Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/11601 K.2012/3290
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma
Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 125, 59/1, 31, 33, 5237 sayılı TCK'nın 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Sanığın üzerine atılı ve sübutu kabul edilen 26.10.1996 tarihli yağma eylemi 765 sayılı TCK'nın 125. maddesi kapsamında Devletin hakimiyeti altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya matuf fiil niteliğinde olduğu ve bu eylemin sanığın kolluktaki ikrarı dışında maddi deliller ile de doğrulandığı anlaşılmakla yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde bulunmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 1994 ve 1997 yıllarında güvenlik güçleri ile silahlı çatışmaya girdiği yönünde kolluk, savcılık ve sorgu ifadesi sırasında ikrarda bulunan sanığın anılan eylemlere ilişkin evrakların bulunamaması ve başkaca bir delil de elde edilemediği gözetilmeden sabit kabul edilerek bu eylemlerden de sorumlu tutulması,
2- 765 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapıldığına göre, anılan Kanunun bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine aykırı biçimde suç eşyasının müsaderesine ilişkin olarak 765 sayılı TCK'nın 36. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "5237 sayılı TCK'nın 54/1." maddesi yerine "765 sayılı TCK'nın 36." maddesinin yazılması ve gerekçedeki güvenlik güçleriyle silahlı çatışmaya girdiğinin kabulüne ilişkin son paragraftaki ilgili kısımların karardan çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan ve re'sen de temyize tabi bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
TEFHİM ŞERHİ:
14.03.2012 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nun huzurunda duruşmada sanık ...'un savunmasını yapmış bulunan Av....'ın yokluğunda 28.03.2012 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma
Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 125, 59/1, 31, 33, 5237 sayılı TCK'nın 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Sanığın üzerine atılı ve sübutu kabul edilen 26.10.1996 tarihli yağma eylemi 765 sayılı TCK'nın 125. maddesi kapsamında Devletin hakimiyeti altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya matuf fiil niteliğinde olduğu ve bu eylemin sanığın kolluktaki ikrarı dışında maddi deliller ile de doğrulandığı anlaşılmakla yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde bulunmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 1994 ve 1997 yıllarında güvenlik güçleri ile silahlı çatışmaya girdiği yönünde kolluk, savcılık ve sorgu ifadesi sırasında ikrarda bulunan sanığın anılan eylemlere ilişkin evrakların bulunamaması ve başkaca bir delil de elde edilemediği gözetilmeden sabit kabul edilerek bu eylemlerden de sorumlu tutulması,
2- 765 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapıldığına göre, anılan Kanunun bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine aykırı biçimde suç eşyasının müsaderesine ilişkin olarak 765 sayılı TCK'nın 36. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "5237 sayılı TCK'nın 54/1." maddesi yerine "765 sayılı TCK'nın 36." maddesinin yazılması ve gerekçedeki güvenlik güçleriyle silahlı çatışmaya girdiğinin kabulüne ilişkin son paragraftaki ilgili kısımların karardan çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan ve re'sen de temyize tabi bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
TEFHİM ŞERHİ:
14.03.2012 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nun huzurunda duruşmada sanık ...'un savunmasını yapmış bulunan Av....'ın yokluğunda 28.03.2012 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.