Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/10092 K.2012/7756
Özet: (1) Sanığın görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından dolayı mahkumiyetine ilişkin yargılamada; (2) Mahkeme, sanığı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca (265/1‑3, 62, 50/1-a, 52/2‑4, 179/2, 152/2-a, 86/1, 86/3-c, 87/3, 53/1) hapis cezasına mahkum etti ve ilgili hüküm metnini usul ve kanuna uygun olarak düzelterek onayladı.
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, mala zarar verme, kasten yaralama
Hüküm : 1- TCK'nın 265/1-3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK'nın 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
3- TCK'nın 152/2-a, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
4- TCK'nın 86/1, 86/3-c, 87/3, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin incelemede;
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan temel cezanın tayini sırasında uygulanan kanun maddesi olarak TCK'nın 152/1-a maddesi yerine anılan Kanunun 152/2-a maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9 - 259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanık tarafından birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan ve sanığın dur ihtarına
uymayarak kullandığı araçla kaçmaya devam etmesi üzerine yakalanması için görevli polis memurlarının yola bariyer oluşturmak maksadıyla koydukları ve içinde polislerinde bulunduğu polis otosuna TCK'nın 6/1-f-4. maddesine göre silahtan sayılabilecek olan aracıyla çarpması nedeniyle sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2 ve 265/4. maddeleri ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak
TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 53. maddenin uygulanmasına dair bölümün hükümden çıkarılarak, yerine "Kasten işlenmiş olan suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki haklarından ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, mala zarar verme, kasten yaralama
Hüküm : 1- TCK'nın 265/1-3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK'nın 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
3- TCK'nın 152/2-a, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
4- TCK'nın 86/1, 86/3-c, 87/3, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin incelemede;
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan temel cezanın tayini sırasında uygulanan kanun maddesi olarak TCK'nın 152/1-a maddesi yerine anılan Kanunun 152/2-a maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9 - 259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanık tarafından birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan ve sanığın dur ihtarına
uymayarak kullandığı araçla kaçmaya devam etmesi üzerine yakalanması için görevli polis memurlarının yola bariyer oluşturmak maksadıyla koydukları ve içinde polislerinde bulunduğu polis otosuna TCK'nın 6/1-f-4. maddesine göre silahtan sayılabilecek olan aracıyla çarpması nedeniyle sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2 ve 265/4. maddeleri ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak
TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 53. maddenin uygulanmasına dair bölümün hükümden çıkarılarak, yerine "Kasten işlenmiş olan suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki haklarından ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.