Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/941 K.2014/1859
Özet: Uyuşmazlık konusu, hükümlülerin ceza infaz kurumunda bulunan başka arkadaşlarına eşya devredilmesi taleplerinin reddi ve bu uygulamanın mevzuata uygunluğu üzerindeki şikâyetlerdir; Mahkeme, 5275 sayılı Kanun ve ilgili yönetmelik hükümlerine dayanarak şikâyetleri kabul etmediği halde kararını bozmaya karar vererek, Yargıtay 7. Ceza Dairesi’nin bu davayı incelemesi gerektiğini belirtti.
Mahkemesi: Sincan İnfaz Hâkimliği Ankara 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda hükümlüler ... ve ...'in ceza infaz kurumunda bulunan başka arkadaşlarına eşya devredilmesine yönelik taleplerinin reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu uygulamasına yönelik şikâyetlerinin kabulü ile şikâyete konu eşyaların mevzuata uygun kontrolleri yapılmak sureti ile belirtecekleri tutuklu ya da hükümlüye teslimine dair Sincan İnfaz Hakimliğinin 21.08.2013 tarihli ve 2013/4463 esas, 2013/4388 sayılı kararı ile ilgili olarak; Dosya kapsamına göre, hükümlüler ... ve ...'in ceza infaz kurumunda bulunan başka arkadaşlarına eşya devredilmesine yönelik taleplerinin reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu uygulamasına yönelik şikâyetlerinin kabulüne karar verilmiş ise de; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 35. maddesindeki “Kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin oda ve eklentilerinde bulundurabilecekleri veya bulunduramayacakları kişisel eşya, gıda, tıbbî malzeme ve diğer ihtiyaç maddeleri yönetmelikle düzenlenir.”, Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 9. maddesindeki “ Koğuş, oda ve eklentilerinde, kantinden temin edilmek koşuluyla, bir adet otuzyedi ekran televizyon ile elektrikli su ısıtıcısı, saç kurutma makinesi ve büro tipi buzdolabı ile kurumun bulunduğu coğrafi bölgenin iklim koşulları dikkate alınarak, her koğuş veya odada bir adet vantilatör bulundurulmasına izin verilebilir. Ayrıca her hükümlü, kurum kantininden satın almak kaydıyla bir adet kulaklıklı küçük el radyosu bulundurabilir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alınmadan şikayetlerin reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının ve 20.12.2013 tarih ve 2013/19390/78170 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2014 tarih ve 2013/406481 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 27.12.2012 tarih, 2012/Bşk-41 esas ve 2012/41; 27.12.2013 tarih, 2013/Bşk-213 esas ve 2013/219 sayılı kararları ile Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan işbölümüne göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğu, Dairemizin görev alanındaki suçlarla doğrudan ilişkili olmayan ve özel ceza kanunu niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanundan kaynaklanan dava ve işlere yönelik kanun yararına bozma isteminin de Yargıtay 7. Ceza Dairesince incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.