalıştırılabilir.


(8) Onsekiz yaşından küçük olan hükümlüler, denetim süresinde
eğitimlerine, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir kurumda devam ederler.



(9) İnfaz hâkimi, denetim süresinde hükümlüye rehberlik edecek bir uzman
kişiyi görevlendirebilir. Bu kişi, kötü alışkanlıklar edinebileceği çevrelerden
uzak kalması ve sorumluluk bilinciyle iyi bir hayat sürmesini temin hususunda
hükümlüye öğütte bulunur; eğitim gördüğü kurum yetkilileri veya yanında
çalıştığı kişilerle görüşerek, istişarelerde bulunur; hükümlünün davranışları,
sosyal uyumu ve sorumluluk bilincindeki gelişme hakkında üçer aylık sürelerle
rapor düzenleyerek infaz hâkimine verir. (Ek cümleler:14/4/2020-7242/48 md.)
İnfaz hâkimi ayrıca, iki yılı geçmemek üzere denetim süresi içinde hükümlünün
denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenecek yükümlülüklere tabi tutulmasına
karar verebilir. Bu karar gereğince denetimli serbestlik müdürlüğü, risk ve
ihtiyaçlarını dikkate alarak hükümlüyü;[55]


a) Belirli bir bölgede denetim ve gözetim altında bulundurma,


b) Belirlenen yer veya bölgelere gitmeme,


c) Belirlenen programlara katılma,


yükümlülüklerinden bir veya birden fazlasına tabi tutar. Denetimli
serbestlik müdürlüğü hükümlünün risk ve ihtiyaçlarını dikkate alarak
yükümlülükleri değiştirebilir.


(10) İnfaz hâkimi, koşullu salıverilen hükümlünün kişiliğini ve topluma
uyumdaki başarısını göz önünde bulundurarak; denetim süresinin, denetimli
serbestlik tedbiri uygulanmadan veya herhangi bir yükümlülük belirlemeden
geçirilmesine karar verebileceği gibi, denetimli serbestlik tedbiri
uygulanmasını veya belirlenen yükümlülükleri denetim süresi içinde
kaldırabilir.[56]



(11) (Değişik:14/4/2020-7242/48 md.) Hükümlünün koşullu
salıverilmesi hakkında ceza infaz kurumu idaresi tarafından hazırlanan
gerekçeli rapor, infaz işlemlerinin yapıldığı yer infaz hâkimliğine verilir.
İnfaz hâkimi, bu raporu uygun bulursa hükümlünün koşullu salıverilmesine dosya
üzerinden karar verir; raporu uygun bulmadığı takdirde gerekçesini kararında
gösterir. Bu kararlara karşı itiraz yoluna gidilebilir.


(12) Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını
gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere,
infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu
salıverilme kararı geri alınır.[57]



(13) Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün;[58]



a) Sonraki suçu işlediği tarihten
itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki
işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin,


b) (Değişik: 25/5/2005-5351/8 md.) Yükümlülüklerine aykırı
davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme
tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla ihlalin niteliğine göre takdir
edilecek bir sürenin,


Ceza infaz kurumunda aynen çektirilmesine
karar verilir. Koşullu salıverilme kararının geri alınmasından sonra aynı
hükmün infazı ile ilgili bir daha koşullu salıverilme kararı verilmez.


(14) Denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi hâlli olarak geçirildiği
takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır.


(15) (Değişik: 20/7/2017-7035/25 md.) Hükümlü, geri kalan süre
içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkûm edilirse ya da
bağlı tutulduğu yükümlülükleri yerine getirmezse hükmü veren ilk derece
mahkemesinin bulunduğu yer infaz hâkimliği, cezaların toplandığı hâller ile
hükmün bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmiş olması hâlinde
ise 101 inci maddenin ikinci fıkrasına göre belirlenen infaz hâkimliği
tarafından koşullu salıverilme kararının geri alınmasına dosya üzerinden karar
verilir. Bu kararlara karşı itiraz yolu açıktır.[59]



(16) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun
İkinci Kitap, Dördüncü Kısım, "Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar"
başlıklı Dördüncü Bölüm, "Anayasal Düzene ve Bu Düzenin İşleyişine


Karşı Suçlar" başlıklı Beşinci Bölüm, "Milli Savunmaya Karşı
Suçlar" başlıklı Altıncı Bölüm altında yer alan suçlardan birinin bir
örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi dolayısıyla ağırlaştırılmış müebbet
hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz.


 


Mükerrirlere ve bazı suç faillerine
özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri[60]


Madde 108- (1) Tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm
olunan;[61]



a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının otuzdokuz yılının,


b) Müebbet hapis cezasının otuzüç yılının,


c) (Ek:14/4/2020-7242/49 md.) Birden fazla süreli hapis cezasına
mahkûmiyet hâlinde en fazla otuziki yılının,


d) Süreli hapis cezasının üçte ikisinin,


İnfaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu
salıverilmeden yararlanılabilir. (Ek cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Ancak,
koşullu salıverilme oranı üçte ikiden fazla olan suçlar bakımından tabi
oldukları koşullu salıverilme oranı uygulanır.


(2) Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar,
tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz. (Ek cümle:4/6/2025-7550/14
md.) İkinci defa tekerrür halinde bu fıkra hükmü
uygulanmaz.


(3) İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda
birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır. (Ek cümle:4/6/2025-7550/14
md.) Ancak, süreli hapis cezaları bakımından koşullu
salıverilme oranı dörtte üç olarak uygulanır. (Ek
cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür
hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir.[62]


(4) İnfaz hâkimi, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından
sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler.[63]



(5) Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu
salıverilmeye ilişkin hükümler uygulanır.


(6) İnfaz hâkimi, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar
verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir.


(7) (Ek: 18/6/2014-6545/82 md.) Cezanın infazı tamamlandıktan
sonra devam eden denetim süresi içinde, bu madde hükümlerine göre kendilerine
yüklenen yükümlülüklere ve yasaklara aykırı hareket eden mükerrirler, infaz
hâkimi kararı ile disiplin hapsine tabi tutulur. Disiplin hapsinin süresi on
beş günden az ve üç aydan fazla olamaz.


(8) (Ek: 18/6/2014-6545/82 md.) Çocuğa karşı işlenen bir suçtan
dolayı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına veya müebbet hapis cezasına
mahkûmiyet hâlinde birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır.


(9) (Ek: 18/6/2014-6545/82 md.) Birinci fıkradaki koşullu
salıverme süreleri, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102
nci maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan cinsel saldırı suçundan, 103 üncü
maddesinde tanımlanan çocukların cinsel istismarı suçundan, 104 üncü maddesinin
ikinci ve üçüncü fıkrasında tanımlanan reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan,
188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti
suçundan dolayı hapis cezasına mahkûm olanlar hakkında da uygulanır. (Ek
cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Ancak, süreli hapis cezaları bakımından
koşullu salıverilme oranı, dörtte üç olarak uygulanır. 188 inci madde hariç
olmak üzere bu suçlardan dolayı hapis cezasına mahkûm olanlar hakkında, cezanın
infazı sırasında ve koşullu salıverildikleri takdirde denetim süresi içinde,
aşağıdaki tedavi veya yükümlülüklerden bir veya birkaçına infaz hâkimi
tarafından karar verilir:


a) Tıbbi tedaviye tabi tutulmak


b) Tedavi amaçlı programlara katılmak


c) Suçun mağdurunun oturduğu ve çalıştığı yerleşim bölgesinde ikamet
etmekten yasaklanmak


d) Mağdurun bulunduğu yerlere yaklaşmaktan yasaklanmak


e) Çocuklarla bir arada olmayı gerektiren bir ortamda çalışmaktan
yasaklanmak


f) Çocuklar hakkında bakım ve gözetim
yükümlülüğünü gerektiren faaliyet icra etmekten yasaklanmak


(10) (Ek:18/6/2014-6545/82 md.) Dokuzuncu fıkra hükümleri çocuklar
hakkında uygulanmaz.


(11) (Ek:18/6/2014-6545/82 md.) Bu maddenin dokuzuncu fıkrasının
uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığının görüşü alınmak
suretiyle Adalet Bakanlığı tarafından hazırlanan yönetmelikle düzenlenir.


 


İKİNCİ
KISIM


Tedbirler
ve Tutukluluk


 


BİRİNCİ
BÖLÜM


Kısa
Süreli Hapis Cezasına Seçenek Yaptırımlar ile Kısa Süreli Hapis


Cezalarının
Özel İnfaz Şekilleri


Seçenekli yaptırımların uygulanması[64]


Madde 109- (1) Kısa süreli hapis cezası yerine Türk Ceza
Kanununun 50 nci maddesine göre hükmedilen seçenekli yaptırımların infazında
uygulanacak rejim, Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte gösterilir.


 


Özel infaz usulleri[65]


Madde 110- (Değişik:14/4/2020-7242/50 md.)


(1) İnfaz hâkimi, hükümlünün talebi üzerine kasten işlenen suçlarda
toplam üç yıl, taksirle öldürme suçu hariç olmak üzere
taksirle işlenen suçlarda ise toplam beş yıl veya daha az süreli hapis
cezasının;


a) Her hafta cuma günleri saat 19.00’da girmek ve pazar günleri aynı
saatte çıkmak suretiyle hafta sonları,


b) Hafta sonları hariç, her gün saat 19.00’da girmek ve ertesi gün saat
07.00’de çıkmak suretiyle geceleri,


Ceza infaz kurumlarında çektirilmesine karar verebilir. (Ek cümle:4/6/2025-7550/15
md.) (a) bendinde belirtilen infaz usulü, hükümlünün iş
yaşamı ve ailevi durumu ile ceza infaz kurumlarının düzen ve işleyişine göre
ceza infaz kurumu tarafından, süresi aynı olmak koşuluyla hafta içi günlerde de
uygulanabilir.


(2) Mahkûmiyete konu suç nedeniyle doğmuş zararın aynen iade, suçtan
önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesine dair hukukî
sorumlulukları saklı kalmak üzere;


a) Kadın, çocuk veya altmışbeş yaşını
bitirmiş kişilerin mahkûm oldukları toplam üç yıl,


b) Yetmiş yaşını bitirmiş kişilerin mahkûm oldukları toplam dört yıl,


c) Yetmişbeş yaşını bitirmiş kişilerin mahkûm oldukları toplam beş yıl,


d) (Ek:4/6/2025-7550/15 md.) Seksen yaşını bitirmiş kişilerin mahkûm oldukları toplam altı yıl,


veya daha az süreli hapis cezasının konutunda çektirilmesine infaz hâkimi
tarafından karar verilebilir.


(3) (Değişik:4/6/2025-7550/15 md.) Ağırlaştırılmış
müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar hariç olmak üzere hapis cezasına mahkûm
olan veya adli para cezası infaz sürecinde hapis cezasına çevrilen
hükümlülerden 16 ncı maddenin üçüncü fıkrasında belirlenen usule göre maruz
kaldığı ağır bir hastalık veya engellilik nedeniyle ceza infaz kurumu koşullarında
hayatını yalnız idame ettiremeyeceği tespit edilen ve toplum güvenliği
bakımından ağır ve somut tehlike oluşturmayacağı değerlendirilenlerin cezasının
konutunda çektirilmesine infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. Mahkûmun
durumu, Cumhuriyet başsavcılığınca birer yıllık dönemlere göre 16 ncı maddenin
üçüncü fıkrasında belirlenen usule göre incelettirilir. İnceleme sonuçlarına
göre hükümlünün iyileştiğinin tespit edilmesi halinde infaz hâkimi, cezanın
konutta çektirilmesine dair kararı kaldırır. Mahkûm, denetimli serbestlik müdürlüğü
ve bulunduğu yer kolluk makamlarınca izlenir. Toplam cezası on yıldan fazla
olan hükümlülerin elektronik cihazların kullanılması suretiyle takibi
zorunludur. Bu fıkrada yazılı yükümlülüklere aykırı hareket edilmesi hâlinde
cezanın konutunda çektirilmesine dair karar infaz hâkimliğince kaldırılır.


(4) Doğurduğu tarihten itibaren altı ay geçen ve toplam beş yıl veya daha
az süreli hapis cezasına mahkûm olan ya da adli para cezası infaz sürecinde
hapis cezasına çevrilen hükümlü kadınların cezasının konutunda çektirilmesine
infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. Bu fıkra uyarınca talepte
bulunulabilmesi için kadının doğurduğu tarihten itibaren bir yıl altı ay
geçmemiş olması gerekir. Konutta infaza karar verdikten sonra çocuk ölmüş veya
anasından başka birine verilmiş olursa infaz hâkimi konutta infaz uygulamasına
ilişkin kararını kaldırır.


(5) (Değişik:4/6/2025-7550/15 md.) Cezanın özel
infaz usulüne göre çektirilmesine karar verilenler hakkında tabi oldukları
infaz rejimine göre koşullu salıverilme ve denetimli serbestlik tedbiri
uygulanarak cezanın infazı hükümleri uygulanır.


(6) Cezanın özel infaz usulüne göre çektirilmesi kararı, infaza
başlandıktan sonra da verilebilir.


(7) İnfaz hâkimi talep üzerine,
cezanın özel infaz usulüne göre çektirilmesi sırasında bu usulün uygulanmasına
son verebilir. Özel infaz usulünün gereklerine geçerli bir mazeret olmaksızın
uyulmaması hâlinde ise bu usulün uygulanmasına son verilir ve bu hâlde infaza genel hükümlere göre ceza infaz
kurumlarında devam edilir. Özel infaz
usulüne göre geçirilen süre, infaz aşamasında mahsup edilir. Bu fıkranın
uygulandığı hâllerde 105/A maddesi hükümleri uygulanmaz.


(8) Bu madde hükümlerine göre verilen kararlara itiraz yolu açıktır.


(9) Üçüncü ve dördüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri;


a) Terör suçları ile örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak
suçlarından ya da örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlardan mahkûm olanlar,


b) Cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlardan mahkûm olanlar,


c) Adlî para cezası infaz sürecinde hapis cezasına çevrilenler,


d) Koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle cezası aynen
infaz edilenler,


e) (Ek:4/6/2025-7550/15 md.) 105/A maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca açık ceza
infaz kurumuna gönderilenler,


hakkında uygulanmaz.


(10) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle
belirlenir.


 


İKİNCİ
BÖLÜM


Tutuklama
Kararının Yerine Getirilmesi


Tutuklama kararının yerine getirildiği kurumlar


Madde 111- (1) Tutuklular, iç ve dış güvenlik görevlisi bulunan,
firara karşı teknik, mekanik, elektronik veya fizikî engelleri olan, 34 üncü
maddede sayılan hâller dışında oda ve koridor kapıları sürekli olarak kapalı
tutulan ve yasal zorunluluklar ayrık, dışarıyla irtibat ve haberleşme olanağı
bulunmayan normal güvenlik esasına dayalı tutukevlerinde veya maddî olanak
bulunmadığı hâllerde diğer kapalı ceza infaz kurumlarının bu amaca ayrılmış
bölümlerinde tutulurlar.


(2) Eylem ve davranışları ile 9 uncu madde kapsamına giren tutuklular,
yüksek güvenlikli tutukevlerinde veya buna olanak bulunmadığı hâllerde yüksek
güvenlikli kapalı ceza infaz kurumlarının tutuklulara ayrılan bölümlerinde
barındırılırlar.


(3) Kadın, çocuk ve gençlik tutukevleri müstakil olarak kurulabilir.
Tutuklular, tutukevlerinde veya maddî olanak bulunmadığı hâllerde kapalı ceza
infaz kurumlarının tutuklulara ayrılan bölümlerinde, büyükler, kadınlar,
gençler, çocuklar olmak üzere ve suç türleri de gözetilerek ayrı yerlerde
barındırılırlar.


 


Tutukevine kabul


Madde 112- (1) Sanığın tutukevine kabul edilebilmesi için hâkim veya
mahkeme tarafından verilmiş bir tutuklama kararının bulunması zorunludur.


(2) Tutuklunun tutukevine konulduğu, kararı veren hâkim veya mahkemeye gün
ve saati belirtilerek bildirilir.


 


Tutukluların barındırılması


Madde 113- (1) Tutuklular, maddî olanaklar elverdiğince suç
türlerine ve taşıdıkları güvenlik riskine göre ayrı odalarda barındırılırlar.
Aralarında husumet bulunanlar ile iştirak hâlinde suç işlemiş olanlar aynı
odalarda barındırılmazlar ve birbirleri ile temas etmelerini engelleyecek
tedbirler alınır.


 


ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM


Tutukluların
Hakları ve Kısıtlayıcı Önlemler


Tutukluların hakları


Madde 114- (1) Tutuklulardan çalışmaları istenebilir; ancak, buna
mecbur tutulamazlar. Tutuklular istediklerinde idare, barındırıldıkları
odalarda çalışmalarına izin verebilir. Odada çalışma imkânı yoksa, tutukluların
iş yerlerinde çalışmalarına da izin verilebilir. Bu takdirde kendileri hakkında
çalışmakta olan hükümlülere ait rejim uygulanır.


(2) Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde tutuklular, kurumun bu husustaki
genel düzenine uymak suretiyle ziyaretçi kabul edebilirler. Ancak soruşturma
evresinde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma evresinde hâkim veya mahkeme, soruşturmanın
veya davanın selameti bakımından tutuklunun ziyaretçi kabulünü yasaklayabilir veya
bu hususta kısıtlamalar koyabilir.


(3) Tutukluların yazılı haberleşmeleri ile telefonla görüşmeleri,
soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma evresinde hâkim veya
mahkemesince kısıtlanabilir.


(4) Tutuklu, savunması için istediği müdafii seçmek ve görevlendirmek
hakkına sahiptir. Her dereceden kurum görevlileri bu hususta tutukluya
tavsiyelerde bulunamaz.


(5) Tutuklunun müdafii ile olan haberleşmesine ve kurum düzeni
çerçevesinde temas ve görüşmelerine hiçbir suretle engel olunamaz ve kısıtlamalar
konulamaz.


(6) Özel kanunda yer alan hükümler saklıdır.


 


Kısıtlayıcı önlemler


Madde 115- (1) Tehlikeli hâlde bulunan, delil karartma tehlikesi
olan, soruşturmanın amacını veya tutukevinin güvenliğini tehlikeye düşüren veya
suçun tekrarına olanak verecek davranışlarda bulunan tutuklulara soruşturma
evresinde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma evresinde hâkim veya mahkemesince
aşağıdaki tedbirler uygulanabilir:


a) Tutuklunun tek başına, sıkı bir rejim altında muhafaza edilmesi ve
kaldığı odanın kamera ile izlenmesi.


b) Belirli süre ile dışarıyla ilişkisinin, ziyaretçi kabulünün ve telefon
görüşmelerinin kısıtlanması.


c) Gerekiyorsa kendisine veya başkalarına zarar vermesini önleyici
biçimde hazırlanmış özel bir odada barındırılması ve kaldığı odanın kamera ile
izlenmesi.


d) Saldırganlık göstermesi hâlinde belirli süreyle kelepçelenmesi veya
hareketlerinin engellenmesi.


e) Yüksek güvenlikli bir kuruma nakledilmesi.


 


Tutukluların yükümlülükleri


Madde 116- (1) Bu Kanunun; yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz
kurumları, hapis cezasının infazının hastalık nedeni ile ertelenmesi, kuruma
alınma ve kayıt işlemleri, hükümlüler ile yakınları ve ilgililerin
bilgilendirilmesi, cezayı çekme, güvenlik ve iyileştirme programına ve sağlığın
korunması kurallarına uyma, bina ve eşyaların korunması, kapıların açılmaması
ve temasın önlenmesi, oda ve eklentilerinde bulundurulabilecek kişisel eşyalar,
arama, disiplin cezalarının niteliği ve uygulanma koşulları, kınama, bazı
etkinliklere katılmaktan alıkoyma, ücret karşılığı çalışılan işten yoksun
bırakma, haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama,
ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma, hücreye koyma, çocuk hükümlüler hakkında
uygulanabilecek disiplin tedbirleri ve cezaları, disiplin soruşturması,
disiplin cezasını gerektiren eylemlerin tekrarı, disiplin cezalarının infazı ve
kaldırılması, yönetim tarafından alınabilecek tedbirler, zorlayıcı araçların
kullanılması, ödüllendirme, şikâyet ve itiraz, nakiller, disiplin nedeniyle
nakil, zorunlu nedenlerle nakil, hastalık nedeniyle nakil, nakillerde alınacak
tedbirler, avukat ve noterle görüşme hakkı, kültür ve sanat etkinliklerine
katılma, ifade özgürlüğü, kütüphaneden yararlanma, süreli veya süresiz
yayınlardan yararlanma hakkı, telefonla haberleşme hakkı, radyo, televizyon yayınları
ile internet olanaklarından yararlanma hakkı, mektup, faks ve telgrafları alma
ve gönderme hakkı, bu Kanunda sayılan günlerde dışarıdan gönderilen hediyeyi
kabul etme hakkı, din ve vicdan özgürlüğü, muayene ve tedavi istekleri, hükümlülerin
beslenmesi, iyileştirme programlarının belirlenmesi, hükümlülerin sayısı ve
uygulanacak güvenlik tedbirleri, eğitim programları, öğretimden yararlanma,
muayene ve tedavileri, sağlık denetimi, hastaneye sevk, infazı engelleyecek
hastalık hâli, kendilerine verilen yiyecek ve içecekleri reddetmeleri, ziyaret,
yabancı hükümlüleri ziyaret, ziyaret ve görüşlerde uygulanacak esaslar, beden
eğitimi, kütüphane ve kurslardan yararlanma konularında 9, 16, 21, 22, 26 ilâ
28, 34 ilâ 53, 55 ilâ 62, 65 ilâ 76 ve 78 ila 88 inci maddelerinde düzenlenmiş
hükümlerin tutukluluk hâliyle uzlaşır nitelikte olanları tutuklular hakkında da
uygulanabilir.[66][67][68]



(2) (Ek: 31/3/2011-6217/25 md.; Değişik: 8/8/2011-KHK-650/30 md.;
Yeniden düzenleme: 27/6/2013-6494/27 md.) İkinci derece dâhil kan veya
kayın hısımlarından birinin ya da eşinin ölümü hâlinde, tutukluya, ceza infaz
kurumu en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet başsavcılığının onayı ile
soruşturmanın veya kovuşturmanın selameti ve güvenlik bakımından sakınca
oluşturmaması koşuluyla, dış güvenlik görevlisinin refakatinde yol süresi
dışında iki güne kadar cenazeye katılması için izin verilebilir.[69]



(3) (Ek: 27/4/2012-6301/2 md.) Ana, baba, eş, kardeş, çocuk ile
eşin anne veya babasından birinin yaşamsal tehlike oluşturacak önemli ve ağır
hastalık hâllerinin bulunduğunun sağlık kurulu raporu ile belgelendirilmesi
durumunda tutukluya, soruşturmanın veya kovuşturmanın selameti ve güvenlik bakımından
sakınca oluşturmaması koşuluyla, ceza infaz kurumu en üst amirinin önerisi ve
Cumhuriyet başsavcılığının onayı ile dış güvenlik görevlisinin refakatinde yol
süresi dışında, bunlardan her biri için (…)[70]
toplam iki defaya mahsus olmak üzere hasta ziyareti amacıyla bir güne kadar
izin verilebilir.68


 


(4) (Ek: 27/4/2012-6301/2 md.) (Değişik birinci cümle:
24/1/2013-6411/12 md.) İkinci ve üçüncü fıkraya göre izin verilen
tutuklunun, izin süresi içinde gece konaklaması gerektiği takdirde, kendi evi
veya ikinci fıkrada belirtilen bir yakınının evinde, güvenli görülen başka bir
yerde ya da gidilen yerde bulunan kapalı ceza infaz kurumunda kalmasına,
güvenlik hususu değerlendirilmek ve gerekli güvenlik tedbirleri alınmak suretiyle,
gidilen yerin valisi tarafından karar verilir. Yurt dışına çıkmasını
gerektirmesi durumunda tutukluya, bu madde gereğince izin verilemez.


(5) (Ek: 24/1/2013-6411/12 md.) Dördüncü fıkra ile 94 üncü
maddenin ikinci fıkrasının uygulamasına ilişkin usul ve esaslar Adalet ve
İçişleri bakanlıklarınca müştereken hazırlanacak yönetmelikle belirlenir.


 


DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM


Son
Hükümler


Hapis cezalarının ve tedbirlerin infazında göz önünde bulundurulacak
ve uygulanacak diğer kanunlardaki hükümler


Madde 117- (1) Cezanın kesinleşmesinden sonra asker edilen kişiler
hakkındaki hapis cezasının infazı ve geri bırakılması hususunda da 21.6.1927
tarihli ve 1111 sayılı Askerlik Kanununun 39 uncu maddesi göz önünde
bulundurulur ve uygulanır.


 


Asker edilen kişilerin cezalarının infazı


Madde 118- (1) Sırf askerî suçlar ile askerî disiplin suçları
ayrık olmak üzere, askere alınmadan önce ve askerlikleri sırasında işledikleri
suçlardan dolayı er ve erbaşlar ile yedek astsubay ve yedek subaylar hakkında
kısa süreli hapis cezaları yerine hükmedilen Türk Ceza Kanununun 50 nci
maddesinin birinci fıkrasının (c), (e) ve (f) bentlerinde yazılı tedbirler ile
bu Kanunun 106 ncı maddesinde yazılı adlî para cezasının yerine getirilmesi
askerlik hizmetlerinin sonuna bırakılır. Bu süreler içinde zamanaşımı işlemez.[71]



(2) (Mülga: 15/8/2017-KHK-694/203 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/189
md.)


 


Bu Kanunda geçen terimlerin etkisi


Madde 119- (1) Bu Kanunda kullanılan terimler, mevzuatta bunun
karşılığı olarak kullanılmış olan terimlerin yerini alır.


 


Diğer kanunlarda yapılan yollamalar


Madde 120- (1) Diğer kanunlarda 13.7.1965 tarihli ve 647 sayılı
Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun hapis cezaları ile tedbirlerin infazına
ilişkin hükümlerine yapılan yollamalar bu Kanunda düzenlenen ilgili hükümlere
yapılmış sayılır.


 


Yönetmelikler[72]


Madde 121- (1) Bu Kanun gereğince çıkarılması gereken
yönetmelikler, Cumhurbaşkanı veya ilgili bakanlıklar tarafından çıkarılır.


 


Yürürlükten kaldırılan hükümler


Madde 122- (1) 13.7.1965 tarihli ve 647 sayılı Cezaların İnfazı
Hakkında Kanun ile 14.6.1930 tarihli ve 1721 sayılı Hapishane ve
Tevkifhanelerin İdaresi Hakkında Kanunun 3, 4 ve 6 ncı maddeleri yürürlükten
kaldırılmıştır.


 


Ek Madde 1- (Ek: 20/11/2017-KHK-696/103 md.;
Aynen kabul: 1/2/2018-7079/97 md.)


(İptal: Anayasa
Mahkemesinin 27/12/2023 tarihli ve E: 2018/96, K: 2023/222 sayılı Kararı ile)


 


Geçici Madde 1- (1) 26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk
Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer alan adlî para cezasının ödenmemesi
hâlinde, hükümlüler bir gün beşyüz Türk Lirası hesabı ile hapsedilirler.[73]


 


Geçici Madde 2- (1) 14.7.2004 tarihli ve 5218 sayılı Kanunun 1
inci maddesi ile değişik 3.8.2002 tarihli ve 4771 sayılı Çeşitli Kanunlarda
Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunla; ölüm cezaları, müebbet ağır hapis
cezasına dönüştürülen terör suçluları ile ölüm cezaları ağırlaştırılmış müebbet
ağır hapis cezasına dönüştürülen veya ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis
cezasına mahkûm olan terör suçluları, koşullu salıverilme hükümlerinden
yararlanamaz. Bunlar hakkında, ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezası,
hayatı boyunca devam eder.


 


Geçici Madde 3 – (Ek: 5/4/2012-6291/2 md.)


(1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu
salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan;


a) Açık ceza infaz kurumunda bulunan,


b) Kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumuna
ayrılma şartlarını taşıyan,


iyi hâlli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme
tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle
infazına karar verilebilir.


(2) Koşullu salıverilmelerine bir yıl kala açık ceza infaz kurumuna
ayrılma hakkını kazanan hükümlüler, bu infaz usulünden en fazla altı ay süreyle
yararlanırlar.


(3) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 105 inci maddenin dördüncü
fıkrası hükmüne göre mahkûmiyet sürelerinin geriye kalan yarısı kamuya yararlı
bir işte çalışmak suretiyle infaz edilmekte olan hükümlüler hakkında aşağıdaki
şekilde işlem yapılır:


a) Koşullu salıverilme süresini tamamlamayanların cezalarının infazına
105/A maddesi hükümleri uyarınca devam olunur.


b) Koşullu salıverilme süresini tamamlayanların infaz dosyası 107 nci ve
108 inci maddeler uyarınca işlem yapılmak üzere ilgili mahkemeye gönderilir.


 


Geçici Madde 4 – (Ek: 24/1/2013-6411/13 md.)[74]



(1) Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci
fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde
belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2020
tarihine kadar uygulanmaz.


 


Geçici Madde 5 – (Ek: 11/4/2013-6459/25 md.)


7 Kasım 1982 tarihinden önce işlemiş olduğu bir suç dolayısıyla hürriyeti
bağlayıcı cezaya mahkûm olan kişi hakkında, mahkûm olduğu cezanın infazı
sürecinde koşullu salıverildikten sonra deneme süresi içinde işlediği yeni bir
suç sebebiyle koşullu salıverilme kararı geri alınmaz.


 


Geçici Madde 6 – (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.;
Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.) (Değişik:14/4/2020-7242/52 md.)


(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli
ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83),
üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini
savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi
sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu
(madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve
105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134,
135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu
(madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve
Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı
Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin
birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.


(2) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, Türk Ceza
Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), cinsel dokunulmazlığa
karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli
alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138) ve İkinci
Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan
suçlar ile Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere;


a) Sıfır-altı yaş grubu çocuğu bulunan kadın hükümlüler ile yetmiş yaşını
bitirmiş hükümlüler hakkında 105/A maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “iki
yıl”lık süre, “dört yıl” olarak uygulanır.


b) Maruz kaldığı ağır bir hastalık, engellilik veya kocama nedeniyle
hayatını yalnız idame ettiremeyen altmışbeş yaşını bitirmiş hükümlülerin
koşullu salıverilmeleri için ceza infaz kurumlarında geçirmeleri gereken
süreler, azami süre sınırına bakılmaksızın 105/A maddesinde düzenlenen denetimli
serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilebilir. Ağır hastalık,
engellilik veya kocama hâli, Adalet Bakanlığınca belirlenen tam teşekküllü
hastanelerin sağlık kurullarınca veya Adlî Tıp Kurumunca düzenlenen bir raporla
belgelendirilir.


(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı
ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır.


(4) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, tabi olduğu infaz
rejimine göre belirlenen koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında,
hükümlünün onbeş yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir
gün, üç gün; onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği
bir gün, iki gün olarak dikkate alınır.


 


Geçici Madde 7 – (Ek: 15/8/2016-KHK-674/17 md.; Aynen kabul:
10/11/2016-6758/17 md.)


(1) Maliye Bakanlığınca Adalet
Bakanlığına tahsis edilen Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar, Devletin
hüküm ve tasarrufu altındaki yerler ve Adalet Bakanlığına tahsis edilen ya da
izin verilen mülkiyeti kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşınmazlar üzerinde, bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarihten 31/12/2020 tarihine kadar, yılı yatırım
programında yer alma ve ödeneği bulunma şartı aranmaksızın, 3/5/1985 tarihli ve
3194 sayılı İmar Kanunu kapsamında imar planı yapım ve onay süreleri
beklenilmeksizin, birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanları ile doğal
sit alanları hariç olmak üzere özel kanunlar kapsamında kalan yerlerde bu
kanunlardaki kısıtlamalara tabi olmaksızın, vaziyet planı ve avan proje üzerinde,
4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 21 inci maddesinin birinci
fıkrasının (b) bendinin tabi olduğu usule göre ceza infaz kurumlarının yapım işi
ihalesi yapılabilir.[75]


(2) Birinci fıkra uyarınca yapılacak
olan ceza infaz kurumlarının, 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu
kapsamında kalan yerler üzerinde yapılmasının gerekmesi halinde, Adalet
Bakanlığının talebi üzerine bu yerlerin tahsis amaçları, 4342 sayılı Kanun
hükümlerine tabi olmaksızın ve ot bedeli alınmaksızın değiştirilerek tapuda
Hazine adına tescil edilir ve bu taşınmazlar Maliye Bakanlığı tarafından Adalet
Bakanlığına tahsis edilir.


 


Geçici Madde 8- (Ek: 15/8/2017-KHK-694/151 md.; Aynen kabul:
1/2/2018-7078/146 md.)


5237 sayılı Kanunun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci,
Altıncı ve Yedinci Bölümünde ve 220 nci maddesinde düzenlenen suçlar ve cinsel
dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ile bunların mülga 765 sayılı Türk Ceza
Kanunundaki karşılığı olan suçlardan ve 3713 sayılı Kanun kapsamına giren
suçlardan hükümlü ve tutuklu olanlar ile bu Kanunun 9 uncu maddesinin üçüncü
fıkrası kapsamında kalan hükümlü ve tutuklular hakkında verilenler hariç olmak
üzere; 1/8/2017 tarihinden önceki eylemler nedeniyle bu Kanunun 39 ila 46 ncı
maddeleri uyarınca verilen disiplin cezası ve tedbirleri, infaz edilmeleri
kaydıyla 48 inci maddedeki süre ve karar şartı aranmaksızın idare ve gözlem
kurulunca verilecek iyi hal kararı üzerine kaldırılır.
55 inci madde hükümleri saklıdır.


 


Geçici Madde 9- (Ek:14/4/2020-7242/53 md.)


(1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun
İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde ve
220 nci maddesinde düzenlenen suçlardan, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen
suçlardan ve 3713 sayılı Kanun kapsamına giren suçlardan hükümlü ve tutuklu olanlar
ile Kanunun 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında kalan hükümlü ve
tutuklular hakkında verilenler hariç olmak üzere; 30/3/2020 tarihinden önceki
eylemler nedeniyle Kanunun 39 ilâ 46 ncı maddeleri uyarınca verilen disiplin
cezası ve tedbirleri, infaz edilmeleri kaydıyla 48 inci maddedeki süre ve karar
şartı aranmaksızın idare ve gözlem kurulunca verilecek iyi hâl kararı üzerine
kaldırılır. 55 inci madde hükümleri saklıdır.


(2) Bu maddeyi ihdas eden Kanunla 89 uncu maddede yapılan değişiklikler,
1/1/2021 tarihinden itibaren uygulanır.


(3) 105/A maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “beş gün”lük süre,
1/1/2021 tarihine kadar “yirmibeş gün” olarak uygulanır.


(4) 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104, 105 ve 188 inci maddelerinde
düzenlenen suçlardan 18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği
28/6/2014 tarihinden önce işlenmiş olanlar için verilen süreli hapis cezaları
bakımından koşullu salıverilme oranı üçte iki olarak uygulanır.


(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle,
açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup
da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi
kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar
verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli
serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli
sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi
üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere
ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95
ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.[76]



(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci,
Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu
kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak
üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla
olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli
hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmalarına
bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz
kurumlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır.
İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada
belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca
izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra
ise açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına
bakılmaksızın, 95 inci maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu
fıkra hükmü 31/7/2023 tarihine kadar
uygulanır.76


 


Geçici Madde 10- (Ek:
14/7/2023-7456/15 md.)



(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu
maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde
bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz
işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.


(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu
maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde
bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri
uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi
aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının
denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi
tarafından karar verilebilir.


(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden
dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek
hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde
duyurulur.


(4) 105/A maddesi kapsamında denetimli
serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin
beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi
itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan
süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi
olmadan geçirirler.


(5) Geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası
uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilen hükümlüler, 31/7/2023 tarihi
itibarıyla açık ceza infaz kurumuna ayrılmış sayılır.


(6) Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (82 nci maddenin birinci
fıkrasının (d), (e) ve (f) bentleri), deprem nedeniyle bina veya diğer
yapıların yıkılması, çökmesi ya da hasar alması sonucu meydana gelen öldürme
suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (102 nci ve 103 üncü
maddeler ile 104 üncü maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları), İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci
Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve
örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi ve öncesinde işlenmiş suçlar nedeniyle kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden,
toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç
ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına
ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih
itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023
tarihi ve öncesinde işlenmiş suçlar
nedeniyle açık ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda
kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik
tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır.[77]


(7) (Mülga:24/12/2025-7571/27 md.)


(8) (Mülga:24/12/2025-7571/27 md.)


 


GEÇİCİ MADDE 11- (Ek:4/6/2025-7550/17
md.)


(1) Bu maddeyi ihdas eden Kanunla 105/A maddesinin birinci
fıkrasında yapılan düzenleme, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce
işlenen suçlar bakımından uygulanmaz. 


 


Yürürlük


Madde 123- (1) Bu Kanunun;


a) Geçici 1 inci maddesi 1 Ocak 2005 tarihinde,


b) Diğer hükümleri 1 Haziran 2005 tarihinde,[78]



yürürlüğe girer.


 


Yürütme


Madde 124- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.





5275
SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN VEYA


ANAYASA
MAHKEMESİ TARAFINDAN VERİLEN İPTAL KARARLARININ


YÜRÜRLÜĞE
GİRİŞ TARİHLERİNİ GÖSTERİR LİSTE


 








Değiştiren Kanunun/ KHK’nin veya İptal Eden Anayasa
Mahkemesi Kararının Numarası



5275 Sayılı Kanunun Değişen veya İptal Edilen
Maddeleri



Yürürlüğe Giriş Tarihi







5328



123



31/3/2005






5351



9, 23, 31, 47, 59, 92, 106, 107 ve 110



1/6/2005






5485



110



22/4/2006






5560



107



19/12/2006






5739



106



1/3/2008






6008



107



25/7/2010






6217



94, 116



14/4/2011






KHK/650



85, 94, 116



26/8/2011






6291



105, 105/A, Geçici Madde 3



11/4/2012






6301



94, 116



10/5/2012






6411



16, 17, 19, 54, 58, 83, 94, 95, 116, Geçici Madde 4



31/1/2013






51



31/3/2013






6459



Geçici Madde 5



30/4/2013






6462



16, 105/A



3/5/2013






Anayasa Mahkemesi’nin 18/7/2012 tarihli ve E.: 2011/113

K.: 2012/108 sayılı Kararı



85 inci maddenin başlığı ve birinci fıkrası



1/1/2013 tarihinden başlayarak altı ay sonra

(1/7/2013)






6494



85, 116



7/7/2013






Anayasa Mahkemesi’nin 26/12/2013 tarihli ve

E.: 2013/33, K.: 2013/69 sayılı Kararı



105/A



9/1/2014






Anayasa Mahkemesi’nin 3/10/2013 tarihli ve

E.: 2013/28, K.: 2013/106 sayılı Kararı



48



18/1/2014






Anayasa Mahkemesi’nin 9/4/2014 tarihli ve

E.: 2014/14, K.: 2014/77 sayılı Kararı



105/A



23/5/2008






Anayasa Mahkemesi’nin 9/4/2014 tarihli ve

E.: 2014/26, K.: 2014/78 sayılı Kararı



14



23/5/2014






6545



16, 105/A, 106, 108



28/6/2014






6655



Geçici Madde 4



1/1/2016






KHK/671



Geçici Madde 6



17/8/2016






KHK/674



92, Geçici Madde 7



1/9/2016






KHK/676



59



29/10/2016






6757



Geçici Madde 6



24/11/2016






6758



92, Geçici Madde 7



24/11/2016






6763



33



2/12/2016






7035



101, 107



5/8/2017






KHK/694



118, Geçici Madde 7,
Geçici Madde 8



25/8/2017






KHK/696



43, 116, Ek Madde 1



24/12/2017






7070



59



8/3/2018






7078



118, Geçici Madde 7, Geçici
Madde 8



8/3/2018






7079



43, 116, Ek Madde 1



8/3/2018






KHK/700



6, 23, 30, 37, 62, 66, 69, 91, 93, 102, 109, 121



24/6/2018
tarihinde birlikte yapılan Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Cumhurbaşkanlığı
seçimleri sonucunda Cumhurbaşkanının andiçerek göreve başladığı tarihte (9/7/2018)






7179



118



26/6/2019






7188



17/A



24/10/2019






Anayasa Mahkemesinin 24/7/2019 tarihli ve E.:2018/73;
K.:2019/65 sayılı Kararı



59



29/11/2019






7242



14, 16, 17,19, 30, 37, 42, 44, 46, 47, 48, 51, 54, 61,
62, 66, 69, 76, 89, 92, 94, 95, 97, 98, 99, 100, 101, 105, 105/A, 106, 107,
108, 110, 116, Geçici Madde 6, Geçici Madde 9



15/4/2020






7256



Geçici Madde 9



17/11/2020






7328



54, 68, 83, 94, 116



25/6/2021






7331



Geçici Madde 9



14/7/2021






7343



Geçici Madde 9



30/11/2021






Anayasa Mahkemesinin 22/9/2021 tarihli ve E.:2017/17;
K.:2021/59 sayılı kararı



92



5/10/2022






7407



Geçici Madde 9



28/5/2022






7417



30



5/7/2022






7445



Madde 16/A, 71, 105/A



5/4/2023






7456



Geçici Madde 10



15/7/2023






7499



Geçici Madde 1



12/3/2024






Anayasa Mahkemesinin 27/12/2023 tarihli ve E: 2018/96,
K: 2023/222



43, Ek Madde 1



17/4/2024






7532



76



27/11/2024






7550



105/A, 108, 110, Geçici Madde 10, Geçici Madde 11



4/6/2025






7571



Geçici Madde 10



25/12/2025











 














[1]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı
KHK’nin 160 ıncı maddesiyle, bu maddenin birinci fıkrasının (c), (e) ve (g) bentlerinde
yer alan “, tüzük” ibareleri madde metninden çıkarılmıştır.







[2]
24/1/2013 tarihli ve 6411 sayılı
Kanunun 3 üncü maddesi ile bu fıkrada yer alan “üçer aylık” ibaresi “birer
yıllık” şeklinde değiştirilmiştir.







[3]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 19 uncu maddesiyle, bu fıkranın birinci cümlesine “itibaren”
ibaresinden sonra gelmek üzere “bir yıl” ibaresi eklenmiştir.







[4]
25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı
Kanunun 1 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “sakatlık” ibaresi “engellilik”
şeklinde değiştirilmiştir.







[5]
18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı
Kanunun 79 uncu maddesiyle, bu fıkrada yer alan “bakımından” ibaresinden sonra
gelmek üzere “ağır ve somut” ibaresi eklenmiştir.







[6]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 20 nci maddesiyle, bu fıkraya “gelmesi veya” ibaresinden sonra gelmek
üzere “hükümlünün eş veya çocuklarının sürekli hastalık veya malullükleri
nedeniyle bakıma muhtaç olmaları ya da” ibaresi eklenmiş ve fıkrada yer alan
“altı ayı” ibaresi “bir yılı” şeklinde değiştirilmiştir.







[7]
1/7/2022 tarihli ve 7417 sayılı
Kanunun 45 inci maddesiyle bu maddenin birinci fıkrasına “hükümlüler,”
ibaresinden sonra gelmek üzere “salıverilmelerinden sonra yaşamlarını
sürdürecek meslek ve sanatları öğrenmelerini sağlamak, çalışma ve üretme
isteklerini geliştirmek veya güçlendirmek, yeniden topluma kazandırmak ve
iyileştirilmelerini temin etmek amacıyla” ibaresi eklenmiş, beşinci fıkrasında
yer alan “hükümlüler,” ibaresi “hükümlülerden istekli olanlar,” şeklinde
değiştirilmiştir.







[8]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 22 inci maddesiyle, bu maddeye dördüncü fıkradan sonra gelmek üzere
fıkra eklenmiş ve diğer fıkra buna göre teselsül ettirilmiş, maddenin mevcut
beşinci fıkrasına “esasları” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile beşinci fıkra
kapsamında çalıştırılacak hükümlülere uygulanmayacak kısıtlayıcı hükümler”
ibaresi eklenmiştir.







[9]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı
KHK’nin 160 ıncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “tüzükte” ibaresi
“Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte” şeklinde değiştirilmiştir.







[10]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı
KHK’nin 160 ıncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “tüzük,” ibaresi madde
metninden çıkarılmıştır.







[11]
14/4/2020
tarihli ve 7242 sayılı Kanunun 26 ncı maddesiyle, bu fıkranın (d) bendine
“temizliğini” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya kendi yaşam alanının
temizliğini” ibaresi eklenmiş ve aynı fıkranın (ı) bendinde yer alan “Kurum”
ibaresi “Resmî kurumlardan, kurum” şeklinde değiştirilmiştir.







[12]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 26 ncı maddesiyle, bu bende “teşhir etmek” ibaresinden sonra gelmek
üzere “ya da bulundurmak” ibaresi eklenmiştir.







[13]
14/4/2020
tarihli ve 7242 sayılı Kanunun 26 ncı maddesiyle, bu fıkraya “İznin
ertelenmesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya ziyaretlerin kapalı şekilde
yaptırılması” ibaresi eklenmiş, aynı fıkrada yer alan “kadar ertelenmesidir.”
ibaresi “kadar ertelenmesi veya kapalı ceza infaz kurumlarında açık
ziyaretlerin altmış güne kadar kapalı şekilde yaptırılmasıdır.” şeklinde ve
aynı fıkranın (e) bendinde yer alan “ve yeni gelenlere satmak.” ibaresi “veya
satmak ya da maddi menfaat karşılığı diğer çocuklara kullandırmak.” şeklinde
değiştirilmiştir.







[14]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 26 ncı maddesiyle, bu fıkranın birinci cümlesine “altı ay” ibaresinden
sonra gelmek üzere “, bu fıkrada sayılan disiplin eylemlerinin ikinci veya daha
fazla tekrarı hâlinde ise bir yıl” ibaresi ve aynı fıkranın (a) bendine
“dışında” ibaresinden sonra gelmek üzere “başkasını neticesi sebebiyle
ağırlaşmış şekilde yaralamak ya da” ibaresi eklenmiştir.







[15]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 27 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “iki gün” ibaresi “beş gün”
şeklinde değiştirilmiştir.







[16]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 28 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “kaldırılması için gerekli süre
içinde” ibaresi “infazı tamamlanıp kaldırılması için dördüncü fıkrada
belirtilen süreler geçinceye kadar” şeklinde değiştirilmiştir.







[17]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 28 inci maddesiyle, bu fıkranın (a) bendine “Hücreye koyma”
ibarelerinden sonra gelmek üzere “ve odaya kapatma” ibaresi eklenmiş ve
fıkranın (c) bendinde yer alan “yerine ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası
iki katı süreyle uygulanır.” ibaresi “yerine 44 üncü maddenin ikinci fıkrasının
uygulandığı hâllerde iki ay, üçüncü fıkrasının uygulandığı hâllerde dört ay
süreyle ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası uygulanır.” şeklinde
değiştirilmiştir.







[18]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 28 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Disiplin kurulu,” ibaresi
“Çocuğun bulunduğu kurumun disiplin kurulu,” ve “vermiş olduğu cezayı” ibaresi
“verilen disiplin cezasını” şeklinde değiştirilmiştir.







[19]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 29 uncu maddesiyle, (b) bendinde yer alan “iki” ibaresi madde metninden
çıkarılmış, bende “vasisiyle” ibaresinden sonra gelmek üzere “ya da ana veya
babasıyla birlikte kardeşiyle” ibaresi eklenmiştir.







[20]
17/6/2021 tarihli ve 7328 sayılı
Kanunun 6 ncı maddesiyle, bu fıkraya “Çocuk hükümlüler” ibaresinden sonra gelmek
üzere “ile maddi durumunun yetersiz olduğunu belgelendiren hükümlüler” ibaresi
eklenmiştir.







[21]
24/1/2013 tarihli ve 6411 sayılı
Kanunun 8 inci maddesi ile bu fıkrada yer alan “Nakil” ibaresi “Görevli
nezaretinde yapılan nakiller” şeklinde değiştirilmiştir.







[22]
3/10/2016 tarihli ve 676 sayılı
KHK’nin 6 ncı maddesiyle, bu fıkradan sonra gelmek üzere (5), (6), (7), (8),
(9), (10), (11) numaralı fıkralar eklenmiş ve mevcut (5) numaralı fıkra buna
göre teselsül ettirilmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7070 sayılı
Kanunun 6 ncı maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.







[23]
Anayasa Mahkemesinin 24/7/2019
tarihli ve E.:2018/73; K.:2019/65 sayılı Kararı ile, bu fıkrada yer alan “…ile
beşinci fıkradaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya
sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler…” bölümü; Kanunun 59 uncu
maddesinin beş numaralı fıkrasının “…görüşmeler teknik cihazla sesli veya
görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri
izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına
veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve
aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir…” bölümü
yönünden iptal edilmiştir.







[24]
Anayasa Mahkemesinin 24/7/2019
tarihli ve E.:2018/73; K.:2019/65 sayılı Kararı ile, bu fıkrada yer alan “…ile
beşinci fıkradaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya
sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler…” bölümü; Kanunun 59 uncu
maddesinin beş numaralı fıkrasının “…görüşmeler teknik cihazla sesli veya
görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri
izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına
veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve
aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir…” bölümü
yönünden iptal edilmiştir.







[25]
3/10/2016 tarihli ve 676 sayılı
KHK’nin 6 ncı maddesiyle, bu maddeye (4) numaralı fıkradan sonra gelmek üzere
(5), (6), (7), (8), (9), (10), (11) numaralı fıkralar eklenmiş ve mevcut (5)
numaralı fıkra buna göre teselsül ettirilmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018
tarihli ve 7070 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle aynen kabul edilerek
kanunlaşmıştır.







[26]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin
160 ıncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi
“Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.







[27]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı
KHK’nin 160 ıncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “tüzükte” ibaresi
“Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte” şeklinde değiştirilmiştir.







[28]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 33 üncü maddesiyle, bu fıkraya “ağır hastalık” ibaresinden sonra gelmek
üzere “, salgın hastalık” ibaresi eklenmiştir.







[29]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı
KHK’nin 160 ıncı maddesiyle, bu maddede yer alan “tüzükte” ibaresi
“Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte” şeklinde değiştirilmiştir.







[30]
17/6/2021 tarihli ve 7328 sayılı
Kanunun 8 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “bir saatten fazla” ibaresi “bir
buçuk saatten fazla” şeklinde değiştirilmiştir.







[31]
Bu madde başlığı “Heyetlerin ceza
infaz kurumlarını ziyaretleri” iken, 8/8/2011 tarihli ve 650 sayılı KHK’nin 28
inci maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiş olup, daha sonra Anayasa
Mahkemesi’nin 18/7/2012 tarihli ve E.: 2011/113 K.: 2012/108 sayılı Kararı ile
bu maddenin başlığı ve birinci fıkrası iptal edilmiş ve 27/6/2013 tarihli ve
6494 sayılı Kanunun 26 ncı maddesiyle bu maddenin başlığı metne işlendiği
şekilde yeniden düzenlenmiştir.







[32]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı
KHK’nin 160 ıncı maddesiyle, bu madde ve fıkrada yer alan “tüzükte” ibaresi
“Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte” şeklinde değiştirilmiştir.







[33]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 37 nci maddesiyle, bu fıkranın birinci cümlesinde yer alan “5271 sayılı
Kanunun 250 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan” ibaresi “Terör ve örgüt
faaliyeti çerçevesinde işlenen” ve “hâkim” ibaresi “sulh ceza hâkimi” şeklinde
değiştirilmiştir.







[34]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 38 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “beşte birini” ibaresi “onda
birini” şeklinde değiştirilmiştir.







[35]
17/6/2021 tarihli ve 7328 sayılı
Kanunun 9 uncu maddesiyle, bu bentte yer alan “asgari bir ay arayla” ibaresi
madde metninden çıkarılmıştır.







[36]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 38 inci maddesiyle, bu bentte yer alan “bir defaya” ibaresi “asgari bir
ay arayla toplam iki defaya” şeklinde değiştirilmiştir.







[37]
24/1/2013 tarihli ve 6411 sayılı
Kanunun 11 inci maddesiyle bu fıkrada yer alan “yılda en çok üç kez olmak üzere
her defasında” ibaresi “üç ayda bir,” şeklinde değiştirilmiştir.







[38]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 39 uncu maddesiyle, bu fıkrada yer alan “üç güne” ibaresi “yedi güne”
şeklinde değiştirilmiştir.







[39]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 42 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “mahkemeden” ibaresi “infaz
hâkimliğinden” şeklinde değiştirilmiştir.







[40]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 43 üncü maddesiyle, bu fıkrada yer alan “mahkemeden” ibaresi “infaz
hâkimliğinden” şeklinde değiştirilmiştir.







[41]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 44 üncü maddesiyle, bu fıkraya “mahkemeden” ibaresinden sonra gelmek
üzere “veya infaz hâkimliğinden” ibaresi eklenmiştir.







[42]
2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı
KHK’nin 160 ıncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “tüzükte” ibaresi “Cumhurbaşkanınca
çıkarılan yönetmelikte” şeklinde değiştirilmiştir.







[43]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 45 inci maddesiyle, bu fıkraya “ücretsiz olarak” ibaresinden sonra
gelmek üzere “iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere” ibaresi
eklenmiştir.







[44]
Bu maddenin uygulanması ile
ilgili olarak, bu Kanuna 15/8/2016 tarihli ve 671 sayılı KHK ile eklenen Geçici
Madde 6’nın hükümlerine bakınız.







[45]
25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı
Kanunun 1 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “sakatlık” ibareleri “engellilik”
şeklinde değiştirilmiştir.







[46]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 46 ncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “üç” ibaresi “beş” ve “kapalı
ceza infaz kurumuna gönderilmesine,” ibaresi “açık ceza infaz kurumuna
gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer” şeklinde
değiştirilmiştir.







[47]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 46 ncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “kapalı” ibaresi madde metninden
çıkarılmıştır.







[48]
14/4/2020
tarihli ve 7242 sayılı Kanunun 47 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Adlî”
ibaresi “16 ncı madde hükümleri saklı kalmak üzere, adlî” şeklinde
değiştirilmiştir.







[49]
18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı
Kanunun 81 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “İnfaz edilen hapsin”
ibaresinden sonra gelmek üzere “veya kamuya yararlı işte çalışmanın” ibaresi
eklenmiştir.







[50]
Bu maddenin uygulanması ile ilgili
olarak, bu Kanuna 15/8/2016 tarihli ve 671 sayılı KHK ile eklenen Geçici Madde
6’nın hükümlerine bakınız.







[51]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 48 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “üçte ikisini” ibaresi
“yarısını” şeklinde değiştirilmiştir.







[52]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı Kanunun 48 inci
maddesiyle, bu fıkrada yer alan “dörtte üçünü” ibaresi “üçte ikisini” şeklinde
değiştirilmiştir.







[53]
6/12/2006 tarihli ve 5560 sayılı
Kanunun 28 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan "onsekiz" ibaresi,
"onbeş" olarak değiştirilmiştir.







[54]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 48 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “sürenin yarısı” ibaresi “süre”
şeklinde değiştirilmiştir.







[55]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 48 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Hâkim,” ibaresi “İnfaz
hâkimi,” ve “hâkime” ibaresi “infaz hâkimine” şeklinde değiştirilmiştir.







[56]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 48 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “Hâkim,” ibaresi “İnfaz
hâkimi,” şeklinde değiştirilmiştir.







[57]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 48 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “hâkimin” ibaresi “infaz
hâkiminin” şeklinde değiştirilmiştir.







[58]
14/4/2020
tarihli ve 7242 sayılı Kanunun 48 inci maddesiyle, bu fıkranın (a) bendinde yer
alan “kalan cezasının aynen,” ibaresi “başlamak ve hak ederek tahliye tarihini
geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının
iki katı sürenin,” şeklinde değiştirilmiş ve fıkranın (b) bendine “koşuluyla”
ibaresinden sonra gelmek üzere “ihlalin niteliğine göre” ibaresi eklenmiş ve
aynı fıkraya “Ceza infaz kurumunda” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynen”
ibaresi eklenmiştir.







[59]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 48 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “mahkemesi,” ibaresi
“mahkemesinin bulunduğu yer infaz hâkimliği,” ve “belirlenen ilk derece
mahkemesi” ibaresi “belirlenen infaz hâkimliği” şeklinde değiştirilmiştir.







[60] 18/6/2014 tarihli be 6545
sayılı Kanunun 82 nci maddesiyle bu maddenin başlığında yer alan “Mükerrirlere”
ibaresinden sonra gelmek üzere “ve bazı suç faillerine” ibaresi eklenmiştir.







[61] 14/4/2020 tarihli ve 7242
sayılı Kanunun 49 uncu maddesiyle, bu fıkraya (b) bendinden sonra gelmek üzere
aşağıdaki bent eklenmiş ve diğer bent buna göre teselsül ettirilmiş, teselsül
ettirilen (d) bendinde yer alan “dörtte üçünün,” ibaresi “üçte ikisinin,”
şeklinde değiştirilmiştir.







[62] 4/6/2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanunun 14 üncü
maddesiyle üçüncü fıkrada
yer alan “durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez.” ibaresi “durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri
uygulanır.” şeklinde değiştirilmiştir.







[63] 14/4/2020 tarihli ve 7242
sayılı Kanunun 49 uncu maddesiyle, bu fıkralarda yer alan “Hâkim,” ibareleri
“İnfaz hâkimi,” şeklinde değiştirilmiştir.







[64] 2/7/2018 tarihli ve 700
sayılı KHK’nin 160 ıncı maddesiyle, bu maddede yer alan “tüzükte” ibaresi
“Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte” şeklinde değiştirilmiştir.







[65] 4/6/2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanunun 15 inci
maddesiyle bu maddenin birinci
fıkrasında yer alan “bir yıl altı ay,” ibaresi “üç yıl,”,
“üç yıl” ibaresi “beş yıl” şeklinde değiştirilmiş, ikinci fıkrasının (a)
bendinde yer alan “bir yıl,” ibaresi “üç yıl,”, (b) bendinde yer alan “iki
yıl,” ibaresi “dört yıl,”, (c) bendinde yer alan “dört yıl,” ibaresi “beş yıl,”
şeklinde değiştirilmiş, dördüncü fıkrasında yer alan “üç yıl” ibaresi “beş yıl”
şeklinde, yedinci fıkrasında yer alan “infaza açık ceza infaz kurumunda”
ibaresi “infaza genel hükümlere göre ceza infaz
kurumlarında” şeklinde değiştirilmiştir.







[66]
8/8/2011 tarihli ve 650 sayılı
KHK’nin 30 uncu maddesiyle, bu fıkrada yer alan “78 ilâ 84 ve 86 ilâ 88”
ibaresi “78 ilâ 88” şeklinde değiştirilmiştir.







[67]
27/6/2013 tarihli ve 6494 sayılı
Kanunun 27 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “, 78 ilâ 88 inci maddelerinde”
ibaresi “ve 78 ila 88 inci maddelerinde” şeklinde değiştirilmiştir.







[68]
14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı
Kanunun 51 inci maddesiyle, birinci fıkrada yer alan “66” ibaresi “65” ve
üçüncü fıkrada yer alan “bir defaya” ibaresi “asgari bir ay arayla toplam iki
defaya” şeklinde değiştirilmiştir.







[69]
20/11/2017 tarihli ve 696 sayılı
KHK’nin 102 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “soruşturma evresinde
soruşturmayı yapan Cumhuriyet savcısı, kovuşturma evresinde kovuşturmayı
yürüten hâkim veya mahkeme tarafından,” ibareleri “ceza infaz kurumu en üst
amirinin önerisi ve Cumhuriyet başsavcılığının onayı ile” şeklinde
değiştirilmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 96
ncı maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.







[70]
17/6/2021 tarihli ve 7328 sayılı
Kanunun 10 uncu maddesiyle, bu bentte yer alan “asgari bir ay arayla” ibaresi
madde metninden çıkarılmıştır.







[71]
25/6/2019
tarihli ve 7179 sayılı Kanunun 62 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “er ve
erbaşlar ile yedek subaylar” ibaresi “er ve erbaşlar ile yedek astsubay ve
yedek subaylar” şeklinde değiştirilmiştir.







[72] Bu
madde başlığı" Tüzük ve yönetmelikler” iken, 2/7/2018 tarihli ve 700
sayılı KHK’nin 160 ıncı maddesiyle “Yönetmelikler” şeklinde ve aynı maddenin
birinci fıkrasında yer alan “tüzük ve yönetmelikler, Kanunun yürürlüğünden
itibaren altı ay içinde” ibaresi “yönetmelikler, Cumhurbaşkanı veya ilgili
bakanlıklar tarafından” şeklinde değiştirilmiştir.







[73] 2/3/2024 tarihli ve 7499 sayılı Kanunun 37 nci
maddesiyle bu fıkrada yer alan “yüz”
ibaresi “beşyüz” şeklinde değiştirilmiştir.







[74]
25/12/2015 tarihli ve 6655 sayılı
Kanunun 5 inci maddesiyle bu maddenin birinci fıkrasında yer alan “31/12/2015”
ibaresi “31/12/2020” şeklinde değiştirilmiştir.







[75]
15/8/2017 tarihli ve 694 sayılı
KHK’nin 150 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “itibaren bir yıl içinde” ibaresi
“31/12/2020 tarihine kadar” şeklinde değiştirilmiş, daha sonra bu hüküm
1/2/2018 tarihli ve 7078 sayılı Kanunun 145 inci maddesiyle aynen kabul
edilerek kanunlaşmıştır.







[76]
26/5/2022 tarihli ve 7407 sayılı Kanunun 11 inci
maddesiyle beşinci fıkrada yer alan “oniki kez” ibaresi “ondokuz kez”
şeklinde ve altıncı fıkrada yer alan “31/5/2022” ibaresi “31/7/2023” şeklinde
değiştirilmiştir.







[77] 24/12/2025 tarihli ve 7571 sayılı Kanunun 27 nci
maddesiyle bu fıkraya “Türk
Ceza Kanununun” ibaresinden sonra gelmek üzere “kasten öldürme suçları (82 nci
maddenin birinci fıkrasının (d), (e) ve (f) bentleri), deprem nedeniyle bina
veya diğer yapıların yıkılması, çökmesi ya da hasar alması sonucu meydana gelen
öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (102 nci ve 103
üncü maddeler ile 104 üncü maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları),” ibaresi
eklenmiş ve fıkrada yer alan “tarihi itibarıyla” ibaresi “tarihi ve öncesinde
işlenmiş suçlar nedeniyle” ve “tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası
kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler,” ibaresi “tarihi ve
öncesinde işlenmiş suçlar nedeniyle açık ceza infaz kurumlarında bulunan
hükümlüler,” şeklinde değiştirilmiştir.







[78] Bu bentte yer alan "1
Nisan 2005“ ibaresi, 31/3/2005 tarihli ve 5328 sayılı Kanunun Geçici 1 inci
maddesiyle "1 Haziran 2005“ şeklinde değiştirilmiştir.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?