Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun Yürürlükten Kaldırılmış Hükümleri

403


 


AMME
ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDAKİ


KANUNUN YÜRÜRLÜKTEN
KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ


 


         
Kanun Numarası
                 
: 6183


         
Kabul Tarihi
                        
: 21/7/1953


         
Yayımlandığı R.Gazete          :
Tarih : 28/7/1953 Sayı : 8469


         
Yayımlandığı
Düstur             
: Tertip: 3 Cilt : 34 Sayfa : 1658


            
1 – 21/2/1963 tarih ve 210 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 45)


            
Madde 45 fıkra iki – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Vergi cüzdanlarının fiyatı,şekli ve ihtiva edeceği asgari bilgiler Maliye
Vekaletince tesbit olunur. Diğer amme idareleri alacaklarının mahiyetine uygun
olarak bu cüzdanların şeklinde ve kullanış tarzında değişiklik yapabilirler.


            
2 – 13/6/1963 tarih ve 251 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 10,60 )


            
Madde 10 bent (5) – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
5. İlgililer tarafından gösterilen ve alacaklı amme idarelerince haciz
varakalarına müsteniden haczedilen menkul ve gayrimenkul mallar.


            
Madde 60 – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Kendisine ödeme emri tebliğ edilen borçlu, 7 günlük müddet içinde borcunu
ödemediği veya mal bildiriminde bulunmadığı takdirde,mal bildiriminde
bulununcaya kadar,bir defaya mahsus olmak ve üç ayı geçmemek üzere hapisle tazyik
olunur.


            
Hapisle tazyik kararı,ödeme emrinin tebliğini ve 7 günlük müddetin bitmesini
mütaakıp tahsil dairesince verilir ve en büyük mülkiye memurunun veya tevkil
edeceği zatın tasdikiyle tekemmül eder.


            
Tekemmül eden bu kararlar Cumhuriyet Savcılığınca derhal infaz olunur.


            
3 – 26/11/1980 tarih ve 2347 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 9, 17, 51, 52, 53,
59, 65, 70, 71, 106 )


            
Madde 9 fıkra bir – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Vergi Usul Kanununun 324 üncü maddesinde sayılan hallere temas eden bir amme
alacağının salınması için gereken muamelelere başlanmış olduğu takdirde, vergi
incelemesine salahiyetli memurlarca yapılan ilk hesaplara göre belirtilen
miktar üzerinden tahsil dairelerince teminat istenir.


            
Madde 17 fıkra bir – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aşağıdaki hallerden birinin bulunması
takdirinde vergi dairesi müdürünün yazılı  isteği  üzerine 
defterdar  mükellefin  henüz  tahakkuk etmemiş gelir, ku-





404


 


rumlar,
esnaf, veraset ve intikal, imalat muamele, istihlak, nakliyat vergilerinin,
damga resminin ve bunların zam ve cezalarının derhal tahakkuk ettirilmesi
hususunda yazılı emir verebilir.


            
Madde 51 – fıkra bir ve iki – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmiyen kısmına vade gününü takip eden
günden itibaren bir aylık müdet için % 10, müteakıp her ay için % 2 gecikme
zammı tatbik olunur. Ay kesirleri tam ay olarak hesap edilir.


            
Gecikme zammı bir liradan az olamaz, 50 kuruş ve daha aşağı zam kesirleri
hesaba katılmaz, 50 kuruşu aşan zam kesirleri liraya çıkarılır.


            
Madde 52 fıkra bir – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gecikme zammının tatbik müddeti amme alacağının tecilinde tecilin
yapıldığı,cebren tahsilde haczin tatbik edildiği,iflas halinde iflasın açıldığı,aciz
halinde bu durumun sabit olduğu güne kadar olan müddettir.


            
Madde 53 fıkra bir – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gelir,kurumlar vergileriyle bu vergilere tabi şahıslar ve müesseselerin muamele
ve istihlak vergileri hariç olmak üzere belediye hudutları dışındaki köylerde
tahsildarlar tarafından tahsil olunan amme alacakları ödeme müddeti içinde
ödenmediği takdirde bunlar için yalnız % 10 gecikme zammı tatbik olunur.


            
Madde 59 fıkra iki – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Köylerde mal bildirimi,gelir,kurumlar vergileriyle bu vergilere tabi şahıs ve
müesseselere ait muamele ve istihlak vergileri dışında kalan amme borçları için
köy muhtarlığına da yapılabilir.


            
Madde 65 fıkra iki – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu yerlerde lüzum görülen hallerde gelir,kurumlar vergileri ile bu vergilere
tabi şahıs ve müesseselere ait muamele ve istihlak vergileri için muhtarın veya
ihtiyar kurulu üyelerinden birinin huzuriyle tahsil dairesine menkul mal haczi
yaptırmaya o mahallin en büyük malmemuru salahiyetlidir.


            
Madde 70 bent (12) – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
12. Harcırah Kararnamesine göre ödenen seyahat,ikamet yevmiyeleri ile zaruri
masraf karşılığı olarak ödenen paralar.


            
Madde 71 – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Aylıklar, ödenekler ve her çeşit ücretler,intifa hakları ve hasılatı,ilama bağlı
olmıyan nafakalar,emeklilik aylıkları,sigorta ve emeklilik sandıkları
tarafından bağlanan gelirler,borçlu ve ailesinin geçimleri için tahsil
dairesince lüzumlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra
haczolunabilir. Ancak haczolunacak miktar bunların dörtte birinden aşağı
olamaz.


            
100 lirayı aşmıyan aylık gelirlerin % 10 undan fazlası haczolunamaz.


            
Madde 106 – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yapılan takip sonunda tahsili imkansız veya tahsili için yapılacak giderlerin
alacaktan fazla bulunduğu anlaşılan 25 liraya kadar (25 lira dahil) amme
alacakları,amme idarelerinde terkin salahiyetini haiz olanlar tarafından terkin
olunur.


            
Terkin salahiyetini haiz olanlar bu salahiyetlerinin tamamını veya bir kısmını
mahalli makamlara bırakabilirler.





405


 


            
4 – 31/1/1984 tarih ve 2975 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 43, 44,  45,
46, 51, 52)


            
Madde 43 – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Çekler tahsil dairesine veya postaya verildiği tarihle veya en çok bir gün
evvelki tarihle tanzim edilmiş olmalıdır. Daha eski tarihli çekler kabul
edilmez.


            
Madde 44 fıkra bir – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
41 inci maddeye göre yapılan ödemelerde çekin tahsil dairesine veya postaya
verildiği, paranın bankaya veya postaneye yatırıldığı, münakale emrinin bankaya
veya postaya verildiği gün ödeme yapılmış sayılır.


            
Madde 45 – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanun hükmüdür.)


            
Vergi, resim gibi belli bir amme alacağı ile devamlı surette mükellef
tutulanlar adına tahakkuk ettirilen amme alacakları ile bunlardan yapılan
tahsilatı göstermek üzere vergi cüzdanları düzenlenebilir.


            
İstiyen borçlulara bedeli karşılığında vergi cüzdanı verilir.


            
Vergi cüzdanlarındaki her türlü bilgiler ve tahsile dair yapılan kayıtlar
tahsil daireleri tarafından yazılır, imzalanır ve mühürlenir.


            
Borçlular istedikleri takdirde bankalar, borçluların yaptıkları ödemeleri
göstermek üzere kendilerine vergi cüzdanı verirler, bu cüzdanlardaki ödemeye
ait kayıtlar bankalar tarafından yazılır.


            
Gerek tahsil daireleri, gerek bankalar tarafından verilen vergi cüzdanlarına
yapılan bu kayıtlar Damga Resminden muaftır.


            
Madde 46 fıkra bir – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Amme alacağının ödendiği, salahiyetli ve mesul memurlar tarafından verilen
makbuzlarla, tahsil daireleri veya bankalar tarafından vergi cüzdanlarına
yazılarak imzalanıp mühürlenen tahsile ait kayıtlarla ispat olunabilir.


            
Madde 51 fıkra bir ve iki – (26/11/1980 tarih ve 2347 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
Amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vade gününü takip eden
günden itibaren bir aylık müddet için % 10, müteakip her ay için % 3 gecikme
zammı tatbik olunur. Ay kesirleri tam ay olarak hesap edilir.


            
Gecikme zammı 100 liradan az olamaz.


            
Fıkra üç – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ceza mahiyetindeki amme alacaklarına ayrıca gecikme zammı tatbik olunmaz.
Gecikme zammı, bu zammın tatbik olunduğu amme alacağının bir mislini geçemez.


            
Madde 52 fıkra bir – (26/11/1980 tarih ve 2347 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Gecikme zammının tatbik müddeti,amme alacağının tecilinde tecilin yapıldığı,
hacizde haczin tatbik edildiği, teminat istenmesi halinde teminatın alındığı,
iflas halinde iflasın açıldığı, aciz halinde bu durumun sabit olduğu güne kadar
olan müddettir.





406


 


            
Fıkra iki üç ve dört – 21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Haciz tatbikı
halinde, gecikme zammının tatbik müddeti hacizle karşılanan borç miktarı için
sona erer.


            
Gecikme zammının önceden borçluya bildirilmesi gerekmez.


            
Aslın ödenmiş olması gecikme zammının takip ve tahsiline mani değildir.


          
5 – 30/5/1985 tarih ve 3209 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 48)


            
Madde 48 fıkra bir – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Amme borcunun vadesinde ödenmesi veya haczin tatbikı veyahut haczolunmuş
malların paraya çevrilmesi amme borçlusunu çok zor duruma düşürecekse, broçlu
tarafından yazı ile istenmiş ve teminat gösterilmiş olmak şartiyle, alacaklı
amme idaresince veya yetkili kılacağı makamlarca amme alacağı iki yılı geçmemek
üzere ve faiz alınarak tecil olunabilir.


            
6 – 24/3/1988 tarih ve 3418 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 41,51)


            
Madda 41 fıkra üç, beş, altı ve yedi – (31/1/1984 tarih ve 2875 sayılı
Kanunun hükmüdür.)


            
Bankalarca tahsil edilen paraların T.C. Merkez Bankasına aktarılması süresi,
tahsil edildikleri tarihten itibaren azami 7 gündür.


            
Bankalar tahsil ettikleri paraları süresinde T.C. Merkez Bankasına
aktarmarıkları takdirde, söz konusu kamu alacağı, gecikme zammı tatbik edilmek
suretiyle tahsil edilir.


            
Bankaların tahsilatı yapan şube müdürleri, tahsil edilen paraların belirlenen
sürelerde T.C. Merkez Bankasına aktarılmasından sorumludurlar.


            
Bu görevi süresinde yerine getirmeyen sorumlulardan aktarılmayan amme
alacağının % 10'u nispetinde ayrıca ceza tahsil olunur.


            
Madde 51 – (31/1/1984 tarih ve 2975 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vade gününü takip eden
günden itibaren ilk bir aylık müddet için % 10, müteakip her ay için % 4
gecikme zammı tatbik olunur. Ay kesirleri tam ay olarak hesap edilir.


            
Gecikme zammı 500 liradan az olamaz.


            
Ceza mahiyetindeki amme alacaklarına ayrıca gecikme zammı uygulanmaz.


            
(Ek: 30/5/1985 – 3209/2 md.) Gecikme zammı asgari miktarını ve aylar
itibariyle nispetini % 80'e kadar artırmaya ve eksiltmeye, yeniden kanuni
hadlerine


getirmeye
Bakanlar Kurulu yetkilidir. (1)


 


 


 


——————————


(1)   
1/9/1985 tarihinden geçerli olmak üzere amme alacağının ödeme müddeti içinde
ödenmeyen kısmına vade gününü takibeden günden itibaren ilk bir aylık müddet
için % 10; vade gününü takibeden ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı
aylar için ayrı ayrı % 7; yedinci ve müteakip her ay için % 5 olarak gecikme
zammının uygulanması Bakanlar Kurulunun 16/8/1985 tarih ve 85/9790 sayılı
kararı ile kabul edilmiştir.





406-1


 


            
7 – 3/12/1988 tarih ve 3505 Sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 51, 106)


            
Madde 51 fıkra üç: (24/3/1988 tarih ve 3418 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Ceza mahiyetindeki amme alacaklarına ayrıca gecikme zammı uygulanmaz.


            
Madde 106 fıkra bir – (26/11/1980 tarih ve 2347 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yapılan takip sonunda tahsili imkansız veya tahsili için yapılacak giderlerin
alacaktan fazla bulunduğu anlaşılan 2500 liraya kadar (2500 lira dahil) amme
alacakları, amme idarelerinde terkin selahiyetini haiz olanlar tarafından
terkin olunur.


            
8 – 26/12/1993 tarih ve 3946 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri:(Madde numarası:51)


            
Madde 51 – (24/3/1988tarih ve 3418 sayılı Kanunun Hükmüdür.)


            
Amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden
itibaren ilk bir aylık müddeti için % 10; vade gününü takip eden ikinci,
üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı aylar için ayrı ayrı % 7; yedinci ve
müteakip her ay için 5 gecikme zammı tatbik olunur. Ay kesirleri tam ay olarak
hesap edilir. (1)


            
Gecikme zammı 1.000 liradan az olamaz.


            
(Değişik: 3/12/1988 – 3505/24 md.) İçinde bulunulan yıl sonuna kadar
ödenmemiş olan gecikme zammı ile gecikme faizi, mülteakip yılın başından
itibaren, doğmalarına neden olan amme alacağı gibi addolunur ve bu amme
alacağı, tebliğ edilmeksizin tahakkuk eder. Tahakkuk eden bu amme alacağına,
üzerinden hesaplandıkları amme alacağı aslına uygulanan yukarıdaki hükümler
aynen uygulanır. Ceza mahiyetinde olan diğer amme alacaklarına ise gecikme
zammı tatbik edilmez.


            
Bakanlar Kurulu, gecikme zammı nispetlerini, aylar itibariyle topluca veya her
ay için ayrı ayrı, bu nispetlerin yarısına kadar arttırmaya veya bu nispetlerin
% 30'una kadar indirmeye; yeniden kanuni hadlerine getirmeye ve gecikme zammı
asgari miktarını 10 katına kadar artırmaya yetkilidir.


            
9 – 4/5/1994 tarih ve 3986 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.(Madde numarası:70)


            
Madde 70 bend (1) 21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
1. Devlet malları ile kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen mallar,


            
10 – 25/5/1995 tarih ve 4108 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri (Madde numaraları:44,64,106)


            
Madde 44 fıkra bir – (31/1/1984 tarih ve 2975 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
41 inci maddeye göre yapılan ödemelerde çekin tahsil dairesine, postaya veya
bankaya verildiği, paranın bankaya veya postaneye yatırıldığı, münakale emrinin
bankaya veya postaya verildiği gün ödeme yapılmış sayılır.


            
Madde 64 fıkra bir – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Haciz muameleleri, tahsil dairelerince düzenlenen ve alacaklı amme idaresinin
mahalli en büyük memurluğunca tasdik edilen haciz varakalarına dayanılarak
yapılır.


––––––––––––––––––––––


(1)   
27/12/1989 tarih ve 89/14195 sayılı kararnameye göre 1/1/1990 tarihinden
geçerli olmak üzere vadenin bitim tarihinden itibaren her ay için ayrı ayrı % 7
gecikme zammı uygulanacaktır. Daha önce kararname ile yapılan değişiklik için
bu Kanunun sonundaki"KARARNAMELER İLE YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER
CETVELİ"NE bakınız.





406-2


 


            
Madde 106 fıkra bir – (3/12/1988 tarih ve 3505 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Yapılacak takip sonunda tahsili imkansız veya tahsili için yapılacak giderlerin
alacaktan fazla bulunduğu anlaşılan 50 000 liraya kadar (50 000 lira dahil)
amme alacakları, amme idarelerinde terkin yetkisini haiz olanlar tarafından
tahsil zaman aşımı süresi beklenilmeksizin terkin olunabilir.


            
11 – 22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya
değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri.(Madde numaraları:35,38,47,85.)


            
Limited ortakların amme borçları:


            
Madde 35 – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Limited ortaklıkların ödenmiyen ve tahsil imkanı bulunmıyan amme borçlarından
dolayı ortaklar vazettikleri veya vaz'ını taahhüt eyledikleri sermaye
miktarında doğrudan doğruya mesul ve bu kanun hükümleri gereğince takibata tabi
tutulurlar.


            
Madde 38 – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Taksitle ödenmesi gereken amme alacağının taksitleri vadesinde ödenmezse
alacağın tamamı muaccel olur.


            
Haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce paraya çevirme tarihine ka


dar
yapılan takip giderleri, gecikme zamları ve varsa cezaları alacağın tamamını
muaccel kılan taksitle beraber rıza ile ödendiği takdirde diğer taksitlerasıl
ödeme sürelerinde tahsil olunur.


            
Madde 47 – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Amme alacağına karşılık cebren tahsil olunan paralar önce parayı tahsil eden
dairenin takip mevzuu olan alacağının aslına, sonra ceza, zam, faiz ve takip
giderleri gibi fer'ilerine, amme alacağı kısmen teminatlı ile önce teminatı
bulunmıyan kısımlara, artarsa borçlunun aynı amme idaresinin takibe iştirak
etmiş olan diğer alacaklı tahsil dairelerine olan borçlarına aynı sıra
gereğince mahsup edilir.


            
Amme alacağına karşı rızaen yapılan ödemeler aşağıdaki sıraya göre:


            
a) Daha evvel zamanaşımına uğrıyacak olana,


            
b) Borçlar aynı tarihte zamanaşımına uğrıyacaksa her borca borçla mütenasip bir
miktar,


            
c) Teminatsız veya az teminatlı olana, mahsup edilir.


          
Madde 85 fıkra bir – (21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Menkul mallar satış mütat olan belli bir yerde tahsil dairellerince açık
artırma ve peşin para ile satılır. Mütat satış mahalline naklin külfetli veya
mahallinde satışın daha muvafık olduğu ahvalde borçlunun da rızasiyle, tahsil
dairesi satışı mahallinde yapabilir. Satılığa çıkarılan mal artırma sonunda, üç
defa bağırıldıktan sonra en çok artırana ihale edilir.


            
Madde 107, fıkra üç,dört ve beş (26/12/1993 tarih ve 3946 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
(Ek: 26/12/1993–3946/4 md.) Ödeme müddetinin bitim tarihinden itibaren
altı ay geçmesine rağmen, Gelir Vergisi, Kurumlar Vergisi, Katma Değer Vergisi
ve bunların fer'ileri ve cezaları ile bu vergiler dışında kalan ve vergi,
resim, harç niteliğinde olmayan diğer amme alacaklarını ödemeyen amme
borçlularının ad ve unvanları ile borç miktarları, yılda en çok bir defa Maliye
Bakanlığınca topluca ilan edilebilir.


            
(Ek: 26/12/1993–3946/4 md.) Bu ilan sırrın ifşaı ve Vergi Usul Kanunu
hükümlerine göre vergi mahremiyetinin ihlali sayılmaz.


            
(Ek: 26/12/1993–3946/4 md.) Maliye Bakanlığı, ilan edilecek amme
alacaklarını nev'ileri ve asgari miktarı itibariyle sınırlamaya, ilanın
şeklini, yapılacağı yer ve zaman ile diğer usul ve esasları tespit etmeye
yetkilidir.


            
12 – 20/6/2001 tarihli ve 4684 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan
hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 36)


            
Madde
36 – (21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Bu kanunun tatbiki
bakımından:


            
a)İki veya daha ziyade hükmi şahsın birleşmesi halinde yeni kurulan hükmü
şahıs,


            
b) Devir halinde devir alan hükmi şahıs,


            
c) Şekli değiştirme halinde yeni hükmi şahıs,


birleşen,
devir alınan veya eski şekildeki hükmi şahıs veya şahısların yerine geçer.


            
13 – 8/1/2003 tarihli ve 4785 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan
hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 51)


        
Madde 51 fıkra üç – (26/12/1993 tarihli ve 3946 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre uygulanan vergi ziyaı cezası hariç olmak
üzere ceza mahiyetinde olan amme alacaklarına gecikme zammı tatbik edilmez. (1)


___________________


1)
    Bu maddede yer alan "...kaçakçılık,ağır kusur ve kusur
cezaları..." ibaresi 22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanunun 81.maddesiyle
"vergi ziyaı cezası" şeklinde değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.





406-3


 


            
14 – 25/12/2003 tarihli ve 5035 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan
hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 51)


            
Madde 51 – (26/12/1993 tarihli ve 3946 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden
itibaren her ay için ayrı ayrı % 9 gecikme zammı tatbik olunur. Ay kesirleri
tam ay olarak hesap edilir.(1)


            
Gecikme zammı 500.000 liradan az olamaz.(2)


            
(Değişik: 8/1/2003-4786/2 md.) Gecikme zammı; 213 sayılı Vergi Usul
Kanununa göre uygulanan vergi ziyaı cezalarında bu madde uyarınca belirlenen
oranda, mahkemeler tarafından verilen ve ceza mahiyetinde olan âmme
alacaklarında ise bu oranın yarısı ölçüsünde uygulanır.


            
Bakanlar Kurulu, gecikme zammı nispetlerini aylar itibariyle topluca veya her
ay için ayrı ayrı, %10'una kadar indirmeye bir katına kadar artırmaya ve
gecikme zammı asgari miktarını 3 katına kadar artırmaya yetkilidir. (3)


         
15 –Ana. Mah.’nin  23/3/2004 tarihli ve E.2001/119,K.2004/37 sayılı
Kararı ile iptal edilmiş olan olan hükmün metni. (Madde numarası: 41)


          Madde
41 fıkra yedi –(24/3/1988 tarihli ve 3418 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Tahsilatı yapan veya ödemede bulunması gereken ilgili kuruluşların, bu
görevleri süresinde yerine getirmeyen sorumlularından, ödemeye konu amme
alacağının % 10'u nispetinde ayrıca ceza tahsil olunur. (4)


            
16 – 17/9/2004 tarihli ve 5234 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan
hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 10)


            
Madde 10  fıkra bir bent 2, 3- (21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Kanunun
hükmüdür.)


            
2. Bankalar
tarafından verilen teminat mektupları,


            
3. Hazine tahvil ve bonoları,


 


 


 


 


 


 


—————————


(1)  
Bu fıkrada yer alan gecikme zammı nispetinin her ay için ayrı ayrı uygulanmak
üzere, % 4 olarak uygulanacağı; 3/11/2003 tarihli ve 2003/6345 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararıyla hüküm altına alınmıştır. Daha önce bu fıkrada kararname ile
yapılan değişiklikler için 6183 sayılı Kanunun sonundaki “ÇEŞİTLİ MEVZUAT İLE
YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER CETVELİ”ne bakınız.


(2)
Bu maddede yer alan "5000" rakamı 22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı
Kanunun 81.maddesiyle "500.000" olarak değiştirilmiş ve metne
işlenmiştir.


(3)
Bu maddede yer alan "...iki katına kadar artırmaya veya bu nisbetleri
%30'una kadar indirmeye, yeniden kanuni hadlerine getirmeye ve gecikme zammı
asgari miktarını 10 katına..." ibaresi 22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı
Kanunun 81.maddesiyle metne işlendiği şekilde değiştirilmiştir.


(4) 
30/7/2003 tarihli ve 4962 sayılı Kanunun 2 nci maddesiyle;bu fıkraya "veya
ödemede bulunması gereken” ibaresi eklenmiş ve metne işlenmiştir.


 


 





406-4


            17 – 30/3/2006
tarihli ve 5479 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde
numaraları: 21, 79.)


            
Madde 21 son fıkra – (21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.) Borçlunun iflası, mirasın reddi ve
terekenin resmi tasfiyeye tabi tutulması hallerinde amme alacakları hakkında
İcra ve İflas Kanununun 206 ncı maddesindeki sıraya göre muamele yapılır.


            
Madde 79 – (21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


            
Hamiline yazılı
olmıyan veya cirosu kabil senede dayanmıyan alacaklar ile, maaş, ücret, kira
vesaire gibi her türlü hakların ve fiilen zabıt tanzimi suretiyle haczi kabil
olmıyan üçüncü şahıslardaki menkul malların haczi, borçlu veya zilyed olan
veyahut alacak ve hakları ödemesi gereken hakiki, hükmi şahıslara, kurumlara
haciz keyfiyetinin tebliği suretiyle yapılır.


(Ek fıkra: 22/2/2006-5458/5 md.) Tahsil dairelerince düzenlenen haciz bildirimleri, amme
borçlusunun hak ve alacaklarının bulunduğu veya bulunabileceği banka ve katılım
bankalarının şubelerine doğrudan veya o mahaldeki tahsil dairesi aracılığı ile
tebliğ edilebileceği gibi; Maliye Bakanlığınca veya bu Kanunu uygulayan diğer
kurumlarca belirlenecek limitin üzerinde borçlu bulunanlar için alacaklı tahsil
dairelerince düzenlenen haciz bildirileri, banka ve katılım bankalarının genel
müdürlüklerine de doğrudan tebliğ edilebilir. Banka ve katılım bankalarının
genel müdürlüklerine tebliğ edilen haciz bildirileri hakkında da bu madde hükmü
uygulanır.


            
Borçlunun alacağı veya üçüncü şahıstaki bir malı haczedilip de üçüncü şahıs,
borcu olmadığı veya malın yerinde bulunmadığı veya haczin tebliğinden evvel
borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş yahut kusuru olmaksızın telef olmuş veya
alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise
keyfiyeti, haczin kendisine tebliğinden 7 gün içinde tahsil dairesine yazılı
beyanla bildirmeye mecburdur. Bildirmediği takdirde mal elinde ve borç
zimmetinde sayılır ve hakkında bu kanun hükümleri tatbik olunur.


            
Menkul malların aynen teslimi mümkün olmadığı takdirde değeri ödenir. üçüncü
şahısların genel hükümler gereğince asıl borçluya rücu hakları mahfuzdur.


18 – 23/1/2008 tarihli ve
5728 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları:
107,108,110,111,112,113,114.)


Madde 107 – (21/7/1953 tarihli ve
6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Bu Kanunun tatbikında vazifeli
bulunan kimseler, bu vazifeleri dolayısiyle amme borçlusunun ve onunla ilgili
kimselerin şahıslarına, mesleklerine, işlerine, muamele ve hesap durumlarına
ait öğrendikleri sırlarla, gizli kalması lazımgelen diğer hususları ifşa
ettikleri takdirde 2 aydan 6 aya kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar.


Bu sırları kendileri veya başkaları
için menfaat temini maksadı ile ifşa edenler beş aydan iki seneye kadar hapis
cezası ile cezalandırılır ve bu suçun failleri ile birinci fıkradaki suçun
mükerrirlerinin bir daha Devlet hizmetinde kullanılmamalarına karar verilir.


Madde 108 fıkra iki- (21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bu madde hükmüne aykırı hareket edenler üç aydan üç
yıla kadar hapis ve altı aydan üç yıla kadar memuriyetten mahrumiyet cezası ile
cezalandırılırlar.


Madde 110 fıkra bir (2) numaralı
bent- (21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.) Gizliyerek, kaçırarak muvazaa
yolu ile başkasının uhdesine geçirerek veya aslı olmıyan borçlar ikrar ederek,
yahut alındılar vererek gerçeğe aykırı  surette, varlığını yok eder veya
azaltır ve geri kalan mallar borcu karşılamaya yetmezse üç aydan üç yıla kadar
hapis cezasiyle cezalandırılır ve tevellüt eden zarar az ise verilecek ceza
yarısına kadar indirilerek, eğer pek fahiş ise yarısına kadar artırılarak
hükmolunur.


 





 


406-5


 


Madde 111 – (21/7/1953 tarihli ve
6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Bu kanuna göre istenen mal
bildirimini gerçeğe aykırı surette yapanlarla, yaşayış tarzları mal bildirimine
uymıyanlar sulh işlerine bakan mahkemelerce bir aydan bir seneye kadar hapis
ile cezalandırılırlar.


Madde 112 – (21/7/1953 tarihli ve
6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Usulü dairesinde mal bildiriminde
bulunduktan sonra, edinilen mallarla, her türlü mallarında, kazanç ve
gelirlerinde olan artmaları 61 inci madde hükümleri gereğince zamanında
bildirmemek suretiyle amme alacağının tahsilini engellemiş veya zorlaştırmış
olanlar sulh işlerine bakan mahkemelerce bir aydan bir seneye kadar hafif hapis
cezası ile cezalandırılırlar.


Madde 113 – (21/7/1953 tarihli ve
6183 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Amme borçlusuna ait ellerinde
bulundurdukları malları 55 inci maddenin son fıkrası gereğince yapılan talebe
rağmen bildirmiyenler sulh işlerine bakan mahkemelerce 15 günden 6 aya kadar
hafif hapis cezasiyle cezalandırılırlar.


Madde 114 fıkra iki - (21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bu vazifeyi makbul bir özre dayanmadan zamanında
yerine getirmiyenler sulh işlerine bakan mahkemelerce bir aya kadar hafif hapis
veya 100 Yeni Türk Lirasına kadar adli para cezası ile cezalandırılırlar.(1)


19 – 4/6/2008 tarihli ve
5766 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde
numarası:48.)


Madde 48 fıkra dört - (21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.) Teminat, asli ve fer'i amme alacaklarını karşılıyacak
miktarda olur. Haciz yapılmışsa mahcuz mal değeri tutarınca teminat yerine
geçer.


Madde 48 fıkra beş - (21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.) Tecilde taksit zamanları ve diğer şartlar tecile
salahiyetli makamlarca tesbit olunur.


20 – 28/1/2010 tarihli ve
5951 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde
numarası:58.)


            
Madde 58 fıkra üç – (21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.) İtirazda bulunan borçlu bu kanuna
göre teminat gösterdiği takdirde takip muamelesi itirazlı borç miktarı için ve
itiraz komisyonunca bu hususta karar verilinceye kadar durdurulur.


 


 


 


 


 


 


 


 


_____________________


(1) 30/12/2004 tarihli ve 5281
sayılı Kanunun 43 üncü maddesiyle, bu maddede yer alan “100 liraya kadar hafif
para cezası“ ibaresi, “100 Yeni Türk Lirasına kadar adli para cezası“ olarak
değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.


 


 





406-6


 


21 – 13/2/2011 tarihli ve
6111 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası:36/A.)


Yurt dışı çıkış tahdidi:


             Madde
36 /A – (4/6/2008 tarihli ve 5766
sayılı Kanunun hükmüdür.)


             Devlete ait olup 213 sayılı Vergi Usul
Kanunu ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu kapsamına giren amme alacakları ile
bunlara ait zam ve cezalarını ödeme emrinin tebliğ tarihini takip eden yedi gün
içerisinde ödemeyen ya da bu Kanun hükümleri uyarınca hakkında bu alacaklar
nedeniyle ihtiyati haciz kararı alınan amme borçlusunun yurt dışına çıkışı,
alacaklı tahsil dairesinin talebi halinde ilgili makamlarca engellenir.


             Yurt dışı çıkış tahdidi, yüzbin Yeni Türk
Lirası ve üzerinde olan teminat altına alınmamış amme alacağı için uygulanır.
Bakanlar Kurulu, bu tutarı on katına kadar artırmaya, yarısına kadar indirmeye
ve yeniden kanuni tutarına getirmeye yetkilidir.


             Amme alacağına karşılık teminat alınması,
alacağın tecil edilmesi, borçlunun aciz halinin tespit edilmesi, yargı
mercilerince amme alacağının takibinin durdurulmasına karar verilmesi veya
takibin kanunen durdurulması gereken diğer hallerde yurt dışı çıkış tahdidi,
alacaklı tahsil dairesinin talebi üzerine ilgili makamlarca kaldırılır.


             Amme borçlusu hakkında uygulanan yurt dışı
çıkış tahdidi, hastalık, iş bağlantısı gibi hallerde alacaklı tahsil dairesinin
uygun görmesi ve bildirimi üzerine ilgili makamlar tarafından kaldırılır. Bu
fıkraya göre yurt dışı çıkış tahdidinin kaldırılmış olması yeniden tatbikine
mani değildir.


             Amme borçlusuyla birlikte amme alacağının
ödenmesinden sorumlu olan ve bu Kanuna göre amme borçlusu sayılan kişiler
hakkında da bu maddede yer alan esaslara göre yurt dışı çıkış tahdidi
uygulanır.


             Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.


22 – Anayasa Mahkemesi’nin
28/4/2011 tarihli ve E.: 2009/39, K.: 2011/68 sayılı Kararı iptal edilmiş olan
hükümlerin metinleri.( Madde no: İşlenemeyen Hüküm (Geçici Madde 1))


Geçici Madde 1 – (4/6/2008 tarihli ve 5766 sayılı Kanunun hükmüdür.)


Bu Kanunla 6183 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler
ve eklenen hükümler, hükümlerin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla tahsil
edilmemiş bulunan amme alacakları hakkında da uygulanır.


 


23- Anayasa Mahkemesi’nin 19/3/2015 tarihli ve E.:
2014/144, K.: 2015/29 sayılı Kararı ile iptal edilmiş olan hükümlerin
metinleri.(Madde Numarası: Mükerrer Madde 35.)


Mükerrer Madde 35 – beşinci fıkra- (4/6/2008 tarihli ve
5766 sayılı Kanunun hükmüdür.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği
zamanlarda kanuni temsilci veya teşekkülü idare edenlerin farklı şahıslar
olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden müteselsilen sorumlu
tutulur.


Mükerrer Madde 35 – altıncı fıkra-
(4/6/2008 tarihli ve 5766 sayılı Kanunun hükmüdür.)  Kanuni temsilcilerin sorumluluklarına dair 213 sayılı
Vergi Usul Kanununda yer alan hükümler, bu maddede düzenlenen sorumluluğu
ortadan kaldırmaz.





406-7


 


24 – 28/11/2017 tarihli ve
7061 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde
numarası:22/A.)


 


Amme alacağı ödenmeden yapılmayacak
işlemler ile işlem yapanların sorumlulukları:


             Madde 22/A
– (4/6/2008 tarihli ve 5766 sayılı
Kanunun hükmüdür.) (1)


             10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu
Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa tabi kamu idareleri ile bu idarelere bağlı
döner sermaye işletmelerinin yapacağı her türlü ödemeler ile bunların dışında
kalan ve 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu kapsamına giren
kurumların bu Kanun kapsamında hak sahiplerine yapacakları ödemeler ile kanun,
kararname ve diğer mevzuatla nakdi olarak sağlanan Devlet yardımları, teşvikler
ve destekler nedeniyle yapılacak ödemelerde ve 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı
Harçlar Kanununa ekli tarifelerde yer alan ticaret sicil harçlarından kayıt ve
tescil harçları, noter harçlarından senet, mukavelename ve kağıtlardan alınan
harçlar, tapu ve kadastro harçlarından tapu işlemlerine ilişkin alınan harçlar,
gemi ve liman harçları ile diploma harçları hariç olmak üzere (8) sayılı
tarifeye konu harçlar ve trafik harçlarına mevzu işlemler ile 26/5/1981 tarihli
ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununda yer alan bina inşaat harcı ve yapı
kullanma izin harcına mevzu işlemlerde; Maliye Bakanlığına bağlı tahsil
dairelerine vadesi geçmiş borcun bulunmadığına ilişkin belge aranılması
zorunluluğu getirmeye, bu kapsama girecek amme alacaklarını tür, tutar ve
işlemler itibarıyla topluca veya ayrı ayrı tespit etmeye, zorunluluk getirilen
işlemlerde hangi hallerde bu zorunluluğun aranılmayacağını ve maddenin
uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir. (1)


             Takibata selahiyetli tahsil dairesince, bu
madde kapsamında getirilen zorunluluğa rağmen borcun olmadığına dair belgeyi
aramaksızın işlem tesis eden kurum ve kuruluşlara ikibin Yeni Türk Lirası idari
para cezası verilir. İdari para cezası, ilgilisine tebliğ tarihinden itibaren
bir ay içinde ödenir. İdari para cezasına karşı tebliğ tarihini takip eden otuz
gün içinde idare mahkemesinde dava açılabilir.


25 – 28/2/2018 tarihli ve
7101 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde
numarası:21.)


             Madde 21-
ikinci fıkra- ikinci cümle- (21/7/1953
tarih ve 6183 sayılı Kanunun hükmüdür.) Ancak, gümrük resmi, bina ve arazi vergisi gibi eşya
ve gayrimenkulün aynından doğan amme alacakları o eşya ve gayrimenkul
bedelinden tahsilinde rehinli alacaklardan evvel gelir.


 


 


–––––––––––––


(1) 15/7/2016 tarihli ve 6728 sayılı Kanunun 8 inci maddesiyle, bu
maddenin birinci fıkrasına “4/1/2002 tarihli” ibaresinden önce gelmek üzere
“10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa tabi
kamu idareleri ile bu idarelere bağlı döner sermaye işletmelerinin yapacağı her
türlü ödemeler ile bunların dışında kalan ve” ibaresi eklenmiştir.