Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/4816 K.2012/7936
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... , 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 289/1-2. cümle, ve 52/2. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası ve 60 gün karşılığı adli para cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 58/6. maddesi uyarınca mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarihli ve 2011/18-383 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Hükümden sonra verilen tavzih kararının hukuki geçerliliği bulunmadığından yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan inceleme sonucunda;
Dosya kapsamına göre;
1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,
2- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 289. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hükmedilen 60 gün adlî para cezasının, aynı Kanunun 52/1-2. maddeleri gereğince para cezasının miktarının belirlenmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 30.03.2012 ve 2012/5383/19334 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2012 tarih ve 2012/100083 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
a) Hükümlüye verilen 60 gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılarak netice adli para cezasının belirlenmemesi ile ilgili olarak aynı mahkemece yapılan 28.07.2011 tarihli tavzihin 5275 sayılı Kanunun 98/1. maddesi uyarınca çektirilecek cezanın hesabında tereddüt halinde verilebilecek kararlardan olduğu ve itiraz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki 2 nolu bozma sebebi hakkında inceleme yapılmasına yer olmadığına,
b) 1 nolu bozma sebebine ilişkin olarak yapılan incelemede;
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarih, 2011/18 esas ve 2011/383 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;
5237 sayılı TCK'nın tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 6. fıkrasının hükümden çıkartılmasına,
Kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... , 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 289/1-2. cümle, ve 52/2. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası ve 60 gün karşılığı adli para cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 58/6. maddesi uyarınca mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarihli ve 2011/18-383 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Hükümden sonra verilen tavzih kararının hukuki geçerliliği bulunmadığından yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan inceleme sonucunda;
Dosya kapsamına göre;
1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,
2- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 289. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hükmedilen 60 gün adlî para cezasının, aynı Kanunun 52/1-2. maddeleri gereğince para cezasının miktarının belirlenmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 30.03.2012 ve 2012/5383/19334 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2012 tarih ve 2012/100083 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
a) Hükümlüye verilen 60 gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılarak netice adli para cezasının belirlenmemesi ile ilgili olarak aynı mahkemece yapılan 28.07.2011 tarihli tavzihin 5275 sayılı Kanunun 98/1. maddesi uyarınca çektirilecek cezanın hesabında tereddüt halinde verilebilecek kararlardan olduğu ve itiraz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki 2 nolu bozma sebebi hakkında inceleme yapılmasına yer olmadığına,
b) 1 nolu bozma sebebine ilişkin olarak yapılan incelemede;
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarih, 2011/18 esas ve 2011/383 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;
5237 sayılı TCK'nın tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 6. fıkrasının hükümden çıkartılmasına,
Kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.