Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/10186 K.2012/3780
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Mala zarar verme
Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm sanığın yokluğunda, zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş olmakla Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.04.2009 tarih ve 2009/6-16 Esas, 2009/90 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere zorunlu müdafiin yüzüne karşı yapılmış olan tefhim, kendisine bozma kararından sonra zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık açısından temyiz süresini başlatmayacağından, sanık hakkındaki hüküm öğrenilmekle, 07.08.2007 tarihinde anılan hükmün temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilip temyizin reddine dair karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesinde öngörülen hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın devamına "anılan Kanunun 53/1. maddesinin c bendindeki hakları kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Mala zarar verme
Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm sanığın yokluğunda, zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş olmakla Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.04.2009 tarih ve 2009/6-16 Esas, 2009/90 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere zorunlu müdafiin yüzüne karşı yapılmış olan tefhim, kendisine bozma kararından sonra zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık açısından temyiz süresini başlatmayacağından, sanık hakkındaki hüküm öğrenilmekle, 07.08.2007 tarihinde anılan hükmün temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilip temyizin reddine dair karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesinde öngörülen hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın devamına "anılan Kanunun 53/1. maddesinin c bendindeki hakları kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.