Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/9751 K.2016/6896
Özet: Manavgat Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün ihbarı üzerine mahkeme, 30.05.2013 tarihli 10 ay hapis kararıyla tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ek olarak 15.07.2014 tarihli kararla 6.000 TL adli para cezası uygulamayı kabul etti; karar, 5275 sayılı Kanun’un 98. maddesi uyarınca infaza yönelik değerlendirildi, 101. maddesi gereği itiraz yoluna tabi kılınarak itirazın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle hesaba konulmasına karar verildi.
Mahkemesi: Sulh Ceza
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
30.05.2013 tarih ve 2013/52-2013/316 sayılı karar ile sanığın TCK'nın 191/1, 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 191/2. maddesi gereğince sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, anılan hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,
Manavgat Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün ihbarı üzerine mahkeme tarafından dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda 15.07.2014 tarihinde sanığın aynı suçtan bu kez TCK'nın 191/1, 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve karara karşı hükümlü tarafından itiraz edildiği anlaşılmakla;
Sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen ve kesinleşmiş bulunan 30.05.2013 tarihli hüküm karşısında; 15.07.2014 tarihli kararın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98. maddesi uyarınca infaza yönelik verilen bir karar niteliğinde olması ve aynı Kanun’un 101. maddesinin 3. fıkrası uyarınca itiraz yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
30.05.2013 tarih ve 2013/52-2013/316 sayılı karar ile sanığın TCK'nın 191/1, 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 191/2. maddesi gereğince sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, anılan hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,
Manavgat Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün ihbarı üzerine mahkeme tarafından dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda 15.07.2014 tarihinde sanığın aynı suçtan bu kez TCK'nın 191/1, 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve karara karşı hükümlü tarafından itiraz edildiği anlaşılmakla;
Sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen ve kesinleşmiş bulunan 30.05.2013 tarihli hüküm karşısında; 15.07.2014 tarihli kararın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98. maddesi uyarınca infaza yönelik verilen bir karar niteliğinde olması ve aynı Kanun’un 101. maddesinin 3. fıkrası uyarınca itiraz yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.