Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/14239 K.2017/12264
Özet: Uyuşmazlık, 6545 sayılı Kanun’da yapılan değişiklikle mala zarar verme suçunun artırım miktarının “iki katına” yerine “bir katına” değiştirilmesi nedeniyle hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve tanınan indirimlerin uygulanmaması ile ilgiliydi. Mahkeme, görülen delillerin ve ilgili mevzuatın dikkate alınması sonucu, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve indirimlerin düzenlenmesi kararını bozdu, karar 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Mala zarar verme
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: Hüküm tarihinden sonra 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin değiştirildiği, bu değişiklik üst sınırı itibariyle sanık lehine olsa da; mahkemece anılan madde uyarınca 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle hüküm kurulduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suç vasfına ve cezanın alt sınırdan belirlenmesine yönelik yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- TCK.nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılırken indirim oranının gösterilmemesi, 2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 151/1 ve 152/2-a. maddeleri uyarınca verilen 1 ay hapis cezasının TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca, TCK.nun 50/1. maddesinde belirtilen adli para cezası veya diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi, 3- Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunmayacağının gözetilmemesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: Hüküm tarihinden sonra 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin değiştirildiği, bu değişiklik üst sınırı itibariyle sanık lehine olsa da; mahkemece anılan madde uyarınca 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle hüküm kurulduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suç vasfına ve cezanın alt sınırdan belirlenmesine yönelik yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- TCK.nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılırken indirim oranının gösterilmemesi, 2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 151/1 ve 152/2-a. maddeleri uyarınca verilen 1 ay hapis cezasının TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca, TCK.nun 50/1. maddesinde belirtilen adli para cezası veya diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi, 3- Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunmayacağının gözetilmemesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.