Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/480 K.2016/5041
Özet: (1) Sanığın hırsızlık ve banka/kredi kartı kötüye kullanımı suçlarından dolayı verilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCİK’in 53. maddesi ve Anayasa Mahkemesi kararları ışığında eksik olduğu gerekçesiyle temyiz edildi; (2) Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın hak yoksunluklarını dikkate alarak verilen hapis cezasını bozdu ve yeni bir hüküm koyarak 14.04.2016’da oybirliğiyle karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartlarının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yönelik temyiz incelemesinde;
6545 sayılı Yasa ile TCK.nun 142/1-b maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de, anılan suçun 142/2-h maddesinde düzenlenmiş olması ve bu düzenlemenin açıkça sanık aleyhine bulunması ve sanık hakkında TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim ile sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis yerine, hesap hatası sonucu 2 yıl 4 ay hapis olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, temyiz itirazları
yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),
2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan incelemeye gelince;
a- Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinde düzenlenen adli para cezasına veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi talebini de kapsadığı halde, bu konuda bir karar verilmemesi,
b- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. naddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartlarının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yönelik temyiz incelemesinde;
6545 sayılı Yasa ile TCK.nun 142/1-b maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de, anılan suçun 142/2-h maddesinde düzenlenmiş olması ve bu düzenlemenin açıkça sanık aleyhine bulunması ve sanık hakkında TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim ile sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis yerine, hesap hatası sonucu 2 yıl 4 ay hapis olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, temyiz itirazları
yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),
2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan incelemeye gelince;
a- Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinde düzenlenen adli para cezasına veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi talebini de kapsadığı halde, bu konuda bir karar verilmemesi,
b- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. naddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.