Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/7170 K.2012/14731
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
Hüküm : 1- TCK'nın 265/1-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK'nın 268/1, 267/1, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın müdafi istemediğini duruşmada açıkladığı, ayrıca atılı suçlar nedeniyle müdafi atanması konusunda yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde sanığın bilgisi dışında ve gereksiz yere görevlendirilen müdafiinin hükmü temyize yetkisi olmadığı, bu itibarla adı geçenin temyiz başvurusunun süre yönünden reddine dair yerel mahkeme kararının sanık bakımından hukuki sonuç doğurmasının mümkün bulunmadığı cihetle, bu karar sonrasında sanığın 01.12.2009 tarihinde gerekçeli kararın kendisine tebliği üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
Hüküm : 1- TCK'nın 265/1-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK'nın 268/1, 267/1, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın müdafi istemediğini duruşmada açıkladığı, ayrıca atılı suçlar nedeniyle müdafi atanması konusunda yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde sanığın bilgisi dışında ve gereksiz yere görevlendirilen müdafiinin hükmü temyize yetkisi olmadığı, bu itibarla adı geçenin temyiz başvurusunun süre yönünden reddine dair yerel mahkeme kararının sanık bakımından hukuki sonuç doğurmasının mümkün bulunmadığı cihetle, bu karar sonrasında sanığın 01.12.2009 tarihinde gerekçeli kararın kendisine tebliği üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.