Çevre Kanununun Yürürlükten Kaldırılmış Hükümleri

1233








1233


 


 


ÇEVRE KANUNUNUN
YÜRÜRLÜKTEN


KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ


 


         
Kanun Numarası           :
2872


         
Kabul
Tarihi                
: 8/8/1983


         
Yayımlandığı R.
Gazete            :
Tarih : 11/8/1983 Sayı : 18132


         
Yayımlandığı Düstur     : Tertip: 5Cilt: 22 Sayfa : 499


 


            
1 – 8/6/1984 tarih ve 222 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde numaraları: 4, 5, 6,7)


            
Madde 4 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu kurul Başbakan veya görevlendireceği ilgili Devlet Bakanının başkanlığında
İçişleri Sağlık ve Sosyal Yardım, Ulaştırma, Tarım ve Orman, Sanayi ve
Teknoloji, Enerji ve Tabii Kaynaklar, İmar ve İskan, Köy İşleri ve Kooperatifler
bakanları ile Devlet Planlama Teşkilatı ve Başbakanlık Çevre müsteşarlarından
oluşur. Kurulun sekreterya görevleri Başbakanlık Çevre Müsteşarlığınca
yürütülür.


            
Kurul üç ayda bir toplanır ve gerektiğinde Başbakan tarafından toplantıya çağrılabilir.



            
Madde 5 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kurul aşağıdaki görevleri yerine getirir.


            
a) Bu Kanunda belirtilen ilkeler doğrultusunda çevrenin korunması, çevre
kirliliğinin önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi için gereken prensip
kararlarını almak,


            
b) Gerçekleştirilen faaliyetleri gözden geçirmek, gelecek dönemlere ait
esasları tespit etmek, hedefleri belirlemek,


            
c) Çevre kirliliği ile ilgili plan ve programları incelemek,


            
d) Çevrenin korunması ve çevre kirliliğini önlemek maksadıyla ülke şartlarına
uygun teknolojiyi belirlemek, bu maksatla kurulacak tesislerin niteliklerini
saptamak,


            
e) Kırsal ve kentsel alanda arazi kullanımı ilkeleri ile buna paralel olarak
koruma alanları ve bu alanlarda uygulanacak kullanım esaslarını belirlemek


            
f) Kirlenmenin mevcut olduğu ve olması muhtemel bölgeleri tespit etmek,


            
g) Çevre kirliliği ile mücadelede ve çevrenin iyileştirilmesinde görev alacak
olan çeşitli bakanlıklar ve kuruluşlar arasında işbirliği ve koordinasyon
esaslarını düzenlemek ve bu esasların uygulanmasını sağlamak.


            
Madde 6 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Her ilde valinin başkanlığında il idare şube başkanları, belediye başkanı,
varsa o ilde bulunan yükseköğretim kurumu temsilcisi, sanayi odası başkanından
oluşan bir Mahalli Çevre Kurulu kurulur. Kurulun sekreterya görevleri il sağlık
müdürlüklerince yürütülür.


            
Kurul ayda bir toplanır ve gerektiğinde başkan tarafından toplantıya
çağrılabilir.





1234


 


            
Madde 7 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kurul aşağıdaki görevleri yerine getirir.


            
a) Yüksek Çevre Kurulunun kararları çerçevesinde çevre kirliliğinin önlenmesi
ve çevrenin iyileştirilmesi için gerekli kararları almak,


            
b) Çevre kirliliğinin önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi ile ilgili uygulama
programlarını il düzeyinde hazırlamak ve uygulanmasını sağlamak,


            
c) Çeşitli bakanlık ve kuruluşların il düzeyindeki faaliyetlerini izlemek,
birleştirmek, yönlendirmek ve bu konuda gerekli koordinasyonu sağlamak,


            
d) İlde bulunan tesis ve işletmelerin çevre kirliliği açısından yapılan
denetlemelerine ait raporları incelemek, değerlendirmek ve gerekli önlemleri
almak,


            
e) Çevre kirliliğini önleyici tedbirleri ihtiva eden eğitici faaliyetler
düzenlemek,


            
f) İl düzeyinde çevre sorunlarını belirleyip çözüm önerileriyle birlikte
Başbakanlık Çevre Müsteşarlığına bildirmek.


            
2 – 4/6/1986 tarih ve 3301 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 18, 20, 21, 22, 24)



            
Madde 18 bent (a,b,c,d) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) Motorlu taşıt araçlarının fenni muayeneleri sırasında ayrıca alınacak fenni
muayene ücretinin onda bir oranında,


            
b) Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre gemi siciline tescil edilen her türlü
deniz aracından gros ton başına her yıl alınacak on lira,


            
c) Hava taşıt araçlarından, yurt içi taşımaları için ayrıca alınacak yolcu
başına bilet bedelinin binde ikisi ile taşınan yük için ton başına yılda yüzlira,



            
d) Yüksek Çevre Kurulunca belirlenen yerlerdeki fabrika, işyeri, eğlence yeri,
atölyelerden ayrıca alınacak gelir vergisinin binde biri oranında,


            
Madde 20 bent (a,b,c,d) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) 8 inci maddesinin birinci fıkrasındaki yasağa uymayanlara onbin lira; aynı
maddenin ikinci fıkrasındaki yükümlülüğü, yetkili mercilerce usulüne göre
yapılan bildirime rağmen yerine getirmeyenlere ellibin lira,


            
b) Yönetmelikte gösterilen koruma ve kullanım esaslarına aykırı davranmak
suretiyle 9 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki yasaklara uymayanlara onbin
lira,


            
c) Yönetmelikle belirlenen sınırlamalara uymamak suretiyle 13 üncü maddesine
aykırı davranışta bulunanlara yüzbin lira,


            
d) 14 üncü maddesine aykırı davranışta bulunan ve önlemeleri almayanlara
ikibinbeşyüz lira,


            
Madde 21 bent (a,b,c) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) 11 inci maddesinin birinci fıkrasındaki yükümlülüğü yerine getirmeyen
kuruluş ve işletmelere yüzbin lira, aynı maddenin üçüncü fıkrasındaki önlemleri
almayan kuruluş ve işletmelere ellibin lira,


            
b) 11 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen haber verme yükümlülüğünü
yerine getirmeyen kuruluş ve işletmelere yirmibeşbin lira,


            
e) 12 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere uymayan
kuruluş ve işletmelere ellibin lira,





1235


 


            
Madde 22 bent (a,b,c) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
a) Balast tahliyesi yapan tankerlerden, 1000 (dahil) gros tona kadar olanlara
500.000 lira, 1000 ila 5000 (dahil) gros ton arasındakilere 1.000.000 lira,
5000 gros tondan fazla olanlara 5.000.000 lira,


            
b) Tankerler dahil diğer gemilerden, her türlü atık ve artık döken, sintine
tahliyesi yapanlara 18 (dahil) ila 1000 (dahil) gros ton arasındakilere,
500.000 lira, 1000 gros tondan fazla olanlara 1.000.000 lira,


            
c) 18 (hariç) gros tona kadar olan gemilere ve gemi tarifine uymayan denizi
kirleten veya sintine basan (İki zamanlı kıçtan takmalı ve benzine yağ
karıştırarak çalışan motorlu teknelerin eksoz kirletmeleri hariç) deniz
vasıtalarına 25.000 lira,


            
Madde 24 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yukarıdaki maddelerde gösterilen cezalar doğrudan doğruya mahallin en büyük
mülki amiri tarafından verilir. Bu cezalar 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre mal memurluğunca tahsil edilir.
Ancak 22 nci maddede gösterilen cezalar:


            
a) Liman sınırları içinde, doğrudan doğruya liman başkanları tarafından
verilir. Cezayı derhal ve defaten ödemeyen ve bu hususta teminat ve kefalet
göstermeyen gemiler, diğer deniz vasıtaları, 5 günden 15 güne kadarseyrüsefer
veya faaliyetten menolunur.


            
Bu müddet hitamında, ceza ödenmediği takdirde, bu ceza 6183 sayılı Amme
Alacaklarının tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri gereğince tahsil edilir.


            
b) Liman sınırları dışında, cezalar doğrudan doğruya Sahil Güvenlik bot
komutanlarınca verilir. Cezayı derhal ve defaten ödemeyen gemiler ve
götürülebilen diğer deniz vasıtaları en yakın ve uygun limana götürülerek
savcılığa teslim edilir ve bu gemiler hakkında (a) fıkrasında belirtilen
hususlar uygulanır.


            
Kendi makineleri ile tahrik edilemeyen deniz vasıtaları hakkında gerekli zabıt
tutularak, durum en yakın sahildar il veya ilçe merkezindeki savcılığa intikal
ettirilir.


            
c) Liman teşkilatının bulunmadığı yerlerdeki kirletmeler ile, bütün göl ve
akarsulara yapılan kirletmeler için mülki amirlerin ceza verme yetkileri
saklıdır. Gerekli denetimi yukarıdaki esaslara uygun olarak yaparlar.


            
Makbuz karşılığında tahsil edilen para cezaları, mahallin en büyük mal
memurluklarına yatırılır.


            
Gemi ve deniz araçlarına verilecek cezalarda suçun tespiti, cezanın kesilmesi
usulleri ile ceza uygulamasında kullanılacak makbuzların şekli, dağıtımı ve
kontrolü hususundaki esaslar yönetmeliklerle belirlenir.


            
3 – 18/5/1987 tarih ve 3362 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları:18)


            
Madde 18 fıkra (b) – (4/6/1986 tarih ve 3301 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
b) Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre gemi siciline tescil edilen her türlü
deniz aracından gros ton başına her yıl alınacak bin lira,





1236


 


            
4 – 3/3/1988 tarih ve 3416 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri (Madde numaraları: 3, 9, 12, 18, 19,
28, 31, 32.)


            
Madde 3 fıkra (e),(f) – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
e) İstisnai durumlar saklı olmak üzere kirlenmenin önlenmesi, sınırlandırılması
ve mücadele için yapılan harcamaların kirleten tarafından karşılanmasıesastır.


            
f) Çevreyi kirletenler ve çevreye zarar verenler sebep oldukları kirlenme ve
bozulmadan doğan zararlardan dolayı kusur şartı aranmaksızın
sorumludurlar.Ancak bunlar, kirlenmenin önlenmesi ve sınırlanması için yapılan
giderleri ödeme sorumluluğundan, söz konusu kirlenmeyi önlemek için gerekli her
türlü tedbiri aldıklarını ispat etmek kaydıyla kurtulabilirler.


            
Madde 9 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kırsal ve kentsel alanda arazi kullanım kararına uygun olarak tespit edilen
koruma alanları ve bu alanlarda uygulanacak koruma ve kullanım esasları
yönetmelikle belirlenir.


            
Tespit edilen bu esaslar çerçevesinde aşırı ve yanlış kullanım nedeniyle
ülkenin temel ekolojik sistemlerinin dengesinin bozulması, hayvan ve bitki
türlerinin nesillerinin tehlikeye düşürülmesi, doğal zenginliklerin
bütünlüklerinin tahribi yasaktır.


            
Madde 12 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Atık ve artıkların arıtılması, uzaklaştırılması ve zararsız hale getirilmesi
ile ilgili denetimlerin nasıl ve hangi kurum ve kuruluşlarca yapılacağı,
denetleme elemanlarının nitelikleri ve yetkileri yönetmelikle belirlenir.


            
Kuruluş ve işletmeler faaliyetlerinin denetlenmesi için çıkardıkları atık ve
artıkların özellik ve miktarına ilişkin bilgileri sürekli ve düzenli olarak
belirlemek ve bu hususu belgelemekle yükümlüdürler.


            
Madde 18 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Fonun gelirleri:


            
Çevre Kirliliğini Önleme Fonu;


            
a) (Değişik: 4/6/1986–3301/1 md.) Motorlu taşıt araçlarının fenni
muayeneleri sırasında ayrıca alınacak fenni muayene ücretinin onda ikisi
oranında,


            
b) (Değişik: 18/5/1987–3362/1 md.) Türk Ticari Kanunu hükümlerine göre
gemi siciline tescil edilen her türlü deniz aracından gros ton başına her yıl
alınacak yüz lira,


            
c) (Değişik: 4/6/1986–3301/1 md.) Hava taşıt araçlarından yurt içi
taşımaları için ayrıca alınacak yolcu başına bilet bedelinin binde beşi ile
taşınan yük için ton başına yılda beşyüz lira,


            
d) (Değişik: 4/6/1986–3301/1 md.) Fabrika, işyeri, eğlence yeri,
atölyelerden, ayrıca alınacak gelir vergisinin binde üçü oranında,


            
Fona katılma payları ile;


            
e) Çevre Müsteşarlığının bütçesine bu amaçla her yıl konan ödeneklerden,


            
f) Fondan verilecek kredilerin faizlerinden,


            
g) Yardım ve bağışlardan,


            
h) Bu Kanuna göre verilecek para cezalarından,


            
Oluşur.


            
Fonun gelirleri bir Devlet bankasında açılacak hesapta toplanır.





1236-1


 


            
Bu maddenin a,b,c ve d fıkraları gereğince toplanan paralar ertesi ayın 15'ine
kadar belirtilen Devlet bankasındaki hesaba yatırılır. Zamanında bu işlemi
yerine getirmeyen ilgili kurum ve kuruluşlar fon için toplanan meblağı % 10
faiziyle öderler. Gecikmeye sebep olanlar hakkında kanuni işlem yapılır.


            
Madde 19 fıkra beş, bend (h)–(9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
h) Çevre kirliliğini önleyici ve çevreyi iyileştirici faaliyetlerde
kullanılacak olan her türlü araç gereç alımı,


            
Madde 28 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kirletenin sorumluluğu:


            
Kirletenin kirlenmeyi durdurmak, gidermek veya azaltmak için gerekli önlemleri
almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca doğrudan alınması nedeniyle kamu
kurum ve kuruluşlarınca yapılan gerekli harcamalar 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre kirletenden tahsil
edilir.


            
Kirletenin, meydana gelen zarardan ötürü genel hükümlere göre tazminat
sorumluluğu saklıdır.


            
Madde 31 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkarılacak yönetmelikler, ilgili
bakanlıkların görüşü alınarak Başbakanlık Çevre Müsteşarlığınca hazırlanır.
"Yüksek Çevre Kurulu" tarafından uygun görüldükten sonra, Kanunun
yürürlüğe girmesinden başlayarak en geç bir yıl içinde Resmi Gazete'de
yayımlanarak yürürlüğe konulur.


            
Madde 32 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanuna göre yürürlüğe konulacak yönetmeliklerin yayımından itibaren deniz
kirliliğinin önlenmesi hususunda 618 sayılı Limanlar Kanununun 4 ve 11 inci
maddeleri gereği yürürlükte bulunan ceza hükümleri uygulanmaz.


            
5 – 13/3/1990 tarih ve 409 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri, (Madde numaraları: 5)


            
Madde 5 – (3/3/1988 tarih ve 3416 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İl Çevre Kurulu valinin başkanlığında, Merkez Çevre Kuruluna dahil Bakanlık ve
kuruluşlardan taşra teşkilatı olanların ildeki temsilcilerinden oluşur. İldeki
Belediye Başkanı, Sanayi Odası, Ticaret Odası, Ticaret ve Sanayi Odası, Ziraat
Odası bulunan illerde bu odaların Başkanları da kurula katılırlar. Kurulun
sekreterya görevleri il sağlık müdürlüklerince yürütülür.


            
Kurul ayda bir toplanır ve gerektiğinde başkan tarafından toplantıya
çağrılabilir.


            
İl Çevre Kurulu, Merkez Çevre Kurulunca çevre kirliliğine yol açan ve faaliyet
kolları itibariyle gruplandırılan işletmelerin derecelerini belirler.


            
Kurul dereceleri belirlerken, işletmelerin kapasitesini, arıtma tesislerinin
bulunup bulunmadığını, çevreye verdiği zararın ölçüsünü, cirolarını ve tesisin
bulunduğu yerin ekolojik, ekonomik, teknik, teknolojik ve benzeri özelliklerini
dikkate alır.





1236-2


 


            
6 – 9/8/1991 tarih ve 443 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 4)


            
Madde 4 – (3/3/1988 tarih ve 3416 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çevre kirliliğine yol açan işletmeleri bu Kanunun 18 inci maddesinin (ı)
bendine göre faaliyet kolları itibariyle gruplandırmak ve Bakanlar Kurulu
Kararına sunmak üzere Merkez Çevre Kurulu kurulmuştur.


            
Bu kurul, Çevre Genel Müdürlüğünün başkanlığında İçişleri, Maliye ve Gümrük,
Bayındırlık ve İskan, Sağlık ve Sosyal Yardım, Ulaştırma, Tarım Orman ve
Köyişleri, Sanayi ve Ticaret, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile Devlet
Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı, Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu ve
Türkiye Atom Enerjisi Kurumu yetkililerinden oluşur.


            
Çevre kirliliğine yol açan işletmelerin faaliyet kolları itibariyle
gruplandırılması kararında Türkiye Ticaret, Sanayi, Deniz Ticaret Odaları ve
Ticaret Borsaları Birliğinden üç, Türkiye Ziraat Odaları Birliğinden bir üye de
kurula katılır.


            
Kurul üç ayda bir toplanır ve gerektiğinde her zaman Başkan tarafından
toplantıya çağrılabilir.


            
Kurulun sekreterya görevlerini Çevre Genel Müdürlüğü yürütür.


            
7 – 21/2/2001 tarih ve  sayılı Kanun ile yürürlükten
kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde numaraları:
17, 18, 19)


            
Madde
17 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çevre kirliliğinin
önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi için «Çevre Kirliliğini Önleme Fonu»
kurulmuştur.


            
Çevre kirliliğinin önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi için gerekli
harcamaların % 45’ine kadarı, en çok yirmi yıl vadeli kredilerle Çevre
Kirliliğini Önleme Fonundan desteklenir.


            
Madde 18 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çevre Kirliliğini
Önleme Fonunun gelirleri;


            
a)Motorlu taşıt araçlarının her fenni muayenesi sırasında fenni muayene
ücretinin beşte biri oranında, bir defaya mahsus olmak üzere motorlu taşıt alım
vergisi tutarının dörtte biri oranında ayrıca tahsil edilen bedellerden,


            
b)Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre gemi siciline tescil edilen ve 18
(dahil) gros tonun üzerinde olan her türlü deniz aracından gros ton başına her
yıl alınacak yüz liradan (yüzelli lira), (1)


            
c) Hava taşıt araçlarından yurt içi taşımaları için ayrıca alınacak yolcu
başına bilet bedelinin binde beşinden ve taşınan yük için ton başına yılda
alınacak beşyüz liradan (yediyüzelli lira), (1)


            
d) Çevre Genel Müdürlüğünün bütçesine bu amaçla her yıl konan ödeneklerden,


            
e) Fon’dan verilecek kredilerin faizleri ile banka faizlerinden,


            
f) Bağış ve yardımlardan,


            
g) Bu Kanunla alınması hükme bağlanan iştirak payları, tazminat ve diğer
gelirlerden,


            
h) Fon’a ait tesis ve işletmelerce üretilen araç ve gerecin satışından elde
edilen gelirlerden,


            
ı) Merkez çevre kurulunca, çevre kirliliğine yol açtığı belirlenen
işletmelerden, aağıdaki tarifeye göre alınacak iştirak paylarından,


——————————


(1)   
Bu bentlere Kanunla getirilmiş olan miktarlar aynen bırakılmış; 8/1/1992 tarih
ve 92/2628 sayılı Kararname ile tespit edilen miktarlar ise metne parantez
içinde siyah puntolar ile işlenmiştir.





1236-3


 


  
Çevre kirliliğine  
                            
   Alınacak aylık iştirak payı tutarı


   
Yol açan
işletmeler                      
I. Derece           
II. Derece           
III. Derece    


1.
Grup                                         
600 000 TL.        400 000
TL.         200 000 TL.


2.Grup                                          
400 000 TL.        200.000
TL.         100 000 TL.


3.
Grup                                         
200 000 TL.        100 000
TL.           50 000 TL.


4.
Grup                                         
100 000 TL.          50 000
TL.           25 000 TL.


5.
Grup                                           
50 000 TL.          25 000
TL.           12 500 TL.


 


j.
Bu Kanuna göre verilecek para cezalarından,


Oluşur.


            
Bakanlar Kurulu bu tarifede yer alan aylık iştirak payları tutarlarını her grup
ve/veya her derece itibariyle ayrı ayrı veya topluca 10 katına kadar artırmaya
veya Kanunda yazılı miktarlara kadar indirmeye, ayrıca bu maddenin (ı) bendi
dışındaki maktu ve nispi hadleri ayrı ayrı veya topluca sıfır (0)’a kadar
indirmeye veya %50’sine kadar artırmaya yetkilidir.


            
Fonun gelirleri bir Devlet bankasında açılacak hesapta toplanır.


            
Bu maddenin (a), (b), (c) bentleri gereğince toplanan paraların ilgililerce en
geç ertesi ayın onbeşine kadar Fonun Devlet Bankasındaki hesabına yatırılması
zorunludur. Tahsil edilen gelirleri ve ödenecek iştirak paylarını zamanında yatırmayanlar
hakkında Fon idaresi, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanun hükümlerinin uygulanarak gelirlerinin tahsil edilmesi için Fon
mükellefinin bağlı olduğu vergi dairesinden talepte bulunur. Vergi dairesinde
mükellefiyeti olmayanların fona ödemeleri gereken meblağın hangi dairece tahsil
edileceğine Maliye ve Gümrük Bakanlığı karar verir.


            
Vergi Dairesi, tahsil ettiği Fona ait meblağı Maliye ve Gümrük Bakanlığının
belirleyeceği esaslara göre Fon’un Devlet Bankasındaki hesabına aktarır.


            
Bu maddenin (ı) bendi gereğince alınacak iştirak payları büyükşehir belediye
hudutları içinde büyükşehir belediyeleri tarafından makbuz karşılığı tahsil
edilerek mahallin en büyük mal memurluğuna yatırılır. Diğer yerlerde bu iştirak
paylarını almaya mahallin en büyük mülki amiri yetkilidir. Bu iştirak payları,
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre mal
memurluğunca tahsil edilir.


            
Mahallin en büyük mülki amiri veya büyükşehir belediye başkanlıklarınca tahsil
edilen iştirak paylarının %30’u tahsil ile ilgili işlemler ve bölgenin çevre
kirliliğini önleme projelerinde kullanılmak üzere tahsilatın yapıldığı yer il
özel idaresi veya tahsil eden büyükşehir belediyesine, % 70’i ise iştirak
paylarının toplandığı ayı takip eden ayın onbeşine kadar Çevre Kirliliğini
Önleme Fonuna aktarılır.


            
Zamanında bu işlemi yerine getirmeyen ilgili kuruluşlar fon için toplanan
meblağı % 10 fazlasıyla öderler. Gecikmeye sebep olanlar hakkında kanuni işlem
yapılır.


            
Fon İdaresi ile bu idarenin emrinde kurulan Fon; kurumlar vergisinden,
yapılacak bağış ve yardımlar nedeniyle veraset ve intikal vergisinden,
yapacakları her türlü muameleler dolayısıyla damga vergisinden, açtıkları krediler
dolayısıyla lehte tahakkuk edecek faizler banka ve sigorta muameleleri
vergisinden muaftır.


            
Madde 19 – (9/8/1983 tarih ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çevre Kirliliğini
Önleme Fonu Başbakanlık Çevre Müsteşarlığı aracılığı ile kullanılır.


            
Fonun ita amiri Çevre Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Devlet Bakanıdır.


            
Bu Fondan yapılacak harcamalar 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanunu ve 2490
sayılı Artırma ve Eksiltme ve İhale Kanunu hükümlerine tabi değildir.


            
Fonun gelir ve giderlerine ilişkin belgeler bütçe yılının hitamından itibaren
üç ay içinde denetlemek üzere Sayıştay Başkanlığına verilir.


            
Fon ancak aşağıdaki maksatlar için kullanılır.


            
a) Çevre kirliliğini önleyici araştırma faaliyetleri,


            
b) Çevrenin temizlenmesi,


            
c) Çevre kirliliğini önleyici eğitim faaliyetleri,





1236-4


 


            
d) Personel
yetiştirilmesi,


            
e) Teknoloji ve proje satın alınması,


            
f) Proje yarışmaları düzenlenmesi,


            
g) Arıtma tesisi yapacak olan gerçek ve tüzelkişilere kredi yardımı,


            
h) (Değişik: 3/3/1988 -3416/7 md.) Çevre kirliliğini önleyici ve çevreyi
iyileştirici faaliyetlerde kullanılacak olan her türlü araç gereç alımı, bu
araçların bakımı, onarımı ile bu tür araç gerecin yapımı için kurulacak tesis
ve işletmeler,


            
ı) Ağaçlandırma,


            
i) Hayvan ve bitki nesillerinin ıslahı için yapılacak çalışmalar.


            
Fonun gelirlerinin tahsili, tespit edilecek Devlet bankasına yatırılması,
kullanımı ile ilgili hususlar ve esaslar Maliye Bakanlığının uygun görüşü
alınarak yönetmelikle belirlenir.                           
8 –10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış
veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde numarası: 24)


            
Madde 24 fıkra bir bend (a) üçüncü paragraf- (4/6/1986 tarihli ve 3301
sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Büyükşehir Belediyeleri tarafından verilen para cezaları makbuz karşılığında
tahsil edilerek mahallin en büyük mal memurluğuna yatırılır. Mal memurluğuna
yatırılan cezanın % 20'si Büyükşehir Belediyesine, % 80'i Çevre Bakanlığı
Merkez Saymanlığı hesabına aktarılır.(1) Çevre Kirliliğini Önleme
Fonuna aktarılan miktarın % 50'sine kadar olan kısmı Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığının önerisi ile çevre sağlığını ıslah işlerinde kullanılır. (2)


9 –26/4/2006 tarihli ve 5491 sayılı Kanun ile
yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde
numarası: 1,2,3,4,5,9,10,11,12,13,14, 15,16,18,20,21,22,23,24,25,26,29,30 ve Ek
Madde)


            
Madde 1 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun amacı,
bütün vatandaşların ortak varlığı olan çevrenin korunması, iyileştirilmesi;
kırsal ve kentsel alanda arazinin ve doğal kaynakların en uygun şekilde
kullanılması ve korunması; su, toprak ve hava kirlenmesinin önlenmesi; ülkenin
bitki ve hayvan varlığı ile doğal ve tarihsel zenginliklerinin korunarak,
bugünkü ve gelecek kuşakların sağlık, uygarlık ve yaşam düzeyinin
geliştirilmesi ve güvence altına alınması için yapılacak düzenlemeleri ve
alınacak önlemleri, ekonomik ve sosyal kalkınma hedefleriyle uyumlu olarak
belirli hukuki ve teknik esaslara göre düzenlemektir.


            
Madde 2 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunda geçen;


            
a) "Çevre Korunması" terimi; ekolojik dengenin korunması, havada,
suda,toprakta kirlilik ve bozulmaların önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi
için yapılan çalışmaların bütününü,


            
b) "Ekolojik Denge" terimi; insan ve diğer canlıların varlık ve gelişmelerini
sürdürebilmeleri için gerekli olan şartların bütününü,


——————————


(1) 
Bu paragrafta geçen “Çevre Kirliliğini Önleme Fonuna” ibaresi, 21/2/2001 tarih
ve 4629 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle “Çevre Bakanlığı Merkez Saymanlığı
hesabına” şeklinde değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.


(2)  Bu maddenin son cümlesi; 21/2/2001 tarih ve
4629 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.





 


 1236-5


 


            
c) "Çevre Kirliliği" terimi; insanların her türlü faaliyetleri
sonucu, havada, suda ve toprakta meydana gelen olumsuz gelişmelerle ekolojik
dengenin bozulması ve aynı faaliyetler sonucu ortaya çıkan koku, gürültü ve
atıkların çevrede meydana getirdiği arzu edilmeyen sonuçları,


            
d) "Kirleten" terimi;fiilleri sonucu doğrudan veya dolaylı olarak
çevre kirliliğine sebep olan gerçek ve tüzelkişileri,


            
e) "Atık" terimi; herhangi bir faaliyet sonucunda çevreye atılan veya
bırakılan zararlı maddeleri,


            
f) "Alıcı Ortam" terimi; atıkların bırakıldığı yakın veya uzak
çevreyi,


            
İfade eder.


            
Madde 3 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çevre korunmasına
ve çevre kirliliğinin önlenmesine ilişkin genel ilkeler şunlardır:


            
a) Çevrenin korunması ve çevre kirliliğinin önlenmesi gerçek ve tüzelkişilerle
vatandaşların görevi olup, bunlar bu konuda alınacak tedbirlere ve belirlenen
esaslara uymakla yükümlüdürler.


            
b) Çevre korunmasına ve kirliliğine ilişkin karar ve önlemlerin alınması ve uygulanmasında;
insan ve diğer canlı varlıkların sağlığının korunması, alınacak önlemlerin
kalkınma çabalarına olumlu ve olumsuz etkileri ile fayda ve maliyetleri dikkate
alınarak kısa ve uzun vadeli değerlendirmelerin yapılması esastır.


            
c) Arazi ve kaynak kullanım kararlarını veren ve proje değerlendirmesi yapan
yetkili kuruluşlar, kalkınma çabalarını olumsuz yönde etkilememeyi dikkate
alarak çevrenin korunması ve kirlenmemesi hedefini gözetirler.


            
d) Ekonomik faaliyetlerde ve üretim metodlarının tayininde çevre sorunlarının
önlenmesi ve sınırlandırılması amacıyla en elverişli teknoloji ve yöntemler
seçilir ve uygulanır.


            
e) (Değişik: 3/3/1988 - 3416/1. md.) Kirlenmenin önlenmesi,
sınırlandırılması ve mücadele için yapılan harcamaların kirleten tarafından
karşılanması esastır. Kirletenin kirlenmeyi durdurmak, gidermek ve azaltmak
için gerekli önlemleri almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca doğrudan
alınması nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan gerekli harcamalar 6183
sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre
kirletenden tahsil edilir.


            
Ancak kirletenler, kirlenmenin önlenmesi ve sınırlanması için yapılan giderleri
ödeme yükümlülüğünden söz konusu kirlenmeyi önlemek için gerekli her türlü
tedbiri aldıklarını ispat etmek kaydıyla kurtulabilirler.


            
f) (Değişik: 3/3/1988 - 3416/1. md.) İnilebilecek en düşük kirlenme
seviyesi esas alınarak, bu seviyenin üstünde meydana gelebilecek kirlenmeler
için bu Kanunun 18 inci maddesinin (ı) bendinde belirlenen ücretler ayrıca
alınır.


            
g) Çevrenin korunması ve kirlenmenin önlenmesi konusunda alınacak tedbirlerin
bir bütünlük içinde tespiti ve uygulanması esastır.


            
Çevre
Korunması     


            
Madde 9 – (3/3/1988 tarihli ve 3416 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kırsal ve kentsel alanda arazi kullanım kararına uygun olarak tespit edilen
koruma alanları ve bu alanlarda uygulanacak koruma ve kullanım esasları
yönetmelikle belirlenir.





1236-6


 


            
Tespit edilen bu esaslar çevresinde aşırı ve yanlış kullanım, her türlü çöp ve
atıkların yurt dışından getirilmesi nedeniyle ülkenin temel ekolojik
sistemlerinin dengesinin bozulması, hayvan ve bitki türlerinin nesillerinin
tehlikeye düşürülmesi, doğal zenginliklerin bütünlüklerinin tahribi yasaktır.


            
Bakanlar Kurulu, ülke ve dünya ölçeğinde ekolojik önemi olan çevre kirlenmeleri
ve bozulmalarına duyarlı alanları, tabii güzelliklerin ileriki nesillere
ulaşmasını emniyet altına almak üzere gerekli düzenlemelerin yapılabilmesi
amacıyla, "Özel Çevre Koruma Bölgesi" olarak tespit ve ilan etmeye,
bu alanlarda uygulanacak koruma ve kullanma esasları ile plan ve projelerin
hangi Bakanlıkça hazırlanıp yürütüleceğini belirlemeye yetkilidir.


            
Yukarıdaki fıkraya göre uygulamanın gerçekleştirilebilmesi amacıyla, ilgili
Bakanlıkça 27.9.1984 gün ve 3046 sayılı Kanunun 17 nci maddesinin ikinci
fıkrasının (g) bendi hükümlerine göre geçici teşkilat kurulabilir. Bu belgelere
ilişkin plan ve projelerin hazırlanmasında, 3.5.1985 tarihli ve 3194 sayılı
Kanunun 9 uncu maddesi hükümleri uygulanmaz.


            
Çevresel etki değerlendirilmesi:


            
Madde 10 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gerçekleştirmeyi
planladıkları faaliyetleri sonucu çevre sorunlarına yol açabilecek kurum
kuruluş ve işletmeler bir "Çevresel Etki Değerlendirme Raporu hazırlarlar.
Bu raporda çevreye yapılabilecek tüm etkiler göz önünde bulundurularak çevre
kirlenmesine sebep olabilecek atık ve artıkların ne şekilde zararsız hale
getirilebileceği ve bu hususta alınacak önlemler belirtilir.


            
"Çevresel Etki Değerlendirme Raporu" nun hangi tip projelerde
isteneceği, ihtiva edeceği hususlar ve hangi makamca onaylanacağına dair
esaslar yönetmelikle belirlenir.


            
(Ek fıkra: 26/5/2004-5177/28 md.) Petrol, jeotermal kaynak ve maden
arama faaliyetleri, çevresel etki değerlendirmesi (ÇED) kapsamı dışındadır.


            
(Ek fıkra: 26/5/2004-5177/28 md.) Madenlerin işletilmesi ile ilgili
hususlar Maden Kanununun 7 nci maddesine göre yürütülür.


İşletme izni ve haber verme
yükümlülüğü:


            
Madde 11 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gerçekleştirilmesi
planlanan kurum, kuruluş ve işletmeler mevzuatta öngörülen arıtma tesis veya
sistemlerini müstakil veya ortak olarak kurmakla yükümlüdürler. Arıtma tesis
veya sistemleri kurulup işletmeye hazır hale getirilmedikçe, kurum, kuruluş ve
işletmelere işletme ve kullanım izni verilmez.


            
İşletme izni alarak faaliyete geçen herhangi bir kurum, kuruluş ve işletme,
faaliyetlerinde değişiklikler yapmayı ve tesisini büyütmeyi planladığında
girişimlerini önceden mahallin en büyük mülki amirine haber vermekle
yükümlüdür. Mülki amir durumu derhal Başbakanlık Çevre Müsteşarlığına ve ilgili
bakanlığa bildirir.


            
Her türlü atık ve artıkların arıtılması, uzaklaştırılması veya zararsız hale
getirilmesi ile yükümlü kuruluşlar da bu işlemlerin yerine getirilmesinde
çevreye zarar vermeyecek önlemleri alırlar.


            
Atık ve artıkların doğrudan veya dolaylı şekilde alıcı ortama verilmesinde
uygulanması gereken teknik usuller alıcı ortamın özelliği ve o ortamdan
yararlanma imkanları göz önünde tutularak yönetmelikle belirlenir.





1236-7


 


            
Denetim


            
Madde 12 – (3/3/1988 tarihli ve 3416 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Atık, artık ve yakıtların arıtırılması, uzaklaştırılması, zararsız hale
getirilmesi ve ithali ile ilgili denetimler Çevre Genel Müdürlüğünce yapılır.
Denetimlerin nasıl yapılacağı, denetleme elemanlarının nitelikleri,
yönetmelikle belirlenir.


            
Kuruluş ve işletmeler faaliyetlerinin denetlenmesi için kullandıkları yakıtın
ve çıkardıkları atık ve artıkların özellik ve miktarına ilişkin bilgileri
sürekli ve düzenli olarak belirlemek, bu hususu belgelemekle ve bunları Çevre
Genel Müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdürler.


            
   Zararlı kimyasal maddeler:


Madde 13 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


Havada, suda veya toprakta kalıcı özellik gösteren ve
ekolojik dengeyi bozan kimyasal maddelerin üretim, ithal, taşıma, depolama ve
kullanımında çevre korunması esasları dikkate alınır. Bu tür maddelerin üretim,
ithal, taşıma, depolama ve kullanımına ilişkin sınırlamalar yönetmelikle
belirlenir.


            
Madde 14 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kişilerin huzur ve
sükununu,beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde yönetmelikle belirlenen
standartlar üzerinde gürültü çıkarılması yasaktır. Fabrika, atölye, işyeri,
eğlence yeri, hizmet binaları, konutlar ve ulaşım araçlarında gürültünün
asgariye indirilmesi için gerekli önlemler alınır.


            
Madde 15 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunda yazılı
yasaklara aykırı hareket eden veya kanunla belirtilen yükümlülükleri yerine
getirmeyen kurum, kuruluş ve işletmelere mahallin en büyük mülki amiri, bu
yasaklara aykırı faaliyeti düzeltmek ve kanunda belirtilen yükümlülükleri
yerine getirmek üzere esasları yönetmelikle belirlenen yeteri kadar bir süre
verir.


            
Bu süre içinde yasaklara aykırı hareket ve yükümlülüğü yerine getirmemekten
dolayı ayrıca ceza verilmez.


            
Bu süre sonunda bunları yapmayan kurum, kuruluş veya işletmelerin faaliyeti,
yasağın veya yerine getirilmeyen yükümlülüğün çeşit ve niteliğine göre kısmen
veya tamamen, süreli veya süresiz olarak durdurulur.


            
Madde 16 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çevre kirliliğinin
toplum sağlığı yönünden tehlike yarattığı hallerde Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığı kendiliğinden veya Başbakanlık Çevre Müsteşarlığının talebi üzerine,
bu kirlenmeye yol açan faaliyetlerin geçici bir süre için kısmen veya tamamen
durdurulmasına karar verir ve kararın uygulanmasını mahallin en büyük mülki
amirinden ister.


            
Söz konusu faaliyetler bu gibi hallerde, mahallin en büyük mülki amirinin,
vereceği kararla da durdurulabilir. Bu karar derhal Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığı ile Başbakanlık Çevre Müsteşarlığına bildirilir.


 


            
Madde 20 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gerçek kişilerden
bu Kanunun;


            
a) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/2 md.) 8 inci maddesinin birinci
fıkrasındaki yasağa uymayanlara 100 bin lira; aynı maddenin ikinci fıkrasındaki
yükümlülüğü, yetkili mercilerce usulüne göre yapılan bildirime rağmen yerine
getirmeyenlere 500 bin lira,





1236-8


 


            
b) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/2 md.) Yönetmelikte gösterilen koruma ve
kullanım esaslarına aykırı davranmak suretiyle 9 uncu maddesinin ikinci
fıkrasındaki yasaklara uymayanlara 100 bin lira,


            
c) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/2 md.) Yönetmelikle belirtilen
sınırlamalara uymamak suretiyle 13 üncü maddesine aykırı davranışta bulunanlara
1 milyon lira,


            
d) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/2 md.) 14 üncü maddesine aykırı davranışta
bulunan ve önlemleri almayanlara 50 bin lira,


            
Para cezası verilir.


            
Yukarıdaki fiiller kuruluş ve işletmeler tarafından işlendiği takdirde; bu
maddede belirtilen cezalar kuruluş ve işletmelere üç katı olarak, 213 sayılı
Vergi Usul Kanununun 182 nci maddesi gereğince bilanço esasına göre defter
tutması gereken kuruluş ve işletmelere ise bu cezalar beş katı olarak verilir.


            
Madde 21 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun;


            
a) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/3 md.) 11 inci maddesinin birinci
fıkrasındaki yükümlülüğü yerine getirmeyen kuruluş ve işletmelere 1 milyon lira,
aynı maddenin üçüncü fıkrasındaki önlemleri almayan kuruluş ve işletmelere 500
bin lira,


            
b) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/3 md.) 11 inci maddesinin ikinci fıkrasında
belirtilen haber verme yükümlülüğünü yerine getirmeyen kuruluş ve işletmelere
300 bin lira,


            
c) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/3 md.) 12 nci maddesinin ikinci fıkrasında
belirtilen yükümlülüklere uymayan kuruluş ve işletmelere 500 bin lira,


            
Para cezası verilir.


            
Bu fiilleri işleyen kuruluş ve işletmeler, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 182
nci maddesi gereğince bilanço esasına göre defter tutması gereken
mükelleflerden ise bu maddede belirtilen cezalar üç katı olarak verilir. (1)



            
Gemiler için verilecek cezalar:


            
Madde 22 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bütün
sahillerimizde, karasularımız ile iç sularımız olan Marmara Denizi, İstanbul ve
Çanakkale boğazlarında, liman ve körfezlerimiz, tabii ve suni göllerimiz ile
akarsularımızda bu Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrasındaki kirletme
yasağına uymayan gemiler ile deniz vasıtalarına;


            
a) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/4 md.) Balast tahliyesi yapan tankerlerden,
1000 (dahil) gros tona kadar olanlara 5 milyon lira, 1 000 ila 5 000 (dahil)
gros ton arasındakilere, 10 milyon lira, 5 000 gros tondan fazla olanlara 50
milyon lira,


            
b) (Değişik: 4/6/1986 - 3301/4 md.) Tankerler dahil diğer gemilerden,
her türlü atık ve artık döken, sintine tahliyesi yapanlara 18 (dahil) ila 1000
(dahil) gros ton arasındakilere, 5 milyon lira, 1 000 gros tondan fazla
olanlara 10 milyon lira,


            
c) (Değişik: 4/6/1986 - 3013/4 md.) 18 (hariç) gros tona kadar olan
gemilere ve gemi tarifine uymayan denizi kirleten veya sintine basan (iki zamanlı
kıçtan takmalı ve benzine yağ karıştırarak çalışan motorlu teknelerin eksoz
kirletmeleri hariç) deniz vasıtalarına 300 bin lira,


            
Para cezası verilir. (1)


 


——————————


(1) 
Bu maddelerde yeralan para cezaları, 9/7/1998 tarih ve 98/11415 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararı ile beş katına çıkarılmıştır.





1237


 


            
Madde 23 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun 20,21
ve 22 nci maddelerinde belirtilen fiillerin tekrarı halinde para cezaları bir
katı artırılarak verilir.


            
Madde 24 – (4/6/1986 tarihli ve 3301 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yukarıdaki maddelerde gösterilen cezalar doğrudan doğruya mahallin en büyük
mülki amiri tarafından verilir. Bu cezalar 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre mal memurluğunca tahsil edilir.
Ancak 22 nci maddede gösterilen cezalar:


            
a) Büyükşehir Belediye hudutları içinde kalan sahillerimiz, boğazlarımız ile
liman ve körfezlerimizde; göl ve akarsularımızda cezalar Büyükşehir Belediye
Başkanlıkları tarafından verilir. Cezayı derhal ve defaten ödemeyen ve bu
hususta teminat ve kefalet göstermeyen gemiler, diğer deniz vasıtaları
seyrüsefer ve faaliyetten men olunur.


            
Ceza ödenmediği takdirde, bu ceza 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü
Hakkında Kanun hükümleri gereğince tahsil edilir.


            
(Mülga üçüncü paragraf : 10/7/2004-5216/31 md.)


            
b) Büyükşehir Belediyelerinin hudutları dışında kalan denizlerimizde cezalar doğrudan
doğruya Sahil Güvenlik bot komutanlarınca verilir. Cezayı derhal ve defaten
ödemeyen gemiler ve götürülebilen diğer deniz vasıtaları en yakın ve uygun
limana götürülerek savcılığa teslim edilir ve bu gemiler hakkında (a)
fıkrasında belirtilen hususlar uygulanır.


            
Kendi makineleri ile tahrik edilemeyen deniz vasıtaları hakkında gerekli zabıt
tutularak, durum en yakın sahildar il veya ilçe merkezindeki savcılığa intikal
ettirilir.


            
c) Büyükşehir Belediye hudutları dışında kalan yerlerde yapılan kirletmeler
ile, deniz, liman, bütün göl ve akarsulara yapılan kirletmeler için mülki
amirlerin ceza verme yetkileri saklıdır. Gerekli denetimi yukarıdaki esaslara
uygun olarak yaparlar.


            
Makbuz karşılığında tahsil edilen para cezaları,mahallin en büyük mal
memurluklarına yatırılır.


            
Gemi ve deniz araçlarına verilecek cezalarda suçun tespiti, cezanın kesilmesi
usulleri ile ceza uygulamasında kullanılacak makbuzların şekli, dağıtımı ve
kontrolü hususundaki esaslar yönetmeliklerle belirlenir.


            
İdari cezalara itiraz;


            
Madde 25 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
İdari cezalara
karşı, cezanın tebliğ tarihindan itibaren en geç yedi gün içinde yetkili idare
mahkemesine itiraz edilebilir.


            
İtiraz idarece verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz.


            
İtiraz zaruret görülmeyen hallerde, evrak üzerinde inceleme yapılarak en kısa
sürede sonuçlandırılır.


            
İtiraz üzerine verilen cezalar kesindir.


            
Mahkemece verilecek cezalar:


            
Madde 26 – (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
12 nci maddede
gösterilen belgeleme yükümlülüğünü yerine getirirken gerçeğe aykırı belge
düzenleyenlere fiil daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde bir yıldan üç
yıla kadar hapis cezası hükmolunur.


            
12 nci maddedeki yükümlülüğü yerine getirirken yetkili makamlara yanlış ve
yanıltıcı bilgi verenlere altı aydan iki yıla kadar hapis cezası verilir.





1238


 


            
Madde 29 fıkra bir– (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Kanunun hükmüdür.) Kirliliğin önlenmesi ve
giderilmesine ilişkin faaliyetler teşvik tedbirlerinden yararlandırılır. Bu
amaçla her yılın başında belirlenen teşvik sistemine Başbakanlık Çevre
Müsteşarlığının görüşü alınarak yeni esaslar getirilir.


            
İdari makamlara başvurma:


            Madde 30 – (9/8/1983 tarihli ve
2872 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çevreyi kirleten
veya bozan bir faaliyetten zarar gören veya haberdar olan gerçek ve
tüzelkişiler, idari makamlara başvurarak bu faaliyetin durdurulmasını
isteyebilirler.


            
Ek Madde 1 – 4/6/1986 tarihli ve 3301 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu Kanunun 18 inci maddesinin (a), (b), (c) ve (d) fıkralarında öngörülen fona
katılma payları ile 20, 21 ve 22 nci maddelerinde belirtilen ceza miktarlarını
on katına kadar artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.


10 – Anayasa Mahkemesi’nin
15/1/2009 tarihli ve E.: 2006/99,K.: 2009/9 sayılı Kararı  ile yürürlükten
kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri : (Madde numarası: 10,
İşlenemeyen hüküm Geçici Madde 2.)


Madde 10 – fıkra üç - (26/4/2006 
tarihli ve  5491 sayılı Kanunun hükmüdür.) Petrol, jeotermal kaynaklar ve maden arama
faaliyetleri, Çevresel Etki Değerlendirmesi kapsamı dışındadır.


            
İşlenemeyen hüküm Geçici Madde 2 – fıkra bir – (26/4/2006  tarihli 
ve  5491 sayılı Kanunun hükmüdür.)  Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte faal durumda olan  işletmelere bu Kanun
ve yönetmeliklerle getirilen ek yükümlülüklerin gerçekleştirilmesi için,
yönetmeliklerin yayımlanmasından sonra, Bakanlıkça bir yıla kadar süre
verilebilir. (1)