Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/34276 K.2013/7017
Özet: Uyuşmazlık, 6136 sayılı Yasa ve 5237 sayılı TCK çerçevesinde sanıkların hapis cezası, adli para cezası ve velayet haklarıyla ilgili hüküm değişikliği talepleridir; mahkeme, bu talepleri değerlendirerek cezanın 4 yıl 2 ay hapis ve 375 TL adli para cezası üzerinden infazına karar vermiştir. Mahkemenin sonucu, sanıkların cezalarının belirlenen miktar ve süreyle infazının yapılmasına hükmedilmesidir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Sanıkların 6136 sayılı Yasanın 12/1, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin 29.09.2006 tarihli hükmün sanıklar müdafiinin temyizi üzerine bozulması karşısında bozmadan sonra kurulan hükümde CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası gereği ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak gözetilerek cezanın 4 yıl 2 ay hapis ve 375 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken kazanılmış hak gereği 4 yıl 2 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmaya karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden ''sanıkların bu suçtan neticeten 4' er yıl 2'şer ay hapis ve 375,00' er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına'' ibaresi çıkarılarak yerine “sanıklara verilen cezaların infazının 4 yıl 2 ay hapis ve 375 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin yazılması ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerlerine ''sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına'' yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Sanıkların 6136 sayılı Yasanın 12/1, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin 29.09.2006 tarihli hükmün sanıklar müdafiinin temyizi üzerine bozulması karşısında bozmadan sonra kurulan hükümde CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası gereği ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak gözetilerek cezanın 4 yıl 2 ay hapis ve 375 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken kazanılmış hak gereği 4 yıl 2 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmaya karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden ''sanıkların bu suçtan neticeten 4' er yıl 2'şer ay hapis ve 375,00' er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına'' ibaresi çıkarılarak yerine “sanıklara verilen cezaların infazının 4 yıl 2 ay hapis ve 375 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin yazılması ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerlerine ''sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına'' yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.