Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/6151 K.2017/4390
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere Gereği görüşülüp düşünüldü: Erteli hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının kesin olduğundan bahisle kesinleştirilmesi yapılmış ise de; hüküm bir bütün olup bölünemeyeceği cihetle, hükmün tamamına yönelik yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik CMK.nun 231. maddenin uygulanmasına engel teşkil etmeyen kararın bulunduğu ve atılı suçun 21.04.2014 tarihinde, 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/8. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce işlendiği de gözetilerek, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile haklarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken yasal imkansızlıktan bahisle yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması , 2- TCK.nun 52/4. maddesinin taksit miktarının dörtten az olamayacağına dair emredici hükmüne rağmen, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının iki eşit taksitte alınmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere Gereği görüşülüp düşünüldü: Erteli hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının kesin olduğundan bahisle kesinleştirilmesi yapılmış ise de; hüküm bir bütün olup bölünemeyeceği cihetle, hükmün tamamına yönelik yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik CMK.nun 231. maddenin uygulanmasına engel teşkil etmeyen kararın bulunduğu ve atılı suçun 21.04.2014 tarihinde, 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/8. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce işlendiği de gözetilerek, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile haklarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken yasal imkansızlıktan bahisle yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması , 2- TCK.nun 52/4. maddesinin taksit miktarının dörtten az olamayacağına dair emredici hükmüne rağmen, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının iki eşit taksitte alınmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.