Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/202 K.2013/2464
Özet: Uyuşmazlık konusu, 12‑15 yaşları arasında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dolayı yargılanan sanığın hukuki sorumluluğunun tespiti ve ceza kararının geçerliliğiydir; mahkeme, eksik rapor, adli para cezası ve Çocuk Koruma Kanunu hükümlerinin dikkate alınmaması nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarını bozdu. Mahkemenin sonucu olarak, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildiği üzere, sanığın hapis cezaları bozulmuş ve yargılama süreci yeniden değerlendirilmek üzere geri bırakılmıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Hırsızlık, mala zarar verme
Hüküm: 1- TCK'nın 142/1-a, 143, 31/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 152/1-a, 31/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Suç tarihinde 12 yaşını bitirip 15 yaşını tamamlamadığı anlaşılan sanığın, TCK'nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddeleri uyarınca, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda adli tıp kurumu veya uzman hekimden rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği; ancak dosya kapsamında yer alan 16.11.2006 tarihli raporda sanık hakkında sadece bina dahilinden hırsızlık suçu ile ilgili olarak işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği yönünde görüş belirtildiği ancak kamu malına zarar verme suçu yönünden görüş verilmediği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
2- Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
3- Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23/2-d maddesi gereğince çocuğun ailesinin veya kendisinin ekonomik durumunun elverişli olmaması halinde zararın giderilmesi koşulunun aranmayabileceği gözetilmeden, CMK'nın 231/6-b maddesindeki subjektif ölçüler de değerlendirilmeksizin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Hırsızlık, mala zarar verme
Hüküm: 1- TCK'nın 142/1-a, 143, 31/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 152/1-a, 31/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Suç tarihinde 12 yaşını bitirip 15 yaşını tamamlamadığı anlaşılan sanığın, TCK'nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddeleri uyarınca, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda adli tıp kurumu veya uzman hekimden rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği; ancak dosya kapsamında yer alan 16.11.2006 tarihli raporda sanık hakkında sadece bina dahilinden hırsızlık suçu ile ilgili olarak işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği yönünde görüş belirtildiği ancak kamu malına zarar verme suçu yönünden görüş verilmediği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
2- Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
3- Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23/2-d maddesi gereğince çocuğun ailesinin veya kendisinin ekonomik durumunun elverişli olmaması halinde zararın giderilmesi koşulunun aranmayabileceği gözetilmeden, CMK'nın 231/6-b maddesindeki subjektif ölçüler de değerlendirilmeksizin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.