Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/12307 K.2012/27748
Özet: Uyuşmazlık, sanığın banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan yargılandığı ve temyiz sürecinde ek kararın tebliğatı ile ilgili usul hatalarının ortaya çıkmasıdır; Mahkeme, 21.12.2009 tarihli ek kararı kaldırarak, hapis cezasının yanı sıra adli para cezasını da içermeyen eksik ceza tayini nedeniyle temyizi reddederek kararını düzelterek onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen 21.12.2009 tarihli ek karar Tebligat Kanununun 35. maddesine aykırı olarak tebliğ edildiğinden; 01.10.2009 tarihli hükümde 5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre temyizin şekli, mercii ve süresi kararda gösterilmediğinden, sanığın öğrenme üzerine 01.10.2009 tarihli esas karara yönelik 21.12.2009 tarihli temyizi süresinde olduğundan, 21.12.2009 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun uygulama maddesine göre hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen 21.12.2009 tarihli ek karar Tebligat Kanununun 35. maddesine aykırı olarak tebliğ edildiğinden; 01.10.2009 tarihli hükümde 5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre temyizin şekli, mercii ve süresi kararda gösterilmediğinden, sanığın öğrenme üzerine 01.10.2009 tarihli esas karara yönelik 21.12.2009 tarihli temyizi süresinde olduğundan, 21.12.2009 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun uygulama maddesine göre hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.