Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/7070 K.2012/15978
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanarak mağdurun gözaltına alınması nedeniyle hürriyetinden yoksun kılma suçundan sorumlu tutulup tutuklanıp tutuklanmaması ve bu durumun cezai yaptırımını belirlemekti. Mahkeme, sanığın TCK 267/1‑3, 269/3‑a ve 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar vererek, temyiz itirazlarını reddetti ve cezanın süresi yönünden hak kaybı olmadığını belirledi.
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
Hüküm : TCK'nın 268. maddesi yollamasıyla TCK 267/1-3, 269/3-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın hakkında yürütülen suç soruşturması sırasında mağdurun kimlik bilgilerini kullanması üzerine sonradan adli işlemler sonucu yakalanan mağdurun şüpheli olarak bir gün süreyle gözaltına alınması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkında TCK'nın 267/4. maddesi aracılığıyla 37/1 ve 109/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle zamanaşımı süresi içerisinde dava açılıp hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde sanık hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- TCK'nın 267. maddesinin üçüncü fıkrasındaki ağırlatıcı nedenin, suç mağduru hakkında gözaltına alma veya tutuklama dışındaki diğer koruma tedbirlerinin uygulanması haline münhasır olduğu, mağdurun gözaltına alınması veya tutuklanması durumunda sanığın aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sorumlu tutulabileceği düşünülmeden ve sevkte gösterilmediği halde ek savunma hakkı da tanınmadan olayda uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 267/3. maddesi ile cezada artırım yapılması,
2- Sanığın gerçek kimliğinin kolluk tarafından 31.08.2008 tarihinde yapılan parmak izi araştırması sonucunda tespit edilmesi karşısında, bilahare 12.02.2009 tarihli oturumda gerçek kimliğini kabul etmesinin rücu sayılamayacağı ve TCK'nın 269/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından yeterli olmayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sonuç cezanın süresi yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
Hüküm : TCK'nın 268. maddesi yollamasıyla TCK 267/1-3, 269/3-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın hakkında yürütülen suç soruşturması sırasında mağdurun kimlik bilgilerini kullanması üzerine sonradan adli işlemler sonucu yakalanan mağdurun şüpheli olarak bir gün süreyle gözaltına alınması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık hakkında TCK'nın 267/4. maddesi aracılığıyla 37/1 ve 109/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle zamanaşımı süresi içerisinde dava açılıp hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde sanık hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- TCK'nın 267. maddesinin üçüncü fıkrasındaki ağırlatıcı nedenin, suç mağduru hakkında gözaltına alma veya tutuklama dışındaki diğer koruma tedbirlerinin uygulanması haline münhasır olduğu, mağdurun gözaltına alınması veya tutuklanması durumunda sanığın aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sorumlu tutulabileceği düşünülmeden ve sevkte gösterilmediği halde ek savunma hakkı da tanınmadan olayda uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 267/3. maddesi ile cezada artırım yapılması,
2- Sanığın gerçek kimliğinin kolluk tarafından 31.08.2008 tarihinde yapılan parmak izi araştırması sonucunda tespit edilmesi karşısında, bilahare 12.02.2009 tarihli oturumda gerçek kimliğini kabul etmesinin rücu sayılamayacağı ve TCK'nın 269/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından yeterli olmayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sonuç cezanın süresi yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.