Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/24618 K.2019/6265
Özet: Mahkeme, sanığın 08.04.2017'de vefat ettiğini belirterek 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesine göre mahkumiyet hâlen geçerli olduğunu, 6454 sayılı Kanun ve 158/1‑f maddesi uyarınca eylemin nitelikli dolandırıcılık suçuna oturmadığını kabul etmiş; bu nedenle temyiz kararı 06.05.2019 tarihli oybirliğiyle "bozma"fi ile karara bağlanmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
UYAP'tan alınan tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 08.04.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nın 64. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,
2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Mağdurun kredi kart ve kimlik bilgilerini kullanarak telefonla aradığı bankanın müşteri hizmetleri görevlilerini, kart hamili olduğu konusunda ikna eden sanığın görevliye verdiği talimatla kart hamilinin hesabından başka bir hesaba para transferi yapmasını sağladığı iddia edilen olayda; 6454 sayılı Kanunun 3. maddesi uyarınca kredi kartı olarak kabul edilen ve bankanın ürettiği ve bankaya ait olan bir değer/veri kredi kart bilgilerini banka görevlilerini aldatmakta araç olarak kullanan sanığın eyleminin TCK.nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönünde suç niteliğinin belirlenmesi ile kanıtların takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
UYAP'tan alınan tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 08.04.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nın 64. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,
2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Mağdurun kredi kart ve kimlik bilgilerini kullanarak telefonla aradığı bankanın müşteri hizmetleri görevlilerini, kart hamili olduğu konusunda ikna eden sanığın görevliye verdiği talimatla kart hamilinin hesabından başka bir hesaba para transferi yapmasını sağladığı iddia edilen olayda; 6454 sayılı Kanunun 3. maddesi uyarınca kredi kartı olarak kabul edilen ve bankanın ürettiği ve bankaya ait olan bir değer/veri kredi kart bilgilerini banka görevlilerini aldatmakta araç olarak kullanan sanığın eyleminin TCK.nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönünde suç niteliğinin belirlenmesi ile kanıtların takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.