Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/25630 K.2013/3170
Özet: (1) Sanığın, 6136 sayılı yasa kapsamında altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarıyla ilgili koşullu salıverilme ve diğer hakların infaz süresince yoksun bırakılması gibi ceza hükümlerinin uygulanması hususu; (2) Mahkeme, kararın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrasına uygun olarak düzeltilerek onanmasına, yani koşullu salıverilme tarihine kadar velayet hakkının korunması, diğer hakların ise ceza infazı tamamlanana kadar yoksun bırakılması ve hükümdeki usulsüz ifadelerin çıkarılmasıyla kararın onaylanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyları dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salı- vermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
2- Sanık hakkında 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilerek, tekerrüre esas mahkumiyet hükümlerinden en ağır cezayı içeren hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği ve tedavi ile denetimli serbestlik tedbirinin mahkumiyet niteliğinde olmadığı gözetilmeden iki ayrı hükmün birlikte tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hükmün sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulandığı bölümünden “İncesu Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/109 esas, 2009/124 karar sayılı mahkeme ilamı ve” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyları dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salı- vermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
2- Sanık hakkında 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilerek, tekerrüre esas mahkumiyet hükümlerinden en ağır cezayı içeren hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği ve tedavi ile denetimli serbestlik tedbirinin mahkumiyet niteliğinde olmadığı gözetilmeden iki ayrı hükmün birlikte tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hükmün sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulandığı bölümünden “İncesu Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/109 esas, 2009/124 karar sayılı mahkeme ilamı ve” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.