Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2026/357 K.2026/4787
Özet: Ceza Dairesi, 5271 sayılı Kanun ve ilgili düzenlemelere göre, 2018/945 E. ve 2018/911 K. sayılı kadına karşı, eski hâle getirme talebini reddederek esastanince onama kararı verir.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/945 E., 2018/911 K.
SUÇ: Hükümlü veya Tutuklunun Kaçması
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanığın yokluğunda verilen karara karşı, eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca "Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir." hükmü gereğince, eski hâle getirme talebinde bulunulmuş olması hâlinde bu talebi inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olacaktır.
Yapılan incelemede;
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.04.2018 tarihli, 2018/945 Esas, 2018/911 Karar sayılı kararı 30.04.2018 tarihinde kesinleştirilmiştir.
Sanık müdafiinin, eski hâle getirme talepli dilekçesini sunduğu 11.04.2025 tarihinden önce infaz işlemlerine başlanıldığı ve sanığın kararı ile yapılan işlemleri öğrendiği sabit görülmüştür. Kendisine tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.10.2025 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.
SAYISI: 2018/945 E., 2018/911 K.
SUÇ: Hükümlü veya Tutuklunun Kaçması
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanığın yokluğunda verilen karara karşı, eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca "Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir." hükmü gereğince, eski hâle getirme talebinde bulunulmuş olması hâlinde bu talebi inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olacaktır.
Yapılan incelemede;
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.04.2018 tarihli, 2018/945 Esas, 2018/911 Karar sayılı kararı 30.04.2018 tarihinde kesinleştirilmiştir.
Sanık müdafiinin, eski hâle getirme talepli dilekçesini sunduğu 11.04.2025 tarihinden önce infaz işlemlerine başlanıldığı ve sanığın kararı ile yapılan işlemleri öğrendiği sabit görülmüştür. Kendisine tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.10.2025 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.