Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/13435 K.2012/32848
Özet: 12.06.2012 tarihli Asliye Ceza Mahkemesi kararında, Hakkı olmayan yere tecavüz suçlamasında sanık 5320/321/54/62 sayılı yönetmelik kurallarının eksik uygulanması nedeniyle beraat kararı verilmiş, kararla aynı değildir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM: Beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmazlara lokanta, bar, duş yeri ve gölgelik yeri yapmak ve şezlong koymak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazların varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazların niteliği, yapı vasfında olup olmadıkları, yapımları için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu kapsamında kalıp kalmadıkları belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazların Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerlerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığına da duruşma günü tebliğ edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,
2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollamasıyla 62. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,
3- Gerekçeli karar başlığında sanığın doğum tarihinin gün ve ay olarak gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyannca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM: Beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında hazineye ait taşınmazlara lokanta, bar, duş yeri ve gölgelik yeri yapmak ve şezlong koymak sureti ile tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazların varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazların niteliği, yapı vasfında olup olmadıkları, yapımları için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu kapsamında kalıp kalmadıkları belirlenmek sureti ile sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazların Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerlerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre gerektiğinde Belediye Başkanlığına da duruşma günü tebliğ edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,
2- Raporları hükme esas alınan ve keşifte dinlenen bilirkişilere yemin yaptırılmaması suretiyle CMK.nun 54. maddesi yollamasıyla 62. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,
3- Gerekçeli karar başlığında sanığın doğum tarihinin gün ve ay olarak gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyannca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.