Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/9130 K.2012/14019
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Silahlı terör örgütüne yardım, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa aykırılık
Hüküm : 1- TCK'nın 220/7, 314/3. maddeleri yollamasıyla 314/2, 53/1-2-3, 58/6-9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- 5607 sayılı Kanunun 3/1-1. cümle, 4/1, TCK'nın 50, 52/4, 58/6-9, 63/1, 54/1, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Temyiz edenler : Sanık müdafii, şikayetçi vekili
Duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
1- Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa aykırılık suçundan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan gümrük idaresine, açılan davanın ihbar edilmemesi suretiyle 5607 sayılı Kanunun 18. ve 5271 sayılı CMK'nın 237. maddelerine aykırı davranılması,
2- Sanığın gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın örgütün kırsalında kullanmak amacıyla suça konu eşyaları Türkiye'ye ithal ettiğinin kabul edilip, işlenen bu suçtan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulduğu görülmekle; TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerinde düzenlenen silahlı örgüte yardım bakımından yardımın konusunun suç teşkil etmeyen bir fiilden ibaret olmasının gerektiği, yardımı oluşturan fiilin suç teşkil etmesi halinde ise artık örgüte yardım suçundan söz edilemeyip fiilin aynı Kanunun 220/6. maddesi kapsamında örgüt adına suç işleme olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
a) Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında "TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" karar verildiği halde, hükmün gerekçe bölümünde "TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması yoluna gidildiğinin" belirtilmesi suretiyle hükmün takdiri indirim nedeninin uygulanmasına ilişkin bölümünde çelişkiye düşülmesi kanuna aykırı,
b) Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin ve şikayetçi vekilinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık müdafiinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
TEFHİM ŞERHİ:
03.12.2012 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ...'in huzurunda, duruşmada sanık ...'in savunmasını yapmış bulunan Av. ... ...'nın yüzüne karşı, 12.12.2012 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu
Suç : Silahlı terör örgütüne yardım, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa aykırılık
Hüküm : 1- TCK'nın 220/7, 314/3. maddeleri yollamasıyla 314/2, 53/1-2-3, 58/6-9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- 5607 sayılı Kanunun 3/1-1. cümle, 4/1, TCK'nın 50, 52/4, 58/6-9, 63/1, 54/1, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Temyiz edenler : Sanık müdafii, şikayetçi vekili
Duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
1- Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa aykırılık suçundan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan gümrük idaresine, açılan davanın ihbar edilmemesi suretiyle 5607 sayılı Kanunun 18. ve 5271 sayılı CMK'nın 237. maddelerine aykırı davranılması,
2- Sanığın gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın örgütün kırsalında kullanmak amacıyla suça konu eşyaları Türkiye'ye ithal ettiğinin kabul edilip, işlenen bu suçtan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulduğu görülmekle; TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerinde düzenlenen silahlı örgüte yardım bakımından yardımın konusunun suç teşkil etmeyen bir fiilden ibaret olmasının gerektiği, yardımı oluşturan fiilin suç teşkil etmesi halinde ise artık örgüte yardım suçundan söz edilemeyip fiilin aynı Kanunun 220/6. maddesi kapsamında örgüt adına suç işleme olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
a) Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında "TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" karar verildiği halde, hükmün gerekçe bölümünde "TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması yoluna gidildiğinin" belirtilmesi suretiyle hükmün takdiri indirim nedeninin uygulanmasına ilişkin bölümünde çelişkiye düşülmesi kanuna aykırı,
b) Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin ve şikayetçi vekilinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık müdafiinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
TEFHİM ŞERHİ:
03.12.2012 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ...'in huzurunda, duruşmada sanık ...'in savunmasını yapmış bulunan Av. ... ...'nın yüzüne karşı, 12.12.2012 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.