Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/4084 K.2022/147
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 1.08.2013’te oluşan kavgadan dolayı sanığın mağdurunu eşyaları toplamasına izin vermeden evden kovduğunu belirterek, kesin kanıt yokluğunda 5320 sayılı yasa nedeniyle mahkumiyet kararını 10.01.2022’de oybirliğiyle bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılanın 01.08.2013 tarihinde kolluğa müracaat ederek şikayetçi olduğu, burada alınan ifadesinde özetle; sanıkla daha önce boşandıklarını, akabinde sanığa ait olan evde olay gününe kadar tekrar beraber yaşamaya devam ettiklerini, olay günü de aralarında çıkan kavga sonucunda kendisine hakaret etmesi üzerine evden ayrılmak istediğinde kendisini tehdit ettiğini, bunun üzerine üzerini giyindiğini ancak eşyalarını toplamasına izin vermeden kapıyı açıp evden kovaladığını beyan etmesi, tanık ...'nun ise "bir gece sanık beni aradı, ... ile kavga ettiğini ve benim kendisi ile ilgilenmemi söyledi.... sahurdan sonra ...'e gittim öğretmenler evinden ...'yı aldım, kendisi bana kavga ettiklerini, sanığın kendisini evden attığını söyledi...." şeklindeki ifadesi karşısında kendisine ait olduğu anlaşılan konuttan eşyalarını toplamasına fırsat vermeden mağduru kovduğu anlaşılan sanığın, mağduru zorla evde tutmak suretiyle yüklenen suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı kanıt bulunmaması nedeniyle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılanın 01.08.2013 tarihinde kolluğa müracaat ederek şikayetçi olduğu, burada alınan ifadesinde özetle; sanıkla daha önce boşandıklarını, akabinde sanığa ait olan evde olay gününe kadar tekrar beraber yaşamaya devam ettiklerini, olay günü de aralarında çıkan kavga sonucunda kendisine hakaret etmesi üzerine evden ayrılmak istediğinde kendisini tehdit ettiğini, bunun üzerine üzerini giyindiğini ancak eşyalarını toplamasına izin vermeden kapıyı açıp evden kovaladığını beyan etmesi, tanık ...'nun ise "bir gece sanık beni aradı, ... ile kavga ettiğini ve benim kendisi ile ilgilenmemi söyledi.... sahurdan sonra ...'e gittim öğretmenler evinden ...'yı aldım, kendisi bana kavga ettiklerini, sanığın kendisini evden attığını söyledi...." şeklindeki ifadesi karşısında kendisine ait olduğu anlaşılan konuttan eşyalarını toplamasına fırsat vermeden mağduru kovduğu anlaşılan sanığın, mağduru zorla evde tutmak suretiyle yüklenen suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı kanıt bulunmaması nedeniyle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.